Trektocht in de Taman Negara (dag 1)

Na ons ontbijt gaan we naar het hoofdkantoor van NKS voor onze tweedaagse jungletour. Verschillende deelnemers hebben geen voldoende grote rugzak mee om de slaapzak, het matje en het eten mee te nemen dat nodig is om twee dagen in de jungle te overleven, maar gelukkig kunnen we rugzakken huren. Hier had ik op voorhand beter wat meer uitleg over gegeven, maar bon, het was nu toch te laat.

Rond tien uur steken we de rivier over, melden we ons bij de park rangers en regelen de noodzakelijke toestemmingen om het park binnen te mogen. Dan stappen we in bootjes om nog twee uur verder de rivier op te varen naar het startpunt van de tocht. Ons bootje heeft tot mijn verrassing geen dak, dus zitten we met zes mannen twee uur lang in de volle zon op de rivier. Ik had me ingesmeerd, maar ben toch nog verbrand, vooral in mijn gezicht. Onderweg lopen we twee keer op een zandbank, waardoor we later aankomen dan de andere helft van de groep (die duidelijk een betere navigator hadden) en dat we onderweg ook de olifant missen die blijkbaar even aan de rivier zat te drinken. Zo heeft de helft van de groep de eer gehad van bij het select groepje van 50 op 100.000 mensen te zijn die de olifanten hier in het wild kunnen spotten.

Tegen 13u zijn we aan ons vertrekpunt, eten we onze lunch op en vertrekken we de jungle in voor een tocht van 8km. Dat lijkt ongetwijfeld een korte afstand (en dat is het ook), maar de omstandigheden maken het wel behoorlijk zwaar en intens. Ik zweet me echt te pletter, en krijg eigenlijk niet bijgedronken wat ik uitzweet. Het vocht dat ik afgelopen dagen verloren heb, krijg ik dus niet meer gerecupereerd en dat voel ik soms wel.

De deelnemers doen het wel voorbeeldig, en we kunnen een vlot tempo aanhouden waardoor we vroeger dan voorzien aankomen in de grot waar we overnachten. Dat geeft ons ook de tijd om ons nog rustig even te gaan wassen in de rivier, een werkelijk ONWAARSCHIJNLIJK goed gevoel. Na al dat zweten eindelijk jezelf even kunnen opfrissen en je kleren wassen, zalig.

Nu nog even koken in de grot, en dan op tijd slapen!Okumaya devam et