Bolivia
Río Challa Jahuira

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

9 travelers at this place

  • Day20

    Tiwanaku, Chacaltaya en Valle de la Luna

    March 27, 2019 in Bolivia ⋅ ⛅ 13 °C

    Onze eerste uitstap vanuit La Paz gaat naar Tiwanaku. Op een open vlakte net buiten dit dorp staan nog slechts enkele ruïnes van wat vroeger het middelpunt van de Tiwanaku beschaving was. Dit volk leefde volgens onze gids van 1500 vC tot 1200 nC. Al wordt de begindatum door sommige onderzoekers in twijfel getrokken. Maar ze leefden alleszins vóór de Inca’s. Plots is de beschaving verdwenen en tot op heden weet niemand hoe dat gebeurd is. Een van de mogelijke verklaringen is een langdurige droogte in de regio waardoor de Tiwanaku weg trokken.

    En zo zijn er nog veel meer onopgeloste vragen. Hoe kregen ze de zware stenen (sommige wogen meer dan honderd ton) naar hier om hun bouwwerken te maken? Hoe werden ze op elkaar gestapeld? Hoe konden ze die voorzien van perfecte hoeken van 90 graden? Onze gids Leo beweert dat er al allerlei vormen van moderne technologie geprobeerd zijn maar dat niemand deze perfecte hoeken kan namaken. Dat vind ik wel een beetje vreemd. We kunnen tegenwoordig al zo veel, je maakt mij niet wijs dat er op geen enkele manier hetzelfde effect kan bekomen worden.

    Tijdens de uitleg van onze gids begint Vé zich wat misselijk en draaierig te voelen dus beslissen we terug te keren naar de wc’s in het museum. Geen idee of het van de hoogte is, of van iets verkeerd te eten… maar plezant is anders. Op de terugweg krijgt Vé een knuffel van een hond die er rond loopt en dat maakt het plots een stuk beter.

    In het aanpalende museum leren we over de heilige dieren van de Tiwanaku (condor, puma en slang) en over enkele vreemde gewoontes. Zo koos men kinderen die geboren werden met 6 vingers per hand of met een speciale vorm van schedel als sjamaan. De “afwijkingen” waren voor de Tiwanaku een teken dat ze specialer waren dan andere mensen. Hun schedel werd daarop nog verder uitgerekt of platgeduwd door er platen of stokken rond te binden.

    Enkele dagen later pikt gids Erica ons op voor een tour naar de berg Chacaltaya. Na anderhalf uur bergop rijden komen we aan op 5300 meter. Vroeger was dit een populair skiresort, tot de gletsjer volledig gesmolten is. Nu valt er af en toe nog wat sneeuw maar niet genoeg om op de latten te gaan staan. In de verte kleuren de ontelbare huizen van La Paz en El Alto de omgeving rood.

    Een korte maar pittige wandeling moet ons naar de top op 5400 meter brengen. Vé begint zich al snel draaierig, kortademig en misselijk te voelen. Ze had nooit eerder last van hoogteziekte, maar nu is het van dat. Na een kwartier besluit ze wijselijk om terug te keren naar de refuge. Enkele minuten later haken ook de 2 Britse meisjes met hoofdpijn af. Ik heb geluk want ik voel bijna niks van de hoogte.

    Erica, Lucille, een Canadese vrouw en ik stappen nog een halfuur verder met vele rustpauzes. Met ons viertjes bereiken we de licht besneeuwde top. Het is er fris, maar niet zo koud als ik gedacht had. Langs de noordkant is het bewolkt en hebben we een beperkt zicht. In de andere richtingen liggen enkele mooie meren in verschillende kleuren. Blauw, groen, oranje en zelfs paars. Prachtig. Ondertussen luisteren we naar de stilte. Dat stukje afzien om tot hier te komen was meer dan de moeite waard.

    Het afdalen gaat een stuk vlotter en op de middag zijn we terug aan de refuge. Vé haar hoofdpijn is jammer genoeg nog niet veel verminderd. Gelukkig betert het wel wanneer we met de auto terug naar La Paz rijden.

    We steken opnieuw het drukke centrum door en belanden een half uur later aan Valle de la luna (de maanvallei). In San Pedro de Atacama bezochten we ook al een plek met dezelfde naam, maar deze ziet er helemaal anders uit. De bergen hier zijn gemaakt van klei. Door erosie van wind en water zijn er allemaal hoge fijne pieken gevormd met daartussen diepe kloven. Het doet ons denken aan de Omarama clay cliffs die we zagen in Nieuw-Zeeland enkele jaren geleden.

    We wandelen er ongeveer 45 minuten rond in de felle hitte. Mooie, eigenaardige structuren maar bijlange niet zo indrukwekkend als de top van de Chacaltaya deze ochtend. Na een ijsje stappen we weer in de minibus en voor we het weten staan we in La Paz centrum.

    De beelden van deze uitstapjes: https://photos.app.goo.gl/TWiQ8cUSTZA815MV6
    Read more

  • Day182

    Tiwanaku

    June 21, 2016 in Bolivia ⋅ 🌙 23 °C

    "Das historische Tiwanaku war das religiöse und administrative Zentrum von Prä-Inka-Kulturen rund um den Titicaca-See in der Zeit von 1500 v. Chr. bis 1200 n. Chr und fand seinen Höhepunkt zwischen 600 und 900 n. Chr."
    Ein Ausflug zu den Ruinen von Tiwanaku ist sozusagen Pflichtprogramm, wenn man in La Paz ist.
    Read more

  • Day182

    21. Juni - Das Neujahr der Aymara

    June 21, 2016 in Bolivia ⋅ ☀️ 22 °C

    Wir haben das außerordentliche Glück, genau zu dem bedeutendsten Tag des Jahres hier zu sein, dem Neujahr der Aymara: 21. Juni (Sonnenwende). Während andere ihre Reise dementsprechend planen, fällt uns dieses Glück sozusagen in den Schoß!
    Um das Ritual der Begrüßung des neues Jahres mitzuerleben, müssen wir früh aufstehen. Um vier Uhr geht es los, bei fast null Grad, denn wir sind ja auf 4.000 Metern Höhe.
    Mit vielen anderen Menschen, sowohl Touristen als auch vielen lokalen Aymara, warten wir (mehr oder weniger geduldig) frierend auf den Sonnenaufgang. Ich bin sehr glücklich über meine im Flugzeug geklaute Decke, die mir hier als Rock über Leggins und Hose die Beine wärmt.
    Die ersten Sonnenstrahlen des neuen Jahres werden mit nach oben ausgestreckten Händen und viel Geschrei und Freude empfangen. Bei Musik tanzen wir um die Wiphala Fahne herum. Diese Wiphala hat sich im Laufe der Zeit als Symbol der gesamten indigenen Bevölkerung des Landes durchgesetzt.
    Es ist üblich, dass die Aymara symbolisch Opfergaben darbringen von den Dingen, die sie sich für das nächste Jahr wünschen. Der Opferteller ist voll beladen mit dem Abbild von Haus und Auto, Zigaretten, Koka Blättern und einem Lamafötus und wird dann verbrannt.
    Read more

  • Day70

    Tod und Vergangenheit.

    April 19, 2018 in Bolivia ⋅ 🌙 17 °C

    Absolutes Highlight in La Paz für Mountenbiker Death road. Vor den Toren der Stadt gibt es eine alte überlandstraße welche berühmt berüchtigt ist für ihre viele Todesopfer. Vor ein paar Jahren wurde eine neue Straße gaubt so das man jetzt mit dem Mountenbike runter heißen kann. Anfang auf 5000 m ende bei1000 m. Man durchquert also mehrere Klima/Vegetationszonen und durchfährt dabei Wasserfälle. Meist ist die Straße 2-3 m breit und dann kommt ein Abgrund von mehreren hunderten Metern. Straße ist eigentlich für die ganze Strecke auch zu positiv ausgedrückt. In Deutschland wäre es ein Feldweg. Wobei generell nur manche Straßen Boliviens asphaltiert sind. Am Ende der Fahrt ging es dann schön im warmen Tiefland in Pool.

    Anderer Tagestrip ging nach Tiahunaco. Die Wiege der Inkas. Im Hochland von Bolivien erstreckt sich hier eine kleine Ruinenlandschaft mit beeindruckenden Statuen.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Río Challa Jahuira, Rio Challa Jahuira

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android

Sign up now