26-12 Lake Ohau

Ondanks motorrijders die gisteravond om 21.30 nog tenten gingen opzetten (timmeren) pal naast me, midden in de nacht naar huis bellen en de andere buurman die om half zeven al in zijn auto moest zijn (met piepjes natuurlijk) ben ik toch redelijk uitgeslapen. En wel lekker op tijd weg dus. Ik klim op mijn gemakje over gravel naar de historic woolshed en daar staat de route alleen aangegeven voor de andere kant. Ik zoeken (riviertje over klimmen zonder fiets) maar dat wordt wel heel erg duidelijk een voetpad. Terug dus. Ik mopper: "waar zijn de mensen die uit de grond schieten om je de weg te wijzen", staan er 3 fietsen bij die woolshed! De bijbehorende mensen weten waar ik heen moet. Ik had een paadje niet gezien. Geweldig hè? Ik was de hele ochtend nog niemand tegen gekomen! Ik vergeet wel de shed van binnen te bekijken.
Daarna geniet ik meer van de omgeving dan van het wegdek. Ik kan bijna alles fietsen, moet opgeven bij te steil icm met te keiïg. Kom ik op de top. Komt daar net van de andere kant Frank uit Nederland. Handig voor foto's en een kletsje. Ook al zo toevallig!
De afdaling is voor het grootste gedeelte ook hobbel de bobbel met keien en riviertjes. Dat heet "technisch" denk ik. Ik vind het toch niet zo heel leuk, je ziet ook niets meer behalve de weg. Maar al met al gaaf om gedaan te hebben. Ik doe koffie met slice bij de lodge. Had ik beter niet kunnen doen, want nu kom ik precies tijdens een buitje op de Doc"camping". Zag er uit of het niet meer op zou houden, maar zodra de tent staat is het zo goed als droog. Nou ja. De buren zetten heel lief de picknick tafel in het moeras zodat ik op de plaats van de picknick tafel kan staan. Maar egaal is anders. Zo'n puinsite als hier ben ik van Doc niet gewend.Baca selengkapnya