Очистить поиск
100 cols
  • campo
  • marja weijerman
  • campo
  • marja weijerman

100 cols

Marja en Campo rijden de 100 cols tocht vanuit Elspeet. Met de tent op de racefiets door Nederland, Duitsland, België en Frankrijk. Ongeveer 5400 kilometer met zo'n 80.000 hoogtemeters. Читать далее
ПодписатьсяОбзорОбзорКалендарьКалендарьФотографииФотографииПоделитьсяПоделитьсяКорзина
ОбзорКалендарьФотографии
  • 100 cols

    24. Op en af - 59 km, 970 hm

    1–2 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 35 °C

    De ochtend begint bewolkt en terwijl we onderweg zijn daalt de temperatuur nog iets, tot een comfortabele 21 ℃. We rijden eerst door verspreid liggende wijngaarden van de Gascogne. Verder veel mais, graan, zonnebloemen en klaver. De Pyreneeën krijgen we met dit nevelige weer niet te zien.

    Net als gisteren zien we veel gebouwen en muurtjes die zijn opgebouwd uit rivierstenen. Vaak gecombineerd met andere steensoorten en gebakken stenen of tegels. Een mooi voorbeeld is het kasteel van Morlanne. De poort staat uitnodigend open en we nemen graag een kijkje. We zijn dan inmiddels in de oude provincie Béarn. Op het kasteel wappert een rood-gele vlag die banden met Spanje doet vermoeden. Niet zo gek overigens want de volgende regio is Frans Baskenland en we zijn niet zo ver meer van de grens.

    Het gaat vandaag constant op en neer, weliswaar niet met zo veel meters maar naarmate de tocht vordert worden de klimmetjes almaar steiler, tot boven de 15%. Vanaf 10 uur breekt de zon steeds meer door maar het warmt niet meteen sterk op. We komen bijna in de verleiding door te rijden naar een camping 30 km verder. De twee laatste côtes zijn echter zeer steil en heet zodat we dat maar snel uit ons hoofd zetten.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    2

    24. Bergen – 91 km, 1600 hm

    2–3 июл. 2025, Франция ⋅ ☁️ 23 °C

    Vandaag bereiken we het meest westelijke punt van onze tocht. Hemelsbreed staat onze tent nu ongeveer 500 km westelijk en 1000 km zuidelijk van ons startpunt. Om hier te komen hebben we meer dan 2000 km gefietst en 23000 hoogtemeters overwonnen.

    Het is de hele dag zwaar bewolkt met soms motregen. Dat maakt ons niet uit, wij zijn blij met de veel lagere temperatuur. Het is wel jammer van het uitzicht want er zijn veel uitzichtpunten maar wij zien slechts laaghangende wolken. Maar ook zonder uitzicht krijgen we toch het gevoel in de bergen te zijn. Iets in de contouren van het landschap, de weilanden en het vee, de aanblik van de dorpjes en de kronkelige, almaar stijgende en dalende weggetjes.

    We zijn in Baskenland en alle borden zijn tweetalig. Het Baskisch is compleet onbegrijpelijk en er is meestal geen enkel verband te ontdekken met het Frans. De letter ‘x’ komt heel veel voor net als ‘ü’. Kenmerkend voor de bouwstijl is het gebruik van rode gres, meestal met gepleisterde muren en donkerrode luiken voor de ramen.

    We kamperen in Saint-Jean Pied-de-Port, een versterkte stad die in de middeleeuwen werd gebouwd door de koning van Navarra. Het is ook een etappeplaats (de laatste in Frankrijk) in de pelgrimsroute naar Santiago en we zien talloze refuges met jacobsschelpen op de deur. En de afgelopen dagen ook veel wandelaars. We wandelen ‘s avonds nog even een rondje langs de citadel en zien in de verte nog net de laatste col van vanmiddag, wat een steil ding was dat! We lopen door de centrale straat van de oude stad, helemaal in de ban van de pelgrimsroute. Als laatste bewonderen we de kerk ‘Notre-Dame-de-l'Assomption’. De kerk is open, waarschijnlijk ook om pelgrims de gelegenheid te bieden een kaars aan te steken.

    Voor ons markeert deze stad het begin van het traject door de Pyreneeën en als voorproefje reden we vandaag al twee wat lagere cols. Eén daarvan, de Col de Gamia, was erg steil, vrijwel in zijn geheel boven de 10%, en een groot deel ruim daarboven. De klim ging ons goed af, maar de komende dagen zullen er nog vele volgen die veel lastiger zijn.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    25. Wolken – 45 km, 1475 hm

    3–4 июл. 2025, Франция ⋅ ☁️ 24 °C

    Een korte etappe maar wel een waar we ons vooraf een beetje zorgen om maakten. Dat heeft alles te maken met het hoogteprofiel van de eerste klim naar een pas met een onuitsprekelijke naam, de Col de Burdinkurutxeta (1130). De klim verloopt langs twee andere cols en vooral de eerste (Col d’Halza, 782 m) is bar steil. In het dorp onder aan de klim moedigen drie jonge schoolkinderen ons aan: allez, allez! Rustig aan beginnen is er niet bij en direct vanaf de vallei gaat het met ca. 13% omhoog. Soms zwakt het even af maar zelden onder 10%.

    Nadat we de Col d’Halza hebben bereikt zijn we in de wolken, maar voorlopig alleen letterlijk. We zitten precies in de laaghangende wolken en het miezert. De volgende, Col d’Harizkurutxe ligt op dezelfde graat aan de andere kant van het topje. Daarna moeten we in 4 km nog eens 350 m klimmen. Dat lijkt niet zo veel maar ook dit is geen regelmatige klim en het gaat voortdurend aan 10%.

    Bovenop miezert het nog steeds. We dalen af tot 1000 m en zoeken een plekje voor de middagstop. Rondom zijn loslopende koeien, schapen en paarden. Ook dat hoort bij de Pyreneeën: de alom aanwezige geur van stront. De weg ligt er vol mee.

    Inmiddels is de miezer gestopt en voelt het warmer. Nu wachten ons als laatste nog de Col de Bagargi (1325) en direct daarna de Col de d’Organbidexka (1284). De beklimming verloopt heel grillig. Soms dalen we een stukje om daarna de verloren hoogte extra steil te moeten herwinnen. Aan de andere pas zitten we ineens weer midden in de wolken en het zicht is aanvankelijk maar enkele tientallen meters. Heel voorzichtig dalen we af. Het is zeer steil, soms staat er 20% op het scherm. Na een tijdje komen we onder de wolken uit en gaat het makkelijker. Op een nette tijd zijn we bij de camping.

    Zijn we nu dan echt in de wolken? De organisatie van de 100 cols heeft een rangschikking gemaakt van alle 205 beklimmingen en vandaag hebben we de nummer 8 succesvol beklommen. Dat is een prestatie waar we best trots op zijn. Maar morgen wacht de nummer 7 en enkele dagen later de nummers 4 en 2. Het is dus nog geen tijd om achterover te leunen.

    En was de klim naar de Col de Burdinkurutxeta nu echt zo erg als het hoogteprofiel deed vermoeden of hebben we ons bang laten maken? Volgens ons was de klim zwaarder dan het profiel suggereert. Hoe dat komt leggen we een andere keer missschien nog eens uit.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    26. Hogere bergen - 62 km, 1350 hm

    4–5 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 30 °C

    Vandaag de volgende steile beklimming. Het begin van de etappe gaat langs een beek stroomafwaarts. Langs de oevers staan veel vlinderstruiken in bloei. Ze ruiken heerlijk!

    Het begin is warm draaien voor wat komen gaat en dat loog er niet om. Lange stukken van 13% of meer. We voelen de benen maar draaien kilometer na kilometer weg. Eerst maar de Col de Suscousse (1218). De weg is prachtig en heel stil. Enkele wielrenners rijden ons voorbij en moedigen ons aan.

    Na een korte pauze de laatste 4 km. Die begint met pech, mijn ketting vliegt eroverheen en is niet zomaar weer goed te krijgen. Het achterwiel moet eruit, dus tassen en bagagedrager eraf. Maar Campo fixt het, trots!

    Boven op de Col de Soudet (1540) maken we ons middageten, stokbrood met kaas en een vers gezette thee. Daarna dalen we af via een prachtige, smalle bosweg en komen uit in een gorge.

    In het dorp waar we boodschappen zouden doen blijkt dat de winkel nog niet open is en dat we een uur moeten wachten. Dat vinden we een beetje jammer van de tijd, we gaan naar de camping en eten ‘s avonds een… pizza!    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    3

    27. Doorpakken – 39 km, 1000 hm

    5–6 июл. 2025, Франция ⋅ ⛅ 27 °C

    Een productieve dag, al zou je dat op basis van de gereden kilometers misschien niet zeggen. En het was nog wel zo’n klamme nacht met onweer en regen. Ook op de fiets was het plakkerig maar gelukkig niet zo extreem heet als vorige week.

    Gisteren op de fiets kwamen we samen tot de conclusie dat we nogal wat spullen mee hebben die we niet gaan gebruiken. Bijvoorbeeld de dikke slaapzak en extra-extra thermo kleding. Het neemt veel ruimte in waardoor we bijna elke dag moeite hebben om de boodschappen mee te nemen. En met de steile beklimmingen van de laatste dagen zou enige gewichtsbesparing ook welkom zijn. We besloten er meteen werk van te maken. Vanmorgen hebben we zo’n 30 liter (3 flinke dry-bags) spullen apart gelegd. Het postkantoor was open vanaf 9.30 en had voor ons een doos beschikbaar waar alles net in paste en zo begonnen we om 10.00 aan de eigenlijke route met onwennig lege tassen. Onze fietstassen hebben een gezamenlijke capaciteit van ruim 100 liter, dus een besparing van 30 liter is aanzienlijk. Het gewicht van het pakket is 4,5 kilo en ook deze besparing is welkom.

    De klim van de dag is de Col de Marie Blanque (1035) en wel vanaf de moeilijke kant. Die is berucht vanwege de steile laatste kilometers en toen we in 2016 met de fiets in de Pyreneeën waren, vonden wij de makkelijke kant al erg lastig. Het is een bekende beklimming en we zien veel andere fietsers en wisselen aanmoedigingen uit. De klim gaat ons goed af, komt het door het ontspullen of verbeelden we ons dat maar? Of misschien beginnen we in vorm te komen. Bovenop de pas is het gezellig druk. De afdaling is opener dan de klim en biedt een mooi uitzicht op hoge bergen. We zien voor de tweede keer arenden hoog in de lucht, maar ook dreigende bloemkool wolken, komt er opnieuw onweer? We besluiten om op tijd een camping te zoeken.

    We kamperen vandaag in Laruns, aan de voet van de Col d’Aubisque, de volgende langs onze route. We hebben een camping gevonden met een wasmachine waar onze gehele uitrusting in past. Het droogt snel en zo hebben we na vandaag weer allemaal lekker schone spullen.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    28. 4, 3, 2, 1, HC! – 89 km, 1780 hm

    6–7 июл. 2025, Франция ⋅ ☁️ 18 °C

    In het wielrennen worden beklimmingen ingedeeld in een aantal categorieën. Hoe langer en steiler, hoe hoger de categorie (lager nummer) en hoe meer punten er te verdienen zijn voor de bollentrui. De Col de Soudet van eergisteren was bijvoorbeeld cat 2, de Marie Blanque cat. 1, en onze uitdaging vandaag, de Col d’Aubisque valt in de ‘buitencategorie’, in het Frans: Hors Catégorie (HC). Dat komt vooral door het hoogteverschil (1200 m) en de lengte (17 km). Het was inderdaad een flinke kluif maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de beklimmingen van gisteren en eergisteren minstens zo lastig waren. De klim van vandaag is veel regelmatiger en kent maar enkele korte passages van 10% of meer. De prestatie is er niet minder om natuurlijk en wij kunnen de nr. 4 van de ranglijst afstrepen.

    We denken dat het een heel mooie beklimming is maar helaas is het zwaarbewolkt en blokkeren de wolken het uitzicht. Het is weer gezellig druk met medefietsers (we horen veel Spaans) en veel mensen steken een duim op vanwege onze bagage. De motorrijders slapen uit zodat we rustig naar boven kunnen rijden maar op de smalle afdaling komt een grote groep voorbij die zich met veel lawaai en gevaarlijke inhaalmanoeuvres op hoge snelheid een weg baant tussen de stijgende en dalende fietsers. Net voor de col vliegt er een adelaar op die op een muurtje langs de weg zat. Indrukwekkend!

    De tweede beklimming is de Col de Soulor (1471, cat 4), dit jaar blijkbaar onderdeel van de Tour de France. Vanaf de Aubisque is het een korte klim met een paar steile stukjes. Voor het eerst zien we nu ook loslopende ezels. Daarna dalen we af tot ca. 900 m voor de klim naar de Col des Bordères (1157, cat. 2). Wij pakken alleen de laatste 4 km mee, precies het steilste gedeelte.

    Na een lange afdaling komen we in een brede vallei die we stroomopwaarts gaan volgen richting Col du Tourmalet (2115, HC). Plotseling horen we een vreemd geluid en blijkt een spaak in Campo’s achterwiel geknapt. Wat nu? We hebben geen spullen mee voor een reparatie. Marja houdt een voorbijrijdende wielrenner aan die weet te vertellen dat we voor de dichtstbijzijnde fietsenmaker zich in Lourdes bevindt en vandaag open is tot 19.00. Het is een omweg van 16 km en dit lijkt ons de beste optie. We moeten nog wel even een andere hobbel nemen want de weg is geblokkeerd door grote machines vanwege reparatie werkzaamheden. We kunnen er maar net langs.

    De reparatie is klaar terwijl we de touretappe uitkijken met een geweldige overwinning van MvdP en met een paar uur vertraging zijn we weer terug op de route. We pakken de eerste camping die we tegenkomen, zetten alles snel klaar om toch nog op een redelijke tijd naar bed te kunnen.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    2
    2

    29. Hooggebergte – 52 km, 1750 hm

    7–8 июл. 2025, Франция ⋅ ⛅ 16 °C

    Vanaf het dorp waar we gekampeerd hebben beginnen we direct met klimmen en het houdt pas na de middag op. De Col du Tourmalet (2115, HC) is de hoogste pas op onze route door de Pyreneeën. Er is veel bewolking maar we zien ook stukjes blauw. De wolken hangen vandaag wat hoger en we krijgen meer van het landschap te zien, soms ook een glimp van hoge toppen en zelfs sneeuw. De klim is steil maar niet extreem, vrijwel nergens in de dubbele cijfers. Het is vooral de lengte die hem zwaar maakt: vanaf de camping moeten we 30 km klimmen.

    In de zomer van 1997, toen we met onze kinderen naar de Pyreneeën waren gefietst, was deze col mijn (Campo’s) eerste echte bergpas. Op mijn nieuwe Avaghon randonneur reed ik vanaf de camping naar Ste. Marie de Campan en beklom in een uur of twee de pas. Een onvergetelijke ervaring! Tijdens de afdaling zag ik een fietser met volle bepakking naar boven komen en ik voelde diep respect voor de prestatie. De herinnering maakt de rit van vandaag extra speciaal.

    Tijdens de klim worden we weer door veel fietsers aangemoedigd en dat stimuleert ons om lekker verder te klimmen. Koeien komen we ook regelmatig tegen op onze weg. En in het dorpje vlak na de col komen ze bijna aan tafel zitten😊. Die loslopende beesten moet je wel in de gaten houden bij de snelle afdalingen. Na elke bocht kan er zomaar een kudde schapen op de weg liggen en die gaan echt niet op zij.

    We zijn nu halverwege de route door de Pyreneeën. We genieten er volop van!    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    2

    30. Opklaringen – 48 km, 1500 hm

    8–9 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 16 °C

    Het was een koude nacht en we gaan voor het eerst op weg met lange mouwen en beenstukken. Meteen vanaf de camping zitten we op de weg naar de Col d’Aspin. Die laten we echter links liggen en nemen de smalle weg over de Hourquette d'Ancizan (1564, 2e cat). We doorkruisen een aantal valleien en stukken bos. Zoals gebruikelijk loopt overal veel vee en soms blokkeren ze de weg zodat niemand er langs kan.

    De dag begint zwaarbewolkt maar niet zo dat er niets te zien is. Nadat we de eerste pas over zijn klaart het zelfs helemaal op en zien we toppen met kleine sneeuwvelden. We rijden nu echt door het hart van de Pyreneeën en het hooggebergte. Het is kraakhelder weer en voor het eerst zien we het landschap in volle glorie.

    Terug in het dal genieten we in de zon(!) van vers stokbrood. De wind is nog behoorlijk koud, we bevinden ons op 750 m en de passen liggen op 1500 m. De tweede beklimming is de Col d’Azet (1580, 1e cat). De beklimmingen zijn vandaag niet zo heel moeilijk. Ze zijn wel vrij onregelmatig maar er zijn geen lange stukken van 10% of meer. We genieten van het uitzicht.

    We hadden nog wel energie voor een derde col, maar na de volgende col is geen camping en de col daarna is teveel om er ook nog bij te nemen. We moeten vaak puzzelen vanwege de campings en winkels. In veel dorpen langs onze route door Frankrijk zagen we gesloten winkeltjes. Op campings zie je veel ‘chalets’, het kamperen lijkt op z’n retour.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    31. Vergezichten – 69 km, 1625 hm

    9–10 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 22 °C

    Vandaag twee cols. De Col de Peyresourde (1567, 2e cat) is een bekende uit de Tour de France. De eerste campers hebben zich al strategisch geïnstalleerd, versierd met slingers etc. Het dorpje St. Aventin, waar we in de afdaling langs komen, viert dit jaar de 70e doorkomst. De weg over de col is breed en vroeg in de ochtend nog niet zo druk. Het stijgingspercentage is vrij gelijkmatig en ligt rond de 8%.

    Halverwege de afdaling slaan we linksaf richting de tweede col, de Port de Balès (1758, 1e cat). We zitten meteen op het steile gedeelte. De eerste drie kilometers zien we vrijwel alleen percentages van 10 tot 12% op ons schermpje. Later worden de percentages wat geringer maar deze klim blijft heel onregelmatig. Het is een rustige, smalle weg door verschillende dorpen, prachtig om te rijden. Halverwege doen we een middagstop in een veld langs de weg. Voorbij het laatste dorp zien we op de weg vrijwel alleen nog fietsers en vee. Achter ons hoge bergen met restjes sneeuw en waarschijnlijk een gletsjer.

    De afdaling is heel mooi met veel haarspeldbochten en duikt al snel het bos in. Naast ons een beek, het dal wordt heel nauw, bijna een gorge. De Port de Balès is een vrij hoge pas en het is altijd weer boeiend om te zien hoe het landschap en de aanblik van dorpen verandert. Zo ook nu, alle huizen van het eerst dorp zijn gedekt met rode pannen in plaats van leisteen zoals tot nu toe. Na 20 km afdalen maken we een korte doorsteek en belanden in het brede dal van de Garonne. Die kruisten we 600 km eerder ook al eens maar hier is het nog een echte bergrivier. Voor ons zien we de bergen waar hij ontspringt.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    21

    32. Uitdaging – 82 km, 2250 hm

    10–11 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 26 °C

    We zijn vroeg op weg maar moeten eerst nog even langs de mairie om de toegangspas van het sanitair in te leveren. De mairie (gemeentehuis, zelfs het kleinste dorp heeft er een) is gevestigd in een kasteel. Daarna beginnen we vrijwel direct aan de Col de Menté (1344, 1e cat). We stijgen zo’n 800 m in 9 km en dat is zeker zo vroeg in de ochtend best pittig. Campo heeft altijd een uur nodig om rustig in te fietsen maar dat zit er vandaag dus niet in. Het is een mooie klim en het is nog heerlijk koel. Voor de afdaling gaan dan ook de jasjes aan.

    Nog voordat we helemaal beneden zijn slaan we de weg in naar de Col de Portet d’Aspet (1069, 2e cat). Daarvan doen we alleen de laatste 4,4 km maar dat is wel precies het steile gedeelte. Vrijwel het hele stuk liggen de percentages boven de 10%. We komen langs een monument voor Fabio Casartelli, een Italiaanse wielrenner die hier in de jaren ‘90 verongelukte. Bij een bocht een stukje verderop staat op de kaart ook nog eens ‘l’Homme Mort’. Heel toepasselijk bij het hoogteprofiel van deze weg. De klim voert door een heel mooi dal omhoog, een beukenbos met allerlei varens en mossen. De vegetatie wijst op een nat klimaat maar helaas zijn de beekbeddingen droog en ligt het groen er nogal uitgedroogd bij.

    Als we boven zijn hebben we al ruim 1300 hoogtemeters gereden in net 30 km. Het is pas 11 uur en we nemen de uitdaging aan door te rijden naar een derde col. Tijdens de afdaling komen we door St. Lary, een prachtig dorpje met een mooie kerk. De deur staat open en we nemen een kijkje voor zover het traliewerk dat toelaat. Het interieur verrast: wat een kleurrijke kerk, prachtige ornamenten en fresco's. Het restauratiewerk wordt voornamelijk door vrijwilligers gedaan.

    De Col de la Core (1394, 1e cat) is minder steil dan de andere maar wel 14 km lang en goed voor nog eens 800 hoogtemeters. Het is een rustige weg door enkele kleine dorpen. Later wordt het landschap ruiger en krijgen we mooi zicht op de bergen. Het laatste deel van de klim gaat wel moeizaam, op de top hebben we 2200 hoogtemeters gereden in 64 km. Gelukkig hoeven we nu alleen nog af te dalen naar het stadje Seix waar winkels en campings zijn.

    Het traject door de Pyreneeën is zwaar. Veel cols zijn steil en onregelmatig en ze volgen elkaar snel op. Nog niet eerder reden we zoveel hoogtemeters bij elkaar op zulke korte afstanden.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    33. Uitpuffen – 24 km, 600 hm

    11–12 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 22 °C

    Gisteren was een zware dag, mn bij Campo. Een rustdag zou lekker zijn maar naast de camping loopt een drukke weg. Om daar nu een hele dag naast te zitten is niet zo aantrekkelijk. We kijken wat de opties zijn. Vandaag doen we een korte etappe, zodat we lekker kunnen uitrusten en een wasje draaien. Langzaam klimmen we naar de col de Latrappe (1110, 2e cat). De geur van de vlinderstruiken is bedwelmend. Met de lunch zijn we op de camping in Aulus-les-Bains.

    We kijken naar de volgende etappes, want we hebben aanplakbiljetten gezien van een motortour vanuit Seix op zondag 13 juli. Daar wil je echt niet tussen rijden. Als we genoeg uitgerust zijn doen we morgen de laatste Pyreneeën-cols.

    Vanuit Elspeet kregen we het bericht dat het pakket dat we vorige week zaterdag hebben verstuurd is aangekomen. Altijd fijn om te horen!
    Sowieso is het super dat er mensen zijn die meeleven, op je huis passen, de tuin verzorgen en de kat vertroetelen.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    1
    2

    34. De Muur – 72 km, 1600 hm

    12–13 июл. 2025, Франция ⋅ 🌩️ 24 °C

    Vandaag verlaten we de Pyreneeën via een muur, dat is jargon voor een steile helling. Maar eerst moeten we nog de Col d’Agnes (1568, 1e cat) over en die is ook niet mis. Direct na Aulus les Bains begint het spektakel met een aantal steile kilometers. We rijden zo zuinig mogelijk omhoog om krachten te sparen voor de muur.

    Sinds gisteren is het weer aan het veranderen. Er was onweer voorspeld maar gisteren hielden we het nog droog. Vandaag zien we al meteen wolken die regen beloven. Tijdens de beklimming hebben we een mooi uitzicht op de bergen rondom en terug over het dal. De Col d’Agnes ligt heel mooi onder een imposante kartelige berg.

    Na de afdaling komen we in Massat, waar overal genaaide poppen bij huizen staan. We kopen een pak sap en bananen om energie op te doen voor de klim waar we nogal tegen op zien vanwege het hoogteprofiel.

    De Col of Mur de Péguère (1375, 1e cat) jaagt schrik aan vanwege de laatste 3,6 km. Het hoogteverschil op dat deel is 425 m over 3600 m. Dat is gemiddeld 11,8%, maar de 1e helft is aanzienlijk steiler. Gelukkig begint de klim met een aanloop van 6 km op ca 5% zodat we goed kunnen opwarmen. Als we bij het steile gedeelte komen worden we nog aangemoedigd door een waarschuwingsbord ‘18%’ maar we geven ons niet gewonnen. We bijten door en komen allebei fietsend boven. We zijn blij, een beetje opgelucht, maar vooral super trots op elkaar.

    Bovenop de col komen we weer een groot plakkaat tegen waarop het motorfestijn van morgen wordt aangekondigd. We hebben een goede keus gemaakt om vandaag de twee laatste cols van de Pyreneeën te doen. We krijgen niet veel tijd om te genieten van de prestatie en het uitzicht. Aan de andere kant van de col is de het heel donker en er waait een kille wind. We dalen een heel eind af en zien nog net kans om langs de weg thee te zetten en een boterham te smeren. Dan begint het te rommelen en we voelen wel aan dat het nu snel kan gaan regenen. Het mag ook wel eens een keer trouwens, ook dit dal is weer heel uitbundig groen maar huilt met droge tranen. De laatste kilometers naar Foix rijden we in de regen. Als we net op de camping zijn barst de bui echt los en regent het geruime tijd heel hard. Het dondert en bliksemt voortdurend. Gelukkig is er een schuilhut waar we een gunstig moment afwachten om de tent op te zetten.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    35. Easy – 75 km, 860 hm

    13–14 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 28 °C

    In tien dagen zijn we de Pyreneeën van west naar oost overgestoken. 10 bergritten, 580 km en 14750 hm. Vandaag rijden we eerst nog een tijd door lagere bergen en scoren nog vijf colletjes. Vier daarvan zijn vergelijkbaar met bijvoorbeeld de Broodberg vanuit Elspeet of Vaassen. De Col du Bac (625 m, 4e cat) is volgens Climbfinder vergelijkbaar met de zwaarste klim van Nederland (Camerig). Na al het geweld van de afgelopen week voelt het voor ons allemaal niet zo moeilijk en we doen rustig aan. Anders dan in de heuvels net voor de Pyreneeën zijn de hellingen hier geleidelijker.

    Op de eerste col komen we een man tegen op een MTB, met een koersbroek aan maar dan binnenste buiten. Dat ziet er toch wel raar uit, een soort baviaan😊.

    We komen door het dorpje Chalarbe, waar ze huizen en bomen versierd hebben met haakwerk. Het ziet er erg vrolijk uit!

    Na de laatste col kijken we uit over de brede vallei van l’Aude. Deze rivier ontspringt in de Catalaanse Pyreneeën, stroomt eerst naar het noorden en buigt bij Carcasonne om richting de Middellandse zee. We dalen af tussen pijnbomen en horen de cigals zelfs boven het geraas van onze freewheels uit. Dan weet je: we zijn in de Midi. Al snel rijden we door de wijngaarden van de Languedoc. Vandaag was een relatief makkelijke rit maar ook de Languedoc kent bergpassen rond 1000 meter dus we hoeven ons de komende dagen niet te vervelen.

    We staan nu op een kleine, vrijwel lege, camping municipal. Prima sanitair, net nieuw. Een vriendelijke ontvangst. En rust. Kosten: het mooie ronde bedrag van €8,68. Dat was gisteren wel anders. Zoals wel vaker betekent een dure camping niet automatisch dat je er fijn kunt kamperen. Voor een luttele €27 kregen we een klein plekje gras temidden van kampementen met busjes hoog opgetast met kano’s naast goedkope tenten. Kampeerders die onderweg naar het sanitair de kortste weg nemen en bijna je tent omver lopen. Naast je tent gaan videobellen. In het holst van de nacht luidruchtig hun zooi inpakken en vertrekken. De camping zelf was prima maar blijkbaar op een plek die de verkeerde gasten trekt. Het leuke van een fietsvakantie is dat je de volgende dag weer verder trekt. De ene dag kom je misschien bij Mara, een andere keer tref je Elim. Tot nu toe hebben we weinig te klagen gehad over de campings.

    En vandaag vieren we ook nog feest met heerlijk lekkers gemaakt van bladerdeeg en ook nog een fantastisch stokbroodje. Op een bankje peuzelen we al dat lekkers op. De ronde broodbollen bewaren we voor het ontbijt van morgen.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    36. Languedoc – 117 km, 1785 hm

    14–15 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 30 °C

    Als de campings 50 km uit elkaar liggen zoals vandaag, dan moet je kiezen uit een korte of een lange rit. We zijn vroeg op weg en kiezen voor het laatste. Na vier niet al te lastige cols komen we bij Carcassonne. We krijgen mooi zicht op de vestingstad. Daarna een lange aanloop naar de volgende col. Het is weer warm en tussen de wijngaarden is geen schaduw. De klim voert door een nauw dal, net geen gorge. We komen langs een dorp met een burchtruïne. Dan verandert het landschap toch weer en rijden we door beukenbos. In de afdaling komen we langs een rotspartij die uitzicht geeft over ronde bergen met bloeiende heide. We moeten nog drie cols over voordat we bij de camping zijn. Vandaag 8 cols!Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    37. Fijn fietsweer – 59 km, 1200 hm

    15–16 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 24 °C

    We beginnen direct met de klim naar de Col du Cabarétou (936, 2e cat). Het is een heel smalle, stille weg en de klim is niet niet zo moeilijk. Boven komen we, heel verrassend, op een soort glooiend, bosrijk plateau dat wel wat aan de Ardennen doet denken. Weer een heel ander landschap dan gisteren. Er waait een aangenaam frisse wind en de zon verdwijnt regelmatig achter de wolken. We beklimmen nog twee andere cols waarvan de laatste geen bordje heeft en ook niet op de kaart staat aangegeven. Om die reden geldt die laatste niet als col maar als côte.

    Later op de dag verandert het landschap opnieuw, we komen in de buurt van de kalkplateaus, de ‘grand causses’.

    Na de lange rit van gisteren is er minder tijd voor herstel en daardoor heeft Campo vandaag een mindere dag. We nemen een camping eerder dan gepland en kijken naar mogelijke etappes voor de komende dagen. Tot de Mont Ventoux in de Provence is nog zo’n 380 km met ruim 5000 hoogtemeters, bepaald geen vlak traject! En als wij daar zijn zal de Tour de France daar ook arriveren. We gaan proberen om voor die karavaan uit te fietsen.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    1

    38. Verrassend – 72 km, 1250 hm

    16–17 июл. 2025, Франция ⋅ 🌬 29 °C

    Verrassend, dat was het vandaag!
    We staan vroeg op en het is aangenaam fietsweer, zo’n 18 graden. Het eerste stuk gaat langs een rivier, wat op en af. We dachten altijd dat het stuk tussen de Pyreneeën en de Mont Ventoux een verschroeiend heet stuk was. Maar het tegendeel is waar. Echt een verrassing!

    Onderweg komen we toch nog een winkeltje tegen waar we twee heerlijke baguettes kopen voor de lunch. Als we de tweede beklimming hebben gedaan verandert het landschap ineens. De cigalen verwelkomen ons met een oorverdovend geluid. We zijn nu echt in het hete deel beland. De tweede verrassing.

    In Lodève brengt de route ons bij de kathedraal St. Fulcran. De deur staat open en we horen orgelmuziek. De organist is aan het studeren en speelt een stuk van Ceasar Franck, zo prachtig, de derde verrassing!

    Na al dat moois moet er nog wel een stukje gefietst worden. In de volle zon doen we de laatste beklimming van de dag, maar het gaat ons goed af.

    De camping municipal is lekker ouderwets, prima voor ons!    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    39. Kloofdal – 68 km, 1700 hm

    17 июля 2025 г., Франция ⋅ ☀️ 28 °C

    We rijden in alle vroegte over de glooiende hoogvlakte van het kalkplateau. Rondom steppes met verspreide bomen, prachtig in zijn ruigheid. Ineens komen we aan de rand van een 300 meter diepe kloof, de Gorges de la Vis. Op de bodem zien we het gehucht Navacelles op een afgesneden en drooggevallen rivierarm. Het is een indrukwekkend gezicht en een toeristische trekpleister maar op dit tijdstip zijn wij vrijwel alleen. Langs een smalle, kronkelige weg dalen we af in het dal om er aan de andere kant weer uit te klimmen. Eenmaal terug op het plateau is er al snel niets meer te bekennen van de kloof.

    Op het plateau komen we door enkele schilderachtige dorpjes. We verbazen ons soms over de kleurstelling van de huizen. 25 jaar geleden vonden we dat ook al opvallend en we komen het nu nog steeds tegen!
    We dalen af naar de volgende rivier en beginnen aan de lange klim naar Mont Aigoual (1565), na Mont Lozère (1699) de op één na hoogste berg van de Cevennen. Onze route neemt eerst de steile Côte d’Aulas en vervolgens de Col de la Lusette. De beklimmingen zijn heel onregelmatig en we hebben het behoorlijk zwaar met deze klim van 15 km bij 30 ℃ in de brandende zon. Vanaf de col is het nog eens 13 km tot de top maar wij nemen de camping een klein stukje verderop. Het laatste deel bewaren we voor morgen.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    1

    40. Corniche - 101 km, 1700 hm

    18–19 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 33 °C

    Vandaag staat er een lange rit op het programma, dus vroeg op pad… is de bedoeling. Als we 5 km onderweg zijn naar de col van de Mont Aigoual is mijn bril op de camping blijven liggen. Dus terug en opnieuw beginnen. De klim naar de col is heerlijk en het uitzicht boven prachtig.

    We rijden voor een groot deel de Corniche de Cévennes, een weg die op het plateau blijft. Maar de routemaker van de collentocht heeft bedacht dat we een paar keer van de route afgaan en een gorge induiken. Daar moet je dan ook weer uit. En dat ‘uit’ is best pittig met steile klimmetjes. Maar het lukt goed vandaag.

    We steken het riviertje le Gordon de St-Jean over en hebben nog een prachtige beklimming die minder steil is totdat we op de camping zijn.

    Gisteren stonden we op een air-naturel camping, heel basic en dus helemaal geen verlichting. Dat heeft mij weer wat geleerd: neem een lampje mee als je naar de wc gaat of laat een lampje branden bij je tent. Ik kon de tent niet meer vinden🙈. De maan was nog niet op, ik heb wel een poos de sterrenhemel bewonderd. Machtig veel! Het is goed gekomen, na een half uur heb ik ‘m toch gevonden.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    41. Le Rhône – 124 km, 1250 hm

    19–20 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 28 °C

    Vandaag nemen we de laatste colletjes van de Cevennen en maken de oversteek naar de Provence. De volgende grote beklimming op onze route is de Mont Ventoux. Die is nog zo’n 150 km verwijderd van onze overnachtingsplaats en dat betekent een lange, hete rit door de vallei van de Rhône. Althans, dat dachten we, maar we treffen het met het weer want de dag begint met een hevige onweersbui, net als we willen wegrijden. We wachten tot het minder wordt en rijden een tijdje in de regen. Later wordt het droog en dan blijft het tot het eind van de middag zwaarbewolkt. Zo is het veel fijner fietsweer dan gisteren.

    De routemakers zijn er bovendien opnieuw in geslaagd een aantrekkelijke route te maken over voornamelijk kleine rustige weggetjes. De hoogteverschillen blijven vandaag beperkt en we rijden lekker door. We zien steeds meer wijngaarden, niet met chateaus maar als coöperaties. Verder wat velden met zonnebloemen en een veld geurige lavendel.

    In de stad Uzès zien we historische bouwwerken maar ook een man van zeker 70 jaar met een niet-elektrische bakfiets. In de bak zit ws zijn vrouw, die zuurstofbehoeftig is. Hij fietst met haar heuvel op, heuvel af! Samen genieten ze van het buiten zijn, respect!

    Later worden de wijngaarden massaler want ja, al die Côte du Rhône moet ergens vandaan komen. Eindelijk is daar dan toch de rivier zelf. Op de andere oever ligt onze geplande etappeplaats Châteauneuf du Pape. Maar net zoals in het verhaal van de nieuwe kleren van de keizer blijkt het nieuwe kasteel van de paus een luchtkasteel. De camping is helemaal geen camping. Men verhuurt alleen nog chalets en we worden ijskoud weggestuurd.

    De volgende camping langs onze route is pas 20 km verderop. We rijden nog goed en zien de kale berg steeds duidelijker recht voor ons. De ontvangst op de camping municipal is gelukkig heel hartelijk. Naast onze plek vinden we een kraan met koud water en een picknicktafel. Onze dag is weer helemaal goed, al is het wel een latertje geworden.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    42. Rustdag

    20–21 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 32 °C

    Gisteren was het erg laat. De camping bevalt prima en lijkt ons een goede basis om de Mont Ventoux te beklimmen. Dat willen we morgen gaan doen, als de berg gesloten is voor gemotoriseerd verkeer.

    Vandaag is dus een rustdag en we ontbijten met vers brood van de lokale bakker. Onze laatste hele rustdag was drie weken geleden, we hebben 20 dagen doorgereden, 1400 km en 27511 hm.

    We kijken ook alvast naar mogelijke etappes na de Ventoux. Dat is vaak een hele puzzel die veel tijd kost om te leggen. Na de Mont Ventoux gaan we in de richting van de Italiaanse grens. Het worden pittige etappes met veel hoogtemeters.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    3

    43. Mont Ventoux – 88 km, 2000 hm

    21–22 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 26 °C

    Het heeft vannacht flink geonweerd en hard geregend. We ontbijten nog in de miezer maar we zien de bewolking breken en de markante berg is weer helemaal zichtbaar. Gisteren hing er al vroeg bewolking rond de top die zich steeds verder uitbreidde.

    De 100 cols route maakt een lus over de berg. Dit biedt ons de gelegenheid om er een dagtocht van te maken en een dag niet met volle bepakking te rijden. Zo hoeven we ons ook geen zorgen te maken of er vanavond wel plaats is op een camping. De hele omgeving is namelijk in de ban van de Tour die morgen voorbijkomt en ook onze camping is nu helemaal vol.

    Het onweer heeft de lucht helemaal schoongeveegd en het wordt een prachtige heldere dag. We komen regelmatig fietsers tegen die duidelijk hetzelfde plan hebben als wij. In. Bédoin, het begin van de officiële klim, is het heel druk, het lijkt wel de start van een grote toertocht. De weg over de berg is afgesloten voor alle verkeer uitgezonderd fietsers. De hele klim is eigenlijk één groot fietsfestijn. We treffen het enorm dat wij deze etappe precies op deze dag rijden. Het weer werkt mee en de beruchte vliegen in het bos zijn vandaag elders. Het is echt een topdag.

    Het blijft een flinke inspanning en het steile gedeelte door het bos is lang. We genieten van de gezellige drukte en eenmaal uit het bos worden we beloond met het fenomenale uitzicht. De organisatie is bezig met het plaatsen van dranghekken en het portaal bij de finish staat ook al. Heel bijzonder om zo boven te komen. De drukte doet denken aan de aankomst bij een marathon.

    Op de top nemen we de tijd om om ons heen te kijken. Het gewoel van de sporters is boeiend. Veel blije gezichten, er valt geen lelijk woord. En dan het uitzicht: met niets te vergelijken. Deze berg rijst zo hoog uit boven zijn omgeving, echt heel bijzonder.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    44. Ventoux kiekeboe – 90 km, 1750 hm

    22–23 июл. 2025, Франция ⋅ ☀️ 23 °C

    We rijden direct naar Malaucène om de route op te pakken vanaf het punt waar we gisteren waren gekomen. Onderweg zien we al een constante stroom aan fietsers met rugzakken op die kennelijk onderweg zijn naar Bedoin om de Tour te gaan kijken. Malaucène zelf ligt weliswaar niet aan de route van de etappe maar is vandaag toch afgesloten voor doorgaand verkeer. Het stadje is helemaal in Tour-stemming. We zijn blij dat we hier niet gisteravond hebben moeten zoeken naar een overnachtingsplek.

    We laten de berg rechts liggen en nemen een rustige weg over de noordelijke flanken. Daarvoor moeten we drie kleine colletjes overwinnen en een côte die juist weer wat zwaarder is. Het wordt vandaag nergens echt steil en met een frisse noordelijke wind erbij is het fijn fietsen. Na een tijdje hebben we genoeg hoogte om de top van de Ventoux te kunnen zien, hemelsbreed is het maar een paar km. De rustige weg is vandaag overigens behoorlijk druk en we zien veel, vooral Belgische, auto’s met racefietsen achterop en ook veel auto’s van de organisatie. Waarschijnlijk onderweg naar Sault, bij de derde opgang.

    Om ons heen zien we nog altijd veel wijngaarden (Côte du Ventoux) maar de velden zijn veel kleiner dan in het Rhône gebied en worden afgewisseld met boomgaarden, veel olijf maar ook abrikozen en kersen.

    Na de middagstop rijden we heel geleidelijk het dal uit en klimmen naar de wat hogere Col de Macuègne (1068) en in de bochten krijgen we achter ons de Ventoux weer duidelijk te zien. We zien (en ruiken) nu ook vaker lavendel. Op de col staat de lavendel in volle bloei, prachtig. Vanaf de col klimmen we meteen door naar de Col de l’Homme Mort (1212). Als we die oversteken zien we voor ons een weidse vallei met lavendelvelden. Het blijkt een golvend plateau op ca. 900 m. Aan één zijde begrensd door nog steeds een uitloper van dezelfde berg, en in de verte doemt, verrassend, ook de markante top weer op. Onze camping ligt nog zo’n 8 km verder en biedt uitzicht, jawel, op dezelfde berg. Het is een eenvoudige municipal, nog niet half vol. Van de tourgekte is niets meer te merken maar we vragen ons af hoe ver we nog moeten rijden voordat de berg definitief uit het zicht verdwijnt.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    45. Luberon – 107 km, 1400 hm

    23–24 июл. 2025, Франция ⋅ ☁️ 29 °C

    Het eerste deel van de route is heel mooi. Afwisselend bos en lavendelvelden. Soms een historische stadje. En wijngaarden. Grappig hoe je zo’n beetje alle bekende wijngebieden doorkruist, vandaag de Luberon.

    Vandaag 6 côtes en maar 1 col, de Col de l’aire Deï Masco (696). Die is net hoog genoeg om achter ons in de verte een kale berg te kunnen ontwaren, nu echt voor het laatst. Vóór ons zien we ook al contouren van hogere bergen. Later op de dag worden ze duidelijker maar nog niet genoeg om precies te zeggen welke.

    We hebben een goed tempo te pakken en voor de middag al 65 km afgelegd. Na de middagstop wordt het snel minder. We moeten een grote stad door om de brug over de Durance te nemen. Het wordt benauwd en er is veel verkeer. Boodschappen doen in een mega supermarkt betekent ver moeten lopen. Marja is er inmiddels best handig in, maar feit is dat je in een kleine winkel sneller klaar bent.

    Nadat we de Durance over zijn gestoken is het nog 30 km naar de camping en de route blijft op drukke wegen met veel verkeer. We waren bijna vergeten hoe vervelend dat lawaai en de uitlaatgassen zijn. We zijn blij als we op de camping zijn, toch nog op een nette tijd. Het was een lange maar vrij snelle rit met redelijk wat hoogtemeters.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols
    22

    46. Verdon – 88 km, 1640 hm

    24–25 июл. 2025, Франция ⋅ ☁️ 23 °C

    Vandaag rijden we naar de Gorges du Verdon. Het is een toeristische streek en dat merken we. Het is gelijk al weer druk met verkeer. Dat zijn we niet gewend van de 100 cols tocht, maar er is geen andere weg.

    De weg loopt geleidelijk aan naar boven, beneden zien we een groot meer, waar veel watersport is. De weg buigt van het meer af en we rijden de gorge binnen: indrukwekkende rotsmassieven en ver beneden ons de rivier le Verdon.
    We klimmen steeds verder (col d’Ayen, 1033, 2e cat) en de rivier verdwijnt uit het zicht. Na 15 km zien we hem weer, nu een grote bergbeek, waar mensen zich vermaken in het water of op de kiezelstrandjes.

    Het is warm op de fiets, de omgeving ziet er vaak droog en dor uit. Verrassend genoeg komen we nog een veldje met zonnebloemen tegen.

    We dalen een stukje af en doen boodschappen in Castellane. Daarna begint onze laatste klim van de dag, naar de col de St-Barnabé (1365, 2e cat), een mooie klim waar we verlost zijn van het autoverkeer. De eerste paar kilometers zijn vlak langs een stuwmeer, smaragd groen van kleur. Daarna is het 10 km klimmen, gemiddeld 6%.

    Het was een mooie tocht, met veel stops voor foto’s en andere zaken.    Читать далее

    Посмотреть перевод
  • 100 cols

    47. Pré-Alpes – 95 km, 2000 hm

    25–26 июл. 2025, Франция ⋅ 🌩️ 24 °C

    Een pittige rit. Maar liefst 3 cols met veel steile stukken. Prachtige natuur. Na de laatste col gisteren viel het al op dat het landschap groener werd. We kwamen in de Pré-Alpes d’Azur, het hooggelegen achterland van Nice. De nacht was koud maar in de tent hadden we het zelfs onder de dunne slaapzak nog lekker warm. Een heel ander verhaal wordt het om bij 4 ℃ in je korte broek uit de tent te komen om ontbijt te maken, maar Marja doet het zoals elke dag zonder mopperen terwijl Campo de tent leeg maakt.

    We beginnen nog met een stukje afdalen (we sliepen op 1000 m). We duiken de nauwe rotskloof van St. Auban in. Halverwege, in een grot naast de weg, zien we een complete openluchtkapel helemaal ingericht en blijkbaar nog in gebruik. De weg zelf is ook een kunstwerk, tegen de rotswand aangeplakt. De grot is ontdekt bij de aanleg van de weg in 1892 en bij die gelegenheid heeft men het heiligdom verplaatst van hoger op de berg. We zien in deze streek overal langs de weg tekenen van devotie, opvallend meer dan in andere delen van Frankrijk.

    Na de kloof kunnen we ons voor het eerst warmen in de zon. Al snel beginnen we aan de steile Col du Buis (1196, 3e cat) en kort daarna de Col de Félines (930, 4e cat). Die laatste valt wel mee, afgezien van een kort stukje het dorpje uit. Na een mooie afdaling kijken we uit op de middeleeuwse stad Entrevaux met daarboven een vesting op een rots.

    15 makkelijke kilometers verder rijden we opnieuw een gorge binnen. Dit is de aanloop naar de Col de la Sinne (1438, 1e cat). Het wordt bijna saai maar de gorge is echt heel indrukwekkend. Later opent het dal zich en op een splitsing nemen wij een heel smalle en vaak steile weg die omhoog kronkelt langs Pierlas, een dorp tegen de berg aangeplakt. Wij worstelen ons langs de haarspeldbochten omhoog. De lange klim zuigt het laatste beetje energie uit de benen terwijl achter ons donkere wolken onze kant op komen. Er is onweer voorspeld vanaf de middag en wij moeten nog een heel eind. Wat doen we?

    Aan de andere kant van de pas blijkt het voorlopig nog mooi weer te zijn en in het eerste dorp kijken we naar de opties. We weten dat we moeten afdalen naar 430 m en dat we vanaf dat punt gaan beginnen aan de lange klim naar de Bonnette, met ruim 2700 m het hoogste punt van onze tocht. Informatie over de weinige campings in de vallei is gebrekkig en de eerste camping waarvan we zeker weten dat die nog bestaat is waarschijnlijk te ver. We kijken naar andere overnachtingsmogelijkheden maar ook die informatie is gebrekkig. Telefoonnummers blijken afgesloten. We besluiten maar gewoon door te rijden en om ons heen te kijken.

    Vanaf het laagste punt rijden we nog 20 km verder tot we in Isola een hotelkamer vinden. Twee campings bleken gesloten en twee hotels idem. De regen kwam later dan voorspeld maar ‘s avonds onweert het. Wij zijn blij met een dak boven ons hoofd, een echt bed, en eigen sanitair.    Читать далее

    Посмотреть перевод