Namibia
Popa

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Add to bucket listRemove from bucket list
Travelers at this place
    • Day28

      Caprivi Drive

      November 26, 2021 in Namibia ⋅ ⛅ 31 °C

      Nachdem wir die Popafalls ("Falls" ist auch hier etwas übertrieben... Etwas schnelleres Wasser trifft es besser) besichtigt haben, gehts zum PCR Test: in einem Zelt bei einer Tankstelle wird der Test im Mund gemacht😅. Danach fahren wir den grünen, dicht bewaldeten Caprivi Drive entlang. Obwohl es viele Elefanten-Warnungen gibt, sehen wir keine auf der Strasse. Wir schlafen in einer tollen Lodge am Chobe River, der Grenzfluss zu Botswana. In der Lodge hat jeder Camper ein eigenes Holzhütchen mit Küche und WC.
      Wir grillieren und machen Schokobananen in den Kohlen.
      Read more

      Cristina

      Ah drum hends kei Corona Fäll dete 😅

      11/26/21Reply
       
    • Day7

      Border crossing into Namibia

      January 23, 2020 in Namibia ⋅ ⛅ 32 °C

      We left the camp at 7.00 sharp again, for a long road along the edge off the Kalahari towards the Namibian border. We stopped in Maun to do shopping for the next 2 dinners. We stopped for a lunch that we prepared quickly with, pineapple, ham,-cheese sandwiches and appels. Around 15:30 we crossed it entering Babwata national park. Saw some Kudu, springbok and zebra. A change of scenery after the dozens of donkeys we saw.
      An hour later we arrived at the Rainbow Springs, a beautiful campsite on the Okavango river. We quickly put up the tents and went for a sunset river cruise. It just was stunning!

      We ate grilled tuna melt sandwiches and pesto pasta with cream cheese. And went for an early night. As tomorrow the alarm will go at 4;45
      Read more

    • Day7

      Tanken vor der Weiterfahrt

      February 12, 2020 in Namibia ⋅ ☀️ 26 °C

      Wir fahren nach dem ausgiebigen Frühstück wieder zurück auf die Hauptstraße durch den Caprivi. Zuerst werden jedoch in Divundu alle Autos betankt.
      Es dauert eine ganze Weile, bis alle Tanks voll sind, da jedes Auto zwei hat.
      Alles geht auf eine Rechnung und wir müssen immer parallel kontrollieren und schließlich bezahlen.
      Read more

    • Day15

      Zambezi -Caprivi strook-

      May 7 in Namibia ⋅ ☀️ 27 °C

      Vandaag weer een kleine reisdag voor de boeg. We hebben genoten van de lodge met open verbinding naar buiten waardoor gezellige ochtendgeluiden naar binnen dringen en ons wakker fluiten, zoemen en tjirpen. Ook vandaag zullen we een B-weg rijden die ons langs de lokale dorpjes zal brengen. Aangezien we 'maar' 190 kilometer hoeven te rijden en we verder geen andere plannen hebben dan aankomen en kamp maken, kiezen we voor deze optie. Indien we het zat zijn kunnen we altijd nog de highway pakken, want die loopt er parallel aan. Op de B-weg zitten we dichter bij de rivier en Angola. We passeren wederom diverse dorpjes, boerderijen, vee en sjabeen’s. Het duurt even voor we erachter zijn maar sjabeen’s zijn gewoon de lokale kroegen. Na ca. 90 km gravelweg vinden we het wel mooi geweest en zwaaien we af naar rechts. We rijden via de geasfalteerde snelweg snel naar onze volgende bestemming, maar niet voordat we verse broodjes hebben gescoord voor de ietwat verlate lunch bij de gloednieuwe Shell benzinepomp.

      Aangekomen op de camping worden we vriendelijk onthaald door Cameron en Eugenie. Cameron is een Namibiaan met Schotse voorouders en dito humor. Met zijn kaki shirt, korte broek, hoge sokken en wandelschoenen, komt hij dicht in de buurt van de stereotype kolonisator van de vorige eeuw. Eugenie blijkt niet zijn vrouw maar zakenpartner. In 2004 hebben Cameron en de man van Eugenie dit park gebouwd. Zij waren van origine handelspartners in de visserij in Walvisbaai, maar door toenemende politieke bemoeienis in de visserij, hebben zij besloten het vissersbedrijf (a million dollar company) te verkopen en dit resort te bouwen. Helaas is 8 jaar geleden zijn zakenpartner overleden, maar Eugenie is gebleven. Dit was toch hun retirement plan. Kort legt Cameron een aantal do & dont’s uit en geeft meteen een activiteitenoverzicht.

      1. Malaria; bescherm je tegen de muggen
      2. Zwarte krijgerwespen; met rust laten, ze doen niets tenzij je gaat meppen.
      3. Op de campsite kun je s' nachts hippo’s en krokodillen tegenkomen. Daarom loopt er een bewaker rond die ze zoveel mogelijk weg houdt.
      4. Zwem niet in de rivier

      Activiteiten: een boottocht, een bezoek aan een wildpark, een bezoek aan een plaatselijke stam en voor de hele dappere, waterskiën.😁

      Wij kiezen voor de optie boottochtje en spreken af om 16:30. We richten ons kamp in en bereiden ons voor op de boottocht. Deet, lange kleren en verrekijkers. De kleine verrekijker van Ed en Henny blijkt spoorloos en ook één
      hoofdlampje is missing. Raar maar waar. We staan er niet te lang bij stil want de boot, net als de tour, wacht op niemand.

      Eenmaal op de boot genieten we van een heerlijk briesje, de zon en de mooie dieren. We zien als eerste de oeverzwaluwen, gevolgd door de rainbow bee eaters met gespleten staart. Deze maken net als de zwaluwen nesten in de oever. We zien ook een normale zwarte ekster maar het blauwe en paarse spat er van af. Dan ziet onze gids Joseph een krokodil liggen. Pre historische beesten zijn het! Na ca. 5 kilometer stroomafwaarts varen we de andere kant op en komen langs onze campingstek. Wat een plaatje vanaf deze kant. Op naar de Popafalls. Eén van de bezienswaardigheden alhier. Die pikken we mooi even mee.

      We varen onderweg ook langs de hippo’s! Er leeft hier een groep van 30 stuks. Eén bull met vrouwtjes en kinderen. Zaak is dat de nazaten die geboren worden wel vrouwelijk zijn want mannelijk nageslacht wordt niet getolereerd door de bull. Vrouwtjes die moeten bevallen scheiden zich daarom af van de groep. Indien het een mannelijke nakomeling is keert zij niet terug. Met een dochter wel. Verderop zien we nog een grotere krokodil liggen, net achter 2 ruziënde nijlpaarden. De Popafalls zijn niet echt spectaculair te noemen, slechts twee meter verval in de rivier, maar voor onze gids een mooie stop.

      Kunnen wij even met de voetjes in het zand en kan hij genieten van een biertje met mede- gidsen. We varen na de sunset terug en bij het uitstappen besluit de zonnebril van Ed dat hij niet meer nodig is en kiest het ruime sop. Er achteraan gaan is geen optie, dus de teller staat vandaag op -1 zonnebril, -1 hoofdlampje en -1 verrekijker.

      Teruggekomen in het kamp stoken we het vuur op voor het avondeten. Op het menu staan; karbonades, zoete aardappelen en boontjes uit blik. Na het eten nog het vuurtje opgestookt en koffie en thee. Gevolgd door bier, chocolaatjes en voor de liefhebbers cola-rum (amariula rum, een aanrader volgens Ed). We leggen voor vannacht e.e.a. klaar voor eventueel toiletbezoek en kruipen weer heel tevreden onze tent in. Deze dag krijgt een dikke 9+.
      Read more

    • Day60

      Journey to Namibia

      January 23, 2020 in Namibia ⋅ ⛅ 31 °C

      I got up early at 5am as I had been awake since 3am and couldn't get back to sleep with my mind running over something that was pre-occupyimg me. I got a shower and joined my fellow travellers for breakfast. We were soon heading off in the truck and stopped at a nearby shopping area to spend the rest of our Botswana puna before we reached Namibia. I was feeling tired and low in mood with my night thoughts and feelings still pre-occupying me.
      We drove on over rough roads and sun baked bush and scrubland filled with small, hardy trees. The sandy soil was noticeably drier and presaged our passage to the desert landscapes of Namibia. We stopped by the roadside for lunch in the shade of a tree to protect us from the blazing sunshine. We then drove to the border with Namibia and had an easy and efficient passage through immigration.
      We then drove into the Bwabwata National Park and saw warthog, impala, kudu and zebra by the road as we passed through the tree filled park.
      It wasn't long before we arrived out our destination, Rainbow Camp which was a scenic campsite right next to the Okavango river which eventually fills the Delta and then dries into the ground without ever reaching the sea. There was a nice bar area and swimming pool with wonderful views over the river and river islands. We soon saw two hippos frolicking in the water by a nearby island.
      As we arrived we were offered a two hour sunset cruise on the river which many of us decided to do. We set off on a covered river cruise boat with chairs up the river in the yellow late afternoon sunlight. We sailed up to some lovely waterfalls and rapids and moored on a beautiful, sandy, small river island where we could get a better view of the falls. We then headed downstream with wonderful views over the river and found a small group of hippos bathing contentedly in the waters. We were able to draw up very close to them and film them surfacing and yawning. Their skin shone in the bright evening sunlight as they eyed us warily. Further downstream we came across a hippo feeding on the grasses above the river but she quickly returned to the safety of the river water with a big splash as we approached. We saw a crocodile slide past the boat with only ripples in the water and his or her eyelids showing. We passed fishermen in dug out canoes and I considered how they were quite brave to fish on the river with so many potentially dangerous hippos around. We came across more hippos further downstream and again were able to get very close to them. There was a big thunder storm approaching which made for some dramatic photos of the clouds reflecting in the river water. All too soon it was time to head back to the campsite and we were also racing the darkening skies behind us to arrive at the campsite before the rain arrived. There were nice views of the setting sun as we returned and we passed more hippos on the water surface and then dipping down below the water as we passed. We docked back at the campsite and I raced back to the camp ground to quickly put up my tent before the approaching storm arrived. I joined my fellow travellers for dinner and wolfed it down so as not to get caught in the potential rain storm. However, as it turned out, the storm rumbled around the campsite with big blue flashes of lightning without actually raining on us. The evening sky darkened into black and the frogs struck up a chorus. I watched the lightning flashing darkness beyond the river for some minutes before retiring to my tent for an early night ahead of a very early 4.30am start the next morning.
      Read more

    • Day16

      Hippo dream -Caprivi strook-

      May 8 in Namibia ⋅ ☀️ 30 °C

      Stel je voor: je wordt in de vroege ochtend ontspannen wakker. Het is al schemerig en je hoort het eerste vogeltje het startsein voor het ochtendorkest geven. Kort daarna barst het los! Een bruisend muziekstuk, met noten die je nog niet eerder hebt gehoord, maar erg plezierig klinken. Je kijkt links door je tentopening en ziet de rode lucht boven de Okavango rivier. Je kijkt voor je en ziet dezelfde rivier maar nu met zicht op een hele kudde dobberende nijlpaarden. Deze liggen in één grote formatie uit te buiken van hun nachtelijke grasdiner. Nou dat dus. Zo wil een mens toch elke dag wel wakker worden! De familiereünie met Hippo Ed is geslaagd. 🤩

      Iedereen rommelt na het ontbijt lekker wat aan. Er wordt flink wat af gesnotterd maar we zijn allang blij dat het hierbij blijft.

      Er schijnt vlakbij een nationaal park te zijn en deze wordt aangeraden door Cameron. Het is een park in ontwikkeling en daarom ook nog lekker rustig. Hier geen medewerkers bij de toegangspoort maar twee half omhoog staande slagbomen en een roestig openstaand hek. Wel is er al een nieuw receptiegebouw en een nieuw aangelegde informatiewand inclusief picknick plek. Wij kopen de tickets en daarna eten we samen broodjes met sardientjessalade. Homemade by Robin. Rond een uur of 15:00, na de ergste hitte, rijden wij Bwatbata Park in. Het park ligt aan de rivier waardoor het park voor een deel uit wetlands bestaat. Omdat we na de regentijd komen kunnen we niet dwars door het park rijden. De Toyota’s zijn dan weliswaar 4x4 maar hebben helaas geen duikbrevet.

      We zijn nog maar net onderweg als we van alles spotten: volop zwijntjes, springbokken, nijlganzen, impala’s en twee grijze kroonkraanvogels. Wat een prachtig verenkleed hebben deze! Ze schijnen erg zeldzaam te zijn dus we boffen.

      We rijden verder als we via het bakkie horen dat er net voor Paul zijn auto een hele kudde olifanten oversteekt. We haken snel aan en zien inderdaad hoe een grote familie de weg oversteekt. Groot, klein met als afsluiter de matriarch.
      Deze gooit haar slurf in de lucht en wappert even dreigend met haar oren als een poot blijft haken in het struikgewas. Indrukwekkend!

      We komen ogen te kort want overal zien we dieren: groene meerkatten, bavianen met kleintjes, gieren, kudu’s, hartenbeesten, struisvogel, giraffe, roofvogels, dikdiks en dat allemaal in een kleine twee uur tijd. Net als we een beetje vaart willen maken….besluit Stoffel de schildpad over te steken. Een mooi zen-momentje😅

      Het park sluit om 18:30 en we hebben slechts nog maar een klein deel van het park gezien. Voor het andere deel moeten we eerst weer terug naar het begin, dit ivm de wetlands. Zelfs op de terugweg zien we weer nieuwe en andere dieren. Iedereen maakt snel nog wat foto’s.

      Eenmaal in het andere deel van het park spotten we nagenoeg niks meer! Het is hier ook veel droger. We hebben nog 15 minuten voor we moeten omkeren om voor sluiting het park uit te zijn. En dan stapt er een enorme olifant uit de bosjes die zeer overtuigend zijn rol als klaar-over speelt. Hij wappert dreigend met zijn oren en geeft duidelijk aan dat de weg niet verder vervolgd kan worden. ‘Naar achteren Ed’ horen we Paul zeggen en dat is voor nu inderdaad het beste advies.

      We keren en rijden terug naar onze campsite. Bij het kampvuur laten we alles wat we vandaag hebben gezien en beleefd weer even de revue passeren. Dieren die we nog niet kennen worden opgezocht, bediscussieerd en bij consensus gerubriceerd. Wat een topdag weer!
      Read more

    • Day6

      Bootstour auf dem Okawango

      February 11, 2020 in Namibia ⋅ ⛅ 22 °C

      Am nächsten Morgen geht es aufs Wasser. Wir wollen die Hippos besuchen und den Okawango Wasserfall. Es ist ein wunderbarer Morgen und die Hippos tummeln sich im Wasser. Um so näher wir kommen, tauchen sie ab. Die Größe dieser Tiere ist trotzdem gut zu erahnen. Entlang des Ufers gibt es mehrere Lodges, dem Dschungel gut angepasst.Read more

    • Day29

      Östlicher Caprivizipfel, bei Divundu

      January 28, 2018 in Namibia ⋅ ⛅ 11 °C

      Seit gestern sind wir im östlichen Caprivizipfel angekommen. Wir wohnen in der Nähe der Popa Falls bei Divundu, direkt am (O)Kavango. Heute vormittag hatten wir ein interessantes Treffen mit dem Vertreter der Idee einer indigenen Universität (TEKOA http://www.nacso.org.na/news/2012/01/tekoa-a-te…). Dort sollen z. B. junge Einheimische zu Guides ausgebildet werden, die dann den Touristen alte Techniken des Spurenlesens vermitteln. Der Ansatz ist sehr komplex und stellt auch einen neuen Zugang für den Cultural Tourism dar, da er sehr stark auf die Achtung von Identität und Würde der Indigenen abhebt. Zudem geht es auch darum, eurozentrische Formen des Lernen und der Wissensvermittlung zu überwinden.

      Nachmittags hat unser Vermieter mit uns eine Tour in den Bwabwata National Park am Eingang des Caprivizifels gemacht. Nach 2-stündiger Fahrt sind wir dann auf eine Herde von mehr als 100 Elefanten und eben so vielen Büffeln gestoßen. Ganz schön beeindruckend ...
      Read more

      Traveler

      Sieht toll aus! Wir haben gerade beschlossen im Oktober auch nach Namibia zu fliegen. Bei wem habt ihr das Auto gemietet?

      1/29/18Reply
      Traveler

      Moin Detlef, ja, namibia ist eine reise wert und bietet auch auf den zweiten und dritten Blick sehr viel! Das Auto haben wir bei Kalahari Car Hire gemietet (http://www.kalaharicarhire.com/index2.html). Der hat unterschiedlich alte Modelle im Programm. Wir haben das älteste genommen, einen Toyota Hillux Baujahr 2002-2005. Der läuft gut vor sich hin. Aber das gerumpel auf den Schotterpisten macht den Autos ganz schon zu schaffen. Ziemlich viel ist ramponiert oder nicht voll funktinsfähig (z. B. Verlängerungskabel für die Kühlbox, Fensterheber Beifahrersiete, rechtes Rücklicht musste fixiert werden). Die Kiste hat halt 380.000 km auf dem Buckel und ist entsprechend gebraucht. Aber: der Diesel läuft (12-15 l auf 100 km), die Bremsen tun, die Reifen hauen alles weg ... bis jetzt. Der Inhaber, Hubert Hester, ist allerdings ziemlich ruppig. So weit erst Mal. Ciao aus Namibia. Manfred

      1/29/18Reply
       
    • Day15

      Rainbow river Lodge

      August 3, 2019 in Namibia ⋅ ☀️ 29 °C

      Hier gaan we lekker braaien zometeen met uitzicht op Hippo’s 🦛. Ondanks dat nijlpaarden alleen gras eten zijn ze de dodelijkste dieren van de rivier, blij dat we hoog zitten! Vanaf t terras zijn ze heel schattig ❤️Read more

      Indrukwekkend wat een belevenis wortel

      8/4/19Reply

      Wat een waanzinnig avontuur! Liefs van pap en mam

      8/4/19Reply
       
    • Day2

      Divundu

      September 2, 2015 in Namibia ⋅ ⛅ 16 °C

      In der Rainbow River Lodge übernachteten wir zweimal - einmal davon als einzige Gäste. Romantisch und gespenstisch zugleich war also das Dinner am Fluss; ein Tisch nur für uns gedeckt. Im Hintergrund hörten wir das Grunzen der Flusspferde.
      Unser erster Selfdrive war sehr erfolgreich: wir sahen neben zahlreichen Zebras, Velvet Monkeys und Impalas zwei Büffel und mehrere Hippos.. (Büffel gehören zu den Big Five)
      Read more

    You might also know this place by the following names:

    Popa

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android