Tunesië - Favignana

Om Tunesië te verlaten moeten we het uitklaringsproces doorlopen. We worden dit keer eerst naar de lokale politie gestuurd. Daar blijkt dat ze niets voor ons kunnen betekenen omdat er bij het inklaren iets niet goed is gegaan. Waar we wel heen moeten is ons niet duidelijk. We denken dat we bij de Coast Guard moeten zijn. Daarvoor moeten we weer naar de andere kant van de haven lopen. Het is pas een uur of 10, maar de temperatuur stijgt geleidelijk steeds verder boven de 40 graden. Bij de Coast Guard aangekomen, blijkt dat we daar niet moeten zijn. Maar, dat ze wel verwacht hadden dat we eerst naar hun toe zouden zijn gekomen, ipv eerst naar de lokale politie te gaan. We hebben per ongeluk dus op wat teentjes getrapt, terwijl we dat zo veel mogelijk probeerden te vermijden. Oeps.

Om erachter te komen waar we wel heen moeten en wat nou precies het probleem is, bellen de chef van de haven Chafik om te vragen of hij ons kan helpen. Chafik doet wat belletjes en uiteindelijk blijkt dat de douane bij het inklaren een stempel is vergeten te zetten, waardoor nu bij het uitklaren het hele proces vast loopt. Het golfkarretje waar ik bij het inklaren door werd rondgereden is ergens anders druk mee, dus biedt Chafik heel vriendelijk aan om ons zelf met de auto te brengen. We nemen het aanbod aan met het idee dat hij ons bij de douane misschien dan ook verder kan helpen. Dat blijkt niet nodig. Bij de douane moeten we, op zijn Mediterraans, een tijdje wachten, maar als we ons geduld tonen en vriendelijk blijven lachen is het ijs alweer snel gebroken. We krijgen de juiste stempel en ook krijgen we onze Garmin mini weer terug.

Vervolgens moeten we weer langs de Coast Guard en daarna de politie om onze vingerafdrukken en laatste foto’s achter te laten. Maar, dan zijn we er nog niet. We gaan eerst nog tanken, dus onder toezicht varen we de box uit richting het tankponton. Hier kunnen we voor belachelijk weinig, nog geen 90 cent per liter, onze tanks (geen jerrycans, dat is verboden) vullen. Terwijl Bart de tanks vult, begeleid ik de mevrouw van de douane door de boot. Zij gaat een stuk secuurder te werk dan haar mannelijke collega bij aankomst. Meerdere kastjes moeten open, de vloer omhoog om in de bilge te kijken, de matrassen worden verschoven en een aantal bakskisten geopend. Alles is goed en aangezien de tanks ook weer gevuld zijn, is het tijd om Tunesië te verlaten. We worden strak maar vriendelijk nagekeken terwijl we de haven uitvaren. Het is dan rond het middaguur. Dat betekent dat we ons eerste Noord-Afrikaanse en daarmee islamitische land achter ons laten, terwijl we op de achtergrond de oproep voor het gebed horen. Prachtig.

De tocht terug naar Europa toe is een stuk gemoedelijker dan de reis naar Tunesië. De zee is rustig en we hebben goede wind, we vliegen met ruim 6 knopen. Bij vertrek hadden we nog niet besloten of we in één keer door zouden varen naar Sardinië, of toch nog een tussenstop in Sicilië zouden maken. Eerst maar eens kijken hoe de wind waait. We hebben ‘s avonds weinig wind waardoor we een paar uurtjes moeten motoren. De motor gaat tijdens mijn eerste wacht uit, moet dan toch weer aan, waarna de wind flink heen en weer draait, en dan toch besluit stabiel uit een richting te gaan waaien, waardoor uiteindelijk toch de motor uit kan en we uiteindelijk zelfs een rifje zetten. Die we er die nacht weer uit halen, opnieuw zetten en vervolgens weer eruit halen. Zo is het weer een enerverend nachtje ;). In de loop van de ochtend halen we de nieuwste weersvoorspelling binnen en zien dat er zondag geen wind meer is. Daarmee is de keuze voor Sicilië snel gemaakt. Dan kunnen we er vanavond nog zijn. Met een lekkere ruime wind, koersen we rond de 4,5-5 knopen op de Egadische eilandjes, vlak voor Trapani, af. Rond 17 uur is het land ho, we zien een bergje verschijnen aan de horizon, en een paar uur later om 21:26 gaat ons ankerlichtje aan. We liggen. Heerlijk weer met zo’n anker briesje. Die hebben we gemist de afgelopen dagen.

Als we de volgende ochtend wakker worden, zien we pas hoe ongelofelijk mooi het water en de baai zelf zijn. Gisteravond lagen er nog een aantal andere boten in de baai, maar die zijn ondertussen verdwenen. Met elk kwartier dat verstrijkt begrijpen we beter waarom. Het is zondag, half juli, rond Sicilië. Voor we het weten zijn we omringd met misschien wel 200 motorbootjes! En daar liggen wij, als zeilboot, die nu gigantisch lijkt, middenin. Het is weer een bizarre maar leuke ervaring. Bart gaat voor de zekerheid ook nog even het anker checken. Hij komt heel enthousiast terug. Er zit een octopus onder ons anker. We besluiten dat we in deze drukte niet de speargun erbij kunnen pakken. Dus gaat Bart iets anders proberen. Vol trots komt hij daarna aan gezwommen, met in zijn handen de octopus! Ik ben ondertussen zogenaamd met de puts de boot aan het afspoelen. Tegen de tijd dat Bart bij de boot is, gaat de puts weer naar beneden en komt dit keer omhoog niet alleen gevuld met zeewater, maar ook met verse octopus! We smullen die avond van zelfgemaakte calamari en een Tunesisch gekruide bulgur met gegrilde octopus, heerlijk. Daarna klappen we onze laptop uit, want eindelijk is het tijd voor de finale! Geen Nederlands elftal helaas, maar Spanje-Argentinië. Allebei via Whatsapp in contact met onze familie kijken we vol spanning de wedstrijd en zijn erg blij dat de Spanjaarden ‘m pakken!

We hebben weer wat boodschappen nodig, zeker omdat we overmorgen alweer van plan zijn om door te varen naar Sardinië. Dus varen we in de loop van de dag naar een ander baaitje vanaf waar we beter aan land kunnen. Als het ondertussen een klein beetje afgekoeld is, in hoeverre dat daadwerkelijk gebeurd mid-juli op de Middellandse Zee, maken we de dinghy klaar en gaan we aan kant. Na een lekkere wandeling komen we aan in het schattige plaatsje Favignana. Hier kunnen we wat boodschappen doen, flaneren we door het plaatsje en eten we nog een laatste Siciliaanse cannolo en gelato. Als we weer terug aan boord zijn begint het ondertussen te schemeren en is het niet snel daarna donker. Vanuit de ankerbaai hebben we prachtig uitzicht op een stijlvol verlicht kasteel. Wat blijkt, dit kasteel is in de film Odysseus gebruikt voor het paleis op Ithaca van Odysseus. En net als Odysseus, is het ook voor ons tijd om de Middellandse Zee weer te trotseren. Volgende bestemming: Sardinië.Read more