EvaJeroenTravels

Joined April 2016
  • Day8

    Dag 7 - hoodoos, hertjes en hoogtes

    August 13 in the United States

    Excuus voor de late, volgende post, maar op een paar duizend meter hoogte hadden we geen internet.

    Vandaag ruilen we onze Airbnb in Kanab in voor eentje in Bicknell, nabij het Nationaal Park voor morgen. De twee parken die vandaag op de planning staan: Cedar Breaks en Bryce Canyon. Twee exemplaren op serieuze hoogte, zo ligt Cedar Breaks op 3000 meter hoogte. Gelukkig dat we dit niet te voet moeten doen, anders zouden ze Eva haar hoofdje vanuit de ruimte rood zien oplichten.

    Toch was het een lange, snel stijgende rit naar Cedar Breaks. Eenmaal aangekomen valt je mond wel meteen open van het uitzicht over het prachtige amfitheater in steen. De wandeling rond de kloof brengt je nog hoger en onderweg zien we voor het eerst wat groene vegetatie hier in de woestijn, net als hertjes, grondeekhoorns, een marmot of twee drie... Het is een stevige wandeling met stijgingen en dalingen, dus die rode hoofden zijn er toch nog van gekomen.

    Nadien was het verder naar Bryce Canyon, een ietwat drukker bezocht park. Gelukkig was het net aan het regenen toen we aankwamen en hadden we meteen parkeerplaats. Het geregen was vrijwel meteen nadien gedaan, dus konden we volop genieten van het zicht op de hoodoos, ook wel bekend als die grote stenen pilaren. Iets meer Chinese toerbustoeristen hier, maar daarom zeker niet minder mooi.

    Onderweg picknicken we raar genoeg tussen groene velden en totaal andere bergen dan wat we gewend zijn van de afgelopen dagen. Het landschap kan hier zo snel veranderen....

    'S avonds verblijven we in een volgende Airbnb bij een vrouwtje die in de kelder woont van haar groot huis. De rest van het huis is vrij te gebruiken door ons: badkamer, slaapkamer, keuken, living ... Het rare: we hebben het vrouwtje geen 1 keer gezien. Code op de deur ingeven en we konden binnen. Communicatie verliep via mail / berichten... Vreemde soort, die Amerikaanse Airbnb hosts.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day7

    Dag 6 - offroad of course

    August 12 in the United States

    Na een nachtje plannen, besloten we vandaag om de offroad capaciteit van onze auto (genaamd Fred de 4Runner ondertussen) te testen. We gingen de Wirepass trail doen, maar hiervoor moesten we wel 12 kilometer over onverharde, heuvelachtige paden. Wij hadden geluk dat we zo'n 4x4 bullebak hadden en gewoon konden rijden. We zagen echter veel mensen er maar stapvoets doorrijden... Plebs noemen we ze (maar niet heus). Eenmaal aangekomen was onze zilveren auto bijna helemaal rood van het zand.

    De wandeling ging door een zogenoemde "slot canyon". Dit is een erg hoge, maar smalle doorgang tussen twee rotsen. Het was echt een spektakel om te zien, zeker omdat het zo zonnig was en alle rotsen net goud waren. We moesten er wel een stuk naar beneden klimmen, iets wat een deel wandelaars niet zagen zitten, maar wij dus wel. Wederom: plebs :).

    Een tweetal weken geleden was er een flash flood hier geweest, dit is wanneer het begint te regenen, dan verzamelt al het water zich in de slot canyon en gaat het enorm snel naar beneden. Dit kon je nog zien aan de grond, die was met het vocht en nu de extreme hitte helemaal opengebarsten. In dit onherbergzaam gebied kwamen we de tamme raaf Herbert tegen. Die naam is zelf verzonnen uiteraard. Herbertje beschikte over een serieuze bek, zo eentje van het schedel-opensplijtbaar kaliber. Wij hadden duidelijk meer bang van onze gevederde vriend dan hij van ons, want al snel kwam hij schooien voor eten, iets wat Jeroen niet zo zag zitten... Joeny does not share food! (Bewijs is op de foto's te zien) Eva keilde dan maar per ongeluk een halve zak nootjes en MNM's op de grond. Zo had de doerak toch nog geluk.

    'S avonds hadden we voor de eerste keer regen. Jammer, want we wilden net een plonsje pakken in het zwembad. Dan maar even ontspannen en een hapje gaan eten in de lokaal restaurant. Dit was de eerste keer dat we eens echt degelijk, lekker eten hadden gekregen op restaurant dat geen burgers waren. Topper!

    Ondertussen was het al flink donker, maar wel droog. Dus een late night zwemmeke was de afsluiter van deze topdag!
    Read more

  • Day6

    Dag 5 - Toyo ta ta - naar Kanab

    August 11 in the United States

    Vandaag is de dag dat we onze bolide gaan uittesten op de Amerikaanse snelwegen en binnenwegen. Op de foto's zie je een Urky als referentie voor de grootte. Een ideale cruisemobiel!

    We kozen de meest pittoreske routes er uit, want constant een snelweg gaat ook maar snel vervelen... We hadden er echter geen erg in dat we zo ook door enkele Nationale Parken zouden rijden en dat deze betalend zijn... Waar we ook geen erg in hadden: we hebben een pas gekocht waarmee we er gratis in mogen. Enkele seconden voor de inkom en dit terwijl de vrouw al naar ons teken deed, dacht ik er ineens aan en was het alle stylos en stiften aan dek om er onze handtekening op te zetten, anders is de pas niet geldig. Eind goed, al goed. Toch fijn dat we dit hebben gedaan, want we reden de komende uren door echt prachtige schilderijen van het Wilde Westen. Zoveel uitgestrekte natuur hadden we nog nooit gezien. Rode bergen, oneindige woestijnen, zanderige valleien ... Wisselden elkaar in snel tempo af.

    De rit verliep enorm vlot, het enige spannend moment was even toen ik de versnelling wou induwen. Bij een automatische auto. Geen goed idee op een autosnelweg. Piepende remmen, maar gelukkig niks aan de hand (of voet).

    Één van de moeilijkste dingen om te vinden in dit gebied van de VS, blijkt een supermarkt te zijn met verse ingrediënten, zoals groenten en vlees. Na enkele pogingen vonden we er uiteindelijk eentje, maar echt zoals bij ons is het toch niet. Hopelijk de komende dagen meer succes.

    De komende twee nachten brengen we door bij Carolyn, een Airbnb in Kanab. We hebben er onze eigen kamer, badkamer en er zijn veel gratis snacks, water ... Ook tof: op een vijf minuten wandelen start er een wandeling rond de rode bergen met mooie zichten over de omgeving. Aangezien het hier wel frisser is dan in Las Vegas, besloten we deze maar even te doen voor aan het eten te beginnen. We zagen er buiten het uitzicht ook veel kleine hagedissen, enkele roofvogels en een hele hoop cactussen.

    Hongerig als we waren, wilden we aan ons eten beginnen (wraps met kip en gebakken champignons). Laat dit nu net de eerste Airbnb zijn waar we niet van de keuken mogen gebruik maken... We hebben wel een microgolf, aha! "How to microwave chicken" en "Cook mushrooms in microwave" Googlen en we konden beginnen. Uiteindelijk viel het wel mee, maar het is toch net iets beter als je wel een echte keuken hebt.

    Slaapwel!
    Read more

  • Day5

    Dag 4 - Las Vegas is hot, damn hot

    August 10 in the United States

    'S nachts in Las Vegas koelt het af naar een gezellige 34 graden. Ideaal! Niet dus: het is bijna constant puffen en blazen hier, maar dat belet ons niet om er weer tegen te gaan met een vol dagje.

    But first, we eat! Het buffet van ons over the top hotel is dik in orde. Ze hebben er werkelijk alles, met als topper de mogelijkheid om je eigen wafels te maken, zo van die typische Amerikaanse. We hadden net nog niet alles op toen Eva een "Somebody call 911" wou roepen! Ineens ging namelijk het brandalarm af en moest iedereen naar buiten. Niets ergs bleek het uiteindelijk te zijn, waarschijnlijk iemand zijn wafeltje te lang laten bakken.

    Een sugar shot en ritje van drie kwartier later stonden we aan het begin van een wandelpad van 11 kilometer en werden we begroet met een bord waarop "Danger. Stop. Extreme weather conditions, don't hike from June - September". Ideaal weer dus om een Urky vol wafel door te jagen. Deze Hoover Dam Historic Train Trail was wel echt de moeite met mooie uitzichten over de vallei, wandelingen door bergjes die uitgesneden waren voor de treinen vroeger en nu gevuld waren met vleermuizen, berggeitjes ... Het was enkel net iets té lang in dit weer, dus besloten we om toch maar even te rusten in de schaduw van zo'n treintunnel. Ondertussen hadden we samen ook al 8 liter water gedronken... Ja, net iets te warm dus.

    De airco van onze auto is dan op zo'n moment ook meer welkom dan de tweede herrijzenis van Jezus. Pfieuw! Hot in elk kot.

    Ons hotel heeft een zwembad, dus de komende uren brachten we daar door tot de zon onder ging en de temperatuur net iets draaglijker werd. Draaglijk als in: "hej, nu duurt het slechts 3 minuten en 12 seconden voor ik terug onder een koude douche wil springen."

    Zoals iedere toerist (en aan de drukte te zien, zijn dit er heel veel) gingen we 's avonds naar the strip. Deze bekende plaats is waar alle casino's staan en iedere persoon uit de wijde omtrek van Las Vegas naar toe komt. Mensen gapen is er het ideale tijdverdrijf. Een greep van wat er allemaal zo rondloopt: showgirls, Darth Vader, gekke mensen die nog gekker worden door de hitte, SM showgirls ... Je kunt er trouwens ook de gekste constructies zien. Zo hebben ze een Eifeltoren, Arc de Triomphe, Venetië, Ceasar's Palace, een fonteinshow met muziek van Elton John en Cher (hoe kan het ook anders) ... Om nog maar te zwijgen over de honderden meters gokautomaten, goktafels, bars ... Dit is echt allemaal veel groter dan gedacht.

    'S nachts hebben we dan voor de eerste keer ergens gaan eten. Het meest gezellige in de buurt: een restaurant met Bahama's - Tiki thema... Ja, veel beter dan dat wordt het niet. Gelukkig was er een eeuwigdurend Happy Hour en waren de burgers echt wel enorm goed.

    Raar sfeertje in Las Vegas, maar echt wel tof om eens mee te maken.

    Slaapwel met de airco op stand "kouder dan het kontje van een Eskimo".
    Read more

  • Day5

    Dag 3: NY inruilen voor Las Vegas

    August 10 in the United States

    Op het programma voor vandaag: een zes uur durende vlucht naar het warme Las Vegas.

    We hadden echter nog wat tijd vooraleer we weer in die ijzeren saucisse zouden zitten, dus we besloten om nog vlug een museum mee te pikken, dit van the moving image. Een gigantische collectie over film, oude games en YouTube. Er was zelfs een tentoonstelling over Jim Henson, de man achter de Muppets.

    Na dit fijn bezoek, was het tijd voor de langste, binnenlandse vlucht die we gaan hebben in de VS. Eva haalde haar bekende zakjes al boven... Totaal niet nodig, zo blijkt, want de vlucht verliep zonder spetter of gekletter, wat een fijne verandering was.

    Wat was nog een verandering: de temperatuur. In NY was het al warm, maar in Las Vegas blijkt het echt onhoudbaar heet te zijn. Zo is het nog vlot 32 graden 's nachts.

    De veranderingen bleven voortduren, want voor de komende 15 dagen hadden we een Hyundai Santa Fe gehuurd, maar zo bleek er geen meer te zijn... We kregen dan maar een Toyota uit 2018 in de plaats. Voor ons allemaal goed. Zeker toen we aan de auto zelf kwamen. Gigantisch. Het model is een 4runner en nog een heel pak groter dan een normale 4x4. Een topper waar amper 30.000 kilometers mee gereden zijn.

    Al cruisend met onze pimpmobiel reden we door Las Vegas naar ons hotel. Blijkbaar zien ze in Las Vegas alles groots, want onze kamer is zo groot dat Eva me kwijt kon geraken.

    Slaapwel!
    Read more

  • Day4

    Dag 2 - New York baby!

    August 9 in the United States

    Dag 2
    Eva had gisteren er een minder energierijk dagje opzitten, maar na een nacht van 11 uur en een heerlijk ontbijt van eitjes, spek, worstjes, verse bagels, getoast brood, cream cheese … konden we er allebei tegen voor een drukke dag in New York.

    Gelukkig hebben we op onze vorige reizen al goed geleerd hoe je op een vlotte manier een metro moet nemen, want ook hier ligt alles te ver uit elkaar om te voet te bezoeken. En bezoeken hebben we gedaan: top of the rock uitzicht, Modern Museum of Art (MoMA), Central park, Metropolitan Museum of Art, Guggenheim museum, High Line park, Empire State Building en Times Square stonden op het programma.

    Top of the rock is het uitzicht van op het Rockefeller Center, één van de hoogste wolkenkrabbende rakkers in de stad. Gelukkig kwamen we er vroeg aan en moesten we “slechts” éen uur aanschuiven. Het was wel echt de moeite, want je krijgt een mooi uitzicht over de skyline en Central Park. Vlakbij dit gebouw, hebben we het MoMA bezocht en kon Eva (en ik ook wel hoor) haar hart ophalen met de nodige toppers uit de kunst. We deden er zelfs even mee aan een virtual reality toer in een fictieve stand van een kunstenaar.

    Dan gingen we de hitte trotseren in het gigantische, maar best kalme Central Park. Geen Ross, Joey of Phoebe tegengekomen, maar wel mieren. En dikke. Die graag een hapje Eva kuit en Jeroen rug hadden. Toch hebben we er even kunnen luieren en ontsnappen van de drukte van de stad.

    Enkele mierenbeetjes vlees en deciliters zweet lichter, stonden we aan de poorten van het Metropolitan Museum of Art. We hadden dit bijna overgeslagen wegens tijdgebrek, maar gelukkig hebben we dit niet gedaan. Het is een gigantisch museum met een toffe variatie aan schilderijen, geschiedkundige voorwerpen, moderne installaties… Eva werd er op slag lyrisch over enkele Degat kunstwerken.

    Alsof onze Degatjes er bijna nog niet waren afgewandeld, gingen we nadien naar het High Line park. Deze oude bovengrondse metro lijn hebben ze omgetoverd tot een wandelpad doorheen New York met veel groen, drinkgelegenheden, rust … Echt een leuke belevenis om zo rond de stad te wandelen.

    Tijd om de energiereserves aan te vullen met enkele pizzapunten New Yorkse pizza. Inderdaad, enkele. Want na drie gigantische punten verdeeld over ons twee, hadden we meer dan genoeg. En toegegeven: het was enorm lekker. Veel beter dan Italiaanse pizza. De typische pizzaverkoper uit een film kregen we er gratis bij (alhoewel, een fooi geven is praktisch verplicht hier).
    Ondanks dat het al laat was, besloten we om toch nog even door te bijten en het Empire State Building te bezoeken. Dit bekend gebouw waar gigantische apen nogal eens graag opklimmen, was iets drukker dan het vorige dat we bezocht hadden. Wederom: het was het waard. Het was ondertussen donker, dus overal zag je de lichtjes van gebouwen, auto’s en, we hadden geluk, in de verte bliksemschichten en onweer.

    Deze drukke dag hebben we ten slotte afgesloten op Times Square, het meest beroemde kruispunt ter wereld vol met neonreclames. Dit bleek een drukke verzamelplaats van de gekste mensen in New York te zijn. Voorbeeld: er liep een Lady Liberty rond die buiten wat Stars en Stripes body paint, niet veel anders aanhad en met nietsvermoedende, mannelijke toeristen op de foto wou gaan, waarschijnlijk om ze af te zetten. Gelukkig had Eva me er voor gewaarschuwd toen deze me aansprak, wat had er anders kunnen gebeuren? (Ik gok iets van een binnenstebuiten gekeerde ruggenwervelkolom voor Lady Liberty.)

    Na een metrorit (de zoveelste van vandaag), kruipen we moe maar voldaan in onze bedjes.

    Laatste verhaaltje: Eva vond de pizza zo goed blijkbaar, dat ze er ’s nachts nog over gedroomd heeft. “Lekkere pizza”, mompelde ze in haar slaap.
    Read more

  • Day1

    Dag 1 - "New York - New York..."

    August 6 in the United States

    "Start spreading the plastiek zakskes." Of hoe zong F. Sinatra het ook al weer? Ik weet alleszins dat dit wel de tekst was van E. Urkens toen ze eigenhandig er vandaag weer voor gezorgd heeft dat de Lidl leverancier van plastic diepvrieszakjes (a.k.a. kotszakjes) weer winst genoeg heeft voor een jaar toe te komen. De acht uur lange vlucht verliep nochtans erg vlot en zonder het nog eens terugzien van genuttigde ontbijtjes. Tot de laatste tien minuten...

    Toch beet Eva goed door en hebben we ook de beruchte controle van de douane doorstaan. Deze was overigens totaal niet streng? Op een wippie, flippie en kotsie stonden we al op Amerikaanse bodem. Ook verliep het transport naar de stad met de trein en metro erg vlot.

    Ons hotel heeft een cool uitzicht over Manhattan, ondanks dat het een stukje uit het centrum ligt.

    Na een vlug powernapje, besloten we om via Brooklyn Bridge al wandelend naar het centrum te gaan. Een erg indrukwekkend zicht! We deden wat aan mensengapen in parkjes waar ze overal ook eekhoorns te zien waren. Uiteindelijk geraakten we verzeild in een lokale bar waar we via de happy hour twee whisky cocktails bestelden. Dit bleek niet de beste combinatie te zijn voor een nuchtere maag, dus kruipen we er al jetlaggend om 22 uur al in (ongeveer 04:00 in België).
    Read more

  • Day5

    Dag 4 - Nog eens single track roads

    April 8 in the United Kingdom

    Op een redelijk brute wijze werden vanochtend vroeg de gordijnen open gerukt. Mijn slaperige oogjes gingen van verontwaardiging naar complete verbazing. Vanuit onze kamer hadden we zicht op een van de mooiste panorama's in de geschiedenis van de mensheid. De bergen die gisteren nog verstopt zaten in een dik pak regenwolken, floreerde nu in de ochtend zon! Magnifiek!

    Bruce "den huis doggy" had ook door dat het een prachtige dag ging worden. Netjes zat hij naast de telescoop (waardoor we zeehonden konden spotten die op de zandbank lagen te rusten) naar buiten te kijken. Voor het prachtige uitzicht, of voor de wilde konijntjes in de voortuin? In de keuken treffen we Steve die voor ons een lekkere ontbijttafel aan het prepareren is. Homemade flapjacks en broodpudding vervolledigen de verschillende ontbijtgranen en toastjes met jam. We kunnen er weer tegen voor een heerlijke ochtend wandeling. We besluiten de zelfde 2uur durende route te nemen als gisteren. Met zo'n opklaringen zien we ongetwijfeld alles nog een beetje helderder. Wauwi! "The right tot roam!" Iets dat we geleerd hebben hier. Je mag gerust weggetjes en weien en bergen en rotsen beklimmen, over hekjes springen en door schapen kuddes trekken. Zolang het maar met respect gebeurt. En zodoende... Het einde van de wereld is van ons! En precies van ons alleen!?! Niemand, geen boerke, geen wandelaars en zeker geen toeristen die de zelfde plek ontdekken.

    Na uitgebreid afscheid te nemen van Steve en Lea en Bruce kruipen we onze witte fiat in opweg naar Ullapool. Met de soundtrack van Agnes Obel rijden we uren lang in een bordeaux en oker landschap van niets. Niets en duizenden schapen natuurlijk. Op en naast de weg! We bereiken onze eerste stop: een pittoresk havenstadje tussen de bergen en meren. We wandelen de bergen op voor een leuk uitzicht en wat spierplezier. En zetten nadien onze reis verder naar onze volgende AirB&B. Bij Rona in Croachy village vinden we ons bed voor vannacht. We besluiten nog een wandeling te maken naar het dichtstbijzijnde meer. Met wat kikkers, padden, fazanten en 2 springbokjes! We kunnen onze dag weer moe, maar voldaan afsluiten.
    Read more

  • Day5

    Dag 3 - Honderd kilometer niets

    April 8 in the United Kingdom

    Vandaag stond er een lange rit op het programma, dus we opteren in het fancy hotel allebei voor "the full Scottish breakfast": worstjes, spek, ei, broodjes, croissants, thee, koffie, fruitsap... The whole shebang gaat vlot naar binnen, zeker aan de Urkens kant van de tafel. Ze pakt nog vlog een chocoladebroodje en dan zijn we vertrokken!

    Een lange route wordt het, niet enkel omwille van afstand, maar ook door het feit dat we vandaag ongeveer 100 km moeten afleggen op "single track roads". Dit zijn wegen met maar één kleine baanvak, maar er zijn regelmatig plaatsen waar je tegenliggers kunt doorlaten of achtervolgers kunt voorlaten. Vaak moeten we dit niet doen, want op de 100 km komen we hoop en al een vijftal auto's tegen. We rijden helemaal naar het meest noordelijke puntje van Schotland en het voelt als het einde van de wereld. Urenlang niemand in het zicht, besneeuwde bergtoppen, eindeloze uitzichten over grasvlakten, mistige valleien ... Er is letterlijk niets, maar dat maakt het net zo prachtig. Onze mond is opengevallen en blijven openstaan van de schoonheid. De rit van normaal drie uur duurt door het vaak stoppen veel langer, maar toch vliegt het voorbij.

    En toch, daar ergens in het nergens, is ons Airbnb huisje. Naast de kant van de weg. Met uitzicht op bergen, een strand en een kudde schapen. Steve en Lea zijn de twee mensen die het uitbaten en hun hond Bruce is er ook bij. We voelen ons meteen thuis door hun gastvrijheid en ook het hondje is enorm tof (zijn favoriete hobby? Konijntjes spotten in de tuin terwijl hij op een stoel zit). Zij hebben hun vaste job opgegeven en doen nu full-time B&B samen met nog wat handwerk. Zo verwarmen hun huis met hout, dat ook nog eens voor het warm water zorgt. Echte natuurmensen zijn het die ons meteen op ons gemak laten voelen.

    Nadat we alles uitgepakt hebben, besluiten we, ondanks de regen (het is Schotland voor iets), om een flinke wandeling te gaan maken. Het miezerig weer zorgt ervoor dat de bergen omhuld zijn in mist waardoor we niet het volledige uitzicht hebben, maar eigenlijk draagt het nog wel bij aan de sfeer.

    's Avonds konden we gebruik maken van de keuken en de kamer ernaast, zodat we zelf een lekkere pasta konden maken. Bij een knetterend haardvuur eten we onze maaltijd op, drinken we een flesje wijn en wordt er gescrabbled als een malle. Het uitzicht op de bergen maakt het geheel compleet.
    Read more

Never miss updates of EvaJeroenTravels with our app:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android