Dag 3 - Rockabilly baas en zatte Lana

Vandaag starten we de dag weer met de 3x3 hartige combinatie, gevolgd door een zoete topper die we gaan proberen na te bootsen terug in België: wentelteefjes uit de oven met veel vanillesuiker! Een sugar shot kunnen we zeker gebruiken. Een drukke planning vandaag: we ontdekken de gebieden Shibuya, Harajuku en een klein deeltje van Shinjuku.

De uiterst efficiënte metro brengt ons in geen tijd naar Harajuku waar we meteen Takeshita Dori ontdekken. Deze bekende straat is vooral bekend omwille van de modieuze jeugd die er rondhangt en dat er zoveel modetrends ontstaan. Het is inderdaad een mengelmoes van stijlen, kitsche spullen en heel veel drukte. Het is de eerste keer dat we zoveel mensen bij elkaar zien in Tokyo. Het is dan ook vreemd dat er op een steenworp Meiji Shrine ligt - een Shinto tempel die vooral veel rust uitstraalt. Vooraleer we dit sereen heiligdom betreden blijven we nog even staan bij wat straatartiesten die bij de ingang het beste van zichzelf aan het geven zijn, al krijgt de bejaarde, niet bij de band horende achtergrond danser met "Hentai" T-shirt meer aandacht dan de muziek. Het contrast kan niet groter zijn met de achterliggende tempel. De toon voor de rest van de dag is gezet.

We zetten onze ontdekkingstocht verder naar Yoyogipark. Aangezien het zondag is, wisten we dat er een bijzondere samenkomst te zien is in dit park: rockabilly dansers met bijhorende vetkuiven komen hun dansmoves oefenen onder begeleiding van de beste 50s rock en met voldoende Sapporo hydratatie. Klinkt goed? Het is beter. Onze favoriet waren de twee oudste dansers die we prompt doopten tot "rockabilly eindbazen". Er was er ook eentje die vanaf moment één al meteen in bloot bovenlijf stond te dansen en écht de leuze uitstraalde: "rockabilly ben je niet voor even, rockabilly ben je 24 op 7". Het filmpje geeft een goed beeld, maar er echt zijn is nog zoveel beter.

Eva was niet meer te houden na het zien van al dat testosteron, dus in sneltempo knalden we door Yoyogipark. We wisten echter toen nog niet dat de danspret nog niet was afgelopen ... We merkten immers aan de overkant van de straat nog luide muziek en besloten te gaan kijken. Er was een markt aan de gang met wat prullaria, eten en drinken... Arabian Festival was de naam en er waren ook twee podia. Eentje waar we een Japanse rapper bezig zagen (verrassend goed!) en eentje waar, ahum, toevallig een buikdans competitie aan de gang was. Eva ontdekte meteen waarom 7 juli al enkele maanden rood omcirkeld was op de kalender. Het was een amusante show die al snel de naam "Eurovision voor buikdansers" van ons kreeg. De beste hit was die van "Zatte Lana" - de enige tekst die we konden verstaan. Was het de hitte, de hoeveel Sapporo bier of de performance? Geen idee, maar 's avonds was ik er nog door overrompeld zoals je op een foto kunt zien.

Een bezoek aan Shibuya is niet compleet zonder het bekende kruispunt ook mee te maken. 2.4 miljoen personen per dag (2500 ongeveer per groen licht) lopen over dit ongelooflijk druk, maar sfeervol punt. Zeker een aanrader om te doen wanneer het donker is en alle lichtjes voor nog meer sfeer zorgen.

De dag sluiten we af met een topper van een maaltijd: poke bowl met zalm, pikante curry met kip en twee heerlijke nagerechten.Read more