Dag 2 Amsterdam -> Toronto

Dagen waarop verschillende vervoersmiddelen (bus, vliegtuig, metro...) elkaar in snel tempo opvolgen, worden meestal gekenmerkt door een omgekeerde peristaltische beweging bij Eva. Vandaag ging anders zijn. Ze zei nog dapper tegen haar stroopwafeltje 's morgens: "u gaan ik nimmer terug zien, hé kameraad!"
...
Ongehoorzaam stroopwafeltje. We hebben deze wel terug gezien. Een paar keer zelfs .

De rit naar de luchthaven en de drukte op Schiphol vielen wel goed mee - we hebben zelfs meer dan drie uur gewoon moeten wachten omdat alles zo vlot ging. Tijd nog voor een stroopwafeltje naar binnen te steken voordat we boarden.

Eenmaal op het vliegtuig waren we na een uur nog niet opgestegen... We kregen te horen dat een "klein technisch detail " de reden was: de brandstof geraakt niet rondgepompt in het vliegtuig. Ach, als het dat maar is. Details. De dame naast mij (niet Eva) haalde spontaan haar bijbel boven.

Met 2 uur vertraging (en dus 2 uur langer in een te klein stoeltje zitten) stegen we uiteindelijk op. Daar was ie dan. Mr. stroopwafel. Toegegeven: het was een pittige vlucht, met de vertraging, veel te krappe stoeltjes en de geur van opwarm maaltijden die in heel het vliegtuig hing.

Dankzij de gebeden van de buurvrouw zijn we toch heelhuids kunnen landen in Toronto. Alé, de luchthaven, want om de stad te bereiken moesten we nog een bus en metro nemen. Mr. Stroopwafel wou immers ook Canada zien. Daar hebben de racekunsten van de buschauffeur en het gebrek aan frisse lucht in de metro wel voor gezorgd.

Gelukkig is de eerste indruk van Toronto wel heel positief: vriendelijke mensen, heel gezellige buurt van onze AirBnB (die trouwens in een heel lage kelder is, zie foto), toffe barretjes, heel veel groen...

Veel goesting om vandaag dit allemaal te ontdekken is er niet - de jetlag hakt er toch stevig in. Na een burger te eten in een nabijgelegen park en een supermarkt te plunderen, kruipen we er om 20u30 lokale tijd (02u30+1 bij jullie) al in.Read more