Summer of 2026

We hebben de auto tot en met donderdag, dus we zijn weer op pad geweest. Onze eerste stop zijn de Erdpyramiden (aardepiramiden) van Ritten. Je kan hier niet met de auto komen, dus we parkeerden bij een kerkje een paar kilometer verderop.

Het was in het begin even zoeken hoe de wandeling liep, gezien er nogal wat bordjes misten. Maar eenmaal het dorp uit waren er weinig andere opties dan het pad te volgen. Deze liep door een appel-boomgaard, langs iemand zijn boerderij, door de bush, met afdalingen en klimmetjes.

Het was een warme dag. Gelukkig liep de route ook over een riviertje. Remco is even naar beneden gegaan om wat verkoeling te zoeken, Meinou bleef natuurlijk lekker veilig op het bruggetje staan.

De aardpiramiden waren apart om te zien. Het lijkt steen maar is eigenlijk (morene)klei dat achterbleef toen de gletsjers aan het einde van de ijstijd smolten. Deze klei wordt hard als ze droog is, maar verandert bij contact met water in zachte blubber die wegspoelt.

Als er grote rotsblokken liggen beschermen deze de klei eronder tegen de regen, waardoor de omliggende klei verdwijnt en een 'piramide' ontstaat. Als een piramide zijn rotsblok-dak verliest, stort de hele piramide dan ook in (net als natte klei). Dit is ook de reden dat ze beschermd worden en mensen niet dichtbij kunnen komen.

Na deze zwetende onderneming was de airco heerlijk. We maken een pitstop bij een snellader naast een ijssalon en rijden verder naar het groene 'Val Gardena'. Het is een mooi gebied, maar we zijn gisteren zo verwend dat dit toch iets lager scoort.

Overigens is de auto superhandig, maar met de camper hebben we wel altijd mooiere uitzichten omdat we een stuk hoger zitten.

We eten pizza bij een bergherberg waar de eigenaresse Meinou haar beste Duits niet verstaat (lang leve Havo en AS-levels Duits, not) en zich naar Remco wendt met "wat bedoelt ze?". Remco herhaalt vervolgens precies hetzelfde en nu is het in ene wel duidelijk. Meinou heeft het de rest van de avond maar op het Engels gehouden.Read more