Reisdagboek zondag 3 mei
3. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 30 °C
Vandaag uitslaapdag en dus pas om 8 uur opgestaan. Vanavond om 18u neem ik de nachttrein naar mijn volgende bestemming Tam Coc.
Ik moet pas om 12:30 uitchecken en heb dus tijd genoeg om mijnen boel te pakken en nog eens een goed doucheke te nemen in mijn luxe verblijfje.
Ik heb nog wat eieren, paprika en brood, ontbijt dus; een beetje gepimpd met look/zout poeder.
Ik mag mijn grote rugzak in een stockage ruimte achterlaten en loop nog wat door de stad. Ik drink iets op een (echt) terrasje met veel Westerse toeristen en dus westerse prijzen. Ik zie ook een klootzakske constant onbeschoft doen tegen een dienster van nog geen 50kg, wil ook niet betalen ed. En ja, dan kookt mijn bloed hè, maar niet hier, niet nu, niet tussenkomen Luc.
Nog even naar het strand want ik kan er precies nogal moeilijk afscheid van nemen. Ik was hier graag in Da Nang, niet dat ik er mijn hart verloren heb maar het is een super leuke beach town. Voor toekomstige Vietnam reizigers, een aanrader.
Op tijd naar het station want ik heb gelezen dat vertrektijden "relatief" zijn hier. En inderdaad, ik kan al een half uur vroeger boarden.
Ik heb een bed geboekt in een 4 beds coupé en als ik erin kom ben ik direct blij... Ik deel de coupé met 2 samenreizende dames en er komt ook nog ne jonge gast bij. Ik had ook in een coupé met een Vietnamese familie met kleine kinderen kunnen belanden 😜
Men komt direct met allerlei eten en drinken af, ik ga hier niet verhongeren maar ik had mijn voorzorgen genomen en op voorhand al wat snacks gekocht. Benieuw hoe de reis gaat verlopen maar da's voor het verslag van morgen.Læs mere
Reisdagboek maandag 4 mei
4. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 25 °C
Ik heb er een nachtelijke treinreis van zo'n 700 kilometers opzitten, en dit was voor mij de eerste keer nachttrein. Super goed meegevallen in een coupé met 4 slaapbedden tesamen met een Australisch en een Canadees meisje en een Zuid-Koreaanse jongen waarvan we een Koreaans geldbriefje cadeau kregen. Als tegenzet bood ik een slok vodka van mijn klein flesje aan maar niemand had er blijkbaar zin in.
Na een uurtje of 3 heen en weer schommelen begonnen mijn oogjes al toe te vallen.
De ganse nacht vrij goed geslapen, eigenlijk zalig want als ge efkes wakker word, valt ge door het heen en weer gewieg direct terug int slaap.
Om 7 uur dan opgestaan en rustig wakker worden zoals ook mijn mede-coupé-reizigers die geen van allen ochtendmens zijn denk ik.
Stipt om 9 uur zit ik al op een terrasje net buiten het station, eventjes het gedoe uit en genieten van een gember/limoen/honing thee en appelsiensap. Tis friskes op het terras, 22 graden en wat wind. Ik zit precies in een wat ander klimaat en 30 graden halen zal moeilijk worden.
Grab nog naar mijn verblijfplaats en om 11 uur was ik al op mijn eenvoudige proper kamer met terrasje; uitgepakt en toch nog een dutje gedaan. Hier ben ik nu in een kleinschalig homestay hotelletje maar wel met een klein zwembadje (dat ik uiteindelijk niet ga gebruiken, geen tijd voor gehad 🙄)
Wel direct de deur naar balkon open gezet want het rook hier naar Mr Proper maal 10, erover dus en altijd opgelet dan want is misschien om geuren te maskeren (bleek uiteindelijk niet zo).
Op de middag hier in de homestay iets gegeten en wat reisverslagen afgewerkt. Dan douche en naar het centrum want in zit weer een beetje aan de rand, da's meestal het goedkoopst 😉.
Hier kan je een bootje met roeier huren om langs de hoge kalksteenrotsen te varen. Het is al 17 uur en dus weinig beweging, de meer dan 100 kleine bootjes liggen er werkloos bij.
Morgen ga ik ook zo'n boottocht maken maar een eindje van hier waar het nog mooier zou zijn.
Ik drink nen bia aan het water, ga een heel lekkere pizza eten (met dank aan de goede reviews) en keer op tijd te voet terug naar mijn hotel, morgen vroeg opstaan en drukke dag.Læs mere
Reisdagboek dinsdag 5 mei
5. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 30 °C
Om 6:30 op want actieve dag op het programma. Eerst ontbijt in het hotel want in de kamerprijs (14€) inbegrepen. Banaan pannekoeken met choco dressing, 2 stukken fruit en nen thee, ik kan er al efkes tegen.
Ik neem weer een scooter en rijd als eerste naar Trang An, een gebied dat ook weer op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat en vaak “Halong Bay op het land” genoemd wordt. De weg ernaartoe is eigenlijk al onwezenlijk mooi.
Hier ga ik een boottocht van zo'n 2 uur maken door riviertjes langsheen begroeide kalkstenen rotsen die tot 200 meter hoog gaan.
Ik kan er best vroeg zijn om 2 goede redenen: overdag is het er mega druk en 2 uur in de blakke zon in een bootje...
Om 8:50 zit ik dan ook al met 2 andere toeristen in een bootje en met de roeister natuurlijk. Het zijn dus kleine bootjes en mankracht aangedreven.
Trang An was de reden waarom ik deze streek bezoek en ik heb er Direct... Helemaal... Totaal GEEN spijt van. Zo mooi hier, je blijft constant rondkijken.
Onderweg stoppen we enkele keren want aan het water zijn ook tempels gebouwd en we varen ook soms door een kleine grot.
Het koppeltje voor mij geeft aan het einde geen fooi maar ik wel want dat heeft die madam dik verdiend, hard labeur hoor in die warmte roeien. Ze hebben allemaal wel een speciale vest aan met ingebouwde ventilatoren 💨 .
Even verder bezoek ik Hòa Lu, de voormalige hoofdstad van Vietnam in de 10e en 11e eeuw. Een leuke tussenstop maar meer ook niet want buiten enkele tempels is er nog weinig van te zien. Maar, het is leuk scooteren want het is hier overal heel mooi.
Daarna rijd ik naar Hang Mua Viewpoint, weer ne stevige want ik moet er 142 meter omhoog langs meer dan 500 moeilijke granieten trappen, wel met de hulp van wat druivensuiker. De beloning mag er wezen, zo schoon, je ziet bovenop de rijstvelden, de Tam Coc-rivier en kalksteenpieken rotsen. "A view to kill" om het wat plat populair uit te drukken. In het terug naar beneden gaan merk ik dat ik niet de enige was die pufte en zweette. Wat ik altijd doe is de trappen tellen, voor mij lijkt het dan precies rapper te gaan, allè da zit gewoon int koppeke dan he.
Ik rij via een klein baantje terug richting hotel en zie een klein restaurantje, even stoppen en blijkbaar goed gekozen; gebakken rijst met ei en groenten en lemon juice voor 2,5€ en heeeel yammie!
In het hotel een snelle douche want het is tijd om naar alweer een volgende attractie te gaan nml. Thung Nham Ecotourism Zone.
Ook weer natuurgebied maar met veel vogels voornamelijk reigers en ooievaars. Net voor zonsondergang zou het super spectaculair zijn met duizenden vogels die terug naar hun nesten komen aanvliegen. Ik heb met Nadia ooit zoal eens iets gezien in Indonesië en dat was inderdaad heel speciaal. Maar hier hebben ze toch wat overdreven! Ik stap in een bootje om de vogels beter te kunnen observeren maar die duizenden zijn er helaas tientallen. Leuk, oké, maar niet als je een zwarte lucht vol vogels verwacht. Een afknapper dus en 9€ kwijt.
Maar... ik had in het er naartoe rijden al enkele mooie plaatsjes gezien met zicht op rijstvelden, rotsen en mooie zonsondergang, veronderstelde ik. Dus efkes de gas van de scooter open en tegen 50 per uur naar die plaats. Ik kom er net op tijd aan en zie een prachtige zonsondergang samen met een Vietnamese toerist. Die vraagt terloops vanwaar ik ben en of ik een goede universiteit voor architectuur in België ken. Hij wil zijn zoon namelijk in Europa laten studeren, gene sukkelaar waarschijnlijk.
Aan een shopke iets drinken want hier heb ik nog wat zicht op het "dorps/toeristen" leven. Hier veel, vooral jonge, westerse toeristen in alle geuren, kleuren, modellen, gekke kleren, mega tattoos, en wat passeert hier nog allemaal niet. Ik heb het al gezegd, dit doe ik graag, gewoon in de drukte aan een shopke wat mensen kijken 😜. De hotelbaas vertelt me later nog dat het hier enkele jaren geleden nog redelijk rustig was maar dat het toerisme hier ondertussen serieus toegenomen is.
Scooter daarna op stal en ik mag van de hoteleigenaar ne fiets lenen dus ik ga weer naar het dorpje en schrijf aan de waterkant dit verslag.
Morgen reis ik verder, morgen naar Hanoi, een stad met bijna evenveel inwoners als de "zotte stad" (Ho Chi Minh City) aan het begin van mijn reis maar met een veel meer traditionele sfeer,naar tschijnt.Læs mere
Reisdagboek woensdag 6 mei
6. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 32 °C
Rustige voormiddag alvorens met de trein naar Hanoi te reizen.
Uitslapen tot 8u, rustig wakker worden met nen oploskoffie, ontbijten (thee, fruit, grote pistolet, sunny side up eieren en groentjes)
Opt gemakske Inpakken, doucheke en om kwart na 11 ben ik klaar. Ik checkout maar blijf nog even in het hotel in de kleine tuin zitten.
De eigenaar komt bij mij zitten en we praten nog wat. Hij blijkt ook een veld met bananenbomen te bezitten en ik krijg er eentje mee voor op de trein. Hij heeft ook interesse in moto's en wanneer ik foto's van de V-Max laat zien zijn we helemaal vertrokken. Wat een machine zegt hij. Ik zwijg maar over het feit dat die machine momenteel werkloos in de garagebox staat 😏.
Tijd om afscheid te nemen en dedoemme, ik vertrek niet graag. Leuk hotel, super mooie omgeving, hier had ik nog wel enkele dagen willen blijven.
In het station aan de praat geraakt met een Filipijnijn die in Amerika woont en ook programmeur is en vooral Azië kenner. Wat reistips gekregen en over politiek gepraat, we zitten op dezelfde lijn 😁.
Na 2,5 uurtjes komt de trein al aan in Hanoi, via train street (zie morgen).
Ne Grab naar mijn appartementje en tis weer zo makkelijk tegenwoordig. Ik had via WhatsApp reeds de code gekregen om een hek open te doen aan de straatkant; dan via super smalle trap 2 hoog en daar hangt een lockbox met de sleutel in. Ook krijg ik een video waarin de eigenaar alles zelf voordoet.
En betalen... Ook via die lockbox waar ik cash inleg.
Een doucheke, lekker gegeten (beef loc lac) en dan even naar "Beer Street" maar dat is maar niks, lokale bieren overpriced tot en met. En geen dansende meisjes op de trottoir hier. Wel weer aangesproken op straat door ne gast die een foto van een meisje liet zien en vroeg of ik boemboem wou doen. Neeje neeje, terug naar mijn verblijf, wat genieten van het uitzicht op de straat want de ramen lopen helemaal door tot op de grond en op tijd slapen, weer moe!Læs mere
Reisdagboek Donderdag 7 mei
7. maj, Vietnam ⋅ ⛅ 30 °C
Om 7:30 op pad voor een stadswandeling alweer.
Eerst naar de Long Bien-brug, door de Fransen gebouwd rond 1900 en meerdere keren gebombardeerd tijdens de Vietnamoorlog maar ze ligt er nog steeds. Hier rijd dus de trein nog over en je kan/mag er ook te voet over.
Verder door naar Phung Hung muurschilderingen onder oude spoorwegviaduct met scènes uit het oude Hanoi, best mooi maar sommige zijn slecht bewaard. Bij elke schildering staat wel een uitleg bij wat wel cool was maar die ik jullie bespaar (ik heb het wel op foto voor geïnteresseerden).
Aan de overkant zie ik een kleine slagerij opt straat met oa. "THIT CHÓ ĐỦ MÓN" als reclame opschrift. Wat ik toen niet wist maar nu wel is dat dit betekend dat ze hond verkopen om te eten, dus hier toch ook nog... (zie foto).
Ik loop door een mooie grote boulevard met veel bomen en enkele koloniale huizen en kom bij de
Cửa Bắc-kerk. Heel mooi, een mix van Europese architectuur (1932) en Vietnamese elementen; oa. Mitterrand en George W. Bush woonden hier ooit een dienst bij. Ik zie een jong meisje op haar knieën langdurig bidden, ik probeer zo stil mogelijk te zijn en vraag mij af waarvoor ze bid.
Om aan de Tran Quoc Pagode te komen passeer Ik eerst een klein monumentje ter ere van John McCain, in 1967 neergeschoten boven Hanoi. Hij kwam neer in het Trúc Bạch-meer, Vietnamese bewoners haalden hem uit het water en daarna zat hij meer dan vijf jaar gevangen, grotendeels in Hoa Lo Prison. Vele jaren later was hij kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap in 2008 tegen Barack Obama.
De Pagode zelf is çava, ik heb er al mooiere gezien.
Dan naar een vijver ook midden in de stad waar nog een B-52 vliegtuigwrak in het water ligt.
Nu loop ik, bewust, verder door hele smalle straatjes en zie (en ruik) weer het leven van alledag van de gewone mensen. Wat oudere madammekes stoppen even met keuvelen als ik passeer, wat doet dienen toerist hier? Ik zie op een mini houten toogje in de kleine straat sneetjes van varkenspoten afsnijden en verkopen. En ook weer scooters die hier doorheen rijden, ze zijn overal.
Op de site van de "Temple of Literature" bezoek ik een kleine tentoonstelling van Ham Nghi, ooit even keizer maar verbannen naar Algerije door de Fransen. De tentoonstelling was voor mij mooier dan de site zelf.
Ik kom aan bij de St. Joseph’s Cathedral rond een uur of 12 maar helaas gesloten. Ik heb het hier in Vietnam al meermaals gezien, bezienswaardigheden die tussen 11 en 14 uur gesloten zijn.
Dan maar door, ik krijg honger, zie fast food pizzeria en dus in de vlucht ne pizza.
Dan weer verder naar Ngoc Son Tempels gelegen aan een meertje alweer, dat heeft Hanoi precies wel, veel vijvers en meertjes in de stad.
Ik wil even genieten van het zonneke aan het water en pak nen bia uit de frigo in een winkeltje. Ik vraag de prijs en de mevrouw durft dezen toerist af te zetten door 3 maal de normale prijs te vragen. Blikje terug in de frigo en ik zeg dat ze crazy is. "no, you crazy" antwoord ze en ik terug "no you are really crazy". Ze zwijgt want ze weet dat ze "verloren" heeft; wat Vietnamezen die aan het winkeltje zaten gniffelen onder elkaar. Wat zouden ze zeggen: "slimme toerist"?
De tempels zijn afzetterij, te duur voor wat het is, 4,5€ en ik was er op 10 minuten buiten.
Terug naar de kathedraal want die was ondertussen open, gratis. Ik kom binnen en dit is heel mooi maar ook heel sereen met wat zachte achtergrondmuziek. Ik zet mij op een bank en kom volledig tot rust. Ik zie ook weer mensen bidden. Deze kathedraal is echt een bezoekje waard.
Door naar Hanoi Hilton, neen geen hotel, het is de bijnaam die Amerikaanse gevangenen gaven aan de Hoa Lo Prison. Veel is ondertussen afgebroken maar een deel is bewaard als museum. Gebouwd door de Fransen om revolutionaire locals op te sluiten en later dus door de Vietnamezen zelf gebruikt. Sommige Amerikaanse krijgsgevangen zaten hier jarenlang opgesloten. De overheid hier probeert het voor te stellen alsof die hier een "goed" leven hadden maar dat is propaganda weten we door de getuigenissen van de militairen zelf. Doorheen gans mijn Vietnam reis is de oorlog nooit ver weg maar ook de propaganda niet en ik ben kritisch tegenover wat ik lees en zie op tekeningen ed.
Dan naar èèn van de "places to see" in Hanoi nml. Train Street. Tis waar de trein door een smalle "straat" rijd en waar je op ne meter en half afstand op een stoeltje iets kan drinken.
Ik ben wat te vroeg en langs alle kanten probeert men mij op zo'n terrasje te lokken maar ik weet wel beter, ik wacht gewoon en ga het straatje in als de trein er aankomt. De trein fluit, en voor je het weet is hij voorbij maar tis speciaal, ook een aanrader om in Hanoi te doen.
Ik heb er alweer 20 kilometer opzitten en ik kan niet zeggen dat ik door Hanoi gecharmeerd ben, ik was liever in de zotte stad Ho Chi Minh City maar dat is een heel subjectief gevoel natuurlijk. Op het einde van de reis krijgt deze stad een herkansing want dan zal ik er nog eens verblijven. Morgen en de volgende dagen weer verder naar het Noorden tot vrij dicht bij de Chinese grens.Læs mere
Reisdagboek vrijdag 8 mei
8. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 31 °C
Vanmorgen weer vroeg op, 5:30 😴. Om 6:20 sta ik op straat en even later pikt een taxi mij op om mij naar het buskantoor te brengen. Dit was inbegrepen in de 10€ die ik betaal voor de rit van Hanoi naar Ha Giang, een 300 kilometer. We zijn uiteindelijk maar met 2 passagiers in een luxe minibusje van 12, hoe kunnen ze hier winst op maken?
We vertrekken stipt om 7 uur, ik dommel in en hopla tis ineens al 9 uur, tijd voor een eerste "pisstop".
Het was weer ne vlotte chauffeur maar het zijn professionals dus niet teveel mee naar de baan kijken. En toch... Op zeker moment zit er nen tegenligger op ons vak en die probeert 2 bussen voorbij te gaan... Lukt niet dus gewoon alleman even in de remmen en er is geen probleem, ik zeg het, professionals.
Checkin hotel reeds om 13u maar ondanks dat zit het niet goed in mijn koppeke. De volgende 3 dagen hier hadden èèn van de hoogtepunten van de reis moeten worden maar er wordt 3 dagen regen voorspeld. Regen, bergwegen, moto... niet de beste combinatie. Ik ga uiteindelijk iets eten maar kruip vroeg in mijn bed; een goede nachtrust zal misschien ook wat rust in mij brengen.Læs mere
Reisdagboek zaterdag 9 mei
9. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 17 °C
Opgestaan om 6:30, rustig ne koffie want ik heb ne waterkoker en oploskoffie. Maar dan, da weer, die regen, pppfff, regen nu en deze ganse dag nog regen en volgende dagen ook regen voorspeld. Ik ben naar deze streek gekomen om de "Ha Giang Loop" te doen, een driedaagse mototocht door onwaarschijnlijk mooi berglandschap. Helaas hangen de bergen vol wolken.
Ik ga eerst maar eens ontbijten en wacht af en het stopt met regenen maar de weersvoorspelling blijft slecht. Wat nu, het rijden met de moto is hier met de ontelbare bochten en stijle hellingen niet zo simpel en al zeker niet als het nat en modderig is? Ik besluit toch maar door te zetten, pak mijnen boel en ga naar beneden maar keer na 1 verdiep weer terug naar mijn kamer. Toch-nog-is-efkes alles op een rijtje zetten en eventueel herplannen; minder dagen op weg met de moto, gewoon 1 dagske hier in de streek? Of helemaal geen moto huren en direct doorreizen naar Halong Bay aan zee waar tzonneke schijnt?
Ik besluit toch door te zetten en hoop op weersverbetering ook is het maar den helft van den tijd.
Naar Style Motorbikes verhuur en ne Honda CB Verza 150cc gehuurd. Gene zware dus maar da hebt ge hier in die bergen nie echt nodig als ge alleen rijd. Hoe lichter, hoe wendbaarder en ge kunt hier op veel stukken toch maar maximum 30 km/h rijden met die vele bochten.
Eerst rijd nog wat over grotere wegen maar al snel begint het betere bochtenwerk, gelukkig is de baan al wat opgedroogd. Ik tank en betaal 0,77€ per liter. Ik was vertrokken in t-shirt maar doe al snel mijn licht fleece vestje aan.
Het wordt droger en droger en het is hier ondanks de vele wolken echt prachtig, ik zou elke kilometer kunnen stoppen voor ne foto.
Het moto gevoel begint ook al goed terug te komen en ik geniet van het bochtenwerk op de droge baan. Maar helaas, tegen de middag begint het te regenen en de temperatuur zakt ook. Ik doe mijn T-shirt met lange mouwen ook al maar aan en mijne poncho, helaas met korte mouwen, niet gechecked thuis 🙄.
Om een uur of halftwee rijd ik een wat groter dorp binnen en zoek een restaurantje. Ik vind er eentje waar de moto onder een afdakje kan staan, top.
Hier niks Engels, ik krijg de handgeschreven menu van een madammeke maar ik gebruik Google Translate, speel hier op veilig en bestel gebakken rijst met groenten en ne water (1,6€). En amai, ze hadden precies compassie met dezen toerist in de regen. Ik krijg een heel goed gevuld bord en super warm.
Ik heb de hoop al opgegeven om nog int droog te kunnen rijden en in een miezerige regen vertrek ik weer, nog 50 kilometer tot aan mijn hotelletje. Ik stop nog eens onderweg voor ne foto maar eerlijk, die hele mooie vergezichten zijn niet voor vandaag, teveel wolken. Teveel gedoe ook om telkens de phone boven te halen voor ne foto. Gelukkig is de weg vrij eenvoudig en moet ik niet teveel gps-en.
Ik kom uiteindelijk toe in Dong Van, een bergdorp op 1100 meter hoogte en ongeveer 25 km van de Chinese grens. En dat zie je ook aan de mensen hun uiterlijk.
Op zoek naar mijn eenvoudig hotelletje; na wat verwarring, het meisje aan de receptie praat geen woord Engels, krijg ik toch de juiste kamer toegewezen. En mijnen Honda krijgt ook een droog slaapplaatske.
In mijn kamer den airco op 30° en de ventilator ook op zodat mijn kleren toch wat kunnen drogen. Snel iets droogs aan, ik heb natuurlijk mijn voorzorgen genomen, en nog even een rondje door het dorp gemaakt en het begint alweer... te regenen. Ik koop nog wat ice tea, bia en koekjes en daar ga ik het vanavond mee doen want ik zit nog vol van die late lunch.
Hopelijk morgen beter weer maar de voorspellingen... 🌧️⚡Læs mere
Reisdagboek zondag 10 mei
10. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 17 °C
Ik moet vandaag niet vroeg op want ik heb niet zoveel kilometers af te leggen. Ik had onderweg wel een wandeling en een boottocht gepland maar aangezien het gaat blijven regenen heb ik besloten om dat alvast niet te doen.
Ik wacht op beterschap maar helaas, nattigheid en wolken in de bergen.
Om half tien dan toch maar goed aangekleed vertrokken (17°), onderweg enkele keren gestopt om toch wat van het uitzicht te genieten en 2,5 uur later ben ik al op mijn volgende bestemming Meo Vac, eveneens een bergdorp. Ik moet wel eerst met de moto over/door de plaatselijke zondagsmarkt maar de locals scooteren er ook door.
Ik heb hier een hotel geboekt dat er wat speciaal (Chinees?) uitziet maar er zijn er hier blijkbaar zo'n 2 in de straat en ik zit natuurlijk in het verkeerde. Ik wordt vriendelijk ontvangen door de eigenaar die me doorverwijst naar het juiste hotel.
Die vriendelijkheid merk ik echt wel op na enkele dagen hier in de bergen. En ook de armoede. Ik zie onderweg meermaals oudere mensen maar ook kinderen met vanalles en nogwat sjouwen steil bergop. Het type mensen is hier ook anders, meer Chineesachtig en met meer specifieke klederdracht (zie foto).
Ik wordt in het juiste hotel ook weer vriendelijk ontvangen al weet de man blijkbaar niet zo goed welke kamer hij mij moet geven ook al heb ik geboekt op Booking.com. Ik toon hem foto's en krijg dan "het kaartje", moderne tijd hè, kaart ipv. sleutel.
De kamer overtreft mijn verwachtingen, super mooi, proper. Top bed en kussens; spic en span lakens en handdoeken en een balkonnetje aan de straatkant. Top budget deal van 13€!
Ik wandel onder wat klein gedruppel daarna wat rond in de stad en zie een pagode op een heuvel, "zou ik is nie effe, heel efkes, lijkt nie zo ver tot daar wandelen?" Neeje Luc, ge gaat het vandaag eens rustig aan doen.
Dan even videochat met Nadia. Ik "neem haar mee" naar een plaatselijke binnenmarkt... helemaal int midden ist weer van dat... die vlees handel, zo onhygiënisch!
Ik ga nog iets eten maar bestel voor de veiligheid groenten en rijst en twas nog suuuper lekker ook. Ik praat nog even met een Duits koppel dat ook met de moto onderweg is, doe daarna wat inkopen voor avondeten en ontbijt want ik ga deze avond nog genieten van mijn mooie kamer en vooral de rust. Als het morgen nog regent zal het een zware dag worden, 150km door de bergen in de nattigheid.Læs mere
Reisdagboek maandag 11 mei
11. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 27 °C
Wa nen dag, neen wacht, WA NEN DAG!!
Op om 7 uur en, jullie raden het al, regen. Mijnen boel bij elkaar gepakt en nog gewacht tot 9 uur maar ik moet vertrekken want de moto moet vanavond op tijd binnen en het gaat niet direct stoppen met regenen.
Ik rijd de stad uit en neem de afslag naar de moeilijke weg, ondanks de regen. Ik kan ook een bredere goede weg nemen maar daar is het landschap wat minder spectaculair. Het was een moeilijke afweging deze morgen maar ik ga er geen spijt van krijgen. En, ik doe "avontuurlijke reizen" dus moet er ook wat avontuur inzitten.
Na een half uurke ofzo staat het water al in mijn schoenen. Gelukkig doet mijne poncho zijn werk en blijft mijn lichaam droog.
Ik stop aan een eerste uitzichtpunt maar... mist, mist, en nog eens mist. Ik drink vlug ne koffie en besluit al dat ik vandaag geen tijd ga verspelen aan eten en drinken. Rijden en waar mogelijk genieten.
Ik kom in een dorpje met een marktje en vanaf nu is het echt een moeilijke weg. Smal en op veel stukken nog 50 cm asfalt en de rest dikke stenen, sommige liggen vast sommige niet. Ook hier en daar modder die van de bergen afstroomt, ik kies dan op veilig en neem de kant van de berg en niet van de afgrond want het achterwiel durft al eens een beetje weg te glijden. Tis allemaal niet zo dramatisch maar hier zijn wel geen vangrails meer hè.
Maar wat krijg ik er voor terug, mannekes, wat een natuur, zo schoon, spectaculair.
De regen is ondertussen gelukkig overgegaan in miezeren maar ik ondervind de hele dag dat het hier snel kan omslaan. Ik heb ook stukken gereden door mist of waren het wolken of is dat hetzelfde? Op sommige momenten kon ik nog 10 meter ver zien, heroïsche toestanden, allè da's wa overdreven.
De weg blijft slecht; soms heb ik hoop omdat er 500 meter redelijke asfalt is maar dan weer putten en stenen. Ik geniet ten volle maar ik hoop dat ik geen brokken aan de moto krijg. Depanage was inbegrepen in de huur maar vooraleer die hier gaan zijn...
Ik zie ook hier weer armoede, wat moet het leven hier zwaar zijn; wordt hier maar eens geboren, wij mogen onze pollekes kussen hoor, we hebben allemaal onze problemen maar hier leven...
Hier en daar kom ik de Easy Riders tegen, een bekend iets hier. Wanneer je het niet ziet zitten om zelf te rijden kan je als toerist gewoon achterop bij èèn van hen, tegen betaling natuurlijk. Eigenlijk zie ik in die drie dagen weinigen die zelf rijden en op dit moeilijk stuk vandaag al helemaal niet.
Ik zie een groepje dat gestopt is bij een viewpoint en ik profiteer ervan om van mij ne foto te laten nemen.
Rond de middag wordt het wat beter en zijn er perioden zonder nattigheid maar net wanneer ik dan denk, ah zalig kom ik weer ergens in mist terecht.
Maar genieten dat ik doe echt ik kan het niet genoeg schrijven hoe zalig ik ondanks het weer genoten heb.
Uiteindelijk kom ik terug op de grotere baan en is het een ganse periode droog. Ik denk, nog 40 kilometerkes rustig uitbollen langsheen die rotsen, de poncho gaat zelfs uit.
Maar helaas, na ne kilometer of 20 snel poncho aan want nattigheid, alweer.
Op een 5 kilometer van het einde dan ook nog eens tegen gehouden door de flikken, rijbewijs controle. Alles in orde natuurlijk. Vriendelijke man en ik heb, zeker hier, niks tegen die controles. In het verleden werd er hier niet zo nauw op toegezien maar hier met ne moto rondrijden zonder dat ge ooit op ne moto gezeten hebt... nee niet doen.
Ik kom vermoeid aan bij het verhuurbedrijf met ne stijve nek. Ik krijg mijn paspoort terug, was het onderpand om moto te huren want ze lachen er hier niet mee als ge schade aanricht. Zal al wat teveel gebeurd zijn in het verleden veronderstel ik.
Terwijl ik op mijne Grab wacht praat ik nog even met de jongen die de moto direct kuist. De auto is daar, ik stap in maar 500 meter verder besef ik dat ik mijne grote rugzak die ik 3 dagen geleden achter gelaten had vergeten te nemen ben, domme ik alweer.
Uiteindelijk in het hotel dezelfde kamer als enkele dagen geleden gekregen, oef rust!
Mijn wandelschoenen zijn doorweekt, die ga ik niet rap droog krijgen, mijn lange broek was een lichtgewicht trekking dus die droogt supersnel.
Na een douche weer gaan eten, save option en vlakbij hotel: lekkere grote pizza pepperoni en een pintje (7€).
Nog even chat met Nadia, dan poging om verder in mijnen boek te lezen maar dat heeft niet lang geduurd.
Opmerking: foto's en video's geven eigenlijk maar een kleine impressie merk ik, ge moet hier zelf rondrijden met alle emoties om dit prachtige landschap ten volle te ervaren.Læs mere
Reisdagboek dinsdag 12 mei
12. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 28 °C
Vandaag een lazy day heb ik mezelf beloofd. Wekker om 8 uur maar om 7 uur ben ik al wakker. Ik drink nen instant thee en ga daarna ontbijten.
Daarna terug naar mijn kamer om wat praktische zaken te bekijken en te regelen. Ik lees nog wat en maak een planning op voor vandaag. Lunch om 14 uur gepland maar... zolang kan ik niet wachten. Om 13 uur de straat op, ik zie wat zijstraatjes... Neeje lunch, inpakken, douche en relaxen Luc.
Ik had 2 nachten geboekt zodat ik vandaag nog wat langer op mijn kamer kan blijven omdat ik vanavond een nachtbus neem. Bij het terugkomen van de lunch maak ik een deal met de receptionist, een hele lieve man. Als ik voor vijf uur uit mijn kamer ben moet ik voor vandaag maar de helft betalen, deal.
Om half vijf aan de receptie en om iets na zessen ne Grab naar het busstation voor de nachtbus naar Ha Long Bay, een rit van 450 km. En dan begint het...
Ik boekte online mijn ticket en daarop stond dat de bus zou vertrekken vanaf het busstation in Ha Giang, makkelijk. In het busstation aan de balie wist men van geen bus naar Ha Long. Via WhatsApp dan een bericht naar het contactnummer op mijn ticket. Na enig aandringen krijg ik een whatsapp bericht van "iemand" anders die zegt dat ik naar een locatie 1,5 km terug de stad in moest gaan omdat de bus vandaar zou vertrekken. Ik terug de straat op en ik wil ne Grab bestellen als er ene met ne scooter bij komt staan. Taxi vraagt hij, ik laat de locatie zien waar ik naartoe moet en hij zegt 50 duizend Dong, teveel natuurlijk. Ik zeg 30 duizend, een correcte prijs want na al die weken kan ik dat wel inschatten. Ok zegt hij en hij doet een taxi die voorbij rijd stoppen, ze regelen het onder elkaar en we rijden naar de plaats waar de bus zou staan maar... Geen bus te zien,
Na enkele minuten roept een dame van één of ander kantoor mij en zegt dat ik bij haar moet wachten en dat de bus terugkomt om mij nog op te pikken. En inderdaad, na 2 minuten komt er een bus aangereden en ik moet vliegensvlug opstappen, niemand die mijn ticket controleerde. De man die me mee de bus opnam zei enkel Ha Long, dat stelde me enigszins gerust dat ik op een goede bus zat maar ik wist niet zeker of het effectief mijn geboekte/betaalde bus was.
We rijden nog rond in de stad en stoppen hier en daar, er wordt vanalles gezegd en een gedoe, chaos.
En dan zijn we echt weg, de begeleider komt mij nog eens vragen of ik naar Ha Long Bay ga, ja dus; ik laat voor de zekerheid mijn digitaal ticket zien en hij knikt ok.
Om 21:15 ne "pisstop" en weer weg. Ik dommel al wat in maar ben terug wakker in de buurt van Hanoi. Ik heb mijne Google Maps opgezet om de weg te volgen en zie dat de bus niet de snelle weg neemt (tolweg) maar een kleinere die door veel dorpen gaat. Onderweg wordt dus regelmatig volk opgepikt en afgezet.
Uiteindelijk val ik heel goed int slaap en ik verschiet als de man (begeleider) mij wakker maakt en zegt dat ik moet uitstappen. Ik wordt samen met enkele anderen gewoon "ergens" in de buurt van het busstation, waar ik normaal afgezet ging worden, gedropt langsheen een straat.
Er staan wel enkele mannen die "taxi, taxi" zeggen, ik vraag de prijs, 200 duizend Dong zegt er ene. Ik open de Grab app en zie dat de prijs 82 duizend is. Hij probeert nog met 120 duizend maar neen laat maar, Grab is gewoon heel goedkoop, betrouwbaar en veilig.
Ik ben om 3:45, in de ochtend dus, al aan de building waar ik moet zijn. Het is een groot complex met hotel en appartementen. Normaal had ik hier pas om half zes ofzo aangekomen en ik had met de eigenares afgesproken dat ik dan al kon inchecken (wel "vorige nacht" ook bijgeboekt). Ik stuur een whatsapp maar geen reactie, dan nog enkele, niks. Logisch denk ik, die ligt nog goed te slapen. Ik besluit toch te volhangen want anders sta ik hier nog 2 uur ofzo toch maar te staan. Ik bel enkele keren en uuteindelijk krijg ik een bericht dat ze iemand gaat sturen.
Uiteindelijk komt er ne gast half slapend mij halen en naar het appartement brengen. En waauwh, da ziet er hier op het eerste gezicht en int donker al top uit.
Ik laad snel alles uit de rugzak en kruip in bed maar ik geraak niet int slaap... 26€ per nacht voor tees appartement, da kan toch nie. In het 5 sterren Intercontinental hotel hier net naast betaal je bijna 200€ per nacht voor de simpelste kamer zonder zeezicht.
Toch maar snel effe mijn reservering op Booking.com nagekeken en het klopt wel degelijk.
Ge moet wel weten dat ik thuis voor elke reis altijd "enorm" veel tijd besteed aan het uitzoeken van accommodaties en dit is er echt wel boenk op!Læs mere
Reisdagboek woendag 13 en donderdag 14 m
13. maj, Vietnam ⋅ ☁️ 29 °C
Woendag
Opgestaan en alles netjes weggelegd, normaal komt er deze voormiddag iemand het geld ophalen want tis "cash" dat ze hier overal moeten hebben. Pay by card, dat horen ze niet graag in de accomodaties.
Om 12 uur nog niemand gezien en dus ga ik naar een iets grotere winkel ne kleine kilometer verderop. Okeee ze hebben hier ook groenten, da's niet altijd zo in die shops. Vandaag alvast geen restaurant, vandaag veggie spaghetti.
Als ik terug ben vlug omgekleed en naar het mooie propere strand net voor het dure Intercontinental hotel, ik ben er gewoon alleen.
Ik zie een bord dat je hier niet mag zwemmen maar dat was ik niet echt van plan, gewoon efkes int water maar niet te diep. In de vooravond zie ik wel Vietnamezen hier zwemmen.
Om half tien 's avonds zie ik in de verte nog vuurwerk dat elke avond rond deze tijd afgevuurd wordt.
Ik krijg 's avonds nog een video oproep van het thuisfront en zie dat grappig manneke weer, onze Finn. Nog een week en de Va is thuis.
Donderdag
Relax dag vandaag, het einde van de reis is stilaan in zicht en het is tijd om na die drukke en soms hectische dagen wat gas terug te nemen, zowel voor lichaam als geest.
En dus pas opgestaan om half acht, wat koffiekes en ontbijt.
En... nog nen boot regelen voor morgen. Rijkelijk laat, ik had het altijd maar uitgesteld. De baai waar ik eigenlijk naartoe wil zal niet lukken want te weinig toeristen om het moment. Dat merk ik wel, mei is een scharnier maand naar het regenseizoen en blijkbaar valt het toerisme hier eind april zowat stil. Er is nog volk dat wel maar niet de grote massa.
Voor de meer toeristische boottochten in de Ha Long Bay zelf zijn er wel nog opties. Ik regel ook hier weer alles via website, WhatsApp, KBC app, amai zo makkelijk die smartphone!
Ik vraag wel als lunch een vegetarische optie want anders krijg ik hier tijdens een boottocht op zee gegarandeerd vis voorgeschoteld.
Een madammeke belt om 9:30 aan om zoals afgesproken mijn verblijf cash te betalen. Ik zeg (doe teken) kom maar binnen maar nee, ze blijft stilletjes aan de deur staan, zo bedeesd, zo verlegen. Het is niet de eigenares maar iemand van haar staff.
Daarna naar de Infinity pool op het 40ste verdiep hier, en weer waauwh, zo'n schoon uitzicht. Ik was bewust rond het middaguur gegaan en ik ben op zeker moment hier de enige, cool, relax en ik laat Nadia even live meegenieten.
Ik zie ook dat er hier nog veel bouwmogelijkheden gecreëerd zijn, trouwens ook waar ik nu verblijf was het een aantal jaren geleden gewoon zee. Men maakt land bij met mooie baaitjes, mooie stranden en dan maar toeristenverblijven bouwen. Het toerisme boemt hier, vooral Chinezen en Koreanen en en ook wat Westerlingen al is daar op het moment niets van te merken, ik heb er hier nog maar een paar gezien.
Ik krijg honger, ga naar mijn appartementje en eet den "overschot" van mijne spaghetti van gisteren op, ik moet nog een deel wegkappen 🙄, typisch Luc, altijd teveel klaarmaken.
Rustdag, maar dat betekent niet dat ik de ganse namiddag hier op mijn terras ga zitten... Ik ga op stap, tegen een slakken tempo, want het is momenteel zeer drukkend warm (32°), het regenseizoen is duidelijk op komst.
Op stap langs het strand, ik zie veel direct aan het strand gelegen villaatjes met eigen zwembadje en die is men nu aan het renoveren.
Ik beland uiteindelijk via het strand in een afgesloten villawijk, de helft volledig afgewerkt, de andere helft tot "int droog" of hoe zegde dat.
Ik wil terug aan de straat geraken en bekijk mijn opties via zo'n villa in opbouw, poortje open aan deze kant en achterin de tuin een poortje (hopelijk ook open) naar een straat. Ik vermoed dat er hier wel wat camera's hangen dus ik ga nog even door, een smal padje in en beland in een tuintje. Een vriendelijke tuinier spreekt mij aan en tekent op de grond de route om terug opt straat te geraken, een heel stuk terug vanwaar ik al kom. Ik ga dus terug en kom opnieuw voorbij die villa met open poortje. Ik duik de tuin in maar... toet toet toet, de tuinman was mij blijkbaar gevolgd met zijnen brommer, lacht mij weer vriendelijk toe en wijst mij "de juiste weg", die ik nu dan toch maar braafjes volg.
Via de gewone straten dan terug "huiswaarts", niks speciaals te zien eigenlijk.
Op 100 meter van mijn verblijf is een winkeltje met best wat tafels en stoelen op de trottoir. Tis nog vroeg en ik doe een "terrasje" en kijk wat naar het voorbijgaande en rijdende verkeer.
Om een uur of half zeven dan koken, niet veel soeps maar mijn mogelijkheden zijn hier wat beperkt, geen boter, geen kruiden buiten mijn zelf gekochte look-zout poeder.
Een grote ajuin gestoofd, rode paprika erbij en daarna 3 eieren erover. Opt laatste nog wat tomaat in stukjes, valt nog wel mee.
Ik krijg een oproep van het thuisfront, ik haast mij en ai ai ai, ik stoot mijn tenen lelijk aan de ijzeren poot van de bank voor mijn bed. Bloed, 2 nagels in twee, een stuk nagel eraf. Maar kom, het had erger kunnen zijn, er is niks gebroken. Die nagels wordt misschien nog wat pijnlijk maar gelukkig heb ik dit nu pas voor op het einde van de reis.
Ik slaap voor de zekerheid met een kous aan en een handdoek om de lakens niet vuil te maken.Læs mere
Reisdagboek vrijdag 15 mei
15. maj, Vietnam ⋅ ⛅ 32 °C
Op tijd naar de straat want men komt mij ophalen met een busje om naar de haven te gaan voor de boottocht in Ha Long Bay. Toch nog even checken dat ze mij niet vergeten zijn, so easy alweer met WhatsApp.
Op de bus maak ik alvast kennis met de gids voor vandaag Tony, al is dat niet zijn echte, maar voor mij onuitspreekbare, Vietnamese naam.
Vandaag heel goed weer maar weinig volk zegt hij, ha da's heel goed denk ik.
De boottocht bestaat dus uit varen langs de meer dan 20 miljoen jaar oude kalksteen rotsformaties maar onderweg leggen we ook een paar keer aan. De boot is een middenklasse, en niet te groot.
Eerst bezoeken we een grot, Sung Sot Cave, mooi maar niet speciaal al zijn er wel speciale "dingen" gevormd door de jaren heen, zie foto 😜.
Als ik terug buiten kom merk ik hoeveel arduin men hier gebruikt heeft om paden en afsluitingen te maken. Het is iets wat ik in heel Vietnam zie, veel arduin op het openbare grondgebied.
Onderweg lunch en twas buffet dus goed voor mij, groentjes en frieten en daarna fruit en profiterolletjes als dessert.
Ik ga nog even naar de achtersteven en zie roofvogels jacht maken op kleine visjes die dan weer aan het smullen zijn van de overschotjes van het buffet.
We varen door naar Luon Cave waar we aanleggen aan een platform om vandaar over te stappen op kleinere roeiboten. De grot is geen echte grot maar een volledig afgesloten lagune zo kan ik dit het beste omschrijven, je vaart door een kleine opening en dat is de enige toegang naar hier zowel over het water als het land. Speciaal en helaas kunnen we niet lang blijven en is het ook verboden om er te zwemmen. Trouwens men is hier in Ha Long Bay wel zuinig op de natuur ondanks de vele toeristenboten. Plastic is volledig uit de boze, geen plastic zakje of geen plastic flesje mag je op de boottocht meenemen. Ik wist het ook maar pas op de boot omdat ik het reglement daar zag hangen. In het verleden werden rugzakken gecontroleerd voor je aan boord stapte maar nu niet meer precies.
Ah ja, er leven op die rotsen ook makaken die constant gevoederd worden vanop de boten, not done! Spijtig die gang van zaken maar ja... Ik vraag mij trouwens af hoe die dan de corona periode overleefd hebben?
Onze laatste bestemming was Ti Top Island waar een klein strandje is en vele kleine drankstandjes maar waar vooral op een dikke 100 meter hoogte en na 420 trappen een spectaculair uitzichtpunt op de baai en de vele boten is. En er varen toch wel wat boten ondanks dat het niet druk is.
Er zijn hier ook echte grote luxe jachten/boten waarmee je enkele dagen kan rondvaren, duur maar toch wel de moeite denk ik om naar rustigere gebieden te varen.
Daarna varen we terug naar de haven op een gezapig tempo, ikzelf geniet hiervan maar de meeste toeristen liggen benedendeks wat onderuitgezakt en willen snel terug in de haven zijn.
Ha Long Bay was zeker de moeite om te doen ook al is het een vrij toeristische bedoening.Læs mere
Reisdagboek laatste dagen (16 - 19 mei)
22. maj, Belgien ⋅ ☀️ 26 °C
In de laatste dagen heb ik nog wat door de stad gelopen, wat galleriekes en musea bezocht maar geen spectaculaire verhalen meer te vertellen. Wel opvallend, er zijn nog mooie overblijfselen van oude koloniale gebouwen maar ze zijn bijna allemaal slecht onderhouden en dat vind ik wel jammer.
Op zaterdagavond hoop op wat vertier op/nabij het strand maar buiten een DJ die in openlucht speelt voor 2 man en ne paardekop niets te beleven hier.
Wel maak ik nog een heel intens onweer mee zondagmorgen om 5 uur, vooral heel harde donderslagen en veel neerslag.
Wat zie ik nog zoal:
- De trein in Hanoi rijd door het midden van de stad, dat weten jullie al; de wegen hebben geen automatische slagboom maar er zijn mensen wie hun job is om enkele keren per dag de straat met een soort rijdende afsluiting te blokkeren als de trein er aankomt. Ah ja, men is van plan om die train streets waar je op anderhalve meter van de voorbijrijdende trein iets kan drinken af te schaffen dus wees er snel bij als je dit eens wil ervaren.
- Veel meisjes/dames in hun mooiste outfit zijn bezig met het nemen van Instagram foto's vooral op het strand en aan het water maar ook voor het uithangbord van het luxe hotel hiernaast. Dikwijls is het de vriend of man die fotograaf van dienst is maar ik zie ook professionele fotografen.
- Er is hier ook een MediaMarkt al noemt die hier MediaMart.
- De Lays chips staander in de kleine shop hier wordt door iemand extern op orde gezet. De dame komt aan per scooter, vult staander aan en rangschikt alles netjes. Daarna neemt ze een foto. Makkelijk jobke.
- Veel ratten als het wat donkerder wordt, ook in de buurt van mijn hotel. En doorheen gans de reis toch wel regelmatig ééntje gezien.
Op de luchthaven in Vietnam had ik met de overschot van mijn Vietnamees geld nog een fles lokale vodka gekocht maar helaas in Turkije moeten afgeven bij de security control. Ik argumenteer nog met de norse Turk dat de flesdop verzegeld is maar neen, volgens hem moet het plastic zakje waar de fles in zit ook verzegeld zijn. Tja, ik ga niet moeilijk doen voor 9€. Ik kijk wel waar hij de fles zet, ga wat verder, keer terug en de fles is al verdwenen... in de "officiele vuilbak" of al ergens in een rugzakske?
Nog wat algemene weetjes:
- In de toeristische zones zijn veel vuilbakken aanwezig die in de late uren geleegd worden. Ook zie ik veel locals hun zakske vuil gewoon tegen een paal of boom smijten en 's morgens is dit ook opgeruimd. In de niet toeristische gebieden smijt men ook vanalles opt straat maar daar blijft het een ganse tijd liggen denk ik.
- Geen enkele taxichauffeur heeft met mij een gesprek proberen aan te knopen. Heel opvallend want op al mijn vorige reizen was dit wel anders al was het maar om hun soms beperkt Engels te oefenen. Te druk verkeer en al hun aandacht hiervoor nodig?
- Ik heb Vietnamese mannen wel alcohol zien drinken maar dikwijls drinken ze iets zonder alcohol; ik denk niet dat ik 1 dronken Vietnamees gezien heb.
- Blikjes, plastic en karton wordt uit vuilbakken gehaald, vooral door oudere mensen, want dat brengt nog iets op bij de grotere vuilnis handelaars die alles bijeen pressen en dan weer verder verkopen.
- Er zijn veel "bewakingsfuncties" maar weinig echte bewakers, lees: veel mensen die iets (bij)verdienen door een soort officieel kostuum aan te trekken maar eigenlijk overbodig zijn want Vietnam is een super veilig land.
- De gemiddelde (jonge?) Vietnamees ruimt niet op, bijvoorbeeld: aan zo'n klein shopke met enkele stoelen staat ook altijd een vuilbak maar ze laten alles gewoon achter op de tafel of op de grond.
- Turnen in alle vormen is een onderdeel van de cultuur zowel in de ochtend als in de avond en dit vooral, maar niet alleen, door oudere mensen.
- "De" Vietnamees heeft een stuurs uiterlijk maar daarachter zit meestal een heel vriendelijk persoon.
- Het constante getoeter van scooters, auto's, bussen, enz. ervaren wij als agressief maar is helemaal zo niet bedoeld, het is gewoon een waarschuwing zo van "let op".
En dan de algemene indruk van Vietnam. Ik heb een hele mooie reis gemaakt met enkele super mooie uitschieters. Maar mijn gevoel is wel, ik heb Vietnam gezien, het was mooi maar niet om er een tweede keer naartoe te gaan. Geen enkele plaats waar ik geweest ben heeft mijn hart "echt" gestolen en dat was op vorige reizen altijd wel ergens het geval.
Kan ik een reis naar ginder aanbevelen? Zeer zeker, echt mooie dingen te zien maar deze vind je ook in andere Zuid-Aziatische landen. Eén duidelijk voorbeeld: de tempels in Cambodja zijn zoveel mooier dan in Vietnam maar dat is misschien wel een subjectief gevoel.
Zo, dit is dan ook het einde van de reisblog. Een welgemeende dikke merci voor het volgen van mijn avonturen en voor al de aanmoedigingen om te blijven schrijven. Het vraagt onderweg wel wat tijd maar het is ook voor mij achteraf, soms jaren later, zo leuk om dit alles zelf terug te lezen; ik zie mezelf dan terug in al die situaties en ben precies terug op reis.
Nog één heel speciale dankuwel en dat is natuurlijk voor mijn lieveke dankzij wie ik weer een hele mooie reis heb mogen beleven, de negende "reis van mijn leven". Komt er nog een tiende? De toekomst zal het uitwijzen maar nu vooral nog nagenieten van deze Vietnam reis.Læs mere
