1-8 The end en Cromary

Wát een tof afscheid. Met zijn allen in de zaal waar we gezongen hebben, want de grote zaal moet omgebouwd voor een bruiloft.
Alles doorgespeeld met wie wilde spelen, er werd bij gezongen en gedanst. 1 groot feest. Ik moest er bijna van huilen. Bart had hetzelfde zei hij. Daarna van bijna iedereen knuffels, zó gaaf.
Daarna met Liesbeth om kwart voor 12 met de bus richting een camping net boven Besançon. 116 km en 2,25 uur rijden. Wij doen gemiddeld dan veel langer over.
Super U in Frankrijk. In Zwitserland is alles dicht want 1 augustus is een feestdag. In Frankrijk is daarna het meeste ook dicht. We lopen nog naar de Saut du Doubs, maar ik vind het er naar en Liesbeth wil ook wel terug. En nu weet ik nog niet wat een Saut is.
We mogen wel ergens eten, maar de keuken is eigenlijk dicht, maar we kunnen koude ham, friet en salade krijgen. Toetje en koffie. 65 euro. Die voelde ik niet aankomen. Ik moet lachen.
Op duistere wijze komen we pas om half 5 op de camping. Ik ben wel heel blij dat ik dit niet heb hoeven fietsen. Pas van 1176, daarna nog 2 bergen en alles best steil.
De reserve plek bevalt ons niet en uiteindelijk staan we bij letterlijk de buren hartstikke leuk.
Zwemmen in de l'Ognon is ook leuk. Leuke stroomversnelling. Spelletjes. Alleen hebben we allebei niet zo'n trek. Op tijd naar bed en ik val als een blok in slaap.Read more