Indonesia
Plawangan

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Add to bucket listRemove from bucket list
Travelers at this place
    • Day51

      Mount Rinjani och Senggigi

      September 6, 2022 in Indonesia ⋅ ☁️ 25 °C

      Nästa äventyr skedde på norra delen av Lombok - vi klättrade upp till Mt Rinjanis kratertopp! Man kan göra två turer, en hela vägen upp till bergets topp, "the summit", 3726 möh, eller som vi gjorde, klättrade upp till kraterkanten, 2641 möh. Rinjani är alltså en gammal vulkan som i sig inte är aktiv, den hade utbrott senast år 1257. I kratern finns nu en vackert blå sjö, som kallas Segara Anak eller Anak Laut, vilket betyder Child of the Sea, just pga det vackra havsblå vattnet. Mitt i kratern finns dock en "ny" fortfarande aktiv vulkan, som hade utbrott senast 2015.

      Turen började med att vi blev upphämtade i Kuta, och körda de tre timmarna till Senaru, en by nedanför Rinjani där många topp-och kraterturer börjar. Vi bodde där en natt på hotell där innan vi satte igång morgonen efter. På eftermiddagen efter att vi kommit fram tog vår guide Sahmed med oss på en kortare tur in i djungeln för att titta på två vattenfall. Turen gick först längs med byns "kant", vi gick som längs en människogjord flod inne i berggrunden. Svårt att beskriva, men floden var liksom utgrävd inne i berget, och med jämna mellanrum kunde man se in i floden, eftersom de hade grävt ut hål längs med.
      Hur som helst så kom vi snart in mer i själva djungeln där vi först såg det första vattenfallet, relativt lättillgängligt. Sen knatade vi ännu längre in, stundtals vadande i vattnet, innan vi kom fram till vattenfall nr 2. Båda platserna var så vackra, omgivande av stupande klippväggar. I området hade det bara ett par år tidigare varit enorma jordskred efter en stor jordbävning som just där vi stod kostat ett människoliv.
      Efter en stund knatade vi hemåt för att lagom till solnedgången få en liten briefing om vandringen nästa dag, samt äta middag.

      Dagen efter vaknade vi tidigt och åt frukost. Sen åkte vi tillsammans med vår guide Sahmed och porters (de som skulle bära all utrustning) Anjha och Saka upp 200 höjdmeter upp till nationalparkens entré. Efter en liten fotosession framför ingången satte vi igång! Först vill jag ta några rader och hylla våra porters/bärare. De bar alltså all utrustning (tält, sovsäckar, madrasser, matlagningsutrustning, mat etc) i korgar på bambupålar över axeln hela vägen till toppen. Sjukaste av allt - de gjorde det i flipflops!!
      Vandringen uppåt var svettig, jobbig, konstant uppför - och makalöst vacker. Första biten, dvs de första 1200 höjdmetrarnas stigning, var genom regnskog. Tuff stigning, men ändå svalt eftersom skogen skyddade mot solen. Vi åt lunch, tillagad av våra porters och vår guide, efter ca 700 höjdmeter, en fantastiskt lyxig måltid, med mängder av frukt till efterrätt. Under vår lunchpaus roades vi av makakerna (apor) som blev fler och fler allteftersom, och som så gärna ville ha en smakbit av maten.

      Efter regnskogsstigningen kom vi ut över trädgränsen, och landskapet kan där mest liknas med en blandning av savann och gräsmark, men vi fick också vibbar av typ både Skottland och Nya Zeeland. Här blev det riktigt tufft, framför allt eftersom att underlaget stora delen av den sista biten mest var sandmark genom högt gräs typ. Det gjorde att man fick dåligt fotfäste och lätt halkade, dessutom dammade det rejält. Sista sträckan med riktig stigning var skönare - stenbumlingar, där gick klättringen ganska snabbt och lätt. Efter några tuffa timmar uppför kom vi så tillslut fram. Rinjanis massiva krater, med sin knallblåa kratersjö bredde ut sig framför oss, molnen omgav oss totalt, så det var som att sväva uppe i himlen. Utsikten var magisk, och bilderna gör den inte rättvisa. Vi kom dit runt tretiden på eftermiddagen så vi hade gott om tid att gå omkring vid lägerplatsen och upptäcka alla möjliga vinklar av området. Allt eftersom fylldes det på med fler klättrare, så fler och fler tält poppade upp.
      Enligt vår guide gjorde vi en väldigt snabb stigning, ungefär två timmar snabbare än vad den brukar ta, så vi kände oss lite stolta. Allteftersom kvällen kom närmre försvann molnen, så vid middagstid såg vi både Rinjanis högsta topp och havet, med Giliöarna där vi varit ett par dagar tidigare. Vi klev i säng tidigt, vi var helt färdiga och ville få nog med sömn tills morgondagens nedstigning.

      Morgonen efter klev vi upp tidigt, njöt av soluppgången innan vi började nedfärden. Den var mycket mindre jobbig för konditionen, men benen blev rejält möra efter ett tag. Konstant uppför blir ju konstant nedför… särskilt sandbiten var rejält jobbig, då man lätt halkade. Vi kom på att det var lättare att ha lite högre fart, nästan springa nedåt och inte stanna i varje steg, man tappade inte fotfästet, då behovet av friktion blev lägre. Joel som har problem med vänster knä fick tyvärr ont efter en stund, men upptäckte snart en krabbgångsteknik, som visserligen var jobbig för benen, men gjorde att knät mådde bra så att han kunde ta sig ner. Det såg dock hysteriskt kul ut.

      Även på nedgången fick vi lyxlunch, men vi orkade knappt äta något, vi som är vana med intermittent fasta klarade klarade inte riktigt av tre rejäla mål mat om dagen. Tillslut kom vi ned, nöjda och svettiga, efter en fysisk prövning, men med otroligt vacker belöning!

      Hade vi fått önska något hade det varit att längden på vandringen var längre, men med lägre stigning per meter, då uppstigningen var väldigt mycket kämpande, så att man inte hann njuta så mycket av omgivningarna om man inte stannade till.

      Direkt efter vandringen blev vi skjutsade till nästa destination på Lombok - Senggigi där vi skulle spendera tre nätter innan vi åkte vidare på nästa äventyr. Det blev dagar av vila. Träningsvärken vi hade i benen dagen efter vi klättrat var inte att leka med. Vi spenderade hela första dagen med att ligga vid poolen och läsa, oerhört välbehövligt. Nästa dag orkade vi lite mer, vi gick in till centrum, vilket tog ca 20 minuter, och gjorde en massa ärenden. Joel klippte sig, vi förberedde postande av brev och vi köpte diverse förnödenheter. Senggigi var en trevlig by där vi kände att vi gärna skulle ha spenderat längre tid. Tyvärr hårt drabbad av pandemin, man såg många nedlagda restauranger, affärer och barer. Tydligast blev det nästan när vi passerade en nedlagd nattklubb. Det var något dystopiskt över hela scenen, med gamla reklamskyltar för happy hours, gamla avspärrningar för kön in, etc. Allt övervuxet av naturen. Utanför vårt hotell och på flera andra stränder i området var stranden helt svart, en rest från vulkanutbrott från Rinjani.

      Dagen efter var det så dags att lämna Lombok. Kl 9 på morgonen blev vi upphämtade med buss för att skjutsas tvärs över ön till Labuan Lombok där vår båt för en fyra dagar, tre nätters-kryssning skulle avgå!
      Read more

      Traveler

      Vackert

      9/24/22Reply
      Traveler

      Fina å välmående

      9/24/22Reply
      Traveler

      Läckert i bergen

      9/24/22Reply
      4 more comments
       
    • Day19

      Rinjani Besteigung Tag 2🌋

      September 3, 2022 in Indonesia ⋅ ⛅ 21 °C

      Nach wenigen Stunden Schlaf begann der mit Abstand anstrengste Tag um 2 Uhr morgens!🤗
      Es ging im Dunkeln rauf auf den Gipfel🌋
      Asche, Steine, Wind und Kälte.🥶 Ein Schritt voran, einen halben wieder runtergerutscht. Nach jedem einzelnen Schritt kurz Pause und weiter...ein Kampf mit dem eigenen Mindset🙏und das ganze 3,5h!!!😵 Man musste aufpassen, dass man nicht hinten über kippt😅 Hier will ich nochmal kurz Anmerken, dass wirklich 98% Wanderstöcke hatten und ICH NICHT!👀😂

      Trotzdessen 3726m geschafft🌋💪🏼❤

      Die Rutschpartie zurück zum Camp war dagegen sehr angenehm🤭
      Aber das war noch nicht alles für den Tag. Es ging anschließend weiter zum Kratersee und den Hotsprings. Und weiter zum 2. Camp, wo wir um 18 Uhr endlich ankamen🥴🥵

      Insgesamt 11h und 20km Wandern, Pausen ausgerechnet😅💪🏼🏃🏼‍♀️
      Komplett platt verbrachten wir die 2. Nacht im kaputten Zelt, war dann aber auch egal🤓😂😴
      Read more

      Traveler

      Gut, dass du wirklich 💪 fit bist!!!!!

      9/6/22Reply
      Traveler

      Vielleicht doch mal einen Tag Urlaub?

      9/6/22Reply
      Travelsina

      Das kam danach😇

      9/10/22Reply
      8 more comments
       
    • Day18

      Rinjani Besteigung Tag 1🌋

      September 2, 2022 in Indonesia ⋅ ⛅ 24 °C

      Die 3- tägige Wanderung auf den 2. höchsten aktiven Vulkan Indonesiens beginnt.😍
      Gunung Rinjani 3726m!🌋🔝

      Heute Morgen wurde ich ersteinmal von einer Kakerlake in meinem Schuh begrüßt🪳🤢

      4:30 Uhr - Aufstehen + Abholung aus Senggigi + Frühstück + ärztliches Check-Up bestanden🏥👍🏻

      9 Uhr - Wir starteten die Wanderung mit einer Gruppe von 6 Personen von ca. 1000m Höhe🏃🏼‍♀️ 🌋

      16:30 Uhr - am 1. Camp auf 2600m angekommen🏕😍

      Wir wanderten insgesamt 5,5h 10km Bergauf, Pause schon ausgerechnet.😅
      Das war noch easy geschafft💪🏼😎
      Es gab Abendessen mit Sonnenuntergang🌅
      Ich teilte mir mit der Engländerin Sophie ein Zelt, wo einfach der Reißverschluss vom Eingang kaputt gegangen ist🙄🥶
      Um 19 Uhr versuchten wir dann bereits irgendwie zu schlafen😴
      Read more

      Traveler

      Ja die sind echt gut drauf. Wahnsinn.

      9/6/22Reply
      Traveler

      Lieblingsfoto😘

      9/6/22Reply
      Travelsina

      😇❤️

      9/6/22Reply
      5 more comments
       
    • Day70

      Rinjani Tag 2-2: Senaru Kraterrand

      November 21, 2022 in Indonesia ⋅ 🌧 20 °C

      Am frühen Morgen haben sich wohl ein paar freche Affen an unseren Proviant gemacht, weshalb Bri uns nach dem zweiten Frühstück ein alternatives Programm vorschlägt. Davon sind wir weniger begeistert und halten an der geplanten Route fest. Kleiner Spoiler: Das war die richtige Entscheidung. Hungern mussten wir auch nicht.

      Nach dem Gipfel in der Früh steht heute außerdem der Abstieg zum See und der Aufstieg auf der anderen Seite, am Senaru Kraterrand auf dem Programm. Das sind auch nochmal 8 km und 800 hm (auf und ab). Am See gibt's eine ausgedehnte Mittagspause, die wir für eine Abkühlung im See nutzen. Für die gut 40°C heißen Thermalquellen, die hier auch zu finden sind, war es uns einfach zu heiß. Der Aufstieg nach dem Lunch ist steil, stufig und nahezu endlos. Vor allem im letzten Drittel hat man immer wieder das Gefühl gleich da zu sein, dann geht es aber doch nochmal um die Ecke oder sogar ein Stückchen abwärts. Dafür wird man auf dieser Strecke mit traumhaften Blicken auf den See und den Vulkan belohnt. Auch echt der Wahnsinn, wie es die Gepäckträger die streckenweise vorhandenem steilen und hohen Stufen mit dem Korbgestell auf den Schultern so schnell den Berg hoch schaffen.
      Es ist 18 Uhr und die Dämmerung hat schon eingesetzt, als wir dass von unseren Portern bereits aufgebaute Camp endlich erreichen. Das salzige Popcorn, dass es kurz nach Ankunft als Snack für uns gibt, hätte wohl ausgereicht. Beim Abendessen, knapp zwei Stunden später, sind wir zu ausgelaugt und schaffen wenn überhaupt die halbe Portion. Danach wird auch direkt geschlafen, sind wir doch alle geschafft vom Tag. Immerhin haben wir heute 16 km und 1.930 hm (auf und ab) zurück gelegt.
      Read more

      Traveler

      krasse Typen

      12/5/22Reply
       
    • Day69

      Rinjani Tag 1: Sembulan Kraterrand

      November 20, 2022 in Indonesia ⋅ ⛅ 19 °C

      An unserem ersten Tag in Labuan Bajo, Flores kommen wir am Pool mit Ali aus Sydney ins Gespräch. Alle drei wollen wir den Rinjani-Trek in Lombok in ca. zwei Wochen machen. Was für ein Zufall. Wir bleiben in Kontakt und heute treffen wir sie wieder. Außerdem noch Cath und Ash. Zwei Freunde von Ali, die gerade auf 3-Monats-Honeymoon-Reise sind. Neben uns fünf Touris komplettiert noch unser Guide Bri und die drei Gepäckträger Bahri, Behri und Adi, die uns immer lecker verköstigen, unsere Gruppe.

      Am ersten Tag der Tour fahren wir auf der Pritsche eines Pick-Ups etwa eine halbe Stunde nach Sembalun. Kurzer medizinischer Check im Dorf, dann weiter zum Startplatz. Bis zum Basiscamp am Sembalun Kraterrand legen wir 9,33 km und 1.564 hm in 7 Stunden, inklusive Pausen zurück. Von hier haben wir einen wahnsinnig tollen Ausblick auf den Kratersee Segare Anek und erleben einen wunderschönen Sonnenuntergang. Nach einem wahnsinnig leckerem Kokoscurry zum Abendessen geht's direkt ins Zelt. Noch ein paar Stunden schlafen, bevor es weiter geht.
      Read more

      Traveler

      warum trägt nicht jeder sein eigenes Zeug ? ist ja echt übel für die armen Gepäckträger ....

      12/3/22Reply
       
    • Day79

      Rinjani Tag 3

      November 9, 2022 in Indonesia ⋅ ☁️ 20 °C

      Wir haben es geschafft! Nach einem schönen Sonnenaufgang machen wir uns auf den Weg zurück nach Senaru. 7 Stunden Abstieg. Ich habe eigentlich überall Muskelkater und bin nach 2 Nächten auf harten Boden müde und verspannt. Der Weg nach Senaru hat sich gezogen aber wir sind kurz nach dem Mittagessen angekommen! Jetzt freue ich mich auf eine Dusche und ein gemütliches Bett.Read more

      Sehr schön... Aber ist es nicht an der Zeit zum "Normalität " zurückzukehren ? Ich möchte wirklich die Gewissheit haben, dass Du da bist... Fühle Dich fest gedrückt! [Isabella]

      11/15/22Reply
       
    • Day78

      Rinjani Tag 2/2

      November 8, 2022 in Indonesia ⋅ 🌧 18 °C

      Danach wandern wir weitere 3h und 900m bergab zum Kratersee. Dort gibt es Nudelsuppe zu Mittag und wir gehen in den Hotsprings Baden. Leider haben wir es für heute aber immer noch nicht geschafft. Bis Sonnenuntergang müssen wir es zum zweiten Basecamp auf dem Kraterrand der anderen Seite geschafft haben. Nochmal 3h und 950m steilen Aufstieg. Der Sonnenuntergang war sehr schön, allerdings waren wir nach 11h wandern extrem kaputt. Morgen haben wir es geschafft!Read more

    • Day77

      Rinjani Tag 1

      November 7, 2022 in Indonesia ⋅ ⛅ 19 °C

      Heute ist der Erste von der 3-tätigen Mount Rinjani Trekking Tour. Mount Rinjani ist mit 3726m der zweithöchste Vulkan Indonesiens. Um 8Uhr gehts los von einem Dorf nah Senaru. Nach 1600m Aufstieg und einer Mittagspause kommen wir gegen 16Uhr im Basecamp an. Zelt und Verpflegung bringen Porter nach oben. Die Körbe sind ganz schön schwer und der Aufstieg ist echt steil! Zum Abend hin wird es ganz schön kalt und wir gehen nach dem Abendessen direkt schlafen.Read more

    • Day21

      Mount Rinjani

      June 24, 2019 in Indonesia ⋅ ⛅ 20 °C

      Zondagmorgen eet ik om 07:00 een bananenpannekoek als ontbijt, waarna ik achterin de laadbak van een pickup spring. Ik reis met een Frans stelletje (die bijna geen woord engels spreken) en een jonge gast uit Zwitserland. We hebben een gids en drie dragers, die alle spullen en het eten en drinken sjouwen. We worden op 600 meter hoogte gedropt en vanaf daar moeten we lopen. We komen bij de ingang van de vulkaan, waar we ons eerst moeten registreren door onze namen en gegevens in een boek op te schrijven. We wandelen onder de poort door en stappen het bos in. Achter elkaar lopen we over het smalle paadje, iedere voetstap voorzichtig neerzettend. Er staan veel bomen en de lianen slingeren over het pad. Apen kijken ons van tussen de bladeren aan en springen van boom naar boom.
      Na 3 uur klimmen komen we bij een rustpunt, waar onze dragers zich al hebben geïnstalleerd en een maaltijd hebben bereid. Ze dragen een grote stok met aan beide uiteinden een grote mand vol met spullen. Ze tillen deze op hun schouder en spoeden zich met een ongelofelijke snelheid op hun teenslippers naar boven. Ik ben enorm onder de indruk van hun behendigheid, kracht en uithoudingsvermogen.
      Om 11:00 eten we een vroege lunch. Het eten is erg lekker; nog iets om van onder de indruk te zijn. Na de lunch strek ik mijn nu toch al moeie benen om de weg naar boven weer te vervolgen. Ik merk dat het steeds frisser wordt naarmate we stijgen. Als we even stil zitten moet ik mijn vest aantrekken. Op een gegeven moment verlaten we het bos en kunnen we wat meer om ons heen kijken. Eerst is er veel mist, waardoor we weinig zien, maar even later trekt deze op en dan zien we een prachtig plaatje: we zijn boven de wolken uitgestegen. We kijken neer op een dikke wolkendeken. De zon schijnt uitbundig op ons hoofd, wat het klimmen niet makkelijker maakt. Het pad bestaat nu uit losliggend grind en zand, waardoor we bij iedere stap naar beneden glijden. De berg wordt steeds steiler en het begint een fysieke, maar vooral mentale, uitdaging te worden. Om 15:00 hebben we eindelijk het punt bereikt waar we niet hoger hoeven te klimmen. We zijn meer dan 7 uur onderweg geweest, maar eenmaal boven blijkt de pijn en het zweet het meer dan waard te zijn geweest. Het uitzicht is echt adembenemend. We zitten op 2608 meter hoogte, wat betekent dat we 2000 meter geklommen hebben.
      We lopen naar de rand van de krater om te mogen aanschouwen waar we al die moeite voor hebben gedaan. Het is een prachtig plaatje wat zich moeilijk met woorden of foto's laat vastleggen. Het voelt heel goed om na zo'n zware klim beloond te worden met zo'n mooie ervaring. We kijken tegen de top van mount Rinjani aan, die nog 1100 meter boven onze hoofden uitsteekt. Aan onze voeten ligt de krater, gevuld met een meer met prachtig gekleurd water. In het meer ligt de vulkaan. Rook kringelt omhoog, want de vulkaan is nog steeds actief.
      Het is zo warm in de zon dat we besluiten de schaduw op de berghelling op te zoeken. Einde van de middag gaan we naar ons opgezette kamp: 2 kleine tentjes voor ons en een tent voor de gids en drie dragers. We gaan op onze klapstoeltjes zitten op een eersterangsplek voor het bekijken van de zonsondergang. We krijgen er zelfs verse popcorn en gefrituurde banaan bij! De zonsondergang is sprookjesachtig mooi. Maar wanneer de zon eenmaal de hemel verlaten heeft, is de warmte ook verdwenen. We voelen de kou direct op komen zetten. Ik trek snel een trui, vest, jas en lange broek met dikke sokken aan. In het donker eten we weer een verrukkelijke maaltijd. Intussen zijn de sterren aan het hemeltoneel gekomen. Ik heb nog niet vaak zo'n ontzettend mooie sterrenhemel gezien. Er is absoluut geen enkel licht op de berg en de lucht is helder, waardoor we eindeloos veel sterren en de melkweg zien. Om warm te worden lopen we een rondje, terwijl we onze nek verrekken om in het heelal te staren. Om 20:30 gaan we in de tent in onze slaapzak liggen, het is te koud om nog langer buiten te blijven. De gids vertelde dat het wel tot 5 graden Celsius kan afkoelen.

      Ondanks de kou en het harde bed slaap ik redelijk goed en word ik de volgende ochtend fris wakker.
      Ik zoek een hoog punt op vanaf waar ik de zonsopgang kan bekijken. De zonnestralen bereiken ons en verwarmen mijn verkleumde botten. Langzaam licht de dag weer op.
      We eten een ontbijtje, een warme pannekoek en thee, en daarna is het tijd om alle spullen weer in te pakken. Om 7:30 hijsen de we tas op onze rug om met moeie benen de begane grond weer te gaan bezoeken.
      De afdaling valt niet mee; de helling is erg steil en het eerste stuk bestaat uit zand en grind, waardoor we bij iedere stap moeten uitkijken dat we niet uitglijden en naar beneden vallen. De inspanning en de combinatie met de warme zon zorgt dat de dikke kleding snel weer uit gaat.
      Met trillende benen, en wat schaafplekjes van een keer onderuit glijden, komen we bij het bos aan waar de bodem meer grip heeft en we in de schaduw lopen. Toch moeten we nog uren afdalen, met afentoe een korte pauze voor wat koekjes en een slok water. Om 13:00 zijn we bijna beneden, we houden even lunchpauze. We krijgen een bord spaghetti, wat heerlijk smaakt. Maarja, alles zou waarschijnlijk heerlijk hebben gesmaakt na zo'n inspanning.
      Met gevulde magen dalen we het laatste stuk af en dan komt de toegangspoort eindelijk weer in zicht. Om 14:00 zijn we bij het beginpunt van 600 meter hoogte, waar we in de auto stappen. We pikken onze backpack op en dan gaan we direct door naar onze bestemmingen. De Zwitser en de Fransen worden op de route afgezet, waarna ik het hele stuk weer naar het zuiden rijd: naar Kuta. Na drieënhalf uur rijden bereik ik eindelijk de homestay waar ik zaterdag afscheid had genomen. Ze zijn blij om mij weer te zien. Het eerste wat ik doe is een heerlijke douche nemen om al het stof en zweet van mij af te spoelen. Hierna rijd ik naar een massagesalon om mijn vermoeide lichaam met een ontspannende massage te verwennen. Ik de sluit de avond af met een goede maaltijd en lig daarna vroeg op bed. De vulkaan heeft zijn tol van mij geëist, maar ik kijk terug op een prachtige ervaring.
      Read more

    • Day9

      Rinjani deel 2

      September 5, 2016 in Indonesia ⋅ ⛅ 16 °C

      We beginnen de tocht met de tenen van de berg, glooiende groene heuveltjes met af en toe een boom. Geen bescherming tegen de brandende zon en na een uur is mijn shirt al behoorlijk nat, zelfs merel begint er van te zweten. We stappen lekker door en na een uur bereiken we post 1 waar we even rusten en drinken. De weg naar post twee begon al wat steiler te worden en we waren nog niet eens echt aan de voet van de berg. Na weer een uur bereikte we post 2, blij om even te kunnen zitten in de schaduw van een afdakje. De porters komen niet lang na ons en beginnen de lunch te koken. We ontmoeten nog een Nederlands paar die op huwelijksreis is, en doen tussen het ontspannen door ook nog even sportief. Ondertussen vragen wij ons af waar we aan begonnen zijn :) De lunch is groot en de honger is nog afwezig aangezien het vrij vroeg nog is. Maar na wat proppen gaan we weer op pad naar post 3. Nu beginnen we echt bij de berg te komen, het terrein gaat alleen maar omhoog en er staat constante spanning op de kuiten en achillespezen. Post drie bereiken we na 50 minuten en we zitten dan op 1800 meter. We kijken dan omhoog richting de eindpost van de dag op 2630 meter. Wat een ontzettend eind en wat lijkt het steil. En dat het steil was kwamen we snel genoeg achter, we klimmen een helling op met lage begroeiing en lopen over een stoffig pad wat verraderlijk glad is. Het is net een grote trap, door de voeten een beetje in pinquin stijl neer te zetten probeer ik de kuiten een beetje te ontlasten. Hoe hoger we komen hoe meer we in de mist terecht komen. Dat is op zich wel fijn aangezien het bescherming bied tegen de brandende zon. We blijven klimmen en klimmen en na de tweede heuvel zijn we al goed gaar. Nog een te gaan en dan zijn we er. Helemaal gesloopt komen we op de krater rand aan, we gaan zitten op een stuk zwart lava gesteente en wachten totdat de tent opgezet word. Het is nog steeds mistig dus we kunnen niet echt zien waar we zijn. Zodra de tent staat kruipen we erin voor wat welverdiende rust!Read more

      Gaaf boven op de berg!

      9/9/16Reply
       

    You might also know this place by the following names:

    Plawangan

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android