Austria
Fulpmes

Here you’ll find travel reports about Fulpmes. Discover travel destinations in Austria of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

5 travelers at this place:

  • Day8

    Dag 5, Kei Coole Diabest! #donderdag

    September 16, 2016 in Austria

    Gisteren helaas geen internet (én geen bereik), dus daarom nu maar even. Wel lastig geen bereik... Kan ik John niet bellen en mijn vriendin geen succes wensen bij spannende dag....

    Wat heb ik heerlijk, maar wel kort, geslapen!! Vandaag gaan we vanuit het dal naar boven klimmen. Yes!! Na gisteren wil ik niet meer dalen. Nooit meer. Wat een ellende was dat! We gaan naar de hut klimmen waar we gaan slapen. Daarna gaan "ze" nog naar de gletcher, maar die sla ik over! Heb er de kracht niet meer voor, denk ik... #Cliffhanger

    HUILEN BIJ HET HEERLIJKE ONTBIJT
    Wat fijn als er vriendelijke mensen je ontbijjtje klaarmaken. En het was heetlijk!!! Angé vroeg me tijdens het ontbijt wat me tegenhield een pomp te nemen. In plaats van antwoord te geven, ging ik huilen...

    Weet je wat het is (babe; ik voel me sexy als ik dans😉)... Ik wil geen diabetes, maar ik heb het. Ik wil geen medicijnen, maar ik moet, ik wil niet tig keer per week in mijn vingers prikken, maar dat is belangrijk, ik wil geen insuline spuiten, maar dat heeft mijn lichaam nodig. En ik wil ook geen pomp, want dan heb je echt diabetes. En dat wil ik dus niet!

    Helaas gaat het er niet altijd om wat ik wil. Soms zijn dingen zosls ze zijn en moet je daarmee dealen. Gelukkig (althans zo ervaar ik het) heb ik Lada. Dat betekent dat mijn lichaam langzaam aan steeds minder goed werkt. Ik ga dus heel geleidelijk over naar type 1. Maar ik merk dat mijn lichaam steeds slechter meewerkt. Ik spuit inmiddels minimaal 6x per dag insuline en daar word ik gek van. En ja, dat doet elke keer pijn. Een pomp schiet je een keer in de drie dagen in en voilà. Klinkt fantastisch maar dat ding zit dus altijd aan je lijf vast. Dat hield me altijd tegen. Maar sinds deze week zie ik het anders.

    Fijn om al die diabeten om me heen te zien die ook rekenen met koolhydraten (ingewikkeld!), prikken, spuiten, nadenken, vooruitdenken, evalueren, bijstellen, tegen heug en meug eten, etc. Ik voel me niet alleen!!

    KLIMMEN
    Vol goede moed begon ik aan de klim naar de hut. Het ging fantastisch!! Heerlijk door de bossen via boomstronken en stenen (jawel daar zijn ze weer!) naar boven.

    APFELSTRUDEL
    Eenmaal in de hut (bijna) allemaal een heerlijje apfelstrüdel besteld! Ik voelde me de queen van de bergen! En je voelt het aankomen... Toen ze vroegen wie er nog mee ging naar de gletcher, keek ik Arnoud de tourleider aan en die knikte bemoedigend, stak ik tot mijn eigen verbazing mijn hand op.

    GLETCHER
    Daar ging ik weer! Klimmen over heel veel stenen (......), maar veel stijgen en daar ben ik inmiddels best goed in! Helaas verdraaide ik halverwege mijn knie. Maar ik wist dat ik op adrenaline tot de gletcher zou kunnen komen. En omdat daar achterblijven geen optie is, zou ik de weg terug naar de hut vast kunnen afleggen!

    Wow! Mooie beloning die gletcher!! Heel veel foto's gemaakt! Die houden jullie tegoed, want ik was mijn telefoon vergeten.

    KEI COOLE DIABEST
    We waren daar helemaal alleen en we besloten "ons" lied te zingen. Een liefje dat Evelien bedacht heeft en prachtig kan zingen.

    Na elke zin, zingen wij haar na. Steeds harder! Het liedje gaat zo:
    Als wij in de bergen zijn,
    Dan vragen de mensen,
    Wie wij zijn,
    En waar vandaan,
    Dan zeggen we van Diabest,
    Het kei coole Diabest,
    Als ze ons niet verstaan,
    Dan zingen we wat harder,
    Etc

    Een prachtig moment.

    AFDALING EN WEER EEN SCHNITZEL
    Zou mijn knie het redden terug naar de hut voor het donker? Ja hoor!!!

    Eenmaal bij de hut mijn knie gekoeld en heerlijk (weer) een schnitzel besteld. We speekden weer met zijn allen Uno en hebben heek veel gelachen.

    GEZELLIG SLAPEN MET ZIJN ALLEN
    We sliepen met zijn allen op een stapelbed voor 16 personen. Gezellig!!!!

    DIABETES
    Elke avond houden Alexander en Linda spreekuur. Ze roepen ieder vsn ons apart op om de waarden van de afgelopen dag met ons door te nemen. Super fijn!!

    Mijn waarden gaan goed! Na ontbijt wel steeds een piek omdat ik niet durf te spuiten. Komt omdat we na ontbijt altijd grote inspanning doen. Ben veel te bang om hypo te krijgen op de berg. Heb het al lastig genoeg...

    De Free Style Libre die we deze week mogen dragen werkt hartstikke fijn! Scheelt veel prikken én je kan de curve van de afgelopen 8 uur zien. Fantastisch!!

    Verder speelt diabetes een hele grote rol voor mij deze week. Heftig, maar goed. Hoop emotie speelt daarbij. Lastig
    Read more

  • Day9

    Dag 6, Laatste tocht & veel emoties #vr

    September 17, 2016 in Austria

    Vannacht maar een paar keer wakker geworden van piepjes (sommige insulinepompen staan ingesteld met alarmen als je te laag of te hoog in je bloedsuikers zit). En qua snurken alweer een prachtig concert gehad vannacht😉

    Lag tussen Sylvia (de fysio die ons elke ochtend laat rekken en strekken, maar ook onze blaren verzorgt, knieen in de tape zet, ons mentale ondersteuning geeft én vaak als hekkensluiter fungeert om te zorgen dat iedereen veilig de berg af kwam) en Evelien in, in een net te kort bed. Maar wakker worden met een prachtig uitzicht vanuit je bedje is zó fijn!

    DE LAATSTE WANDELDAG
    Aangebroken! De laatste dag dat we in de bergen wandelen. Met zijn allen weer gezellig aan het ontbijt. Wat vandaag een tikkie karig was en niet veel smaak had; jammer. Heb besloten om de eerste tocht van de dag, naar een gletcher, niet mee te lopen. Ik bleef dus achter in de hut samen met Angé en Tineke. Gezellig gekletst, Uno gespeeld en thee gedronken. Oké, oké... en een noedelsoep en alweer een (ter verdediging, slechts een halve) apfelstrüdel achterover geslagen.

    ALLERLAATSTE AFDALING
    Rond 13:00 uur waren ze terug en hebben we met zijn allen nog een (een halve hè, gewoon heel bescheiden een halve) apfelstrüdel gegeten.

    Daar gingen we... Tikkie nerveus over mijn knie zetten we voor de laatste keer de afdaling in. Ik ging weer zo traag als een slak, maar voor mijn gevoel toch in een soort van goed ritme, naar beneden. Paar keer flink gevloekt tegen al de stenen; dat wel.

    Halverwege een vlak stuk waar ik gezellig met Arno heb gekletst! Hij vertelde wat hij van deze week vond. Dat we zo'n hechte groep zijn en dat er geen onvertogen woord gevallen is. En hoe bijzonder dat is. Daar sluit ik me volledig bij aan!

    Daarna mijn favoriete stukje; door het bos! Het ging verbazingwekkend goed! Als groep naar beneden gegaan. En ik mocht in de kopgroep! Onderweg een prachtige waterval; de moeite waard!!! Tineke liep voorop en bereikte als eerste het eindpunt. Dik verdiend!! Onderaan de berg stonden ligstoelen. Heerlijk!!!

    HYPO
    In het hotel aangekomen, kreeg een van ons bij de receptie een flinke hypo. De ervaren diabeten zetten hem/haar (wil geen namen noemen in deze) op een stoel en voerden dextro en chocolade.

    Ik snelde naar mijn fantastische diabetesverpleegkundige en naamgenoot (heb zo'n klik met deze lieve vrouw!; heel dankbaar dat zij mij begeleid bij mijn Diabetes) om hulp te vragen. Zij weet als geen ander rustig te blijven en begeleide hem/haar kundig uit de hypo. Duurde lang en er was veel dextro, chocolade en AA voor nodig.

    Was zeker niet de eerste hypo, maar wel de eerste die ik van dichtbij zag en waarbij iemand volledig de weg kwijt was. Weer een indrukwekkende ervaring. De zoveelste deze week...

    NOG MEER EMOTIE, VEEL MEER
    Eenmaal op de kamer, waar ik weer naast Evelien lag en ook Tineke en Angé sliepen gezellig bij ons!, snel de WiFi aangezet! Na 2 dagen (geen bereik is heel normaal in de bergen) weer contact met John gehad om hem bij te praten. Fijn!!!

    En toen kreeg ik een appje en mijn wereld stond stil...

    Iemand bood aan om me, voor zolang ik wil, mijn Free Style Libre te sponsoren. Wij met zijn vieren op de hotelkamer kippenvel en tranen. Ik denk niet dat ze weten wat deze gulle gift precies voor me betekent. Maar ze weten dat het mijn droom is en dat was genoeg voor ze zeiden ze. Hoe lief!

    Naruurlijk ga ik ze proberen uit te leggen hoe de kwaliteit van mijn leven hierdoor verbetert voor nu én voor de lange termijn! En ik ga ze bedanken. Heel erg bedanken😘 Al kan ik nooit tippen aan dit gebaar.

    RESTAURANT
    Ik ben vandaag een soort bodemloze put... In het Italiaanse restaurant, ik verzin het niet, bestel ik carpaccio, spaghetti aglio-oli (of iets wat er op rijmt, en als toetje Heisse Liebe (zie foto) #Jammie

    WAT EEN SPREKER IS DIE MAN
    Alexander, de internist die ons met zijn kunde heeft bijgestaan en ons veel geleerd heeft en ons met zijn grappen en grollen heeft vermaakt (en geloof me die humor is heel belangrijk op enge bergen, maar zeker ook bij deze ingewikkekde ziekte, sprak iedereen namens Stichting Diabest persoonlijk aan. Om ons te bedanken en om aan te geven wat iedereen aan de groep heeft bijgedragen. Was mooi en persoonlijk en dat houd ik zo😊

    Het was een fantastische avond!!
    Read more

  • Day3

    We zijn in Oostenrijk!!

    September 11, 2016 in Austria

    De reis is hartstikke goed gegaan op een paar files na... Ik zat ik achterin een busje met Evelien en Sylvia. Arnoud en Arno hadden zich opgeofferd als chauffeur en dat hebben ze fantastisch gedaan!

    GEZELLIG REIZEN...
    Ik zat in het midden achterin. Evelien heeft de hele weg gelezen (boek is uit) en Sylvia sliep nagenoeg de hele weg. Dat gaf mij de tijd om eens na te denken over de komende dagen..

    Ik zag ravijnen, voelde mijn knie opspelen en hoorde snurkende mannen in de hut. Kortom ik maakte me druk. Oplossing; snel mijn vestand op nul gezet en blik op ineindig. Dat kan ik;-)

    MOTOR PROBLEMEN
    Onze bus gaf al vrij snel de melding: Storing motor, service nodig. Meteen noodnummer gebeld (busverhuur bedrijf) maar ze namen niet op. Na wat gegoogle erachter gekomen dat je dan 2 minuten in de tweede versnelling moest rijden. En het werkte! Even... Ook konden we vaker niet dan wel snelheid maken. Zou er dan toch iets met de motor zijn? Ach we zijn gewoon doorgereden en de auto doet het nog en wij leven nog!

    ECO STAND EN AIRCO
    Hier kan ik kort over zijn. Er bestaat een knop voor eco stand (waardoor je geen begrenzing hebt qua snelheid). Er bestaat een AC knop (waarmee de airco aangaat). Veel geleerd😂😂😂

    WE ZIJN ER!
    Na een rit van ruim 12 uur waren we er! Super hotel met leuke, grote kamers en keurig netjes! Op de foto zie je ons uitzicht!! Meteen op bed geploft, om te kijken hoe het lag. Heerlijk!! We zijn met zijn allen het dorp ingelopen om een hapje te eten. Was gezellig én super lekker!!

    Ook hebben we op een wandelkaart de route voor morgen bekeken. Ik zag een kabelbaan en opperde die te nemen! Maar ze verzekerden me dat die de verkeerde kant op gaat. Toch wandelen dus morgen naar hut 1....

    GENIETEN VAN LUXE
    Lig gezellig met Tineke en Evelien op een kamer. We hebben alledrie nog maar even gedouchd, want misschien kan dat de komende dagen niet #jakkes

    ZWARE RUGZAKKEN
    Ook hebben we onze rugzakken uitgepakt en bij elkaar gekeken wat overbodig was. In aparte tassen gestopt die we achter laten in de bus. Met zo min mogelijk bagage lopen, lijkt ons heel belangrijk. Dan maar minder schone kleren...

    MORGEN GAAN WE KLIMMEN
    Morgenmiddag verwachten we slecht weer. Daarom starten we vroeg morgen met een ritje naar de berg. Vanaf daar gaan we 1.500 meter klimmen in 4 uur tijd. Ik verwacht dat het heftig wordt...

    Maar nu eerst lekker slapen en morgenvroeg lekker ontbijten (hoop ik).

    DIABETES

    Omdat het voor mij ook een reis is om diabetes meer te accepteren en er beter mee om te gaan, geef ik ook hierover elke dag een update!

    FREESTYLE LIBRE
    Een paar van ons (diabeten) hebben de Free Style Libre gesponsord gekregen. Het is een sensor in mijn arm en door er een apparaatje langs te halen (scannen), meet ik mijn bloedsuikerspiegel. Zónder dat ik in mijn vinger hoef te prikken. Én ik zie wat mijn bloedsuikerspiegel de afgelopen 8 uur gedaan heeft. Én wat de verwachting is voor komende minuten. Zó fijn!!!!! Super blij mee!!!!

    Met mijn Diabetes gaat het redelijk. Vandaag paar keer flink te hoog gezeten, maar zal spanning wel zijn. Hoop dat ik morgen geen last van hypo's krijg. Dextro's, snelle jelle's (gesponsord door Peijnenburg) en keks heb ik in de aanslag!! En langdurige insuline helft minder gespoten. Duimen julllie mee voor morgen?
    Read more

You might also know this place by the following names:

Fulpmes, Фульпмес, 富尔普梅斯

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now