- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 1
- Friday, July 5, 2024 at 11:58 AM
- 🌩️ 23 °C
- Altitude: 1,133 m
Costa RicaCocacola9°56’22” N 84°5’12” W
De reisdag

Hallo lieve luitjes en welkom terug op de pinguïn van Luna en Simon. We zijn weer terug na 6 maanden voor een nieuw avontuur. Dit keer hebben we India in geruild voor Costa Rica en Peru. Maar we beginnen onze reis gewoon in Nederland. Op de vooravond van onze reis kreeg Luna haar verdiende diploma, dit betekent geen KGC meer voor haar en een jaar niks doen. We sloten de dag af met een borrel op het plein van het KGC en vertrokken richting Utrecht waar we zouden slapen. Om half 5 ging de wekker en werden we naar Schiphol gebracht door Gandalf (dank daarvoor). Op Schiphol leverde we onze tassen in en moesten we nog een tijdje wachten. Onze eerste vlucht ging naar Newark New Jersey. De vlucht was ongeveer 9 uur, we kregen gelukkig wel een hapje en meerdere drankjes. We zaten naast een man die bijna heel de reis aan rawdoggen deed (dat is zonder afleiding vooruistaren). Wat bleek toen we aankwamen, de man was zanger, gitarist en pornoster Bobby Hambel, van de hardcore punkband Biohazard. Helaas hebben we geen foto of handtekening gevraagd. Op het vliegveld in Newark moesten we 5 uur wachten totdat we weer konden vertrekken, gelukkig bestaat een Amerikaans vliegveld voornamelijk uit security checks dus viel de tijd mee. In de verte konden we de skyline van New York zien. Het was dan ook wel typisch Amerikaans dat vliegveld, de burgers vlogen je om de oren, en daar hebben wij natuurlijk ook gebruik van gemaakt. In het vliegtuig zagen we nog even de urban hell dat Amerika is. De vlucht duurde zo'n 5 uur, dus we hadden puss in boots 2 gekeken. Eindelijk waren we in Costa Rica, na een goede 24 uur reizen. We slapen 1 nacht in San José de hoofdstad. We namen een taxi er naartoe die ons heel erg heeft opgelicht, oftewel we zijn weer op reis. Aju paraplu (die we nodig hebben want het is hier volop regenseizoen) en tot morgen. Dan gaan we naar Monteverde.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 2
- Saturday, July 6, 2024 at 10:37 PM
- ☁️ 18 °C
- Altitude: 1,330 m
Costa RicaSanta Elena10°19’2” N 84°49’32” W
Oepsie

He hallo wat leuk dat je er bent. Na het opstaan (want het is tijdverspilling om te zeggen dat je wakker bent geworden) kregen we ons eerste echte Costa Ricaanse ontbijt, bestaande uit rijst, bonen en ei. Verrassend lekker. We zouden om half 3 de bus naar Santa Elena Monteverde nemen, al was alles nog een beetje onduidelijk. We lieten onze tassen bij het hostel liggen zodat we even de stad in konden. De stad was niet mooi... het stonk er, er waren veel daklozen en de regen hielp niet. We zochten uiteindelijk een café op waar het ek op stond. We kregen daar een groot gevuld bord eten voor heel weinig. Helaas moesten we daar weg toen het nog 0-1 stond. We haalde onze tassen op en gingen naar de bushalte. De bus was een oude touringsbus. De rit duurde 4 uur met een korte tussenstop. We hebben die tijd doorgebracht door naar buiten te kijken, keeping up with the Kardashians te kijken en 30 seconden te spelen. Toen we bij onze stop waren kwamen we tot een toch minder leuke verrassing. De kleine rugzak van Simon was weg, met daarin paspoort, koptelefoon en nog erger al onze spelletjes. Nogal verslagen liepen we naar ons hostel waar we alles hebben uitgezocht over hoe en wat nu. Na nog even te balen gingen we maar wat eten. We kwamen een lokale kunstenaar tegen die eerst een portret wilde maken en geld vroeg, maar die ons uiteindelijk hielp door alles wat een politieman zei te vertalen. We dronken een drankje en aten een burrito. En we zagen nog een wasbeer dus de dag was weer goed. Morgen maar kijken wat te doen, eerst slapen fijne ochtend Hollanders en ga nu zelf eens toeteren!Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 3
- Sunday, July 7, 2024 at 12:51 PM
- ☁️ 22 °C
- Altitude: 1,428 m
Costa RicaMonte Verde10°18’18” N 84°48’23” W
Jungle by night

Heyy,
We begonnen onze dag met een tripje naar het lokale politiebureau om aangifte te doen voor de paspoort, maar toen we daar na een halfuur wandelen aankwamen bleek hij helaas dicht te zijn. Dit was wel een geluk bij een ongeluk want dit betekende dat we tijd hadden om iets leuks te gaan doen. Op de terugweg naar het hotel kwamen we een aardige kunstenaar tegen die ons al eerder had geholpen en hij maakte gratis een tekening van ons. Hierna vertrokken we snel naar het Monteverde Cloud Forest, een neveloerwoud. We wandelden een paar uur door het prachtige oerwoud waar we neusberen met babys, apen, een slang, een mooie grote vogel, grote duizendpoten en een eekhoorn spotte. Ook zagen we een waterval. Na de wandeling gingen we naar het kolibricafe wat naast het oerwoud zat, een cafe waar kolibris in alle kleuren van de regenboog rondvliegen. Op de terugweg in de shuttlebus ontmoetten we nog een gezellige Nederlands sprekende Zwitser. We aten even wat in het dorpje waar Simon zielsgelukkig was want er was mayo en toen was het alweer tijd voor het volgende jungle avontuur: een nachtwandeling. Het begon gelijk goed, de eerste luiaard van de reis is gespot. Verder zagen we de poten van twee turantulas, een bidsprinkhaan, een schorpioen, nog een luiaard en nog wat insecten. Door de regen zaten helaas veel dieren verstopt. Toen keerde we terug naar het hotel en was de dag alweer voorbij.
Ciao!Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 4
- Monday, July 8, 2024 at 9:15 PM
- ☁️ 21 °C
- Altitude: 1,129 m
Costa RicaCocacola9°56’17” N 84°5’15” W
Terug naar San Jose

Ola,
Vandaag begonnen we de dag wederom met een wandeling naar het politiebureau, die vandaag gelukkig wel open was. We hebben aangifte gedaan, maar kwamen er op de terugweg helaas achter dat er dingen in het document niet klopte en moesten dus weer terug naar het bureau. Toen we weer bij het hotel aankwamen had Simon reactie gekregen van de Nederlandse Ambassade over dat we morgen langs konden komen. Hierdoor moesten we wel halsoverkop het groen overgoten Monteverde weer inruilen voor de stinkstad San Jose. We namen dezelfde bus naar San Jose als we naar Monteverde genomen hadden, en zagen hier een foto met de dader van de diefstal van Simons tas. Het was een lange rit van 5 uur. Eenmaal in San Jose was het al donker, wat het hier ookal vroeg word. We hebben een hamburger gegeten en zijn toen al naar het hotel gegaan, want veel is er niet aan in deze stad. Hopelijk gaat alles morgen goed bij de ambassade.
Adios!Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 5
- Tuesday, July 9, 2024 at 10:26 AM
- ☁️ 28 °C
- Altitude: 6 m
Costa RicaPlaya Espadilla Sur9°23’27” N 84°8’56” W
Afgehandeld

Ola supermercado, vandaag stonden we op in het oh zo mooie San José, of zoals de Costaricanen zeggen, San José. Op het dagprogramma stond de Nederlandse ambassade bezoeken. We gingen met de benentaxi richting de ambassade, onderweg moesten we ook nog ontbijten dus dat deden we dan maar met zoete koffie en chocolade milkshakes en de gebruikelijke rijst met bonen. Met gevulde buiken gingen we naar een fotograaf voor een pasfoto. Met bezweten rode kop en het haar van de luiaarden van de tour werden er foto's van Simon gemaakt. Ook gingen we heel veel formulieren uitprinten die de ambassade nodig had. Toen konden we door. Voordat we de ambassade binnen mochten was er een bewaker die alles heel serieus nam, paspoorten en afspraken werden dubbel gecontroleerd en oh wee als we zelf de deur openden. In de wachtruimte ging de bewaker ook kijken of we wel deden wat we moesten, namelijk wachten. De mevrouw van de ambassade was heel vriendelijk en het paspoort is met spoedprocedure aangevraagd. We namen een taxi terug en dronken nog even wat voordat we opzoek gingen naar een manier om naar Manuel Antonio te komen. Alle shuttle bussen en transfers zaten vol dus konden we alleen maar met het OV. Gelukkig hoeft Simon niet meer op z'n spullen te letten dus ging alles voorspoedig. Wel werden we een stadje voor Manuel Antonio eruit gezet. We namen een taxi naar het hotel en toen kon de vakantie echt beginnen. De stress van de afgelopen dagen is nu bijna verdwenen. We blijven hier wat langer dus het wordt volop relaxen. We dumpte onze spullen en gingen op zoek naar wat te eten. Bij een leuk restaurantje aten we rijst met zeevruchten, terwijl we uitkeken op een donkere zee met om de halve minuten felle bliksem. Toen we bij onze hotelkamer aankwamen zag Luna vanaf het balkon voor de deue opeens een luiaard in de elektriciteiskabels hangen en zijn we dus snel weer naar buiten gesprint. Morgen gelukkig weer Nederlands elftal kijken! Viva Hollandia!! Oja sorry voor de weinig foto's we waren drukRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 6
- Wednesday, July 10, 2024 at 11:10 AM
- ☁️ 29 °C
- Altitude: 11 m
Costa RicaPlaya Espadilla Sur9°23’29” N 84°8’58” W
Eindelijk relaxen

Ola tutti Buenos dias! We ontbeten vandaag met rijst en bonen met een matige koffie en vieze chocolade melk, je kan niet altijd seis gooien. De dag van vandaag stond in het teken van oranje, want vandaag speelde het Nederlands elftal weer. Na het ontbijt gingen we nog even terug naar het hotel om een duik in het zwembad te nemen en liepen toen naar een bar waar ze voetbal keken. Onderweg zie je hier trouwens heel veel leguanen. In de bar bleek dat we de enige Nederlands supporters waren en we tussen de Engelse zaten, blèh. De wedstrijd begon saai maar werd rete spannend. Wij schreeuwde meer dan alle Engelse bij elkaar (vooral Simon) maar helaas mocht het niet baten. Iets met stomme arbitrage, een onhandige Koeman en een geweldige Xavi. Gelukkig zitten we in de tropen dus was het verdriet van het verlies snel vergeten en konden we eindelijk de zee in. In de zee waren de golven nogal bruut waardoor we alle kanten op werden gegooid. Na uren in de zee gezeten te hebben begon het toch echt donker te worden en gingen we terug naar het hotel om ons klaar te maken voor de avond. We namen de bus naar Manuel Antonia waar we hoopte op goedkoop eten. Helaas was dat er niet dus werd het falafel en kebab bij de falafel bar die Luna nog herinnerde van de reis naar Costa Rica met Erika. Wel lekker, niet goedkoop. Bij de falafel bar hebben we nog een concert gegeven voor een kat die het niet helemaal begreep en gewoon kebab wilde. We liepen een halfuur terug naar het hotel en onderweg zagen we nog een neusbeer. Morgen moeten we vroeg op om naar het National park te gaan om dieren te spotten.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 7
- Thursday, July 11, 2024 at 10:06 AM
- ☁️ 28 °C
- Altitude: 54 m
Costa RicaPunta Catedral9°22’40” N 84°8’53” W
Manuel Antonio Park

Vandaag begonnen we vroeg met de dag, we probeerde om 7 uur op te staan om naar het National park te lopen. Het werd ietsje later maar alsnog liepen we vroeg het park in. Voor dat we naar binnen mochten werd de tas gecontroleerd op etenswaren. Helaas zat er nog een tonys chocelonely reep verstopt en werd die afgepakt. We zagen al vrij snel wat dieren, 2 herten, een soort groot knaagdier en Luna zag zelfs een vleermuis in een boom hangen. Het park zat vol met kapucijnapen die nogal brutaal waren, ook kon je er zwemmen. We gingen direct naar het café om te ontbijten. Na het ontbijt begonnen we aan de verschillende trains die het park bevat. We zochten de moeilijkste uit die veel trappen had. Onderweg zagen we meerdere drievingerige luiaards, die zijn meestal een beetje grijzig of groen door algen. Het zijn erg schattige beestjes met een leuke varkens neus. We zagen kapucijnapen en brulapen. Helemaal bezweet gingen we naar het strand om af te koelen. Na wat te hebben gedreven gingen we weer naar het café om heel veel water te drinken. Daarna gingen we de rest van het park bekijken, maar op wat mooie uitzicht na punten zagen we alleen nog een zwarte gier en een andere roofvogel.
Na lang in het park te zijn geweest was het tijd om terug te gaan. We liepen terug naar het hotel voor een siësta. Rond een uur of 5 gingen we naar het strand om te zwemmen. De golven waren weer leuk en we bleven totdat het donker was in de zee. We gingen nog wat eten en toen was de dag alweer voorbij. Of toch niet want op de terugweg zagen we nog een tweevingerige luiaard ( ja we weten t verschil:)) en een oppossum, die vond de luiaard een beetje eng. Toen we thuis waren begon het super hard te regen en te onweren. De bliksem sloeg in in het gebouw tegenover onze kamer of op ons balkon, we weten t niet zeker maar hard gaat t wel. Morgen weer een rust dag of niet idk eerst het onweer overleven.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 8
- Friday, July 12, 2024 at 3:35 PM
- ☁️ 28 °C
- Altitude: 6 m
Costa RicaBoca Vieja Creek9°25’49” N 84°9’45” W
Saai verslag chille dag

Omdat we gisteren nogal veel gelopen hadden en lunas voeten onder de blaren zitten besloten we vandaag een rustig dagje te houden. We ontbeten wat lekkere rijst met bonen en een zacht gebakken ei. Op de terugweg naar het hotel zagen we nog een luiaard en doodshoofd aapjes!! Lunas favoriete aap. Nu hebben we al 3 van de 4 verschillende apen gezien van Costa Rica. In het hotel hebben we in de koude airco gezeten om af te koelen want na de harde regen was het super benauwd buiten. Na afgekoeld te zijn gingen we in het zwembad van het hotel. In het zwembad lijkt het net alsof je in de jungle bent. Helaas werd onze rust verstoord door andere mensen die veel rond spetterde. Toen gingen we maar de zee in, dit keer waren de golven wat rustiger dus konden we meer relaxen. Simon mocht besluiten wat we gingen eten, we gingen naar Quepos de dichtstbijzijnde stad. Meteen zagen we dat er veel dicht was en we hadden nog wel zo'n honger. We kwamen terecht in een soort snackbar achtig plekje dat gefrituurde kip verkocht. Simon moest het natuurlijk uitproberen, we wisten niet hoelang het er al lag dus beetje spijt. Na het eten kwamen we terecht op een soort kermis of markt, waar een vrouw met vuur haar billen schudde. We aten wat churros en gingen weer terug naar het hotel met de bus. Ondanks dat we niet veel hadden gedaan waren we kapot door de hitte.
Omdat het een matig verhaal is krijgen jullie een leuk raadsel:
Welke vogel heeft de beste raadsels?
Een rara:)
Laat weten als je 'm leuk vindRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 9
- Saturday, July 13, 2024 at 8:34 PM
- ☁️ 26 °C
- Altitude: 39 m
Costa RicaPlaya Espadilla Sur9°23’39” N 84°9’4” W
Balen om boottourq

Vandaag gingen we na het ontbijt richting een boottour. Het was best wel een stukje rijden dus namen we een hele dure taxi. Aangekomen op bestemming konden we direct de motorboot op. De tour zou 2 uur duren. We vertrokken richting een mangrove rivier. Onderweg zagen we wat leguanen en een helmbasilisk/jesus christ lizard die over het water rende. We stopte bij een boom zodat de tourgids aapjes kon voeren die dan op mensen klommen. Wij deden dit niet want waren het niet eens met het voeren van de apen. De apen zelf leken nogal gestresst en lieten steeds hun scherpe tanden zien. We bleven ongeveer een half uur stilstaan. We vertrokken weer en zagen een boa in een boom slapen. Er waren nog vleermuizen en een luiaard. We stopte toen bij een plek voor souvenirs en wat te drinken. We dachten dat het een korte toilet stop was maar het bleek een anderhalf lange pauze waarbij alle Costa ricanen alcohol naar binnen haalde en de tourgids rustig een jointje rookte en ook maar begon met drinken. De terugweg was dan ook een jolige Spaanse boel, de tourgids bleef steeds spaans praten en stopte niet meer om dieren te bekijken. We zagen alleen nog een schilpad. Nogal overprikkeld en balend kwamen we terug bij het begin. De taxi die ons bracht zou na 2 uur terugkomen om ons weer op te pikken, maar die moest anderhalf uur wachten op ons dus wilde meer geld. Boos, blut en warm gingen we naar Quepos om iets te drinken. We dronken onze tweede cocktail van de reis en gingen terug naar het hotel. Het avondeten stond in het teken van besparen, gelukkig was het eten niet alleen goedkoper dan de rest maar ook nog eens heel lekker. We namen de bus weer terug naar het hotel en plofte neer. Alsnog balen van de tour want die was niet goedkoop. Wel een leuk restaurantje gevonden jippie.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 10
- Sunday, July 14, 2024
- ☁️ 29 °C
- Altitude: 88 m
Costa RicaPlaya Gemelas9°23’3” N 84°8’19” W
Park 2

Om te beginnen ga ik even de grap van laatst uitleggen want de antwoorden zaten er mijlen ver vanaf. Het antwoord was een rara, een ara en dan wat je zegt bij een raadsel. Dus nee geen ezelspinguin Michel. We begonnen de dag met lopen naar het National park. We wilde vandaag een tour door het park doen. Op de heenweg werden we aangesproken door de vele 'officiële' gidsen. Deze gids vroeg 15000 colones pp wat wel een goede prijs was. We zeiden dat we eerst moesten ontbijten, gelukkig zei hij dat ie het beste tentje wist. Het was dezelfde als waar we de afgelopen dagen al zaten. Na het eten zochten we m weer op. Maar opeens koste het 16000 colones pp. Afijn we gingen maar naar binnen met m. Elke gids heeft een super grote verrekijker mee en kan met het blote oog alle dieren spotten. Na ongeveer anderhalf uur eindigde de tour bij het strand. Ferdinand, onze tourgids, verliet ons en we besloten, na nog een klein rondje te lopen, het water in te gaan. Na het zwemmen gingen we het park uit en naar een café. We konden daar goedkope cocktails drinken en de finale van het ek kijken. Voelt goed dat Engeland er niks van bakt. We gingen weer even terug naar het hotel. Savonds pakte we de bus naar hetzelfde tentje als gisteren, we aten heerlijk rijst waar ze dan weer frietjes bij doen. We namen de bus weer terug naar het hotel, Simon probeerde nog als de local die hij is een gesprek aan te gaan met de buschauffeur. Dat was de dag weer.
Na het grote succes van onze quiz in India, willen we er ook nu een doen. Degene die aan het eind van de reis de meeste vragen goed heeft wint weer een prijs.
Dus de eerste quizvraag: in Costa Rica zeggen ze heel de tijd pura vida, wat een beetje de hakuna matata is van CR. Maar wat betekent het nou precies?
A: al het hier onder
B: dankjewel
C: zo is het leven
D: wat goed je te zien
E: jammer dat je niet langs kan komen vandaagRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 11
- Monday, July 15, 2024 at 9:32 PM
- 🌙 26 °C
- Altitude: 10 m
Costa RicaPapa Kilo9°9’13” N 83°44’13” W
Weer weg

Ola, vandaag gingen we het hotel uit om naar een nieuwe plek te gaan. We pakte onze spullen in en zette ze bij de receptie neer zodat we nog even konden ontbijten. We gingen langs een tent die we al een tijdje op het oog hadden maar steeds dicht was. We dronken eerst een ijskoffie bij ons oude vertrouwde tentje voor we er konden zitten. We namen iets te eten waar we allebei spijt van hadden. Niet dat het niet lekker was, maar het was teveel en net iets te vet voor de vroege ochtend. Gelukkig was er een lieve kat. Na het ontbijt gingen we nog even bij het zwembad zitten waar Simon met het thuisfront in Noorwegen belde. We namen de bus naar Quepos waar we de bus naar Uvita namen. De busrit duurde maar anderhalf uur. We liepen naar onze slaapplek. De accomodatie is een houten hutje zonder ramen met alleen maar horren, wel een zwembad, pingpong tafel en schaakbord. De slaapplek zit wel omring met bomen en we hebben bij een mangoboom bij het zwembad een aantal brulapen gezien. We zitten dicht bij een fantastisch strand wat deel is van een nationaal park, waar we even gebruikt van maakte met prachtige zonsondergang. De zee zit vol met surfers. We namen de fiets naar een restaurantje waar Simon een haar in z'n eten vond. Verder was het wel lekker. Dat was de dag doeiRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 12
- Tuesday, July 16, 2024
- ☁️ 28 °C
- Altitude: 10 m
Costa RicaPapa Kilo9°9’13” N 83°44’13” W
Waterval

Onze eerste nacht was een beetje een helse nacht. We slapen onder een mango boom en ons dak bestaat uit metalen golfplaten, dus om de paar uur hoor je een gigantische klap. Een mango is gevallen. Om 5 uur sochtends werden de vogels wakker, wat zonder ramen ook geen pretje is. En de vogels wekte de brulapen, wat kunnen die hard zijn als ze dichtbij zijn. Nou ja we leven tenminste en t zijn allemaal ervaringen. Toen we echt wakker waren gingen we met de fietsen richting een supermarkt, we hadden besloten om vanavond zelf te koken en ontbijt voor de dag erna te halen. We hoopten wat goedkoper uit te komen maar de boodschappen zijn hier helaas niet goedkoop. Met een volle tas aten we nog wat bij een Soda, dat is de naam voor een lokaal restaurant met meestal goedkopere casado (rijst, bonen, gebakken banaan en een stuk vlees). Even de spullen bij het hutje gezet en gingen met de fiets op pad. Met Luna op een lowrider en Simon op de remloze mountainbike gingen we opzoek naar een waterval die op 20 minuten afstand zou zijn. Het bleek een zware rit, we moesten door het bamboe bos, over wegen met alleen maar rotsen en we moesten met de fiets door een rivier. Maar uiteindelijk zagen we dan een plek met kleine stroomversnellingen/watervalletjes en poelen waar we in konden zwemmen. Het water was heerlijk koel en er stond een sterke stroming. Daar hebben we een paar uur gezwommen tot er 2 mannen uit een splitsing van de rivier kwamen. We hadden ze er een paar uur eerder al in zien gaan en het leek of ze iets zochten. We vroegen het aan ze en het bleek dat een van de mannen beweerde een voetprint van een reus in de stenen had gezien. Ze hadden ze helaas niet gevonden, maar wel een blauwe rivierkreeft wat ook speciaal is. Ook zeiden ze dat daar een mooie waterval was, we zaten dus nog verkeerd ook. We gingen nog even verder en zagen inderdaad een mooie waterval verstopt. Daar hebben we dan nog even onder gestaan voor we terug gingen. De terugweg was voornamelijk bergafwaarts wat fijner was behalve voor Simon want die had geen remmen. Natuurlijk lag ie dan ook op de grond na een tijdje. Eenmaal thuis gingen we nog even in de zee zwemmen en toen moest er toch gekookt worden. Het werd pasta met tonijn, dat we buiten opaten voor we nog even gingen zwemmen in het zwembad. Veel gezwommen vandaag ajuRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 13
- Wednesday, July 17, 2024 at 9:04 AM
- ⛅ 27 °C
- Altitude: 10 m
Costa RicaPapa Kilo9°9’13” N 83°44’13” W
Walvis tour gone wrong

We begonnen de dag met een zelfgemaakt ontbijt, ei gebakken in de overige pastasaus van gisteren. Vandaag wilde we op een boot walvissen gaan zoeken die hier naartoe migreren vanuit Argentinië. Op het land vertelde onze tourgids nog wat over krokodillen en vleermuizen die we onder een blad zagen hangen en toen gingen we de boot op. Er gaan per dag 7 boten de oceaan op om te zoeken naar de walvissen. De afgelopen 2 dagen waren ze al gevonden dus hoopte we ze vandaag ook te zien. Over de boot radio hoorde we dat er fles neus dolfijnen/tursiops waren gespot. Onze tourgids was helemaal fan van dolfijnen dus racede we naar de plek. Het waren in totaal 3 groepen van ongeveer 15 dolfijnen per groep. Sommige groepen hadden zelfs baby dolfijntjes. De dolfijnen bleven rond de boten zwemmen en sprongen soms best hoog uit het water, vooral de babys. We gingen verder op zoek naar walvissen. Helaas hebben we ze niet gevonden. Wel kwamen we nog een groep gevlekte dolfijnen tegen. We gingen daarna naar het walvis eiland, dat is een eiland met een grot erdoor die water en lucht spuit als een walvis. Op het eiland waren veel witte ibissen aan het broeden, er waren fregat vogels en bruine genten. Daar stopte we om in de oceaan te zwemmen. Het water was warmer dan gedacht. We kregen zelfs nog bezoek van een pelikaan die ons interessant vond. Na de tour liepen we over het strand terug naar het hotel. We zochten een tentje op om wat te eten. Luna at voor de eerste keer ceviche (rauwe vis in zure sap). Na het eten begon het super hard te regenen. We schuilde in ons hutje tot het droog was. Toen was het alweer tijd om te gaan eten. We belanden bij weer een Soda, maar dit keer leek het alsof we een huiskamer binnen waren gestapt. Er stond een kinderfilm aan op een tv en een jongen lag languit op de bank. Het eten was wel lekker alleen de rekening was een beetje dubieus. We gingen terug en dat was het weer. Hasta la vista babyRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 14
- Thursday, July 18, 2024 at 8:59 AM
- ⛅ 25 °C
- Altitude: 253 m
Costa RicaQuebrada Cristalina10°28’21” N 84°38’60” W
Waterval part 2

Wat een stress hebben jullie neem ik aan, een hele dag niks van ons gehoord. Klopt mijn telefoon was een tikkeltje verdronken. Ook opeens in de eerste persoon praten wat een verandering. Nee. We gingen op donderdag een scooter huren, want we wilde naar de Nauyuca watervallen, de zelfbenoemde mooiste watervallen van CR. We kregen een mooie roze scooter en gingen op pad. Het ontbijt hadden we nog zelf gemaakt dus dat hoefde we niet te halen. De rit duurde ongeveer anderhalf uur. In het begin reden we nog op de snelweg maar dat werd ingewisseld voor kronkelende bergwegen. Vanaf de parkeerplaats van het park was het nog een tocht van 4km naar de watervallen. Het was een pittige tocht met niet maar 7 heuvelen wat de vierdaagse lopers hadden maar wel een stuk of 10 en dan heel erg stijl. Bij het eindpunt had je 2 watervallen, de grotere upper watervallen waar je alleen foto's mocht maken en de beneden watervallen met een zwempoel. Na even gezwommen te hebben begonnen we aan de terugtocht. Na nog geen kwartier te hebben gelopen begon het al te onweren. De paden werden gladde modder paden. Onderweg zagen we wel opeens heel veel dieren, een ara, wat aapjes, een agouti (een soort hamster) en een groep bruine hokkos. Bij de parkeerplaats begonnen we met het spannendere gedeelte, met de scooter stijlen wegen op en af met een glad wegdek. We stopte bij het dichtstbijzijnde stadje om wat te eten. In plaats van de rijst met bonen gingen we voor een Aziatisch restaurant. Helaas werd het ondertussen donker en begon het harder te regenen. We moesten er een keer aan geloven, dus stapte we op de scooter. Weer op de snelweg (wees gerust je mag hier maximaal 80 op de snelweg, meestal 60) waar reusachtige vrachtwagens steeds ons wilde inhalen, vaak met luid getoeter. Onderweg zagen we een enkele motorrijder, dik bepakt in regenkleding, die dan waarschijnlijk dachten dat we gek waren in onze hemdjes. De regen leek een soort hagel en begon echt pijn te doen aan de armen. Na een uur helse regen kwamen we in onze stad aan en ja hoor het stopte ineens met hard regenen. We gingen nog even naar de winkel voor een chipje en een maïzena cake, voor dat we terug gingen naar het hotel. Daar namen we nog snel een duik in het warme zwembad voordat we onze tassen gingen pakken voor de reisdag erna.Read more

TravelerWij staan verstomd te lezen wat jullie ondernemen en onderweg meemaken. En alles gelukkig heelhuids tot een goed einde brengen.Wat een avontuurlijk stel zijn jullie.Geluk toegewenst op jullie tocht.

TravelerAlleen maar geruststellende woorden, je mag 80 maar ze rijden maar 60 en dan ingehaald worden door grote vrachtwagens...
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 15
- Friday, July 19, 2024 at 9:23 AM
- ⛅ 26 °C
- Altitude: 253 m
Costa RicaQuebrada Cristalina10°28’21” N 84°38’60” W
Eindeloos reizen

Waat zo snel achter de ene nog een pinguïn, wat een bofkontjes zijn jullie. Vandaag gingen we weg uit Uvita, helaas dus niet de walvissen gezien oftewel we moeten een keer terug. We wilde om half 9 de bus naar San José pakken zodat we nog een beetje vroeg in La Fortuna aankwamen (met vroeg bedoel ik dan 10 uur later). De scooter brachten we snel terug en we pakte de taxi naar het busstation. Daar kwamen we erachter dat de eerste bus pas om half 11 vertrok. Wij balen en maar wachten. Ondertussen was dus Simons telefoon verzopen dus alleen Luna kon iets opzoeken. De bus naar San José duurde 5 uur. In San José moesten we van de ene kant naar de andere kant met de taxi. De taxichauffeur zei steeds dat we niet naar La Fortuna konden want de bus rijd maar 1 keer per dag. Dat klopt maar dat is de directe bus, een indirecte bus rijd wel vaker. De chauffeur geloofde dat niet en belde zelfs iemand die ons moest uitleggen dat we het beste hier konden blijven. Op het busstation aangekomen vertelde een aardige oude bewaker welke bus we moesten nemen. De bus naar Ciudad Quasapa, onze tussenstop, leek eindeloos te duren. Het was 90 km vanaf San José maar het lukte m om langer dan 4 uur onderweg te zijn. Op de telefoon volgde we de route en het schoot maar niet op. Om 8 uur waren we er eindelijk. In Ciudad Quasapa moesten we nog een lang halfuur wachten tot we de bus naar La Fortuna in konden. Die rit duurde maar anderhalf uur. Voor ons zat een man die om het halfuur even moest ruiken aan een dollar biljet en dan een groot blik bier opende, soms nog even zijn wiet bekijken en vermalen. Vanaf het eindpunt liepen we nog 10 minuten tot het hotel. Eindelijk hadden we weer een warme douche die niet uit 1 straal bestond, eindelijk weer ramen en gordijnen. We plofte neer op bed en zzzzzzz. We hebben precies 1 foto dus alsjeblieftRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 16
- Saturday, July 20, 2024
- ☁️ 28 °C
- Altitude: 247 m
Costa RicaQuebrada Cristalina10°28’20” N 84°38’59” W
Vulkaan en tour

De eerste echte dag in La Fortuna begint met een ontbijtje in het hotel, met uitzicht op vogels en de Arenal vulkaan. Na het ontbijt gaan we even wat regel dingetjes doen, zoals kijken naar een transfer voor als we terug moeten en de boot tour van morgen. Na het regelen maakte we ons klaar voor een wandeltocht in het park van de vulkaan. We stapte in een busje en die bracht ons naar het begin van het park. De echte berggeiten die we zijn namen de moeilijkste route, het pad bestond uit brokken lava gesteente en was niet heel prettig om te lopen op de sandalen. Er stond op een bordje dat er overvloedig wildlife zou zijn maar op de vele muggen zagen we niks. Na al een uur lopen kwamen we weer op het normale pad terecht en gingen we nog meer omhoog. Op het einde van het pad was er een mooi uitzicht op de vulkaan en op het landschap achter ons. De vulkaan is de jongste en meest actieve vulkaan van CR. Na even pauze te hebben genomen begonnen we met de terugtocht. We namen een andere route en ja hoor het begon weer een keihard te onweren. Wie bedenkt er ook om in het regenseizoen te gaan. Gelukkig had Luna een natuurlijke paraplu gevonden. In het park lag een groot meer waar we eigenlijk nog in wilde, maar de kou en het gebrek aan tijd zorgde ervoor dat we niet meer konden. Helemaal nat stapte we de taxi weer in die ons naar het hotel bracht. We gingen direct naar de receptie om te vragen of we nog een nachttour konden doen. Na wat bellen kon dat en direct gingen we op weg. We werden naar het sloth park gebracht waar onze gids Neifryn op ons wachten. Neifryn was echt de jongere Steve Irwin, hij leek echt sprekend op z'n zoon Robert. We gingen op pad met nog een Amerikaanse familie met twee kleine kinderen die veel lawaai maakte en niet konden opletten. We zagen veel kikkers en padden en zelfs een van de gevaarlijkste slangen van CR, waarbij Neifryn echt schrok en ons bijna achteruit duwde. Hij vertelde veel over alles wat ie tegenkwam. Op het einde zagen we nog een rups van meer dan 10cm. Na 2 uur eindigde helaas de tour en werden we naar de stad gebracht. We moesten nog eten dus eindigde we bij een steakhouse waar we een lekker maaltje aten met een vieze cocktail. Het was een soort bloody Mary alleen dan pittig getsie. Dat was de dag weer.
Even een quizvraagje;
Neifryn vertelde ons dat slangen communiceren via feromonen. Voor mensen ruiken die allemaal hetzelfde, maar waar ruiken de slangen feromonen naar?
A) vis
B) lavendel
C) plas
D) vijg
E) naar Simon na een avond stappenRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 17
- Sunday, July 21, 2024 at 11:40 AM
- ☁️ 29 °C
- Altitude: 32 m
Costa RicaLaguna Caño Negro10°52’19” N 84°47’18” W
Caño negro

Vandaag stonden we vroeg op, want we gingen een boottour doen waarvoor we een stuk moesten rijden. We begonnen de dag met ontbijt bij het hotel, met uitzicht op de arenal vulkaan en mooie vogels. Hierna vertrokken we met een busje samen met onze medetourgasten naar de rivier. Het was ongeveer twee uur rijden, de rivier ligt vlakbij de grens van Nicaragua. Onze gids vertelde veel over de omgeving en over Costa Rica wat zorgde dat de rit niet saai was. Tijdens de rit zagen we de ogen van een kaaiman uit een riviertje komen. Eenmaal aangekomen krijgen we fruit en koffie en daarna vertrokken we op de boot. We zagen veel ijsvogels (de Kingfisher die we nog kennen van het bier uit India), veel verschillende soorten reigers en een aantal gieren. Na een tijdje kwamen een groep brulapen tegen en een orang-oetan. Nee helaas geen orang-oetan maar wel een oranje brulaap waar er maar 8 van zijn in de wereld! Het is een aandoening die waarschijnlijk komt door incest. De boot meerde even aan bij een modderig stukje land zodat we de oranje aap goed konden bekijken. Na een stukje verder gevaard te hebben zagen we een groep slinger apen die acrobatisch door de bomen bewogen. Dit was de enige aapsoort in Costa Rica die we nog niet hadden gezien, dus nu kunnen we ze alle vier afstrepen. We zagen nog een aantal mooie vogels en toen kwamen we alweer aan bij het beginpunt. Hier kregen we de typische Costa ricaanse lunch: casado. Met een volle buik gingen we naar het volgende onderdeel van de tour, naar een kleine boerderij waar ons werd verteld over koffie, chocola en suikerriet. We aten cacaobonen en een chocolade papje. Als kers op de taart krijgen we shotjes moonshine, gemaakt van suikerriet. Daarna reden we terug naar het hotel. Even uitrusten en daarna het zwembad in, wat iets te koud was want het was niet erg lekker weer. We gingen wat eten en kaarten en dat was de dag alweer.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 18
- Monday, July 22, 2024
- ☁️ 27 °C
- Altitude: 415 m
Costa RicaOrquídea10°26’13” N 84°38’38” W
Laatste dag

Ola ¿como estas? Met ons gaat het goed, we gingen vandaag eens uitslapen en nee Gandalf we begonnen vandaag eens niet met ontbijt. We wilde het wel alleen waren we te laat. We liepen wel even naar het balkon waar normaal het ontbijt is in de hoop op een uitzondering, maar helaas. Wel zagen we in de boom tegenover ons 2 toekans zitten. Het waren twee yellowthroated toekans. We waren heel blij want we hadden nog niet goed een toekan kunnen zien. We dachten er een in Monteverde langs te zien vliegen, maar recht voor ons op onze laatste dag is echt een geluk. We hebben daar wel een halfuur staan kijken wat ze deden, ze bewogen hun nek of deden hun snavel open en dan weer dicht. Ze probeerde zelfs te eten maar als ze de grote snavel open deden viel het er uit. Het was voor ons allemaal heel interessant en bijzonder. Simon belde ondertussen even met het Noorse thuisfront. Toen de toekans weg gingen gingen we zelf ook maar eens ontbijten. We gingen met al onze vuile was, die we naar een wasserette brachten, de stad in. We belanden bij een super hip koffie tentje waar ze alleen maar Katy Perry draaide. Het eten was flauw en de muziek heel erg luid. We liepen terug naar het hotel om te vragen of we nog naar de La Fortuna waterval konden gaan. De man van de receptie belde een taxi die ons wel wilde brengen. We praatte wat met de taxichauffeur die ons vertelde dat jaguars helaas niet vaak zich laten zien en dat je een illegale tour kon lopen naar een caldeira in de liggende indiaan (dat is een berg die op een indiaan lijkt). Hewl toevallig was de chauffeur dezelfde man als die ons morgenvroeg naar de Nederlandse ambassade zou brengen voor Simons paspoort. Om bij de waterval te komen moest je eerst 500 traptreden lopen, gelukkig zagen we ondertussen weer 2 toekans. Bij de waterval was het heel erg druk. Er was een klein meertje waar iedereen in wilde zwemmen, maar door de stroming van de waterval bleef je aan de kant. Het water was heel koel na de stijle afdaling. Gelukkig was er aan de andere kant nog een kleiner meertje waar het wat rustiger was. Daar zwommen veel vissen die Simon met behulp van een Franse jongen probeerde te vangen. Helaas mislukte het dus moesten we toch uit eten. De trap omhoog beviel minder goed, maar het was een goede oefening voor de hike. We werden door dezelfde man terug naar het hotel gebracht, waar we het zwembad in doken. Het weer was wat warmer dan de afgelopen dagen dus bleven we wat langer in het zwembad. Na het zwemmen gingen we de stad in om souvenirs te kijken. We belanden uiteindelijk in een dierenwinkel met grote machetes in leren schedes voor een klein prijsje, ook hadden ze cowboy hoeden en petten, grote schitterende riem gespen en zakmes voor nog geen 5 euro. Na lang twijfelen hebben we toch maar geen steekwapen gekocht en de rest ook maar laten liggen. We waren hongerig door al die pracht, we moesten op zoek naar wat te eten. We stopte bij een restaurantje om wat nachos te eten. Na kang wachten op de nachos en ze in record tempo verorberd te hebben moesten we haasten naar de wasserette voor onze schone kleding. We gingen naar het hotel terug om onze tassen alvast in te pakken. We hadden rond 7 afgesproken met een man om een korte nachttour te doen rondom het hotel. Tijdens de nachttour zagen we nog wat hagedissen en kikkers, ook de aarbeikikker of strawberry-blue jeans frog die we nog niet hadden gezien. Na de tour gingen we weer naar de stad voor ons avondeten. We hadden al een paar dagen onze ogen gericht op een restaurant waar elke dag een rij voor stond, helaas vandaag ook. We liepen dus verder en zagen hetzelfde restaurant wat verderop met geen rij. Blij als een ei gingen wij zonder rij zitten aan een tafel nabij. We bestelde combo#8, die bestond uit een halve geroosterde kip en een halve kilo varkens ribs, met nog wat sidedishes. We dachten dat het teveel was voor ons, maar onze buiken zijn groter dan onze ogen. Het was een waar feestmaal voor onze laatste dag. Strompelend gingen we weer op zoek naar souvenirs, dit keer met succes! Voldaan gingen we naar het hotel om de rest in te pakken en nog even Brooklyn 99 te kijken. Morgen verlaten we dit mooie land en gaan we naar Peru. Het was een mooi land, helaas moesten we de nevelwouden van Monteverde vroeg verlaten door een boef en wilde de walvissen zich niet laten zien. Maar toch zeker tevreden over CR, wat een mooie natuur en wat een prachtige dieren. Pura Vida CRRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 19
- Tuesday, July 23, 2024
- ⛅ 19 °C
- Altitude: 93 m
PeruParque Kennedy12°7’8” S 77°1’44” W
Winter is coming

Vroeg is het als onze wekker gaat, allebei willen we het liefst doorslapen. We pakken de laatste spullen en checken uit bij ons hotel. Het regent heel hard, maar gelukkig staat onze taxi al klaar voor ons. De man van gisteren vertelde dat we een andere route moesten nemen door de regen en ongelukken. De rit zou rond de 3 uur duren, wat zou betekenen dat we op tijd in San José zouden zijn. Vandaag hadden we een afspraak met de Nederlandse ambassade om Simons paspoort op te halen. Op weg naar San José stopte we even bij een waterval waar we wat foto's maakte. Net voor de hoofdstad begonnen de files. Over de laatste paar km deden we heel lang en maar net te laat kwamen we aan. We haalde het paspoort op en gingen wat eten als ontbijt. Rond een uur of 1 namen we een uber naar het vliegveld. We checkte onze spullen in en gingen oogshoppen. Overal deden de verkopers alsof ze zelf klanten waren, beetje gekke verkoop tactiek. We aten nog wat op het vliegveld en konden het vliegtuig in. De vlucht naar Peru was constant turbulentie, en er zaten stomme Amerikanen achter ons. Toen we uitstapte kregen we spijt van onze keuze. In Costa Rica was het lekker warm, maar hier voor ons ijskoud (15°c). Een man met een bordje met Lunas naam stond op ons te wachten. We reden door Lima richting ons hotel. De verschillen met San José vielen meteen op, gebouwen zijn hier hoog en er zijn veel minder zwervers. Het appartementje was koud maar gelukkig zijn er drie dikke dekens. We zijn benieuwd naar wat peru allemaal te bieden heeft en we moeten snel op zoek naar warmere kleding.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 20
- Wednesday, July 24, 2024
- ☁️ 20 °C
- Altitude: 12 m
PeruLaguna Paracas13°50’4” S 76°14’55” W
Bus naar paracas

Brr wat is het koud als we wakker worden. We trekken snel onze kleren aan om de stad in te gaan. We zitten in de wijk Miraflores wat een leuke wijk is om te zien. Het ziet er meteen gezellig uit, overal warme kleding en hippe tentjes. Maar eerste moeten we pinnen. We lopen naar de bank, waar ze er heel veek van naast elkaar hebben met elk eigen beveiliging, om wat te pinnen. Ze betalen hier met Soles wat er minder leuk uitziet als de colones uit Costa Rica. Luna had een leuk tentje uit gekozen, het bleek een Frans café te zijn met Edith Piaf op repeat. Als je uit het raam kijkt lijkt het ook op Parijs, maar dan moet je wel alle Peruaanse vlaggen weg denken. Na het ontbijt met croque madame en Benedict eieren liepen we terug naar het appartement om weer te vertrekken. We namen de taxi naar een busstation, maar na even zoeken zaten we bij de verkeerde. We liepen naar de goede waar Luna al werd omgeroepen. We gaven snel onze tassen af en gingen door een controle. De bus bleek een rijdend vliegtuig te zijn, er zaten schermpjes in, gordijntje per persoon en de stoelen konden bijna helemaal naar achteren. We reden met aan onze rechterkant de oceaan en aan de linkerkant een bergachtige woestijn. Het eindstation was het kleine vissersdorpje Paracas, dichtbij Ica. We dachten dat het een leuk dorpje met schattige houten huisjes en veel pinguïns was maar het was een soort mini albufeira alleen dan koud. We wisten de route niet dus gingen we zitten bij een café voor een biertje en ceviche. Het bier is gelukkig goedkoop, de ceviche was wel een beetje dubieus dus hebben we m niet helemaal opgegeten. Nogsteeds zonder wifi besloten we maar te gana zoeken. We vroegen het een paar keer maar geen geluk. Dus weer even zitten en wifi snoepen. We zaten totaal verkeerd. We liepen naar het goede hotel en checkte in. Toen gingen we nog even op zoek naar een eetplekje en eindigde bij een pizza restaurant waar we allebei een burger namen, Luna met blauwe kaas en Simon een alpaca burger. En zo was de eerste echte dag in Peru alweer voorbij.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 21
- Thursday, July 25, 2024 at 3:57 PM
- ⛅ 20 °C
- Altitude: 11 m
PeruLaguna Paracas13°50’4” S 76°14’54” W
Woestijn

De dag begint zoals altijd, de zon komt op. Gelukkig zijn we dan nog niet wakker, dat was pas rond 10 uur. We maken ons klaar en gaan ontbijten. We vinden een café met lekkere broodjes en goede koffie. Dan stappen we de bus naar Ica in. Het is anderhalf uur rijden, maar in die luxe bussen is dat geen ramp. Toen we uitstapte in Ica leek het wel alsof we terug in India waren. Overal toeterende tuktuks en geen verkeersregels. Ook is het in Ica een stuk warmer dan in Paracas. We moeten naar Paracas een dorpje naast het grote Ica. We dachten dat het niet zo ver was maar toch pakken we een tuktuk. We rijden naar Paracas en zien alleen maar zand. Duinen van wel 100 meter hoog. Paracas is een heel klein dorpje rondom een oase. Het is alleen maar op toeristen gericht, je wordt dus overal aangesproken of je mee wilt met een tour. We eten even wat en kijken rond, het lijkt precies op een scène uit de efteling. Ze hebben zelfs bootjes voor op het water, net zoals die op het meer van de efteling.
We gaan dan richting onze tour. We lopen een stukje en stappen dan met 9 man in een buggy. De buggy neemt je dan mee door de woestijn en probeert eng te doen door alle duinen zo hard mogelijk op te rijden.
Ik zou nu graag allemaal Dune referenties maken, maar ik heb die films nooit gezien dus pech voor jullie. Ook die star wars film met die ene race scène in de woestijn ken ik niet dus dat gaat niet. Radiator springs van Cars zit in een woestijn maar daar lijkt het niet op. We stoppen op een duin voor een foto, in de verte zie je Ica en het begin van de Andes. We krijgen dan de mogelijkheid om met een soort snowboard de zandduinen af te gaan. Luna stopt na de eerste keer want de duinen zijn toch best hoog en het gaat heel snel. Een enkele gaan de berg snowboardend af. Simon crasht de 2e keer maar de derde keer komt ie het verst. We stappen de buggy weer in voor nog wat rijden en stoppen dan om de mooie zonsondergang te bekijken. Daarna rijden we weer heel hard terug. Het was heel gaaf en het leek steeds alsof de buggy omklapte. We moesten wel nog terug komen naar Paracas maar de bussen reden niet meer. Op het internet stond dat de beste manier een taxi was alleen die vroegen heel erg veel. Tot een man zei dat ie ons voor 10 euro pp in Paracas kon krijgen. We liepen met hem mee wel een beetje wantrouwend maar gelukkig was het wel goed en was het een tourbus die nog terug ging. Terug in Paracas gaan we op zoek naar restaurant. Na veel gezoek en heel vaak aangesproken worden stoppen we bij een klein tentje met vier tafels. We eten er lekkere gebakken rijst en drinken er de nationale cocktail, de pisco sour. Op een gegeven moment was al het personeel al weg en zaten we nog alleen in het restaurant. Gelukkig kwam er nog een vrouw zodat we nog konden betalen. En zo was de dag weer voorbij. Morgen vroeg op dus vroeg slapen.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 22
- Friday, July 26, 2024 at 2:40 PM
- ☀️ 19 °C
- Altitude: 16 m
PeruBahía Sequión13°50’38” S 76°18’49” W
Eiland

Greetings dutch people. Vroeg wakker in de kou is geen leuk iets, we missen het warme Costa ricaanse klimaat. Zonder ontbijt gaan we naar een tour bureau waar we mee de boot op gaan naar de Ballestas eilanden. Een eilanden groep voor de kust van Paracas die wordt vergeleken met de galapagos eilanden. We stappen een boot op en gaan op pad. Met de wind op de oceaan lijkt het wel alsof het vriest. We varen langs het Paracas schiereiland en stoppen even om een tekening van een kandelaar te zien. Het lijkt op een Nazca lijn alleen is deze veel jonger. Het wordt gezegd door de tour leider dat het is gemaakt voor de bevrijding van de Peruanen of dat het voor de vrijmetselarij gemaakt is, vandaar de driehoek. Maar op het internet staat dat het uit 200 v.Chr is, het is een raadsel. We varen door naar de Ballestas eilanden. Het blijken maar een paar kleine eilandjes te zijn. We zien we er pinguïns en zeeleeuwen. Er wordt verteld dat de witte kleur van het eiland komt door vogel poep en dat de Peruanen deze vogel poep genaamd guano zelfs transporteerde aan Amerika in Japan in de 19e eeuw. De guano wordt gebruikt als natuurlijke bemesting. De Peruanen zijn trots op hun poep geschiedenis verteld de man. We blijven maar een kort halfuur bij de eilanden en gaan dan weer terug naar Paracas, helaas is het niet te vergelijken met de galapagos eilanden. Terug hebben we een kort uur om wat te ontbijten voordat we de volgende tour hebben. We gaan met een busje het national park in op het schiereiland. Het schiereiland is groter dan 2 keer provincie Utrecht eb bestaat alleen maar uit kust en woestijn. De tour duurt 5 uur waarin we de helft van het park zien met veel tussenstops. Er was veel zand, zelfs rood zand door vulkanisme. We zagen bij een uitkijkpunt nog wat dolfijnen zwemmen. De vrouw uit de bus vertelde dat onder het zand grote zout vlaktes waren. We hebben zelf nog wat zout gemined. Het was mooi om te zien maar het was vooral veel zand en stops zodat we een foto van het zand konden maken. Terug hadden we kort een siësta met wat drankjes en gingen toen het stadje in. We belanden bij een restaurantje die getipt was door een Amsterdams stel die we tegen kwamen. Ze kwamen ook nog even bij ons zitten voor financieel levensadvies en een gezellig praatje. Na het eten gingen we terug om te slapen.Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 23
- Saturday, July 27, 2024
- ☀️ 19 °C
- Altitude: 10 m
PeruLaguna Paracas13°50’10” S 76°14’57” W
Doei paracas

We zijn moe, we hebben slecht geslapen. Veel dorst maar geen water en stomme dekens. Helemaal gaar worden we wakker en snel gaan we op zoek naar water. We pakken ook onze spullen in om uit te checken en gaan dan ontbijten. We gaan naar hetzelfde tentje als 2 dagen geleden, ze hadden daar lekkere koffie en tonijn broodjes. Dan gaan we een rondje langs alle toeristenwinkels lopen. Overal staan poppen van wat wij racistische karikaturen zouden vinden. Na heel lang hebben geprobeerd het uit te vogelen wat het is vragen we het. Een man vertelt ons dat het mensen uit de stad Chinca zijn. We vragen dan nog waarom en hij zegt omdat ze zwart zijn. Ah ja duidelijk. We hebben het zwaar dus gaan weer even op een terras zitten. Luna koopt nog een mooie ketting en dan gaan we naar het busstation. We pakken de nachtbus naar Arequipa via Ica. In Ica eten we wat bij het slechtste restaurant in tijden. Het is magnetron lasagne met een veel te zoete saus en een hele vieze pizza. Met een beetje pijn in de buik gaan we de bus in voor 13 uur naar Arequipa. Arequipa is op 2500 meter hoogte en is de tweede grootste stad van Peru met 800 duizend inwoners. In de bus kijken we wat brooklyn 99 en proberen te slapen. Tot dan
Weer even een quizvraagje want anders komt er nooit een winnaar.
Hoeveel potjes Zweeds pesten hebben we in totaal al gespeeld en wat is de stand?Read more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 24
- Sunday, July 28, 2024
- ☀️ 24 °C
- Altitude: 2,343 m
PeruArequipa16°23’39” S 71°32’13” W
Arequipa

Vandaag kwamen we na een lange busreis aan in Arequipa. Gelukkig voor ons hebben we goed kunnen slapen in de bus, dus we werden fris wakker. Uit de bus merken we meteen hoe warm het hier is. Ookal zitten we heel hoog het is 25 graden met volop zon. We nemen een taxi richting het plein waar we dichtbij zitten, het plaza de armas. De gebouwen lijken wel alsof we in Spanje of Italië zitten, heel anders dan de steden waar we eerder in zaten. We checken in in het hotel en lopen even een rondje om te ontbijten. We belanden bij een tentje waar we een breadbowl eten met een Arequipaanse soep erin. Terwijl we er zitten komt er een protest langs met trommels en vlaggen, het is een nationale feestdag dus daar hoort een demonstratie bij. Waar ze precies tegen zijn weten we niet, we denken corruptie en de president. Daarna lopen we nog wat en dan is het weer tijd voor een drankje. Echt actief waren we niet vandaag, we denken dat we toch even moeten wennen aan de hoogte. We zijn kortademig en soms een beetje misselijk. We gaan op een dakterras zitten, zo hebben we uitzicht op een vulkaan en nog wat mooie bergen. We lopen nog even een rondje en op het plein staan er een stuk of 300 mensen, allemaal met venezuelaanse vlaggen en shirts aan. Simon vraagt aan iemand wat het is maar wordt uitgelachen. We druipen stilletjes af. Er zijn ook overal mensen in traditionele kleding met een mini lama en een lammetje die ze in je handen duwen voor een foto, alleen dan moet je nog betalen. Helaas voor hun was het geld net op of verstopt. Wie zal het weten. We gaan even naar het hotel om te liggen. Dan gaan we op zoek naar avondeten. We hebben allebei zin in echt Peruaans eten. In een restaurant waar traditionele Peruaanse maaltijden stond gingen we zitten maar dan zegt de ober dat ze een beleving van 9 gangen hebben die ons mee zou nemen door de Peruaanse geschiedenis. Omdat we geen kookcursus kunnen doen besluiten we het er van te nemen. De gerechten enzo zet ik in een volgende pinguïnRead more
- Show trip
- Add to bucket listRemove from bucket list
- Share
- Day 24
- Sunday, July 28, 2024
- ☀️ 24 °C
- Altitude: 2,343 m
PeruArequipa16°23’39” S 71°32’13” W
9 gangen door de eeuwen heen

We kozen voor de 9 gangen met 3 cocktails, in plaats van die met de wijn. In het restaurant stond de muziek heel hard, en dan in het begin alleen maar Coldplay. En ze waren bezig met een fotoshoot achter onze tafel. Het was dus niet heel erg sfeervol. Op elke tafel stonden ook glazen met zand en een tak en een bord met maïs erin en een blaadje erbovenop.
De eerste gang: de ober vertelde steeds een leuk verhaaltje die we door Coldplay niet konden horen. Maar het was een mocktail gemaakt van allemaal rood fruit, daarbij kregen we gelijk
De tweede gang: de tweede gang was een stukje zuurdesembrood met daarin wat vruchten. Erg lekker. Als je 'm op had dan kon je een brief lezen die de chef had geschreven over zijn culinaire reizen. Het ging erover dat je als chef ook karakter moest hebben om de juiste temperatuur van de oven te weten, juist ja.
De derde gang: de derde gang bestond uit drie delen, een vijzel met een crème van maïs en pepertjes, een bakje met grond wat chocola was met zoete aardappel omhuld met chocolade poeder, en maïs, suikerpindas en pompoenpitten. We moesten de maïs, pinda's en pitten in de vijzel doen en vijzelen. Dan moesten we de zoete aardappel erin dippen. Het was lekker maar wel gek met de chocolade erbij.
De vierde gang:de vierde gang was een soort ceviche. Ze vertelde hierbij dat voor een bepaalde Peruaanse groep het heilig is om vis in blokjes te snijden voor de ceviche. En dat het zuur, de leche de tigre, die normaal uit citroen bestaat, was hier gemaakt van tombe, een citrusvrucht uit Peru en maracuja. Deze smaakt heel erg goed, de saus was heel lekker op smaak en de vis ook goed.
De vijfde gang: de vijfde gang was een soepje. Eerste ging de ober op een zoutsteen voor ons allebei een garnaal grillen en die deed ze dan heel voorzichtig in de soep. De soep stond op stenen die ze in de fik hadden gezet. Er was ook een bakje met pompoen ijs en caramel crisps. We moesten dan de caramel met het ijs in de soep doen. Het was erg lekker , lekker vissig en het ijs werkte er goed bij.
De zesde gang: de zesde gang was een puree van pompoen en wortel, met erin wat fruit, en wortel caramel denk ik. Ik ben geen groot fan van pompoen en gegaarde wortelen, maar door het zoete van het fruit werd het beter.
De zevende gang: de zevende gang was een soort chocolade bitterbal met lam op een bootje, die je moest dippen in een uiensalsa met pinda's. Het lam was erg lekker, maar ik ben niet fan van chocola met lam. Luna vond de saus teveel naar rode biet smaken. Als je de bitterbal op had dan kon je het bootje open vouwen, het was dan een brief van een bekende historicus naar de chef. Het ging erover dat eten een soort boot was die de geschiedenis met de toekomst verbind o.i.d. De ober vertelde ook nog dat de chef tijdens zijn reizen had ontdekt dat eten niet alleen iets voor je maag is maar ook iets is om een boodschap over te brengen.
De achtste gang: de achtste gang was weer een puree van pompoen met erin suikerpindas, rozijnen, chocolade en nog wat andere dingen die ik persoonlijk er niet bij had gedacht. Deze vonden we dan ook allebei niet erg lekker. Onze buiken zaten al redelijk vol en dan kwam er nog een gerecht met alles door elkaar.
De negende gang: de negende en laatste gang bestond uit een ijsje gemaakt van aardappel met daarin merengue en nori. Op het ijsje zat dan nog een koekje. Het ijs was erg lekker en de nori paste er goed bij. Het koekje was een beetje saai.
Nu nog even de cocktails beschrijven.
De eerste cocktail was een pisco sour met pompoen sap. De tweede cocktail was gin met een lekkere groene siroop erin. En de derde cocktail was een cocktail gemaakt van rode wijn en ameretto, deze was onze favoriet.
Zoals je ziet zaten er overal stenen bij, waarom weten we ook niet. Ik denk dat de boodschap van de chef was dat hij een stenen obsessie heeft en erg van chocolade houdt. Zelfs had ik niet overal chocola erbij gedaan en ook niet zoveel smaken door elkaar. Hierdoor was het niet goed in balans en kon ik moeilijk door eten. Een beleving was het wel.Read more

TravelerWat gaaf! Verrassende ingrediënten en bereidingswijzen. Chocolade is in zuid Amerikaanse keuken een veel gebruikt ingrediënten in hartige gerechten. Waarom kun je geen kookworkshop doen?
TravelerGoede reis, lieverds
TravelerDus de eerste dag was er een puss in boots , een pornoster en jullie zijn genaaid? Letten jullie goed op elkaar en heb een mooie reis.
TravelerFijne reis en op naar mooie avonturen! 🌞