United States
Ada County

Here you’ll find travel reports about Ada County. Discover travel destinations in the United States of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

12 travelers at this place:

  • Day17

    Roadtrip - Day 8 - Big Sky -> Boise

    August 31, 2017 in the United States

    Der Ruhetag in der Rainbow Ranch Lodge (http://www.rainbowranchbigsky.com) hat gut getan! Da ja man bekanntermaßen aber dann aufhören sollte, wenn es am Schönsten ist, sind wir heute in Richtung Pazifik mit Zwischenstation Boise / Idaho aufgebrochen.
    Auf der von uns gewählten Nebenstrecke gab es natürlich wieder allerlei zu sehen - z.B.: Smokey den Bären, welcher auf die imminent drohende Gefahr von von Waldbränden hinwies, den Turm eines Atom-U-Boots mitten im Nirgendwo und immer wieder unglaubliche Landschaften.
    Übrigens: Arco / Idaho wurde als erste Stadt weltweit bereits 1955 komplett mit SAUBERER nuklearer Energie aus dem Borax III Reaktor versorgt! Ist das nicht schön?! Wie gesagt: Alles komplett ungefährlich. Deshalb wurde auch 1961, nach einem tödlichem Unfall, der kompletten Reaktor vor Ort im Sand verbuddelt. Aber macht ja nichts, es gab ja noch 50 andere Reaktoren auf dem Gelände (https://en.wikipedia.org/wiki/Idaho_National_Laboratory). Dennoch: Der Atomic Burger im örtlichen Diner hat fantastisch geschmeckt!
    Zwischenzeitlich gab es atemberaubende Landschaft, gute (Rock n Roll) - Musik und das fantastische Gefühl, mit guten Freuden weit weg von Alltag und Arbeit unterwegs zu sein.
    Read more

  • Day14

    Journey Through Time, Painted Hills

    May 31, 2014 in the United States

    Beetje vroeger opgestaan en ontbijtboel gaan halen in de lobby, rustig op de kamer ontbeten, dat is iets gezelliger dan in de lobby waar nogal veel binnen en buiten gelopen wordt.
    Zoveel mogelijk boodschappen gaan doen bij Safeway voor we vertrokken want het wordt een hele trip vandaag en we rijden naar een andere staat: Idaho. Hier in Oregon is geen bijkomende tax en in Idaho komt er overal 6% extra op. We kopen 24 flesjes water en 6 verschillende flessen wijn en doen daarbij 22 $ profijt!
    Om half tien zijn we op de goede weg, we volgen US 26 vanaf Prineville en passeren het Ochco lake een afdamming van een naamloze rivier, onderweg zien we veel sproeiinstallaties dus moet men ook veel waterreservoirs voorzien. Er zijn gelukkig ook veel riviertjes. Het lijkt wel of we alleen op de wereld zijn geen auto voor ons en geen achter ons, af en toe een farm en veel grasland. Voor een weg die van nergens naar ergens gaat is het een mooi aangelegde road.
    We stemmen onze GPS af op de John Day Fossil Beds Nat. Mon., en rijden via de scenic byway 'Journey through times' langs prachtige vergezichten en door Central Oregon.
    John Day Country is een van de eenzaamste, vreemdste, onbekendste en mooiste gebieden van het Noordwesten. (Niet mijn woorden maar deze van de Lanoo Gids)
    Onze GPS laat ons de Burn Branch road nemen (6miles) en dan nog een afslag via de Bear Creek road van nog één mijl. Als we enkele foto's genomen hebben aan de overlook, nemen we de wagen om verder via een aarden weg naar de Painted cove te rijden. Ik dacht eerst om deze al wandelend te doen, maar gelukkig wou Dirk dat niet, en hij had gelijk want het was nog een heel lang eind. Aan de cove was een loop (rondweg) trail van 1/2mijl en dat was genoeg om alles goed te zien en te fotograferen, we hadden de driepikkel meegenomen en zo kon Dirk zelf positioneren hoe hij de foto wilde. Ineens zei iemand 'goede dag' in het Nederlands tegen ons, ik schrok mij een aap want het was de eerste Nederlandse stem die we hoorden in twee weken! Het waren twee mannen uit Lint bijna onze buren, wat weetjes uitgewisseld en we wandelden ieder in onze verschillende richting verder. De painted hills hebben mooie kleuren, nog mooier in 't echt dan op de foto's: diepbruin, oker, lavendelkleurig, goud, zilver en alle tussentinten. Als de harde basaltschaal van de heuvels erodeert dan komen de onderliggende klei vrij en deze heeft de kleuren van de planten en dieren die in de loop der tijden zijn bedolven, zoals steenkool bij ons afkomstig is van bossen, zijn deze kleuren veroorzaakt door andere omstandigheden. Iedere kleur is van een ander mineraal maar zo geleerd ben ik niet om dat te memoriseren!
    We rijden verder en rond tweeën stoppen we om te picknicken, er zijn hier geer restplaces dus doe ik maar een plasje in het wild tussen de sagebrusch. Onze Poolse worst en pistolet smaken samen met onze ontbijtkoek die we meegenomen hadden.
    In het stadje John Day is het unieke Kam Wah Chung Museum, met de volgende geschiedenis: toen in 1862 goud gevonden werd in de Canyon Creek werd Canyon City van vandaag op morgen de grootste (tenten)stad van Oregon. spoedig fungeerden duizenden Chinezen als goudwasser. Zij mochten wel hard werken aan een half loon en konden geen Amerikaanse nationaliteit of vaste verblijfsvergunning krijgen. Toen de goudwinningen uitgeput waten trokken zij weer verder. Enkele Chinezen waaronder een dokter die zeer gerespecteerd werd omdat hij o.a. Reumatische koortsen en dodelijke longontstekingen kon genezen met Chinese kruiden en natuurlijke middelen, bleven. Bij zijn dood vond men voor 100.000 $ aan bankcheques die hij in de jaren 1930-1940 nooit was gaan ontvangen bij de bank, ofwel omdat hij het geld niet nodig had, of omdat hij de banken niet vertrouwde maar waarschijnlijk,omdat de mensen die deze cheques uitschreven het door de depressie niet breed hadden en hij ze niet in moeilijkheden wou brengen. De andere ter plaatse gebleven Chinees had een automobielzaak met garage en was ook zeer gerespecteerd, bij zijn overlijden had hij nog een dochter in China maar door de toenmalige slechte relaties tussen de VS en China bleef het geld en de grondrechten in John Day City en werd overheidsbezitting. Daarmee zijn dit museum en een gerestaureerd doktershuis in stand gehouden.
    En weer op weg, nu langs een mountain range met nog sneeuw op de toppen, de donkere wolken die we al heel de tijd aan de bergen zagen plakken lossen nu hun lading en we rijden een tijdje door de regen, gelukkig niet te lang, de temperatuur is vandaag tussen de 12° en 25°, volgens we in de zon of op de bergpassen rijden. We passeren passen van 5109 feet of zo'n 1700 m. Het is nog een 'long and winding road' en we stoppen in Unity een dorp van 10 inwoners en 1500 koeien om in de plaatselijke bar een koffie en een Coors Light te drinken, het is 4,50 u en de tijd verandert in 5,50 u ineens een uur erbij van Pacific time zone naar Mountain time zone, en we hebben nog minimum 2 u te rijden, gelukkig genieten we beiden van het veranderend landschap, we zitten nu boven de boomgrens dus ziet het er een beetje woestijnachtig uit, geen zandwoestijn maar gras met sagebrusch. Na een tijdje dalen we af en rijden we naar Idaho, de volgende staat die we aandoen. Aan de staatsgrens rijden we de Hwy 84 op en algauw kunnen we stoppen aan het Welcome center om documentatie op te halen. Deze centers zijn zeer adequaat om plaatselijke bezienswaardigheden te vinden, weeral enkele uren zoet vanavond. Je kan plannen thuis zoveel je wil, hier is het toch weer anders. Je cancelt sommige bestemmingen omdat je er nieuwe onvermoede vind.
    Nog een 3/4u rijden en we bereiken Boise, wordt uitgesproken als boyzie! De grootste stad van Idaho. We rijden bijna zoals op de Boudewijnsnelweg, twee rijvlakken in iedere richting en tegen 120 km (95 miles), beetje heuvelachtig zeg maar de kant van Sint Truiden. Daarna vouwde de weg zich open naar echte Amerikaanse normen. We bereikten al snel Shilo Inn ons volgend motel, ik had een redelijk motel verwacht maar dit is echt een hotel, drie verdiepingen, zwembad en whirlpool, aparte eetzaal en onze kamer op het gelijkvloers aan de voorkant.
    Eerst picknickten we op de kamer met onze overschot, het was hier al half 9 met dat uurverschil, daarna ging Dirk op verkenning en hij kwam tevreden terug, nog wat prutsen en we gingen tevreden naar bed.
    Read more

  • Day15

    ... in Boise, zeg Boyzie

    June 1, 2014 in the United States

    Extra lang uitgeslapen zeker met dat uurverschil erbij, we gingen ontbijten in de eetzaal, waar alles voorzien was the american way. Scrambbled eggs, of toch een eierkoek in een zakje die je twee minuutjes in de microwave moest steken, echt slecht was het niet maar echt lekker toch ook niet, laat ons zeggen: eetbaar!
    Al de rest was er wel, donuts, cakes, Brussels waffels, Cream, philladelphia kaas enz... Alleen geen toasts. Alles werd op tijd aangevuld en je had ruim plaats om te zitten, zoals in een echt restaurant.
    De laundry room was net en proper, in het vorige motel stond je op straat om je was op te vouwen, en met 1 $ kon je een wasje doen in een machine voor 10kg, je zag mijn wasje bijna niet liggen toen het gedaan was, alles op kleerhangers in de kamer en dan op wandel.
    Achter het motel ligt de Boise River Greenbelt, de groene gordel, niet rond maar door Boise.
    1,4 mijl wandelen tot aan de capitol avenue en dan nog een mijl tot aan Idaho State capitol, het is een replica van het capitool in Washington op 3/4e groote, van degene die ik al gezien heb heb ik de indruk dat ze allemaal gelijkaardig zijn, maar het is toch mooi om naar toe te wandelen. Op de terugweg via het stadhuis en mooie downtown buildings, zeker niet zo hoog als deze van LA. Zagen we een sushi - Thai restaurantje en we gingen daar lunchen, op borden was alles goed uitgelegd en Dirk, koos voor een Traditional Thai Lap Bowl met jasmine rice, greens, chicken, Thai sauces, mint and fresch lime zest. Voor mij de Creamy Thai Lap Bowl met jasmine rice, greens, shrimp, cabage, carrots, avocado and house made Creamy Thai dressing. Daarbij ging een Shiner Bock beer en Angry Orchard Apple cider.
    Het was om duimen en vingers af te likken, we overlegden nog om een extra portie mee te nemen voor de avond maar twee keer op een dag leek ons toch teveel.
    Op ons gemakje wandelen we terug naar het motel om een boek en een drankje te halen zodat we aan ons motel op een bankje op de Greenbelt nog een uurtje konden lezen. Daarna een duik in het zwembad en de hot tub en rustig op de kamer van de avond genieten. Ik overweeg om nog een dag langer in Boise te blijven maar Twin Falls zal ook wel leuk zijn, en dat is onze volgende bestemming.
    P.S. Als je weet dat deze groene gordel tot de jaren '60 vorige eeuw een dumping plaats voor industrieel en ander afval was en men in 1964 begonnen is met het opruimen. Dan zie je welke mogelijkheden er zijn voor vervuilde gebieden. In 1971 werd de groene gordel geopend als fiets en wandelpad. Het is 10 mijl lang en er liggen 6 parken op, enkel bestonden al maar ook nieuwe werden aangelegd met geld of grond als gift van rijke inwoners aan de medestadsbewoners.
    Read more

  • Day16

    Boise River Greenbelt & Julia Davis Park

    June 2, 2014 in the United States

    Na overleg gisterenavond en het bekijken van onze route blijkt dat er ruimte is om een dag langer in Boise te blijven. Thuis had ik een heel deel scenic byroutes genoteerd maar als je hier langs de gewone wegen rijdt is het al scenic genoeg, dus al die omwegen zijn helemaal niet nodig, dat geeft ons de ruimte om hier of daar, in dit geval Boise langer te blijven.
    Na informatie bleek dat ik gewoon moest uitschecken en meteen terug inchecken voor de gewenste dag. Vanmorgen sliepen we nog toen de kamermeisjes, in de veronderstelling dat wij al weg waren, de deur op een kier openden en vlug terug dichtdeden. Het was inderdaad al na negenen, vlug het bed uit en naar de receptie. Na informatie ingewonnen te hebben betreffende de prijs blijkt dat ik goedkoper ben als in via hotels.com boek, dat scheelt 2,50€ en na tien overnachtingen is er nog één gratis! Dus ik boekte via internet in de lobby van Shilo Inn. We kregen uiteraard dezelfde kamer, en ik vroeg of ze zeker langs zouden komen al was het maar om de vuilbakjes leeg te maken want gisteren zagen we niemand en hebben we ons bed dan maar zelf opgemaakt en refill koffie gaan vragen aan de receptie. Als je Amerikanen kent dan kan je wel denken hoe dikwijls de receptionist zich verontschuldigd heeft!
    Na 't ontbijt deed ik een check up van de valiezen, de helft kon in de grootse blijven dat waren de truien, jasjes, lange broeken enz.. die laten we gewoonlijk in de auto.Het is hier stralend weer, vorige week was het nog winter en nu zomer, vandaag zou het 90° Fahrenheit worden dat is 35° Celsius.
    Via de Greenbelt wandelden we naar het Julia Davis Park dat we gisteren gepasseerd waren, het is het oudste en mooiste park, geopend in 1897 na een gift van de familie Davis die hier als homestetters (huifkarreizigers op zoek naar land) gebleven waren, heel het park en het is een groot park was hun grond zij waren de eerst settlers in Boise die gebleven waren. En is een mooie rozentuin, de Zoo, verschillende musea, tennispleinen, speelpleintjes en een roeivijver, je kan het vergelijken met het Rivierenhof in Antwerpen.
    Wij bezochten uiteraard de rozentuin en kwamen daarna uit aan de Zoo die slechts 7,50$ kostte en die we graag bezochten.
    Aan de Greenbelt vonden we een GSM, in de tuin vonden we een haarborstel en op een picnictafel lagen zelfs autosleutels die we aan de Zoo afgaven, want die zullen ze zeker gaan zoeken! De GSM gaven we later af in het motel.
    De Zoo is in oppervlakte iets groter dan die van Antwerpen maar in Antwerpen zijn meer dieren, al bij al hebben we er toch twee uur rondgelopen.
    Dan op weg naar het luchboxzaakje waar we gisteren quiche hadden gekocht maar onderweg zagen we een Trader Joe, en toen we gingen zien waarom deze naam ons zo bekend in de oren klonk bleek het een voedingsmiddelensupermarkt te zijn, oh ja, Trader Joe van de Lidl of de Aldi die de Amerikaanse producten levert! We kochten soep en een microwave schotel en kerstomaatjes en we gingen terug richting Greenbelt. Ik leidde Dirk langs een Maclife store die een geautoriseerde verkoper is van Apple. Een beetje protest maar toen ik voorrekende hoeveel we uitspaarden op een Mini IPad ging hij toch akkoord.
    Het was verschrikkelijk warm, de 30° zullen wel benaderd of overschreden zijn? en we waren blij terug aan de Greenbelt te komen. Al van in het park waren we op zoek naar een saloon om een biertje te kunnen drinken en aan de Greenbelt was een restaurant met parasols en schaduw, gisteren zat het stampvol maar nu zat er niemand, dus gingen we vragen of we ook iets konden drinken zonder eetconsumptie. Eigenlijk was het alsof we in een klassezaak binnenkwamen met een zak van de Aldi en op sletsen. Geen probleem de kelner gaf ons zelfs de raad 5 min te wachten want dan was het happy hour. Dus konden we onze dorst lessen met een cocktail aan 3/4e van de prijs. Een reuze glas water werd al onmiddellijk gebracht, en de happy hour menu. Ik nam een Spanisch Sangria, maar wel veel straffer dan in Spanje en Dirk een Idaho Huckleberry, daarbij Calamares Frita en Tempura Veggies als hapje.
    Wat waren we blij om te kunnen drinken in de lommerte en ik met mijn pootje omhoog. Na een tweede consumptie rekenden we af want anders zouden we nog in zigzag terug moeten.
    Op de kamer een frisse douche, IPad installeren, een soepje eten en dan de weg voor morgen uitstippelen! Ondertussen is de hemel helemaal dichtgetrokken, volgens de TV kan er een thunderstorm van komen, het is al zoals bij ons even mooi weer en dan onweer.
    Read more

  • Day10

    Bartlett House!

    August 13, 2017 in the United States

    Yeah! We are in Boise! Kids are super excited about the playroom. 4-way Call of Duty is a huge hit. Patrick is loving the Play mobile, Thomas trains and cars from his cousins. He's already tried to hide Doc Hudson in our camper to take home! A nerf gun fight has erupted as well. Life is good!

    Bison burgers for dinner. Yum!

  • Day12

    Goodbye, Bartlett Family!

    August 15, 2017 in the United States

    We had an amazing stay with the Bartlett family in Boise! While it may seem we were just there for laundry and food, it was so much more valuable than that! We had cousin bonding, bike rides (still can't believe Angus and Gordie went up the side of the mountain near their house!), gelato, relaxing and good old fashion family bonding.

    These pictures from games of Pie Face and Quelf are just the tip of the iceberg in terms of the amount of fun we had in Boise. Wish you lived closer to us, Bartlett's! SO MUCH FUN!!!! Don't worry, we'll be back for a visit. Xoxo 😘Read more

  • Day57

    Boise, Idaho

    June 7 in the United States

    We continued to Boise today stopping at Warhawk Museum on the way. This museum was full of ww2 memorabilia. We stayed at a hotel near the airport. For dinner we went to a restaurant next to the hotel. Had the best meal of our entire trip here; meatloaf, mash, veg and gravy, delicious.

You might also know this place by the following names:

Ada County, مقاطعة أدا, Ейда, আডা কাউন্টি, Condado de Ada, Ada maakond, Ada konderria, شهرستان آدا، آیداهو, Adan piirikunta, Comté dAda, Ada megye, Ադա շրջան, Contea di Ada, エイダ郡, Eidas apgabals, Ada Kūn, Hrabstwo Ada, ادا کاؤنٹی، اڈاہو, Comitatul Ada, Эйда, Округ Ејда, Ада, ایڈا کاؤنٹی، ایڈاہو, Quận Ada, Condado han Ada, 埃達縣

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now