Suche zurücksetzen
Zuid-Oost Azië
  • The traveling biologists
  • The traveling biologists

Zuid-Oost Azië

October 2018 - July 2019 Weiterlesen
+4
FolgenÜbersichtÜbersichtKalenderKalenderFotosFotosTeilenTeilenBucket List
Neuste zuerst
  • Beginn der Reise
    25. Oktober 2018
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Hanoi

    26. Oktober 2018 in Vietnam ⋅ 🌧 27 °C

    Eerste indruk van Vietnam, Hanoi:

    Een eerste indruk als je op de straten van Hanoi belandt; brommers, brommers en nog eens brommers. Overal waar je gaat, heersen brommers over de straten van Hanoi. Veel getoeter op straat, vooral op toeristen die voor de eerste keer in hun leven in Azië vertoeven (lees Tat & Steven). Voetpaden zijn amper begaanbaar omdat deze ingenomen zijn als parking voor brommers of door verkopers/eetkraampjes.

    Na het slalommen tussen het verkeer onder de knie te hebben, wandel je van de ene geur in de andere. De ene al aangenamer dan de andere.

    Uiteraard werden er vandaag ook wat lokale heerlijkheden geproefd. Startend met het nationale gerecht pho bo, gevolgd door een lokaal biertje. Later waagden we ons aan wat streetfood (dumpling en scampi op een stokje) op de avondmarkt en afsluitend hadden we nog een lekker broodje met een sapje en Vietnamese koffie. Heerlijk!

    Maar na een dagje Hanoi te beleven voorafgegaan door amper enkele uren slaap, ben je blij als je je kan neerploffen in bed.

    Aah en als een groepje Aziatische meisjes je vraagt "picture please", dan bedoelen ze niet een foto nemen, maar kom mee op de foto!    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Hanoi - dag 2

    27. Oktober 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 26 °C

    Vandaag hebben we Hanoi verder verkend. Vanuit het oude stadsgedeelte zijn we naar een straat gegaan waar de trein doorrijdt. Was wel een grappig zicht! De trein passeert wel niet regelmatig dus kon je op je gemak op de sporen lopen.

    Daarna zijn we naar een groot park gegaan waar verschillende monumenten van Ho Chi Minh stonden.

    In de namiddag zijn we langs twee grote meren gepasseerd. Langs één van deze meren was er eventjes een oase van rust, namelijk een soort van gebedsplek. Hier stond een mooi versierde pagoda. Toen we iemand vroegen om een foto te nemen, bleek dit een hele vriendelijke Filipijn te zijn. We hebben bijna een uur gepraat over Azië, Europa, Brexit en natuurlijk Trump.

    De volgende twee dagen gaan we naar Halong Bay. Dit is een zeer bekende baai, die Unesco erfgoed is. We slapen 1 nacht op de boot. Waarschijnlijk zullen we geen WiFi hebben en dus geen updates plaatsen ;)    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Halong bay & Bai tu long bay

    29. Oktober 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 28 °C

    Bai tu long bay ofwel de baai van de vele draken. Na opgepikt te worden in ons hotel in Hanoi om 8u werden we door onze gids naar een bus gebracht. Met een tussenstop kwamen we na 4u aan in Halong bay.

    In Halong bay, stapten we op een houten boot waar 15 personen konden slapen. Op het eerste zicht leek het er vrij toeristisch aan toe te gaan. Maar toen we verder vaarden naar onze bestemming Bai to long bay werd het rustig en kregen we lekker eten voorgeschoteld terwijl we van een prachtig landschap konden genieten. Prachtige rotseilanden staken uit de zee.

    Na het eten gingen we kajakken met een stop op een klein strandje om even te zwemmen in een mooie omgeving. Een kajakwedstrijd zullen we nooit niet winnen, want het duurde even voor we een gelijk peddeltempo hadden gevonden. En dan nog vaarden we bijna nooit mooi rechtdoor ;) Niettemin, was het echt genieten van het landschap.

    Terug op de boot werd er lekker gegeten en wat contacten gelegd met andere toeristen.
    ‘S ochtends, kregen we voor ons ontbijt een bezoek aan een grot voorgeschoteld. Doordat we vroeger als gepland naar de grot gingen waren er geen andere toeristen aanwezig. Een goede zet van onze gids Kien.

    Op de terugweg was het genieten van het landschap en de vele roofvogels die er rondvlogen. Nog een laatste maal eten nadat we een kookdemonstratie kregen te zien.

    Na dit alles, namen we de bus richting Ninh bình. Waar deze post werd geschreven. 😊    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Trang an

    30. Oktober 2018 in Vietnam ⋅ 🌙 25 °C

    Gisterenavond zijn we na onze 4 uur durende busrit + taxi toegekomen in onze homestay. We zijn nu in de Ninh Bình regio, deze wordt ook wel de Halong Bay van het binnenland genoemd. Hier zijn dus ook reusachtige rotsen, maar dit keer in zoet water.

    We konden gratis fietsen gebruiken van de homestay en hiermee hebben we ons een hele dag verplaatst. In de voormiddag hebben we een 3 uur durende boottocht gedaan tussen de karstrotsen. Het was echt prachtig! We zaten met een ander Vietnamees koppel in de boot en dan nog de roeister. Er waren veel andere bootjes, maar we gingen wat trager dan de rest en dus hadden we vaak de landschappen voor ons alleen. We zijn 4 grotten doorgevaren en konden 3 tempels bezichtigen. Één van de grotten was zo laag dat we bijna in de boot moesten gaan liggen, niet aan te raden voor claustrofobische mensen ;) Als laatste konden we ook nog een deel van de filmset van King Kong skull island bezoeken, wat deels in trang an gefilmd is. Persoonlijk vonden wij dit landschap nog mooier dan Bai tu long bay.

    In de namiddag hebben we serieus doorgetrapt en zijn we een tempelcomplex gaan bezoeken. Google Maps had ons wat belogen, want toen we onze bestemming bereikt hadden, bleek dat de tempels zich achter een grote muur bevonden. We zijn nog een heel eind moeten rondfietsen om dan eindelijk de parking te bereiken. Toen bleek dat we een elektrisch busjes moesten nemen om terug naar het complex te rijden. Het was nogal een gedoe en vrij onduidelijk, maar het was wel heel indrukwekkend. Het is namelijk het grootste boedistische tempelcomplex van Vietnam. We hebben nog nooit zoveel buda's tesamen gezien.

    Morgen blijven we hier nog een dag en 's avonds nemen we de nachttrein naar Dong Hoi.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    2

    Verkenning Ninh Bình gebied

    31. Oktober 2018 in Vietnam ⋅ 🌙 23 °C

    Deze ochtend zijn we naar een viewpoint gefietst. Van hieruit hadden we zicht over de karstrotsen in het gebied. Het uitzicht was geweldig, de weg er naartoe iets minder. Door de warmte was het toch een heuse beklimming. Op deze locatie was er ook een grot hadden we ons laten vertellen, maar in werkelijkheid stelde die niet veel voor.

    Fietsen was de hoofdactiviteit in de namiddag. Op ons gemakje op smalle kiezelwegjes tussen het water. De wegen waren veel rustiger en kleiner als gisteren. Soms zelfs zo klein dat de kans om in het water te belanden vrij reëel was. Maar we zijn droog gebleven! (Buiten het vele zweten dan ;) )    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Phong Nha-Kẻ Bàng national park

    1. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 29 °C

    Vanuit Ninh Bình hebben we de nachttrein genomen tot Dong Hoi. Het was onze eerste keer in een nachttrein en het is vrij goed meegevallen. De bedden waren wat klein en hard, maar we waren de enigste twee in onze coupe van vier. De trein maakte wel wat lawaai en we werden eerder in slaap geschokt dan gewiegd. Maar we zijn dus een ervaring rijker. Vanuit het treinstation in Dong Hoi moesten we nog een lokale bus nemen om tot op onze bestemming te geraken. Normaal moesten we een kwartier stappen tot aan de bushalte, maar onderweg werden we al geroepen om op een bus te stappen die naar Phong Nha ging. De vrouw op de bus vond het dan ook hilarisch dat Tatjana al haar klipjes van haar twee rugzakken niet onmiddellijk los kreeg om op de bus te stappen. Maar uiteindelijk zaten we op de juiste bus en waren we een uur vroeger dan verwacht in onze homestay.

    We waren nog maar 5 minuten ter plekken of er werd ons al voorgesteld om mee te gaan met een tour die een grot ging verkennen. We konden nog niet in onze kamer om ons op te frissen dus besloten we om direct mee te gaan. We mochten aansluiten bij een groep van 3 andere koppels, allemaal Europeanen. Er was toevallig ook een Nederlands koppel bij en een koppel dat we ontmoet hadden in onze vorige homestay, dus het was van begin af aan gezellig. De vrouw van de homestay had ons nog ontbijt meegegeven voor op de bus. Een heerlijk omelet tussen een broodje en vers gesneden fruit, het was echt heel lekker!

    Na een tijdje gereden te hebben in het park, moesten we uit het busje en te voet verder. Eerst wandelden we nog doorheen een vallei die omgeven was door enorme bergen, maar al snel waren we midden in de jungle. Na een paar riviertjes overgestoken te hebben, kwamen we aan bij een mooie waterval. Ieder koppel mocht eens poseren voor een foto. Toen het laatste koppel aan de beurt was merkten we ineens dat er iets op het been van de man plakte. Het bleken bloedzuigers te zijn.. dus iedereen direct aan het checken. Wij waren bij de gelukkigen die er geen hadden. De rest hadden er enkele kleintjes, maar uiteindelijk viel het wel mee. Na de jungletrek kwamen we aan bij de ingang van de grot. Deze was echt wel indrukwekkend. Ondertussen was het al middag en had de crew een Vietnamese bbq voorbereid. Deze smaakte ons ook.

    Toen kwam het moment om aan het echte avontuur te beginnen! De ingang die we zagen, was niet degene die we gingen binnen gaan. We gingen een tweede ingang gebruiken die helemaal bovenaan de grot was. Dus moesten we nog een deel omhoog klauteren doorheen de jungle, maar dit was nog maar het begin! Bovenaan was er inderdaad nog een ingang en deze gaf een prachtig zicht over de grot. We kunnen niet benadrukken hoe indrukwekkend de grot was! (Deze grot is de 2e grootste van het hele park) Toen begon pas de echte verkenning van de grot. De volgende 2 uur was heel avontuurlijk laten we zeggen. Soms moesten we omhoog klimmen langs een touw (en daarna terug naar beneden), soms moesten we over een spleet springen/stappen, soms moesten we langs een klein randje naar de overkant stappen. Op het einde moesten we langs een ladder naar beneden klimmen. Dat was toch wel wat veel voor Tatjana, vooral omdat de tredes vrij ver uit elkaar lagen en het altijd leek alsof ze in de afgrond ging stappen. Maar uiteindelijk bereikten we de bodem van de grot. Deze was eigenlijk een rivier dus moesten we in het water springen. We kregen reddingsvesten en mochten ons gewoon laten meedrijven met de stroming.

    Na wat rust en vers fruit en koffie waren we terug opgewarmd en konden we beginnen aan de terugtocht. Deze was ook deels door de jungle maar deze keer in een soort oude pick-up truck. (Je kon het eigenlijk geen pick-up truck noemen) Iedereen mocht vanachter in de laadbak, wat niet super comfortabel was. Onderweg reden we door wat een weg moest voorstellen, maar waar veel planten en bomen over gegroeid waren. We moesten ons dus regelmatig bukken en uiteindelijk was het een vrij hilarische rit, waarbij we veel planten en spinnetjes uit ons haar hebben mogen halen.

    Het was een geweldige tour, maar helaas hebben we zelf geen foto's, omdat de tour ietsje te avontuurlijk was en de kans op verlies en beschadiging te groot was. Normaal zal de tourgids nog foto's doorsturen dus dan zullen we enkele uploaden.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Phong Nha-Kẻ Bàng National park - dag 2

    2. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 23 °C

    Nadat we gisteren een drukke dag hadden gehad , besloten we het vandaag rustig aan te doen. We mochten fietsen gebruiken van de homestay en hiermee reden we eerst tot aan het begin van het park. Hier zagen we de ingang van de phong nha cave. Maar de grot bezoeken kon enkel via een bootje dat in het dorpje vertrok. We besloten dat het ok was om enkel de ingang van de grot te zien en ze niet volledig te bezoeken.

    In de namiddag hebben we wat gerelaxed in de homestay. Daarna zijn we het dorpje nog wat gaan verkennen met de fiets. Na onze verkenning hebben we onszelf beloond met een cocktail! Het zicht was geweldig en de cocktails smaakten ook, vooral omdat het happy hour was en alles aan halve prijs.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Phong Nha-Kẻ Bàng national park - dag 3

    3. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 24 °C

    Vandaag zijn we vroeg opgestaan om met de fiets naar de botanic garden te rijden. Deze helse fietstocht, of toch zo voorspeld door onze host en andere gasten, viel uiteindelijk best mee. Het was uiteraard wel zweten en zwoegen om hellingen van 10% stijgingsgraad te beklimmen. Zeker omdat onze fiets geen versnellingen had. We moeten dan ook eerlijk toegeven dat we zijn afgestapt op deze steile helling. Na een mooie tijd van 50 min kwamen we aan in de botanic garden.

    In de botanic garden zelf namen we de middel lange toer deels door de jungle om dan bij een prachtige waterval uit te komen. Voorbij deze prachtige waterval spotte Tatjana nog wat leuke fauna, twee soorten hagedissen en een rivierkreeft (denken we, enkel een deel was zichtbaar).
    Achteraf gezien was het misschien niet nodig geweest om deze grotere toer te nemen en rechtstreeks met de korte toer naar de waterval te gaan. De wandeling door de jungle leverde Steven zijn eerste muggenbeet op. Hij voelde de mug bijten en sloeg ze dood, de trut. Maar in het begin van de wandeling kwamen we langs een mooi klein watervalletje dat het dan weer wel de moeite maakte, alsook al het mooie groen.

    De terugweg met de fiets was dan weer aangenamer omdat het grotendeels bergaf was. De benen werden deze keer gespaard.

    'S middags aten we lunch in onze guesthouse en namen we de bus richting het treinstation. Aan de bushalte dachten we (overmoedig) dat we het station wel te voet zouden vinden. Verkeerd gedacht! Na veel gevloek en gezucht, toch maar de taxi genomen. En nu zitten we hier op de trein richting Hoi An.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Hoi An

    4. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 25 °C

    Vandaag hebben we het mooie maar toeristische Hoi An verkend. Deze stad is vooral bekend voor het oude gedeelte. Je ziet hier nog vele Franse invloeden. Het eten is dan ook wat anders dan in de vorige locaties. En het smaakt ons zeker! 'S middags zijn we op de lokale markt gaan eten voor geen geld. Daarom konden we het 's avonds iets fancier doen. Maar het heeft ons beide keren heel erg gesmaakt.

    Hoi An is ook het drukste 's avonds, dit omdat er dan allemaal lampionnen aangaan in de straatjes. Dit is een heel mooi zicht en geeft een gezellige sfeer. Er zijn hier ook heel wat leuke winkeltjes, maar helaas onze rugzak zit al vrij vol.

    Morgen voormiddag hebben we ons ingeschreven voor een kookles, we zijn benieuwd!    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Hoi An - dag 2

    5. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 26 °C

    Vandaag was onze tweede dag in Hoi An. Deze voormiddag hebben we een cooking class gedaan. Het was eigenlijk een combinatie van kijken, proeven en proberen. Het was heel leuk! We waren in totaal met 6 dus het was heel kleinschalig. We bevonden ons in een soort binnenmarkt met allemaal verschillende standen. Als eerste hebben we ons eigen broodje gemaakt (het deeg was wel al gemaakt, wij moesten gewoon een 2e keer kneden en vorm geven). Daarna mochten we "white rose" maken. Dit is een zeer bekend gerecht van hier. Het is eigenlijk een soort dumpling met garnaalvulling. We mochten ook een vegetarische dumpling maken.
    Bijna alles wordt hier gemaakt van rijst en rijstdeeg. Zo ook rijstcrackers. Dit is eigenlijk rijstpapier dat boven een warm vuur wordt gehouden en dan eigenlijk "popt". Het lijkt een beetje op grote kroepoeks, maar smaakt anders.
    Daarna hebben we gezien hoe noodles gemaakt worden en mochten we het zelf ook eens proberen. Bij het volgende gerecht mochten we een ander soort noodles snijden met een groot mes, dat ging niet zo vlot. Maar het gerechtje er mee smaakte wel.
    Nog een typisch gerecht van hier is dumpling in een bananblad. Hiervoor kregen we dus een bananenblad en rijstdeeg om erop te smeren. Daarna volgde de vulling van garnalen en varkensvlees. Als afsluiter wat lentenuitjes er bovenop en dan mocht het bananenblad toegevouwen worden. Dit ging dan een tijdje op een vuurtje.
    Een volgend gerecht was Vietnamese pannenkoek en krokante Vietnamese pannenkoek met garnaal en varken. Dat was heel leuk om te maken en was wederom heel lekker.
    Daarna gingen we terug naar onze broodjes die ondertussen gebakken waren. Deze vulden we met een speciale saus, verse kruiden, komkommer, kip, een soort varkenspate, crispy onions, chilisaus en gepikkelde wortels en radijzen. Dat is pas een broodje! Na ons broodje, kregen we een toer langs het eten dat de lokale mensen eten en rare gerechten. Bij deze gerechten voor de lokale mensen proefden we zijderups, varkensoor en kwal. Maar we lieten gevulde slakken, varkenshersenen en eendenembryo aan ons voorbij gaan.
    Uiteindelijk hebben we nog springrolls gemaakt en een bolletje huisgemaakt ijs kunnen eten.
    Zoals jullie ondertussen zullen gemerkt hebben zat er nogal veel vlees bij de gerechten. Tatjana heeft dus haar "geen vlees" dieet op pauze gezet ;)

    Gisteren zijn we een klerenmaker binnengegaan om wat kleding te laten maken. Vandaag was onze eerste pasbeurt. We waren alle twee heel tevreden. Er moeten wel nog wat aanpassingen gemaakt worden, onder meer omdat Tatjana een "big bum" heeft. Normaal kunnen we deze avond nog eens teruggaan voor een 2e pasbeurt.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    2

    My Son

    6. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 29 °C

    Om onze laatste dag in Hoi An door te brengen, besloten we om met een tour naar My Son sanctuary te gaan. Deze plek ligt op zo’n 25 km van Hoi An. Het gaat om restanten van oude tempels van het hindoeïsme en boeddhisme. Deze werden door de Amerikanen zwaar gebombardeerd en beschadigd. Dit omdat er zich strijders van de vietcong verscholen hielden.
    Het is tegen onze gewoonte om met een grote tour mee te gaan maar omdat het onze laatste dag hier is, leek dit de beste manier. Ondanks dat we dit niet graag doen, viel het best mee. We hadden graag wat extra vrije tijd gehad om zelf wat de tempels te verkennen. Ook de uitleg duurde soms wat lang. Maar we zagen leuke dingen en de uitleg was soms ook interessant. We kwamen met de boot terug en kregen hier een lunch op. We konden hier wat uitrusten en van het zicht op de oevers genieten.

    Nu genieten we op een terrasje van een lokaal biertje en vanavond kookt onze gastvrouw een diner voor ons om samen te eten en te babbelen.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    2
    1

    Ho Chi Min City

    7. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 27 °C

    Vandaag lekker vroeg opgestaan om 4u om de vlucht naar Saigon ofwel Ho Chi Min City te nemen. HCMC is een heuse grootstad waar je je klein voelt. Veel verkeer en fijn stof, we begrijpen ineens waarom de mensen hier mondmaskers dragen. Er zijn hier wel meer voetpaden dan in Hanoi, maar ze rijden hier nog altijd crazy!

    Soms vind je een oase van rust in een zee van drukte. Dat kan gaan van een wandelplein tot een roofgarden. ‘S middags aten we een zeer lekkere vis en zeevruchten gerecht. Maar ‘s avonds gingen we op aanraden van een vriendin (Laura) een pizza eten. Die was heerlijk en een leuke welgekomen afwisseling na al die rijst en noodles.

    Morgen trekken we naar de Mekong Delta om er een nacht bij de locals door te brengen.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    3
    1

    Mekong delta

    9. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 30 °C

    Vandaag en gisteren hebben we de mekong delta verkend met een tour. Al bij al was het wel een leuke uitstap.

    Dag 1 zijn we eerst met de bus naar het stadje My tho gereden. De eerste activiteit was lokale honing proeven. We konden ook de bijenkorf bekijken. Daarna kregen we wat cultuur voorgeschoteld in de vorm van lokale muziek.
    Vervolgens hebben we een kort boottochtje gedaan op een van de kleinere waterwegen. Dat was heel gezellig en had best wat langer mogen duren. Op het einde kwamen we uit aan een soort shopje waar ze kokossnoepjes maakten. In de mekong delta groeien heel veel kokosnoten, daarom dat deze heel veel gebruikt worden. Vers kokossap is btw heel lekker! De snoepjes waren ook heel lekker en bevatten enkel de natuurlijke suikers van de kokosnoot.
    Onze volgende boottocht was op een grotere boot en bracht ons naar een eilandje op de mekong. De lunch was eenvoudig maar lekker. Na de lunch hebben we nog wat rondgevaren. Later bezochten we een prachtige tempel met drie enorme boeddha beelden in . Zeer indrukwekkend!
    Vervolgens mochten we nog 3 uur op de bus zitten om onze eindbestemming, can tho, te bereiken. Maar voor ons zat de rit er nog niet op na 3 uur. We hadden namelijk voor een verblijf in een homestay gekozen ipv een hotel, voor een meer authentieke belevenis. We werden in een minibusje gezet met nog 3 andere toeristen en reden naar onze homestay. De weg er naartoe was vrij hobbelig en letterlijk in the middle of nowhere. We voelden ons toch even in het begin van een horrorfilm. Maar gelukkig kwamen we aan bij onze homestay en bleek deze heel gezellig net naast het water te liggen. Onze kamers waren houten hutjes, met een klein badkamertje en een deftig bed. Meer hadden we niet nodig. We waren niet de enige groep die daar verbleef en er was een gezellig atmosfeer. Na zo'n lange dag hadden we toch wel honger gekregen en gelukkig werd er avondeten voorzien. Aan onze tafel zat een Canadees joods koppel dat de leeftijd van onze ouders had. Zij waren heel praatgraag en hadden al veel gereisd. Er zat ook nog een Brits meisje bij van onze leeftijd. De gesprekken waren dus dik in orde, zeker toen het happy water erbij kwam! Dit is Vietnamese rijstwijn, een beetje zoals jenever :)
    Uiteindelijk was het tijd om in ons bedje te kruipen. En toen was er het mysterie met de banaan. We hadden namelijk twee bananen in onze kamer liggen en toen we terug waren was er nog maar 1.
    Wat was er gebeurd?
    A) Steven had de banaan al opgegeten
    B) er was een aapje in onze kamer geweest
    C) er had een rat onze banaan opgegeten
    Het antwoord vinden jullie onderaan!

    Dag 2 begon met ontbijt in de homestay gevolgd door een boottochtje naar de cai rang floating market. Hierbij worden de producten verkocht vanop een bootje aan andere bootjes. Het was echt een hele leuke en chaotische ervaring.
    Na de markt stopten we aan een eilandje en konden we fietsen huren om naar een schuilplek van de vietcong te gaan kijken. Dit was eigenlijk een soort bos van ficus bomen die al 4000 jaar oud waren en die practisch horizontaal groeiden.
    Een volgende stop was aan een noodlemakerij, we mochten hier ook proeven.
    En dat was al weer het einde van de trip. Na een eenvoudige lunch in can tho, was het weer de bus op voor 4 uur.

    Het antwoord op het mysterie met de banaan is c. Spijtig genoeg was de locatie rond het water perfect voor ratten en deze konden ook door spleten van ons hutje naar binnen. We hebben nauwelijks een oog dichtgedaan omdat we ze altijd over ons plafond en muren hoorden lopen. We hadden nog maar net het licht uitgedaan en er schreeuwde een rat vlak naast ons bed. We verschoten en sprongen recht in ons bed. Maar toen het licht aanging was ze al weg. Het licht is voor de rest van de nacht niet meer uitgegaan.
    Op een gegeven moment kwam er een rat door het dak piepen met zijn kop en voorste poten en keek ons recht aan. Toen Steven zei "allee kom, vooruit" kwam ze binnen en liep ze via een balk naar de volgende kamer. Niet zo'n leuke ervaring! Maar zal ons wel lang bij blijven. 😝    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Ho Chi Min City - dag 2

    10. November 2018 in Vietnam ⋅ ⛅ 28 °C

    Deze ochtend hebben we lekker “uitgeslapen” na onze korte nacht. Of toch tot Steven niet meer kon slapen om 7u20. Hij is hier een gans andere mens, uitslapen zit er niet meer in. Voor onze reis was om 9 uur opstaan nog veel te vroeg voor meneer, nu kan hij niet langer slapen dan 8 uur 's ochtends. Zo zie je maar hoe mensen iemand totaal anders kunnen zijn op reis.

    Onze voormiddag hebben doorgebracht in het War remnants museum. Het was een interessante trip maar zeer heavy. Vooral emotioneel gezien. Onze magen hebben een paar keer rondgedraaid. Buiten staan de grote helikopters en artillerie die gebruikt werden door de Amerikanen. Impressionant hoe groot deze dingen zijn en wat ze allemaal kunnen. Binnen in het gebouw komen de geschiedenis van de Vietnam oorlog en vele oorlogsmisdaden van de Amerikanen aan bod. Ook de verhalen en foto’s van oorlogsfotografen zijn te bewonderen. Alsook de zware erfenis van de oorlog en meer specifiek van het gebruik van agent orange (hoofdingrediënt: dioxine) en napalm wordt zeer grafisch weergeven. We besparen jullie de foto's..
    Buiten kon je ook de martelmethoden en gevangeniscellen bekijken. Je wordt er even stil van en denkt na over de recente actualiteit (IS schiet onmiddellijk te binnen).

    Hierna, hebben we het rustig aangedaan en heeft Tat een gelato gegeten. Hierbij dronken we een Vietnamese koffie. ‘S avonds hebben we nog eens echt Vietnamees gegeten met wat street food en een lekkere gintonic in de rooftop bar tegenover ons hotel. Een lekkere afsluiter van Vietnam!

    Morgenvroeg vertrekken we naar Cambodja. 6 uur met de bus naar Phnom Penh.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Phnom Penh

    11. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 29 °C

    Onze busrit naar Phnom Penh, Cambodja is vlot verlopen ook al vertrokken we met een kleine vertraging. Steven was tijdens de grenscontroles weer even niet aan het opletten en sloeg bijna een controle over. Gelukkig herinnerde Tatjana en de agent hem er wel aan. Toen we wat honger kregen en onze door het hotel meegegeven broodjes wilden opeten merkten we dat iemand anders al een goestingske had gehad in een van onze broodjes. Er was dus eentje verdwenen!

    Na inchecken in ons hotel, hadden we een late lunch rond 15u. Toen het buikje goed gevuld was, zijn we de stad wat gaan verkennen. Zo bezochten we de Central market, Wat Phnom en de avondmarkt. De Central market was groot en je kon er veel kopen. Ook veel voedsel zoals nog levende vis bijvoorbeeld. Iets wat we in Vietnam minder tegenkwamen. Wat Phnom, een boeddhistische tempel met een mooi parkje rond was aangenaam om te kuieren. Dan de avondmarkt was ook wel leuk. Veel kraampjes om te eten en er was de gelegenheid om op tapijtjes te zitten om te dineren. Het zag er zeer gezellig uit, maar het was voor ons nog te vroeg na de late lunch.

    Om de avond af te sluiten dineerden we bij Friends. Een restaurant met als goed doel kansarme jongeren uit de buurt opleiden en hun een job bezorgen. Het eten was zeer lekker! 😊    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Phnom Penh - dag 2

    12. November 2018 in Kambodscha ⋅ 🌙 29 °C

    To tuktuk or not to tuktuk? Dat is een zeer goede vraag!

    Na lekker uitslapen en een ontbijtje binnengespeeld te hebben, zijn we naar het koninklijk paleis gewandeld. Maar bleek dat het al gesloten was om 11u voor de middag pauze. Pech! Dan maar verder wandelen naar het Independence Monument. Dat was nog mooi maar aan een zeer druk rondpunt. We besloten dan maar om een tuktuk te nemen naar de Russian Market om er te eten. Die bleek beneden onze verwachtingen. Qua verkoop van spullen was deze te vergelijken met de Central market van gisteren. Maar qua voedsel was de hygiëne en geur echt walgelijk en was onze honger vergaan. We zijn dan maar iets verder een vers sapje gaan drinken.

    Na de middag stond het Tuon Sleng Genocide Museum op het programma. Hier namen we een audioguide voor enkele dollars extra, maar de extra uitleg die we hierdoor kregen was echt de moeite. De uitleg was trouwens in het Nederlands. Het was een zeer leuk maar alweer emotioneel bezoek. Het museum is een oude gevangenis (ervoor een school) van de Rode Khmer van Pol Pot waar mensen werden gefolterd om (valse) getuigenissen af te leggen. Nadat ze hun getuigenis hadden ondertekend werden ze naar de killing fields gebracht om geëxecuteerd te worden. Vaak werden ze hier gedood door knuppels ipv van geweren, omdat kogels te kostbaar waren.. Gedurende de jaren 75 tot 79 is ongeveer 20 à 25% van de totale bevolking van Cambodja gestorven/vermoord. Toch wel een absurd hoog getal voor maar 4 jaar van macht. Alle mensen die gestudeerd hadden of die maar een greintje verstand hadden, moesten eraan geloven. Maar ook veel mensen op het platteland stierven door het harde werk en hongersnood. Het absurde was dat dit lang door het westen ontkend is geweest. De Rode Khmer mocht zelfs jarenlang in de VN blijven zetelen. De Zweden hebben zelfs actief Pol Pot blijven steunen tot begin de jaren 90. Voor ons was dit een hele interessante geschiedenis les.

    Na ons bezoek aan het museum namen we een tuktuk naar de avondmarkt. Dit verliep niet van een leie dakje. Onze chauffeur reed eerst in de juiste richting maar besloot toen om rechtsomkeer te maken. We begrepen er niet veel van en vroegen na vijf minuten wat hij deed. Maar ons Cambodjaans bleek zo goed als zijn Engels helaas. Toen zag Steven dat de man de Russian Market had aangeduid op zijn Google maps. We hebben het hem drie maal getoond op de kaart waar we moesten zijn en uiteindelijk hebben we het zelf maar ingegeven op zijn gsm. De weg zelf moeten uitleg aan je taxichauffeur ... we vinden dat straf! Maar toen we uiteindelijk waren aangekomen met een vertraging van een halfuur, konden we er toch om lachen.

    Na uiteindelijk aangekomen te zijn, genoten we nog van wat streetfood op de avondmarkt. We dineerden op een van de tapijtjes. Lekker eten en lekker gezellig! 😊    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    1

    Killing Fields

    13. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 32 °C

    Vroeg opstaan om de massa te mijden in Choeung Ek, beter gekend als de Killing Fields. We waren bij de eerste bezoekers en rust heerste over het domein. Beginnend met de audio voelden we dat rust hier op zijn plaats was. Het droeg bij tot de beleving van de vreselijke taferelen die zich hier hebben afgespeeld. Minstens 20 000 mensen zijn hier vermoord en begraven in 130 massagraven. Toen je over het domein liep waren het precies allemaal bomkraters, maar de waarheid was nog minder prettig.
    Lopen tussen de verschillende massagraven geeft een vreemd gevoel, net als het zien van al de schedels en beenderen van de slachtoffers. Of het zien van de Killing Tree waar kinderen werden vermoord door ze bij hun voeten te grijpen en hun hoofd tegen de boom te slaan. Absurd, te gek voor woorden en onmenselijk ... hun motto was " je moet het onkruid met de wortels verwijderen." Dit betekende dat hele families werden uitgemoord, ook alle kinderen, zodat deze later geen wraak konden nemen.

    We hebben al veel gehoord dat Cambodja al veel heeft afgezien. Ook merken we dat het land nog niet helemaal hersteld is. Er heerst veel armoeden, we hebben alvele daklozen & bedelaars gezien op straat die onder andere uit de vuilzakken op straat eten. We hebben ook al verschillende mensen gezien die een been of arm kwijt zijn. Maar er zijn hier ook vele goede doelen die zich ontfermen over deze mensen, zoals resto’s die mensen helpen met opleidingen en winkels die lokale ambachten helpen.

    Na de Killing Fields was het tijd om terug te keren naar Phnom Penh met een tuktuk. Met een chauffeur die de weg wist deze keer, zeer vriendelijke kerel trouwens. We stopten bij een ander restootje dat de lokale jeugd helpt, Remdong. Naast onze zeevruchten curry ‘waagden’ we ons aan de Khmer snack bij onze lunch. De snack waren vier dingen; gedroogde biefstuk, een groente (de naam vergeten, Oeps), gefrituurde kikkertjes en krekels. We hebben het met veel smaak en een beetje schuldgevoel voor de kikkers opgegeten.

    De namiddag was een luie namiddag. We hadden niet veel zin meer in drukte van de stad en de hitte stak ons tegen. Dus hebben we de namiddag doorgebracht op het dakterras van ons hotel. Nu wat eten voor de avond en dan ons rond 22u klaarmaken om de nachtbus te nemen richting Angkor Wat, Siem Reap. Hopelijk valt dat mee. 😴    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    5

    Angkor Wat

    14. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 27 °C

    Na een korte nacht, maar goed geslapen te hebben op de nachtbus, kwamen we aan in Siem Reap rond 6u. We checkten in in ons hotel en vlogen er direct in. Met de fiets, de een al wat meer brikkabrak dan de ander, trokken we richting het Angkor Wat complex. Een omtoer langs de ticketverkoop en we konden starten aan de grote toer met de verdere gelegen tempels. In totaal bezochten we vier tempels. De eerste was East Mebon, deze deed ons wat denken aan My Son. Easy Mebon samen met de tweede Ta Som waren de kleinere en 'jongere' van de tempels. Ta Som deed ons versteld staan met een prachtige toegangspoort. Als derde bezochten we Neak Pean. De was voornamelijk een tempeltoren omringt door water. Maar de tempel zelf was ook omringt door een prachtig landschap van water. Hier zwommen de buffels in het water om van de waterplanten te smullen. Voor we aan de laatste tempel van de dag begonnen, besloten we te lunchen. Met een verse kokosnoot in de hand lag Tatjana te snurken in een hangmat.

    Preah Khan, de laatste tempel van de dag, vonden we groot en na wat rondlopen waren we voor een seconde even de weg kwijt, even misgeoriënteerd. Ook deze tempel was prachtig maar de hitte had ons afgemat. Tijd om weer naar het hotel te gaan.

    We dachten dat Preah Khan al groot was maar morgen staan Angkor Wat en het immense Angkor Thom op het programma.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    13

    Angkor Wat - dag 2

    15. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 28 °C

    Deze ochtend om kwart voor 4 opgestaan, say whaaaat? We wouden de zonsopgang bij Angkor Wat meemaken, iets wat iedereen ons had aangeraden. Dus wij om 4u15 met ons fietsje in de pikkedonker naar daar. Maar toen we aankwamen, bleek dat iedereen precies dezelfde tip had gekregen. Om 5 uur mochten we naar binnen en volgende we mooi de mensenmassa in het donker. Na eventjes gestapt te hebben stopte iedereen voor een meertje. Het was nog steeds donker dus we wisten niet juist waar we stonden en wat te verwachten. Na wat wachten kwam er nog volk toe dat achter ons kwam staan. We waren blij dat we vroeger waren gekomen en op de "eerste rij" stonden. Stilletjes aan begonnen er vormen zichtbaar te worden in de verte. Ondertussen kwam er nog steeds volk bij. Uiteindelijk begonnen we echt de hoofdtempel te zien in de verte. De locatie was echt goed, want we zagen de tempel gereflecteerd in het water, echt heel mooi. We hadden wel verwacht dat de zonsopgang wat spectaculairder ging zijn met wat meer kleuren, maar het was nog steeds de moeite.

    Na de zonsopgang bezochten we de tempel zelf. Deze was vrij groot en mooi onderhouden. We begrepen wel waarom dit de topattractie is. Nadat we het gevoel hadden dat we ongeveer alles van de tempel hadden gezien (ook voldoende instagrammodellen...) gingen we verder om toch al eens een kijkje te nemen in Angkor Thom. Dit tempelcomplex bestaat uit verschillende tempels en is ook volledig ommuurd. De ommuring was enorm! We zijn direct doorgegaan naar de bekendste tempel, namelijk Bayon. Dit was echt een leuke tempel. Het bestond uit allemaal torentjes waarop langs elke zijde een gezicht van een God was afgebeeld. Maar de er is ook een gelijkenis met de koning die deze tempel heeft laten bouwen. Het wordt ook wel de tempel van de duizende gezichten genoemd. Spijtig genoeg was het er vrij druk. Maar ondertussen hadden we ook wel honger gekregen en dus reden we terug naar het hotel voor ons ontbijt. Na het ontbijt was het tijd om wat slaap in te halen ;)

    In de namiddag besloten we om de rest van Angkor Thom te bezoeken. Op weg er naartoe zijn we gestopt om wat aapjes te bewonderen. Deze liepen gewoon rond in het park. Waarschijnlijk zitten deze hier niet volledig natuurlijk, want we zagen toeristen ze eten geven. Maar toch het was leuk om ze eens van kortbij te bekijken.

    De volgende tempel was de Baphuon. Via ons kaartje dachten we dat deze vrij klein was, maar hij was toch ook indrukwekkend. We moesten hier wel vrij veel trappen beklimmen, maar het uitzicht was de moeite. Vervolgens zagen we nog Elephant terrace en Leper king terrace.

    Deze avond zijn we bij een lokaal restaurantje tegenover ons hotel gaan eten. We waren welkom, maar onverwachte klanten. De baas keek ons wat verbaasd aan en zei "no menu" en wees toen al lachend naar foto's die zich aan de voorkant bevonden. Een andere klant gaf ons wat beperkte info in het Engels en we bestelden maar iets. Ondertussen werd het tv-programma verandert naar Animal Planet zodat we er ook van konden genieten. Het eten was zeer lekker en spotgoedkoop. De uitbaters waren zeer vriendelijk en blij dat we gekomen waren.

    Morgen wordt een rustdag en Siem Reap zelf wat verkennen.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    Steven is slechtgezind omdat hij moet wachten met eten tot na de foto 😝

    Siem Reap

    16. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 30 °C

    Een rustig dagje. Uitslapen, ontbijten en ons op het gemakje klaarmaken om naar Siem Reap te gaan. We hadden enkele shopjes aangeduid om te bezoeken.

    Na twee dagen vele kilometers gedaan te hebben op zeer oude fietsen had onze poep wel wat rust verdient. We besloten het dus rustig aan te doen vandaag. We fietsen naar Siem Ream op 2,4 km van onze guesthouse en bezochten wat shopjes. We lunchten er en namen hiervoor alle tijd want het was weer lekker warm (een gevoelstemperatuur van 40 graden).

    Na de lunch keerden we terug naar onze kamer met airco. Terug wat afkoeling! We planden wat voor de volgende dagen. Dat moet ook gebeuren, niet waar?

    Het was dus een kalme dag met veel rust. Zo kunnen we morgen vol energie het Angkor complex voor een laatste maal bezoeken.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    3

    Angkor Wat - dag 3

    17. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 33 °C

    Laatste dag Angkor Wat. We zijn heel blij dat we het gedaan hebben. Maar ook dat het gedaan is. Morgen zoeken we wat meer rust en natuur op, weg van de massa toeristen.

    Nog een laatste keer op onze trouwe knol van ijzer kruipen, de benen en poep pijnigen om nog wat prachtige tempels te bewonderen.

    We deden vandaag de kleine toer. Eerste stop Prasat Kravan, een kleinere tempel maar mooie beeltenissen op de wanden en er lag ook een hond die wat schaduw opzocht. Een voorbode van wat ons te wachten stond. De temperatuur lag nog wat hoger dan de afgelopen dagen en de vermoeidheid eiste zijn tol. Na een bezoekje aan Banteay Kdei en een ‘terras’ met zicht op een meer, Srah Srang stonden we al weer te zweten en te puffen. In de schaduw, een lekkere verse kokosnoot drinken, kan zo deugd doen! En er zit vrij veel in. Met herwonnen energie terug op de fiets gekropen en de volgende tempel bezocht. Ta Prohm staat erom gekend dat het heroverd is door de jungle. Het is dan ook de tempel die voorkomt in een Indiana Jones film. Er zijn inderdaad veel bomen die door en op de muren van de tempel zijn gegroeid. Maar de tempel is voor het toerisme zeer jungle-vrije gemaakt. Spijtig ...
    Tijd om snel te eten en de volgende tempel te bezoeken. Ta Keo is niet heel groot maar we hebben er wel onze hoogtemeters op gemaakt. Steile en kleine trappen leiden ons naar de top. Terwijl de zon nog steeds op ons brandt, zoeken we schaduw op om even uit te rusten. Met nog twee kleine tempels, Thommamom en Chau Say Thevoda, op de terugweg zijn we voor even verlost van tempels.

    We springen nog binnen bij Apopo (op aanraden van Annelies ;)), een ontmijningsdienst dat gebruikt maakt van ratten. Deze ratten worden getraind in Morogoro, Tanzania waar Tat zat voor haar thesis. We kregen een rondleiding en een demonstratie hoe de ratten de springstoffen opsporen. Zeer interssant!

    Nog een laatste maal eten in Stevens favoriet lokaal restootje en smullen van een heerlijke pad thai.    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender

    Sen monorom

    18. November 2018 in Kambodscha ⋅ 🌧 20 °C

    Niet veel te melden vandaag. We hebben een zeer lange busrit achter de rug. Die was niet al te luxueus. Weinig beenruimte, echt wel krap ook voor mensen met korte beentjes. Er waren ook niet zoveel pauzes en als er een was, was deze heel kort. Er werd wel veel verkocht om te snacken langs de weg met de pauzes. Tijdens een pauze hebben we bananenchips gekocht. Heel lekker! Veel beter dan die thuis in de winkel.
    De chauffeur reed aan de wilde kant maar we zijn er heelhuids geraakt. Nu iets zoeken voor avondeten, slapen en we kunnen naar de olifantjes! 🐘    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    2

    Elephant Valley Project

    19. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 28 °C

    Geweldige dag vandaag!!

    Deze ochtend werden we opgepikt door de mensen van Elephant Valley Project en naar de ingang van het park gebracht. Hier kregen we een uitleg over wat er allemaal met ons geld gebeurt. Zo helpen zij olifanten die hard werken bij de lokale bevolking. Dit doen ze door een contract aan te gaan met deze mensen waarop de olifant een bepaalde periode in het park komt om te rusten. De eigenaars worden vergoed tijdens deze periode. Ook dient deze ngo als ambulance en eerste hulp voor lokale mensen. De trainers of hier "mahouts" genoemd mogen ook mee naar het park. De verschillende gidsen en andere mensen die meehelpen zijn allemaal van de lokale bevolking. Dus ze zorgen ook voor werkgelegenheid.

    In de voormiddag mochten we onmiddellijk met olifanten wandelen. Eerst zagen we een mannetjes olifant, Hen en later nog twee vrouwtjes Dho en Darling. We zagen ze eerst gewassen worden in de rivier. Daarna namen ze een modderbad en schuurde Dho tegen een boom om van de jeuk verlost te geraken. Hierna trokken de twee vrouwtjes de jungle in en wij volgden ze op de voet. Een fantastisch gevoel!

    Op de weg naar het basiskamp voor lunch kwamen we onverwacht nog een ‘jonge’ olifant, Ruby tegen. Deze mochten we een aai op de slurf geven. Even verder zagen we eentje, Sambo in de ziekenboeg. Toen kwamen we aan en hadden een zeer lekkere lunch. Veel groentjes en veel fruit.

    In de namiddag maakten we een stuk bos vrij om het kamp uit te breiden. Dit was voor ons voor vandaag het vrijwilligers werk. Tatjana had een ontmoeting met een grote spin van dichtbij. Gelukkig wist ze het zelf niet dat deze op haar rug zat! 😄 Iedere keer dat we een nieuwe spin tegenkwamen, zei Steven steeds, die op u rug was nog groter! ( onderaan staat er een spin met een hand ter referentie, deze was nog steeds kleiner dan degene op Tat haar rug .. ) Steven had ook een vriendje, maar wel een iets leukere. Er was namelijk een lokaal jongetje dat absoluut Steven wou meehelpen met emmers dragen. Heel schattig en deed ons heel erg denken aan een ander patatje dat ook graag emmers naar de wei brengt.

    We hebben ook veel leuke mensen ontmoet. Zoals een vader en zoon die meedoen aan een Brits tv-programma waar ze zonder vliegen de wereld doorreizen op een beperkt budget. Zeer interessant! Een soort van Peking express. We zullen dus misschien ook op tv verschijnen! Of toch misschien ergens in de achtergrond ;)    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • The traveling biologistsZuid-Oost AziëReisender
    3

    Elephant Valley Project - dag 2

    20. November 2018 in Kambodscha ⋅ ⛅ 28 °C

    Tweede dag op het Elephant Valley Project basiskamp. Tijdens de nacht werd Tatjana gewekt rond drie uur in de ochtend en riep ze Steven om licht te maken. Er was iets op haar bed gevallen. Maar wat was het?
    Was het
    a: een rat
    b: een kat
    c: een gekko
    d: een grote spin

    In de toiletten van het kamp zaten grote spinnen en er zat ook één in onze kamer. Maar die had Tat niet gewekt in het midden van de nacht. Het antwoord volgt later.

    In de voormiddag waren we van dienst voor het vrijwilligers werk. Het werk was compost brengen naar een veldje dat gebruikt wordt in het natte seizoen om bomen te kweken. Het was een stevige wandeling naar het veldje dat beneden de heuvel lag terwijl de composthoop bovenaan was. Hierna, mochten we wat gras maaien in de bananenplantage met slecht materiaal. Dus dit ging echt niet goed. Vandaag was het een grote groep met onder andere een leuk Brits koppel, Andrew en Carolyn (Rain for short), met wie we de hele dag gebabbeld hebben. Ook Rory, een Amerikaan die hier in Cambodja zijn tweede jaar les geeft en toevallig vanavond in de tent naast ons ligt. Een tent? Inderdaad, een tent. Doordat Steven zich had vergist van datum, een maand later dan nodig, met de boeking was er enkel nog plek in een tentje voor de komende twee dagen.

    Na eerst een pintje om de dorst te lessen gevolgd door een stevige en lekkere lunch, was het weer tijd voor olifanten. Vandaag spendeerden we veel tijd met Sambo en Ruby. Ruby is de kleinste en jongste olifant in het park. Ondanks haar grootte moest ze zwaar werk leveren. Ze moest samen met mannetjes olifanten bomen uit het bos sleuren. Waarschijnlijk is er op een dag zo'n boomstam blijven steken in de modder en daarna tegen haar staart gevolgen waardoor deze gebroken was. Doordat ze zoveel tijd met mannetjes heeft doorgebracht, gedraagt ze zich ook als een mannetje, wat soms wat problemen opleverde met de rest van de groep.
    Sambo heeft ook een groot verhaal. Zo werd ze in beslag genomen door de Rode Khmer en mishandeld, ze sneden namelijk haar achillespees door zodat ze niet kon weglopen . Na de oorlog vonden de eigenaars haar terug en ze was de laatste olifant die in Phnom Penh werkte. Maar door altijd op asfalt te lopen waren haar poten in zeer slechte toestand. Ze stapte op een gegeven moment op een nagel en kreeg een zeer groot abces. Nu geniet ze van een welverdiend pensioen in het park. Sambo had wel nog nooit andere olifanten ontmoet. Dus had ze ook geen natuurlijk gedrag en vonden de andere olifanten haar maar raar. Gelukkig is Ruby een geduldige leermeester.
    Wij genoten van de tijd die we hadden om deze lieve, intelligente dieren te bestuderen en dat we deze tijd met ze mochten doorbrengen. Zo genoten we van de interactie tussen Sambo en Ruby toen ze al knuffelden met hun slurfen elkaar omhelsden. Ook om te zien hoe handig ze zijn met hun slurf. We kunnen niet genoeg benadrukken hoe hard we hebben genoten van onze tijd met deze grote vriendelijke reuzen!

    Oh ja, het antwoord bijna vergeten te vermelden. Geen zorgen! Het was enkel maar de kat die Tat had wakker gemaakt toen ze een knusse plek zocht om te slapen. 😄    Weiterlesen

    Übersetzung anzeigen
  • 2026© FindPenguins
  • Start
  • Über uns
  • Gruppen-Tracking
  • Presse
  • Nutzungsbedingungen
  • Datenschutz & Cookies
  • Hilfe-Center
  • Impressum