Wim op de Via Francigena

Ik was gisteravond om twee na negen in het ostello en mocht het uitleggen aan een non door een parlofoon. Ze liet me alsnog binnen. Ik sliep in een redelijk lege kamer met een Italiaanse fietser. Doorheen het raam hoorden we stemmen in de binnentuin. Een groep tieners zat in een cirkel op plastic tuinstoelen te praten met jonge paters in zwarte rokken. Over God en hun geloof. Een half uur later ging het praten over in prevelen. Dat mocht uiteraard wél na negenen. Maar een etentje met mijn vriend buiten de kloostermuren? Nope. De regels zijn de regels. De tieners sliepen in een aparte ruimte en zelfs aan het ontbijt aten ze aan een afgescheiden tafel. Na het uitgebreid ochtendgebed uiteraard. Zolang ze maar niet al te veel met die heidense of relativerende pelgrims in contact kwamen.

Het krioelt er hier van nu op de Via Francigena. Jeugdgroepen die met volwassen begeleiders ongeschonden in Rome dienen te raken. En het hangt een beetje mijn keel uit. Op de pauzeplekken praat ik wat met die gasten in het Engels. De enige die niet met me praten zijn de volwassenen. Ze fungeren als een soort schild De schapen in de katholieke stal houden. Ik walg van hun kortzichtigheid.

In Viterbo had ik een namiddag vrij te besteden en bezocht het historisch museum. De stad bleek heel lang belangrijk te zijn geweest in de conclaven in de Middeleeuwen. Er moesten bisschoppen en pausen gekozen worden en dat gebeurde hier. Vertegenwoordigers van de kerk kwamen samen in een soort bisschoppenconferentie om een verse kerkleider aan te duiden. Maar dat waren ware strategische veldslagen en de vetos vlogen heen en weer.
Om uiteindelijk een beslissing te forceren werden de bisschoppen opgesloten om invloeden van buitenaf te dwarsbomen. Maar de meeste bisschoppen waren te koppig waardoor na weken werd beslist om de stemgerechtigden op water en brood te zetten. In de jaren 1200 werd zelfs beslist om het dak van het gebouw te openen om de leden bloot te,stellen aan hitte, regen en ontij. En uiteindelijk volgde dan soms na lange maanden een geldige verkiezing. Democratie a la Belge?

Vandaag werd ik naar een commercieel hotel verwezen want alle Ostellos zijn hier volzet. De jeugdgroepen domineren, nu Rome zo dichtbij is. En de stad is te groot waardoor de pelgrims die al maanden onderweg zijn elkaar kwijt spelen. Jammer. De claim die het Vaticaan op de hele route legt is nu echt de bovenhand aan het nemen en dat is totaal onnodig. Zeker de omfloerstheid waarmee kerkelijken te werk gaan om iedereen in de katholieke pas te laten lopen stoort me mateloos. Zeker nu ik weet dat de Via Francigena al veel langer bestond dan het Christusverhaal. Het was een handelsroute waar voeding en handelswaar van noord naar zuid werden getransporteerd. En waar karren en paarden rustplaatsen vonden voor de nacht, veelal onder bescherming van militaire vestingen.Lue lisää