Indonesia
Aiktawah

Here you’ll find travel reports about Aiktawah. Discover travel destinations in Indonesia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

3 travelers at this place:

  • Day36

    Gestrandet im Paradies

    November 10, 2016 in Indonesia

    Wir haben uns gegen die drei bekanntesten Gili Inseln entschieden und sind stattdessen auf Empfehlung von Rami nach Gili Gede in das Resort von Micha gereist. Gili Gede gehört mit seinen fünf Dörfern noch zu den geheimen und wenig erschlossenen Inseln Lomboks. Man findet hier kaum Touristen oder Fahrzeuge, kein Warmwasser, keine Restaurants, Bars, Supermärkte, Bankautomaten, Ärzte, geschweige denn Krankenhäuser, keine Hunde. Strom gibt es für wenige Stunden, und das nicht überall. Internet hat nur das Luxusresort "ko ko mo".

    Die Strände sind paradiesisch!
    Read more

  • Day38

    Gili Gede

    November 12, 2016 in Indonesia

    Das Leben ist sehr "einfach". Die Haupteinnahmequellen sind Perlenzucht und Fischerei. Doch die Überfischung der Meere führt zu sinkenden Erträgen, sodass die Menschen nicht selten von der Hand im Mund leben. Nichtsdestotrotz hat jeder ein Lächeln und ein "Hello" für uns übrig. Sie leben sehr gemeinschaftlich zusammen, helfen und unterstützen sich gegenseitig wo sie nur können. Gili Gede ist eine unheimlich sichere Insel, es gibt keine Verbrechen - und keine Polizei. Für uns unvorstellbar und gleichzeitig beeindruckend: die Menschen kennen das eigene Alter nicht...und sie wollen es nicht kennen!Read more

  • Day37

    Zu Besuch beim Papalagi

    November 11, 2016 in Indonesia

    Unterkunft: Papalagi Resort bei Micha

    Micha, der das Resort mit seiner indonesischen Freundin Hera betreibt, ist eine Ruhrpottseele durch und durch: Er hat das Herz am rechten Fleck, ist redselig und hat immer einen derben Spruch auf der Zunge. Mal unternehmen wir gemeinsam Spaziergänge, Bootstouren und Schnorchelausflüge; mal bereiten wir Tintenfisch zu.

  • Day18

    Dag 13 - snorkel- en restaurantpret

    July 17, 2017 in Indonesia

    Vandaag hadden we een snorkeltrip geregeld bij de vriendelijke mensen van onze slaapplaats. Na een banana pancake en wat geluier op het strand waren we er volledig klaar voor!

    Een lokale groep duikers, waarvan eentje met een gekke tulband en poefy haar, kwam ons oppikken in hun boot. Daarmee gingen we naar Gili Layar, volgens de lokale mensen de beste plaats in de buurt. En ze hadden begot niet gelogen! Na een potje worstelen met onze bril en snorkel plonsten we in het water en werden we meteen begroet door honderden visjes die totaal niet bang waren. Elke kleur, vorm en grootte was vertegenwoordigd. We hebben zelfs een contente Nemo gevonden. Een uur snorkelen vloog voorbij.

    Een twintigtal minuten varen later stonden we terug op "ons" eilandje en gingen we een toer wandelen om de zonsondergang te zien. De plaats die we vonden was een schot in de roos: op een bergje met uitzicht over de baai.

    Het was echter wel even wandelen van ons hutje en dus moesten we in het donker door dorpjes, over stranden, tussen rotsen ... We hadden er honger van gekregen, maar echt veel goesting in de culinaire keuzes van onze verblijfplaats hadden we niet. Na er een aantal keer gegeten te hebben, bleek alles wat hetzelfde te smaken. Tijdens het wandelen kwamen we een "optrekje" tegen met tafeltjes aan het strand waar je kon eten. Impulsief beslisten we om daar ons avondmaal te nuttigen. Geen enkel probleem, volgens één van de obers. Toen we aan onze tafel wilden gaan zitten, kwam er meteen iemand af om de stoel onder onze moe gewandelde kontjes te schuiven. Uh-oh. "Hebben we genoeg geld bij?!" was het eerste dat Eva zei... We zaten blijkbaar aan tafel bij één van de twee fancy plaatsen op het eiland... Wat we besteld hebben: twee biertjes, één cocktail, twee hoofdgerechten (met extra rijst) en twee nagerechten. Ook kregen we nog een hapje extra, wat brood en zoveel koud water als we wilden. De prijs: 22 euro. Niet per persoon. 22 euro in totaal. Oef... En heerlijk dat het was. Echt waar.

    Met volle kruikbuikjes gingen we nog even in de gemeenschappelijke ruimte bij ons zitten. Daar vertelde meesterbouwer Ibrahim dat hij de mini Taj Mahal aan het bouwen was in bamboe. Morgen kregen we het te zien, als we wilden. Uiteraard wilden we dat!

    Tot morgen!
    Read more

  • Day15

    Dag 11 - Gili Gede chill sessie

    July 14, 2017 in Indonesia

    Na onze marathons van de afgelopen dagen, was het hoog tijd dat we wat gas terug nemen. Dat hebben we dan ook gedaan op Gili Gede. Dit is niet eentje van de drie bekende Gili's, maar wel eentje van de tientallen andere Gili's (Gili betekent "klein eiland" ) waar toerisme nog praktisch onbestaande is.

    Om op Gede te geraken moesten we: een vliegtuig nemen vanuit Surabaya, een rit van 1,5 uur overleven om dan nog twintig minuten een mini bootje te nemen. Het was dus nog even reizen naar dit afgelegen eilandje. Onze chauffer was Raka, de hippe boy van het familieverblijf waar we slapen op het eiland. Hij gedroeg zich als een racepiloot op de kleine baantjes met als resultaat dat Eva haar ontbijt weer voorbij zag komen. Met wat frisse zeelucht was het echter snel opgelost.

    Het boottochtje was al meteen ongelooflijk mooi, zeker als je het vergelijkt met de hectische chaos van Jakarta. Je zag er hoe klein het eiland was en hoe weinig volk er woont. Héérlijk.

    Thamarind Gili Gede is de naam van onze verblijfplaats en bestaat uit: een houten huis met drie kamers, drie bungalows, enkele tenten, een overdekte eetplaats en een eigen strand. Het lijkt wel een kleine stukje paradijs. En er is helemaal niets te doen! Net wat we nodig hebben.

    Na een plonsje in het helder, blauw water, besloten we om meteen al het eiland te ontdekken. Zo'n klein eiland, dat zouden we wel vlug in kaart brengen, niet? Dit bleek toch een grotere kluif dan verwacht, want na een bergpadje te zijn ingeslagen, begon het donker te worden en we wisten niet meer de weg terug. Daar stonden we dan. Op een berg. Met enkel onze zwemkledij aan. Resultaat: een goed beeld van het eiland, maar ook een grote kras op mijn buik en enkele ontmoetingen met de enorme rosse mieren hier op het eiland.

    Na zo'n trektocht ploften we in onze bedjes en sliepen we ergens halverwege voor we de matras raakten...
    Read more

You might also know this place by the following names:

Aiktawah

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now