Wat zou jij doen?

We bestaan uit een groep van zes dames.
Vijf boven de 55 en de jongste telg uit onze groep is pas bevallen.
We hebben allemaal een enorme bak aan ervaring, dat mag duidelijk zijn.
Iets anders is hoe je die ervaring inzet in je baan.
Het is een solo functie, deze baan.
Niemand die op je vingers kijkt.
Je kunt de hele avond achter je pc blijven zitten, alleen je kantoor uitkomen als de afdeling je vraagt om te komen.
Het is niet te checken of je echt druk bent als ze bellen om te komen.
Je kunt bijna alles telefonisch afhandelen.
Ik loop gemiddeld drie rondes tijdens mijn dienst.
Tussendoor ga ik naar ons kantoor om gegevens van cliënten op te zoeken, om de administratie bij te werken en om de overdracht voor mijn collega in orde te maken.
En zo doen we het allemaal min of meer op dezelfde manier.
Tot zover niets geks.
Nu komt het: eind november krijgen we een mail van onze coach dat we niet genoeg zichtbaar zouden zijn op de afdelingen.
Met met een voorstel dat 1 december ingaat.
Hoezo niet genoeg zichtbaar?
Van wie komt dat?
Nooit klachten vernomen over ons handelen en als het wel zo is dan wordt het dus niet tegen ons gezegd.
We zijn allemaal hoogst verbaasd.
Omdat het om een voorstel gaat zeggen we direct dat we er niet mee akkoord gaan.
Lang verhaal kort.
Tijdens een vergadering via teams gaan we akkoord om het een maand uit te proberen.
In de derde week van januari evaluatie.
Na 14 dagen blijkt dat het ons en de verpleegkundige van de dag een hoop stress en irritatie oplevert en dat is nu juist niet de bedoeling.
We besluiten de overdracht weer in ons oude kantoor te gaan doen om vervolgens naar de afdeling te gaan.
Dan de nachtdienst van 28 op 29 december.
Ik krijg een telefoontje van onze coach, zo heet dat tegenwoordig, maar ik voel me niet in staat op te nemen.
Ondertussen wordt ons steeds duidelijker dat het maar van 1 afdeling kan komen en dan gaat het vaak om 1 collega.
Ik worstel daar mee, het geeft me stress, ik slaap slecht en heb door al dat gedoe zeker een uur lang last van mijn AVNRT.
Ik ben helemaal kapot.
Als ik op mijn werk de mail open zie ik dat coach gereageerd heeft.
Dat ze me niet kon bereiken maar dat ze in het nieuwe jaar zeker contact op neemt.
Ik maak gelijk van de gelegenheid gebruik om te mailen dat we weer naar ons kantoor gaan voor de overdacht maar ik zet er ook in dat dit alles mij veel stress bezorgt heeft .

Dat ik het heel jammer vind dat dit niet besproken is met ons als team, dan hadden we er wellicht nog iets aan kunnen doen.
Het is sowieso niet prettig als je uit derde hand moet vernemen dat niet niet (voldoende) functioneert.
Dus ik zou graag willen weten waar deze signalen vandaan komen.
Stel nou dat deze signalen betrekking hebben op mij dan zou ik het fijn gevonden hebben als ik daar persoonlijk op was aangesproken.
Mochten er daarna nog steeds klachten zijn over mijn functioneren dan kan ik me voorstellen dat er andere maatregelen genomen gaan worden.
Alleen vind ik het dan niet rechtvaardig dat een heel team moet boeten voor het niet functioneren van 1 persoon.
Ik sluit af dat ik het fijn vind dat ze contact heeft gezocht en dat we elkaar in het nieuwe jaar spreken.

Inmiddels is het 6 januari en heb ik geen reactie op deze mail gehad en ook geen telefonisch contact met coach.

Het evaluatie gesprek is op 12 januari gepland en kwam er eergisteren achter dat ik niet was uitgenodigd.
Dus een mail gestuurd naar coach en gisteren stond de uitnodiging in mijn mail.

Wat moet ik nu mee?

De mail met de vraag voor de uitnodiging wordt direct beantwoord maar de andere dus niet.
En dat is niet de eerst keer dat zoiets gebeurt.

Wordt vervolgdRead more