China
Yunnan

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.
Add to bucket listRemove from bucket list
Top 10 Travel Destinations Yunnan
Show all
Travelers at this place
    • Day66

      Lijiang - Sightseeing

      November 5, 2019 in China ⋅ ⛅ 16 °C

      Nach einem leckeren westlichen Frühstück lässt es sich einfach besser in den Tag starten. 😊 Dies genossen wir bei „N‘s Kitchen“, wo wir das beste Brot gegessen haben, seitdem wir Deutschland verlassen haben. Und zwar selbst gebackenen Weizenvollkorntoast. Es waren auch sehr nette Leute dort, die sehr gut Englisch konnten und und gleich einige Fragen zu der Stadt und zu einem geplanten Ausflug geben. Gestärkt und mit allen Informationen versorgt, konnten wir so den Tag nutzen die Altstadt von Lijiang zu erkunden. Die zur UNESCO gehörende Stadt ist eine der wenigen erhaltenen Städte in China im traditionellen Stil. Daher war es wirklich sehr malerisch in dem Städtchen mit Holzhäusern, Wasserläufen, Brückchen und vielen Blumen, wenn man mal von der Masse der kommerziellen Geschäfte absieht. Obwohl anfangs noch bedeckt, klarte es bald auf und wurde ein wunderschöner Tag. Die Masse an Touristen hielt sich auch in Grenzen, was es sehr angenehm machte. Zum Abendessen gab es dann doch wieder leckeres chinesisches Essen. 😊Read more

      Traveler

      Das ist ja echt total schön 😃

      11/8/19Reply
      Traveler

      Wow, echt sehr malerisch 😍

      11/8/19Reply
      Traveler

      Sehr hübsch ☺️

      11/8/19Reply
       
    • Day67

      Ausflug zur Tigersprungschlucht

      November 6, 2019 in China ⋅ ☀️ 16 °C

      Endlich mal wieder Natur hieß es an diesem Tag. Wir fuhren früh (schon wieder 😝) mit dem Bus zur Tigersprungschlucht. Nach 3 Stunden Busfahrt, vorbei an schöner Landschaft und an den Baustellen zur neuen Autobahn bzw. Zugstrecke, gelangten wir in einer der tiefsten Schluchten der Welt an. Ausgehend von der oben gelegenen Straße ging es kontinuierlich bergab, immer tiefer in die Schlucht. Es war wirklich atemberaubend. Das Wassergetöse wurden auf dem Weg entlang der Klippen und den, von den dortigen Einwohnern gebauten, Pfaden (für die wir auch gerne die kleine Gebühr bezahlten) immer lauter. Unten angekommen, bot sich ein spektakulärer Blick auf die Wassermassen.
      Nach einer kleinen Pause machten wir uns jedoch wieder auf den Weg nach oben. Dies war sehr anstrengend und schweißtreibend bei dem tollen Wetter mit Sonnenschein. Dabei galt es auch eine Leiter zu erklimmen, was nur für schwindelfreie Personen zu empfehlen ist. 😉
      Am Nachmittag fuhren wir dann mit dem Bus wieder zurück nach Lijiang. In dem waren auch noch andere Reisende aus Belgien, Frankreich und England. So haben wir uns auch noch nett unterhalten und festgestellt, dass wir alle an nöchsten Tag in dieselbe Stadt weiterfahren wollen. Zufälle gibt‘s! 😝
      Am Abend sind wir dann zu zweit wieder ins Restaurant „N‘s Kitchen“ gegangen. Dort haben wir uns Sandwich mit dem selbstgebackenem Brot und Pizza (was dort eher ein dicker Flammkuchen war - aber mega lecker) und dazu einen chinesischen Wein bzw. ein Bier schmecken lassen. 😊
      Read more

    • Day68

      Dali

      November 7, 2019 in China ⋅ ⛅ 17 °C

      Weiter gehts nach Dali! Diesmal verabredeten wir uns mit Doreen und Dennis aus Belgien zur Busfahrt. Nach anfänglicher Verwirrung welcher Bus denn der richtige sein würde, fuhren wir zusammen von Lijiang nach Dali. Nach Bezug der Unterkunft machten wir zwei uns auf die Stadt zu erkunden.
      Zunächst besuchten wir die „Drei Pagoden“ mit weitläufiger Tempelanlage. Die Lage am Hang war sehr schön, aber auch anstrengend. 😉
      Danach schlenderten wir noch durch die Altstadt mit ihren Holzhäusern und den Resten der alten Stadtmauer. Auch ein hippes Kunstviertel entdeckten wir...
      Witzigerweise haben alle Leute von der Busfahrt am Tag zuvor auch in derselben Unterkunft gebucht. So gingen wir alle noch zu einem gemeinsamen Abendessen in ein chinesisches Restaurant und liefen noch bissl durch die Altstadt. Zurück im Hostel saßen wir noch ein wenig zusammen und tranken ein Bier. Es war ein sehr schöner Abend! 😊
      Read more

      Traveler

      Etwas unscharf... Hat ein Chinese fotografiert? 🤣

      11/10/19Reply
       
    • Day69

      Zwischenstopp in Kunming...

      November 8, 2019 in China ⋅ ⛅ 15 °C

      Nach einem entspannten Frühstück bei der „Bakery88“ mit leckeren Weißbrot und europäischem Käse machten wir uns auf mit dem Bus zum Bahnhof. Im Bus fuhr auch ein Israeli aus dem Hostel mit, mit dem wir uns nett unterhalten hatten. Nach erfolgreichen Ticketkauf, ging es auch schon los mit dem nächsten Zug nach Kunming. 😉
      Die Unterkunft diesmal, da nur für eine Nacht, ist ein chinesisches Hotel in guter Lage.
      Am Nachmittag schlenderten wir dann durch das Stadtzentrum von Kunming. Neben einem kleinen Viertel mit alten Gebäuden, gibt es neben der Einkaufsstraße und ein paar Plätzen nicht wirklich viel zu sehen...
      Zum Abendessen hatten wir leckere Nudelgerichte. Es ist immer wieder erstaunlich, wie lecker Nudeln werden können, obwohl nur wenige vorbereitete Zutaten über die gekochten Nudeln hinzugegeben werden. 😊
      Read more

    • Day70

      Stopover in Xishuangbanna

      November 9, 2019 in China ⋅ ☁️ 24 °C

      Diesmal, nach dem wirklich frühen Aufstehen um 4.30 Uhr, ging es zum Flughafen, um weiter Richtung Chiang Mai zu fliegen. Unser Schnäppchenflug bescherte uns aber einem Tag Aufenthalt in Xishuangbanna, der burmesisch/thailändisch beeinflussten Region in China. Angekommen am Flughafen erlebten wir hier jedoch erstmal etwas merkwürdiges, als wir auf der Suche nach einem Transfer zum Hostel waren.
      Eine ÖPVN Verbindung gab es nicht, die Taxifahrer aber wollten uns nicht mitnehmen. Wir hatten die Adresse des Hostels nicht in chinesisch vorliegen, also hielten wir den Taxifahrern unser Smartphone mit der Karte unter die Nase. Entweder sie waren nicht fähig eine Karte zu lesen oder aber die Strecke zum Hostel war ihnen nicht weit genug. Wir haben nicht wirklich verstanden was das Problem war. Glücklicherweise erbarmte sich ein privater Fahrer und so kamen wir doch noch beim Hostel an.
      Danach brachen wir auf die Stadt zu erkunden. Der erste Stopp war ein Café, wo wir uns neben asiatischem Essen auch eine Pizza schmecken ließen. Die Stadt an sich war sehr merkwürdig.
      Westliche Touristen verirren sich wohl nur selten hierher, wir würden ständig angestarrt. Der südostasiatische Baustil und das tropische Klima machen den Flair dieser chinesischen Stadt aus, die jedoch zwischen verfallenen Gebäuden und großen Baustellen nicht viel mehr zu bieten hatte, als ein nettes touristisches Viertel mit Holzhäusern, eine Pagode und ein Nachtmarkt.

      In Zusammenfassung kann man zu China 🇨🇳 sagen, dass es ein sehr schönes und interessantes Land mit sehr vielen Natur- und Kulturdenkmälern ist, jedoch für ausländische Individualtouristen relativ schwierig zu bereisen ist. Dies liegt vor allem daran, dass nur wenig in Englisch übersetzt wird, dass man bei Nachfragen oft nur unvollständige oder sogar falsche Angaben bekommt und dass man viele Onlinedienste nicht benutzen kann, da nur auf Chinesisch oder nicht zugelassen für Ausländer. Auch das WLAN war oft ohne chinesische Handynummer nicht verwendbar. Wir hatten jedoch auch immer wieder nette Begegnungen, die die Dummheit so mancher Menschen überlagert.
      China ist für uns auch das Land der Widersprüche.
      Auf der einen Seite unglaublich modern und fortschrittlich, wenn man z. B. das unglaublich beeindruckende Netz an Infrastruktur (High-speed Zugstrecken und Autobahnen) betrachtet.
      Auf der anderen Seite auch wieder sehr einfach (oder traditionell), z.B. gibt es Toiletten, welche nur aus einer Rinne im Boden mit halbhohen Abtrennungen bestehen. Einerseits gibt es in Restaurants aus Hygienegründen in Plastik eingeschweißtes Geschirr, andererseits ist es in vielen Läden nicht gerade aufgeräumt bzw. sauber.
      Aber alles in allem muss aber man sagen, dass China eine Reise wert ist! 😊
      Read more

      Traveler

      Na, jetzt werdet Ihr wohl flugrückfällig ^^ Ich war so stolz auf Euch 💪🏻🌱😄

      11/11/19Reply
      Traveler

      Das sieht ja geil aus 😊

      11/11/19Reply
      Traveler

      Meinst du die Löwenhintern? 😜

      11/11/19Reply
      Traveler

      Logisch, da steh ich drauf, weißt du doch 😜

      11/11/19Reply
       
    • Day137

      Am Fuxian See durch die Feiertage

      December 31, 2019 in China ⋅ 🌙 6 °C

      Nach einem kurzen Zwischenstopp in Guangzhou rollen wir mit einem Schnellzug Richtung Westen nach Kunming.
      Die Feiertage verbringen an dem von Hügeln gesäumten Fuxian See 40 km südlich der Stadt.
      Von unserem Hotel aus können wir auf den See und den am Ufer gelegen schönen Park mit Sandstrand sehen.
      In diesem Park verbringen wir viel Zeit. Hier lassen sich täglich etliche Brautpaare vor der malerischen Kulisse fotografieren.
      Überhaupt lieben es die Chinesen vor einer Kamera zu posieren und sich mit Hilfe eines Selfie Sticks oder gegenseitig zu fotografieren.
      Außer im Strandcafe zu sitzen, strampeln wir mit Radlkutschen über die gepflegten Wege und die Kinder fahren mit Booten auf einem der Teiche.
      Den Heiligen Abend verbringen wir in unserem freundlichen Stammlokal. Hier kann man über die Internetseite bestellen, was die Verständigungsschwierigkeiten deutlich reduziert.
      Wir lassen unser Smartphone deutsche Weihnachtslieder zum Essen spielen, so dass uns trotz der unpassenden Umgebung ganz weihnachtlich zu Mute wird.
      Das laute Abspielen von Musik oder Videos in Restaurants oder öffentlichen Verkehrsmitteln ist in China üblich und da passen wir uns natürlich gerne an.
      Das Christkind beschert den Kindern dankenswerterweise nur sehr bescheidene Geschenke, wie eine Tafel Schokolade. Den Christbaum basteln die Kinder aus Rosmarinnadeln, die sie im Park geerntet haben. So verbringen wir ein stressfreies und ruhiges Weihnachtsfest.
      Silvester können wir gegen unsere Erwartungen (das chinesische Neujahr wird erst Ende Januar gefeiert) ein Feuerwerk aus unserem Panorama Fenster im 12. Stock des Hotels bewundern.
      Wir können die Raketen aus nächster Nähe explodieren sehen, da einige Chinesen ihre Raketenbatterien direkt auf der Straßen vor unserem Hotel los lassen.
      Insgesamt ist der Einsatz von Pyrotechnik zumindest am westlichen Silvester aber etwas geringer und konzentriert sich weniger auf Mitternacht als wir es von Deutschland kennen.
      So rutschen wir 7 Stunden vor unseren Lieben im fernen Europa voller Vorfreude auf künftige Abenteuer in die 20er Jahre.

      Am Neujahrstag geht es weiter Richtung Norden in die westchinesische Metropole Chengdu.
      Read more

      Traveler

      Super schöner Weihnachtsbaum

      1/1/20Reply
      Traveler

      Hallo, viele liebe Grüße und alles Gute zum neuen Jahr! Christine , Mara , Abischag und Niveschani

      1/1/20Reply
      Traveler

      Die Luft in Chengdu ist nicht so gut.

      1/1/20Reply
      5 more comments
       
    • Day95

      Kunming (Red Land) I

      November 18, 2015 in China ⋅ 🌬 17 °C

      We gaan op weg naar Yunnan. Een van de armste provincies van China van weleer. Tegenwoordig is het een van de meest toeristische provincies van China. We zijn benieuwd wat de sprong voorwaarts voor dit gebied betekent. Yunnan is een zeer natuurrijke regio. Waar je jezelf kunt verliezen in transcendente uitzichten over exemplarisch gestapelde rijstvelden. Waar je kunt hiken op grote hoogte op smalle paden met diepe dodelijke valleien. Gaan we ervan genieten of worden we gek van de drukte?

      We hebben Guilin, de karstcreaties en de onuitputtende stroom water uit de hemel achter ons gelaten en zitten weer eens in een nachttrein. De treinen in China zijn nadrukkelijk smeriger dan die in Rusland en Mongolië. Voor het eerst hebben we een vrouwen slaapvertrek. Dat is gunstig voor de slaaprust: mannen snurken alsof ze hevige gevechten aan het voeren zijn, wat een decibellen. Het enige dat erger kan zijn is een baby. Die hebben we nog niet gehad op onze 6 kubieke meter. Twee jonge knapen zitten in dezelfde wagon. Ook dat is een eerste keer. We zitten met mede blanca's in het treinstel. De knapen komen uit de Rijp. Noord Holland. Heerlijke gasten. Voor het eerst op reis. De tijd wat rekken met wat ze willen doen. Zoals veel reizigers de tijd voorbij laten strijken. Uitstellen met wat noodzakelijk is. Afzetten tegen orde. Structuur. Regelmaat. Praat ik nu ook tegen mezelf?

      De trein stopt op een station. Zoals elk ritme van het station verlaten mensen de trein en betreden mensen de trein. Rijdende eetstalletjes proberen wat straatvoedsel aan de man te slijten en een passagier rookt buiten zijn sigaret.

      'Denken jullie dat je dat ken eten?'
      'Is dat wel te vertrouwen?'
      De Rijp staat vanuit het niets bij onze slaapvertrekken en gooit dit met onvervalst plat Amsterdams accent onze kant op.
      'Ja hoor dat kan je best vertrouwen,' retourneren we.
      Tien minuten later komt de Rijp weer even buurten.
      'Nou dat was lekker hoor.'
      Het Amsterdams echoot door onze oren.
      Hierdoor missen we thuis. Jullie. Amsterdam en Nederland zijn ineens dichtbij.

      Aangekomen in Kunming wisselen we gegevens uit en helpen we De Rijp op weg. We zijn de opa en oma die worden opgezocht om onze ervaring te delen. Gretig te worden leeggezogen. Als De Rijp zijn weg kiest en we ze weg zien lopen voelt het vertederend en aandoenlijk. Die jonge gasten die binnen een paar dagen al aanzienlijk beter engels zijn gaan spreken. Zoals ze zelf voldaan en spontaan betoogden.

      Wij gaan met de bus op zoek naar ons hostel. De komende dagen vullen zich met het aanvragen van een vietnamees visum, plannen maken wat te doen in en rondom Kunming, wat lezen in de zon (eindelijk weer eens zon) en de tijd doden met wat potjes pool. Het voelt zowaar als vakantie. Ons ritme in afdalen door China is hoog en voor dat we het weten lopen we als verdwaalde vermoeide backpackers rond. We nemen het er nu even van. Even niets.

      We mijmeren al een tijdje om van de touristtrap te wijken. Via de Lonely Planet gaat dat niet lukken. Reizen is ook voortbewegen zonder doel. Wat komt er op je pad. Welke inspiratie en signalen gaan jou vinden en ga jij zien. Dit inspireert ons en zo vinden we via het hostel en tripadvisor: 'The Red Land.' Met wat karige informatie gaan we op pad. Zonder paspoort. Richting een gebied dat nu nog niet in de klauwen is gevallen van de toeristenbusiness. Althans dat doet de informatie ons geloven. Eerst nuttigen we ons ontbijt bij een islamitisch straatrestaurant. We zijn vol van de aanslagen in Parijs. We hebben het er samen tijdens de reis vaak over. Dat we ons veiliger voelen op reis. Dat we in oorlog zijn met IS. We zijn ook benieuwd of de Chinees weet wat er gebeurd is. Of dat de propaganda machine alles verhuld. Soms zijn we even stil en zien we hoe een jonge knul zeer kundig de noodles bereidt. Dezelfde noodles als op ons bord.

      Het voelt goed om weer op pad te zijn. Naar hopelijk rauwe natuur. Naar stilte. De busreis is uitermate comfortabel en onze tussenstop is Dongchuan. Eerst nog een kleine lunch en dan met de minibus verder. De bergen in. Op het andere busstation, die we met behulp van het betere handen en voetenwerk weten te bereiken, spreekt niemand engels.

      'To the Red Land'
      'The Red land'
      'No, to the Red Land'
      Het enige dat we zien zijn pak hem beet twintig nieuwsgierige koppies die samen een ware kakofonie ontluiken om ons proberen te begrijpen. Zonder taal is begrijpen een weg van geduld en vertrouwen.
      'To the Red Land'
      Ons antwoord is enkel het schudden van hoofden met grote ogen.
      Hier gaat het ons niet lukken. We schudden wat taxi sjacheraars van ons af en proberen een nieuw plan te bedenken. Laten we liften? We struinen wat door de straten, maken gebruik van wifi in een hotel, plegen een toiletbezoek (de darmen beginnen onrustig te worden) en struinen weer verder. Op het moment dat de moed in de schoenen dreigt te zakken worden we vanuit een winkeltje door een meisje aangesproken. Ze blijkt te studeren in Chengdu. Ze wil tolk worden en de Britse intonatie die onze oren in deint maakt ons warm en blij. Er is ook nog een neef en een zus. Met zijn drieën nemen ze ons op sleeptouw.

      'Waarom zijn jullie hier?'
      'Er is hier niets voor toeristen.'
      'We willen naar The Red Land.'
      'ah to the wild nature?'
      'Yes if that what it is.'
      'To the wild nature.'

      Eerst op zoek naar een hotel. Goedkoop en schoon. Wat blijkt: zonder paspoort ook al heb je kopieën en foto's op je Ipad het is allemaal niet toereikend. Je kunt niet overnachten zonder fysiek paspoort. Okay dat is dus een dingetje. Hier dealen we later mee eerst bustickets regelen. Dat gaat allemaal zeer voorspoedig. Zonder onze tolk was het nooit gelukt. Blijkbaar komen antwoorden altijd op je pad. Het is enkel een kwestie van vertrouwen. We kopen zelfs al tickets voor terug bij de buschauffeur. Hij onthoudt onze gezichten wel. Is ook niet een lastige opgave lijkt ons. Enigszins voldaan vervolgt onze weg via de ouders en een islamitisch restaurant onze weg. Het meisje staat er op dat ze ons trakteert. Met zijn vijven eten we heerlijk. Onder andere de lokale specialiteit: gebakken aardappelen met chilipeper en koriander. De kleine zus is opgewonden omdat ze nog nooit met buitenladers heeft gesproken. We laten haar weten dat ze ons alles kan vragen. Op een vraag krijgen wij antwoord. De aanslagen in Parijs zijn vol in het nieuws. 'It is terrible.' Daar blijft het bij. We kletsen vermakelijk en eten ons buikje rond.

      Na het diner moet er nog een oplossing komen voor het niet hebben van ons paspoort probleem. De oplossing is simpel. Willen jullie de hulp inschakelen van de politie? We kijken elkaar aan en denken hierover na. Het is niet altijd even verstandig om in een vreemd land naar de politie te gaan zonder paspoort en te vertrouwen op hun goede intenties. Intuïtief beslissen we om het te wagen. Het is inmiddels donker en een heus netwerk van onze tolk is voor ons aan het werk. De neef is duidelijk homoseksueel en staaft dat door te vragen wie onze popsterren zijn om vervolgens 'Shine bright like a diamond' in te zetten. Binnen tien minuten zitten we op een bank buiten naast het politiebureau. We zijn een attractie geworden. De politieagent vraagt om onze kopieën en kijkt ons indringend aan. Hij neemt ons duidelijk in zich op. Wie heeft hij voor zich? Is hun verhaal te vertrouwen? Wij laten het gedwee over ons heenkomen en na wat minuten van stilte en vele blikken is het antwoord positief: 'We mogen overnachten in Dongchuan zonder paspoort. Voor we het weten is de tolk, neef en zus verdwenen en zitten we bij een agent in de auto naar een hotel. Eenmaal aangekomen moeten we inchecken en tot onze verbazing krijg ik een telefoon tegen mijn oor gedrukt.

      'Yes, this is Jandaan.'
      'Hello, this is the policestation.'
      'Hello.'
      'Why dont you have your passport with you, you always have to carry your passport with you.'
      'Do you know that.'
      'Yes i know that.'
      'We already went to the policestation and told them our passports are at the vietnamese embassy for our visa application.'
      'It was okay, they told us.'
      We need your passport?
      Why don't you have your passport with you?

      Dit wordt irritant en ik weet dat ik rustig moet blijven want onze positie is op dit moment niet al te sterk en overtuigend. Kalm leg ik nog meerdere malen uit wat er gebeurd is. Dat we al bij het politiestation zijn geweest. Dat zij het al hebben goedgekeurd. En dat keer op keer. Eindeloos.

      'Okay, you spent the night in the hotel.'
      'Only for this night.'
      'Thnx we will.'
      'Thank you very much.'

      En weg is de politiedame aan de andere kant van de lijn. Welkom in China waar bureaucratie soms ondoorgrondelijk is. Geheel niet te begrijpen. Dat het gaat om het toepassen van de regel. Enkel het toepassen van de regel.

      Vervolg Kunming (Red Land) 2
      Read more

      Corine van der Rijst

      Wat een belevingen weer! Wanneer staat Vietnam op het programma?! Xx

      11/20/15Reply
      Nel van der Rijst

      lijkt wel patchwork, prachtig.

      11/20/15Reply
      Nel van der Rijst

      lief bloemenmeisje!

      11/20/15Reply
      3 more comments
       
    • Day95

      Kunming (Red Land) II

      November 18, 2015 in China ⋅ ⛅ 18 °C

      's Ochtends zitten we in de bus naar The Red Land. The Red Land bestaat niet als subject voor locals. Het is een toeristenterm. De verbaasde en verwarde blikken van de chinezen bij het busstation begrijpen we nu beter. In hun ogen waren we twee lange blanke vreemd sprekende dieren die iets wilden maar wat ze onmogelijk konden ontcijferen. Glimlachend hobbelen en slingeren we de bergen in. We worden na anderhalf uur ergens op een top in een klein dorpje afgezet. Als we terug gaan moeten we ook hier weer zijn. Zo maken we op van de buschauffeur. Om 13.40 uur. Het is nu net tien uur en we staan in een soort van middle of nowhere. Waar gaan we tukken? Gaan we iets makkelijks vinden? Er is een absentie aan engels. Ook nu worden we verrast dat er 1 chinees is die ons in het engels aanspreekt. Een toerist in eigen land. Ze werkt en woont in Shenzen. Tegen Hongkong aan en werkt bij een bedrijf dat computeronderdelen verkoopt. De voertaal is engels. Soms is alle geluk aan je zijde.

      Het landschap is overweldigend. De stilte heeft een enorme dichtheid. Zo een die zelfs pijn aan je oren kan doen. De wind waait stevig. Er zijn wat huisjes. Hotels met eetgelegenheid. Niet veel maar genoeg. Vrachtwagens zijn er ook. Veel van hen. Er wordt hier blijkbaar veel erts gewonnen. Op en af rijden ze. Kabaal. Roet. En veel warmte. Luidruchtige monsters zijn het. In het dorpje negeren we ze. We eten wat en gaan op zoek naar een slaapplek. Tijdens het verkennen van de omgeving worden we getrakteerd op schitterende vergezichten, rode en groene lappen die als terrassen tegen elkaar aanliggen. Het rood en het groen zijn samen een magisch duo. Eindeloze velden met lieve witte bloemen, een blauwe hemel zichtbaar tussen een grauwe deken van wolken maakt deze plek uniek. Helaas wordt dit spektakel danig verstoord door opspelende darmen die niet tot nauwelijks te controleren zijn.

      Landschap als dit katalyseert zonder te ontkomen direct het contact met jezelf. Er is geen afleiding en bent enkel afhankelijk van je eigen fysiek, geestelijke toestand en elkaar. De rode stilte reflecteert en bezint. De stad zorgt voor afleiding. In een stad is het zelf afwezig. Het individu wordt vermaakt. Gevoed met prikkels die het zelf overstemmen. Leeg consumeren zonder diepgang. Die optreden als een barrière. Wat gebeurt er als die barrière verdwijnt? Wat laat zich dan zien? Wat voel je? Wie ben je?

      Duisternis daalt af en onze dag was indrukwekkend. Het ongerepte. De duidelijke gecultiveerde grond voor landbouw. Die paradox. Hoe anders wordt dag twee. Volkomen uitgeschakeld zijn we gedoemd om de dag te spenderen in onze kamer. Een kamer waar kosten en moeite gespaard is. Enkel een tv. De chinees kan niet zonder tv. Waar hebben we dit opgelopen? Een arsenaal aan wilde geluiden resoneren keer op keer vanuit de badkamer. Het leidt zelfs tot hilariteit. Romantiek is je partner aanhoren met een niet te sluiten badkamerdeur. Tranen rollen over onze wangen. Meligheid maakt zich van ons meester tussen de lamlendigheid door. Een kleine wandeling ontaard in een fysieke veldslag. De zon is heftig. De wind schuurt hard in ons gezicht. Een oude herder met een verweerde kop en een lange grijze sik stuurt zijn geiten langs ons. Het is tijd voor ons bed. Tijd dat de dag voorbij trekt. Zoals de geiten. Dat de bacteriën verdwijnen.

      De nacht verloopt voorspoedig en nu is het tijd om weder te keren naar Kunming. Een lange dag van wachten en busreizen ligt voor ons. Rond acht uur 's avonds arriveren we op een vertrouwde plek. De plek waar we kunnen relaxen en bijkomen. Waar de vietnam visa's en backpacks op ons liggen te wachten.

      'Hello, we are back again?'
      'Hi, i see it.'
      'Do you have a double room for us?'
      'With or without a bathroom?'
      'Without please.'
      'We only have one.'
      'Can we see the room?'

      De kamer is de eerste kamer dicht bij de gemeenschappelijke ruimte en bar. Reisgidsen waarschuwen voor lawaai en adviseren om zo ver weg mogelijk een kamer te bemachtigen.

      'We take it'
      'Okay, can you give me your passport?'
      'You already have our information because we already spent three nights here.'
      Yes, I know, but i need your passport.'
      We don't have a passport, it is with the vietnamese embassy.'
      'Sorry, then we don't have a room.'
      'But you have already everything in your system!'
      'You already saw our passports when we checked in.'
      'Yes i know but i have to see your passport.'

      Mijn geduld raakt op. Mijn verstand heeft kortsluiting. Wat gebeurt er nu? Hoe is dit mogelijk?Het gaat om de regel resoneert in mij hoofd. Dit keer is boef pragmatischer. We zijn een goed team. We vullen elkaar aan wanneer het moet. Gelukkig maar.

      'If you sent us away we have a big problem.'
      'There is no place to stay.'
      'You could help us a lot, please will you?'

      De baas moet worden gebeld. De drie zijn hevig in conclaaf. Ons bewijs, dat onze paspoorten bij de ambassade zijn, wordt nauwgezet bestudeerd. Er is even geen contact. Ze zijn drukdoende om te bepalen of de gegevens in het systeem corresponderen met onze kopieën. Dat onze backpacks wel degelijk ons toebehoren in de opbergruimte. Er wordt veel in de computer gekeken en nieuwe gegevens toegevoegd.

      'It is okay.'
      'For one night?'
      'Yes for one night.'
      'Tomorrow you have to show us your passport?'
      'But we leave tomorrow and we dont come back.'

      Het meisje achter de balie is flexibel. Ze is de meest klantvriendelijke en begrijpt duidelijk onze situatie. Ze beslist voor ons. Ze gunt ons de kamer.

      'Okay'
      'Sorry for this.'
      'It is the rule.'
      'And we have to follow the rule.'
      Read more

      Nel van der Rijst

      Prachtig verhaal, maar ook wel een beetje erg spannend. Ik ben blij dat het goed afgelopen is.

      11/20/15Reply
      Nel van der Rijst

      Hopelijk knappen jullie lekker op voor jullie reis naar Vietnam. dikke kus, mam.

      11/20/15Reply
      ada bogaards

      Wat een prachtig verhaal en foto's! Het is een feest om

      11/23/15Reply
      3 more comments
       
    • Day101

      Pugaolao

      November 24, 2015 in China ⋅ ☀️ 21 °C

      Onze laatste stop voor Vietnam brengt ons bij de Hani en hun indrukwekkende rijstterrassen waar zij al 2000 jaar aan werken. Chinezen lijken hier niet op Chinezen.
      Prachtige klederdracht. Leven met de natuur. Varkens, waterbuffels en kippen. Verweerde koppen en woeste arbeid op het land. Veel dezelfde noodles. Onverwacht lunchen met locals. Een waardig afscheid van China. Proost.Read more

      Nel van der Rijst

      Prachtige foto. Dus hier komt onze rijst vandaan?

      11/26/15Reply
      Nel van der Rijst

      Wat ben je hier aan het doen?

      11/26/15Reply
      Anneloes Leijenhorst

      Schatjes

      11/29/15Reply
      2 more comments
       
    • Day54

      China

      April 7, 2018 in China ⋅ ☁️ 5 °C

      Nachmittags fuhren wir im Konvoi zum ersten laotischen Grenzpunkt, hier hielt man uns für 1h auf, die Grenzbeamtin wusste nicht so ganz etwas mit unseren Papieren anzufangen & so bekamen fast alle ihre Stempel und Unterschriften in die falschen Kästchen des Carnet De Passage.

      Die Strecke zwischen dem ersten Checkpoint und dem zweitem beträgt ca. 10km. Dazwischen war eine riesige Baustelle, in der hunderte Baumaschinen, wie die Wilden, Erde abtrugen.
      Wir stoppten in der Grenzstadt Boten, um dort die Nacht im Niemandsland zu verbringen. Schön war es nicht, denn auch hier wurde bis spät in die Nacht an riesigen Gebäuden gebaut.

      Früh´s um 7Uhr ging es dann Richtung China, wir passierten den letzten Laotischen Checkpoint, gleichzeitig auch unsere erste Zeitzone und standen kurze Zeit später im chinesischem Grenzgebäude.
      Ze unser Guide wartete schon.
      Nach dem wir alle Stempel in den Pässen hatten, mussten wir zur „Fahrzeugkontrolle“.

      Weiter ging es nach Mengla zum Fahrzeugcheck - Bestanden!
      Chinesischen Führerschein & Nummernschilder wurden uns übergeben und wir fuhren weiter.

      Die letzen 2 Tage verbrachten wir viel auf der Straße immer in Richtung Dali. Auf dem Weg dorthin, wurden wir an 2 Militär Checkpoints herausgezogen und kontrolliert (die Landkarte an der Seitenscheibe von Kenny hilft manchmal ungemein).
      Abends suchten wir uns geeignete Stellplätze für die Nacht.
      In der 2. Nacht wurden wir von der Kälte überrascht, die Temperatur fiel auf 12°C in der Nacht (klingt nicht so kalt, aber die Temperaturen der letzen Wochen lassen einen in Bezug auf Kälte doch schnell verweichlichen).
      
In Dali angekommen regnete es wie wild und die Temperaturen waren auch nicht zufrieden stellend - so beschlossen wir alle in ein Hostel zu gehen.
      Abends schlenderten wir etwas durch die Stadt, aßen frische chinesische Dumplings und freuten uns auf ein warmes und trockenes Bett.
      Read more

      Hi - freut mich sehr, dass Ihr doch so unkompliziert nach China einreisen konntet. Dann hat da mit dem neuen Visa gut geklappt. Wünsche Euch eine gute Weiterfahrt und wieder etwas besseres Wetter. Da sind wir zu Hause im Moment auf der Sonnenseite. LG Gabi

      4/9/18Reply
       

    You might also know this place by the following names:

    Yunnan Sheng, Yunnan, Province de Yunnan, 云南

    Join us:

    FindPenguins for iOSFindPenguins for Android