Białoruś

Na Grodzieńskich ulicach często było można zobaczyć ludzi, którzy przyjeżdżali z wiosek i sprzedawali to co udało im się zebrać, wyprodukować. Na prawdę, dosłownie na ulicy było można kupić wszystko z ogrodu. Zaczynając od tradycyjnych warzyw i owoców, przez dynie, bulwy topinamburu, rabarbar, ziarna różnych roślin, kwiaty, różnego rodzaju świeże zioła, jajka, miód, pierogi czy ser.
Do kolejnego miejsca jadę trolejbusem. Tutaj na mnie zrobił wrażenie kasownik do biletów! Chociaż jadąc innym razem kasownik był jeszcze ciekawszy, lecz niestety nie udało mi się zrobić zdjęcia.
Kolejnym moim miejscem była synagoga, moja pierwsza synagoga. Było to coś nowego, coś ciekawego.
Kiedy już zrobiłem wszystko co miałem w planach i nie wiedziałem co robić dalej usiadłem na ławce i zacząłem myśleć co jeszcze mogę zrobić. Myślałem, szukałem czegoś na mapach google offline i podniosłem głowę, a tam jakieś muzeum. No cóż, nie wiem czego to muzeum ale postanowiłem, że pójdę. Kupując bilet dalej do końca nie wiedziałem gdzie idę. Po zakupie wchodzę do pomieszczenia gdzie jest wystawa, a tam... Żelazka.
W tym momencie przeszło mi przez myśl - co ja tutaj robię? Byłem trochę rozczarowany na co natrafiłem ale mając już bilet idę zwiedzać, tym bardziej, że Pani upierała się, że skoro zapłaciłem to ona musi mi opowiadać. Nie znaleźliśmy wspólnego języka do rozmów, ale dla niej nie był to żaden problem! Powiedziała mi: Ty kupiłeś bilet, to jest moja praca. Możesz nic nie zrozumieć ale ja muszę Ci wszystko pokazać i opowiedzieć, a może jednak coś zrozumiesz i zapamiętasz. No dobra, to lećmy. I ta Pani opowiadała mi o żelazkach przez 3h ! A ja nawet nie wiem kiedy te 3h minęły. Zrobiła to w tak ciekawy sposób i tak mnie wciągnęła w temat, że jestem pod wrażeniem. Była to jedna z lepszych decyzji tego wyjazdu. W trakcie opowiadania hejnalista zaczął grać hejnał Grodna z wieży tuż zza okna, Pani od razu przerwała prezentacje i mnie zaprowadziła żebym mógł usłyszeć i zobaczyć.Read more