Nulstil søgning
Japan - 2024
  • EvaJeroenTravels
  • EvaJeroenTravels

Japan - 2024

Et 28-dags eventyr af EvaJeroenTravels Læs mere
FølgOversigtOversigtKalenderKalenderBillederBillederDelDelTræskoliste
OversigtKalenderBilleder
  • Start på rejsen
    4. juli 2024
    EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 1 - vettig doekske in de nek

    5. juli 2024, Japan ⋅ ☀️ 34 °C

    Vliegen. Voor de ene is het urenlang de nieuwste films zien, boeken lezen, "voor mij een wit wijntje, aub", wat games spelen, "maar natuurlijk lust ik nog wel een glaasje" ... Voor de andere is het 16 uur lang de binnenkant van je oogleden zien, hectisch zoeken naar doggy bags om te vullen met een te duur en licht verteerd smoske van de luchthaven, benen origami waar menig kung fu meesters jaloers op zijn om toch maar een beetje goed te liggen ... Gelukkig ging de tussenstop in Dubai gesmeerd. De eerste vlucht duurde 7 uur, dan 1,5 uur in Dubai om dan nog 10 uur te moeten vliegen naar Tokio. Gelukkig krijg je vlak voor je landt nog snel een klamme, natte doek in je nek geveegd, zodat we toch ietwat ordentelijk landen in het super nette en gestructureerde Japan.

    Wat ze ook goed kunnen die Japanners, is rijen vormen. Zo van de lange rijen aan de veiligheidscontrole om 23u34 terwijl de laatste trein naar het centrum vertrekt om 00u08. Wonder boven wonder halen we nog de monorail en hebben we nog net genoeg energie voor een korte wandeling naar het hotel. Een typisch Japans, klein kamertje is voor deze vermoeide reizigers de hemel voor 12 uur slaapgenot om de jetlag weg te werken. Slaapwel!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 2 - Ginza, Chiyoda en pork rectum

    6. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 33 °C

    Er is weinig dat zoveel deugd kan doen, dan je jetlag 12 uur lang uitslapen en dan gewoon kunnen aanschuiven aan een heerlijk ontbijt. Al ontdekken we wel al heel snel dat Japan een land is met veel regeltjes en systemen die goed in elkaar steken, maar wel het soms wat onduidelijk maken voor twee nog onervaren, barbaarse westerlingen. Gelukkig is er voor alles een handleiding. Zo dus ook voor het ontbijt. Een dienblad met 9 lege vakjes mag je gaan vullen in verschillende rondes. Een speciaal varkensgerecht bestellen dat doe je via een ander labeltje. Er is een apart dienblad om te gaan bijhalen... Het is wel echt allemaal enorm lekker, ook al herkennen we maar de helft van wat we eten.

    Nadien besloten we om nog niet te ver te gaan ontdekken in Tokyo zodat we nog wat konden bekomen. Ginza en Chiyoda, de twee wijken die het dichtst bij ons hotel liggen stonden op het programma. Dit zijn twee wijken die vooral bekend staan omwille van de hoge wolkenkrabbers, luxe winkels en het Imperial Palace.
    Ondanks dat we in het centrum van Tokyo rondlopen, merken we geen drukte. Er is uiteraard veel volk, maar het voelt minder "krap" aan dan de meeste grootsteden.

    Na het ontdekken van enkele winkels met allerlei gadgets, arriveren we bij "Intermediatheque". Een gratis natuurhistorisch museum met vooral een focus op taxidermie. Een dikke aanrader! Weinig volk, interessante materie, gratis, airco ...

    Een beetje verder ligt het Imperial Palace en bijhorende tuinen. Wederom, gratis inkom! Deze grote, groene vlek bevat een erg rijke geschiedenis en heel veel onheilspellende kraaien. Die doerakken zullen geweten hebben dat het ging onweren, want nog geen 10 minuten later gingen de hemelsluizen open. Gelukkig konden we nog net terecht in een café met overdekt terras, toevallig met als naam "Brussels" - daar moet je dan 17 uur voor gereisd hebben.

    Nadien zoeken we in Nihonbashi iets om te eten. Dat is altijd moeilijk de eerste paar dagen van een reis. Je kunt nog niet zo goed de tourist traps herkennen en het resultaat is dat je lang rondslentert op zoek naar iets waar enkel Japanners zitten. We vonden een Yakitori restaurant met enkel locals. Yes! Na wat zoeken vonden ze toch een Engels menu. Handig! Op het menu staan alleen tot de verbeelding sprekende gerechten als "Pork Rectum". Wat?! Voor onze eerste maaltijd houden we het toch maar veilig en kiezen voor wat kippen spiesjes en een gerecht met varkensbuikspek. Die rectum is voor later.

    Nog snel een 7/11 supermarkt stop vooraleer we in onze verrassend grote beddebak duiken, is het slot van de dag.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 3 - Rockabilly baas en zatte Lana

    7. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 34 °C

    Vandaag starten we de dag weer met de 3x3 hartige combinatie, gevolgd door een zoete topper die we gaan proberen na te bootsen terug in België: wentelteefjes uit de oven met veel vanillesuiker! Een sugar shot kunnen we zeker gebruiken. Een drukke planning vandaag: we ontdekken de gebieden Shibuya, Harajuku en een klein deeltje van Shinjuku.

    De uiterst efficiënte metro brengt ons in geen tijd naar Harajuku waar we meteen Takeshita Dori ontdekken. Deze bekende straat is vooral bekend omwille van de modieuze jeugd die er rondhangt en dat er zoveel modetrends ontstaan. Het is inderdaad een mengelmoes van stijlen, kitsche spullen en heel veel drukte. Het is de eerste keer dat we zoveel mensen bij elkaar zien in Tokyo. Het is dan ook vreemd dat er op een steenworp Meiji Shrine ligt - een Shinto tempel die vooral veel rust uitstraalt. Vooraleer we dit sereen heiligdom betreden blijven we nog even staan bij wat straatartiesten die bij de ingang het beste van zichzelf aan het geven zijn, al krijgt de bejaarde, niet bij de band horende achtergrond danser met "Hentai" T-shirt meer aandacht dan de muziek. Het contrast kan niet groter zijn met de achterliggende tempel. De toon voor de rest van de dag is gezet.

    We zetten onze ontdekkingstocht verder naar Yoyogipark. Aangezien het zondag is, wisten we dat er een bijzondere samenkomst te zien is in dit park: rockabilly dansers met bijhorende vetkuiven komen hun dansmoves oefenen onder begeleiding van de beste 50s rock en met voldoende Sapporo hydratatie. Klinkt goed? Het is beter. Onze favoriet waren de twee oudste dansers die we prompt doopten tot "rockabilly eindbazen". Er was er ook eentje die vanaf moment één al meteen in bloot bovenlijf stond te dansen en écht de leuze uitstraalde: "rockabilly ben je niet voor even, rockabilly ben je 24 op 7". Het filmpje geeft een goed beeld, maar er echt zijn is nog zoveel beter.

    Eva was niet meer te houden na het zien van al dat testosteron, dus in sneltempo knalden we door Yoyogipark. We wisten echter toen nog niet dat de danspret nog niet was afgelopen ... We merkten immers aan de overkant van de straat nog luide muziek en besloten te gaan kijken. Er was een markt aan de gang met wat prullaria, eten en drinken... Arabian Festival was de naam en er waren ook twee podia. Eentje waar we een Japanse rapper bezig zagen (verrassend goed!) en eentje waar, ahum, toevallig een buikdans competitie aan de gang was. Eva ontdekte meteen waarom 7 juli al enkele maanden rood omcirkeld was op de kalender. Het was een amusante show die al snel de naam "Eurovision voor buikdansers" van ons kreeg. De beste hit was die van "Zatte Lana" - de enige tekst die we konden verstaan. Was het de hitte, de hoeveel Sapporo bier of de performance? Geen idee, maar 's avonds was ik er nog door overrompeld zoals je op een foto kunt zien.

    Een bezoek aan Shibuya is niet compleet zonder het bekende kruispunt ook mee te maken. 2.4 miljoen personen per dag (2500 ongeveer per groen licht) lopen over dit ongelooflijk druk, maar sfeervol punt. Zeker een aanrader om te doen wanneer het donker is en alle lichtjes voor nog meer sfeer zorgen.

    De dag sluiten we af met een topper van een maaltijd: poke bowl met zalm, pikante curry met kip en twee heerlijke nagerechten.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 4 - hoe hoger hoe vettiger

    8. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 35 °C

    Vettig volkske. En hoe hoger in een gebouw, hoe vettiger het wordt. En dat te bedenken dat we vandaag naar 450 meter gaan stijgen in de Tokyo Skytree...

    Eerst nog een ontbijt combinatie naar binnen jagen van vis, rijst, sojasaus, kip, spek, ei, zoete wentelteefjes.... Een goede basis om een dag mee door te komen, merken we. Vandaag hebben we Akihabara, Asakusa en de Tokyo Skytree ontdekt.

    Akihabara staat ervoor bekend om het centrum te zijn voor games, anime, manga ... Alles om de innerlijke nerd tevreden te stellen. Denk een lange straat met enorm veel winkels en arcadehallen die gemiddeld 11 verdiepingen hebben vol met prullaria, games, kledij, arcadekasten... Oh ja, ook is het zo dat hoe hoger je gaat in zo'n winkel, hoe hoger de leeftijdsrestrictie wordt. Verdiepingen 1 en 2 zijn je standaard anime en game spullen. Vanaf 3 tot 6 wordt de kledij van de personages kleiner en de lichaamsproporties groter, maar het blijft nog "braaf" (er lopen nog kinderen rond). De volgende verdiepingen zijn afgeschermd met gordijnen of zijn "enkel voor mannen". Vettig volkske. Laten we het daar op houden. :) Sowieso wel een hele belevenis, Akihabara.

    Nadien nemen we de metro naar Asakusa - ook wel "Low Tokyo" genoemd omwille van het feit dat het weinig tot geen wolkenkrabbers heeft en vroeger (17de tot 19de eeuw) het entertainment district was van Tokyo. We bezoeken er Sensō-ji en Nakamise Dori - een tempel en bijhorende straat met marktkramen. Het is vooral heel druk en toeristisch - een echte aanrader kunnen we het niet noemen.

    Het volgende daarentegen was dit wel: de Tokyo Skytree. In de meeste grootsteden heb je wel een of andere hoge toren waar je naar boven kunt om de stad op een andere manier te bekijken. We hebben dit in elke grootstad die we bezochten al gedaan, maar deze toren was toch de beste ervaring. Het is dan ook met 634 meter hoogte de hoogste toren en het derd hoogste gebouw wereldwijd. De twee verdiepingen die je kunt bezoeken liggen echter op 350 en 450 meter, wat echt ongelooflijk hoog is, zeker als je er staat en er ook stukken zijn met glazen ondergrond... We brengen er 2,5 uur door omdat het zo mooi is. Geen gordijntjes op deze hoogte.

    Aan de voet van de toren ligt een winkelcentrum en meestal mijden we dit, omdat het een verzameling is van souvenirs en gadgers, maar we ontdekken hier per toeval een food market met allerlei standjes: sushi, dumplings, gyoza, desserts... We verzamelen er een grote tapas schotel aan Japanse gerechten en eten dit op aan de voet van de Skytree, waar er een gezellige beer garden bezig is. De gyoza, gefrituurde dumplings en pork yakitori gaan vlot naar binnen. Een heerlijke afsluiter van een leuke dag!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 5 - Roppongi

    9. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 31 °C

    Voor onze laatste dag in de bruisende grootstad Tokyo, besluiten we af te zakken naar Roppongi. Dit is weeral een andere wijk van Tokyo, maar voelt even groot aan als een stad en ook weer totaal anders dan de andere wijken.

    We moeten daarnaast nog wat administratieve zaken regelen (vertaling rijbewijs, trein abonnementen...), dus een erg lange trip is het vandaag niet. Wel eentje om niet snel te vergeten. We bezoeken er namelijk, maak je klaar, teamLab Borderless: MORI Building DIGITAL ART MUSEUM Azabudai. Deze waterval aan woorden is de naam van een gigantisch museum waar met digitale installaties een ervaring wordt gemaakt waarbij de beelden en kunstwerken zweven doorheen het museum. Er is geen vaste route en omdat de beelden toch doorzweven, is elke kamer telkens anders. Daarnaast zijn er ook een heleboel constructies die ervoor zorgen dat je je op een buitenaardse planeet waant. Een greep uit de verschillende omgevingen: een installatie met duizenden bollen die oplichten als je er dicht bijkomt en vervolgens het licht doorgeven aan de nabijgelegen bollen, een kamer waarbij er krijgers op rook worden geprojecteerd, een tunnel van licht en beelden die zo snel gingen dat Frank De Winne zou zeggen "nu is het mooi geweest", een stoet van dansende dieren die doorheen heel het museum lopen en reageren op aanraking... Als slot konden we er nog onze eigen kwal en schildpad maken en loslaten in een digitale oceaan voor andere bezoekers. Ze zweven er nog rond waarschijnlijk. Echt een heel fijne ervaring!

    De rest van de dag brengen we nog door in een modern museum (Mori Art) waar we minder fan van waren en zorgen we dat al het papierwerk in orde is voor de komende treinritten etc.

    De avond brengen we weer door aan de voet van de Tokyo Skytree met wat frisse drankjes en een tapas schotel van Japanse gerechten. We eten ook voor de eerste keer sushi, recht van een viswinkel. Daar kan geen Nami Sushi of Sushi King aan tippen!

    Tokyo, we besluiten allebei dat het één van de fijnste grootsteden is die we al bezocht hebben. Er is veel te doen, meer dan genoeg parken en groen, het eten is lekker, het voelt niet druk aan ... Dikke aanrader dus!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 6 - hi ha Hida Beef in Takayama

    10. juli 2024, Japan ⋅ 🌧 24 °C

    Vandaag is het bye bye Tokyo en hallo Takayama. We nemen twee shinkansen treinen die ons tegen 300 km/h naar het kleine bergstadje brengen. Die treinen zijn trouwens alles wat de NMBS niet is: steeds op tijd, koel, bevatten heel erg veel beenruimte, snel ... Vooral de tweede treinrit was ook heel erg fijn, dit was namelijk een "scenic" exemplaar met grote ramen zodat we een open zicht hadden over de bergen en valleien.

    Takayama is een klein stadje dat 650 meter hoog ligt en qua oppervlakte bijna even groot is als Tokyo, maar 94.000 inwoners heeft ipv 14 miljoen. Het is dan ook omringd door bergen, bossen ... en heeft vooral heel veel oude wijken met nog huizen uit de 17de tot 19de eeuw.

    Deze authentieke beleving moet echter wachten tot morgen. Het enige waar we zin in hebben na 5 uur reizen is lekker eten en ontspannen. Gelukkig zijn ze bij onze verblijfplaats enorm vriendelijk en zorgen ze voor een reservatie bij een Japans BBQ restaurant. Het is immers zo dat deze streek bekend staat voor "Hida beef" - rundvlees dat blijkbaar evengoed is als Wagyu. Zo'n gemasseerd koetje gaat er zeker en vast in na zo'n lange treinrit. Gelukkig had onze host gereserveerd, want het restaurant blijkt heel populair te zijn bij de lokale bevolking - een bordje met "Jeroen" sprong meteen in het oog. Toen we binnen kwamen was er al een jonge ober die met heel erg veel paniek ons aankeek. De jonge knaap kon geen Engels (bijna niemand trouwens) en had verloren met strootje trek om ons te bedienen. Toch konden we met gebaren en gezond verstand wel volgen wat we moesten doen. Vleesje op de grill, saus mengen, vetklompje om de grill opnieuw in te vetten... We deden waarschijnlijk hier en daar wel iets mis, maar we merkten er niks van. On-ge-loof-lijk lekker, zo'n Japans koetje. We ontdekken er ook onze nieuwe favoriet: hida beef sushi.
    Ook iets om nooit te vergeten: de man naast ons was ook niet van in de buurt, volledig "lost in translation" en had zonder het te beseffen runderstong besteld. Rauw. Als in: moet je nog bakken op de grill. Wist ie niet. Moet je je voorstellen dat je met stokjes probeert een tong vast te grijpen om er vervolgens "tong sumo" mee uit te voeren om er maar een klein stukje van te kunnen eten. Dat gaat niet gemakkelijk en het zicht zou niet misstaan op een DVD die terug te vinden is op de 11ste verdieping van een speciaalzaak in Akihabara. Het geval was al half op vooraleer de ober toch maar even kwam zeggen dat de grill er voor een reden stond.

    De avond konden we heerlijk afsluiten in de privé-Onsen (spa) van onze verblijfplaats. Deze streek bevat namelijk heel veel warmwaterbronnen waardoor bijna elk hotel, B&B... wel zo'n zalig bad in de tuin heeft. Heerlijk!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 7 - gezelligheid troef Takayama

    11. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 24 °C

    In Takayama is alles klein en gezellig. Zo dus ook het zaaltje met zicht op een mooie tuin waar ons ontbijt wordt geserveerd a la minute door twee heel vriendelijke dames. Geen idee wat elke emulsie, deegbuidel, groente ... is, maar we smullen het allemaal gretig op!

    Vandaag ontdekken we Takayama. Eerst wandelen een stukje door een bos en mini bergje met zicht op de stad via de Higashiyama Walking Course. Ondanks dat het zo dicht bij de bewoonde wereld is, zijn er de afgelopen dagen toch beren gespot, waardoor iedereen rondloopt met een belletje aan de rugzak om de doerakken op afstand te houden. Gelukkig vinden we een exemplaar op de grond tijdens de wandeling. Per ongeluk verloren of toch niet zo effectief gebleken?

    Na de wandeling pikken we een heel erg tof museum mee: Hida Takayama Retro Museum. Het is een verzameling van retro Japans speelgoed, games, reclame, arcadekasten... Het is ook een interactieve ervaring, want je mag op alles spelen, wat we dan ook uitgebreid doen: Nintendo consoles, racing arcadekasten, grijpkranen, gokkasten, pachinko...

    's Middags ontdekken we de meer culinaire kant van Takayama. We eten er twee zoetigheden in een gezellig theehuisje ( Enakawakamiya Takayamahanaikadaten
    恵那川上屋 高山花筏店): een toren van pannenkoeken met een crème van kastanjes en de "Takayama Mont Blanc" (een gerecht met zoete "pastaslierten" en drie verschillende koekjes en crème). Allebei toppers! Nadien is het tijd voor "sake it to me". In een lokale brouwerij kan je namelijk voor een paar euro enorm veel verschillende sake proeven. Dan pas merk je op hoeveel verschil er is: fruitig, droog, zuur, zoet ... schol!

    Nadien liggen de straten van Takayama er merkbaar schuiner bij, maar toch geraken we nog bij enkele tempels die vooral ook erg mooi en mysterieus zijn omwille van het feit dat het een beetje miezert. De mist en donkere sfeer maken het net nog meer gezellig.

    Ook de avond is een schot in de roos: we hadden eerst gedacht om bij een overdekte food market te gaan eten waar verschillende standjes allerlei lekkerheden verkochten. Toen we er echter aankwamen, zagen we meteen een lange rij met enkel westerlingen. Op zich niets mis mee, maar toch een rode vlag als er geen enkele Japanner zelf gaat eten. We besluiten wat door kleine straatjes te wandelen en gaan lukraak een Izakaya binnen: Otafuku sushi. Een Izakaya is een soort van combinatie van een heel kleine bar en restaurant waar je enkel aan een toog naast elkaar gaat zitten en de chef staat aan de andere kant en bereid recht voor je neus de gerechten. Het enige dat tussen jou en de chef ligt zijn grote stukken verse vis. Er zijn nog net twee plaatsjes in dit familie restaurant: de grootvader maakt de tempura, de vader is de sushi koning, moeder en dochter zorgen voor de wederom extreem vriendelijke bediening. We kiezen de menu van de dag met nog extra sushi en wat een heerlijke keuze! Toen de extra sushi op tafel werden gezet, slaakten we allebei een kreet van blijdschap waardoor de chef heel erg moest lachen en zichtbaar genoot van het compliment - wij van de lekkere sushi en de hele ervaring! Toen hij ons nadien nog vroeg waar we vandaag kwamen, spiekte hij even op z'n gsm en zei nadien "bédankettu" - jij ook bedankt, sushi koning!

    Om het eten te laten zakken wandelen we nog even door de donkere straten met hier en daar wat sfeerverlichting. Het lijkt wel alsof we alleen zijn in de stad... Takayama is echt een enorm fijne stad en echt een aanrader als je ooit naar Japan zou gaan!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 8 - complete Japan ervaring

    12. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 23 °C

    Na al die bling bling en drukte van Tokyo zakten we af naar Takayama, wat al veel kleiner was. Het volgende waar we verblijven maakt echter de traditionele Japanse ervaring compleet. Yumoto Choza is een ryokan. Dit is een soort van kleinschalig pension met alleen lokale en Japanse elementen: tatami vloeren, futon bedden, maaltijden op basis van lokale ingrediënten en met oude bereidingswijze...

    Het is nog twee uur met de bus vanuit Takayama reizen vooraleer we worden gedropt in een mooi berglandschap. We zijn iets te vroeg, maar na wat zoekwerk vinden we toch de ingang van Yumoto Choza en mogen er onze rugzakken achterlaten. Dit geeft ons de kans om toch al een kleine (ahum) bergwandeling mee te pikken. Die kleine wandeling bleek toch 2,5 uur bergop te zijn...

    Vermoeid, bezweet en buiten adem kwamen we terug aan in onze verblijfplaats. Wat ook typisch is aan ryokan, zeker in deze gebieden, is dat er meerdere onsen aan verbonden zijn. We krijgen dus een hele uitleg over de privé en gedeelde warmwaterbronnen in de ryokan zelf en ook over de publieke baden naast de rivier een paar honderd meter verderop. Say no more! Dat kunnen we echt wel gebruiken na zo'n bergwandeling. Eerst krijgen we nog een toer van onze grote kamer met tatami vloer, maar dan hijsen we snel onze tatami's in een kimono en haasten (wat moeilijk is, aangezien je enkel kleine stapjes kan zetten) ons naar de baden naast de rivier.

    Elke warmwaterbron is prachtig vormgegeven met zicht op de rivier en nabijgelegen natuur. Hier heb je ook weer de keuze tussen kleine privé baden (man en vrouw mogen samen in een afgesloten bron) of gedeelde baden (mannen en vrouwen apart in grote ruimtes). We besluiten toch maar voor de privé baden te gaan, aangezien alles moet gebeuren met de tatami's bloot. Wel echt een heerlijk gevoel om zo'n extreem heet bad te kunnen nemen na zo'n inspanning. We zien er uit als twee Japanse makaken , met even rode hoofden...
    Uit nieuwsgierigheid gaat Jeroen toch even ontdekken wat de gedeelde baden voor ervaring is. Gelukkig is er niemand in het hele complex, want achteraf bleek dat hij niet naar de kleuren had gezien (blauw is voor mannen en rood voor vrouwen) en bij de vrouwen een kwartier had liggen baden... Per ongeluk. Ahum.

    De avond sluiten we af met een kaiseki maaltijd die inbegrepen is bij ons verblijf. Dit is een uitgebreid diner met verschillende gangen, bereidingswijzen... Een belangrijke eigenschap is dat de ingrediënten allemaal lokaal en vers moeten zijn. In een gigantische kamer speciaal voor ons (er is zelfs een "Cools" bordje) worden we enorm vriendelijk bediend. We krijgen er het ene na het andere bordje met lekker eten, maar herkennen 90 procent van de ingrediënten gewoon niet. Daarnaast bakken we ook vis op een stokje, tofu, hida beef, rijstballetjes... op een vuur in het midden van de enorme kamer. Er ligt een menu, maar dit is volledig in het Japans. Google translate zegt het volgende:

    aperitief
    zelfgemaakte pruimenwijn

    aanvulling
    Horse Cup ~ Vijgen- en lotuswortel met sesam en wasabi geassorteerd in kleine kommen ~ Jizanji karakter gestoofd Nagaza gestoofde pruimenkangari Matsukaze-yaki van yosefushi Edamame Sasamaki sushi Zijden kotelet gestoomd met zout Nieuwe lotuswortel ingelegd in azijn
    Jonge mais pickles op Japanse wijze

    Tsukuri
    Kawa kogelvis sashimi - complete set Furukawa rauwe houten oren, yuzu en geraspte peper

    grote kom
    Grote kom gekoelde groenten ~Deel deze met iedereen.
    In zout gegrilde zoetvis ~Verwijder het zout van de vinnen en de staart

    vuur ding
    Gebakken ingelegde Hida ~Licht geroosterd~ Huisgemaakte Gohei mochi~ Miso-smaak

    vertegenwoordiger
    Hida rundvlees gegrilde shabu ~ huisgemaakte saus Hida groene ui aubergine zoete chilipeper

    Tempura
    Wilde bloemen uit Fukuji ~ Japans peperzout

    koude kom
    Melkweg-look
    Takigawa tofu, rauwe Junsai, radijs, wasabi, Orihime Hikoboshi, zijdepeul en sojasaus

    Maaltijd schaal
    Koshihikari uit Okuhida
    Miso Soep
    Hida Nameko Komo-tofu Taugé
    Hida-augurken

    Waterartikelen
    Vandaag leuk

    Smakelijk!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 9 - aapjes in Kamikōchi

    13. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 23 °C

    Deze ochtend was het weer van je Kaiseki, dus we slurpten miso soep, aten drie soorten vis, verorberden een kilo groentes en dronken een sloot matcha thee. Een wonder dat de gemiddelde Japanner zo mager is.

    Wij gingen vandaag die massa aan eten goed nodig hebben, want Kamikōchi stond op het programma. Dit natuurpark ligt een uur verder met de bus en is vooral bekend voor de "Kappa brug". Hordes toeristen komen met de bus naar daar, stappen 100 meter, nemen een foto op brug met bergen op de achtergrond en zijn weer weg. Het park heeft echter veel betere uitzichten als je de moeite neemt om verder te wandelen, weg van de coffee shops en souvenirwinkels. Na een drietal km zie je bijna niemand meer. Alleszins, toch geen mensen meer. Na een serieuze wandeling naast de rivier met het ene mooie zicht na het andere, besloten we om terug te keren. Hier en daar pauzeerden we even om wat trail mix (noten, m&m's, gedroogde vruchten...) naar binnen te steken, wanneer we ineens bosjes zien bewegen naast de wandelpad... Het waarschuwingsbord dat we eerder zagen dat er die dag al enkele beren waren gespot, schiet ineens door ons hoofd. Zo'n belletje aan je rugzak helpt voor geen meter... Gelukkig waren het geen beren, maar Japanse makaken. Deze pluizige doerakken met grote tanden waren in groep van de bergflank aan het komen. We zien er één, twee, drie... maar horen er twaalf, dertien... Boven ons zitten er in een boom, klimmen er naar beneden... Heel gerust zijn we er niet aan, dus we besluiten verder te wandelen zonder oogcontact te maken. Een beetje verderop passeert er nog eentje die rustig een plasje doet terwijl we er naast wandelen. Zij zijn duidelijker veel geruster dan wij.

    's Avonds is het weer een echte spa behandeling met warmwaterbron, luxe maaltijd ... De maaltijd was trouwens compleet anders dan gisteren. Het hoofdgerecht was deze keer Sukiyaki, een soort van stoofpotje / eenpansgerecht met Hida beef, verse groenten, sojasaus.... dat weer voor onze neus werd bereid. Het beste wat we al gegeten hebben hier!
    Jammer genoeg de laatste avond in Yumoto Choza. Zeker de moeite waard om er heen te komen!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 10 - reisdagje naar Kanazawa

    14. juli 2024, Japan ⋅ 🌧 25 °C

    Na al die spa behandelingen in de bergen, stond er vandaag een "reisdagje" op de planning. Een bus en twee treinen brachten ons in 5,5 uur naar Kanazawa - wat overigens de pret zeker niet heeft verminderd, zoals je op de foto's kunt zien. Dit haalt je energieniveau wel naar beneden, maar toch besloten we om Kanazawa nog kort te ontdekken, aangezien we hier maar één nacht verblijven als stop naar Kyoto.

    We doen een korte wandeling door het Nagamachi District, een oud samoerai district. De hoge muren en oude, houten gebouwen zorgen voor een bijzonder rustige sfeer. De sfeer in het centrum is helemaal anders: enorm druk en overal foute bars, "joy joy 24 hrs"-clubs en schreeuwerige restaurants. Op zich ook weer een beleving, zeker omdat de rest van Japan zo gestructureerd en ingehouden is.
    Na de hoofdstraat zoeken en vinden we een restaurant waar we vooral van onthouden dat er na tien minuten zoveel rook hing van frituren, grillen, bakken... dat we elkaar niet meer zagen. Twee Japanse makaken in de mist. Wel weer heel lekker eten!

    Zonder dat we het wisten gingen we nog een kwartier voor sluitingstijd een grote anime winkel binnen. Ineens begint mijn buik te borrelen en was het spurten naar een WC in de winkel. Terwijl ik daar de krampen van m'n leven aan het uitzweten was, was Eva ondertussen al in een donkere winkel aan het rondlopen. Alle medewerkers waren al vertrokken en overal gingen de hekken naar boven. We konden gelukkig nog net vooraleer de bewaker de reclameborden binnen zou zetten uit de winkel glippen. Oef! Anders zou het wel een heel speciale nacht zijn geweest, zo tussen al die anime figuren.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 11 - allen naar Gion Matsuri

    15. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 28 °C

    Kyoto here we come! Op weg naar de trein besluiten we toch nog enkele winkels te doen en we ontdekken nu al onze favoriete shop van Japan: Hands! Een keten met alles wat je je maar kunt voorstellen tegen belachelijk lage prijzen - al kan de uiterst gunstige wisselkoers van Euro naar Yen daar wel iets mee te maken hebben. We kopen alvast denkbeeldig een rugzak extra voor alle souvenirs.

    In Kyoto hebben we voor het eerst een appartement waarbij we dus ook moeten zorgen voor ontbijt. Één van de leukste activiteiten op reis, vinden we, is om een supermarkt rustig door te wandelen en te ontdekken wat voor delicatessen ze allemaal verkopen (en deze uiteraard uit te proberen). We ontdekken al snel dat in grotere steden voornamelijk 7-eleven, Family Mart en Lawson de heilige drievuldigheid is qua voorzieningen. Ze zijn 24 uur lang geopend en verkopen allerlei eerder kleine boodschappen. We zijn grote fan van de sushi, onigiri, zoetigheden, mirin met perziksmaak en alle lokale biertjes. We plunderen een lokaal warenhuis en zijn voorzien voor de komende drie dagen qua snacks en drank.

    We sluiten ons echter niet op met al dat eten, we gaan Kyoto ontdekken! Wanneer we dit willen doen, hebben we voor de tweede keer deze reis een stevige regenbui. En met regenbui bedoelen we: alle hemelsluizen gaan open. Gelukkig duurde deze maar een twintig minuten en konden we schuilen bij een tempeltje terwijl aan de overkant een hondje voor entertainment zorgde. Die had het ook niet zo voor door de regen te gaan wandelen. Het levert wel gezellige foto's op.

    Wie overigens wel te vinden was om door de regen te wandelen, dat waren alle Japanners in een straal van 100 km rond Kyoto om Gion Matsuri te bezoeken. On-ge-loof-lijk hoeveel volk er was op dit meerdaagse event dat meer dan duizend jaar oud is en waarbij er praalwagens van enkele verdiepingen hoog door de stad worden getrokken op de laatste dag. De dagen ervoor staan de wagens verspreid door enkele straten met heel veel eetstandjes errond. Rond de 250.000 mensen lopen door de straten op zoek naar eten en de praalwagens. Toch hebben we heel wat eten kunnen bemachtigen: takoyaki (inktvisballetjes met saus en visvlokken - het is veel beter dan het klinkt), Okonamiyaki (pannenkoek met kool), rijstpizza met ei en als dessert geglazuurde aardbeien. We hebben er enkel een kwart miljoen hongerige Japanners voor moeten trotseren... Sowieso wel een hele beleving die Gion Matsuri - zeker in de top drie van drukste bedoelingen die we ooit hebben bezocht.

    Om te bekomen drinken we een zalig koele mirin met veel ijsblokjes terwijl we onze voeten laten rusten na 30.000+ stappen (23,43 km).    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 12 - wagyu to you too

    16. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 32 °C

    Overal in Kyoto is het momenteel erg druk omwille van de Gion Matsuri. We besluiten dan ook maar wat meer het noordelijk gedeelte van de stad te gaan ontdekken. Hiervoor lopen we eerst door Nishiki Market, een gezellige winkelstraat met allerlei etenswaren. Ook pikken we Nijō Castle mee - een kasteel uit de 17de eeuw met omliggende tuinen. Het is duidelijk een fort gebruikt om de stad te verdedigen en bevat dan ook torens, verdedigingsringen, samoeraizwaarden ... (sorry papa, deze kunnen we echt niet mee smokkelen)

    De reden dat we vandaag het noordelijk gedeelte van de stad bezoeken, is omdat we er een kookcursus hebben vastgelegd. Taro geeft al sinds 15 jaar deze cursus gewoon bij hem thuis en het is dan ook geen workshop waarin je allerlei chique gerechten maakt, maar eerder het eten dat ze dagdagelijks eten. We leren er heel veel over dashi, rijst, miso, sojasaus, seizoensgroenten, sake, mirin, eieren, hoe je moet eten als een Japanner ... en ook over de Japanse samenleving, want Taro stond er op dat we zoveel als mogelijk vragen zouden stellen. Bij elk gerecht liet hij ons alle ingrediënten ontdekken, proeven, ruiken... en maakte telkens de grappigste geluidjes. Hmm, ooi, aaah, jaaaa... Naast de dagdagelijkse gerechten, konden we er ook wagyū proeven. Taro wist ons te vertellen dat veel mensen het hebben over "Japanese wagyū beef", maar wagyū betekent eigenlijk al "Japanese beef" (wa = Japan, gyū = beef). Daarnaast zei hij ook dat het masseren van de runderen eigenlijk een marketing stunt is. De malsheid en vetgehalte komt alleen door de soort runderen en omdat ze met graan worden gevoed. Ging er vlot in, zo'n wagyū!

    Op weg naar huis pikt Eva nog een hindernissenparcours mee door een rivier over te steken op wandelstenen. Vooraleer we Gion Matsuri weer gaan ontdekken aperitieven we op ons appartement. Een echte smuldag vandaag!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 13 - cultureel Kyoto

    17. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 32 °C

    Na al dat eten van gisteren, gaan we vandaag de culturele toer op. We staan vroeg op, eten dan toch weer een weekvoorraad aan eieren en zoete troep op en vertrekken naar Ninenzaka en Sannenzaka. Nee, dit zijn niet de Japanse bijnamen voor Zakkie, maar twee gezellige straten met zicht op Yasaka Pagoda - één van de meest herkenbare uitzichten van Japan. De Japanse bijnaam voor Zakkie is uiteraard Zakkuri. Ondanks dat het zo vroeg is, is het toch W-A-R-M! Japan staat zonder twijfel in de top drie van meest warme plaatsen die we al bezocht hebben. We drinken liters water, "Pocari Sweat" en Asahi Super Dry.

    Nadien is het tijd om Kiyomizu-dera te bezoeken. Deze tempel met zicht op Kyoto en de omliggende bossen is echt een dikke aanrader. De cultuur houdt niet op, want namiddag gaan we verder met The National Museum of Modern Art en Kyoto City KYOCERA Museum of Art. Het eerste is een algemeen museum met moderne kunst en een focus op drukwerk. Eva plundert alle folders die grafisch in orde zijn en plant nu al haar jaarplan voor komend schooljaar. Ideaal zo'n trip vol inspiratie. Het tweede museum staat toevallig momenteel volledig in functie van Takashi Murakami - zowat de meest populaire Japanse kunstenaar op internationaal vlak. Het is poppy, kitsch en cartoony, maar wel tof om te zien hoeveel verschillende media dat deze man allemaal gebruikt om zijn kunst te maken. We zien er enorme sculpturen, gigantische schilderijen, digitale kunst ...

    Aangezien we al twee dagen naar Gion Matsuri waren afgezakt, hadden we vandaag niet de intentie om dit nog eens te doen. Toen we echter van de musea naar huis gingen, kwamen we toevallig voorbij de straat waar ze alle praalwagens gingen verplaatsen. Het is immers de laatste dag van het event en dan is er een speciale ceremonie in Yasaka Shrine, vlakbij ons appartement. Duizenden Japanners met niet veel meer aan dan een hemd en een string waar Nicki Minaj "nou nou nou" over zou zeggen, sleuren met de houten constructies over straat. Terwijl ze dit doen, roepen ze allemaal in een ritme "hojteh - hojteh - hojteh...". Is het om een bepaald tempo aan te "hojteh" of alles binnen de string te "hojteh"? We zullen het nooit weten.

    Vooraleer we terugkeren naar het appartement doen we nog snel een supermarkt plundering zodat we gezellig de dag kunnen afsluiten na 32.000+ stappen.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 14 - centi pete in Onomichi

    18. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 32 °C

    Na drie dagen Kyoto is het tijd om naar onze volgende verblijfplaats in Onomichi te vertrekken. Dit is een erg kleine stad die vooral populair is omwille van de Shimanami Kaido, een fietsroute over enkele eilanden die naast de stad liggen. Dit is dan ook de reden waarom wij naar deze rustige plaats komen.

    Hiervoor moeten we twee treinen nemen die naar Japanse gewoonte stipt op tijd overal arriveren. Het reizen in Japan verloopt dan ook ongezien foutloos en snel!

    De plaats waar we twee nachten blijven slapen is "Moon's Cafe" - een gezellige AirBnB die uitgebaat wordt door een erg enthousiaste man. Hij laat ons alles heel duidelijk zien, inclusief een ingenieus "ninja" systeem om de WC op slot te doen. We voelen ons meteen thuis. Voor hij het pand verlaat, laat hij nog enkele regels op een blad zien, aangezien hij zelf niet zo goed Engels kan. Één van de regels gaat over insecten. Dat die krengen wel eens durven binnenkomen. Wanneer we vragen om verduidelijking, zijn we aanvankelijk snel gerustgesteld. "Moskietooo" verklaart hij. Oef, die fuckers kennen we. Nadien volgde er nog een "do you know centipede?", gevolgd door een "veeerie dangeroes..." vlak voor hij de deur achter zich dicht trok. Centipede als in het insect? Of Centie Pete als in een ontspoorde seriemoordenaar van Onomichi? Google maar eens Mukade Centipede en dan weet je waarom ik liever te maken heb met Pete Centie, dan centipede... Gelukkig speuren we geen al te gekke beestjes in het appartement, enkel een verdwaalde, kleine spin die Eva behendig buitenzet. Wat een topper.

    Aangezien we morgen pas gaan fietsen, besluiten we om vandaag nog de wandeling langs Cat Alley te maken om via een berg dan uitzicht op de hele stad te hebben. Cat Alley is een steegje waar iemand een hele tijd geleden kleine stenen begon te beschilderen als katten en deze traditie is blijven groeien. Je kan er ook redelijk veel katten vinden die er rondlopen. Op zich een gezellige straat die uitloopt naar de voet van een bergje met een tempel en bovenaan een grote constructie zodat je een prachtig zicht krijgt op heel Onomichi.

    's Avonds eten we voor de tweede keer deze reis in een Izakaya- deze keer is het eentje waarbij de chef gespecialiseerd is in tempura, waarbij verschillende ingrediënten in beslag worden gedoopt en nadien gefrituurd worden. Denk: alle soorten vis en groentes die je je kunt voorstellen. Alles wordt weer vlak voor onze neus bereid en iedereen is enorm vriendelijk. Eigenlijk is zo'n Izakaya een beetje de Japanse versie van tapas. Je bestelt wat hapjes en een drankje. Na een tijdje nog een ronde. En nog één... Totdat je genoeg hebt. Eva en ik bedenken spontaan de term 'Japas' en we hebben nu al een idee voor een restaurant in België...    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 15 - puffen tijdens de Kaido

    19. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 32 °C

    Neem twee Belgen die te groot zijn voor de huurfietsen in Onomichi, combineer dit met 36 graden (gevoelstemperaruur 42), voeg er nog wat hoge bergen en bruggen aan toe, wegen waarop je links moet rijden.. Dan heb je de ideale combinatie om de Shimanami Kaido aan te vangen. Ahum.

    Zoals eerder gezegd, kwamen we dus naar Onomichi om deze fietstocht te beleven. De voorbereiding was in orde en ook het huren van fietsen verliep op zich goed. De uitbater heeft wel heel wat verstelwerk moeten uitvoeren om de fietsen "1,80 m proof " te maken. Toch stonden we na twintig minuten klaar met onze fietsen, helmen, rugzak vol drinken en snacks, klaar om aan de tocht te beginnen. Aangezien de route je over verschillende eilanden brengt, moesten we eerst een ferry nemen. Ook weer: heel vlot verlopen. Toen begonnen we aan de 70 km die we vandaag gingen afleggen.

    De omgeving was sowieso heel mooi. Terwijl je fietst kom je langs stranden, fiets je langs helder blauw water en tropische bossen, je rijdt over enorm hoge bruggen waardoor je over de verschillende eilanden kunt zien ... We begrijpen waarom dit één van de mooiste fietsroutes van Japan is.
    We hadden echter wat pech met andere zaken: 36 graden was echt wel té warm om in te fietsen. Elk strand waar we een plons in de zee zouden nemen om af te koelen was ofwel betalend (en veel) ofwel zaten er duizenden kwallen (check foto). We hebben dus uiteindelijk een lange, warme, maar mooie tocht gefietst, maar moesten om de 5 km wel stoppen om te drinken, af te koelen in een café, t-shirt uit te wringen... Misschien toch nog eens terugkomen naar Japan in de winter?

    Toen we onze fietsen gingen inleveren, zal de uitbater gezien hebben aan onze Yakitori hoofden dat we het warm hadden. Hij gaf ons het beste advies: "get some rest" - "comes for the baker" reageerden we. We koelen af in onze centipede villa en drinken ons een kamelenbult of twee gevolgd door het volledige zoet assortiment van de lokale supermarkt.

    's Avonds zakten we weer af naar de stad voor een heerlijke Izakaya maaltijd. Onomichi is trouwens echt kalmer dan kalm. Er loopt bijna niemand rond in de stad en 90 procent van de zaken is dicht. We slenteren dus rond op zoek naar voedsel. Veel restaurants hebben doekjes voor de ingang hangen, voor de privacy van de klanten, waardoor je niet echt kunt zien wat ze serveren of hoe het eruit ziet. Google helpt ook niet, want veel zaken hier hebben geen website. Het eerste restaurant dat er gezellig uit zag van buiten, was al volledig gereserveerd. Het tweede dat we binnen gaan, daar konden we helemaal niks van zien van buiten, maar reizen is altijd een verrassing en daardoor net leuk. Mee dat we binnenkwamen, wisten dat we goed zaten. We zien een typische, kleine zaak met enkel een toog. Drie Japanse mannen hebben een bord vol stomend voedsel voor zich én elk een eigen fles whisky (dat overal in Japan trouwens wordt geconsumeerd net alsof het limonade is). Dit trio schrikt zich harder dan Sharaku (Google) dat er nog klanten binnenkomen én dat het dan ook nog eens westerlingen zijn. De bazin is een oud vrouwtje achter het fornuis met waarschijnlijk meer dan genoeg whisky in haar lichaampje om een gemiddelde Schot neer te halen. Jep, we zitten goed. Via wat behendig vertaalwerk, bestellen we Onigiri, varkensvlees en kip. De drie mannen die eerst heel verhit een gesprek aan het voeren waren, zijn nu 90 graden gedraaid en kijken op hun meest "subtiele" manier naar onze bestelling, ons en hoe we eten. Heel duidelijk dat ze iets willen vragen, maar niet kunnen of durven. Na nog wat vloeibare moed, probeert er toch eentje. Hij wijst naar zichzelf en zegt "Japan" - dan naar ons. "Belgium" verklaren we. "Brazil?" reageert hij. "No, Belgium!" ... "Aaah, Brazil!" terwijl hij in het Japans en met voetbalbewegingen aan de twee anderen uitlegt van waar we komen en het gesprek terug op gang komt. Daar gaan ze het nog lang over hebben, die twee Brazilianen die in hun vaste kroeg kwamen eten. Dat eten was overigens weer enorm lekker en een hele belevenis!

    Nadien is het ook weer onze vaste traditie: 24 uur winkeltje plunderen voor drankjes en zoetigheden. Dat verdienen we wel, na 70 km vandaag.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 16 - indrukwekkend Hiroshima

    20. juli 2024, Japan ⋅ 🌙 28 °C

    We laten het rustige Onomichi achter ons en nemen een korte treinrit naar Hiroshima, waar we twee nachten verblijven. Het valt meteen op wat een mooie stad dit is. Het is overal groen en er lopen veel rivieren door.

    Uiteraard kan je niet Hiroshima bezoeken zonder je respect te gaan betuigen in het Peace Memorial Park. Hier kan je veel monumenten terugvinden ter nagedachtenis van de overledenen en gewonden na de atoombom van 6 augustus 1945. Zo is er de A-bomb dome, cenotaph, Children's Peace Monument... en ook het Hiroshoma Peace Museum. Het bezoek aan het museum liet zowel op Eva als mij een diepe indruk na. Het was dan ook een museum dat heel veel pakkende verhalen en expliciete beelden bevat... Een dikke aanrader, al moet je nadien sowieso wel een hele tijd bekomen... De rest van de dag slenteren we dan ook gewoon rustig wat rond het Peace Memorial Park en de omliggende straten. Het is pas na enkele uren en een rustpauze op de hotelkamer dat alles wat is bezonken.

    's Avonds kiezen we ervoor om Okonomiyaki te gaan eten in een restaurant dat we eerder al hadden gespot. Okonomiyaki werd eerder door een AirBnB-uitbater beschreven als "soul food for locals". Online wordt het vaak de "Pizza van Japan" genoemd. Denk een grote grillplaat waarop noedels worden gebakken tot een krokante bodem. Daarop wordt een berg kool geplet, met nog een heleboel eieren en allerlei toppings die je zelf kan kiezen: spek, look, spinazie... Het geheel wordt dan afgewerkt met Okonomi saus, wat een kruidige, zoete sojasaus is. Dit wordt allemaal voor je neus gemaakt op dus een gigantische grillplaat in een restaurant dat enkel Okonomiyaki serveert. Het restaurant dat we hadden gevonden was echt een schot in de roos met heerlijke Okonomiyaki, koud bier en een chefkok die echt voor z'n vak leeft. Hij had zelfs een eigen poster gemaakt van hem met z'n favoriet bier in de stijl van een reclame advertentie. De reden dat we er ook zo'n fan van waren: toen we twee minuten binnen waren en nog volop aan het kiezen waren uit een menukaart kwam er nog een westerling binnen. De enige plaats in de overvolle zaak? Vlak naast ons... Op zich niks mis mee, tenzij dat het om het type ging dat binnenkwam: ladderzat, luidruchtig en extreem onbeschoft. Hij kwam er enkel bier drinken, probeerde wat te praten tegen ons, maar eigenlijk was het eerder onvriendelijk gebrabbel. Ja, zo'n type dat heel je gezellige avond naar de knoppen helpt. Zonder dat we het beseften had de uitbater in een oogwenk toch plaats gemaakt dichter bij hem voor ons omdat hij zelf ook niet was opgezet met de hele bedoening. Toen we weg werden begeleid, wou de zatte japer ons volgen, maar viel gewoon op de grond... Zelfs dan zijn Japanners nog vriendelijk en hielpen hem recht. Het was pas toen hij het drinken van andere klanten omstootte dat de uitbater hem de deur wees op een wel heel kordate manier. Een heel vreemde ervaring, want Japanners zijn normaal erg terughoudend. Een bewogen dag met een bewogen einde dus. Wel besluiten Eva en ik alles in huis te halen om in België ook Okonomiyaki te maken - zo ongelooflijk lekker! Dan kunnen we zelf de zatte japer spelen in ons eigen huis. :)    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels
    1

    Dag 17 - Miyajima

    21. juli 2024, Japan ⋅ ⛅ 33 °C

    Aangezien we geen zin hadden in een drukke stad vandaag, hebben we de trein en ferry genomen naar Miyajima. Dit is een "klein" eiland dat niet ver ligt van Hiroshima en vooral bekend staat omwille van de tempel en bijhorende torii poort die in het water staat bij vloed. Wij zijn er vooral om wat te chillen aan een strand, aangezien het bij de tempel en poort lekker druk is en dat we dit net willen vermijden vandaag.

    Het is dan ook een fijne, rustige dag die vooral bestaat uit relaxen, eten en drinken halen, meer relaxen, eten en drinken weghouden uit de muiltjes van de herten die op het eiland leven, krabjes spotten op het strand, cocktails halen, zonnecrème smeren X23 ... Een ideale relax dag die we allebei heel erg konden gebruiken! Een kort verslag, maar wel een fijne dag!    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 18 - voorbereiding mount Doom

    22. juli 2024, Japan ⋅ ☀️ 31 °C

    Na al die drukte in de steden, staat er vandaag weer iets helemaal anders op de planning. We gaan namelijk een auto huren en daarmee naar het Kirishima Kinkowan National Park rijden om er de komende dagen enkele bergwandelingen mee te pikken waar the fellowship of the Ring toch moeite mee zou hebben. Hiervoor nemen we eerst een trein en een "limousine" bus (lees: een gewone bus met het woord "limousine" op de zijkant) om aan het autoverhuur bedrijf te geraken.

    Meestal is het huren van een auto dikke miserie: de auto die je had geboekt is er niet, ze willen je een extra verzekering aansmeren, je moet lang wachten... Niks van dat alles in Japan! Binnen het kwartier waren we weg met onze Daihatsu Thor. Klinkt stoer? Google zal het tegendeel bewijzen. Brullen als een dondergod met een accute diarree-aanval dat deed ie alvast wel in de bergen.

    Onze verblijfplaats voor de komende drie dagen hebben we gepast uitgekozen. Ryokan Seiryuso is weer een combinatie van onsen baden en kaiseki avonden zodat we telkens goed kunnen bekomen van een dagje klimmen in de bergen. We worden weer enorm hartelijk ontvangen met een glaasje water en shochu in de lobby en boeken meteen het warmwaterbad naast de rivier. Het is werkelijk één van de mooiste plekken dat we ooit als verblijfplaats hebben gehad. De kamer, het warmwaterbad, de avondmaaltijd met lekkere sake... Een heerlijke, ontspannen voorbereiding voor de pittige wandelingen de komende dagen.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 19 - Mount Doom

    23. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 29 °C

    Mountain Takachicho en Ohachi. Japanse vertaling: Kuitverwoester en Roodhoofdgever. Dit zijn twee vulkanen uit de actieve groep in het Kirishima Kinkowan National Park. Ideale "bergjes" om mooie zichten te hebben over de omliggende vlaktes en kraters binnenin.

    Op een halfuur tijd staat onze auto netjes op de parking aan het begin van de wandeling. De eerste paar honderd meter beginnen heel zachtjes (Eva kon nog lachen), maar vanaf dan is het klimmen en klauteren over rotsen die steeds groter en roder worden (het lachen is gestopt). Er zijn ook bijna geen planten, omdat de laatste uitbarsting redelijk "recent" is (1923, geen zorgen). Het laatste stuk vooraleer we de rand van de krater bereiken is even heel steil, maar dan sta je ineens op een dunne rand (horse's back is de bijnaam, vanwege de vorm en breedte) en krijg je een prachtig zicht op de krater van Ohachi. Sowieso één van de meest unieke uitzichten die we al hebben gezien op zo'n wandeling (het lachen is terug). Het is aan beide kanten heel steil en er staat veel wind - ook al lijkt het op foto's een brede pad, toch zetten we voetje per voetje heel voorzichtig onze weg verder langs de rand. Takachicho ligt namelijk nog een beetje verder en hoger. Aangezien het ondertussen wat bewolkt werd, hebben we op die berg niet veel uitzicht gezien, dus zijn we snel terug gekeerd om nog een hele tijd op de rand van de vorige krater te zitten en een vieruurtje te nuttigen met prachtig uitzicht!

    De avond brengen we verdiend door in onze onsen en moet onze voetjes weer onder een kaiseki tafel.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 20 - Mount doom (bis)

    24. juli 2024, Japan ⋅ ☁️ 25 °C

    Onami-Ike meer en mountain Karakuni, deze twee staan vandaag op de planning. Aangezien we maar enkele dagen een auto hebben en het Kirishima Kinkowan National Park kunnen bezoeken, is vandaag een herhaling van gisteren qua dagplanning (wandelen, onsen, kaiseki), maar dus wel met een andere beklimming. Deze keer naar de hoogste vulkaan uit het park en eentje waarbij de laatste uitbarsting al veel langer is geleden. Hierdoor is er veel meer vegetatie en zijn er dus totaal andere uitzichten.

    Het was echt wel een pittige wandeling: veel stijging, rotsblokken, veel hoogteverschil tussen elke rots, trap... daarnaast kregen we ook een wolkbreuk te verduren bij de afdaling. Wel helemaal de moeite. Een korte beschrijving, maar de foto's spreken voor zich. Bekijk zeker ook de foto's van gisteren en vergelijk deze met die van dit verslag, dan merk je hoeveel verschil er is tussen twee wandelingen uit hetzelfde nationaal park.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 21 - Ibusuki

    25. juli 2024, Japan ⋅ ⛅ 32 °C

    * 3 km wandelen naast de zee naar onze AirBnB
    * Huurhuis = eentje voor 8 personen! (beschrijving niet goed gelezen)
    * Gietende regen van meer dan 3 uur - toch met de fiets erdoor, anders geen eten (en aperitief). Toch nog plezier gehad met onze roze bolides.
    * Gyoza, wagyu, pizza en mirin. Ideale combinatie voor een spelletjesavond met zicht op zee.    Læs mere

    Se oversættelse
  • EvaJeroenTravelsJapan - 2024EvaJeroenTravels

    Dag 22 - Fietsen en conveyor belt sushi

    26. juli 2024, Japan ⋅ 🌬 32 °C

    * Zoektocht naar een strand in Japan met als vervoersmiddel een fiets en met 36 graden = voor de tweede keer geen succes. :)
    * Het meest zuidelijke treinstation bereiken = wel een succes!
    * Chiringashima eiland dat enkel beschikbaar is via een dunne strook zand bij eb = schelp paradijs
    * Conveyor belt sushi in Japan = beter dan eender welke sushi in België    Læs mere

    Se oversættelse
  • Slut på rejsen
    31. juli 2024
  • 2026© FindPenguins
  • Hjem
  • Om os
  • Gruppesporing
  • Presse
  • Betingelser
  • Privatliv & Cookies
  • Hjælpecenter
  • Aftryk