China
Wangfujing

Here you’ll find travel reports about Wangfujing. Discover travel destinations in China of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

41 travelers at this place:

  • Day322

    Dicke Post und tote Bären

    December 4, 2018 in China ⋅ ☀️ 3 °C

    Ach du schöne Adventszeit, wie sehr ich dich doch liebe! Aber Sue noch mehr und drum hab ich der Schönen einen Adventskalender gemacht und nicht dir. Also mache ich vor zu. Jeden Tag eine kleine Überraschung. Und was hat sie für mich? Nichts. Toll. Naja, sie ist immer noch mit mir zusammen. Das ist ja auch was. Irgendwie. Die erste Überraschung ist neben der Tatsache, dass ich dann doch nicht drei Tage im FCS-Shirt durch die Strassen Beijings latsche, eine Tüte Maltesers. Natürlich kein Original. Aber eben das, was der Chinese daraus macht. China hat das Kopieren ja bekanntlich im Blut. Für Treppengeländer werden aus Beton Holzstämme kopiert, Tunneleinfahrten mit perfekten und doch künstlichen Felsformationen geschmückt und chinesische Autos sehen sowieso alle aus wie von Porsche, Mercedes und Konsorten. Von den Klamotten fange ich gar nicht erst an. Alles Fake eben. Trump-Land quasi. Die Fake-Maltesers schmecken trotzdem. Sind ja auch ein Geschenk. Bezahlt vom gemeinsamen Geld. Geht ja mehr um die Geste. Finde ich.

    Nachdem uns der Highspeed-Zug am Anfang unserer China-Reise noch beeindruckt hat, markiert der Flughafen Changsha trotz aller Moderne den Tiefpunkt von allen bisherigen Reise-Hubs. Von scheinbar fehlenden Passnummern auf e-Tickets, über das kaum verständliche Telefonieren mit mehreren Hotlines an einem Info-Schalter, vorbei an der kompletten Verwüstung des Handgepäcks, nur um Streichhölzer(!) zu finden, bis hin zur allseits beliebten Flugverspätung. Ich könnt schon wieder kotzen. Tu ich aber nicht, denn viel wichtiger ist die Post, die mich dieser Tage erreicht hat. Australien hat einen netten Brief in die Schweiz geschickt. Da waren drei Schweizer wohl etwas zu schnell unterwegs. Umgerechnet einhundertfünfzig Stutz will Down Under von mir und dazu gibts noch einen Punkt im australischen Flensburg. Oha. Laut Tagebuch geschah die Raserei - immerhin Neunzig wo Achtzig erlaubt - am Tag, als wir mit Marc auf dem Rücksitz die weite Strecke vom Grampiens Nationalpark nach Philipp Island bei Melbourne zurückgelegt haben. Dabei fanden wir auch Zeit für mehrere Wein-Degustationen. In meiner Erinnerung waren wir total gemütlich und lustig unterwegs und daher habe ich die lieben Aussies in einem ersten Schritt der Verteidigung nach dem Beweis-Foto gefragt. Mal schauen.

    Wie die Grundstimmung der australischen Briefpost, empfängt uns auch Beijing mit eisigen Temperaturen. Das hält uns aber nicht davon ab - eingepackt in die maximal zur Verfügung stehenden fünf Schichten - die Chinesische Mauer, die Forbidden City und sonst ein paar Sehenswürdigkeiten zu besuchen. Wie das Volk sind auch die Bauten gigantisch. Die Forbidden City beschreibt eine Website als „Palastanlage der ehemaligen Herrscher-Familien der Ming- und Quing-Dynastien mit 9’999 Zimmern, weil nur der Himmel 10’000 Zimmer haben kann ...“?!? So ein Quatsch. Aber egal. Den historisch bedeutsamen Tian’anmen Square besuchen wir ebenfalls. Der Mann mit den Einkaufstüten ist aber nicht mehr da. Macht auch Sinn, Panzer sind ja auch keine mehr da und ausserdem ist es wie bereits erwähnt arschkalt. So kalt, dass an diesem ersten Advent zusammen mit Michael Bublé, ein paar kitschig geschmückten Bäumen und Sue’s Starbucks-Xmas-Latte mit Toffee-Crunch-Sahnehäubchen tatsächlich ein wenig Weihnachtsstimmung aufkommt. Doch bevor wir wehmütig werden, freuen wir uns wie kleine Kinder über das vorzeitige Weihnachtsgeschenk in Form einer nigelnagelneuen GoPro. Danke Santa aka Axa! Und schäm dich, diebischer Schinese.

    Leider gibt es auch rund um unsere letzte Destination in China keine der aufgrund ihrer süssen jedoch äusserst ungeschickten Art zurecht vom aussterben bedrohten Pandas. Schade. Sue ist schon wieder traurig. Dafür gibt es aber auch hier total geiles Essen und zur Abwechslung ernähren wir uns mal einseitig. An allen drei Abenden serviert uns China einen Hotpot aka Fondue Chinoise. Geil. Neben dem bereits viel zu oft erwähnten Essen, hat uns China atemberaubende Landschaften, extrem hilfsbereite Menschen, mehr Bilder als Buchstaben und die erste Fussmassage geboten. Und das alles für wirklich kleines Geld. Ein spannender, abwechslungsreicher und empfehlenswerter Besuch beim grössten Volk der Welt. Vier Mal so gross wie das global bestimmende und von einem Clown regierte Amerika und fast zweihundert Mal so gross wie unser niedliches Schweizer Völkchen. Die Chinesen sind aber trotz umfangreicher und ständiger Überwachung ein Volk mit vergleichsweise wenig Regeln, insbesondere was den uns bekannten Anstand betrifft. Und das sieht und spürt man sowohl auf wie auch neben der Strasse. Ununterbrochen. Pfui. Aber egal, denn dann kam ja nochmals dicke Post aus Down Under. Viel schlimmer als permanent rotzende Chinesen. Australien verlangt nochmals einhundertfünfzig Stutz, da wir angeblich auch am ersten Roadtrip-Tag mit Marc zu schnell unterwegs waren. Hundertacht wo Hundert erlaubt?! Somit ist die Sache doch klar. Der Tacho geht falsch! Eindeutig. Habe auch hier nach dem Foto gefragt. Mal schauen.

    Ein Video zu China gibt's hier: https://youtu.be/tD3NcHv7YKA
    Read more

  • Day29

    Leven in Beijing 北京市

    October 1, 2018 in China ⋅ 🌬 19 °C

    Tussen de Chinezen! We verblijven momenteel in een stad met 21.7 miljoen inwoners. Eén van de grotere steden te wereld. En dat bevalt goed! Beijing is groots en afstanden zijn lang.

    De anderhalve week die we in deze stad verblijven geeft zowaar een soort van ritme. Er heerst een bepaalde rust in de delen van de stad wat prettig is. We hebben het verblijf in ons hostel dan ook verlengd.

    Het hostel wordt gerund door een Chinese familie die hun appartement heeft opengesteld voor reizigers en er zelf ook woont en leeft. Als ze samen eten produceren ze het meeste geluid van het hele hostel. Aan de keukentafel zitten betekent ook het aanbod van traditionele hapjes die door de familie worden klaargemaakt.

    Beijing voelt als een relaxte mix van modern en innovatief Azië gecombineerd met oude tradities en historie. Er is veel te doen. De hoeveelheid parken middenin de stad, het niet zien van Westerse toeristen, de geuren, klanken in uitspraken, de behulpzaamheid van Chinezen die in straatbeeld verdrinken in hun telefoon - en rochelen en slurpen- valt op.

    We eten, slurpen overheerlijke maaltijden tussen de locals in de hutongs, bezoeken cultuur en Chinese historie en mengen ons in het dagelijks leven. Daniëlle sport in parken tussen de lokale Chinezen, we doen boodschappen bij lokale supermarkten, slapen soms wat uit, ontbijten met een gebakken eitje en ik... bezocht een tandarts. Mijn spalkje was niet bestand tegen een bot van een schapenpoot in Mongolië en is in Beijing hersteld door mr. Hu Hoa.

    Het vinden van een adres is hier als het oplossen van een levende puzzel. Veel locaties zitten verstopt in grotere gebouwen waardoor de zoektocht begint. Diverse metrolijnen, gebouw in, gebouw uit, aanwijzingen zoeken. Omdat de inwoners vrijwel geen Engels spreken biedt vragen geen hulplijn. Bij de keer waar we dit toch probeerden werden we in het Chinees overtuigend compleet de verkeerde kant op gestuurd.

    Deze week wandelden we ook over één van de zeven (moderne) wereldwonderen: The Great Wall of China en bezochten we de Verboden stad. Uniek en indrukwekkend. Hierover later meer.

    Zo gaat de reis qua gevoel over van een reguliere vakantie-reis naar reizen en het gevoel van leven in in het buitenland. Dat brengt een eigen dynamiek mee. Het gevoel van dagen verdwijnt. Niet elke dag highlights bezoeken met strakke planning, maar ook dagen even niets doen. 25.000 stappen op een dag zijn hier geen uitzondering als je op pad gaat.

    Onze verlenging in Beijing had trouwens nog een andere reden: we zetten ons deze week schrap voor de 'China Golden Week'. Een nationale vakantieweek waarin er zo'n 800.000.0000 (!) Chinezen (je leest het goed) naar steden afreizen voor bezoek aan familie en toeristische attracties.

    Wordt vervolgd.
    Read more

  • Day3

    Lunch and the Temple of Heaven

    November 6, 2017 in China

    So we hopped back in the car and settled in for the drive back to Beijing, in less than 5 minutes we had stopped at what appeared to be a greenhouse. It was our lunch venue, warm and verdant. Food was good, fried aubergine and potato in a garlic'y sauce, vegetable wraps (like duck with pancakes but veg and strips of egg) and a spicy chicken dish with a sharp sauce and unidentifiable crunchy fungus. This plus our exertions meant that both of us were struggling to stay awake for the drive back to the city. We got back and went straight to the Temple of Heaven. Large gardens much used by the local retired community for dancing and gambling and in the middle a square building. This lead to another covered walkway the balustrade of which was buried in groups of people playing noisy games of poker and Chinese chess.
    This brought us eventually to a central building and a gate which took us through to the centre of the complex including the magnificent Temple of Heaven, a Qing dynasty Daoist temple solely for the use of the Emperor. A circular building made entirely of wood (nanmu ), no nails or pegs and decorated inside and out.
    Surrounding buildings explained the rituals and the construction history/techniques. The crowds were thining and there was again Chinese music drifting from the dancing pensioners outside the complex.
    We were offered various options after but we settled for a return to the hotel to rest our tired trotters.
    Read more

  • Day2

    Forbidden City

    November 5, 2017 in China

    After Tiananmen square we walked through a subway adorned with carvings (and supervisory soldiers) to the south entrance of the Forbidden City. Enormous thick walls and and multiple layers make it seem like an optical illusion... The further you walk the further away it seems to be... Once in we joined the mass of Chinese tourists and pushed and shoved to peer into buildings. Lots of grim reminders of colonial Britain... Huge brass water pots scarred by British soldiers who thought they were gold and wanted a piece! The main thoroughfare was packed all the way through but eventually we destroyed to the Ladies quarters and the tourists largely evaporated. Our guide told us tales of ancient times and Chinese jokes and took endless photos of Dad and I.Read more

  • Day2

    Dad's first Proper Dining Challenge

    November 5, 2017 in China

    After a nap we needed food, we thought peking duck would be a logical choice and we noted the address of the nearest recommended venue. However it must have moved or closed or we couldn't recognise it...so we walked round and found a Beef hot pot restaurant ...no English spoken but the menu had translations...I think that was the first bit that unnerved dad - intestine hotpot didn't seem to appeal nor black tripe and that was just what we spotted before an accommodating staff member trotted over with a translated phrase on his phone - "we have a two person special would you like that"? What we got was some vegetation - still growing in a pot, some crispy carbohydrate of some sort, two trays of raw beef, two pots of funky peanut'y sauce and a huge steaming pot containing taro, peppers, beef, and lots of coriander. We worked out a method for cooking the beef by gripping it between enormous cooking chopsticks and swirling it in the pot..tasty but chewy, we crunched some of the unknown golden fried carbohydrate and then the staff took pity on is and came to help us out. We'd been doing it all wrong...mostly slowly and inefficently rather than anything else. Except for the fried carb..which we were supposed to add to the stock until it went floppy...and took on the consistency of old leather. By this time Dad had decided he really didn't care for beef and in the end I decided I couldn't cope with anymore coriander..I had done my best to avoid but it kept sneaking through. We admitted defeat, finished our Yanping Beer and paid up... An interesting experience but not as good as last nights noodlesRead more

  • Day3

    Peking Duck

    November 6, 2017 in China

    So how could we leave Beijing without having duck? Fortunately there was a specialist duck restaurant in the next door mall. It is a huge mall, and one of 3 locally...(Chinese socialism is an amazing blend. On the drive earlier there were fabulous exhortations to further progress and socialism, community and loyalty but the malls are enormous and shiny - you could be anywhere. The people seem prosperous and we haven't seen a single rough sleeper (though there any number of reasons for that?). Our guide told us that in China men retire at 60 and women at 50 so as to make sure there are jobs for the rising generation. I could be retired!!). Anyway after wandering the shiny floors and watching the iceskaters on the rink at the bottom of the atrium we found our Duck.
    Crispy skin, pancakes and everything you would expect. The chef came to our table and sliced it in front of us...unlike at home the result includes the head...
    Stuffed we toddled back to the hotel and treated ourselves to a drink in the bar after which we returned to our room. It then transpired that dad hadn't paid for the drinks or given our room number but being westerners we stand out sufficiently for them to pursue us to our room! Very red faces on our part
    Read more

  • Day86

    Peking, China

    September 29, 2015 in China

    Mit dem Bus ging unsere Reise weiter in die Metropole Peking. Hier leben unglaubliche 22 Millionen Menschen, einfach Wahnsinn ( zum Vergleich in Berlin sind es zurzeit um die 3,5 Millionen). Nach der Ankunft am Busbahnhof folgten wir der Menschenmenge Richtung Metro. Es ist sehr einfach hier Metro zu fahren, da alle Linien per farbigen Pfeilen am Boden ausgeschildert sind.

    Nachdem wir nach etwas Suchen (unser Hostel war schließlich nicht mit farbigen Pfeilen ausgeschildert) im Hostel ankamen, erlebten wir eine böse Überraschung… Unsere Reservierung über HRS-Hotel sei nicht gültig, da das Hostel gar nicht mit dieser Firma kooperiere. So standen wir da mitten in der Nacht in Peking, total fertig von der langen Busfahrt und hatten erstmal keinen Plan. Zum Glück bekamen wir dennoch ein Zimmer, das zwar muffig und ohne Fenster, aber immerhin ein Zimmer war.

    Die Tage verbrachten wir damit einige Sehenswürdigkeiten anzuschauen. Wir besuchten auch den „night market“, wo es allerhand skurrile Dinge zu essen gab. Wir probierten unter Anderem Skorpion, große Maden und Mehrwürmer, erstaunlich lecker, wenn man sie frittiert :-)

    Von Peking aus ging es auch dann am 4 Oktober mit dem Schnellzug weiter nach Badaling, einem Teilstück der chinesischen Mauer.
    Read more

  • Day5

    Pékin (pas si) express

    May 7, 2017 in China

    Pour nous rendre à Pékin, nous expérimentons le train de nuit.

    Et avant ça la gare et plus particulièrement ses toilettes publiques. Autant les toilettes à la turque jen ai déjà vu d'autres, mais des chinoises bcbg et apprêtées (pas toujours avec goût mais c'est une autre histoire ) faire leur petite ou grosse commission porte grande ouverte ça a de quoi surprendre!

    Ce traumatisme fâcheux derrière moi, nous prenons place à bord. 14h30 seront nécessaires pour rejoindre notre destination. Nous trouvons notre wagon et notre compartiment. Il y a 4 couchettes par compartiment et, soulagement, il se trouve que l'une des personnes partageant notre compartiment est une bulgare parlant anglais et chinois, une aubaine!
    Nous faisons l'état de nos provisions : 1 paquet de chips aux crevettes et des nougats au sésame... Bien peu pour un dîner et un petit déj mais on s'en contentera. Reste l'option de secours d'acheter des nouilles instantanées à la vendeuse qui déambule dans les wagons (les prix ne sont pas insensés contrairement à ce que l'on peut voir dans les wagons bar sncf)

    (Si vous envisagez un voyage en Chine il faut savoir que les couchettes du bas sont utilisées comme des places assises pendant la partie de jour du trajet. Si vous voulez éviter de trouver quelqu'un qui a temporairement choisi votre couchette comme son spot choisissez plutôt une couchette en hauteur)

    Nous arrivons sans encombre à Pékin après avoir plus ou moins bien dormi (ça ronflait sévère dans le compartiment d'à côté ) où nous retrouvons finalement assez facilement notre chauffeur qui nous emmène à....SUITE AU PROCHAIN ÉPISODE
    Read more

  • Day10

    Om 9u Belgische tijd gingen de lichten aan en was onze nacht(!) voorbij.
    Ik had wel even gedut maar Dirk niet die had de hele tijd naar actiefilms gekeken.
    Regelmatig kwam men rond met groene thee tenminste als je wakker was anders merkte je er niets van.
    Ik zette direct mijn uurwerk op China tijd en dat was 3,30 am.
    Toen we het vliegtuig verlieten was het eerst via de immigratie dienst waar we onze kaart die we op het vliegtuig moesten invullen afgaven, eigenlijk zoals in de USA. 'T ging vlug vooruit. Dan de bagage ophalen en naar de uitgang, daar wachten een persoon ons op met het blauwe vogeltje op papier, dat kenden we nog van in Thailand.
    We stapten een heel eind naar terminal 2 voor de vlucht naar Shangai, een groepsticket en dan ineens inchecken voor de binnenlandse vlucht, via de veiligheidscontrole die veel grondiger was dan in Brussel.
    Van de vlucht kan ik niet veel vertellen want ik sliep bijna de hele tijd. Alleen dat het een ouder type was want de zetels waren al eens opnieuw overtrokken en een en ander werkte niet zo best b.v. Scheef tafeltje,scherm dat niet reageerde enz...
    Het was anderhalf uur tot Shangai, één valies was beschadigd maar voor de rest alles OK.
    Terwijl de schadeclaim werd ingediend konden we ons even omkleden in de toiletten want (zoals ik wel voorspeld had) gingen we niet eerst naar het hotel maar ineens op uitstap!
    Onze gids heet Jaques en is gehuwd met een Chinese hij woont hier al 7 jaar en heeft één kind dat Belg is want een dubbele nationaliteit bestaat niet in China.
    We kregen direct een eerste les over Shangai, deze stad is zo groot als 1/4e van België, en op die oppervlakte wonen 26 miljoen mensen!
    Betreffende het geld: 100 yuan = 15 €, en een hele uitleg over waar en hoe wisselen.
    Ondertussen reden we naar Zhujiajiao een van de oudste en meest pittoreske steden, het wordt het Venetië van het oosten genoemd.

    Al wandelend vroeg ik uitleg aan Alex de plaatselijke gids, welke vruchten we zagen of wat de bordjes met tekening en tekst bedoelden. (Het zijn spreuken van Confusius een Chinese wijsgeer) dat je niet moet onderhandelen over voedingswaren, dat is nuttig om te weten.
    We gingen lunchen in de oude stad en dan zie je al direct welk volk je bij hebt, het waren gewone dingen zoals bij ons maar op zijn Chinees klaargemaakt. De kruiden die ze gebruiken zijn anders maar je herkende het voedsel goed. Echt lekker was anders maar zo slecht was het ook niet.
    Daarna hadden we een uurtje vrij om op eigen gelegenheid de stad te verkennen, het oudste gedeelte hadden we gedaan en de nieuwere wijk was ook de moeite, heel kleurrijk en modern.
    Op het verzamelpunt waar we een bootje namen heb ik een 'happy fish' gekocht voor 5 yuan en te water gelaten, dat brengt geluk!?
    Het is heel warm en door de gesluierde lucht ook benauwd, de moeheid die we hebben doet er ook geen goed aan.
    Met een boot varen we naar Khizhi garders, het huis van een koopman met inderdaad een grote parkachtige tuin, deze Ma ,zijn naam, was tot het examen juist onder het keizerlijke geraakt en dat was de aanleiding voor Jacques om dit uit te leggen.
    Schoolsysteem: begin 20e eeuw kon slechts 5% van de chinezen schrijven, door de vereenvoudiging van het Chinees alfabet onder Mao is het cijfer nu omgedraaid.
    Maar de eeuwen daarvoor waren examens een trapsysteem: eerst het plaatselijk examen, als je daar doorkomt een stadsexamen, dan een streekexamen daarna het provinciaal en dan weer een hoger examen zo tot het keizerlijk maar daartegen waren de deelnemers al wel boven de 50 jaar!
    Moe maar voldaan wandelden we terug naar de bus waar de helft binnen de kortste in slaap was. In het Holiday Inn hotel ging het vlot en al gauw stonden we onder de douche. Nog een uurtje rusten en we verzamelden in de lobby om buitenshuis te gaan eten, veel honger hebben we niet wegens de onregelmatige tijden en de warmte.
    Toch was het smakelijker dan deze middag in de 'Red rouster' 15 verschillende gerechten werden ons opgediend het een na het ander, soms lekker soms niet zo!
    Tegen half 9 waren we terug aan het hotel maar het was zo aangenaam buiten dat we nog een uur zijn gaan wandelen. Dan was het tijd om echt te gaan slapen!
    Read more

You might also know this place by the following names:

Wangfujing

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now