Aosta & Piemonte

Het is nog heel stil op de camping als onze wekker afloopt. Vandaag hebben we een stevige dag voor de boeg want we willen een deel(?) van de Daubenhorn via ferrata (E/F) doen. Afhankelijk van welke route we kiezen kunnen we voor een ‘kleine’ lus gaan of meteen voor de langste via ferrata van Zwitserland.

We ontbijten snel want we willen de eerste lift halen die ons bovenaan een enorme wand brengt. Helaas zien we de kabelbaan juist voor onze neus vertrekken en houden de Zwitsers erg strak vast aan hun planning… ook al staat er wat volk te wachten, de volgende lift is pas over een halfuur (8u30). We wachten geduldig en stipt gaat de lift omhoog. Terwijl we stijgen komt de indrukwekkende wand steeds dichterbij. We krijgen al klamme handjes.

Bovenop de Gemmipas zien we de Daubensee liggen. Annelies moet nog 2x naar het toilet door de stress en dan kunnen we eindelijk vertrekken. Vanaf de kabelbaan moeten we een halfuur afdalen om aan de start van de via ferrata te komen. Daarna volgt een eenvoudig stuk waarbij we voornamelijk horizontaal op de rots traverseren. Het eerste derde van de route sluiten we af met steilere passages die ook enorm luchtig zijn. We staan op metalen stangen die uit de rots steken en daaronder is de eerste 400m niets, enkel lucht. Annelies staat enkele doodsangsten uit maar blijft toch doorgaan. 💪 Niet veel later klimmen we via een steile ladder langs een enorm plakkaat met de Zwitserse vlag. Daarna komen we op een splitsing waar we kunnen kiezen om af te dalen en het bij 1/3 te houden of toch door te gaan tot het einde. Na wat getwijfel besluiten we er toch voor te gaan!

De route is nu veel verticaler dan het eerste stuk met nog enkele luchtige passages. We traverseren over een lange hangbrug die opnieuw honderden meters boven de grond hangt. 😱 Daarna klimmen we in een grot waar we ook enkele steile passages in het schemerdonker overwinnen alvorens terug naar het licht toe te klimmen.

Het laatste derde van de tocht bestaat uit stevig klimmetjes en een heleboel ladders. Sommige eenvoudig, andere verticaal, maar de langste en moeilijkste treffen we net onder de top aan. Ik weet zeker dat jullie hem kunnen herkennen op de foto’s.

Na iets meer dan 7u klimmen en klauteren, met slechts een paar muëslibars, een beetje worst en wat kaas in ons lijf bereiken we eindelijk de top van de Daubenhorn (2942m). Wat een klim!

We genieten nog even van het uitzicht en twijfelen om uitgebreider te lunchen maar besluiten om niet naar onze hongerige magen te luisteren. Er volgt immers nog een lange afdaling terug naar de lift en het is ondertussen al 16u15. Belangrijk detail: de laatste lift naar beneden is om 18u met als enig alternatief nog eens 900m extra te voet afdalen.

Vanaf de top is het begin van de afdaling steil en door enorm veel steenpuin. Het is wel prachtig mooi want we lopen langs een gletsjer omlaag. Voor ons zien we de Lammerenhütte liggen en een enorme vallei waar ooit nog een gletsjer heeft gelegen. Zodra het pad wat beter wordt versnellen we onze pas want de tijd tikt snel voorbij. De lift zal nipt worden. We steken nog enkele groepjes voorbij en enkelen vragen ons of we de lift voor hen willen tegenhouden. We doen wat we kunnen….

De tijd begint echt wel te dringen en we haasten ons te pletter. Nog een lang vlak stuk en daarna een korte klim. We lopen net niet en worden op de voet gevolgd door een koppel Nederlanders. Hijgend komen we het liftgebouw binnen. Op de klok staat 17u47! We hebben het gehaald!!
In de laatste 10 minuten strompelen nog enkele anderen de lift binnen en vallen ter plekke op de grond. Zelden zo’n taferelen gezien. Stipt om 18u gaat de lift omlaag, er viel niet te onderhandelen.

Na 9u staan we terug veilig op de grond. Wat een dag! We zijn uitgehongerd en onze 5L water is helemaal op. Aan de camper storten we ons op alles wat we kunnen vinden.

Na een deugddoende douche gaan we nog Walliser steak eten in het dorp. Duur, maar we hebben het helemaal verdiend!Read more