United States
13S05E34ADBC02 Well

Here you’ll find travel reports about 13S05E34ADBC02 Well. Discover travel destinations in the United States of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

7 travelers at this place:

  • Day18

    Grizzly & Wolf Discovery Center, Y., USA

    July 3, 2017 in the United States

    Comme nous ne pouvons pas voir de grizzly de près pour ne pas les perturber, nous sommes allés les voir dans un endroit accueillant des animaux sauvages. Nous en avons vu deux. Ils étaient frère et sœur. Leur mère était morte quand ils avaient 6 mois. Les rangers ont été obligés de les recueillir. Sinon ils auraient été obligés de les tuer car ils commençaient à être agressifs car ils avaient commencé à se nourrir de nourriture humaine.

    À cet endroit nous avons aussi vu des loups. Dans le parc nous avons malheureusement loupé une louve et ses 5 petits louveteaux venus s'abreuver près de la route.

    Amélie
    Read more

  • Day20

    Teton scenic byway

    June 6, 2014 in the United States

    Om half vijf even wakker, beetje boekhouding gedaan, op toilet zodat Dirk niet zou wakker worden van het licht. Onze credit kaarten staan weer op 0! Daarna even het ijs vervangen in onze koeltas, net zoals de mensen vroeger deden toen er nog geen koelkasten bestonden. En dan terug onder de wol, of tenminste toch onder de fleecedeken want wollen dekens zijn bygone. (Voorbij dus)
    Hier in het westen staat er al iedere dag iets met dikke witte saus en een vies broodje, ja ik heb het broodje al eens geprobeerd. Het is typisch voor deze streek en ik vroeg aan de dienster wat het was: Gravy zei ze en ik moest het proeven, het lijkt wat op onze vol au vent maar dan vettiger en met gemalen vlees is, het wordt inderdaad op het gravybroodje geschept en zo opgegeten, vooral grote en zware mannen zijn de afnemers, ik bedoel niet dat je er dik van wordt maar dat het iets is dat veel proteïnen geeft om evt te werken.
    Rustig maken we ons klaar om te vertrekken, we hebben alle tijd want we doen weinig mijlen vandaag maar wel via 'Teton scenic byway '. Even buiten het hotel stoppen we om bij de Walmart binnen te stappen, Dirk gaat naar de electronica en ik naar de garden stuff. In enkele motels zaten we op zo'n typische Amerikaanse stoel die heel ligt weegt en zo gemakkelijk zit, Dirk is er al in gefotografeerd enkele dagen geleden. Via internet had ik gezien dat Walmart ze verkoopt maar ik kreeg ze niet op mijn scherm, toch niet die namaak in plastiek. En ja ze staan daar voor 18,99$ maar nu weet ik dat de fabrikant Adams is. En kan ik verder zoeken of ze ook in België verkrijgbaar zijn of anders via internet aan te kopen.
    We kochten een jasje voor onze mini want zo bloot in de hand is niet zo gemakkelijk in bed.
    Dan beginnen we echt aan onze trip eerst de US 26 en daar zien we al regelmatig bergen met sneeuw op, maar nog niet de Tetons, vanaf Swan Valley echt de bergen in via SR 31. Het is een gewone weg zoals bij ons tussen de dorpen in de Kempen, wat opgelapt met asfalt en kronkelig. De eerste loslopende koe was een feit, oppassen geblazen, het kan ook een Elk of een Mouse zijn. (Een hert of eland)
    Rond de middag zijn we in Briggs, het grootste stadje in deze streken, we wandelen de hoofdstraat even op en neer en gaan een koffie drinken waar het ons meest gezellig leek, we zijn op een zekere hoogte en het is 23°, dus gaan we binnen zitten in 'Three Peaks' plaatselijk restaurant/winebar. We nemen een gewone koffie en een cinamon roll, eigenlijk een uit de kluiten gewassen cupcake. De suikerzakjes zitten in een Chimay glas en wij zeggen dat we van België zijn, en de dienster vertelt dat haar grootmoeder van België afkomstig was en dat er nog familieleden wonen, vandaar dat glas waarschijnlijk.
    Op de hoek komen we een drug store tegen zoals we gisteren bezochten het stamt al van 1912 ik ga binnen om een kaartje te kopen en enkele foto's te nemen.
    Daarna vervolgen we onze weg, na de laatste blik,op de Tetons rijden we verder SR 33 richting Yellowstone we doorkruisen de Teton Valley, een groot dal met veel boerderijen. Aan de afslag in Ashton fotograferen we enorme silo's graan en denken aan onze Stefaan die zou hier zijn ogen uitkijken. We gaan ook een coke drinken en rijden dan verden via de US 20 die we al kennen van in California. Aan het plaatsje Island Park denk ik even dat de GPS verkeerd is want zij geeft nog 30 km aan en ik dacht dat het hier was, na een blik op de kaart en op de mail met bevestiging blijkt dat het motel wel op het grondgebied van Island Park ligt maar op de Hwy 87 ligt en dat is toch nog een eind rijden. De wolken worden dikker en ik herinner mij dat er voor West Yellowstone vandaag onweer was aangekondigd, ik hoop dat dat onweer voorbij is tegen dat we daar zijn.
    Na vieren kwamen we aan bij Jared's Wild Rose Ranch Resort, een samenvoegsel van houten cabines, bungalows, grotere huisjes, RV park en tentencamping.
    We schreven in en de eigenaars waren zo'n beetje chaotisch, hij lijkt wat op Beau Bridges, bij het maken van de rekening was hij 20$ verkeerd + tax erbij maakt dat toch een verschil in zijn voordeel? maar ik liet de IPad zien met de bevestiging en de prijs en hij was direct akkoord. Maar ik denk dat het eerder door het ontbreken van zijn leesbril was en een 5 en 3 lijken dan wel opeen. Voor de rest vriendelijk genoeg, brood uithalen uit de vriezer, een broodrooster extra meegeven ze waren goed genoeg. Tot over 14 dagen lag hier nog sneeuw, dat hadden we gezien op internet en als de sneeuw weg was zijn ze direct begonnen met het klaarmaken van de verblijven dus als er iets niet marcheert of ontbreekt zeg het ons en wij fixen het, was hun uitleg.
    Maar alles was in orde, wel heel veel kleine mugjes, dat komt omdat na het vriezen de insecten ontwaken, en dit is daardoor een slecht moment om buiten te zitten, maar met mijn Chinees waaiertje rondwandelen met lang broek en shirt met lange mouwen gaat wel.
    We maken nog een avondwandeling en dan nemen we een lekker glaasje wijn een chipje en we zetelen ons voor de TV.
    Read more

  • Day20

    Yellowstone Noord

    June 6, 2014 in the United States

    Amaai amaai, geen TV, te slecht beeld, ja dat komt ervan als je thuis High Definition hebt.
    Dan maar onze dag voor morgen voorbereiden: Yellowstone.
    4,49 u wakker, veel sterren maar nog een uur te vroeg voor de zonsopgang. Terug het bed in tot ik mij om half 5 niet meer kon inhouden, vlug iets aantrekken en stil de cabin verlaten dat Dirk niet wakker wordt.
    Prachtig, de bergen, het meer de dieren die rondvliegen: pelikanen, Canadeese eenden, grote meeuwen, zwaluwen, de vissen die springen in het water, echt hé!
    Op de bergtoppen kwam de zon maar de zonsopgang zelf liet op zich wachten, ik wandelde wat rond en zag aan de overkant van de weg 2 antilopen, en verderop de berg een elk, dat laatste amper. Een visser die net toekwam, zei dat er ook beren op de bergen zaten maar dat ze weinig tot aan de cabins komen, gelukkig.
    Terug naar huis om weer als een ijsblok in bed te kruipen het is dan al half zeven, dus twee uur rondgewandeld, maar Dirk was al op zodat ik mij niet aan hem kon warmen. De zon kwam maar achter de berg vandaan om kwart voor 8, als we aan ons geïmproviseerd ontbijt zaten. En daarna vertrokken we naar Yellowstone.
    We rijden langs de Madison rivier Yellowstone binnen, we stoppen aan onze eerste Buffalo, een marmotje is te vlug en te klein om op de gevoelige plaat vast te leggen,een schichtige ree zag ons en ging lopen voordat ik mijn camera vasthad.
    De hoge donkere kraterwanden worden lichter navenant de zon hoger opklimt, het is de caldera rim. Een brand in 1988 laat veel dood hout achter maar geeft vernieuwing aan het bos, soms kan je gewoon niets zien omdat er zoveel jonge bomen staan, de soort pijnboom die hier voornamelijk groeit lost zijn zaden slechts bij extreem hoge temperatuur. Zoals na de brand van 1988.
    Op weg naar Norris stoppen we aan terrace spring of hottub. Spring is een bron en een geiser springt regelmatig omhoog. De temp. ging 8° naar 18° Op een uurtje tijd.
    De eerste waterval op de Gibbon rivier met val van 26 m was even zoeken.
    File op de norrisroad door een lange rij buffalo's die over de weg kuierden. We zagen de auto's van de andere kant slechts met mondjesmaat doorkomen. Aan Beryl spring kon Dirk zelf fotograferen van in de auto, ik hield zijn stuur vast. We waren dan al een uur aan't aanschuiven. De bizons stonden opzij toen we voorbijreden, even verderop terug een opeenhoping van wagens maar dan meer safaristijl, twee elken, zeer mooi, gelukkig kon Dirk zijn telelens vlug opzetten want het was wel een afstand. Nog eens vertraging wegens roadworks, en dan gingen we picknicken bij Sheepeater Cliff, wij noemen het postpiles, de Cliff bestaat uit basalt lava die lange rechtopstaande kolommen gevormd heeft door afkoeling 500.000 j geleden. Toen de laatste pic up truck doorreed kwam de bestuurder al lachend zeggen mag ik jullie hier alleen laten want er is hier beren alarm, 't was waar er stonden signs: Bear Alarm don't trespas!
    Aan de Mammoth Hot Springs terraces gingen we down memorielane, ik,had er nog foto's van uit 2002, wat een ontgoocheling nu. Helemaal vervallen, de natuur had zijn eigen meesterwerk vernietigd, alleen helemaal op het einde van de boardwalk had je nog wat terrassen zoals in Pamukale, in Turkije. We zitten hier op een hoogte van 6239 ft, of zo'n 3000 m, het is wel een pak, frisser dan gisteren. Maar we zijn het niet meer gewoon, we vliegen de auto uit om foto's te trekken en dan zien we verder nog iets en op de duur lopen we soms te bibberen omdat we ons jasje vergeten aan te trekken zijn. En overal ruikt het naar rotte eieren, dat hoort bij die zwaveldampen.
    Aan de Blacktail pond ligt weer een kudde buffalows, iedereen rijdt er voorbij omdat op dat moment de wolken nogal donker zijn, maar ik vond het zo'n mooi zicht dat Dirk stopte, en ineens een opening in de wolken en de buffels lagen in de zon prachtig zicht.
    Weer een heel eind verder aan de calcite Springs lag een beer met drie jongen, maar je zag ze niet, ze sliep in haar hol, maar er stond enorm veel volk op de uitkijk. Aan Tower falls gingen we een kleinigheid eten, Dirk een Chili dog en ik een ijsje met cookie andere Cream smaak en nog een bol strawberry chesecake. Nog even een snelle foto van de Tower falls en verder op weg naar Canyon village waar we moeten beslissen om nog het onderste stuk te doen, het is een acht vorm, of toch de verkorting te nemen. Eerst moeten we nog over de Dunraven Pass, 8859 ft hoog, we krijgen regen, sneeuw en zelfs nog een hagelbui maar eens we erover zijn komt de zon terug.
    In Canyon Village beslissen we om de verkorting te nemen, als we helemaal rondrijden, dat is 113 km, maar je doet er wel 4u over zonder file. Met de verkorting doen we 43 km tot Norris, als we maandag toch door Yellowstone moeten rijden kunnen we het deel van het Yellowstone lake en de Mud Vulcano even dubbel doen, we winnen dan in totaal aan kms.
    Een goede beslissing want terug op weg naar West Yellowstone begint het te regenen. het is nog maar 12°.
    Naar huis gaan is altijd vlugger dan wegrijden, nog even inkopen in het stadje West Yellowstone en dan naar het motel.
    We eten BBQ kip, gekookte aardappeltjes, worteltjes met rozijntjes, moet ik thuis eens proberen en een sinaasappel toe, met een glaasje wijn natuurlijk.
    Read more

  • Day21

    Wild Rose Ranch Resort (rustdag)

    June 7, 2014 in the United States

    Dirk vond het Discovery Chanel op TV, omdat ik te moe was om nog te lezen, keek ik ernaar vanuit het bed. Al vóór negen uur vielen mijn ogen dicht, bij Dirk was het niet veel later. Om half acht waren we beiden wakker en ontbeten we, alhoewel er op de richtlijnen staat dat je niets mag verzetten hebben we de microwave toch op de ijskast geplaatst, want hij stond op de enige plaats waar we met onze benen onder het dressoir konden zitten om te eten.
    Daarna ging ik nog even onder de wol en werd pas wakker om 11u, Dirk was gaan wandelen en ik had ruim de tijd om een bad te nemen en mijn handen en voeten onder handen te nemen.
    Ik wandelde daarna tot aan het meer naar de plaats waar men de vis kuist die men gevangen heeft, het is onder een afdak en er is stromend water. Ik ging een kijkje nemen en geraakte natuurlijk aan de praat, hierbij de info die de vissers gaven: de vis die hier gevangen wordt is 'cuttrouth trouth' een soort forel met roder vlees dan de zalm, er zit heel veel vis alhoewel de pelikanen er ook komen vissen. De vissers vinden de pelikanen scavengers, visdieven, de meeuwen die mogen er zijn want zij ruimen al de visafval op. De vissers fileren de vis panklaar en de rest blijft hier, als iemand het meer opgaat neemt hij de afval mee en gooit de koppen en graten in het meer, als de pelikanen ze daar komen opvissen hebben de mensen aan de kant er minder last van.
    We gingen picknicken aan een bank aan de overkant van onze cabin, iemand was daar het gras aan't afdoen met een tractortje, wel we hebben nog niet gauw iemand dat zo onhandig zien doen, dat deed mij denken aan mijn gazonnetje thuis, hoe zou het daarmee zijn?
    We verplaatsten de bank voor de cabin naar het grasveld om in de zon lekker een paar uurtjes te lezen, daarna gingen we wandelen in de enige straat die hier is; de Sherwood street.
    En staat zo'n huis of acht,negen meestal buitenverblijven, een man op een quad die ik al eens gegroet had op Wild Rosé Ranch kwam van een oprijlaan afgereden en ik sprak hem aan, of we een kijkje mochten nemen tot aan het water, geen probleem. Toen we terugkwamen aan het huis kwamen juist zijn ouders uit de auto en ze wisten dat we geen indringers (trespassers) waren, natuurlijk direct de vraag vanwaar we kwamen, Belgium, oh, in Germany, Switserland and Austria waren ze geweest, ik grapte dan maar dat België een heel klein landje is, waar je vlug doorheen bent. Mevrouw Brown vertelde dat haar vader deze woning gebouwd had in 1947 en dat het sindsdien altijd in gebruik geweest is, de laatste jaren alleen nog als buitenverblijf want in de winter is het veel te koud, als je het huis verwarmt dan bevriest de sneeuw op het dak tot ijs en dat weegt dan veel te zwaar, vroeger was er maar één groot vuur, en dan had men dat probleem niet. Ze gaven nog wat tips om te wandelen, maar je moet dan wel eerst de wagen nemen om daar te geraken, ik dankte hen en we wandelden verder.
    Toen we aan de cabin kwamen leek het ons een goed idee om de Hot Tub in te duiken vóór het diner. Zalig! Zo in de natuur, we fantaseerden al van een hot tub in onze hof! Maar ons zeeklimaat is toch niet zo als hier en altijd in de regen lijkt ons ook niets.
    Bear de vader van de uitbater, die ons ontvangen had, vandaar waarschijnlijk ook de vergissing van de inschrijvingsprijs, heeft voor mij de ijzeren bar ingekort van een thermometer die ik gekocht had enkele dagen geleden. Hij vertelde ook dat het in juli en augustus heel heet is hier, de sneeuw op de bergen die wij zien is dan allemaal gesmolten.
    We gingen eten in het restaurant, men kan er ook ontbijten maar eigenlijk heeft men alleen maar burgers en kip, geen steaks en jammer genoeg ook geen vis, ik had zo graag die cuttrouth trouth eens geproefd. Het meisje dat ons kwam opdienen en haar zusje dat volgde zoals een hondje kende er niet zoveel van, ja begin van het seizoen hé. Toen we twee biertjes bestelden kwam haar oma de bestelling opnemen en brengen, onder de 21j mag je geen bier serveren volgens de law (de wet)! Het meisje was pas 15 en haar zus 9 j, ik had dat zusje 's middags op de quad bezig gezien en dat was echt een durf al.
    De burgers waren goed maar niet uitzonderlijk, we hadden er al beter gegeten. Toen we buiten kwamen zagen we veel bedrijvigheid aan de marina, het haventje, veel nachtvissers die aankwamen en nog op zee gaan vanavond. Her was een heel pak frisser, 14° gelukkig brandt er een gashaard en in de cabin was het 22°.
    We houden ons binnen bezig en waarschijnlijk zullen we weer goed slapen.
    Read more

  • Day22

    West Yellowstone

    June 8, 2014 in the United States

    Inderdaad goed geslapen, tot een uur of zeven, het voordeel van de twee IPads is dat Dirk nu ook als hij wakker wordt stilletjes een spelletje kan doen of wat lezen zonder geluid te maken of evt het licht aan te steken. We liggen dus broederlijk naast elkaar bezig op de IPad. Ik maak van de gelegenheid gebruik om alle verslagen nog eens te herlezen en besef pas nu hoeveel tikfouten erin stonden. Gedeeltelijk omdat de IPad autocorrectie doet en ook omdat een typiste over haar eigen tikfouten heenleest, daarom moest vroeger op de typafdeling van Pidpa steeds je tekst door een andere typiste nagelezen worden. Dat doet Dirk wel maar hij wacht altijd een paar dagen voor hij de tekst leest, daar heb ik dus niet veel aan. Ik typ ook veel onderweg als we rijden en heel spontaan, ik beloof om beter na te lezen hoor!
    De ochtenden zijn hier lang, rond 7u ontbijten, en de avonden kort, in bed tussen 9 en 10u.
    Als Dirk nog eens gaat wandelen doe ik mijn Tai chi, het is nog fris buiten, zeker aan het meer. Toen de zon opkwam lag er rijm op de daken, daarom staat in elke cabin een gashaard. In de dag denk je dat is overdreven maar 's nachts heb je dat wel nodig op deze hoogte, we zitten op 2200 m altitude.
    Vandaag rijden we naar het stadje West Yellowstone, even voor de west ingang van het park. Toen ik op zoek was naar een slaapplaats zo dicht mogelijk bij het park Yellowstone, was dat stadje anderhalve keer zo duur als Jared's Wild Rose Ranch. De reden is dat deze ranch nog in Idaho ligt en West Yellowstone in Montana. Montana is een armere staat en daar zijn verschillende taxen hoger, zoals verblijfstax.
    Toen we uitstapten zagen we berenpootafdrukken op de grond staan, en mijn ervaring leert me dat zo'n patroon gewoonlijk wandelingen zijn, aangegeven door gidsen of historische gebouwen en zo.. Dit was de Historische Walking Tour, met gebouwen waar steeds een uitleg bijstond en een pamflet met de volledige uitleg te verkrijgen in ieder van deze historische gebouwen. We leerden dat er vroeger een treinstation was in WY en dat de mensen die daarmee reisden zeer bemiddeld waren, ze stapten over op koetsen die een toer maakten in Yellowstone, maar omdat zij zoveel bagage bijhadden werd deze voor 6 dagen, ja zolang duurde de trip, gestockeerd in een bijgebouw, zij konden ook een witte schort gebruiken omdat de stoffige ritten hun mooie kleren te vuil maakten. We trokken zo'n schort aan in het museum, precies verplegers. We leerden ook dat het in WY verschillende keren gebrand had, dan stond er zo'n vlammetje naast de uitleg met soms nog een foto van de brand. The tree bear lodge was wel 3 keer uitgebrand: 1941, 1970 en 2008. En steeds heropgebouwd al dan niet door dezelfde eigenaar. Er zijn ook veel wolken soms amper 12° en dan weer 22°C. Het is ook een typisch toeristenstadje, veel TShirts de ene al lelijker dan de andere, de mooie zijn duur, kitch die je als souveniertje kan meenemen en waar je thuis van denkt, wat zag ik daarin, en ja ook wel mooie kunstige dingen. Ik kocht een uniek schoteltje van een koppel uit Montana, dus geen made in China, met twee wolven in mistige omstandigheden Dirk keek eerst weer bedenkelijk, hij denkt al aan de koffers, maar daarna vond hij het ook mooi.
    In het museum zagen we ook het verloop van de grootste brand in de geschiedenis van het park, 1988 en het heeft toen heel de zomer gebrand, angstaanjagend.
    We hadden alle restaurants van buiten bestudeerd, de lunches bestonden allemaal uit burgers, en het diner werd maar vanaf 5u geserveerd, tot overmaat van ramp kon je nergens wijn of bier bij drinken, uitgezonderd één zaak. Het was pas 3.15u toen we toch maar binnengingen in het Timberline Café, onze eerste vraag was of het mogelijk was om vervroegd te dineren, de kelner ging eerst in de keuken informeren en ja het was mogelijk om steak te bestellen.
    Dirk nam een Bisonsteak,van 12oz, en ik een trouth, spijtig dat het een witte forel was, ik had zo graag die rode van het meer geprobeerd. Maar eind goed al goed, we aten lunch en diner in één keer.
    Daarna reden we terug naar ons motel en zaten nog twee uur in de zon, weliswaar met een golf aan, maar pas om kwart na zeven gingen we naar binnen, waar ons haardvuur het lekker warm had gemaakt.
    We brachten de avond door met een spelletje UNO, een glaasje wijn en chips,foto oogst nakijken en nog even lezen.
    Read more

  • Day8

    Yellowstone National Park

    April 24, 2017 in the United States

    Wahnsinn unsere Natur und so traurig wie die Menschen damit umgehen. 😐
    Der Yellowstone ist so vielfältig von geysiren und hot Pool über wahnsinnige Wasserfälle und riesige Berge bis hin zum brachland auf denen man viele seltene Tiere in freier Wildbahn sieht. Bisons und Waipitis 🙈 völlig unbeeindruckt von den Menschen, auf der Suche nach Futter. Es ist toll der Natur so nah zu sein.
    Absolut ein paar Tage besuch wert 👍👏
    So was muss erhalten bleiben. Ich bin sprachlos 💗
    Generell ist aber auch über den Staat Montana einiges oder eher wenig zu sagen 🙈 Wer die Natur nicht liebt ist hier absolut fehl am Platz hier ist halt sonst tote Hose man kann sich das vorstellen wie den Osten aber in vieeeel größer und landschaftlich schöner 🤔

    💚💚💚
    Read more

You might also know this place by the following names:

13S05E34ADBC02 Well

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now