Iran
Ostān-e Tehrān

Here you’ll find travel reports about Ostān-e Tehrān. Discover travel destinations in Iran of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

25 travelers at this place:

  • Day97

    The capital

    December 4, 2017 in Iran

    Yes, we made it to Tehran - by metro from Karaj!

    Even though taking the metro sounds like a convenient and unchallenging project, we should be taught better. The closer we got to the city center, the more crowded became the train until finally various men rudely pushed and shoved each other in order to get into the train.
    As we wanted to stay together, we made the mistake to go into the same (mixed) compartment not considering the 'Women Only' sections. The consequence: While entering the train a few men touched Silke on purpose.. The exclusive sections for women initially seemed weird to her but they promptly became reasonable!

    First sight on our list was the the Golestan Palace which impressed us with its effortful and beautiful tiles and mosaics, mirror decorations and treasures from the whole world.

    As we said before, we love the bazars. But the one in Tehran is way too bustling and too large. More than 10(!) kilometers of a labyrinth make it probably the largest in the world and we decide to escape after a short stroll.

    Another sight is the Azadi Tower which was renamed after the revolution and means 'tower of freedom'. This seems grotesque to us because the freedom of the people in Iran has been severely limited since then. After sunset, we spot an Iranian couple quickly kissing in the cloak of the tower. Is this why the tower became the symbol of the modern Tehran? A still and hidden bypassing of the rules?

    Noticeable: Whenever people reveal us as Germans or we make the mistake to expose us, it may happen that people start showing us pictures of Nazis which they received in WhatsApp groups like 'NaziNews' with hundreds of members or even do the Hitler salute on a bazar.
    If we shake our heads or ask the 'why'-question, these people react with incomprehension. A questioning of things or clarification doesn't seem to be common for many Iranians...

    Another anecdote: The weight lifting world championships are on TV and we became aware of the manipulation of the media in Iran. An Iranian, Sohrab Moradi, wins the gold medal and during the award ceremony he refuses to shake the hands of the American lady who gives him the medal. He says a few words and the lady seems to understand and accept. This is what we see on the Iranian TV.
    But our host shows us the whole ceremony on his smartphone: The other men on the podest, from Uzbekistan and Lithuania, shake her hands, of course, after receiving their medals and Moradi tries to explain himself for almost a minute whereas she reacts visibly shocked and uncomprehending (physical contact in public between men and women is forbidden for Iranians).
    Read more

  • Day186

    Last day in Iran

    April 12 in Iran

    Today was our last day in Iran. Apart from meeting a friend in the city, we had only one sightseeing target for the day: the Azadi Tower. Built in 1971 it is very much part of Tehran’s skyline as well as witness to a number of protests and momentous events in Iranian history. It was a focal point during the 1979 Islamic Revolution as well as during the recent protests in Iran. It marks the west entrance to the city (before the new international airport was built, all visitors to Tehran would typically see the tower as they entered the city coming from the airport).

    We also visited Fatima, co-owner of our first hotel in Tehran. We got to know her when we first stayed there three weeks ago and now wanted to see her again to tell her about our travels. We had a great chat with her - as hotel owner and manager, she sees a lot of (western) tourists and told us about all the many questions people ask her that they are uncertain about before they visit Iran. (Like: can I eat something in my room during Ramadan? Can my boyfriend and I sleep in the same bed even though we are not married?)

    We returned to Ali and family for the 6-months-birthday party of their daughter Lena and one last (short) night before flying back home. ✈️
    Read more

  • Day5

    Na het eten gingen we naar een voetbalwedstrijd van Persepolis FC tegen Saipa. De wedstrijd vond plaats in het Azadi Stadion, met 78,000 plaatsen het grootste stadion van Iran en 25e van de wereld. Persepolis staat op dit moment eerste en won dan ook met 1-0. De sfeer in het stadion was geweldig!

  • Day4

    De hemel op aarde in Tehran

    January 13, 2017 in Iran

    Die avond heb ik Matti meegenomen naar hetzelfde café als gisteren. We werden bediend door een kok die eerste is geworden in een televisiewedstrijd. Op de achtergrond draaide een cd van mijn favoriete zanger: Passenger. Haha wat een leven 😎

    Ps. Het eten was biefstuk met Stroganoffsaus met daarbovenop gefrituurde minipatatjes. Lekkeeer!

  • Day4

    Op bezoek bij Matti's familie

    January 13, 2017 in Iran

    In de middag werd ik opgepikt door Matti om samen met zijn familie te lunchen. Wat een geweldig lieve en gastvrije familie heeft hij.
    Zijn zus had een traditioneel Iraanse maaltijd gekookt genaamd khoresh gheymeh.
    De maaltijd bestond uit rundvlees, split peas, tomatensaus, patat, kokosnootsaus, verschillende Iraanse kruiden en nog veel meer. Het was super lekker!

  • Day3

    Geweldige eerste dag in Teheran!

    January 12, 2017 in Iran

    Zoals ik gisteren schreef kwam ik Matti tegen op het vliegveld. Nadat ik was aangekomen mocht ik met zijn vader, zus en hijzelf meerijden naar het hostel. Omdat het toen half 7 was mocht ik nog niet in mijn kamer. Uiteindelijk lag ik om 10.00 in bed en kon ik een paar uurtjes bijslapen.
    Vanavond ben ik samen met Matti en zijn broer Saeed naar de pizzeria geweest. Daarna hebben we in zijn appartement een biertje gedronken (wat eigenlijk illegaal is in Iran) en nog wat door het park gewandeld.
    Echt gaaf om zo meteen op de eerste dag al in contact te komen met Iraniërs. In een gastvrijer land ben ik nog niet geweest!
    Om dat nog even te illustreren een korte anekdote: Ik liep door rood toen ik op weg was om een simkaart te kopen (dat doet iedereen hier). Toen zat er een agent in een politieauto die wenkte dat ik naar hem toe moest komen. Hij deed het raampje naar beneden en zei met een grote grijns: 'Salaam!' Ik groette hem terug en kon weer verder lopen. Hij wilde mij alleen even groeten ;)
    Read more

  • Day3

    Naar het theater en live muziek

    January 12, 2017 in Iran

    In de avond ben ik naar het theater gegaan. Na de show van een uur weet ik nog steeds niet waar het over ging (ik denk over een inrichting voor psychisch gehandicapten).
    Toen ik terugliep van het theater kwam ik langs een coffee bar waar een live bandje aan de gang was. Ik stond even voor de deur en meteen kwam er een jongen naar buiten en vroeg of ik binnen wilde komen. Toen heb ik een chocokoffie besteld en naar de super goede muziek geluisterd. Het was een combinatie tussen blues en rock en klonk echt te gek. Op een gegeven moment moesten ze stoppen van de politie omdat de buren geklaagd hadden.
    Ik raakte met een groep jongeren in gesprek. Ze waren allemaal bijzonder intelligent en hebben mij van alles verteld over de historie, politieke situatie en weet ik veel niet wat van Iran, maar waren ook zeer goed (veel beter dan ik) op de hoogte over de poltieke en filosofische trends in Europa. Ze waren bijna allemaal fan van Arthur Schopenhauer, een Duitse filosoof. Ik was beschaamd dat ik nog nooit van hem had gehoord :o
    Een jongen was voor zijn studie in Groningen geweest voor een congres. Dus ook daar hebben we natuurlijk over gepraat. Ik ben daar tot een uur of twaalf gebleven.
    Daarna liep ik terug naar het hostel en ontmoette ik twee Ieren. Ze waren allebei gek van voetbal (en wisten daar echt ALLES van). We hebben heel lang gepraat over het Nederlandse en Engelse voetbal en over reizen.
    Ik heb het hier dus echt super goed naar mijn zin. Lekker aan het genieten en het is een groot avontuur. De mensen zijn veel opener een aardig dan ik ooit had kunnen denken.
    Read more

  • Day26

    Op de nationale televisie van Iran

    February 4, 2017 in Iran

    Op een avond in Teheran liep ik door de straten op zoek om wat vers fruit te kopen. Ik kwam langs een sishacafé en werd uitgenodigd om mee te roken. De mannen nodigden mij uit om de volgende dag met ze mee te gaan naar een wedstrijd van Persepolis tegen Tractor Tabriz.
    De volgende dag werd ik opgehaald en het bleek dat ze vrienden waren met de broer van de aanvoerder. Voordat de wedstrijd begon gingen we naar een vijf sterren restaurant om de spelers te ontmoeten.
    Toen we naar buiten liepen vanuit het restaurant stond er een cameraploeg die vroeg of ze een interview konden afnemen. Ze stelden mij een paar vragen en daarna gingen we naar de wedstrijd.
    De dag daarna, ik was inmiddels in Maleisië aangekomen, kreeg ik berichtjes van verschillende vrienden vanuit Iran dat ze mij op televisie hadden gezien. Het bleek dat ik een interview heb gegeven aan het meest bekeken programma van Iran waar gemiddeld vijf miljoen mensen naar kijken! Heel erg gaaf en een prachtige afsluiter van Iran!
    Read more

  • Day3

    Op weg naar de Tehran Grand Bazaar, een van de grootste bazaars ter wereld, zat ik naast een man in zo'n toeristen rondrijtreintje (zie foto man met zonnebril). Hij sprak geen woord Engels maar we raakten in gesprek. Hij nodigde mij uit om Iraanse kebab te gaan eten. Daarna heeft hij mij wat dingen laten zien. Het was gaaf om met hem op te trekken terwijl we met handen en voeten moesten communiceren. Aan het einde moest hij huilen toen we afscheid namen. Een prachtige kerel!

    Hieronder staan ook nog een paar foto's van de Bazaar.

    Wat wel opvallend is is dat Westerse kinderfiguren zoals Dora en SpongeBob hier erg populair zijn. Ik ben er nog niet achter of ze ook op de staatstelevisie zijn. Misschien dat ik daar later nog wat over post.
    Read more

  • Day166

    First walk around Tehran

    March 23 in Iran

    We had a nice first day in Tehran. After enjoying breakfast, we headed out by foot to take in some impressions of the city.

    Our first target were two museums around the government, museum and university district. We first stopped at the massive entrance gate to these quarters. Due to the fact that the gate is dedicated to an army commander, painted machine guns features heavily on the decoration of the gate, which was a bit out of place for us...
    Anyway, we then went to the Islamic Museum, which was very interesting. It features the artistic history of Iran since after the Muslim conquest of Persia (Iran) in 633-654 AD. We saw decorated paintings, scripture, glassware and pottery as well as carpets and clothing from all the ages of the Iranian Muslim past.

    We then went to the special exhibition, which featured loaned exhibits from the Louvre and also an interesting photo exhibition from an artist who took pictures of people looking at art in the Louvre. It was fun to see :-)
    Finally, because it was right around the corner, we went to the National Museum of Iran which features pre-Islamic (i.e. pre-633 AD) artefacts. This did not grab our attention that much, maybe because we were tired but maybe also because looking at arrow-heads and flint-stones isn’t really that exciting (they kind of look the same all over the world to us...).

    We then wandered on through some bazars and sat down for coffee and tea. The bazaars were not really all that busy today due to it being Friday (the Muslim equivalent to “our” Sunday). Most shops were closed, but it was still nice to walk along the paths and see the buildings :-)

    In the evening we went to a great place in the north of central Tehran. The Tabi’at bridge is a three-storey foot bridge, designed to allow pedestrians to cross a major city highway. But it really is an outdoor-park for many Tehranis. It has food-stalls on one floor and a viewing area and promenade on the top level. We gad a great view over Tehran as the sun was setting. There were loads of people, some of whom chatted us up (wanting to know where we are from, how long we would visit Tehran and so on) and took pictures with us :-)
    After that it was dinner in a very nice traditional restaurant and then back home with the metro :-)

    PS: While walking through Tehran today and also during the conversations with the locals we both noticed how the preconceptions we had about Iran are mostly wrong or perhaps exaggerated. This is most noticeable in the female dress-code. While we read that it’s not all too strict here (you can show some hair), we noticed that most women actually have their hair about 2/3 uncovered. Many young Iranians also briefly remove their headscarfs before they take pictures of themselves and then put it back on.

    We also had a longer conversation with the owner of our hotel (Fatima) who told us how she is regularly surprised that Westerners believe couples would have to be married to be allowed to sleep in the same room together. As she sees it, that’s just not the case and she doesn’t really care if people are married or not. We, too, thought that this was the case and apparently we were wrong. In the end, it seems (unsurprisingly) that Iranians are much like other people: they want to get on with their lives and not let politics or religion interfere too much with it. Let’s see how our journey will continue :-)
    Read more

You might also know this place by the following names:

Ostān-e Tehrān, Ostan-e Tehran, اُستانِ تِهران

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now