French Polynesia
Vaitape

Here you’ll find travel reports about Vaitape. Discover travel destinations in French Polynesia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

18 travelers at this place:

  • Day101

    Bora Bora - Motu Tapu

    April 10 in French Polynesia

    Heute stand bereits der letzte Stopp meiner Schiffsreise an - der Südseetraum schlechthin - Bora Bora.
    Bereits um 6:00 Uhr wurden wir von unserem Zimmergenossen aus dem Bett geworfen! „Raus aus den Federn Mädels, so einen Blick auf Bora Bora werdet ihr nie mehr bekommen!“ (Er sollte absolut recht bekommen!) Also schnell raus aus der Koje und hoch aufs oberste Deck! Von der Kommandobrücke aus beobachten wir bei Sonnenaufgang 🌅 die Anfahrt auf die Insel. Im Hintergrund waren bereits die beiden riesigen Felsformationen Pahia und Otemanu zu sehen 😍. Durch den Te Ava Nui Pass haben wir das Riff passiert und sind zwischen der Hauptinsel und den vorgelagerten Motu‘s vor Anker ⚓️ gegangen.

    Heute konnte man zwischen diversen zusätzlich buchbaren Aktivitäten entscheiden oder mit der Barge entweder zum Hauptort Vaitape oder direkt auf eine kleine Privatinsel zum Strandtag fahren.
    Da ich bald nochmal zurück auf die Insel komme, hab ich mich dazu entschieden am Morgen erst mal an Land zu gehen und zu Fuß das Ortszentrum zu erkunden. Um 12:30 Uhr bin ich dann direkt mit der Barge zur Motu Tapu gefahren. Hier wurde für uns ein riesiges Buffet mit jede Menge Köstlichkeiten wie frischem Fisch, Hühnchen, Salate... aufgebahrt - super lecker und wirklich toll mit den Füßen im Sand zu Mittag zu machen 😋😃.
    Anschließend bin ich einmal um die Miniinsel gelaufen um mir ein Plätzchen für meine Strandmatte zu suchen und im türkis-blauem Wasser zu baden 🏝. Die Privatinsel gehört einem reichen Besitzer der umliegenden Perlenfarmen und wird nur selten für Besucher zugänglich gemacht. Der Nachmittag verging leider viel zu schnell 😢. Um 17 Uhr mussten wir wieder zurück aufs Schiff und so langsam unsere Sachen packen!
    Zum Abendessen 🍴 wurden wir vom ganzen Servicepersonal am Eingang mit Spalier und Gesang begrüßt. Auch das anschließende Essen und der Wein waren wieder eine Gaumenfreude 😊 zum Abschluss überraschte mich mein Lieblingskellner nochmal mit einem riesigen Schokoladenmousse während es für den Rest „nur“ ein kleines Tiramisu gab 😁. Der Abschied wird einem hier wirklich nicht leicht gemacht 😢😢.
    Anschließend saßen wir noch etwas wehmütig bei einem Abschiedsbier an Deck, vor es ein letztes Mal an Bord ins Bett ging.
    Read more

  • Day99

    Seetag

    April 8 in French Polynesia

    Endlich wieder fit 😊
    Von morgens bis Mittags gabs nen Polynesien Brunch! Ich hab mich allerdings noch zurück gehalten, da ich die letzen 2 Tage außer 2 Bananen nix runter gebracht habe 😬 hab dann den ganzen Tag relaxt meisten auf dem Pooldeck, dazwischen ein Nickerchen 💤 war echt mal gut nix zu tun und zu relaxen.
    Anbei paar Bilder der letzten Tage 😊

  • Day109

    What an adventurous hike! Pt.1

    August 5 in French Polynesia

    Für hüt isch bessers Wetter agseit gsi als für geschter, somit hemmer doch nu euses Glück mim Mt. Pahia welle probiere. Uf Bora Bora gits nur zwei Bergfüehrer, doch de eint het en Ruggeverletzig und de ander het hüt scho en anderi Pipifax Wanderig plant gha... somit simmer halt alei los.
    Mer hend eus so guet wie möglich vorbereitet: geschter Ztrinke, Riegel und Trochefrücht kauft, online Wegbeschribige glese, es Tracking-App abeglade (wo btw grandios gscheitered isch), Kompass kalibriert und hüt scho früeh packt, usckeckt und eus churz nach de 7ni ufe Weg gmacht. Trotzdem hemmer scho mal sfalsche Wegli in Vaitape igschlage - glücklicherwis het eus es sehr fründlichs älters Ehepaar de richtig Weg durch ihre Garte zeigt. Die erschte paar hundert Meter simmer durch es Quartier vu Vaitape, an knurrende Hünd verbi, und denn ab in Dschungel. Vu det a isches zimli schnell steil und unwegig worde, oft hetmer durch Äst messe durechlettere zum zrugg ufe Trail zcho. De Weg isch zwar deckt gsi - doch durch die gstaut Füechtigkeit und Wärmi simmer schnell klatschnass gschwitzt gsi (sogar de Sämy!) und das isch bis zum Endi vu dr Wanderig so blibe. Ab und zue het mer es silbrigs Duct Tape an de Bäum gseh, aber meischtens isch mer ohni Referenz eifach grad de Wald deruf. Mer hend gwüsst, as irgendwo en Gablig chunnt, und asmer sich det eher sell rechts halte - de Weg links giengti wohl aber au. Zudem hets in de Beschrieb gheisse, es chäm irgendwenn en relativ langi Traverse nach links, um de Berg ume. Guet, somit hemmer nachere Gablig und en Traverse gsuecht. Doch nach ca. 1-1.5 Stund chraxle isches eher unwegig worde, de Bode isch mit rutschige Blätter bedeckt gsi und de Trail nüm klar erkennbar. Da gsemmer links am Wegrand es blaus Bändeli amene Baum, folget dem, gfindet es paar Steimännli, nu chli wiiter es T-Shirt. STerrain isch da scho schwieriger worde, rutschig mit vilne Bäum, Liane und Wurzle wo eim teils ghulfe und teils de Weg versperrt hend. Und überall Spinnewabe! Doch immer wieder hets Kennzeichnige gha, darum simmer wiiter. So simmer anere steile Felswand acho, womer beidsitig dure hätt chenne. Zerscht hemmer gmeint das sig dWeg-Gablig und sind rechts dure, doch das het sich scho schnell als Dead End usegstellt. Denn hemmer vermuetet, asmer die Weg-Gablig scho passiert hend und asmer etz under dere Felswand nach links duretraversiere mend - det hemmer nämli numal en Fläsche gfunde, wo über en Baumstrunk gstülpt isch gsi. De Sämy isch mal nach links ga uskundschafte, doch woner nach 100m kei wiiteri Markierige gfunde het, isches umkehrt und mer hend entschiede chli zrugg zlaufe. Nach paar Minute Abstieg hets eus aber doch numal stutzig gmacht: bi dene vile Markierige memmer eus doch wohl ufem richtige Weg befinde? Wieso würd sich suscht öpper dMüeh mache zum Steimännli zbaue? Also simmer numal zrugg zur Felswand und entschlosse nach links gloffe, überzügt ases da irgendwo mues si. Plötzlich hemmer überall Markierige gseh: wissi Tupfe uf de Bäum (Pilz), Kabelreste am Bode (schwarzi Ästli) und Strick dFelswand deruf (Liane). Doch egal wie wit mer gloffe sind, die Klippe über eus sind unüberwindbar gsi. Zimli getrübt hemmers ufgä und eus ufe Rückweg gmacht. De gits halt doch en Nami am Strand, hemmer dänkt. Doch plötzlich gsemmer links, absits vum "Weg" en silbrigi Duct Tape Markierig am Baum - und denn numal roti Wipel, und nu meh silbrigs Duct Tape! Ironischerwiis nur es paar Meter vu eusem erste Umkehrpunkt entfernt hemmer etz die Weg-Gablig gfunde - die blau Markierig links het (offesichtlich) is nix gendet und die silbrig/rot Markierig het eus wieder ufe richtige Weg zum Gipfel bracht! Zu dem Ziitpunkt hemmer scho ca. 1.5 Stund mitem Umweg vertrödlet gha... doch trotz scho müede Bei het eus de Gipfel grüeft und so hemmer nu paar Energiereserve chenne mobilisiere. Nachere knappe Stund steils chletter-wandere de Dschungel deruf simmer binere wiitere Felswand acho, da het mer etz chli besser chenne traversiere :) die letscht halb Stund bis zum Gipfel isch numal streng worde: zerscht schier endlosi Strick, womer sich dFelse het chenne deruf zieh und denn es sandigs (und entsprechend rutschigs!) und sehr exponierts Wegli ufem Grat bis zum Gipfel. Die Ussicht het eus für alles entschädigt, mer hend fascht 360 Grad Rundumsicht gha! Vum 658m hohe Pahia het mer en herrliche Usblick über dMotus (chlini Inseli), Riff und natürlich die wunderschön blaue Buchte!
    Doch lang simmer nid ufem Gipfel vertwiilt: de Wind het zuegno und die erschte nasse Wulche sind scho ume Gipfel umegschwaderet - so hemmer schnell vum exponierte Grat welle obe abe cho. De Abstieg het sich als schwieriger als de Ufstieg usegstellt - bismer zrugg im Wald acho sind, hemmer relativ wenig Halt ufem Wegli gha und sind sehr froh um dFixseil gsi. Nach de Traverse zrugg het sich denn dErschöpfig erscht richtig bemerkbar gmacht, mit vil Konzentration und Willenschraft simmer in wiitere 2 Stund wieder in Vaitape gsi... was fürne Wanderig! Gemäss TripAdvisor isch dRoute zwüsche T4 bis T5 schwer - also eher schwierig hochalpin, exponiert, weglos und mit liechte Chletterpartie. Mer sind froh, hemmer die vum SAC gforderte "guete Orientierigssinn und sichere Geländebeurteilung" zStand bracht :)
    Mit brennende Fuesssohle und immernu klatschnass simmer zu eusem Roller zrugg und direkt zu euser Lieblings-Imbissbude am Matira Beach - Bier, Burger & Meer hemmer eus etz hert verdient! :) Als chlises Zückerli hemmer sogar nu en Roche im kristallklare Wasser gseh, ganz nöch zum Strand ischer cho!
    Am Abig hemmer euse letscht Propeller Flug vu Bora Bora uf Papeete atrete. Wiederumm alles Riibigs- und Turbulenze-los funktioniert :) Am Flughafe in Tahiti hemmer denn nu es Auto für morn welle miete - doch was fürne Ironie: sie hend nur nu 4x4 verfüegbar gha! In Südafrika und Fidschi wäremer froh gsi eine zha, doch genau da uf Tahiti brüchtemer eigentlich keine :) Doch da es hie offebar nieneds meh Roller oder Chliauto für morn verfüegbar het, hemmer halt der chli 4WD Suzuki gnu :) Bevor mer gange sind het eus die härzig Hertz-Agstellti nu alli Sights vu Tahiti ufzeigt, Tipps gä wo asmer am meischte Geld cha spare, eus es paar extra Stunde mim Auto verschafft und eus sogar nu s"private" WLAN Passwort vu Hertz gä, damit mer morn Internet währendem Warte am Flughafe hend... unglaublich fründlich!
    Zum Tagesabschluss simmer an Hafe vu Papeete zu de "Roulottes" ga esse - da gits v.a. fürd Nachtschwärmer bis am halbi 5i am Morge nu warms Esse. Mier hend wieder mal fein asiatisch gesse - kombiniert mimne "Cider brut" wo sogar inere Art Champagner-Fläsche serviert worde isch :D
    Read more

  • Day34

    Bora Bora

    January 17 in French Polynesia

    Bora Bora is a volcano that collapsed into the sea. The resulting atoll is one of the most beautiful places in the world. Stationed there in WW2, James Mitchner was inspired to write his book, Tales of the South Pacific. Rogers & Hammerstein used his book as the basis for their musical, South Pacific. They called it Bali Hai. We toured the island’s ring road on the back of a flatbed truck converted into a plywood bus. In the afternoon we went snorkeling among black tipped sharks (vegetarians), stingrays that come up to be petted, and exquisite iridescent tropical fish. Then we moved to another location to snorkel in a living coral garden. The ocean shows the most amazing colors here, ranging from swimming-pool-turquoise, through royal blue, to deep navy blue. These Polynesians live on the water—in small boats, large boats, canoes—anything that will float. Our shipmates just had to stop by Bloody Mary's Bar, also made famous by the Broadway musical, to get a ten-dollar drink which they could have drunk on the ship for free. While we jog every day after work, these folks will paddle a canoe, kayak, or team-rowed outrigger instead of running. Glenda says that their love of living on the water reminds her of her father. For him Bora Bora would be heaven. Frankly, for us too, this Polynesian island comes close to being a genuine paradise.Read more

  • Day35

    Bora Bora

    January 18, 2015 in French Polynesia

    The seas were rough last night with the rain storm coming through and we were weaving all over the halls. I swear it was not the Silver Spirit's we were drinking. :-)
    The morning found us coming into the bay in Bora Bora in bright sunlight. We were still rocking and not many people were out on the walking track as usual so I suspect some had a rough night. We were up bright and early though and glad we didn't miss the beautiful entrance. The picture is not great due to the sun but it was very dramatic.
    We rented bikes and rode down to the southern tip of the island to a great public beach. We couldn't bring ourselves from leaving the comfort of the little tiki bar and getting in the water though because it was so peaceful and pleasant just looking out at the wonderful blue lagoon and the beautiful surrounding islands (the motus). There were those great hotels with the little huts out over the water dotted all around the island that were incredibly expensive but the island itself has really remained fairly rustic and we could see why it is a favorite of the hollywood stars. They can probably get away civilization and still have some pretty pleasant places to go and things to do.
    It surpassed Moorea as our favorite island so far
    Read more

  • Day45

    Internationale datum grens

    December 21, 2015 in French Polynesia

    21 december om 22.00 uur: In ons lekkere bedje in het hostel in Christchurch gaan we slapen nadat we nog net de broodjes voor morgen hebben gesmeerd en de was uit de wasmachine hebben gehaald voordat de security ons uit de keuken jaagt.

    22 december om 6.30 uur: Piep Piep Piep, de wekker gaat en we pakken onze laatste spullen in voordat we de bus nemen naar het vliegveld. Daar aangekomen staat op de borden dat onze vlucht van Christchurch naar Auckland ‘delayed’ is. Dit is geen goed teken, want we moeten onze internationale vlucht halen naar Tahiti om 16 uur! De dame aan de balie geeft aan dat de vlucht waarschijnlijk wordt vertraagd naar half 3, waardoor we onze overstap niet redden. Ook de vlucht van 2 uur later is ‘vertraagd’ naar half 3. Wij hadden meer dan 4 uur overstap tijd ingerekend in ons schema maar dit blijkt dus niet voldoende te zijn. We worden verwezen naar de desk van Air New Zealand om een nieuw ticket te kopen. Het zweet staat al op ons voorhoofd, maar gelukkig gaat er elk uur een vlucht naar Auckland en boeken we een vlucht die 10 minuten eerder gaat dan onze oorspronkelijke vlucht. We kunnen ons geld bij Jetstar wel terugkrijgen, maar de extra kosten van de nieuwe vlucht (die uiteraard 3 keer zo duur is last minute), moeten we nog maar zien terug te krijgen...

    22 december om 10.10 uur: Het goede nieuws: We zitten in het vliegtuig naar Auckland en we komen op tijd aan om onze aansluiting te halen, jippie! We lopen nog even naar de Jetstar balie om te klagen en een claim in te dienen (and now... we wait...)
    Ondertussen ook nog even duty-free geshopt, wijn en champagne is niet te betalen daar, dus nog even flink ingeslagen :)

    22 december om 16.00 uur: We vertrekken naar de luchthaven van Papeete op Tahiti in Frans Polynesië. In de lucht raakt Anika aan de praat met Greg uit Polen en al snel wordt het gezellig met een paar flesjes ‘sparkling wine’ erbij (heerlijk zo’n all-inclusive vlucht). Greg is ongeveer overal geweest waar wij zijn geweest incl. Zuid Amerika waar wij nog naar toe gaan, dus weer goede reistips opgedaan.

    21 december om 22.00 uur: We landen op Tahiti en zijn tijdens onze vlucht door de internationale datum grens gegaan, dit houdt in dat het dus 24 uur vroeger is, en het opnieuw 21 december om 22 uur is en we de dag gewoon opnieuw kunnen doen! Rare gewaarwording... Anika doet het denken aan de film ‘Groundhogday’ waarin een tv-verslaggever dezelfde dag opnieuw beleeft en waarin elke dag de wekker om 6 uur gaat en het ‘marmotten of groundhog day’ is. Zo’n deja-vu beleven we, al is deze dag minder relaxt. Omdat we laat aankomen op het vliegveld en we de volgende dag al meteen de eerste vlucht pakken naar Bora Bora besluiten we om lekker cheap als echte backpackers op het vliegveld te blijven slapen. Helaas is het geen luxe vliegveld met lekkere bankjes maar wordt het ouderwets op de grond liggen. Gelukkig hebben we een paar dekentjes van eerdere vluchten bewaard en liggen we er toch nog een beetje gezellig bij (zie foto).

    22 december om 6.30 uur: Deja-vu momentje, de wekker gaat om dezelfde tijd als gister (wat dus eigenlijk vandaag is, verwarrend zo’n datumgrens!). We zijn in Frans Polynesië, wat betekend dat er overal Frans wordt gesproken en ook overal baguettes (stokbrooden) te vinden zijn. Zo ook bij de McDonalds: de McBaguette! Heerlijk toasted als ontbijt! We checken snel in, want Anika had gelezen dat het ‘free seating’ is à la Ryan Air, en je een stoeltje aan de linkerkant van het vliegtuig moet bemachtigen omdat je dan mooie views over Bora Bora hebt als je aan komt vliegen (zie foto!).

    22 december om 10.10 uur: We arriveren op Bora Bora en zien inderdaad de mooie eilanden liggen, echt een tropisch paradijs. Het vliegveld bevind zich op een eilandje voor de kust en met de boot worden we naar het enige stadje gebracht, een mooie tocht door de lagune. We worden opgewacht door een Polynesische (lees: gezette) vrouw met een bordje van onze bungalow, na een ritje van 15 minuten komen we aan en duiken we linea recta ons bed in. Eerst even 2 uurtjes slaap bijpakken, want die hebben we echt gemist. Zo’n dekentje op de grond is niet echt heel goed voor je nachtrust. ’s Middags duiken we heerlijk de zee in en maken we de kerstkaart met de kerstmutsen die iedereen als het goed is ontvangen heeft :)

    Een bijzondere ervaring zo’n datumgrens. Al geldt dit niet voor Mike, aangezien hij toch nooit weet welke datum het precies is.
    Read more

  • Day48

    Paradijs in Bora Bora

    December 24, 2015 in French Polynesia

    Bora Bora, wat valt hier over te zeggen? Witte zandstranden, meest heldere water ooit gezien en wat een lagune. We kunnen ons zelfs voorstellen dat het voor velen ook tegen kan vallen, want er is naast allerlei dure wateractiviteiten weinig te doen. Wij hadden hier weken kunnen vertoeven met op het strand liggen en uitkijken over de lagune, dit lukt ons op geen enkel ander strand. Het is echt een betoverend stukje op deze aardbol (door de palmbomen zie je het eiland bijna niet meer). Als je vanaf het strand een paar meter de lagune instapt kun je zomaar eagleray's en stingray's tegen komen, hoe gaaf!

    De feestdagen gingen hier volledig langs ons heen zonder de familieaangelegenheden, op de lol die we hebben gehad met het maken van de kaart na dan. Wij besloten de kerst bijzonder te maken door vier keer te gaan duiken. Het is hier dan weer niet zo dat er een veelvoud aan exotische vissen in het water aanwezig is, wat je misschien wel verwacht. Wel waren het onze leukste duikdagen ooit, met: oog in oog met 3m lange lemon sharks die om ons heen cirkelen, black-tip sharks, enorme school (>100) giant barracuda's, eagleray's, een mantaray, een turtle (helaas miste Anika deze) en meer moois in een onderwaterwereld met zo'n 40m zicht. We besluiten meteen om ook op Paaseiland te gaan duiken, aangezien daar het zicht soms zelfs 60m kan zijn.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Vaitape

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now