Kaukaz

Następny naszym celem po aklimatyzacji w Kutaisi jest wioska w górach o nazwie Ushguli. Zabieramy swoje plecaki i idziemy na miejsce odjazdów szukać marszrutki. Udało się, jedziemy! Po dotarciu zauważmy ten mostek! Niekoniecznie mu ufając w wolnym tempie i ostrożnie przez niego przechodzimy. Docieramy do wynajętego przez nas pokoju i czekamy na zameldowanie. Po wszystkim wychodzimy pochodzić po wiosce. Te stare budynki i wieże w dolinie z rwąca, górską rzeką robią na nas wrażenie.
Na ostatnim zdjęciu widać samochód bez zderzaka - jak się okazało jest to efekt nie zrozumiałej dla nas mody.
Zdjęcie Pana, który prowadzi konia jest jednym z moich ulubionych zdjęć.Okumaya devam et

W końcu docieramy to stolicy Gruzji. Tbilisi okazało się wspaniałym miejscem, w którym ciężko zaznać nudy przyjeżdżając tu na kilka dni.
Na obrzeżach miasta można zobaczyć ogromne statuy, przy których ludzie są jak mrówki. Ogromne radzieckie bloki ale też ładne jezioro. W mieście natomiast trafiamy na domek z pięknymi witrażami! Udało nawet nam się do niego wejść i zrobić kilka zdjęć.
W centrum widzimy również wiele zabytków, starych klimatycznych świątyń jak i nowoczesnych budowli jak most czy zegar.
Wrażenie robią również ogromne klify i budynki stojące przy samych ich brzegach.
Korzystając z okazji, że niedaleko naszego pokoju jest stoisko ze świeżymi owocami, stoimy w kolejce wybierając i kupujemy je na śniadanie.Okumaya devam et

Czas na nocny pociąg z Gruzji do Armenii! Znajdujemy swój pociąg i ruszamy. W naszym przedziale jest jeszcze kobieta z Rosji. Ruszamy i każdy się rozkłada i szykuje do spania. Ruszamy i po niedługiej chwili dojeżdżamy do granicy. Na Granicy Gruzińskiej musimy opuścić pociąg i podejść do okienka natomiast na granicy Ormiańskiej strażnicy weszli do pociągu i sprawdzali paszporty po kolei. Była to pierwsza moja sytuacja kiedy ktoś nie potrafił wypowiedzieć mojego imienia! Po dojeździe do Erywania idziemy zostawić plecaki w hostelu, coś zjeść i przejść się po mieście. Znajdujemy Pana, który organizuje wycieczki i sprzedamy ceny i opcje, które nam oferuje i w tym momencie dowiadujemy się, że na granicy Azersko Ormiańskiej zaostrzył się konflikt i wschodnią część Armenii jest zamknięta przez co część z naszych możliwości była zablokowana.
W mieście widzimy ogromne bloki z płyty zwane chruszczowkami lub też w potocznym języku mrówkowcami.
Udajemy się również na pomnik pamięci z wiecznym ogniem i przechodzimy przez klimatyczny tunel. Jest sucho i dużo kurzu, widać to na moich stopach po całym dniu w klapkach.

Zauważamy również, że Armenia jest biedniejszym krajem niż Gruzja. Widać to na pierwszy rzut oka.Okumaya devam et