Chile
Hanga Roa

Here you’ll find travel reports about Hanga Roa. Discover travel destinations in Chile of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

20 travelers at this place:

  • Day46

    Osterinseln - Moai Statuen

    February 20, 2017 in Chile

    Wir sind im Paradies angekommen. 😍

    Knapp 30 Grad, strahlender Sonnenschein und wunderschön blaues Meer 😄

    Wir haben die Osterinseln heute gegen 8 Uhr morgens erreicht. Anlegen können wir natürlich nicht, der Hafen ist sehr sehr klein. Es gibt viele behördliche Regelungen. Die Tenderboote die uns an Land bringen dürfen nur Tagsüber fahren (bis 20 Uhr) und wenn der Wellengang zu stark wird dürfen sie auch nicht fahren. Ach ja, und es dürfen immer nur 2 Tenderboote gleichzeitig im Hafen sein, was natürlich die Transportzeit in die Länge zieht 😪

    Nichtsdestotrotz haben wir um 13 Uhr unseren Ausflug gestartet. Nachdem wir an Land gekommen sind haben wir uns in unseren kleinen Bus gesetzt (ca. 20 Personen) und sind zu den ersten Maoi Statuen gefahren. 😁

    Wir kannten sie ja schon aus dem Fernsehen, Internet usw. Aber sie in der Realität zu sehen ist noch einmal etwas anderes. 😄
    Es gibt so viele verschiedene Arten, mit Hut und ohne, mit Augen und ohne, große und kleine, mit langen und mit kurzen Ohren usw usw. ☺

    Das "Highlight" unserer Tour waren die 7 aneinander gereihten Figuren die aufs Meer hinaus schauen. Sie sind die einzigen Figuren die das tun, alle anderen Figuren schauen ins Inselinnere. Man vermutet dass diese 7 Figuren für die 7 Menschen stehen, die damals übers Meer kamen und die Insel entdeckt haben 😁

    Übrigens:
    Der Legende nach bewegen sich die Statuen nachts. Demnach haben sie den Weg von dem Ort ihrer Entstehung, bis zum Podest am dem sie heute stehen selbst zurück gelegt. ☺
    Read more

  • Day4

    Au 19 ème siècle, tous les ans, au début du printemps, les chefs de chaque clan choisissaient leurs meilleurs hommes et les présentaient à une compétition. Ceux-ci devaient descendre la paroi abrupte d'un volcan, nager 400 mètres (en faisant attention aux requins) jusqu'à un motu où un oiseau vient tous les ans pondre ses œufs (le manutara ou hirondelle de mer). Les guerriers devaient récupérer le premier oeuf pondu et le ramener à leur chef. Cela pouvait durer plusieurs semaines. À chaque fois qu'un homme mourrait, le chef pouvait en envoyer un autre. Le premier qui donnait l'œuf à son chef permettait à celui-ci d'être sacré Homme Oiseau pendant un an. Ce dernier était alors considéré comme le représentant du dieu Make-Make sur l'île et avait de grands privilèges.

    Amélie
    Read more

  • Day1

    Arrivée à l'île de Pâques

    February 28, 2017 in Chile

    L'île de Pâques est aussi appelée Isla de Pascua en espagnol et Rapa Nui en pascuan. Nous y sommes arrivés après 5 heures d'avion. Nous y resterons 5 jours. À notre arrivés nous sommes allés faire les courses. Cela n'a pas été très simple car même si nous avions appris un peu l'espagnol nous avons quand même eu du mal. Quand nous sommes arrivés dans le petit super marché du coin, la marchande n'avait plus de pain et comme nous ne savions pas où était la boulangerie, c'est la marchande qui est allée nous chercher notre pain avec sa voiture pour nous dépanner.

    Amélie
    Read more

  • Day1

    Les tortues de l'île de Pâques

    February 28, 2017 in Chile

    Nous sommes dans un camping au bord de la mer. Mais nous ne pouvons pas nous baigner car il y a trop de rochers et les vagues sont trop puissantes.

    Alors nous avons fait 15 minutes de marche à pied pour aller nous baigner dans une piscine naturelle, mais quand nous sommes arrivés, surprise !!! Il y avait des tortues... qui ont nagé avec nous.

    Olivier

    PS) malheureusement nous n'avons pas de photos des tortues, voici quelques moaïs pour les remplacerRead more

  • Day216

    Paaseiland

    April 25, 2017 in Chile

    Op het moment dat we de tickets voor Paaseiland boekten, moesten we een inschatting waar we 2 maanden later zouden zijn. We dachten toen dat het Lima zou zijn, maar dat bleek dus een vergissing. Wijzigen van de tickets kosten meer dan de ticketprijzen dus dan maar in de bus naar Lima om het vliegtuig te halen. Na een dagje in Lima rond te lopen, waarover later meer, stappen we dan eindelijk laat in de avond in het vliegtuig van Lima naar Santiago om een paar uur te wachten en het volgende vliegtuig te pakken naar Paaseiland!!! We hebben allebei nog niet in de nieuwste Boeing Dreamliner gevlogen, maar wat een mooi vliegtuig is dat zeg.

    Als we uitstappen komt gelijk de warmte ons heerlijk tegemoet en zien we een groen, heuvelachtig eiland voor ons. De bekende beelden, Moai (welke Ellen voornamelijk kent van de Donald Duck), hebben we dan nog niet gezien. De mensen van de camping, helaas waren de hotels te duur dus hebben we een tentje op de camping gehuurd, staan ons al netjes op te wachten. We waren vooraf al gewaarschuwd dat alles op het eiland heel duur zou zijn, dus backpackers als we zijn, hebben we in Lima de rugzakken vol met eten gegooid. Dit was sowieso al een missie op zich omdat je geen verse etenswaren mee mag namen naar Chili. Terug naar de instant noodles en Quinoa, granola en fruitrepen.
    De eerste dag lopen we een rondje door het stadje om eens een beetje te oriënteren en doen we verder niet heel veel bijzonders. De zonsondergang is super mooi en een mooie afsluiting van onze eerste dag op het eiland.

    De volgende dag gaan we dan echt op pad om het eiland te verkennen. In de middag lopen we de uitgestorven vulkaan bijna naast de camping omhoog. Onderweg komen we in het haventje onze eerste echte Moai tegen. Bovenop de berg hebben we een mooi uitzicht over de oceaan en het eiland. De krater is gevuld met water en planten en wordt gezien één van de weinige plekken waar de natuur nog echt onaangetast is. Bovenop is ook een museum op een plek waar vroeger veel offers zijn gemaakt aan de goden. Omdat we niet dezelfde weg terug willen lopen, besluiten we niet het voetpad, maar langs de weg naar beneden te lopen. Er staat nog een Moai aan de andere kant van de berg, maar gedurende de afdaling besluiten we toch maar dat we die morgen gaan bezoeken.

    Nadat we een scooter voor de komende 3 dagen hebben geboekt, stappen we op om een grote ronde langs de oostkust van het eiland te maken. Bij aankomst van de eerste plek blijkt dat alle Moai's niet meer overeind staan, maar juist omver zijn getrokken. Men weet nog steeds niet wat de reden is waarom de Rapa Nui, de eerste bewoners van het eiland, dit hebben gedaan. Ook bij de volgende stops zijn alle Moai's omgegooid en dat geeft een heel raar gezicht. Standbeelden die met hun gezicht plat om de grond liggen en vooral nog steeds zo liggen zoals ze toen achtergelaten. Origineel zag een Moai eruit als een romp met de armen op de buik, een hoofd en daarop een grote ronde rode hoed met een knotje. Nu ze omver getrokken zijn, ligt het hoofd nog wel bij de romp, maar de hoeden en knotjes zijn soms wel 50 meter verder doorgerold. Dus door de hoedjes te tellen, kan je zien hoeveel Moai's er origineel gestaan moeten hebben. Aan het begin van de middag komen we bij een nieuwe uitgestorven vulkaan aan. Dit is de geboorteplaats voor de Moai's, want hier werden ze uit de berg gehakt en later naar de plekken op het eiland gebracht. Er staan hier echt nog heel veel hoofden die uit de grond komen en dat geeft een heel grappig beeld. Hop, weer op de scooter en op naar de volgende plek, want hier staan 15 staande Moai's op rij op ons te wachten. Zo mooi om ze zo naast elkaar te zien en hier komt ook de zon achter de beelden op, dus we moeten hier zeker nog een keer terugkomen. Helaas slaat het weer snel om en worden op de terugweg getrakteerd op een heerlijke regenbui. Waarom moet het altijd regenen als je het verst weg van huis bent?

    Na een onrustige nacht voor Ellen, die de camping en de afstand tot de wc wel tig keer heeft vervloekt omdat juist op deze locatie haar darmen van slag zijn, en dus na een bezoekje aan de apotheek kan een nieuwe dag beginnen. Dag 2 van het scooteravontuur begint aan de westkant van het eiland waar gelukkig ook de beelden nog gewoon overeind staan. Dit is ook de plek waar de zon achter de beelden ondergaat, dus ook hier moeten we later nog maar een keer terugkomen. De weg langs de kust op het kaartje staat er toch echt, maar in werkelijkheid stopt hij halverwege en dus moeten we weer terug om via de hoofdweg midden over het eiland verder te gaan. De eerst volgende stop is de plek waar de hoedjes zijn gemaakt en ook hier liggen nog een aantal hoeden klaar om naar een eindplek te worden gerold. Nog een laatste plek met 7 Moai's en dan hebben we toch bijna alle plekken gehad. Maar niet voordat we nog even naar een grot gaan om te zien hoe men vroeger dan echt leefden. Compleet onvoorbereid, dat betekent zonder licht - en de grot is best donker, sluiten we snel aan bij een groep oudjes die dwars door de grot worden rondgeleid. Op de terugweg stoppen we nog even in het dorp en Robert krijgt toch kriebels om hier een blijvende herinnering op zijn lichaam te laten zetten, ja inderdaad een tattoo. Er wordt gevraagd of Robert het wel zeker weet, zou hij het kunnen zijn dat Robert toch een beetje gespannen is, en of hij een plek voor morgen alvast wilt bevestigen met een kleine aanbetaling. De twijfels slaan toe en Robert belooft om later terug te komen.

    Dat later wordt de volgende ochtend en nu weet Robert toch zeker dat hij het wilt, maar helaas de plek is al door iemand anders bevestigd. Balen, maar gedurende de dag komt misschien wel steeds meer het besef dat het niet zo had moeten zijn en dat het goed is zo. Dan maar weer op de scooter voor een laatste dag op het strand. Er ligt in het noorden van het eiland een prachtig strandje compleet met wit zand, blauwe zee en palmbomen. Heerlijk om zo een laatste dag af te sluiten met lekker niets doen. Aan het einde van de middag rijden we dan ook heerlijk relaxed terug naar de camping om vervolgens terug te gaan naar de Moai's voor de zonsondergang. Heel veel foto's later moeten we toch echt gaan, want vanavond sluiten we af met een dansshow compleet met halfnaakte mannen en vrouwen in rieten rokjes en kokosnoten als bikinitopjes. Grappig om te zien, maar vooral hij eigenlijk één man constant naar zijn partner moet kijken om te zien welk pasjes hij moet dansen.

    De laatste ochtend hebben we dan nog één plek over en dat is de zonsopkomst. Het is allemaal een beetje krap qua tijd, want het vliegtuig vertrekt om 12:30 uur en de zon komt pas om 8:30 uur op. Dus lekker vroeg op de scooter en het wordt toch al wel wat licht als we langs de kust rijden. Net op tijd zien we we eerst de lucht super mooi verkleuren achter de 15 Moai's en later komt ook de zon achter de berg te voor schijn. Met ook hier veel te veel foto's te hebben genomen, is dit dan toch echt onze laatste plek op dit prachtige eiland. We racen terug en splitsen ons op om heel snel de tassen in te pakken, de scooter weer vol te tanken en in te leveren en snel naar het vliegveld te gaan. Wat een geweldige dagen waren het op dit super bijzondere eiland. Niet alleen vanwege het feit het dat zo afgelegen ligt, maar ook met een hele interessante geschiedenis. Inmiddels zijn we weer in Lima om aan ons volgende avontuur in Peru te gaan beginnen, maar daarover later meer!!
    Read more

  • Day217

    Weit und breit nur Wasser zu sehen.
    Hunderte von Moais stehen auf der Insel, einige tragen Hüte, andere nicht. Die kleinste Statue ist knapp über einen Meter groß und die Größte misst fast 10 Meter.
    Am ersten Tag bin ich mit dem Fahrrad von Hanga Roa aus die Westküste entlang gefahren, habe zwei Höhlen besucht und die einzigen Moais gesehen, die noch Richtung Meer schauen.
    Der Höhepunkt war dann die Wanderung auf den höchsten Punkt auf der Insel. Von dort aus sieht man, egal wo man hinsieht, Wasser und den Horizont. Man meint sogar, dass man die Erdkrümmung sehen kann.Read more

  • Day112

    Ranu Kao & Oronga

    August 8 in Chile

    Nachdem mer numal usgschlafe hend zum euse Mini-4h-Jetlag züberwinde, hemmer eus zur Erkundig vu dr Osterinsle ufgmacht. Zerscht mal paar Fakte: Die 166 Quadratkilometer gross Insle bestaht us schätzigswis 80% Nationalpark, somit mues mer zerscht Mal es 80 Dollar türs Ticket chaufe, suscht chunnt mer nid wiit... derfür chamer 10 Täg die drüeckig Insle am beste zFuess, mim Velo oder ufeme Pferd erkunde. Hüt hemmer mal die eifachsti Variante gwählt: zFuess simmer vu Hanga Roa uf de südlich Hügel gwanderet. Det gfindet mer einersits de gross und bewachse Kratersee Ranu Kao und Überrest vum prähistorische Dorf Oronga.
    Spätischtens sit Super Mario kennt jede dSteichöpf vu de Osterinsle - die rund 900 Skulpture sind vermuetlich für Ahnekult brucht worde. Oronga zügt vu dr Zit dernach, wo die Iheimische nüm primär dAhne, sondern dGottheit MakeMake verehrt hend. Die 54 Hüser im Dorf Orongo sind nur es paar Wuche im Jahr brucht worde, nämli während de Früehligs-Zeremonie und Wettkämpf.
    Überall in Hanga Roa gseht mer grossi und wuschligi Hünd. Sie sind ganz zuetraulich und folged eim au gern, wenn sie sGfühl hend as si nu was zEsse bechemed. Ufem Rückweg vu Orongo het eus au en grosse wisse Hund begleitet ("Blanco").
    Sehr idrücklich isch au die wild schwarz Küste: schinbar ungebremst pralled die riesige Pazifik-Woge ans Vulkangstei - meh als 100m WhiteWash umgebed dInsle. Hüt Morge hemmer sogar paar waghalsigi Surfer gseh, wo sich ohni Azug in die ischalte, 3m höche Welle gwagt hend!
    Read more

  • Day116

    Euse letscht Halbtag uf Rapa Nui simmer ganz gmüetlich agange: mer hend usgschlafe und sind zur Promenade de Surfer ga zueluege. Da het eus dOsterinsle nu es Abschiedsgschänkli gmacht: mer hend vum Ufer us en Wal gseh! Und nid eifach nur gseh verbischwimme und Wasser pruste, sondern er isch ganz usem Wasser gsprunge und het sich ufe Rugge la gheie la! Wow, sowas hemmer beid nu nie gseh :)
    Dernach simmer numal in euses Lieblings-Lokal Mamma Nui zum Juan-Antonio (wo eus btw an Vater vu dr Martina erinneret) es Bier ga trinke und Empanadas ga esse. De Juan-Antonio het au sichtlich Freud a eus gha, er het het eus zum Abschied nu Muschelchetteli gschänkt und eus denn au nu an Flughafe bracht :)
    Nach vier iischalte Stunde im Flugzüg simmer in Santiago acho, zum erschte Mal sit Südafrika (sprich sit drü Mönet) simmer mal wieder uf "Festland" und nüm nur uf Inseli underwegs! Ebefalls zum erschte Mal sit Südafrika simmer wieder Mal mit meh als 100 km/h underwegs gsi - mer hend sGfühl gha euses Taxi flügi überd Autobahn!
    Mer wohned da zmitzt i dr Stadt, imene zumene Hostel umbaute alte Huus mit höche Stuck-Deckene und öppe doppelt so vil Türe wie Zimmer. Mer freued eus wieder mal inere Stadt zsi, das hemmer etz au sit Singapur (zwei Mönet) nüm gha. Das Big City Life hemmer denn au nu grad mitere 1AM Pizza Delivery gfiired :)
    P.S. Es wiiters Jubiläum mues mer hie au nu erwähne: dMartina isch etz sit genau emene Monet rauchfrei! Mer hoffed as zwei wiiteri Mönet intensive Sämy-Ifluss sRauche au dihei obsolet mached :)
    Read more

  • Day75

    Birdman petroglyph at Rano Kao

    December 13, 2017 in Chile

    The Tangata manu ("bird-man," from tangata"person, human being" + manu "bird") was the winner of a traditional competition on Rapa Nui (Easter Island). The ritual was an annual competition to collect the first sooty tern(manu tara) egg of the season from the islet of Motu Nui, swim back to Rapa Nui and climb the sea cliff of Rano Kau to the clifftop village of Orongo. The race was very dangerous and many hopu (assistants of the contestants) were killed by sharks, by drowning, or by falling from cliff faces, though replacements were apparently easily available.
    Once the first egg was collected, the finder would go to the highest point on Motu Nui and call out to the shore of the main island, announcing his benefactor by that benefactor's new name and telling him, "Go shave your head, you have got the egg!" The cry would be taken up by listeners at the shoreline who would pass it up the cliff side to the contestants waiting in the stone village. The unsuccessful hopu would then collectively swim back to the main island while the egg-finder would remain on Motu Nui and would fast alone until he swam back, which he would do with the egg secured inside a reed basket tied to his forehead. On his reaching land, he would then climb the steep, rocky cliff face and, if he did not fall, present the egg to his patron, who would have already shaved his head and painted it either white or red. This successful contestant (notthe hopu) would then be declared tangata-manu, would take the egg in his hand and lead a procession down the slope of Rano Kau to Anakena if he was from the western clans or Rano Raraku if he was from the eastern clans. The new tangata-manu was entitled to gifts of food and other tributes (including his clan having sole rights to collect that season's harvest of wild bird eggs and fledglings from Motu Nui), and went into seclusion for a year in a special ceremonial house. Once in residence there he was considered tapu(sacred) for the next five months of his year-long status, and allowed his nails to grow and wore a headdress of human hair. He would spend his time eating and sleeping, and would be expected to engage in no other activity.
    The Birdman cult was suppressed by Christian missionaries in the 1860s. The origin of the cult and the time thereof are uncertain, as it is unknown whether the cult replaced the preceding Moai-based religion or had co-existed with it.
    At the viewpoint of Rano Kao, there is a rock with 3 Birdman petroglyphs each on one the sides. Indicating the close association this ritual had with this place.
    Read more

  • Day75

    The sunset that never happened

    December 13, 2017 in Chile

    A nice crowd was gathered at Tahai. People had bought picnic baskets and sheets. It had a nice festive evening feel about it. But, the sunset never happened. There were heavy clouds near the horizon so once the sun went behind them, it got dark quickly and we didn't see any of the fabulous colors the place is famous for.
    Around 9:30 pm, we walked 5 kms back to our place. Hristo stopped by in the main street for some food. It is here that he got an allergic reaction to the tiger shrimps he ate. I was already asleep when he got back.Read more

You might also know this place by the following names:

Hanga Roa, هانجا روا, Горад Ханга-Роа, Ханга Роа, האנגה רואה, ハンガロア, ჰანგა-როა, 항가로아, Hanaroa, Ханга-Роа, Анга-Роа, கங்கா உரோவா, ہانگا روا, 安加罗阿

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now