May - November 2019
  • Sep20

    Dilemma's

    September 20 in the Netherlands ⋅ ☀️ 19 °C

    Meer dan in het ziekenhuis loop ik hier tijdens mijn diensten tegen ethische dilemma’s aan of ben ik mij er meer van bewust.
    Ik zie de tekorten, het harde werken van de zorgmedewerkers, de frustratie bij zowel de medewerkers als de cliënten en de families van de cliënten.
    Er is wel wat verbeterd maar nog lang niet genoeg.
    Wat kan ik doen?
    Doe jij wat?
    Misschien heb jij een idee!?

    Het eerste dilemma:
    Autonomie van de cliënt versus het activeren van de cliënt.
    Cliënt is een jongere man, 53, bekend met ernstig hartfalen, type 1 diabetes en niet aangeboren hersenletsel door een auto-ongeluk.
    Hr is wilsbekwaam en heeft geen psychische ziekte.
    Hr is niet therapietrouw, volgt instructie van fysio en ergo niet op, houdt zich niet aan zijn dieet voorschriften.
    In hoeverre moet ik zorgtaken uitvoeren en beslissingen nemen voor deze cliënt als ik vind dat cliënt dit eigenlijk zelf kan en zou moeten doen?

    Dilemma twee:
    Professionele zorgverlening versus (culturele) betrokkenheid van familie?
    Oudere cliënt, 90 jaar, islamitische achtergrond, moet geholpen worden met eten omdat mw een CVA heeft doorgemaakt waardoor er kans op verslikken bestaat.
    Wordt door de zorg met tillift in en uit bed gehaald omdat mw zich niet laat helpen door verzorging.
    In hoeverre sta je toe dat familie mw eten geeft, mw in en uit bed helpt.
    Wie is er verantwoordelijk als mw zich inderdaad verslikt en stikt?
    Wie is we verantwoordelijk als mw bij het uit bed halen valt en iets breekt?

    Wat is nu goede zorg?
    Daar is geen eensluidend antwoord op te geven.
    We zijn allemaal uniek, holistisch.
    Wat denk ik wel belangrijk is: praat erover, maak het bespreekbaar.
    Geef je mening en luister zonder oordeel naar de ander.
    Er is niet één waarheid.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Aug30

    Moeilijk onderwerp

    August 30 in the Netherlands ⋅ ⛅ 17 °C

    Er komen weer vier nachtdiensten aan.
    Ik begin er een beetje aan te wennen maar slapen wil nog niet zo goed.
    Ik slaap in etappes.
    Meestal word ik rond een uur of twaalf wakker.
    Als het dan niet meer lukt om verder te slapen ga ik er uit.
    Vervolgens doe ik mijn ding en stap ik rond een uur 17.00 weer in bed.
    Tot een uur of 21.00 als het goed is.
    Afgelopen woensdag heb ik een late dienst gehad en hoorde dat meneer S heel slecht lag.
    Nu gebeurt dat wel vaker maar juist met deze meneer heb ik een aantal gesprekken gehad, over zijn leven toen en nu, over de dood.
    Mooie gesprekken waren dat.
    Denk jij wel eens over je dood na?
    Begraven of cremeren?
    Heb je een verzekering of geld opzij gezet?
    Praat je er überhaupt wel eens over met je geliefden / familie?
    Ik kom dat regelmatig tegen op mijn werk.
    Ik wil voordat ik dement wordt uit het leven stappen, zeg ik al heel lang.
    Maar wordt ik dement?
    En als ik het wel wordt wanneer trek ik de stekker er dan uit?
    Kan het dan nog wel?
    Iedereen die het nieuws volgt zal gehoord hebben dat er een arts vervolgd wordt die een demente vrouw geholpen heeft met euthanasie.
    Wat vind jij daar van?
    Ik vind dat ik mag beslissen over mijn eigen leven.
    Als ik aangeef dat ik dood wil als ik dement word dan wil ik daarmee geholpen worden zonder dat degene die het doet daar voor gestraft wordt.
    Mijn kinderen, familie en huisarts zijn hiervan op de hoogte.
    Ik ga jaarlijks naar de huisarts om deze afspraak te bevestigen.
    Ik ben al jaren lid van de NVVE.
    Euthanasie kan een arts weigeren, een behandelverbod niet.
    Dus heb ik aangegeven dat ik in bepaalde situaties niet actief behandeld wil worden.
    Wel op comfort.
    Zonder dood geen leven.
    Amen.
    Read more

  • May21

    Nachtdienst

    May 21 in the Netherlands ⋅ 🌧 14 °C

    Het zit er op, drie nachtdiensten.
    De nachtdiensten gooien mijn hele bioritme om.
    Ik voel me een zombie, slaap in gedeeltes, hang alleen maar op de bank en van huishouden komt al helemaal niets.
    Nee nachtdiensten zijn niet goed voor je, dat is overigens algemeen bekend.
    Er zijn niet alleen maar nadelen trouwens.
    In de nacht heerst er vaak een bepaalde sfeer.
    Je hebt niets te maken met andere disciplines, weinig lichamelijke arbeid en als de bewoners slapen dat is het echt rustig.
    Voordat ik mijn eerste rondje ga doen, lees ik de verpleegkundige overdracht en van sommige bewoners het EKD, electronisch klanten dossier.
    Inmiddels kan ik redelijk mijn weg vinden in het huis en weet ik wat de drukke afdelingen zijn.
    De TOA, tijdelijke opname afdeling, bijvoorbeeld is een drukke afdeling.
    Mensen worden er onder andere opgenomen voor revalidatie na een val waarbij een heup is gebroken.
    Deze mensen zijn niet persè dementerend maar vaak in de war door alles wat ze meegemaakt hebben.
    Zo kreeg ik zaterdagochtend om 6.30 een telefoontje van de meldkamer van de politie.
    Ligt er bij jullie ene mw P?
    Ja die ligt bij ons.
    De mw aan de andere kant vraagt of deze mw lichamelijk en geestelijk goed gezond is, maar ik geef aan dat ik die info niet mag verstrekken.
    Dus word de vraag op een andere manier gesteld.
    Liggen er op deze afdeling mensen die lichamelijk en geestelijk hulp nodig hebben?
    Ja die liggen er.
    Deze mw heeft nl een klacht ingediend.
    Sinds dat ze opgenomen is, nu drie weken geleden, wordt ze slecht behandeld.
    De mw van de meldkamer zegt dat ze een melding moet maken van de klacht.
    Ik geef aan dat mijn collega van de dagdienst terug zal bellen omdat ik mw niet goed genoeg ken en ik ook niet op de hoogte ben van de procedure die er in dit geval gevolg moet worden.
    Oei dat is wel even schrikken, ook voor mijn collega die op deze afdeling werkt.
    Ik ga naar mw, ze ligt alleen op een kamer.
    Als ik binnen kom heeft ze haar handtas op bed liggen en stopt ze net haar telefoon in de tas.
    Ik ben niet gek, zegt ze, zonder dat ik ook nog maar iets gezegd heb.
    Hoezo zegt u dat?
    Geen duidelijk antwoord..
    Ik zeg dat ik zag dat ze de telefoon in de tas aan het stoppen is
    Heeft u iemand gebeld?
    Ze praat er omheen maar zegt uiteindelijk dat ze haar uitvaartondernemer heeft gebeld.
    Goh zeg ik, wat is de reden dat u hem gebeld heeft?
    Het blijkt dat ze dat wel vaker doet, zo'n drie a vier keer per week.
    Heeft u nog iemand anders gebeld?
    Nee hoor, ik ben niet gek hoor.
    Mw blijft ontkennen.
    Ik gooi het over een andere boeg.
    Hebt u het naar u zin hier?
    En dat blijkt de goede vraag te zijn.
    Mw vind het vreselijk hier, ze wil terug naar Haaksbergen want daar woont ze.
    Er komt niemand op bezoek en ze wordt hier maar slecht behandeld.
    Als ze belt komt er niemand dus heeft ze de politie maar gebeld want zo kan het niet langer.
    Dus heeft u toch nog iemand gebeld?
    Ja, ja, jullie hebben het zo druk dat ik vergeten wordt, dat kan zo niet langer.
    Ik beloof dat we er werk van maken en zeg tegen mw dat ze nu nog maar even moet gaan slapen, het is weekend.
    Ik noteer het gesprek in het EKD en draag het over aan mijn collega van de dagdienst.
    Om 7.15 stap ik op mijn stalen ros, mijn bed roept me.
    Never a dull moment, denk ik net voordat ik in slaap val.
    Read more

  • May3

    Inwerken

    May 3 in the Netherlands ⋅ ☁️ 11 °C

    Mijn inwerkdiensten zitten er op.
    Volgende week ga ik het alleen doen.
    Spannend maar het gaat lukken.
    Wat ga ik dan doen?
    Best lastig om dat even kort uit te leggen.
    Ik sta in ieder geval niet in de zorg zoals je dat zegt.
    Het is een een mans baan.
    De Cromhof is een verpleeghuis gericht op dementie.
    Er zijn zes afdelingen met gemiddeld 26 bedden verdeeld in somatiek, psycho-geriatrie en revalidatie.
    Overdag werken er drie verpleegkundigen verdeeld over de zes afdelingen.
    En per afdeling drie tot vier verzorgenden
    In de late dienst twee verzorgenden en in de nachtdienst èèn verzorgende per afdeling.
    In de late en nachtdienst een verpleegkundige voor alle afdelingen.
    Dat ben ik, samen met vijf andere collega’s.
    Je loopt om de paar uur je rondes door het hele huis en helpt daar waar nodig.
    Je krijgt veel telefoontjes met vragen zoals: mag ik bewoner J zijn zo nodig pijnmedicatie geven?
    Bewoner te L is onrustig mag ik hem er iets voor geven?
    Er loopt een urinecatheter niet af dan ga ik kijken wat ik er aan kan doen.
    In de afgelopen nachtdienst zijn er twee bewoners overleden.
    Je verzorgt de mensen, de familie wordt op de hoogte gebracht en je brengt de bewoners naar het mortuarium.
    Of je helpt de koffieronde als het heel druk is, als je maar niet vast staat want je moet ten alle tijden weg kunnen.
    Het is voor mij een hele nieuwe tak van werk.
    Het ziekenhuis is gericht op beter maken, hier richt je je op het zo comfortabel mogelijk maken voor de bewoners.
    En ik vind het toch leuk!.
    Je hebt een grote mate van zelfstandigheid en beslissingsbevoegdheid.
    Als je er niet uit komt kun je altijd een arts bellen, maar heel veel kan en mag je zelf beslissen.
    Samen met de verzorgenden van de afdeling, zij kennen de bewoners van haver tot gort, overleg je.
    Zij weten vaak hoe er in situaties gehandeld wordt.
    En in een groot aantal gevallen kan ik zeggen dat die extra pil of injectie gegeven mag worden.
    Het wordt anders als een bewoner agressief wordt, en dat komt nogal eens voor heb ik ervaren tijdens mijn diensten.
    De eerste acties zijn voorgeschreven, zoals het geven van medicatie die de bewoner tot rust moet brengen.
    Maar even zo vaak komt het voor dat het niet afdoende helpt en dan neem ik contact op de een arts.
    Dan komt het er op neer dat de bewoner plat gespoten wordt.
    Ik heb al heel wat meegemaakt tijdens mijn inwerkperiode.
    Het voelt goed, ik zit hier op mijn plek.
    Read more

  • Apr14

    Hebbes

    April 14 in the Netherlands ⋅ ☀️ 10 °C

    Het is zondag en ik zit op de bank te genieten van het zonnetje.
    Heb een glas wijn ingeschonken om te vieren dat ik een baan heb.
    Het voelt zo goed.
    Het sollicitatie gesprek was heel leuk.
    Ik heb twee diensten meegedraaid en dat voelde ook heel goed.
    Dit is wat ik wil, het valt allemaal op zijn plek.
    Gewoon jezelf zijn, met al je eigenaardigheden.
    Je hebt geen slechte eigenschappen.
    Hoogstens eigenschappen waar een ander niet goed mee om kan gaan.
    Een ding, iets, is alleen goed of slecht omdat jij zegt dat het zo is.
    Een ding of iets is niet goed of slecht uit zichzelf.
    En ik zeg ook altijd dat er geen samenloop van omstandigheden is en dat niets gebeurt bij toeval.
    Je kunt zijn, doen en hebben wat je je maar kunt inbeelden.
    En zo is deze baan op mijn pad gekomen.
    Read more