• Janneke Sypkens
  • Janneke Sypkens

Costa Rica!

Ik ga lekker alleen 3 weken rondreizen in Costa Rica. Ik kan niet wachten om alle biodiversiteit te ontdekken, nieuwe mensen, lekker eten wat regen en de zon. Читать далее
  • Начало поездки
    18 октября 2023 г.
  • Klaar voor vertrek

    18 октября 2023 г., Нидерланды ⋅ ☁️ 14 °C

    Vanmiddag vlieg ik naar Costa Rica. Er staat mij een lange reis voor de boeg, dus vanmorgen nog even lekker gesport. M'n vader brengt mij naar Schiphol wat een geluk! Bijna alles is ingepakt, klaar voor vertrek.
    Ik kijk er naar uit en heb er zin in.
    Читать далее

  • Had ik al gesport vanmorgen?!

    18 октября 2023 г., Соединенные Штаты ⋅ 🌙 15 °C

    Ja ik had vanmorgen al gesport en dan vraag je je af wat heeft dát nou weer met deze post te maken.
    Ik zal beginnen met de vlucht Amsterdam - New York, dit was helemaal prima, leuke stewardess waar ik nog even mee gekletst heb en we kwamen een half uur eerder aan dan gepland. Wat top! Daarna langs de immigratie van New York, geen grap dit was niet normaal druk. Ik raakte aan de praat met een man uit New York en hij gaf aan dat hij het nog nooit zo druk had gezien...
    Mijn aansluitende vlucht ging om 21:15 dat leek goed te doen qua tijd aangezien ik om 19:15 in de rij stond. De rij vorderde vlot, ondanks de hoeveelheid aan rijen.
    Bij de eerste vlucht gaven ze aan dat onze bagage opnieuw ingecheckt moest worden en op was te halen bij bagage band 2, dus dit moest ik niet vergeten.

    Uiteindelijk kreeg ik een sms dat m'n vlucht om 21:35 ging, fijn dacht ik, iets meer tijd. Rond 20:00 kon ik eindelijk iemand vinden om iets te vragen en gaf ik aan dat ik een aansluitende vlucht heb en de tijd krap werd. Waarop hij zei (zonder mij uit te laten praten en alleen luisterend naar het vertrek tijdstip, 21:15) "You have enough time" iedereen om mij heen keek mij aan en schudde nee. Erg bemoedigend dus. Nougoed ik gaf de man een kans, hij is ervan zou je zeggen.

    Rond 20:50 begon ik toch wat onrustig te worden en probeerde ik iemand te vinden die ik aan kon spreken, niet te vinden. De immigratie hokjes waar mensen zouden moeten zitten waren ook akelig leeg, er zaten welgeteld 4 mensen om honderden mensen toegang tot het land te geven.
    Er was een Zweedse jongen die de stoute schoenen aan trok en zijn vlucht ging op dat moment, 20:55, over een kwartier. Ik dacht nu of nooit, ik sluit mij aan bij deze jongen. Ik kan jullie vertellen ik heb heel veel karmapunten in moeten zetten vandaag! Gelukkig spaar ik die veel met plasma doneren.👌🏻🤪

    Uiteindelijk aangekomen bij de immigratie, waarbij we zo honderd mensen achter ons hadden gelaten, ging de vriendelijke immigratie meneer even een vriend gedag zeggen en gezellig praatje maken. Hij voelde alles behalve druk. Hij vroeg nog wel even hoe laat mn vlucht ging en ik weet zeker dat er wel spanning op mijn gezicht te lezen was want ik voelde de klok tikken. Ineens kreeg ik spanning dat ik mijn ESTA niet had uitgeprint (online stond dat dat niet nodig was), maar straks vraagt hij daarnaar. Gelukkig niks aan de hand, toch de stempel binnen, ze hebben m'n vingerafdrukken, een foto en door. Rennen naar bagage band 2, tas ophalen en bagage weer inchecken. Die balie bleek dicht, en we moesten naar Terminal 4. Daar aangekomen was er na wat spraakverwarring duidelijk dat de Zweed zijn vlucht écht niet meer ging halen maar ik wellicht nog wel. Alleen mijn tas van 15 kilo kon ik niet meer inchecken. Oke knop om door rennen naar de douane. Hier rende een vader met zoon die ook haast hadden door de douane. Ik liep door en riep sorry tegen iedereen en ineens liepen ze voor mij. De douane dame liet hen wel door maar mij niet. Dat voelde wel oneerlijk. Gelukkig waren er andere mensen die mij weer wel voor lieten. 'Thank you. Thank you. Thank you' spullen op de band en jahoor natuurlijk werd m'n backpack er ook nog uit gehaald, want daar zat m'n gloednieuwe zonnebrand in van 500ml. Nul keer gebruikt, 30 euro weg gegooid. Jammer dan.
    Tas weer dicht en ik moest naar gate B49, lezen we goed mensen, B49!!! En ik begon bij B2! Juist rekenwonders, dat is dus 47 Gates door. Het was inmiddels 21:19 en we zouden om 21:35 vliegen. Ik volgde de bordjes B2-B55 waarna stond 2min-14min. Het zou mij dus krap een kwartier kosten, hopelijk geen Leids kwartier. Kortom 15 kilo in de travelbag in m'n armen, 5 kilo op de rug en Run Forest Run was m'n enige optie. De training voor de halve marathon is ook direct begonnen😉

    Het is spannend hé mensen, blijf lezen!

    Gelukkig waren er wat stukken met loopbanden 'Sorry, in a hurry, sorry!'
    Op een gegeven moment hoorde mensen mij hijgend met een knalrood hoofd en zweetdruppels op m'n hoofd wel aankomen dus maakte de meeste wel plek. "Het gaat mij niet gebeuren dit vliegtuig te missen" en "Er komt een eind" hield ik mezelf voor. B32 kwam in zicht en de gang hield op. Nougoed dat dacht ik. Even de roltrap naar beneden over het hoofd gezien. Én dooooor. Uiteindelijk B47 yes bijna bijna bijna ben ik er. Ik zag B49 en daar stonden een stuk of 10 mensen. Thank you Lord! Hijgend ging ik zitten licht trillende armen en bloed maar dan ook bloedheet. Op het moment dat ik daar stond zag ik nog een sms dat de vlucht om 21:48 zou vertrekken. Uiteindelijk zaten we om 22:06 in de lucht en had ik dus wel iets minder hard hoeven rennen. Achteraf altijd makkelijk haha.

    Ik was zo blij toen ik de gate in zicht had. Ik heb de hele nacht nauwelijks geslapen en ben nu op Atlanta. Mn vlucht gaat over een aantal uur. Nu even kijken of ik wat kan slapen, dit is de langste 18 oktober ooit.

    Oohjaa aangezien ik 3uur bij de immigratie NY heb gestaan kon ik lekker mensen kijken en daar zag ik 2 BN-ers, Nikkie de Jager en Anna Nooshin. Toch leuk om te melden.

    Stay tuned! ☀️💃🏼🪩
    Читать далее

  • Daar zijn we dan, San José!

    19–21 окт. 2023, Коста Рика ⋅ 🌧 24 °C

    Via Atlanta ben ik vandaag aangekomen in San Jose! Dank voor alle leuke berichten en berichten van medeleven! Hectisch begin wel.

    Helemaal gaar en verlept kwam ik uit het vliegtuig op luchthaven Atlanta. M'n tas dus mee aangezien het inchecken niet meer was gelukt. Ik had een lange overstap (lees 8u) dus ik vond een plekje op wat banken en probeerde wat te slapen. Gelukkig was het vrij rustig en kon ik wat slapen. Om 9:45 zou ik vliegen, dus rond 7:30 dacht ik, het is tijd om te zoeken waar ik heen moet. Er stond E18. Ik had überhaupt geen bord van E gezien, 'gaan we weer' schoot er door m'n hoofd. Ik had gelukkig nog tijd en gaandeweg kwam ik er achter dat Atlanta echt een gigantisch vliegveld is! Misschien nog wel groter dan New York. Via een interne metro kwam ik bij E uit. Deze metro begon bij T en eindigde bij F, juist snap jij hem nog?! Gelukkig E18 gevonden in een compleet ander deel. Hier een koffie en wat lekkers gehaald en uiteindelijk het vliegtuig in, daar nog eventjes geslapen en aangekomen op San Jose weer langs de immigratie. Wat een feest! Deze rij (zie foto) was iets korter dan op New York, maar nog steeds zo druk. Hier zaten wel stuk of 10 mensen in de immigratie hokjes waardoor het voorspoediger verliep. Gelukkig had ik geen overstap, dus ik kon er wel om lachen. Weer een stempel rijker in m'n paspoort en uiteindelijk naar m'n hostel. Wat een reis. Lekker gedoucht en daarna langs de super geweest en genoten van een biertje met een zakje chips. Ik wilde pinnen, maar iets ging niet helemaal goed waardoor ik nu door 2 euro gepind te hebben 10 euro heb betaald. Nouja leergeld dan maar🥲😅

    De wolken hangen laag in de bergen en overal waar je loopt zie je die bergen, best wel gaaf. Het is regenseizoen dus geen brandende zon, maar wat druppels en wolken hier en daar. Wel is het tussen de 20 en 26 graden dus de korte broek die kan wel aan.
    Overal hoor ik constant vogels, ook in het hostel tijdens het tanden poetsen. Hoe leuk is dat. Ik zit nog onwijs in de Nederlandse vogels, want 'hé dat is een kauw maar nee langere staart en deze zingt heel mooi' of 'hé dat lijkt wel een wielewaal, maar dan minder geel en met een witte kraag' of 'hé is dat niet een mus, maar dan met een beetje oranje en een wenkbrauw streep' of 'Is dat geen spreeuw, deze is veel bruiner dan een spreeuw'. Gelukkig heb ik hier een fantastische app (Merlin) voor die aan de hand van het beantwoorden van 5 vragen weer geeft welke vogel(s) het zouden kunnen zijn. Zo heb ik alweer allemaal vogels geleerd.
    Ik ben vrij moe, morgen de eerste volle dag hier. Kijken wat het mij brengt. En zaterdag door naar La Fortuna.
    Читать далее

  • PRIKKELS PRIKKELS!

    20 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 23 °C

    Vandaag een hele dag in San José om de stad te ontdekken.
    Ik kreeg in het hostel de tip om naar het nationaal museum over Costa Rica te gaan, inclusief vlindertuin. Deze was aan de andere kant van de stad dus ik ging een lekkere wandeling maken.
    Nouja lekkere wandeling... Alle winkels hebben hier het idee; meer is beter. Hoe harder de muziek, hoe meer flikkerende lampjes, zelfs winkels/restaurants waar mensen met microfoons mensen proberen te lokken of iets dergelijks. Less is more zegt deze mensen niks🥲. Als ik veel moeite zou hebben met prikkel verwerking zou ik echt een extreem zware dag hebben gehad, desalniettemin was m'n hoofd er op een gegeven moment wel klaar mee.

    In de markthal stonden de kraampjes op sommige stukken zo dicht op elkaar dat passeren bijna onmogelijk was. Gelukkig ben ik hier een soort reus dus kan ik vaak wel doorlopen.
    Deze stad is ook al klaar voor het volgende seizoen want de sandalen en bikini's liggen naast de kerstmutsen en kerstversiering. Dat is toch wat vreemd als je het mij vraagt.

    Compleet overprikkeld kwam ik bij het museum aan. Het begint met de vlindertuin met de meest prachtig felblauwe vlinders die ik ooit heb gezien, heel tof en redelijk stil. Er was ook een hele kast met coconnen van vlinders, bizar om te zien maar wel tof.

    Tegenover het museum was een restaurantje wat er gezellig uit zag met live muziek. Hier ben ik gaan zitten en bestelde ik een ceviche met vis. Voor zover mijn Spaans het toe liet. Het is mij tot op heden niet helemaal duidelijk wat er allemaal in zat, zie foto. Sommige stukjes leken een beetje op hersenen, maar laten we er maar vanuit gaan dat ik dat niet heb gegeten 😅 Het was namelijk wel heel lekker! Daarna een koffie besteld op traditionele manier waarbij het kokende water aan tafel over de zeef werd geschonken.
    Vervolgens heb ik een goed half uur kunnen genieten van een Chinees stel die geen woord Engels of Spaans sprak en ook hier ging eten. De serveerster probeerde met handen en voeten te vragen of ze iets wilde drinken, er werd niks begrepen. De serveerster probeerde uit te leggen wat een cocktail met ananas en mint was en hiervoor werd van alles uit de kast getrokken, nou eigenlijk uit de keuken. Eerst de munt daarna stukjes ananas, watermeloen en papaya en nog bleef de spraakverwarring bestaan. Hilarisch om te zien. Respect voor de serveerster want uiteindelijk stonden er twee fruit cocktails bij hen op tafel en leken ze te genieten.
    Ik had betaald en ging nog even plassen. Ik zat 1 seconde en het licht ging uit in de wc, wat maak ik nou weer mee. Ik zwaaien met m'n armen geen licht, uitdagend dacht ik nog. Na een goede minuut (dat voelde vrij lang) kwam knippert het licht weer op gang. Gelukkig!

    Langzamerhand ging ik weer terug naar mijn hostel door de kermis. Veel kraampjes op straat waarbij je 25 limoenen voor €1,80 of 5 avocado voor €1,80 kunt krijgen. Sommige dingen hier zijn zo goedkoop, al weet ik even niet wat ik met 25 limoenen moet (anyone?!), en sommige dingen zijn heel westers geprijsd.

    Ik heb geen vogel besproken tot nu toe, maar natuurlijk waren die er ook weer! Veel halsbandparkieten, onee dat zijn Ara's natuurlijk. Ook een blauwe spreeuw gezien, wat natuurlijk geen blauwe spreeuw was maar een Bisschoptangare. Wie kent het niet?!🤷🏼‍♀️ Zo fijn m'n vogelapp.

    Ik was nog even langs de supermarkt geweest waar ze stroopwafels uit Holland hebben🤪. Die heb ik toch maar laten liggen.

    Al met al een prima dag, maar blij dat mn hostel niet in de extreem drukte zit en ik morgen weg ga uit deze stad. Morgen naar La Fortuna met de bus, zin in!

    Ennnn helemaal vergeten te vertellen; vandaag m'n eerste aankoop gedaan! Mogen jullie raden, wat denk je?!
    Juist, zonnebrand!☀️😉
    Читать далее

  • There's a first for everything

    21 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 28 °C

    Gisterochtend ben ik in de bus gestapt naar La Fortuna, een reis van 4 uur.
    Ik sliep in een hostel waar ik de kamer deelde met 2 meiden. Om 3u snachts werd het licht gezellig aan gedaan en deed de ene dame er ruim 1 uur over om zich klaar te maken voor de vlucht. Toen ze eindelijk het licht uit deed dacht ik fijn ik kan slapen, neehoor. De andere dame deed het licht aan om zich ook klaar te maken want ze gingen samen weg. Uiteindelijk rond 4:20 vertrokken ze waarna ik dacht fijn nog 2,5u slaap want ik moest er vroeg uit voor de bus. Ik dutte wat in waarna ik wakker schrok van een schuddend bed. Heftige wind dacht ik en ik sliep nog een beetje door.
    Uiteindelijk aangekomen bij Terminal 710 om de bus te pakken. Er komt een dame naar me toe die zegt 'Hoe heet jij?' Waarop ik antwoord en zij zegt 'Een vriendin van mij kent jou'. Ik snap er niks van, maar blijkbaar is ze (Erna) bevriend met een collega van mij die had verteld dat ik ook in Costa Rica ben. En toevallig kwam ik haar dus tegen! What are the odds haha. Even later kom ik nog een Nederlands meisje, Juul, tegen. Met z'n 3e stappen we in de bus. Voor we de bus instappen krijgen we een speelkaart aangereikt (ik had klaveren 3) en met vraagtekens op ons hoofd stappen we de bus in. Dit was een prima busrit (mede dankzij de primatour).
    Onderweg verteld Erna dat er 2 aardbevingen zijn geweest vanmorgen, 1 rond 4:35, 5,3 op schaal van Richter. Die harde wind die ik dacht te voelen was een aardbeving! Bizar. De andere was 3,2 op schaal van Richter en heb ik niet gevoeld.
    De speelkaart was een check bij de stop in het midden zodat ze weten dat je in de juiste bus bent gestapt. Best slim systeem.

    Juul en ik bleken in hetzelfde hostel te slapen dus samen liepen we daarheen en vroegen we om een kamer te delen. Die middag maakte we een rondje door het stadje en besloten samen wat te ondernemen de dag erna. Vandaag dus.

    Vanmorgen zijn we naar de hanging bridges geweest. Prachtig park, de bruggen wiebelenden veel meer dan we dachten. We liepen vlak bij een stel die een gids hadden en die liet ons soms ook wat dieren zien. Een kleine slang, een vleermuis en een kikker. In dit park kwamen we op een punt waar zo'n herrie was van een mix tussen een krekel en onderhoudsmachines. Ik ben vergeten hoe het heet, maar het beestje van zo'n 5 centimeter maakt heel intens geluid, zie foto voor het beest.

    De heenrit met een taxi vroeg de chauffeur naar onze band. We kennen elkaar 1 dag zeiden we. Hij antwoordde "So today friends, so tomorrow family" want zo snel kan het gaan als je op reis bent.
    De taxi vonden we wat prijzig dus liftend zijn we verder gegaan naar El Mirador de Silencio. Er zijn hier veel Amerikanen die wij een beetje belachelijk maken want alles vinden ze "Amazing" en niet veel later hadden we een lift van 2 Amerikanen😅👌🏻

    We deden een hike door een jungle naar de vulkaan. Je kunt niet echt op de vulkaan want hij is actief, in 2000 voor het laatste uitgebarsten. We lopen verder door de jungle en horen ineens intens geschreeuw. We kijken om ons heen, maar zien niet zoveel, en weer wordt er keihard geschreeuwd en horen we bladeren ritselen en zien we takken schudden. Verderop zien we 2 apen in een soort gevecht. Wat een geluid komt eruit! Wel heel tof om de apen te zien.
    We zijn bijna boven bij de vulkaan, die overigens in de wolken is, en we horen weer bruut geschreeuw, lager van toon en veel harder. Juul zegt direct dit is een brulaap. Wat intens al die geluiden, zo vet.
    Aansluitend liepen we naar een hot spring. Een rivier die wordt verwarmd door de vulkaan waar je gratis heen kunt, locals zitten hier ook te chillen met chips en bier en genieten van het leven. Hier hebben we ons zo'n 2 uur vermaakt en daarna met weer een lift naar het hostel gegaan. Ik had onwijze hoofdpijn was misselijk en voelde me niet goed. Even een cola gehaald en ik was op bed gaan liggen. Even geslapen en dat hielp gelukkig.

    Er zijn hier een aantal mensen uit de UK die heel relaxed zijn, dus daar chillen we nog wat mee en nu lekker slapen. Morgen naar Rio Celeste met het meest heldere blauwe water ooit schijnt. We gaan het zien of het regenseizoen geen roet in het eten heeft gegooid.

    Nog geen vogel genoemd! In de busrit de eerste vogel die ik in 1x goed had, namelijk de Zwarte Gier! Verder vandaag weer prachtige vogels gezien. De geluiden die je in de parken hoort is zo bizar dat je niet weet waar je moet kijken en waar dan welk geluid vandaan komt. Ik ben erg blij met m'n vogelapp en gebruik die vaak, dat is top.

    Zon en regen wisselt hier zo snel af dat je in 5 minuten verbrand kan zijn, een nat pak hebt gehaald en weer bijna droog bent. Ik vind het leuk om zo het regenseizoen mee te maken!
    Читать далее

  • Prachtig blauw water en dierenrijk

    23 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 28 °C

    Vanmorgen zijn Juul en ik naar Rio Celeste geweest. Dit is een punt waar het water mega blauw is. Dit komt doordat bepaalde mineralen samen komen uit de aarde waardoor het helder blauw kleurt. Niet zoals je wellicht in Griekenland oid hebt gezien. Eerder beetje melk achtig blauw maar dan helderder. Snappen jullie het nog?!😉
    We waren samen met een Duits meisje en onze gids Gonzalo en chauffeur Erik.
    Onderweg hebben we veel gekletst over waarom hij hier terecht is gekomen en waarom hij doet wat hij doet. Al snel hadden Juul en ik door dat hij eigenlijk 1 stop woordje had, nouja 2 namelijk 'My friend'. Iedereen was zijn vriend. Op een gegeven moment kon ik hem bijna niet meer serieus nemen omdat hij het zo vaak zei en ik barste in lachen uit, Juul met mij. Hij vroeg direct waarom we zo aan het lachen waren, dat kon ik hem natuurlijk niet vertellen haha.
    We reden door de prachtige natuur en ineens stopte de chauffeur. We zagen kaaimannen! En schildpadden! En ook nog 4 apen! Wauw wat bijzonder om al de dieren zo samen te zien. Het was een kleine Kaaiman van circa een meter met prachtige kleuren op de rug. Er zaten ook wat reigers en er kwam iets aanvliegen. Ik had natuurlijk mijn verrekijker al paraat en ik zei 'het lijkt wel een ijsvogel'. Ik had de vogel (soort van) goed. Na wat zoekwerk kwamen we eruit dat het de Amazone ijsvogel was! Vet beest, lijkt op onze ijsvogel maar dus net wat anders. We reden weer door en verderop kwamen we een luiaard tegen. Hoog en ver in de boom, maar met de telelens van de gids erg goed te zien. Een sloom, maar cool beest om te zien. Helemaal in de chill stand.
    We reden door, hier en daar een bui, en uiteindelijk waren we bij Rio Celeste. De hike begon, we hoorden uilen, toekans, vogels, vogels, vogels, vogels en vogels. Je oren weten niet waar wie hoe of wat ze moeten horen. Zo'n bijzondere explosie aan geluiden, heel gaaf om mee te maken. Onze wandeling werd beloond met de prachtige waterval bij Rio Celeste. Het prachtige blauwe water waardoor je niet weet waar je kijken moet, de indrukwekkende waterval stort in volle vaart naar beneden en kleurt prachtig blauw. Later zijn we een stuk verder gelopen en kwamen we uit bij de oorsprong van de rivier. Hier zie je de 2 stromen samen komen. Als je goed kijkt zie je een lijn tussen de 2 wateren, heel bijzonder om te zien.
    Langzaamaan zijn we weer terug gelopen en hadden we er een hike van ruim 3 uur op zitten. Lekker actief bezig geweest weer. Juul en ik beloonde onszelf met een verse kokosnoot, heerlijk!
    Op de terugweg spotte we de halsbandarassari toekan. Mijn eerste toekan in Costa Rica! De natuur hier blijft zo overweldigend. Ook de contrasten zijn soms zo groot. Dankzij het regenseizoen staat alles in bloei en in het groen. Al is het volgens de Tica's (zo heten de inwonders van Costa Rica) een van de meest droge jaren sinds jaren.
    Op de terug weg kregen we nog een cadeautje van een uitzicht op de vulkaan. Deze is overigens constant aan het roken, dat is wel een mysterieus en gaaf beeld. Ook omdat er vaak laaghangende bewolking om heen hangt en ook in het dal er omheen.

    Ik ga heel goed in m'n dierenlijstje;
    - Vogels!! Ontelbaar!!
    - Apen
    - Luiaard
    - Salamander
    - Kaaiman
    - Schildpadden
    - Spinnen
    - mini slang
    - mini kikker

    Na de hike kwamen we weer in ons hostel in onze gedeelde kamer en alle 4 andere bedden waren leeg! Wij waren helemaal blij en ik zei maar misschien komt er nog iemand. Nadat we wat hadden gegeten liep ik even langs de kamer. Ik kom terug bij Juul 'We hebben 2 mannelijke huisgenoten' Waarop Juul zegt 'Je liegt!' Haha niet dus. 'Maar straks snurken ze' zei Juul. Nouja daar heb je geen invloed op. Wij vertrekken morgen. Ik zei als ze snurken gaan we morgenochtend geen rekening met ze houden als wij op tijd op moeten. We zullen zien wat de nacht ons brengt.

    Juul en ik hebben een traditie, want het is de 3e keer dat we dat doen dan schijnt het een traditie te heten. We testen chips op smaak en structuur. First World problems I know, maar toch leuk.
    De chips meter.
    Chipsmeter dag 1.
    Smaak BBQ;
    Structuur: 9
    Smaak: 6
    Totaal score: 7

    Chipsmeter dag 2.
    Smaak tomaat kaas peper;
    Structuur: 7,5
    Smaak: 9
    Totaal score: 8,2

    Chipmeter dag 3.
    Smaak limoen zout;
    Structuur: 7
    Smaak: 8
    Totaal score: 7,6

    Dan zijn jullie ook weer bij. Volg mij voor meer chips tips😉
    Читать далее

  • Bus - boot - bus -> Monteverde

    24 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 21 °C

    Vanmorgen zijn Juul en ik op de bus gestapt naar Monteverde. Ik stond te wachten en kwam de gids van gister tegen 'My friend, my friend you okay?!' Haha de energie van deze man houdt niet op, wel gezellig.
    Er kwamen 3 bussen aan waardoor het enigzins onduidelijk was welke bus we moesten hebben, tot ik de chauffeur vond met mijn naam erop. Wij stapten in de juist bus en gingen weg uit La Fortuna onderweg naar Monteverde.
    Monteverde ligt aan de andere kant van Laguna de Arenal, het meer. Hier hebben ze een leuke reis manier op bedacht namelijk bus - boot - bus van La Fortuna naar Monteverde. Na een uurtje rijden kwamen we aan bij de boten. Hier stapten we in en gingen varen. Heerlijk rustig kalm water en de kapitein probeerde ons nog wat dieren te laten zien. Op een stuk hoorde hij apen schreeuwen, helaas hebben we die niet gezien. Wel een eiland vol grote zilver reigers en bigua aalscholvers. M'n vogelkennis was dus weer helemaal on point, want de aalscholver herkende ik natuurlijk direct. Al is deze een slagje kleiner dan 'onze' Europese. Juul is al besmet aan het raken met het vogelvirus😏

    Onderweg zagen we de vulkaan prachtig gehuld in de wolken. Het blijft een bijzonder seizoen, het regenseizoen.
    Aangekomen aan de andere kant van het meer stonden er 4 witte busjes en 2 chrysler voyagers klaar. Iedereen kwam de boot af en keek verdwaasd om zich heen. Wij hadden ook geen idee waar we heen moesten en welke bus we moesten hebben. We gingen het beide ergens anders vragen en Juul vroeg een chauffeur of hij het was waarop de chauffeurs vroeg aan Juul 'Are you Janneke?' Waarop ze ja antwoordde terwijl ik ook reageerde dus de chauffeur keek verbaasd om zich heen. Wij moesten hard lachen uiteraard haha. We mochten in de chrysler! Hoe fijn, lekker met 6 personen over een weg waar nog nooit wegenbelasting voor is betaald, zoveel kuilen zaten er in. Na een goed uur rijden kwamen we rond 12:00 aan in de Rainbow Vally Lodge die ik al had geboekt, weliswaar voor 1 persoon, maar de receptie leek het niet eens op te merken. Wat een prachtige heerlijke lodge is dit!
    Vannacht hadden we nog 2 mannen in de kamer die erg goed konden snurken en weinig rekening hielden met anderen. De 2 nachten daarvoor zaten we in een 'Air Conditioning War'. Dus hoe heerlijk dat we de komende 3 nachten alleen met z'n 2e slapen.
    Het regenseizoen deed haar naam (eindelijk) eer aan. We kwamen aan en het ging stort regenen, de hele middag. Monteverde ligt veel hoger in de bergen (1.330m) en heeft veel 'laaghangende' wolken. Er is veel mist wat een heel mysterieus en tof effect geeft, zo anders dan La Fortuna maar ook weer heel bijzonder.
    Op de laatste foto is het uitzicht vanuit onze lodge te zien. Hopelijk wordt het een deze dagen nog iets helderder zodat ik een foto kan maken met iets meer uitzicht.
    We hebben hier best veel ruimte, dus onze spullen liggen overal. Dat wordt nog wat met inpakken. Vanmiddag door de regen met 24 graden lekker boodschappen gedaan en daarna met een muziek, een biertje, een chipje een boekje lezen en wat gepuzzeld. Even ontspannen, het is ook onze dinsdag! Daarna lekker pasta gekookt. We zouden een nachttour doen, maar het regende zo heftig dat we die naar morgen hebben verplaatst.
    Morgenochtend gaan we een hike in het Misty Forest doen en naar het Cafe Kolibri, nu al zin in!

    Grappig hoe snel je een klik met iemand kan hebben en hoe goed dat gaat. Juul en ik kennen elkaar nu 4 dagen volgens mij, maar het lijkt aan de ene kant veel langer en aan de andere kant leren we elkaar ook nog echt kennen. Wel heel leuk tot nu toe en we kijken tot wanneer en hoe lang onze rit nog samen is. In ieder geval nog 3 dagen hier in Monteverde en dan zien we verder. Gezellig is het zeker en dat is het belangrijkste!

    Chipsmeter!
    Smaak; kaas in ronde vormpjes
    Structuur: 9
    Smaak: 10
    Top chips!

    Vogelmeter!
    De afgelopen dagen weer zoveel vogels gezien dat ik ze niet allemaal meer bij kan houden😅
    Van de week al kolibries gezien, maar erg benieuwd naar het cafe van morgen!

    Amerikanenmeter!
    Er zijn hier zoveel Amerikanen waar wij graag om lachen en deze doen uitspraken zoals; 'I'm embracing it' 'What's up what's up what's up what's going on' 'it's amazing, so amazing'.
    Hele koffers nemen ze mee om deze vervolgens over de hobbelige wegen te slepen. Ze lijken af en toe wel wereldvreemd. Het is echt een ander slag mens. Aan de andere kant is het maar goed dat we niet allemaal hetzelfde zijn haha.
    Читать далее

  • Cloud Forest, Cafe Colibri, night tour

    25 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 20 °C

    Ik ben hier een week! In de auto vanmorgen rond 9:10 dacht ik wow in NL is het nu bijna 17:15 en vorige week om 17:15 stapte in aan boord van de Boeing 787. Het is snel gegaan en toch weer niet🤔 Ik heb al zoveel meegemaakt maar er staat mij ook (als het goed is) nog zoveel te wachten!
    De lodge waar we overnachten is werkelijk fantastisch, het is ruim en heeft waanzinnig uitzicht en dikke prima bedden. Het is ook heerlijk om al je spullen overal en nergens te laten slingeren. Vanmorgen werden we wakker met het geluid van de vogels en een prachtig uitzicht. Wat een cadeautje! Het is hier zo bijzonder qua weer. Het kan ineens mega mistig zijn en frisjes, want we zitten in de bergen, en later breekt het helemaal open en is het een heerlijke temperatuur en doet zelfs de zon haar best!
    We zijn naar een Misty Cloud Forest geweest waar het op sommige stukken ineens mistig was en daarna weer weg trok. Ik hou van deze mystieuze omgeving. Zo tof hoe dat zo veranderlijk is. Als je even niet kijkt ziet alles er weer compleet anders uit. Ook weer een nieuw beest leren kennen, ik had namelijk een bloedzuiger op m'n arm. Goede weerhaakjes heeft die want hij bleef echt een beetje hangen.
    Wederom pachtige natuur en we hoorden steeds een vogel die klonk alsof je een tuinhekje dat vrij roestig is open en dicht aan het doen bent. De vogel helaas tot op heden nog niet gevonden (stay tuned!) Sommige bladeren van planten waren zo groot, nog groter dan mijn neefjes van 3 en 6! Ter illustratie, kijk naar de foto met m'n hoofd erop. Er liepen ook een paar beekjes doorheen en de uitzicht punten waren mega tof. Heel veel groen groen groen hier.
    Aansluitend zijn we naar Cafe Colibri geweest. Dat is een beetje gemaakt, maar wel prachtige kolibries gezien die rakelings langs je vliegen, de een nog mooier dan de ander. Hier hebben we wat gedronken en gegeten.

    Smiddags rustig aan gedaan, rondje door het stadje gemaakt en thuis boekje gelezen. Ook hebben we de reisplannen doorgenomen. Ik ga zeker naar Uvita hierna en Juul heeft besloten uiteindelijk ook die kant op te gaan, dus we hebben alvast bus kaartjes gekocht voor vrijdag voor de bus van 5:30 smorgens (😱😱). Waarschijnlijk zullen na Uvita onze wegen scheiden, maar het is bijzonder hoe snel je op elkaar ingespeeld raakt en hoe leuk en gezellig we het hebben. Morgen komt haar collega Janneke (lekker verwarrend dus ik probeer Juul aan te leren mij Jans te noemen) ook naar Monteverde. Vandaag zei Juul "kijk een roofvogel" waarna ze zei "oh het is wel besmettelijk het vogelvirus". Jahaha En dat is het zeker, dat is heel leuk om te merken! Ik heb een prachtig vogelboek mogen lenen van een vriendin dus die blader ik zo af en toe lekker door.

    We hadden een Soda gehaald (bonen, rijst, sla, en groeten) en zijn rond 19:30 opgehaald voor de 'Nighttour' die dus savonds is ipv snachts zoals de naam wellicht doet vermoeden. Door de regen gingen we van start en we hadden een prima score! Wel 3 soort leave bugs gezien, 2 wandelende takken, een wolfspin, een mot mot vogel, een slapende toekan, een glaskikker met eitjes, een briljant kikker en een groefkopadder. Een slang dus, mega tof! Ondanks de regen wel een hele leuke ervaring.

    Chipsmeter;
    Smaak; jalapeno peper
    Structuur; 9
    Smaak; 9
    Overal score: een 9!

    Vogelmeter;
    Heel veel kolibries vandaag en wat Aras. Mijn vogelhart heeft het hier heel erg goed.

    Amerikanenmeter;
    In het park zaten een paar Amerikanen waarop de een tegen de ander zei 'I like spiders' Waarop de ander reageerde 'I just loooove Spiderman' hahaha
    Читать далее

  • Vogels, vlinders en bliksem

    26 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 20 °C

    Laatste dagje Monteverde! We hadden niks op de planning staan want we wilden rustig aan doen en waren niet zeker over wat wel of niet te doen. We startte de dag weer met prachtig uitzicht, wat genieten als je de gordijnen open doet. Qua weer lijkt het hier elke dag wel op elkaar. In de ochtend zon, lekker warm en hier en daar een wolkje. Gaandeweg veranderd dit naar meer wolken, mist en buien. Soms loop je letterlijk door de wolken heen en is het ineens extreem mistig. Heel bijzonder om mee te maken. Na onze rustige ochtend zijn we naar de Butterfly Garden geweest (hou de Amerikanenmeter hiervoor in de gaten😅😱). Nadat we zijn afgezet door de taxichauffeur, letterlijk(!!) en figuurlijk stapten we de vlindertuin. Dure les voor ons, vooraf afstemmen wat de rit gaat kosten. Weer wat leergeld betaald.😅
    De tour in de vlindertuin was net begonnen, maar we konden nog snel aanhaken. Er was al een gezelschap bezig met een gids (Daniel), 2 Duitsers, een Amerikaans stel en 1 jongen ergens uit Europa. De meest prachtige vlinders kwamen voorbij en Daniel, de gids, vertelde leuke weetjes nouja hij deed zijn best. De dame van het Amerikaanse stel had zelf iets van een boerderij dus die brak vaak in in het gesprek 'What can you tell us about this Daniel' maar dan met een méga irritante stem. Deze mevrouw zat in luttele seconden in onze allergie👌🏻. Onderaan meer uitspraken van deze mevrouw(stay tuned). De vlinders zaten in afgesloten ruimtes tussen tuinen en tussendoor liepen we door een bomenpartij waar een aantal vogels aan het bekvechten waren. Mijn vogelogen gingen direct aan! Ineens zie ik een rood kopje die typisch als een specht omhoog de boom beklom! Op 1 of andere manier kreeg de Amerikaanse man deze op de foto, oké eerlijk is eerlijk 1 punt voor de Amerikanen. Ik probeerde met de app de vogel te zoeken wat niet lukte. Thuis dan maar doen, maar hij stond in m'n hoofd gegrift.
    Toevallig had ik een bloemenjurk aan en 1 vlinder ging steeds op m'n jurk zitten. Er waren ook veel vlinder die met dichte vleugels bruin waren. Deze heet de uilvlinder. Aan de onderkant lijken de vleugels op een oog van een uil. De bovenkant (meest rechterkant op de foto) lijkt op de oog en neus van een slang. Deze vlinder heeft dus een perfect eigen afweersysteem ontwikkeld door vogels af te weren als deze dichtbij komen zodat ze schrikken van de 'uil' of 'slang'.

    Via de supermarkt wandelde we terug naar onze lodge en het begon te regenen. Niet veel later begon het ook te onweren en bliksemen, ook dat is het 'leven' in de bergen. We liepen langs een kleine hoogspanningsmast en ineens sloeg de bliksem daar in! Vonken schoten er vanaf. Deze mast was op nog geen 2 meter van ons af en een seconde later links van ons een keiharde donder en we schrokken ons rot. M'n hart zat in m'n keel. We liepen 2 tica's (zo noemen ze de vrouwelijke inwoners van Costa Rica) tegemoet en die zagen er heel content uit. Dus dachten we het zal wel mee vallen. Gelukkig hield de onweer op en waren we bijna thuis. We dachten als het de tica's zo weinig uit maakt, dan zal het wel los lopen.

    Thuis heb ik de specht opgezocht en het bleek een Koningsspecht! Wat een vet beest met z'n knalrode hoofd en zwarte rug met witte streep. Heel tof om die ook aan m'n lijstje toe te kunnen voegen!
    Daarna hebben we de middag weer lekker rustig aan gedaan en onze tas ingepakt want morgen wacht er ons een lange reisdag naar Uvita. Om 5:30 moeten we de bus hebben. We zullen de hangstoelen gaan missen van deze lodge.

    Vanavond zijn we uit eten geweest met een collega van Juul die toevallig vandaag is aangekomen in Monteverde. En die toeva ook Janneke heet, lekker makkelijk. We hebben gegeten bij Taco Taco, erg lekkere Mexicaanse stoofpot had ik met mini wraps met dips zoals bruine bonen dip, guacamole, tomaat en wat kaas. Het was gezellig en we hebben lekker gegeten.

    Chipsmeter;
    Vandaag geen chips, we hebben restjes opgemaakt van de vorige dagen.

    Vogelmeter;
    De vogel van het 'roestige tuinhekje' heb ik gevonden! Het lijkt een kauwachtige en hij heet Langstaarttroepiaal!
    Natuurlijk mag de Koningsspecht ook niet vergeten worden vandaag, prachtig beest. Onderweg van de Butterfly Garden naar de supermarkt kwamen we de Mot Mot nog tegen. Ook een prachtig blauw, groen, bruine vogel met soort kwastjes aan de staart, zie foto.

    Amerikanenmeter;
    Hier hebben jullie natuurlijk op gewacht. Deze dame heeft ons veel input gegeven. Je moet je indenken dat dit allemaal heel overdreven is. Deze dame hield geen seconde haar mond. Haar partner heeft in die volledige tijd maximaal 10 woorden gezegd, arme man😅.
    "You guys, come here, you have to see this."
    Later was ze in gesprek over een vlinder met iemand.
    "Do you have it in your garden?! Really nooo, get out of here"
    En de eerder genoemde quote;
    "What can you tell us about this Dan, and this?"
    "What is this Dan?"
    Ze mocht al Dan zeggen ipv Daniel.

    Nu snel slapen morgen vroeg op!
    Читать далее

  • Kilometers! 370 kilometer, Uvita it is

    27 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 27 °C

    De trouwe lezer weet dat het een vroegertje was vanmorgen. Om 5:15 stonden we langs de kant van de weg. Het is hier heel normaal om gewoon 'ergens' te gaan staan en je hand op te steken als de bus eraan komt. Rond 5:40 was deze er, slaapdronken stapte we in en werden we warm onthaald. Onze UK 'vrienden' uit La Fortuna zaten in de bus! Direct even lekker bijgepraat, dat was gezellig. Het begin van de bustocht waren er extreem veel bochten dus nam ik snel een primatour tegen de misselijkheid. Één van de UK vrienden werd helemaal niet goed en Juul en ik hadden het ook zwaar. Gelukkig ging het net goed en hoefde niemand te spugen. Rond 11:15 kwamen we aan in San Jose en om 12:15 zou de bus naar Uvita gaan.

    Op dit bus station stonden heel veel taxichauffeurs te wachten op aankomende reizigers. Schreeuwend probeerde ze de aandacht te trekken en ze riepen 'Mexico, Chile, Nicaragua, where you want to go'. Wij riepen grappend 'Holland' terug.

    Ik haalde nog even een koffie en probeerde er achter te komen van welk platform deze bus ging. Er werd mij verteld dat er om 12:00 werd omgeroepen vanaf waar deze gaat. De omroeper was niet te volgen, het ging in snel Spaans en via de intercom. Weer wat navraag gedaan en niemand sprak uiteraard Engels. In mijn gebroken Spaans kwam ik er achter dat 'Verde, verde' de juist bus was, de groen bus dus.

    Deel 1 gehad, op naar deel 2. Om 12:15 stapte we in, na ons misselijkheid avontuur gingen we voorin zitten. Beide aan 1 kant van het gangpad. Al snel kwam er een man binnen en die riep 'quatro, quatro'. Hij zat op stoel nummer 4 en die bleek naast mij te zijn. Deze meneer had nog nooit gehoord van het woord aura denk ik. Breed uit met z'n benen wijd lukte het mij nog net de armleuning naar beneden te doen waar hij direct z'n elleboog op plantte. Ik had nog minimale ruimte. Ook vond hij het heerlijk om te praten en bleef hij maar tegen de chauffeur praten overdreven hard, erg vermoeiend. Op de meest random plekken stopte de chauffeur en stapte er weer wat mensen in. Een deel van de mensen neemt de zitplaats nummering erg serieus en anderen totaal niet. Erg verwarrend soms. Het kan dus ook zo zijn dat halverwege iemand erbij komt die ern kaartje heeft van de plek waar jij zit.
    Deze bus had wel airconditioning, dus al snel werd het erg koud. Gelukkig had ik een trui in m'n tas. Deze rit viel qua bochten verder mee, dus ik probeerde wat te slapen met een podcast in.
    Het is bij dit soort bussen normaal om na 2 uur te stoppen zodat je naar de wc kan en/of wat eten of drinken kunt halen, zie foto. Op deze stop kwamen we Jordan tegen, een Tico (een mannelijke inwoner van Costa Rica) uit Corcovado (het zuiden van Costa Rica) die z'n bus had gemist. Hij ging dus een stuk met ons mee. Hij probeerde contact te maken dus ik raakte met hem aan de praat. Nouja aan de praat, deze man kon meer Engels dan de gemiddelde Tico of Tica, maar dan toch weer net niet waardoor elk verhaal wat hij startte net te vaag was waardoor ik steeds reageerde met yes, yes of ik soort van mee ging in zijn toon als het positief of negatief was. Dat ging ook nog wel eens mis haha maargoed hij had niet perse iets door.

    Na ruim 370 kilometer reizen van vandaag zijn we aangekomen in Uvita! Wat een tocht vandaag. We hebben 12 uur gereisd waarvan we 11 uur in de bus hebben gezeten, jeetje mina! Tevens door file. Je weet hier nooit precies of je bus op tijd gaat, of je er de aangegeven tijd over doet en waar en wanneer die precies stopt. Onderaan de streep gaat het meestal wel vrij goed.
    Nu lig ik lekker in bed, ik ben kapot. Morgen op walvissen pad, ik ben zo benieuwd. Wil je voor mij duimen/bidden/hopen dat we iets zien?! Duizend maal dank!

    Chipsmeter;
    Die is op pauze, we hebben 2 smaken gekocht maar nog niet gegeten.

    Vogelmeter;
    We hebben bijna een vogel aangereden met de bus omdat ze op de weg aan het eten waren😅

    Amerikanenmeter;
    Onder mij in het stapelbed ligt een Amerikaan😱 ik moet oppassen met wat ik zeg. Ze lijkt aardig. Het is ook goed als de goede kant van de Amerikanen getoond wordt. Verder zit hier een meisje uit Texas. Ook zij komt best prima over. Benieuwd of dit zo blijft of hoe het zicht ontwikkeld. Wellicht zijn er ook 'nuchtere' Amerikanen.
    Читать далее

  • To see or not to see the whales

    28 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 27 °C

    Eindelijk de dag waar ik denk ik het meeste van alle dagen naar uitkeek. Op zoek naar de walvissen🐋🐳!!!
    Na het ontbijt van yoghurt, muesli, banaan en primatour, gingen we naar het verzamelpunt. Hier kregen we een korte instructie, en moesten we een 'emergency contact' doorgeven voor als alles mis zou gaan.👌🏻😅🤣 Dat klinkt geruststellend!
    Na 10 minuten lopen kwamen we aan bij zee. Het was duidelijk eb want het water stond mega laag. Juul en ik maakte ons licht zorgen over de golven gezien de zeeziekte. We hoopten maar dat de primatour haar werk zou doen.
    We stapten de boot in en de eerste golf, nog in de branding, maakte ons al doorweekt. Prima start.
    We vaarden de zee op en waren vol spanning. Er waren een aantal meiden in ons hostel die gister niks hadden gezien. De dag daarvoor was er wel wat gezien en aangezien het walvissen seizoen op z'n einde is (eind oktober zijn ze weg) is het altijd maar de vraag of je wat ziet. We vaarden langs een grot en niet heel veel later zei de gids, 'We have a report'. Precies voldoende informatie om scherp te zijn dat er iets is, en precies te weinig informatie zodat je niet weet of en wat een 'report' nou precies is. We vaarden een heel stuk de zee op, maar er was niks. We waren even aan het dobberen en niet veel later 'We have a report'. Spannend! Weer gingen we een stuk varen en daar aangekomen weer niks. Wat een spanning je weet nooit wanneer wat komt en je gaat af op de kennis en kunde van de gids en crew. We waren weer aan het dobberen toen de gids weer zei 'We have a report'. We vaarden een heel stuk de zee op en daar lagen 3 andere boten te dobberen, zou het dan toch....?! Er gebeurde niks het was helemaal stil op de golven en wat wind na. Vol spanning keek iedereen elkaar aan, zou het dan nu wel zo zijn. Ineens zagen we een rug van een walvis en de moeder! Wauw wat vet, niet veel later zagen we het weer! En het kalfje sprong uit het water, magisch en krachtig beest zeg super tof. Elke 5 a 10 minuten kwamen ze omhoog en konden we ze zien. Er was zelfs 1 moment waarbij de boot zo dicht bij de walvissen was dat ze op max 5 meter van ons af boven kwamen. Wat een gigantische beesten en zo dichtbij dat is echt mega bijzonder! Dit voelde toch wel euforisch, zo vet vonden we het. Naast dat we hiervan allemaal beeldmateriaal hebben geschoten, heb ik genoten van het uitzicht op de dieren en genoten dat het zo dichtbij was. Wat een geluk en wat vet dat we dit hebben mogen mee maken. Heel dankbaar hiervoor.
    Niet veel later gingen we weer terug naar de kust. Wat een ervaring! Ondanks dat we niet helemaal fit waren door de zeeziekte. Dank voor iedereen die heeft gebid/gehoopt/geduimd! Het heeft allemaal gewerkt!👌🏻🐳🐋☀️🇨🇷💃🏼🪩

    Daarna zijn we lekker naar het hostel gegaan en waren we aan het nagenieten.
    De zon scheen heerlijk dus na de lunch zijn we nog naar het strand gewandeld waar we in zee hebben gezwommen. Heerlijk water.
    We zijn terug gegaan en uit eten geweest en we hebben geproost op een van onze laatste avonden en dagen samen. We hadden een leuk tentje uit gezocht maar deze bleek dicht en ohja deze bleek ook te koop te staan😅 tot zover. Uiteindelijk ergens anders een lekker pasta gegeten.
    Daarna deed het regenseizoen haar naam weer eer aan. Bliksem onweer en stortregen vulde deze avond. Nu weer lekker slapen. Toch wel een intensieve dag.

    Chipsmeter;
    Smaak: chili cheese jalapeño
    Structuur: 7,5
    Smaak: 7,8
    Totaal score: 8, prima lekkere chips!

    Vogelmeter;
    Voor we de boot in stapte zagen we een pelikaan! Heel cool. Toen we eraf stapte zag ik een witte ibis en het hostel waar we nu zitten heeft zoveel vogels in de achtertuin dat het elke dag genieten is.

    Amerikanenmeter;
    Uiteraard hadden we op onze boot een Amerikaans stel. De eerste keer dat er een walvis uit sprong was. 'Holy cow people' haar stopwoordje was 'people' dat zei ze te pas en te onpas. Op het moment dat de walvis heel dichtbij was zei/schreeuwde ze 'What about that for up close people'. Later vroeg de gids of er iemand ziek was, iedereen zei nee en deze dame antwoordde 'No not at all, you know I never get sick people'. Waarop wij zeiden, niemand heeft je dat gevraagd maargoed. We hebben weer gelachen!
    Читать далее

  • Laatste dag in Uvita

    29 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 26 °C

    Er was geen plan voor deze dag, heerlijk, eens zien wat de dag brengt. Bij het ontbijt waren er 2 andere meiden en die waren van plan om naar de waterval van Uvita te gaan lopen. De Catarata waterval. Een goed uur lopen, maar als het goed is zouden we dan prachtig uitzicht hebben en konden we daar zwemmen. Boterhammen smeren, en aan de wandel. Halverwege haalde ik een kaartje voor de bus voor morgen en toen begon het te regenen. We twijfelden of we door moesten lopen of niet. De regen was warm en het was nog steeds 25 graden dus het deed ons eigenlijk niks. De meid uit Amerika (+1 voor Amerika) zei 'My dad always says what is better water-resistant than my skin? So why wear so many clothes?!' Want ja hoe minder je draagt hoe minder er nat kan worden, dat is wel het motto hier.
    We liepen een stuk over de weg en kwamen daarna op de onverharde weg terecht. Na een goede 3 kwartier lopen kwamen we aan bij een rivier. In het midden van de rivier was een klein soort eilandje. En achter dat eilandje zag de stroming er erg sterk uit. Ëén van de meiden (weer +1 voor Amerika) probeerde over te steken, maar het tweede stuk ging niet. Ze liep een stuk tegen de rivier in over de rotsen en probeerde daar over te steken. Dat lukte haar uiteindelijk wel! Er volgde er nog 1 dame. Wij dachten met z'n 3e. Alles wat je heen moet, moet je ook weer terug. En we zagen het niet echt zitten, dus wij gingen met z'n 3e terug. Na de lunch een lekker boekje gelezen in de hangmat en rustig aan gedaan. Ik ben de achtertuin in gegaan met m'n verrekijker en heb weer heel wat vogels gezien. Ook een aantal die ik niet eerder had gezien, dus die toegevoegd aan m'n app.
    Wel wilde ik nog graag zwemmen, dus we liepen naar het strand. Elk strand hier zit in het nationaal park, dus je moet entree betalen. Gister konden we nog gratis omdat we de walvis tour hadden gedaan. We kwamen er rond 16:30 aan (het sluit om 18:00) en moesten alsnog betalen, terwijlwe alleen even wilden zwemmen. We wilden niet betalen dus we liepen weer terug. Ik ben uiteindelijk nog door gelopen naar een andere ingang van het strand en daar kon ik zo doorlopen. Ik heb nog even gezwommen en genoten van de zon die onder ging achter de wolken en de gieren die boven de palmbomen uit kwamen vliegen tijdens het zwemmen. Een klein magisch momentje.

    De meiden waren terug van de waterval en lieten foto's aan ons zien. Toen kwamen we er achter dat dat niet de juiste waterval was haha dus hun hele wandeling was voor niks uiteindelijk.

    Vandaag ben ik voor het eerst verbrand. Een klein beetje op m'n schouders en m'n nek😅🥲

    We hebben gegeten en op een gegeven moment kwam de beveiliging van het hostel en er ontstond een soort night tour de achtertuin in. Al vrij snel zagen we 3 wasberen! Die had ik nog niet gezien. Verderop zagen we een kaaiman. Blijkbaar leven er 2 kaaimannen bij dit hostel in het water vlak bij, en soms lopen die het toilet gebouw in. Gelukkig heb ik savonds nog niet hoeven plassen anders was ik die wellicht wel tegen gekomen! We zagen nog een slapende vogel en een kikker. Toch weer leuk.

    Morgen nemen Juul en ik afscheid van elkaar, voelt gek en goed tegelijkertijd. Ik heb morgen weer een reisdag, benieuwd wat dat mij gaat brengen.

    Chipsmeter;
    Laatste gezamenlijk Chipsmeter. Ik weet nog niet of deze in stand blijft.
    Smaak; tortilla cheese
    Structuur; 6,7
    Smaak; 7,3
    Totaal score; 7

    Vogelmeter;
    Vandaag heb ik 2 ijsvogels gezien! Twee keer de groene ijsvogel. Het blijven mega vette beesten. Elke dag zie ik ook super veel gieren, die vind ik ook zo tof! Ik zag een mooie roofvogel in de achtertuin zich wassen, Yellow headed caracara. En een mix tussen een meerkoet en een steltloper, Northen Jacana.
    Vlak bij de rivier hebben ik 2 toekans gezien de Yellow throated toecan.
    Het was een dag vol vogels, heerlijk.

    Amerikanenmeter;
    Ik heb veel gepraat met de girl from Californië en ik moet zeggen ze heeft me positief verrast! Ze zei wel duizend keer 'like ....' als ze iets aan het vertellen was, maar ze is oprecht leuk, aardig en grappig met zelfspot. Dus de Amerikanen komen iets positiever in beeld. Zo ben ik dan ook wel weer.
    Читать далее

  • Terug naar San José

    30 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 22 °C

    Om 5:15 ging de wekker van Juul in onze kamer. Ze ging met 2 meiden van het hostel naar de watervallen. Ik ben m'n bed uit gegaan om gedag te zeggen en daarna nog even lekker m'n bedje in gegaan. Wel gek om nu niet meer met haar te zijn, maar het is helemaal goed zo.

    Ik pakte m'n tas in en rond 10:00 ging ik naar de busterminal. M'n bus zou rond 11:00 gaan en ik moest er uiterlijk 10:40 zijn. Ze weten nooit precies hoe laat de bus vertrekt omdat deze om 8:00 ergens start en er vaak wel file is of ander random op onthoud. Rond 10:40 stonden er 5 bussen, ik had geen idee welke 'mijn' bus was. Dit bleek bus 110 te zijn, en dit was dezelfde chauffeur die mij naar Uvita heeft gebracht. Er was wel iets van herkenning wat wel grappig was. Deze bus was best wel vol, maar ik had gelukkig nog een plekje naast een vriendelijke meneer die een poging deed om een gesprek aan te gaan in het Spaans, maar door mijn gebrekkig Spaans strandde dit gesprek vrij snel😅 Engels leek de meneer niet helemaal te snappen.

    De bussen stoppen hier te pas en te onpas, er zit letterlijk geen systeem in. Iemand zegt, mag ik er daar en daar uit en dan gebeurd dat ook. Er was een dame die ruim een kwartier weg was en de bus was dus op haar aan het wachten, maar iedereen gaat er gemoedelijk mee akkoord.
    Zonder al teveel file kwamen we rond 15:00 aan bij de terminal in San Jose. Het was voor mij 20 minuten lopen naar mijn hotel. Daar aangekomen bleek dit een vrij krakkemikkig hotel te zijn, maargoed daar is de prijs ook naar. Het is alleen douchen, slapen en morgen weer door naar Puerto Viejo.

    Ik was even vergeten dat je in deze stad een dikke huid moet hebben en veel moet negeren. Er wordt veel geroepen naar je hoofd. Al zeg ik de meeste vriendelijk gedag, er zijn ook veel zwervers op sommige stukken. Ook weer lekker veel prikkels, kennen we die post nog😉 Nadat ik een bus ticket voor morgen had gehaald, boodschappen had gedaan en geld had gepint ben ik uit eten geweest bij Cafe Rojo. Op 2 minuten lopen van mijn hotel. Ik zag hem toevallig op TripAdvisor en deze had super goede reviews. Heerlijk Vietnamees eten in een soort (bijna Hollandse) huiskamer met Spaanse muziek. De combinatie geeft een heerlijke sfeer. Dat is erg leuk. De mensen zijn ook super vriendelijk en het eten echt goed! Daarna lekker terug naar hotel, serie kijken en slapen. Morgen om 8:00 de bus naar Puerto Viejo. Ik ben benieuwd.

    Chipsmeter;
    Er is geen chips gegeten vandaag😅🤷🏼‍♀️

    Vogelmeter;
    Lang in de bus gezeten en er waren niet mega veel vogels. Wel onderweg veel gieren gezien en vanmorgen nog de kaaiman gezien bij het hostel in Uvita. Dat was wel tof. Je moet een beetje inzoomen bij de tweede foto dan zie je hem zitten in het midden.

    Amerikanenmeter;
    Dit is de eerste dag zonder dat ik in contact ben geweest met een Amerikaan, halleluja! Hahaha
    Читать далее

  • Adios San Jose. Hola Puerto Viejo

    31 октября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 27 °C

    Ik merkte dat ik erg graag uit San Jose wilde vertrekken. Ik liep in de ochtend langs allemaal zwervers en ondanks dat het eten gister heel lekker was, sliep ik niet in een mega fijne buurt. En dan niet te spreken over het bed met bulten haha. De kussens en het bed waren erg slecht. Gelukkig vertrek ik hier en heb ik voor m'n laatste nacht in San Jose een wat gezelliger en ik denk betere kamer geboekt.
    Op het busstation raakte ik aan de praat met een Canadese en Amerikaanse dame. Deze waren wel gezellig maar zaten een stukje achter mij. Im deze bus werden de busnummers op het kaartje weer heel serieus genomen. De chauffeur zei direct welk nummer je had en keek of je daar ging zitten. Anders riep hij je nogmaals je nummer na. Gelukkig zat ik op de 2e rij in de bus, goed tegen de wagenziekte. De bus vertrok precies op tijd! (That's a first).
    Deze busrit had gelukkig weinig bochten wat het super fijn maakte voor mijn reisziekte. Aangekomen in Puerto Viejo merkte ik direct dat de sfeer heel goed was ookal regende het wel. Een man zat rustig kokosnoten stuk te maken op zn wagentje en een andere man zat in de boom bladeren te kappen. Ziet er toch wel enigszins eigenaardig uit, zo'n man hangend in de boom zie foto's, maar wel tof.
    Na 10 minuten wandelen kwam ik aan bij m'n hostel. De eigenaar van m'n hostel is super fijn en aardig. Hij is chill legt alles duidelijk uit en de sfeer is direct al relaxed.
    Ik had mij lekker geïnstalleerd op m'n kamer en was gaan chillen in de hangmat. Ik voelde me wat onrustig en 2 meiden gingen hardlopen, dus ik dacht goed idee. Met 30 graden en mega hoge luchtvochtigheid heb ik toch 4,5km gerend. Dat was desalniettemin erg lekker.

    Er zijn best wat gezellige dames in het hostel en ook een aantal Nederlandse. Ik slaap met 2 Franse dames op de kamer waarvan 1 mij uitnodigde om mee te gaan naar een karaoke feestje en daarna naar een Halloween feest. Blijkbaar wordt dit groot gevierd hier.
    Het is dus vandaag Halloween en daar stond ik helemaal niet bij stil. Ik ben met andere meiden naar de feestjes geweest en dat was heel gezellig. Met een gemêleerd gezelschap van wat Nederlanders, Duitsers, man uit Peru en wat Fransen hebben we een leuke avond gehad. Het is nu redelijk laat en morgen wilde ik met een Frans meisje naar het Cahuita National Park gaan. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of dat nou wel of niet gaat gebeuren haha maargoed het is vakantie. Rustig aan, lekker chillen en morgen zien we wel. Ik heb genoeg dagen hier, dus anders doe ik dat een dagje later.
    Читать далее

  • Het is hier fantastisch!

    1 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 28 °C

    Dat klinkt als een slechte slogan van een slechte film of serie. Op dit moment geeft het wel weer hoe ik mij vandaag voel.

    Na ons feestje van gister, stond ik met lichte hoofdpijn op. Gisteravond heb ik met 2 Nederlandse meiden, 2 Duitsers om 1u snachts koekjes gegeten, water gedronken en gezellig gekletst. We raakte in een gesprek over rijst en bonen waarna de Duitser met een liedje kwam over bonen en rijst die blijkbaar gedraaid was op het feestje. Het was vrij hilarisch. Voor de liefhebber, zoek dit op. Het nummer heet; Rice and Beans (zou je denken) van Compania Folclorica Matambu. Luister dit voor een vrolijke noot! 🤪

    Vanmorgen kwam bij mij de realisatie binnen dat ik gistermiddag onderweg in de bus van San Jose naar Puerto Viejo een koffie heb gekocht voor 1000 colones (circa €1,80) en dat ik gisteravond een Corona heb gekocht, ook voor 1000 colones.🤔 D
    Dat is toch een aparte realisatie, bier en koffie is even duur op ongeveer dezelfde inhoud.

    Oorspronkelijk zouden we rond 8:00 de bus nemen naar Cahuita National Park, maar de Franse en ik werden rond 7:30 wakker. En de Franse (Emma) voelde zich niet mega goed. Dit is qua tijd uitslapen voor hier, maar die bus van 8:00 gingen we niet meer redden natuurlijk. Opzich geen ramp er gaan genoeg bussen en iets langer slapen was wel fijn.
    Bij het ontbijt sprak ik de buurvrouw (Theodora) die uit Roemenië komt maar in Amsterdam woont en ik vroeg of ze mee ging. Met licht brakke kopjes stapten we met z'n 3e om 9:20 in de bus.
    Na een half uur rijden trok Theodora aan het koord om de bus te laten stoppen. Dit was alleen veelste vroeg dus schuldbewust keken we een beetje om ons heen maar we stapten niet uit, anders moesten we echt ver lopen.
    Bij de juiste halte aangekomen liepen we naar de ingang van het park waar we een donatie deden.
    Dit is een bijzonder park omdat de ene kant de zee is en aan de andere kant de jungle, zie filmpje. Het is zo grappig dat het zo'n contrast is maar tegelijkertijd is het zo prachtig. De zon brandde al snel dus het werd errug warm, gevoels temperatuur circa 35 graden! Gelukkig was de hike redelijk veel in de schaduw, dus dat was fijn. Er lopen altijd wat mensen met gidsen in de parken, de tactiek is even mee te luisteren en vaak is er wel iemand die je iets meer verteld over wat er te zien is.
    We hebben zoveel gezien vandaag!!

    Heel veel hagedissen wat heel leuk is, met knalblauwe staart. We zagen een luiaard op iets van 5 meter, zo dichtbij! Deze beesten bewegen serieus langzaam, dat is bizar. Deze was 'in actie' maar na 10 minuten was die pas op z'n nieuwe plek wat nog geen 2 meter verder was. Erg leuk om te zien want de vorige luiaard die ik zag was op 80 meter via een telelens. Deze kon ik bij wijze van aanraken (dat doen we natuurlijk niet). Op de boomstam zaten 10 vleermuizen te chillen! Misschien moet je inzoomen om het te zien, maar dat was echt tof. We hebben ook veel apen gezien, hun hoofden zagen er vrij agressief uit waardoor we snel verder liepen. Later zagen we nog een moeder met een jong op de rug schreeuwen. Ondertussen kwamen er 2 apen via de bomen naar haar toe. Dat schrok ons redelijk af dus snel liepen we door. Niet veel later zagen we een wasbeer uit een kokosnoot eten. Slim beest wel en een hoge schattigheidsfactor, al zijn deze beesten mega bijdehand en weet je nooit wanneer ze wat doen dus je moet erg opletten.
    Het was een hike van circa 10 kilometer dus dat was aardig aanpoten, maar tussendoor hebben we even gezwommen om af te koelen. Het helder blauwe prachtige water met prachtig uitzicht is zo fantastisch. Ik heb veel mentale foto's genomen! Hier in Puerto Viejo ben ik zo blij dat ik wat langer ben. Ik vind de sfeer in dit dorpje heel fijn, de mensen in het hostel zijn super chill en als ik wil kan ik elke dag in zee zwemmen na een wandeling van max 10 minuten.
    Eerlijk, wat wil een mens nog meer?!!

    Rond 15:00 waren we terug in het hostel en heb ik wat geluncht en even gechillt na de wandeling.

    Ik ben nog even het stadje in gegaan en wat rond gestruint door de straten en wat souvenirs gekocht. Uiteindelijk ben ik terug gegaan naar het hostel en heb ik mijn restje pasta gegeten en een biertje gedronken.
    Even gedoucht en toen startte we met de Duitse jongen, en Theodora wat spelletjes dat was erg leuk en gezellig. Helaas vertrekken ze morgen. Halverwege begon het te bliksemen en zagen we veel flitsen in de lucht. Op een gegeven moment kwam het met bakken uit de lucht en ging het mega hard waaien, net toen onze Jenga toren onstabiel stond! Gelukkig bleef deze staan en de bui trok over.
    We hebben nog een aantal potjes Uno gespeeld en zijn toen naar bed gegaan. Morgen weer een dag, na deze dier rijke dag.
    Читать далее

  • It's all about animals!

    2 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 29 °C

    Ik wilde heel graag naar het Jaguar Rescue Centre, dit ligt op een goed uur lopen vanaf mijn hostel. Dat klonk als een prima wandeling.

    Het Jaguar Rescue Centre is een opvang plek voor dieren tussen Limón en Manzanillo. Het doel van deze plek is om alle dieren weer uit te zetten in het wild op de plek waar ze vandaan komen. Echter is dit niet voor elk dier weggelegd vanwege het lijden wat ze ondervinden. De dieren die hier zitten gaan hier dus niet meer weg. Er is een afgesloten deel waar de dieren zitten die wel terug de natuur in gaan. Deze kun je niet zien omdat ze anders teveel gewend raken aan mensen en dat is voor in de natuur niet handig.

    De mensen zijn voornamelijk vrijwilligers en het is mega leuk te zien hoe enthousiast ze hier zijn! Alle vragen mogen gesteld worden en niks is te gek. Elk dier heeft een verhaal wat het ook erg leuk maakt. Het grappigste verhaal van vandaag ging over 7 eenden.
    Een dame vond 7 eieren achter in haar tuin. Ze kon geen moeder of vader vinden die erbij hoorde, dus haar idee was om de eieren bij de kippen te leggen zodat ze in ieder geval uitgebroed werden. Na verloop van tijd kwamen de eieren uit, en eenden zijn gewend het gedrag van de ouder over te nemen. Wat zijn dingen die kippen niet doen en die eenden wel doen? Juist, zwemmen en vliegen. Dus deze eenden hebben nooit leren vliegen of zwemmen en dit doen ze dus ook niet. Ze huppen een beetje omhoog en omlaag wanneer ze lopen, erg grappig om te zien haha.
    Verder zitten er veel papagaaien en Ara's die als huisdier zijn gehouden. Bij een heel deel wordt er dan een knip gemaakt ergens bij de 'oksels' zodat ze niet of nauwelijks kunnen vliegen. Dit is erg sneu natuurlijk.
    Verder zitten er een aantal apen waarvan er 1 aap zit die 27 jaar als huisdier is gehouden, hoe sneu is dat!
    Op het terrein loopt ook een witstaarthert. Deze is gevonden toen het dier 2 jaar oud was en er geen ouder of iets gevonden was. Dit hert loopt vrij rond binnen het terrein en ze noemen haar de prinses omdat ze veel privileges heeft gekregen. Het is een brutaal beest die als je te dichtbij komt aan je knie gaat likken. Daarom moet je op afstand blijven.
    Verder zitten er luiaards, schildpadden en een kaaiman. Deze kaaiman is ook als huisdier gehouden en toen hij te groot werd hebben de eigenaren hem ergens in de natuur gezet. Deze kaaiman was toen zo gewend aan mensen dat die daar weer naar op zoek ging en uiteindelijk was deze kaaiman gevonden bij de douches van een hotel van een Duits stel!😱
    Hij was zo gewend aan mensen dat hij niet meer uitgezet kon worden.
    We zijn ook nog langs de luiaards gelopen. Er zijn 2 soorten, de tweevingerige luiaard en de drievingerige luiaard. Het zijn vreemde beesten met vreemde gewoontes. Een paar feitjes op een rij;
    - Luiaards poepen 1 keer per week, ze klimmen de boom uit om dat te doen. Verder komen ze dus ook nooit de boom uit.
    - Wat luiaards eten doet er 30 dagen over om uiteindelijk via het darmgestel naar de anus te komen.
    - Een luiaard is circa 11,5 maand zwanger.
    - Als een luiaard een baby krijgt (wat er in principe altijd 1 is) dan dient de navelstreng als een soort bungeedraad. De moeder 'poept' de baby uit en die blijft hangen aan het koord. Daarna pakt ze haar jong en neemt die op haar buik om verder te verzorgen.
    - De 2 en de 3 vingerige luiaard hebben genetisch gezien zo weinig met elkaar te maken dat ze genetisch meer lijken op een miereneter en een gordeldier.
    Snap jij het nog?! 😉

    Het was een gaaf centrum en tof om al die beesten zo te zien. Ze werken hard en doen goed hun best en dit allemaal zonder subsidie! Ze leven op donaties en de entree prijzen.

    Na het Jaguar Rescue Centre ben ik terug gewandeld naar Puerto Viejo en heb halverwege nog een koffie gedronken, deze was errug goed!
    Ik heb ook onderweg m'n eerste ijsje hier gegeten!🍦😱

    Terug in het hostel even gechillt en daarna ben ik in zee gaan zwemmen. Aansluitend heb ik een drankje gedaan en patatas bravas gegeten en nog een rondje gelopen. 2e dag op rij circa 19.000 stappen.

    De chipsmeter staat tegenwoordig een beetje stil😅

    De vogelmeter blijft draaien! Vandaag heb ik een zwarte buizerd gezien! Overal zijn veel gieren en ik zag ook de Amerikaanse wulp. Al geeft mij dat een beetje een error omdat ik niet gewend ben dat een wulp bij de zee loopt. Hier loopt ook de drieteenstrandloper, dit klopt dan weer wel in m'n 'plaatje'. Verder veel van de eerder genoemde vogels, al blijven al de kleuren zo vet om te zien. En toen ik aan zee een drankje zat te doen zag ik een pelikaan overvliegen

    De Amerikanenmeter heeft weer een nieuw hoofdstuk!
    Vandaag bij de rondleiding bij het Januari Rescue Centre was er een Amerikaans stel. Ze waren enigzins verdacht opgesteld, want ik herkende ze niet direct als Amerikanen. Dit gaf mij wel weer hoop over deze nationaliteit die ik voor het gemak over 1 kam scheer. De man heeft geen woord gezegd (dat past dan weer wel in het plaatje) maar de dame deed echt leuk mee, stelde leuke vragen en was zowaar best wel een leuk mens die oprecht geïnteresseerd over kwam. +1 voor Amerika! America's First Costa Rica second🤪😉😏
    Читать далее

  • Ik kan het nog!

    3 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 28 °C

    Fietsen, ik kan het nog haha. Ik heb vandaag ongv 40km gefietst naar Punta Uva en Manzanillo. Heerlijk om weer even te fietsen, dat was zeker 2 weken geleden!
    Als Hollander ben ik verwend met goede fietsen, ik had natuurlijk een barrel met zachte banden en een trapas die niet naar behoren werkte😅 What's not to like?!🤪

    Na een ontbijtje en een korte wandeling naar het verhuur bedrijfje stapte ik op de fiets.
    Na een stuk fietsen stonden er een aantal toeristen stil langs de kant, ik dacht wat is hier aan de hand en ik vertraagde iets. Ineens zie ik tussen het groen een luiaard! Deze wilde oversteken leek het. Dit was de drievingerige luiaard, die redelijk agressief kan zijn. Gister bij het Jaguar Rescue Centre vertelde ze mij dat als je er 1 overstekend tegenkomt je het beste niks kan doen. Dus dan maar wat foto's maken en ondertussen veroorzaakte we een file. Er kwamen steeds meer mensen bij en auto's stopte ook langs de kant van de weg.
    Toen de luiaard halverwege de weg was kwam er een Tico aan, die stapte uit z'n auto pakte de luiaard vast en bracht hem naar de overkant, opgelost. Zo simpel kon het blijkbaar ook zijn😅. Ik hoop maar dat we dit beestje niet teveel stress hebben veroorzaakt. Uiteindelijk kwam ik aan bij Punta Uva, een uitzicht punt op het strand en hier zag ik 'jagende' pelikanen! Twee van hen doken het water in om vis te vangen, dat had ik nog nooit gezien. Wat gaaf! Er bleken er ook nog 4 in de boom iets verder te zitten! Helaas was ik m'n verrekijker vergeten, dus kon ik ze niet van dichtbij bekijken. Gelukkig had ik wel m'n camera mee en soms vloog die super dicht boven de boom waar ik onder stond, dus dat was nog redelijk dichtbij.
    Vervolgens begon het te spetteren en ben ik doorgefietst naar Manzanillo. Een kleiner vissersdorpje. Daar aangekomen ging het steeds harder regen dus was ik gestopt voor een kopje koffie. Eigenlijk wilde ik hier zwemmen, maar het begon best wel te regenen dus ik ging een boekje lezen in het café.
    Na een tijdje vond ik het mooi geweest en ging ik nog het dorpje in. Dit was een vrij dood dorpje waar weinig gebeurde en aangezien ik nog een uur terug moest fietsen ging ik toch door de regen maar terug fietsen. Het scheelt dat het nog steeds voelt als 30 graden dus dat maakte het een prima fietstocht. Na een uur de fiets weer terug gebracht en een koffie met gebak gedaan terug in Puerto Viejo.
    Het bleef regenen (dankzij het regenseizoen!) en ik besloot in het hostel even te Netflixen. Na een tijdje kwamen er steeds meer mensen en raakte ik aan de praat met 3 Australische jongens. Uiteindelijk ging ik met 2 van hen eten en toen we terug kwamen speelde we met een hele groep spelletjes.
    Toen we op het punt stonden ons bed in te gaan zeiden 2 Duitse meiden zullen we nog even het dorpje in gaan. En zo geschiedde. We hadden hele gezellige avond met leuke gesprekken, lekkere drankjes en dansjes.

    Nu moet ik zeggen dat ik het Duitse volk niet altijd even waardeer, maar deze 2 meiden zijn heel leuk! Dus +2 voor de Duitsersmeter! Zo ben ik dan ook wel weer🤪
    Читать далее

  • Laatste x zwemmen in Puerto Viejo

    4 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 29 °C

    De laatste dag in Puerto Viejo was aangebroken. Nouja dat was wat ik steeds dacht. Tot halverwege de middag had ik nog geen vervoer naar Tortuguero 😅 Het is een eiland dus je moet er met de boot heen. Vanaf Puerto Viejo neem je de bus naar Puerto Limón en dan ga je naar de haven Moin om daar op de boot te stappen naar Tortuguero. Een eiland super leuk! Ik was mijn gastheer al dagen aan het stalken of er nou wel of geen boot was. Het gaat hier allemaal mañana manaña. Niemand weet echt of er iets gaat, maar uiteindelijk gaat er vrijwel altijd iets. Snap je hem nog haha.
    Ik maakte m'n papaya en m'n brood op en vertrok na een wandeling naar Cafe Rico. In de familie Sypkens speelde dit al even als je de comments moet geloven onder mijn posts🤪 Dit café was donderdag en vrijdag dicht (mega random als je het mij vraagt, maar oké). Dus vandaag kon ik gaan! Ik vroeg wat ze adviseerde en ze zei French Toast with Banana Bread. Precies de gene waar m'n schoonzus het over had gehad. En ja it was goooood samen met een grote koffie! Natuurlijk direct m'n schoonzus op de hoogte gesteld hiervan. Verder zat er in dit café een blauwe krab, roodoogmakikikker en weer een luiaard! Leuk om steeds alle dieren zo te zien.

    Ik wandelde terug naar m'n hostel en daar kreeg ik dan eindelijk het verlossende antwoord; 'There is a boat!' So I did a vreugdedans🤪
    Ik dacht wel dat er een boot was, maar je weet het nooit tot je de zekerheid hebt. Je weet het pas als je het ziet (when you know, you know).

    Hierna heb ik de mn backpack lees; 'de-ravage-in-mn-kamer-waarvan-ik-niet-meer-weet-wat-waar-ligt-en-wat-er-nu-schoon-of-vies-is moeten inpakken. Ik ben een rondje door het dorp gaan maken, heb boodschappen gedaan voor m'n reisdag voor morgen en een paar souvenirs gekocht.

    Natuurlijk moest er ook nog gezwommen worden in zee! Na een goede duik klapte er een golf over mij heen waardoor ik met m'n arm op de rotsen belandde, arm open. Gelukkig geen heftige plek maar toch net jammer. Daarna nog even gezwommen en wat gelezen op het strand en ik moest aan m'n ijsjes aantallen werken, dus dit blije ei heeft een passievrucht ijs met disco dip gehaald. Zeker overpriced, maargoed dit is nou eenmaal geen goedkoop land.

    Vanmorgen hoorde ik dat er een vuurshow zou zijn op Playa Cocles vanaf 17:00. Met een aantal meiden van het hostel zijn we hierheen gegaan en hier hebben we gezwommen, de golven hier zijn mega hoog! We hebben naar de show gekeken en dat was gezellig en leuk om te zien.

    We wandelden terug en ik bedacht me dat ik morgen vroeg op moet omdat m'n bus om 7:20 gaat. Daarna bedacht ik me dat er in Tortuguero geen ATM's zijn. Als je iets pint kost dat je 4% meer. Er zijn geen auto's en alles doen de mensen te voet of op de fiets naar het schijnt. Ik moest dus nog pinnen, dus dat heb ik toen ook nog even gedaan.

    Emma, m'n kamergenoot een Franse van 23, gaat ook morgen weg, we hebben 4 nachten met z'n 2e geslapen en dan bouw je toch een soort band op. Het was leuk met haar dat je in het hostel een soort buddy hebt. Het is een super lieve meid en was chill om mee te slapen. Toen ik vannacht om 03:45 in bed stapte had ik haar per ongeluk wakker gemaakt. Ze vroeg meteen of ik oké was, wat zeker zo was, en ik zei sorry dat ik je wakker heb gemaakt. Dat vond ze niet erg zei ze haha. Lieve leuke meid dus.

    Na de vuurshow in het hostel gegeten te hebben kwam er nog flinke bliksem en donder en regen uit de lucht. Ik heb alles ingepakt, lekker gedoucht en nu lekker slapen. Morgen 1,5u met de bus en 3u met de boot naar t
    Tortuguero, daar heb ik zin in. De reis is een tour opzich!
    Читать далее

  • On the island Tortuguero

    5 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ 🌧 29 °C

    Om kwart voor 7 door de regen wandelde ik naar het busstation. Via mijn hostel had ik dit geregeld. Ik nam de bus naar Puerto Limón en daar zou ik opgehaald worden door iemand die mij naar de haven Moin zou brengen. Na 1,5 uur in de bus kwam ik aan en liep ik richting de taxi's. Ik begon mij af te vragen hoe een chauffeur mij op kan halen terwijl hij niet weet wie ik ben, ik niet weet wie hij is en het onbekend is hoe laat mijn bus aankomt. Kortom het rammelde aan alle kanten, toch heb ik hier geleerd dat ookal is de bus er nu nog niet, de bus komt wel. Dus ookal was er niemand die eruit zag of die mij op ging halen, hij komt wel. In ieder geval dat was het vertrouwen dat ik erin had. Daarnaast had ik nog ruim een uur voor mijn boot ging, wat op max 15 min rijden zat. Dus het moest ook wel goed komen. De taxi's boden voor dat guppe stukje bizarre prijzen, 10.000 colones wat circa 20 euro is. Ik liep nog een rondje en ging maar ergens zitten. Na een tijdje was ik van plan een koffie te halen tot er een man rechtstreeks op mij af leek te lopen, was dit de man? Hij zei 'Kalunai Hostel?' Jaa dat was het hostel waar ik vandaag kwam, dus hij zou mij verder brengen. Wat top! Ik weet nog steeds niet precies hoe het kan dat hij wist dat ik het was, er waren nog wel andere toeristen namelijk. De chauffeur gaf aan dat hij dacht dat de bus later was en dat hij rustig aan aan het doen was, maar toen bleek ik er al te zijn. Maargoed in de minivan naar de haven Moin.
    De kapitein deed rustig aan en leek absoluut geen haast te hebben 'relax, relax, relax' riep hij steeds tegen iedereen. Hij was de boot aan het droog maken, want er was veel regen vannacht, de motor nog even aan het checken en de zwemvesten klaar aan het leggen. Al met al hebben we bijna een uur gewacht.

    Uiteindelijk vertrokken we ergens rond 10:30 naar Tortuguero. Een boot tocht van circa 3 uur. De kapitein vertelde dat de duur van de boottocht ligt aan de hoeveelheid wildlife we tegen komen. Ik zal mijn lijstje opnoemen van de dieren die ik heb gezien;

    - Toekan
    - Brulapen
    - Leguanen
    - Slingerapen
    - Luiaard
    - Zwarte reiger
    - Zilver reiger (groot en klein)
    - Heel veel mangrove zwaluwen
    - Aalscholvers
    - Ara's
    - Krokodil
    - Gieren, heel veel gieren
    - Bruine Zwaluw die ik nu even niet kan vinden
    - Nog een reiger achtige zwart bruin met een witte streep op de borst die ik ook nog even niet kan vinden.

    Aangekomen in Tortuguero was al snel duidelijk dat het hier vrij klein is. Er is eigenlijk 1 hoofd straat en verder een paar zij straatjes maar dat is het wel. Ik ben wat door de straat gewandeld, heb boodschappen gedaan (wat overigens bizar duur is, want het is een eiland dus alles moet hierheen gebracht worden). Daarna ben ik met een kamergenoot naar het strand gegaan want sommige van de schildpad eieren komen uit! We zagen veel sporen maar geen eieren die uit kwamen. Ik ga morgen denk ik weer kijken. Er waren heel veel gieren aan het cirkelen die de baby schildpadden op eten. Dus je weet dat als er boven een bepaald stuk veel vliegen er eieren zijn uitgekomen. Wel sneu, maar aan de andere kant is dat ook de natuur.

    Qua dieren was dit dus echt een top dag!
    Читать далее

  • Chill dagje

    6 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ ⛅ 29 °C

    Vandaag had ik letterlijk niks op de planning, ik was vrij moe dus vond het wel lekker even niks te hoeven. Toch word ik hier altijd ergens tussen 7 en 8 wakker. Ik heb een aflevering op Netflix gekeken en ben gaan ontbijten. Daarna wat souvenirs gaan shoppen en het begon te regenen, dus al snel dook ik een café in voor een heerlijke ijskoffie! Deze was echt heel goed🤩

    Niet veel later heb ik een kano tour door de kanalen van Tortuguero geboekt. Er zit hier zoveel wildlife dat er sterk wordt aangeraden dit te doen. Om zoveel mogelijk wildlife te zien start deze echter om 5:45! Morgen wordt het dus een vroegertje😅

    Na wat lezen en door de straat te hebben gelopen ben ik terug gegaan naar het hostel om m'n handdoek op te halen, er moest gezwommen worden. Tortuguero is letterlijk 1 straat van circa 1 kilometer en een enkele zijstraat. Alles speelt zich af op deze straat van souvenirs shop tot koffie tent tot supermarkt tot shops waar je tours kunt boeken. Er is geen auto verkeer en mensen doen alles lopend, op de fiets of met een soort grote bakfiets. Toevallig heb ik vandaag wel een quad zien rijden.

    Zwemmen dus. Echter wordt het hier afgeraden om te zwemmen, omdat er gevaarlijke haaien zwemmen en er een mega sterke stroming is die je zo in zee kan trekken. Maargoed ik denk als je niet te diep gaat het vast wel mee valt. De zee was heerlijk met veel en grote golven. Ik bleef in het ondiepe en desondanks voelde de stroming trekken aan m'n kuiten, net zoals op Playa Cocles in Puerto Viejo. Wel bizar, ik was best ondiep en de stroming was zo sterk dat die mij alsnog bijna om trok😅

    Na het zwemmen ben ik stukje op het strand gaan wandelen en ineens zag een prachtige ara landen in de boom boven mij. Machtig mooie beesten. De kleuren die moeder natuur bedacht en gemaakt heeft zijn erg indrukwekkend. Ik sloot af bij El Patio met een heerlijke mango smoothie. De beste ooit! Errug goed.

    Terug gekomen in het hostel bleken er 3 nieuwe kamergenoten te zijn. Dat wordt wat voor de 2 nachten die nog volgen.😅 Maar hé het is vakantie en de laatste nachten heb ik een kamer voor mezelf dus we zien het wel.

    Bij de supermarkt haalde ik een biertje en wat lekkers en ik ging naar het strand om te genieten van de mensen, zonsondergang.
    Ohja volgens mij zijn er tours met Amerikanen want deze mini straat was ineens vol met een stuk of 3/4 grote groepen Amerikanen die een tour aan het volgen waren. Ik denk dat die een dagje heen en weer zijn naar Tortuguero. Ik liep er snel voorbij, want ik denk dat jullie inmiddels m'n mening weten over Amerikanen. 🙈

    Morgen moet ik vroeg op, en aangezien ik niet weet hoe m'n nacht gaat zijn met de nieuwe gasten ben ik maar op tijd in bed gaan liggen om hopelijk redelijk snel in slaap te vallen.
    Ik ben erg benieuwd naar morgen. Halverwege de dag kwam ik de man tegen waar ik m'n tour bij had geboekt, hij probeerde nog zieltjes te winnen want hij zei als je nog iemand weet die ook wil, neem deze persoon mee. Ik ben natuurlijk alleen dus ik weet niemand, wellicht haakt er alsnog iemand aan. Anders zou het zomaar ineens kunnen zijn dat ik een prive tour krijg. We zullen zien. Morgen wordt een volle dag. Na het kanoën wil ik de vulkaan van Tortuguero beklimmen en daarna the Jaguar trail doen. Dus lekker actief na deze rustige dag. Weer zin in.

    Wel gek morgen m'n laatste dagje Tortuguero.
    Читать далее

  • Volle laatste dag in Tortuguero!

    7 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ ⛅ 30 °C

    Ik had een vroege drukke dag voor de boeg. Om 5:45 startte de kano tour, dus ik moest er vroeg uit. Ik heb echt slecht geslapen, 1 van m'n kamergenoten heeft een nare hoest en ik werd ervan wakker. Shit ik moet er al bijna uit, keek ik op m'n telefoon 01:07. Oké ik had nog even. Na nog een aantal keer wakker te zijn geworden uiteindelijk om 05:16 m'n bed uit. Ik verzamelde op het aangegeven punt en daar was niemand. Zoals eerder aangegeven, als de bus er nog niet is komtie wel. En als die er dan nog niet is, komt die erna alsnog wel. Dus dit zou goed komen. Niet al te lang daarna kwam er een Nederlands koppel aanlopen die ook deze tour deden! Aansluitend kwam onze gids Carlos Hunter Thomas, al 32 jaar in het vak. Juist, hij is begonnen toen ik werd geboren haha.
    We stapte de boot in en het Nederlandse stel bleken in Leiden te wonen, what are the odds.🤪

    We vaarden het National Park in en lieten ons verrassen! Wederom mega veel dieren gezien. Ik zal m'n lijstje opnoemen. Dit wordt afkicken straks in Nederland 😅

    - 4 Leguanen
    - 2 Bandijsvogels (de grootste ijsvogel soort)
    - circa 10 brulapen
    - 4 kaaimannen
    - Psarocolius (vogel) met 4 hangende nesten
    - 2 helmbasiliek hagedis (ookwel de Jezus Christus genoemd omdat hij op water kan lopen)

    Dit was een leuke, maar vroege ochtend besteding. De gids was niet super spraakzaam, maar zijn mening was duidelijk over iedereen die geen gids is op het water, maar zich wel gedraagt als gids. Hij zegt deze gidsen niet eens gedag.

    Na deze tour ging ik naar Cerro Tortuguero, het beklimmen van de vulkaan. Dit klinkt 100 keer heftiger dan het was. Dat was voor mij ook een tegenvaller😅 de trap naar boven was wel stijl, maar verder viel het alles mee. Het uitzicht was wel heel tof en zoals alle toeristen heb ik ook lekker een foto laten maken. Daarna kon je nog de andere kant op en daar naar het water wandelen. Onderweg daarheen hoorde ik een bruut gebrul, dat moest een brulaap zijn. Ik kwam Caitlin tegen, een dame waarmee ik ook op de boot zat naar de Cerro en we liepen samen een stukje verder om te kijken waar de brulapen zaten. Niet veel later zagen we ze in de boom zitten, een stuk of 6! In verhouding tot het geluid wat ze maken zijn het vrij kleine beesten (circa 55-91cm). Mega vet. Het geluid wat hieruit komt kan je bijna niet na doen. De gids van vanochtend zei dat ze zo brullen als er of een vliegtuig laag over komt of als er regen aankomt. Nu maar hopen dat het droog blijft. Of zou het een mythe zijn?!
    Na een tijdje ging de boot weer terug dus we vertrokken weer. Het was gezellig met Caitlin en ze vroeg wat ik de middag ging doen. Ik ging The Jaguar Trail doen en vroeg of ze mee wilde. We gingen in ons eigen hostel even chillen, maar je mag maar tot 15u het park in. Inmiddels was het 13:45 dus zoveel tijd hadden we niet meer.
    We startte de wandeling in de hoop jaguars te vinden. Deze zitten hier wel, maar zijn echt super zeldzaam. Deze zijn we dus ook helaas niet tegengekomen.
    Het was wel weer een prachtige wandeling met een einde op het strand!
    Rond deze periode komen de eieren uit van de schildpadden dus tussen 16 en 18u hoopten we mini schildpadden te zien. We gingen zwemmen en erna zag ik dat een ranger een tijdje met een stel ergens stond en heen en weer liep. Er was een nest uitgekomen! We renden over het strand, dit was best een stuk, en er was nog 1 schildpadje over. Zo schattig. Jammer dat we het meeste gemiste hebben, maar beter 1 dan geen haha🐢

    Daarna zijn we terug gelopen, ben ik gaan douchen en uit eten geweest bij El Patio prachtig leuk en mooi tentje hier. Verder de tas beetje inpakken, morgen de boot richting San Jose omdat ik vrijdag alweer naar huis vlieg. De tijd gaat snel ookal heb ik zoveel gedaan.
    Читать далее

  • Mini stukje dichterbij huis

    8 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ ☁️ 26 °C

    Dit was m'n laatste dag in Tortuguero en vanmorgen om 11u nam ik de boot naar het vaste land, Pavona. Onderweg zagen we 2 krokodillen! En deze had ik pas 1 keer van een afstandje gezien, dus dit was super leuk en indrukwekkend om te zien. Na 1,5 uur kwam de boot aan in La Pavona en daar stapte ik op de bus richting Cariari, dit is echt een mini dorpje. Onderweg moesten we stoppen omdat er een 'bananenwagen' langs kwam. Het zit zo; Je rijdt tussen 2 bananen velden in en soms moet er iets van rechts naar links, of andersom. Er gaat een alarm af en een soort slagboom gaat de weg over. Even wachten en dan komt er een man met een donkere zak over de rails 'glijdend' van de ene naar de andere kant. Daar zitten allemaal spullen en bananen in. Daarna gaat de slagboom weer omhoog en mag je verder rijden. Best apart om mee te maken. Ik heb het ook niet helemaal goed op de foto kunnen krijgen helaas. Als je goed op de foto kijkt zie je een zwarte zak. En de foto daarna gaat over de installatie die er voor zorgt dat ze van A naar B kunnen.

    Aangekomen in Cariari rond 12:15 moet ik de bus naar San Jose hebben. Een meneer in de bus riep dat de mensen naar San Jose een stuk verder moesten lopen en daar het busstation zou moeten zijn. Ik stapte uit en een Frans stel stapte ook uit. Ik vroeg of ze de man begrepen hadden en de jongen zei dat de meneer had gezegd dat de busstop na het benzinestation moest zijn. Ik vroeg of ik met ze mee mocht lopen, dus samen liepen we verder. We vroegen het nog eens en het was bij het 'verde, verde' het groene gebouw dus, zoals de dame zei. Het was inmiddels 12:30 en ik zag het busschema hangen voor de vertrek tijden. Om 12:00 en 3:30pm. Oftewel we moesten nog 2 uur wachten tot de bus.
    De Franse jongen ging vragen wat het zou kosten om een taxi te nemen. Hij zei maar 3000 colones pp! Dat is dus circa 6 euro. Dat klonk goed, hij ging vragen of ze dit kon regelen en zodra hij San Jose zei, zei ze dat ze dat niet bedoelde. Haar voorstel ging over een taxi naar het volgende dorp hahahah. Daar hadden we natuurlijk niks aan. Dus we besloten te wachten tot de volgende bus. De jongen stelde voor een biertje te drinken alleen hadden we geen opener. Leer mij kennen, binnen no time had ik aan een metalenblok de biertjes geopend! De Franse jongen ging nog even zijn baard laten trimmen en het Franse meisje en ik hebben gezellig gekletst. Eigenlijk was dat nog wel heel leuk.
    Al met al ging de tijd daardoor wel wat sneller en al gauw was het 15:08 wanneer de kaart verkoop startte. We kochten een bus ticket en gingen de bus in. Deze vertrok wederom te laat. Door de heuvels gingen we naar San Jose waar ineens heel veel water uit de lucht kwam. Deze busrit zou circa 2 uur duren. Costa Rica tijd is het dan altijd minimaal 3 uur. Deze duurde 2,5 uur wat nog wel oké was. Ik bestelde een uber naar m'n hotel waar ik verblijf. Omdat ik niet 2 dagen achter elkaar wilde reizen, heb ik een hotel met zwembad dichtbij het vliegveld gereserveerd. Blijkbaar een mega kamer voor 3 tot 6 personen. Heb ik eindelijk de ruimte en dan kan ik vanavond en morgenavond hopelijk lekker slapen voor m'n terugreis.
    Bij m'n hotel aangekomen bleek de dame geen woord Engels te spreken, en mijn Spaans is niet met alles toereikend genoeg 😅 met wat handen en voeten werk kom je er wel uit. De wat simpelere zinnen ken ik, dus dat brengt mij al een heel eind en verder bestaan er vertaalapps.
    Vanavond heb ik lekker pizza gegeten en heb ik daarna een ijsje en een biertje gekocht. Ik wandelde terug en ben nog even gaan zwemmen. Morgen laatste volledige dag hier. Wel gek, maar ik mis m'n eigen bed en het water uit de kraan haha. De temperatuur zal een shock worden ben ik bang😅
    Читать далее

  • Reizen rijkdom

    9 ноября 2023 г., Коста Рика ⋅ ⛅ 27 °C

    De echte laatste dag. Jeetje. Het is aan de ene kant snel gegaan, maar aan de andere kant heb ik zoveel gedaan, gezien, geleerd, gepraat, meegemaakt, gelachen, gewandeld, gegeten, gedronken, gedanst, gezwommen, spelletjes gespeeld, geslapen, dieren gezien, foto's gemaakt, gerend, gekocht, ingepakt, uitgepakt, ......
    En opnieuw en opnieuw en opnieuw en niet perse in die volgorde haha.

    En dan dit allemaal nog eens en dan ook nog de dingen die ik nu in grote lijnen vergeten ben.

    Ik dwaal af beste lezer, excuus. Even terug naar mijn laatste dag vandaag! Ik heb een hotel met een zwembad, dus daar wilde ik zeker gaan chillen. Ik zag het alleen niet zitten om de hele dag bij het zwembad te liggen. Dus wilde ik bij het ontbijt bedenken wat ik ging doen.
    Deze reservering is inclusief ontbijt en sochtends haalt de dame een camping tafel met 3 stoelen ergens uit een soort berging en je zit naast de receptie te ontbijten. Volgens mij komt hier bijna nooit iemand. Er stond wat brood en boter en wat melk met 3 soorten cornflakes en sap. Ik vond het nogal karig, maargoed ik pakte wat cornflakes en melk en koffie en begon te eten. Na een minuut of 5 komt er een giga bord aan met scrambles egg, rijst en bonen (het standaard gerecht hier) en 3 gebakken bananen! Tering dit was veel eten haha. Ik zette snel m'n melk met cornflakes weg en ging dat eten. Ik liet mijn gedachte over de karigheid gaan, want dit was zeker wel goed geregeld! Dit weet ik dan ook weer voor morgenochtend.

    Goed zoals ik zei had ik geen zin om de hele dag bij het zwembad te liggen. Ik vond op Google een winkelcentrum dat op 10km lag. Ah joh waarom niet, ruim 2 uur lopen, en zo geschiedde. Ik kwam in soms hele kleine, steile straatjes waar dames hun was aan het uit hangen waren en wat mannen aan het metselen waren. Verderop waren er mannen de kerstverlichting klaar aan het maken. Ik vind het in het buitenland ook altijd interessant om begraafplaatsen te zien. Ik liep langs één en het hek was open. Hier maakte ik ook nog een rondje, voelde ergens gek in de razende stad dat mensen hier 'te ruste' liggen. Daarnaast, de graven liggen hier op de grond, en niet onder de grond. Desondanks indrukwekkend.

    Het was een prima wandeling behalve dat het nog steeds 35 graden. Ik kwam bezweet, oververhit en dorstig na een goede 2 uur aan bij het winkelcentrum. Thank god met airconditioning! En ik haalde een ijskoffie. Die had ik nodig en verdiend vond ik. Ik ging lekker shoppen en kocht wat overhemden en nog een souvenir. De kleding was wel een uitdaging. Veel Tica's (vrouwelijke inwoners van Costa Rica) hebben overgewicht, en veel Tica's zijn vrij klein. Zie je het voor je?! Nougoed uiteindelijk toch wat leuks gevonden! Er was in een winkel een dame die een heel verhaal in het Spaans tegen mij ging houden, ik kon hier niets van maken dus ik vroeg 'Ingles?' Waarop ze 'No' antwoordde. Tot zover ons gesprek. Blijkbaar was er wel korting op bepaalde producten dus met handen en voeten werk vroeg ik welke dat was en daar kwamen we uiteindelijk uit. Vlak daarna kwam er een collega van haar die vloeiend Engels sprak dus al met al kwam het goed.
    Verderop in de winkel sprak een jongen mij aan die zei 'Are you from Canada or America?' Ehm nee haha. Hij probeerde nog wat te raden waarop ik uiteindelijk zei 'Hollanda' en hij reageerde 'Ooohh there you can smoke weed!' Ik zei ' You can do lots of things'. 'Here it is so expensive, 20 dollars for one gram'. De associatie met wiet is weer compleet😅

    Ik wilde natuurlijk nog wel zwemmen dus tegen 15:00 vond ik het tijd om terug te gaan. Ik liep een kwartiertje en bestelde daar een Uber, deze kwam en reed precies terug waar ik vandaan kwam haha. Dubbele meters gemaakt voor niks🤪
    Tegen 15:30 was ik bij de supermarkt waar ik mij door de Uber liet afzetten en ik kocht nog wat eten voor de reisdag van morgen. Daarna terug naar het hotel en met een biertje ging ik het zwembad in. Heeeerlijk! Nog even in de zon zitten voor die verdween, het wordt hier rond 17:15 donker dus dat gaat vrij snel.

    Na een douche m'n tas ingepakt, wat iets uitdagender was nu er extra kleding bij is gekomen, en nog één keer uit eten bij een lekkere Mexicaan. Daarna nog een ijsje gehaald, want nu kon het nog omdat het zo warm was.
    Op de weg terug kwam ik nog een gigantische mieren route tegen. Deze zie je op zoveel plekken door het hele land. Rode mieren die blaadjes dragen, zo over de weg van A naar B. Erg bijzonder om te zien.

    Stappenteller staat op een goede 26.000 stappen 😅👌🏻 Ik heb m'n record van 3 oktober verbroken vandaag.

    Ik heb ook wel weer zin om naar huis te gaan, ik mis m'n bed en het water uit de kraan.🤪

    Het meest absurde als ik er nu over nadenk is dat ik over circa 1,5 dag op het hockeyveld moet staan haha. Ik hoop dat ik het nog kan en niet dood vries met circa 25 graden verschil!
    Читать далее

  • Nog 8 uur vliegen

    10 ноября 2023 г., Соединенные Штаты ⋅ ☁️ 19 °C

    Dat was hem dan. De laatste dag van mijn waanzinnige reis naar Costa Rica. Veel hoogtepunten meegemaakt en wat kleine mindere dingen. Maar hé, you win some you lose some.
    Wat een land, wat een mensen en wat een natuur en dieren. Ik kan hierover nog wel even doorgaan.😅

    Ik moet het nog even allemaal verwerken en natuurlijk al m'n avonturen vertellen aan wie er wil luisteren.😁

    Bedankt allemaal voor het meelezen en jullie waanzinnige reacties!
    Ik ben nu op Atlanta aan het wachten op de vlucht naar Schiphol. Gelukkig ging er met immigratie niks mis op dit vliegveld, remember the start?! 😉
    Читать далее