Vietnam
Tỉnh Nghệ An

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Top 10 Travel Destinations Tỉnh Nghệ An
Show all
Travelers at this place
    • Day 43

      Taking the night train

      May 13, 2022 in Vietnam ⋅ ☁️ 27 °C

      We took a night train from Ninh Binh to Hue to cover some distance and reach Hoi An faster. We wanted to be there for the lantern festival which takes place every month during full moon.

      It was the first time ever we took a night train and overall it was a nice experience. Some people we met in Hanoi told us the beds were really hard, which is true but for me they were very comfortable.

      Our takeaways from the train ride:
      🚂 Cabins are very small (6 beds per cabin) but it's enough space to store two big backpacks
      🚂 Beds were acceptable and we could get enough sleep
      🚂 Saves travel time during the day which is a big plus
      🚂 AC in the train is very cold, warm clothes needed. There are blankets but they don't get cleaned in between different passengers using the beds so hygiene is ok (depends on previous guests) but not perfect
      🚂 Be prepared to get up early as Vietnamese people will make a lot of noise once they wake up and won't let you sleep anymore (they really don't care about others). Our cabin was used as a place for a nice Vietnamese family gathering with lots of talking (=screaming), watching movies and making phone calls 😅

      ✅ We would do it again
      Read more

    • Day 38

      über 24 std im bus

      December 20, 2023 in Vietnam ⋅ ☁️ 17 °C

      19. dez/ 20.dez
      ziel: mit em bus vo luang prabang, laos nach hanoi, vietnam.
      vor dr abreis hani gmischti gfüehl gah, ha mi megaaa gfröit uf ds erläbnis, aber ha au chli bedänke gah, wiu unter anderem lüt vom hostel hei gseit es isch e horror fahrt.
      d mitreisende im bus si alli mega ahgnehmi lüt gsi. jedoch isch kommunikation mit de busfahrer eher schwirig gsi, da si mit üs leider nur i ihrer muttersprach hei chöne rede..
      mir hei uf dr fahrt sehr viu stops gmacht, für dss meh uf s wc cha gah, öppis ässe cha gah choufe oder dss meh eifach schnell chli frischi luft cha schnappe.
      nach dr grenze heimr bire ältere dame dörfe e sehr feini nudelsuppe ässe. mir si übrigens ni ganz sicher, ob mir bi ihre im wohnzimmer hei gässe oder ob dss es sehr chlises "resti" isch gsi.

      ha erstundlicherwis uf dr fahrt super gschlafe und in vietnam heimr sogar no i ne bus mit no bessere "bett" chöne wechsle.

      jetzt im nachhinein chani säge, es ish uf jede fall es cools erläbnis und ih würds gloub allne mau empfähle zmache😂

      jetzt bini mega gspannt was hanoi so z biete het✨
      Read more

    • Day 79

      28h de bus, un record a battre

      May 30, 2023 in Vietnam ⋅ ⛅ 23 °C

      Après 14h de bus déjà on arrive à la frontière vers 8h du matin. Tout se passe bien pour nous etant donné que nous avons déjà notre visa. Ce n’est pas le cas d’un couple qui est obligé de faire demi tour parce que leur visa du Vietnam a expiré la veille 🥹 la poisse.
      On est reparti pour un voyage interminable à travers la pampa laotienne. On arrive gentillement a 21h30 ce soir a luang Prabang ou on a déjà un hostel.
      On se fait plaisir avec un super repas entrée plat dessert a 7 euros, Royal🫅 et puis dodo ! On est crevés du voyage …
      Read more

    • Day 15

      Vietnam Update

      November 22, 2023 in Vietnam ⋅ ☁️ 25 °C

      Nachdem wir Ninh Binh verlassen haben, sind wir in das sehr ruhige Küstendorf Sam Son gefahren. Danach haben wir uns ein paar Tage in einem Resort entspannt und sind dann weiter bis Vinh gefahren. In Vinh haben wir bereits unser Motorrad verkauft, aufgrund des kommenden Regens und den Überschwemmungen in Zentralvietnam. Morgen werden wir nach Ho Chi Minh City fliegen.Read more

    • Day 19

      Visarun

      June 30, 2023 in Vietnam ⋅ ⛅ 36 °C

      De bus is gestopt , de lichten zijn aan en we worden gesommeerd uit te stappen. Het is 5:00 uur in de ochtend: we zijn in Vinh aangekomen. Veel eerder dan verwacht! Nu reed de chauffeur volgens ons ook als een malle, want we waren alledrie een beetje misselijk aan het begin van de rit. Annabel sliep al snel in de eigen cubicle en ook ik heb heerlijk liggen dommelen. Alleen Guido vond het wat minder briljant. Iets met lengte en wederom niet op het plekje passen... Daar stonden we dan, met onze spullen, op blote voeten, in het schemerdonker, in een onbekende stad. De taxichauffeurs stonden al weer om ons heen te drommen voor een ritje ergens naar toe. Eerst even bijkomen, zittend op de stoep, de schoenen aan doen, wat crackertjes eten. Wat to do next... Een hotel zoeken? Meteen door naar de grens, 90km verderop? Even bij de taxichauffeurs peilen dan maar. We hadden al onderzocht dat 1,8 milj VND een mooie prijs is om je heen en terug naar de grens te laten rijden. Onze chauffeur gaf de onderhandeling bij 1,5 (60 euro) op een akkoord. Dat ging soepel! Dus we gaan in 1x door naar de grens voor onze visarun (we mogen max 30 dagen blijven, maar onze terugvlucht gaat op dag 35). Met onze paspoorten en opnieuw aangevraagd visum incl pasfoto's in the pocket, gingen we op pad. De rit was in totaal 2,5 uur de bergen in. De beste taximan sprak geen woord Engels, dus een gezellig praatje zat er niet in. Wel had hij het beste met Annabel voor en kocht hij op de heen en terugrit in totaal 3 zakken chips voor d'r. Zelfs Annabel riep op t laatst: 'ik wil geen chips meer'...
      Ondertussen genoot ik van het uitzicht en Guido probeerde wakker te blijven.
      Bij de grens aangekomen was het even zoeken waar we moesten zijn voor onze exitstempel. Alles zag er uit als vergane glorie... Uiteindelijk werden we door een slagboom geloodst om ons te melden bij een hokje. De beste man bekeek onze paspoorten, vroeg om het visum voor Laos (die we on arrival konden aanvragen volgens de gegevens op internet) en kwam achter z'n bureau vandaan naar ons toe. En sprak de volgende woorden: no visum, no entry. KAK (of een ander woord)! Die man begrijpt het vast niet: er zijn een 5-tal landen (waaronder heel toevallig NL) die een visa on arrival kunnen krijgen. Dit hebben we meerdere malen opgezocht, gelezen, bekeken etc. Maar de beste man met zn groene uniform was onverbiddelijk. No entry. We kregen dan ook geen exit stempel omdat we anders een probleem hadden. Wat nu?!? De Ambassade in Laos bellen: de beste man wist me in het Nederlands te vertellen dat sinds covid, maar 1 landsgrens een visa on arrival afgeeft. Helaas stonden we daar nu niet en was de man ook niet zeker welke dat was... We hadden ook weinig aan die info, want ons inreisvisum voor Vietnam stond op Cau Treo landsgrens. En dan moet je daar ook het land binnen komen. De enige optie die we hebben is naar de ambassade in Hanoi, visum aanvragen voor Laos en opnieuw de lange rit naar de grens maken...
      We hebben nog even geprobeerd of de beste mensen toch niet 'even' een inreisstempel wilden zetten (we hadden immers gewoon een nieuw visum voor Vietnam), maar daar wilden ze niet aan meewerken.
      Met hangende schouders kwamen we weer terug bij onze taxi. Wat een enorm baalmoment hadden we daar!! Voor niks 6 uur in de auto...
      Wat nu...
      Hoewel we moe waren, besloten we niet in Vinh te blijven. Het lukte ons om last minute een trein om 12:17 te regelen naar Ninh Binh. De plek waar we na onze visarun graag heen wilden. Zo haalden we toch nog iets uit deze verloren dag.
      Na snel nog iets te eten bij een afhaalgaarkeuken gehaald te hebben, zaten we al snel weer in de trein voor een 4 uur durende rit. Zucht... Dan maar wat slapen, boekje luisteren oid...
      En zoals de wet van Murphy betaamd: onze 'homestay' vonden we ook waardeloos bij aankomst. Waar we dachten op een ietwat groenrijke rustige idyllische plek aan te komen, waren de foto's die we hadden gezien ietwat misleidend geweest. Het zag er gezellig uit, maar niet wat we wilden. De 2 bedden hadden op het oog al een kuil in het midden, geen kast, tafel of hangers waar je een tas of kleren op kon leggen en de ligbedden bij het zwembad waren oude slaapbusstoelen. Mag deze dag gewoon voorbij zijn?
      Read more

    • Day 13

      Fahrt nicht nach Vinh 😅

      April 7, 2023 in Vietnam ⋅ ☁️ 25 °C

      Wir sind mit dem Zug ca. 7 h nach Vinh gefahren, da von hier aus die Laotische Grenze nicht mehr weit weg ist. Der Gedanke war, für ein paar Tage nach Laos herüber und dann wieder zurück nach Vietnam zu gehen. Aktuell sind wir uns nicht mehr sicher, ob wir nochmal zurück wollen oder die nächsten 3 Wochen in Laos verbringen und über den Landweg weiter nach Thailand reisen. An sich wäre beides möglich. Ein neues Visa für Vietnam haben wir nun und einen Flug von Vietnam nach Thailand hatten wir schon vor ein paar Monaten gebucht. Alles in allem würden wir ungefähr 100 € umsonst ausgegeben haben, wenn wir jetzt nicht zurück nach Vietnam gehen. Das wäre für uns ok. Als 2. Punkt der gegen Vietnam spricht ist, dass ich bei dem Visa von Rebel und mir blöderweise die Ein- und Ausreisegrenzstelle verkackt habe. Wir müssten uns für ein paar Tage trennen und die Grenze an unterschiedlichen Stellen übertreten, da die Vietnamesen wohl sehr streng damit sind, dass man die Grenze dort übertritt, welches auf dem Visa vermerkt ist, obwohl es über 30 mögliche Übertritte gibt. Wir müssen uns das noch etwas durch den Kopf gehen lassen und überlegen, was wir wollen.Read more

    • Day 14

      10 h Kaffee trinken

      April 8, 2023 in Vietnam ⋅ 🌧 23 °C

      Wir haben uns 2 Betten in einem Schlafbus gebucht, der uns nach Vientiane, die Hauptstadt von Laos, fährt. Heute Abend um 22 Uhr geht es los. Wir fahren ca. 16 Stunden. Es regnet und wir verbringen die nächsten Stunden in einem Cafe, welches bis abends geöffnet hat. Die Fahrt nach Vinh hätten wir uns sparen können, da der Bus in Hanoi losfährt. 🥲 Zudem hat die Stadt auch absolut nichts zu bieten und vegetarisch essen gehen, stellte sich auch als sehr schwierig dar. Viele Geschäfte haben geschlossen oder existieren einfach nicht. Im Grunde genommen besteht Vinh aus Cafes, Werkstätten, Rollergeschäften, kleinen Supermärkten und Friseuren. 😅 Es gibt aber auch etwas Gutes. 🥰 Wir hatten eine günstige Übernachtungsmöglichkeit für umgerechnet 6,60 € für ein Doppelzimmer für 2 Personen und ein Herr bei dem Busbahnhof hat uns geholfen, das Busunternehmen zu finden, worüber wir unsere Fahrt gebucht haben und wir haben von ihm 2 Maiskolben geschenkt bekommen. 🙂Read more

    • Day 47

      Fahrt nach Vinh

      April 18, 2023 in Vietnam ⋅ ☀️ 38 °C

      Heute gings weiter auf dem Roller.
      Langsam habe ich (und vorallem mein Hintern) den Spass am fahren etwas verloren.
      Ich habe mich deshalb entschieden zeitnahe nach Hanoi zu fahren und mein Baby zu verkaufen.
      Danach werde ich wieder mit dem Bus zu reisen für den Rest des Monats 😁
      Für diese Etappe gings nach Vinh. Nach meinem Eindruck eher eine vietnamesische Business-Stadt mit vielen Schlippsträgern.
      Für ein Nachtessen und eine erholsame Nacht wars aber vollends genug.
      Read more

    • Day 209

      Encore un

      April 3, 2023 in Vietnam ⋅ ☀️ 30 °C

      Record battu 25 h de bus !! Effectivement ça fait un peu long surtout en position allongée les sièges étant cassés. Mais bon après 7 mois de voyage le temps passe vraiment autrement. Passage de frontière ok (toujours un peu toujours la surprise !).
      Et direction Hanoï !!! Carole j'arrive !!
      Read more

    • Day 64

      Back to basic 🌾🍗🍜

      October 3, 2023 in Vietnam ⋅ 🌙 28 °C

      We hadden gehoopt bij de vorige 'homestays' op wat contact met de lokale bevolking, zonder al teveel toeristische poespas. Dat is echter nog niet gelukt dus zijn we wat beter gaan zoeken. Toen de advertentie 'Homestay bij lokale bevolking in een klein dorp' voorbij kwam leek dit ons erg leuk. We appen wat met de host om te checken of het past bij wat we zoeken en besluiten om een sprong in het diepe te nemen! Als we aankomen in het dorp wordt snel duidelijk dat niemand hier ook maar een beetje Engels spreekt. We zijn dus volledig op onze vertaal app aangewezen aangezien wij maar 2 woorden Vietnamees spreken 😅. We maken snel kennis, drinken wat en kleden ons even om want bij de volgende stop is het voor de vrouwen verplicht om kleding tot onder de knie te dragen. We worden afgezet bij de basisschool en gaan in verschillende klassen helpen met Engelse les! 😃 Zodra we het schoolplein oplopen zien we uit verschillende lokalen kinderen nieuwsgierig kijken en er klinkt een oorverdovend gegil van enthousiasme als we de eerste klas binnen stappen. Ik durf te wedden dat deze kinderen nog nooit blanke mensen hebben gezien, en al helemaal niet zo groot! We worden bijna emotioneel van het geweldige onthaal. Ze zingen een liedje voor ons en de juf (die gelukkig wel Engels spreekt) vraagt ons om wat oefeningetjes mee te doen. Het onderwerp van vandaag is speelgoed. Op een TV scherm voorin de klas krijgen de kids verschillende dingen te zien, zoals een CAR, DINOSAUR, PLANE, etc. Om en om vragen wij de kinderen wat en spellen samen de woorden. Lynn vindt het enorm spannend maar durft uiteindelijk toch wat dingen te vragen. Dan worden we opgesplitst en gaan alledrie een andere klas in. Met de iets oudere kinderen houden we wat interviews maar het is onze verschijning die verreweg het meeste indruk maakt. Als we elkaar later op het schoolplein zien staan we compleet versteld van wat er gebeurd. De kinderen worden helemaal gek en willen ons aanraken, foto's maken maar vooral handtekeningen. Ze duwen en trekken elkaar bijna plat (op een leuke manier) en we vluchten even naar de lerarenkamer zodat iedereen weer even kan afkoelen. Daarna doen we nog een uitgebreid rondje en nemen we afscheid van de kinderen. Het was werkelijk hartverwarmend om dit mee te maken en voor beide kanten een ervaring om nooit meer te vergeten!!

      Als we terugkomen zien we eigenlijk pas hoe primitief (en vies) de plek is waar we verblijven. We slapen bij een ouder echtpaar en hun zoon die in de stad woont is ons contactpersoon. Hij spreekt goed Engels en belt regelmatig om te vragen of alles nog goed gaat. Verder zijn we echt op onszelf aangewezen en laten we het maar een beetje over ons heenkomen. We hebben geen idee hoe we deze dagen door gaan komen maar gelukkig blijkt er genoeg te doen! Ik speel flink wat potjes volleybal, waarbij het niet echt moeilijk is om uit te blinken als je 2 keer zo lang bent als de rest en iedereen in en om het veld heeft het alleen maar over 'Hà Lan' (Vietnamees voor Holland). Lang de zijlijn hebben Annika en Lynn de grootste lol met de meiden uit de buurt. We maken een lange wandeling naar een nabij gelegen stuwmeer waar ik een verfrissend duikje neem, proberen wat vissen binnen te hengelen en geven de kippen te eten. Regelmatig zitten we op kleine kinder krukjes rond de tafel en proberen we wat te kletsen via de app. Het is erg lastig omdat de mensen slecht kunnen lezen, erg onduidelijk praten waardoor de app vaak niet goed werkt en ook nog een flinke digibeten zijn 😬. Dit levert af en toe wat ongemakkelijke momenten op en vreet daarnaast energie. Ze bedoelen het echt goed en willen alles voor ons doen maar de culturen zijn dag en nacht. De tijd lijkt af en toe letterlijk voorbij te kruipen... Maar goed, we wilden dit graag dus proberen ook wij er het beste van te maken! Vanavond staat er een feestmaal op de planning en hiervoor wordt even een mooie kip uitgekozen. Ik draag hem naar het huis en kijk toe hoe deze vakkundig geslacht wordt en 10 minuten later ligt hij in de pan. Bizar snel! Annika wordt gevraagd om te helpen en kijkt toe hoe de kip na het koken in stukken wordt gehakt /gebroken en ze ziet al groen voordat het eten überhaupt op tafel staat! Als tot slot ook nog de garnalen die we eerder op de dag gevangen hebben worden toegevoegd is het feest helemaal compleet voor Annika en Lynn. We doen ons uiterste best en het lukt ons om behoorlijk wat van het eten weg te werken. De kip is echter erg taai en pezig en komt helaas niet in de buurt van onze kipfilets. We spoelen het weg met de (gelukkig) internationaal bekende gele rakker en hebben uiteindelijk best een leuke avond. Later volgt er nog een soort parade door het dorp waarbij het voelt alsof we gebruikt worden om overal even te pronken wat voor bijzonders er blijft slapen. Lynn is diverse keren ten huwelijk gevraagd en als we bij een gezin eindigen waarvan de mannen allemaal dronken zijn slaat de sfeer een beetje om. Ze proberen ons van alles te verkopen en worden iets te handtastelijk. Tijd om even in te grijpen en te melden dat het zo genoeg is en we weg gaan. Ergens is het wel begrijpelijk wat er allemaal gebeurd maar we voelen ons er niet fijn bij en er mist gewoon iemand uit het dorp die Engels spreekt waar we even mee kunnen schakelen. De volgende ochtend ontbijten we en nemen we afscheid van het dorp. We zijn erg blij als we weer aankomen in ons hotel met lekkere zachte bedden en ploffen er uitgeput neer! Even bijkomen en laten bezinken wat er de afgelopen dagen allemaal is gebeurd!! 😊
      Read more

    You might also know this place by the following names:

    Tỉnh Nghệ An, Tinh Nghe An, NAN

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android