27-8-2020 Monnikendam

Ik ben op weg naar Hoorn. Vanochtend heb ik nog "gewerkt", al was er zowaar íets te doen.
Iets na enen op de fiets. Ik moet mezelf echt de deur uit trappen. De belangrijkste smoes is, dat het zielig is voor Mauri. Maar ja, dan waardeert ze het weer als ik weer thuis ben. De afgelopen week was ook echt extreem gezellig. Smoes 2: het zag er zo buiïg uit. Geen spat dus hè. Maar als ik eenmaal op weg ben, ben ik blij.
Ik wil niet de kortste route, maar ook niet eindeloos omfietsen. Dat lukt prima, en met een half uur sta ik al boven Breukelen. Asjemenou? Daarna schiet het iets minder op. Ik krijg na het IJ ook meer wind tegen. Maar wat een lekker rustig stuk Nederland. Veel fietspad, geen overvliegende vliegtuigen, geen verkeer te horen. En dat onder de rook van Amsterdam! Bizar, maar heel fijn.
Richting Monnickendam word ik toch een beetje moe. Maar ik heb ook nog geen echte pauze gehouden. De eerste camping is vlakbij, de tweede, uhhhh bijna in Hoorn. Ik ben er bijna! Nou ja zeg. En dat met onderweg 2 telefoontjes: Barbara: of ik thuis ben want ze heeft een kadootje en mijn werk: ik heb vrijdag een sollicitatiegesprek! Shit, toch niet morgen hoop ik? Nee, volgende week. Toch nog even gebeld. En meteen sms terug, inderdaad volgende week. Pfff.
Ik koop in Hoorn, naar later blijkt, mijn nieuwe lievelings bier (Gulpener Gladiator) en nog meer lekkere dingen (was niet de bedoeling). Maar eigenlijk zit ik nog vol van de driekwart pizza van tussen de middag.
Kwart over zes staat de tent, ik kan nog heerlijk pimpelen voor de tent tot half acht, dan gaat het regenen. Geen probleem, ik moet nog douchen.
Wat zal ik zo lekker slapen!
63,2 kmWeiterlesen