A 62-day adventure by Bram
  • Day62

    Terug naar het thuisfront :(

    July 23 in Kazakhstan ⋅ 🌙 24 °C

    Samen treuren met Sumke, mijn trouwe dienaar tijdens deze reis. Mogen er nog vele volgen.

    Traveler

    Aww. Ik wens je een goede reis terug naar huis.

    7/23/22Reply
    Traveler

    goede reis Bram!

    7/23/22Reply
    Traveler

    dank bram. Het was erg leuk om je te volgen, om mee te reizen, en om al jouw verhalen en belevenissen te lezen. Nogmaals dank. En hopelijk tot gauw.

    7/24/22Reply
     
  • Day61

    Almaty/Алматы

    July 22 in Kazakhstan ⋅ ☀️ 35 °C

    Vanochtend kwam ik keurig op tijd aan (schijnt niet per se normaal te zijn) om 6:39 in Almaty. Vannacht nauwelijks geslapen, en wat ik heb geslapen waren hazenslaapjes. Zo'n trein maakt best wel veel lawaai, en ik werd heerlijk heen en weer geschud. Enigszins vermoeid kwam ik dan ook aan bij het Almaty Transit Hotel. Het hotel ligt heel dicht bij het vliegveld, en hier kon ik inchecken wanneer ik wilde, dus ook vroeg in de ochtend. Het was een vrij basic hotel dat niet bepaald 100% functioneerde, maar ik was al snel tevreden met een douche en een bed. Wederom maar heel even kunnen slapen en ook dit waren hazenslaapjes. Om 13:00 heb ik maar de bus naar de stad gepakt om de dag een beetje door te komen, totdat om 04:00 de volgende dag het vliegtuig terug naar huis vertrekt.

    Na eerst wat gegeten te hebben en nog wat Kirgizisch en Uzbeeks geld gewisseld te hebben, heb ik mijn weg vervolgd naar waar ik me twee maanden geleden ook al prima vermaakt heb: de Green Bazar. Na eerst door alle stank van het vlees gestruind te hebben, heb ik een paar goeie aankopen gedaan. Naast een prachtig (enigszins sarcastisch) Kazachs bestek setje samengesteld te hebben, heb ik nog een prachtig Kazachs sportpak gekocht.
    Om 23:00 ging de bus richting het vliegveld, dus met nog een korte stop in het hotel, werd het tijd om mijn Deutsche Freunde weer op te zoeken.
    Read more

    Traveler

    prachtig Bram!

    7/24/22Reply
    Traveler

    Is dat een lange broek?

    8/1/22Reply
     
  • Day60

    Jambyl Region/Жамбыл облысы

    July 21 in Kazakhstan ⋅ ☀️ 43 °C

    Om 12:39 ging vanaf het station van Tashkent mijn trein naar Almaty. Een rit van bijna 17 uur, door de grote, droge leegte van Kazachstan. Behalve de afstand tussen de twee steden, bleek ook de grensovergang een reden te zijn waarom de rit zolang duurde. Het duurde bijna vier uur om over de grens met Kazachstan te komen, een afstand van hemelsbreed 19 kilometer...
    Op de een of andere manier waren de Uzbeken het strengst. Zodra ze binnenkwamen, werd m'n paspoort meegenomen door een militair en kwam er een man naar binnen met een zaklamp en een spiegeltje aan een stok die de cabine doorzocht. Een volgende man wilde de inhoud van m'n tassen graag zien, en er werd goed doorheen gespit. Nadat daarna een drugshond naar binnenkwam, kwam er een jonge gast naar binnen die naast me kwam zitten, en puur voor de gezelligheid een praatje kwam maken. Hij sprak goed Engels, en wil volgend jaar naar Engeland of de VS gaan om verder te studeren, werken op de grens was zijn bijbaan (bijzondere bijbaan wel). Verder bordurend op onderwijs, begon hij over het homohuwelijk en hoe ons dit geleerd wordt in Nederland. Hier trad een klein cultuurverschilletje op, want hij was er erg fel op tegen.

    De Kazachse controle was niet meer dan even naast een douanebeambte zitten met z'n apparaatje, lekker meekijken met wat ze eigenlijk kunnen zien als ze je paspoort scannen, een drugshond die op m'n been kwijlde en een militair die vroeg "do you have narcotics?", waarop een simpele "nee" het goede antwoord bleek te zijn. Verder was de reis een hoop geschommel en gingen de gordijntjes al snel dicht om te kunnen slapen.
    Read more

    Traveler

    Ooh! Ik heb nog nooit een nacht trein gezien. Heb je lekker geslapen?

    8/1/22Reply
     
  • Day59

    Tashkent/Тошкент - Dag 4

    July 20 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 43 °C

    Vanochtend werd ik wakker met een Schot in de kamer, met de naam Greg. We waren beide van plan een relax dagje te hebben, dus we zijn naar m'n favoriete café in de stad gegaan. Ik was nog van plan om wat geld te wisselen, dus gingen we met de metro naar de NBU, waar ik eerder in Samarkand ook was. Alleen bleek dit het hoofdkantoor van NBU te zijn, een enorm, modern gebouw. Eenmaal binnen voelde ik me vrij lullig, een toerist tussen alle zakenmannetjes. De gastvrouw moest er ook een beetje om lachen, maar bracht me naar de verdieping waar ik geld kon wisselen, waar je komt met een heuse glazen lift.

    Na het wisselen wilde Greg nog meer metrostations zien, dus hij ging ondergronds verder, ik bovengronds, richting de Yangiobod Bazar. Deze bazaar ligt helemaal aan de rand van de stad, een uur met een nieuwe, bovengrondse metrolijn. Het is niet een bazaar zoals alle vorige. De bazaar bestaat voornamelijk uit heel veel troep, onderdelen voor apparaten, bouwonderdelen, en levende dieren, het absolute hoogtepunt. Ook wel erg zielig, want alle kuikentjes, ganzen en weet ik veel wat zaten voornamelijk in kleine kooitjes opgesloten. De bazaar ligt in een wijk die niet per se bekend staat om zijn veiligheid. Alles was ook heel erg donker en duister in de overdekte stukken. Als ik denkt aan een zwarte markt, dan komen deze beelden bij me op.
    Read more

  • Day58

    Tashkent/Тошкент - Dag 3

    July 19 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 43 °C

    Vandaag ben ik verder de stad in gegaan, en onder andere de Chorsu Bazar en de Ko'kaldosh Madrasa bezocht. De Ko'kaldosh was niet alleen erg leuk vanwege de architectuur, maar ook omdat het nog echt compleet werd gebruikt waar het vroeger voor bedoeld was (er zit nu een Islamistische onderwijsinstelling in).

    De Chorsu Bazar is een enorme bazaar waar je van alles kan vinden, maar vooral heel veel noten, vlees en groenten en staat bekend om de grote groene koepel. De Chorsu Bazar was vroeger een erg belangrijke stop op de Silk Road. Het was erg verleidelijk om hier ook wat te eten (er waren een paar leuke tentjes, maar er wordt geadviseerd dit niet te doen vanwege de hygiëne, wat mij ook duidelijk werd na een verse kakkerlak, en wat ander gespuis gespot te hebben tijdens het rondlopen.

    Later ben ik naar de Islam Karimov Memorial gegaan, de president die in 2016 is overleden. Volgens velen was hij een dictator, maar in dit museumpje werd hij geprezen tot weet ik veel waar, het was uitzinnig. De eerste hal bestond uit foto's van de man, een aantal persoonlijke foto's en de tweede hal bestond uit alleen maar schilderijen van Karimov, vaak met heldenrol. Toen ik weg wilde gegaan kreeg ik nog een cadeau: een kalender met zijn foto erop en nog een boekje met extra informatie over de man. Ook wilden ze dat ik wat in het gastenboek schreef, waar ze zowel met hun eigen als met mijn telefoon een foto hebben gemaakt.
    Read more

    Traveler

    nu ben ik heel benieuwd wat je in het gastenboek hebt geschreven Bram

    7/19/22Reply
    Traveler

    ik ook😀

    7/19/22Reply
    Traveler

    Ik heb maar wat geschreven over hoe mooi het parkje er bij lag (het lag in een klein parkje)...

    7/20/22Reply
    Traveler

    haha, heel goed, lekker neutraal

    7/20/22Reply
    2 more comments
     
  • Day57

    Tashkent/Тошкент - Dag 2

    July 18 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 42 °C

    Van m'n goedkope stations hotelletje ben ik naar het hostel gegaan. Het was nog ruim een kwartier lopen van de bus naar het hostel, dus badend in het zweet kwam ik aan. Het hostel ligt in een rustig wijkje, dat aardig veel centen heeft lijkt het. Ook zijn er opvallend veel ambassades in de buurt. Na opgedroogd te zijn, ben ik naar een cafeetje gegaan die compleet het tegenovergestelde was van die in Bukhara. Ze waren supersnel, extreem enthousiast, en ik kreeg zelfs datgene wat ik besteld had.

    Tashkent heeft een metronetwerk (naast Almaty de enige in heel Centraal Azië), die bekend staat om zijn mooie metrostations. Ik probeer dus wat vaker de metro te pakken, en stap wat vaker uit om het station te bewonderen. Foto's maken was heel lang verboden en mag sinds kort weer, maar toch werd ik steeds bekeken door de beveiliging, dus ik neem niet te veel tijd voor de beste foto's.
    Sowieso is de beveiliging erg streng. Bij de ingang staan minimaal twee bewakers die alle tassen controleren en paspoortchecks zijn ook niet vreemd. Wel was iedereen tot nu toe superaardig, en werd ik eerder opgehouden door de praatjes met bewakers dan de checks zelf.
    Read more

    Traveler

    Dat is en erg mooie gebouw. Hoe veel catholiques zijn er daar?

    8/1/22Reply
    Traveler

    Een andere kerk?

    8/1/22Reply
    Traveler

    Dat is inderdaad een hele mooie metro.

    8/1/22Reply
     
  • Day56

    Tashkent/Тошкент - Dag 1

    July 17 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 45 °C

    Om 7:30 vanochtend werd ik opeens wakker door een nieuwe gast in het guesthouse, die achteraf een nachttrein bleek te hebben genomen vanuit Tashkent. Na nog even in slaap gesukkeld te zijn, had ik wederom een heerlijk ontbijtje, en heb ik daarna wat gepraat met mijn levende wekker, die een Sloveen bleek te zijn.

    Ook vandaag was het echt weer extreem heet, dus de Sloveen en ik zijn met een kleine omweg naar het café gegaan in de stad, en hebben daar wat gedronken. Het bestelproces verliep hetzelfde als gisteren, met dezelfde betrokkenen. We bestelden beiden de 1L sap, en hij nog een koffie erbij. Na een tijdje kwam inderdaad de koffie tevoorschijn. Na daarna weer heel erg lang wachten (we hadden allebei ook echt erg dorst, die liter konden we zo achteroverslaan), kwam niet de 1L sap tevoorschijn, maar voor allebei een glas verse appel/wortelsap. Lekker, maar wederom niet wat we besteld hadden, en deze keer ook te weinig om de dorst echt te lessen.

    De trein naar Tashkent duurde 6 uur en 28 minuten. Bij het instappen bleek ook in de treinenwereld corruptie gaande te zijn, want de conducteur bood me zijn eigen plek aan, een cabinetje aan het einde van de coupé, met iets meer luxe. Het geld zou natuurlijk rechtstreeks in zijn broekzakje zijn gegaan.
    Read more

    Traveler

    Gezellig!

    8/1/22Reply
     
  • Day55

    Bukhara/Бухоро - Dag 2

    July 16 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 43 °C

    Vanochtend ben ik op pad gegaan, om de ergste hitte een beetje te ontlopen. Deze keer wel met een plan, van tevoren had ik een routetje uitgestippeld om alle bezienswaardigheden te zien, en uit te komen bij een leuk cafeetje die ik gister tegenkwam.

    Één van de hoogtepunten van de Ark, een stad binnen een stad. Eeuwenlang was dit het verblijf van de Emirs van Bukhara. In 1920 was het helaas plat gebombardeerd door het Rode Leger. De "stad" bestaat uit een moskee, een complex van de Emir, verblijven voor de vele ambassadeurs die werden ontvangen, een kroningshof en een aantal andere verblijven en stallen.

    Vlak achter de Ark, ligt het Zindon. Dit was een gevangenis met martelkamers en de bekende "fourth cell", een put van 6,5 meter diep (kanakhona) waar gevangenen met luizen, schorpioenen en ander ongedierte in werden gegooid.
    In 1839 kwam de Britse Kolonel Charles Stoddart aan in Bukhara, om de Emir te informeren over de Britse inval in Afghanistan. Één probleem, zijn leidinggevenden hadden geen cadeaus meegegeven, en dus werd de beste man in de kanakhona gegooid. Drie jaar (!) later arriveerde Kapitein Arthur Conolly, om ervoor te zorgen dat Stoddart vrij werd gelaten. De Emir dacht dat dit een valstrik was van de Khans van Khiva en Kokand, en dus werd ook Conolly in de kanakhona gegooid.
    Nadat Groot-Brittannië uit Afghanistan vertrok en er niet werd gereageerd op een brief naar Queen Victoria, werden beide mannen geëxecuteerd.

    Terug naar het heden. Na het lopen door de stad kwam ik aan in het café, waar ik een paar uur lang relaxed heb gelezen. De bediening was extreem, maar dan ook echt extreem traag, en in plaats van mijn sap kreeg ik koffie. Na meer dan 45 minuten wachten, vroeg ik waar mijn sandwich bleef (op een aardige manier uiteraard), en die waren ze vergeten. Leuke is dat er maar drie tafeltjes bezet waren, dus zo druk zouden ze het niet moeten hebben met z'n tweeën.

    Savonds was het plov avond bij het guesthouse, dus ik heb samen met de hele familie plov gegeten aan een lange tafel in het binnenplaatsje. Het was superlekker en erg gezellig, zeker met "mister Tohir", de enige zoon van de eigenares die werkt als fotograaf bij het Uzbeekse nieuws. Hij kon erg goed hard praten en onzin uitkramen, en me omgedoopt tot "mister Zohir". Het was een leuke avond!
    Read more

    Traveler

    Lieve Bram, wat tref je het elke keer met je questhouses. Nog een paar dagen genieten van je reis. Ik kijk er naar uit om je weer "live" te zien en te spreken. Dikke knuffel van mij❣️😘😘

    7/18/22Reply
    Traveler

    Ik kan die verhaal over de Britse mannen geloven. Het is toch fascinerend dat verschillende culturen zo anders zijn.

    8/1/22Reply
    Traveler

    Grote gebouw voor twee jongens...😉

    8/1/22Reply
    Traveler

    Paardenvlees?

    8/1/22Reply
     
  • Day54

    Bukhara/Бухоро - Dag 1

    July 15 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 41 °C

    Aan het eind van de ochtend ging mijn trein van Samarkand naar Bukhara. Bukhara wordt omschreven als een soort Samarkand, maar dan leuker. Leuker, omdat het een historisch centrum heeft. In tegenstelling tot Samarkand ligt alles dus bij elkaar, en voelt het lopen door de stad aan alsof je vele jaren terug de tijd in bent gegaan. Wel is Bukhara weer een stuk droger, en ook weer een stukje warmer, vandaag 41 graden.

    Qua geschiedenis is het vooral een lange lijst van veroveren en veroverd worden, maar opvallend is wel wat er in 1918 gebeurde. Een delegatie vanuit Tashkent kwam naar Bukhara om de lokale bestuurder te overtuigen om zich over te geven aan de Sovjets, maar dit werd niet gewaardeerd en de complete delegatie werd vermoord. Gevolg was dat Bukhara onafhankelijk werd, als de Bukhara People's Republic. Dit duurde 6 jaar, tot dat de stad toch werd opgeslokt door de Sovjets.

    Na aankomst ben ik door de taxichauffeurmuur gegaan, op weg naar de bus. Eenmaal in de bus (echt zo'n heerlijke oude, nauwelijks functionerende Sovjet bus), kwam er vrijwel direct een jongetje van 11 naast me zitten, die wat Engels kon. We waren wat aan het praten (hij woonde in Tashkent en ging zijn oma hier bezoeken, die hij eens in het jaar zag) en al snel was de hele bus naar ons aan het kijken. De setting veranderde daardoor al snel in een soort College Tour. Het jongetje was de enige die Engels sprak, maar ook andere passagier waren (zoals ik al merkte) vrij geïnteresseerd, dus er werden allerlei vragen gesteld die via het jongetje bij mij terecht kwamen. Op een gegeven moment werd het veel te druk in de bus, en werd het interview afgekapt. Eenmaal wat dichter bij de stad begonnen mensen allemaal naar mij te wijzen en werd er wat geschreeuwd, en ik begreep dat dit het centrum was, en dus mijn call om uit te stappen.

    Het guesthouse is net buiten het centrum en ligt aan een klein binnenplaatsje, waar een groot deel van de familie van de eigenares woont, er liep dan ook altijd wel iemand rond. De familie spreekt nauwelijks Engels, maar is superaardig. De kamer heeft alleen geen airco, dus snachts is het wat overleven in de hitte (het komt snachts maar net onder de 30 graden). Na een lekkere lunch die ik kreeg, ben ik aan het eind van de middag nog even door de stad gelopen, zonder een concreet plan. Conclusie: het is een erg mooi stadje!
    Read more

    Traveler

    Dat lijkt een mooie ervaring te zijn. Je lijkt ook bijna een celebrity te zijn alleen omdat je Europees bent.

    8/1/22Reply
    Traveler

    Mooie plein!

    8/1/22Reply
    Traveler

    Alweer mooie architectuur.

    8/1/22Reply
    Traveler

    Kon je ze eten?

    8/1/22Reply
     
  • Day53

    Samarkand/Самарқанд - Dag 3

    July 14 in Uzbekistan ⋅ ☀️ 36 °C

    Vandaag was Registan dag!
    Het eerste wat opviel is de grote aanwezigheid van politie en bewaking, en een groep mannen in pak die als een eenheid door Registan bewoog. Ik dacht er niet veel bij, vast een gekke team building ofzo.
    Registan betekent letterlijk "zanderige plaats" en was vroeger het commerciële centrum van de stad. Registan bestaat uit drie Madrasa's. Links de Ulugbek Madrasa, waar vanaf 1420 wiskunde, theologie, astronomie en filosofie werd gegeven.
    Rechts is de Sher Dor Madrasa, gebouwd in 1636. Tussen beide Madrasa's staat de Tilla-Kari Madrasa, waar een moskee binnenin zit. Ook deze Madrasa is in 1660 gebouw, ver na de Ulugbek Madrasa. Het geheel was erg indrukwekkend, maar binnenin waren bijna alle ruimtes gevuld met souvenirshops, wat wel een beetje jammer was.

    Na Registan verlaten te hebben, viel mijn oog op een groot scherm langs de weg, dat de uitgebreide team building verklaarde. Na Putin in Dushanbe, was het tijd voor in Samarkand, de president van Turkmenistan. Zonder dat ik het wist, heb ik dus Registan bezocht samen met de president van Turkmenistan. Turkmenistan is ook een dictatuur, en de president staat bekend om zijn vele gekke acties (zoals elke niet witte auto verbieden.
    Read more

    Traveler

    Dat is mooi genomen.

    8/1/22Reply