2-8 Vesoul

Ik pak het meeste al vast in, we ontbijten samen en om kwart over 9 krijg ik de kriebels. Ook een beetje de zenuwen of ik de route wel kan vinden. Half 10 rijd ik weg.
En dan al meteen niet goed kijken, mikken op de oude spoorlijn ten oosten, het goede weggetje niet zien en besluiten: dan doe ik die extra slinger, dan rijd ik i.i.g. langs de rivier. Hum.
Maar uiteindelijk kom ik zelfs op een stukje spoorlijn en daarna op een stukje knooppunten. Niet dat die nou bepaald vlak gaan. En nergens koffie. En maar hannesen met de navigatie, kost mega veel tijd. Uiteindelijk gewoon het begin van de volgende spoorlijn als doel er in gezet, kon ik i.i.g. een paars lijntje volgen. En toen begonnen de bordjes met pijlen naar de route verte. Die volg ik nog geen 2 km: koffietentje. Geniaal.
En helemaal in de gloria dat ik de route heb gevonden.
Het fijne van zo'n oude spoorlijn is dat je langzaam klimt, maar nog belangrijker: dat je langzaam afdaalt. Kan je weer een beetje bijkomen. Het is ondertussen namelijk wel een beetje warm geworden: 36,5 in de schaduw.
Ik lunch met wat druiven, écht geen trek. En op het moment dat ik echt oververhit raak, mag ik eindeloos naar beneden en daar is Vesoul. Lange rij voor de receptie van de camping maar plek zat en fietsers en wandelaars mogen sowieso altijd staan. Camping ligt ook pal aan de fietsroute. Meertje is niet zo leuk, biertje lekker. Mijn schaduw plekje voor de tent ook best fijn en toch heb ik het heet.
Geen wifi en uploaden via hotspot lukt ook niet, terwijl ik wel internet heb. Geen idee wat er mis gaat.Read more