Mongolia
Ulaanbaatar Hot

Here you’ll find travel reports about Ulaanbaatar Hot. Discover travel destinations in Mongolia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

39 travelers at this place:

  • Day68

    Dschingis-Khan-Statue

    July 13 in Mongolia

    Nach 4Tagen Großstadt geht es heute wieder in die Natur. Zuerst besuchen wir eine Reiterstatue von Dschingis Khan.

    Wikipedia schreibt:
    "Ein monumentales Reiterstandbild des Dschingis Khan steht rund 54 Kilometer ostsüdöstlich der mongolischen Hauptstadt Ulaanbaatar, südlich des Flusses Tuul. Der Standort, Tsonjin Boldog in der Provinz Töw-Aimag, ist ein Platz, an dem Dschingis Khaneiner Legende zufolge eine goldene Gerte gefunden haben soll. Die Statue zeigt ihn auf dem Rücken eines Pferdes sitzend mit der Gerte in der rechten Hand. Dschingis Khan war der erste Großkhan der Mongolen, er einigte das Mongolische Reich und eroberte weite Teile Asiens.

    Die Statue ist etwa 30 Meter hoch und steht auf einem rund 10 Meter hohen Gebäude mit 36 Säulen, das als Sockel dient. Damit ist sie das derzeit höchste Reiterstandbild der Welt und übertrifft den bisherigen Rekordhalter, eine Statue in Uruguay, um das Doppelte (Stand: 2011). Das Denkmal wurde am 26. September 2008 eingeweiht und besteht aus rund 250 Tonnen Edelstahl. Die Baukosten sollen rund 4,1 Millionen US-Dollar betragen haben"
    Read more

  • Day73

    Endlich fahren wir raus aus der kältesten Hauptstadt der Welt- die Strassen sind nicht so gut, Betonplatten als Strassenbelag - wie früher in D!
    Schon aus weiter Ferne sieht man die riesige Statue: 30 m hoch, silbern glänzend und majestätisch: Chinggis Khaan auf seinem edlen Pferd!
    Und auf einem Feld daneben bronzene Reiterstatuen seines Heeres.

  • Day35

    Baina uu Ulaanbaatar

    May 5 in Mongolia

    As Moon already had her next tours planned I decided to spend the next few days in a hostel. So I checked into the Golden Gobi, Ulaanbaatar’s main hostel where we met loads of international travellers.
    The first day in the city Moon actually organised for our camel group to have a final day trip together to the giant Chinngis Khan (not Ghengis people) and Terelj National park both of which were only an hour from the city. The statue is the largest statue of a horse mounted person in the world, standing at 40m, and you can even climb up to the head of the horse. Its a pretty bizarre statue if I’m honest, this giant shining silver building in the middle of a green valley. Well as Joanna Lumley visited it on her Trans Mongolian tour I obviously had to see it. After the statue we drove to the national park, which I can only describe as a mini New Zealand with a few Tors thrown in for good measure. It was green and mountainous with lots of rock formations (and loads of ger camps too). We walked around, climbed some rocks and took loads of pictures. We also went to yet another monastery which was tucked up in one of the mountains. As we climbed up to the monastery we read the numerous mantras which lined the path. The monastery itself was designed to resemble an elephants head with the steps up to the entrance being its trunk. As far as monasteries for this was probably one of my favourites as the setting was really peaceful and we were the only visitors. After the visit we headed back to our driver and headed back to city. A great way to spend a day after being in the desert for a week!
    The next two days I spent with a Brazillian guy, Gustavo, who was in UB on a visa run from Irkutsk, Russia where he was working as an English teacher. The first day we walked to the big soviet statue on a hill in the south of the city, which he said three years ago was surrounded by greenery but was now being heavily developed (which seems to be Mongolia in a nutshell, especially around the cities). The next day went to the main Buddhist monastery complex in the city, which was very busy with people when we arrived. Judging by the decked out Buddhist version of the Pope Mobile parked outside there was possibly someone important visiting. Unfortunately we never found out who. After the temple we went to one of UB’s vegan restaurants, Luna Blanca, and I had my first proper sit down meal of the trip, and boy was I not disappointed. I had what I can only describe as Mongolia’s vegan version of a Cornish pasty (minus the potatoes, and meat obviously) and some Russian dumplings. Yum Yum.
    The next day I spent with a Dutch girl, Lindy, who had been living in Beijing for the past three months (she gave me lots of great tips about China). We walked around the main square of the city and to yet another Buddhist temple (they are starting to merge into one for me). And of course paid another visit to Luna Blanca (when you find good vegan food you lap it up!).
    My final day in the city was very uneventful. I bought my train ticket to Beijing (they only release them the day before – bit stressful). Sent some postcards (look out Harri and my Coombe Girls). And paid a final visit to Luna Blanca (seriously it was so good!).
    So there you have my two week stay in Mongolia, a country with one of the most welcoming people I have ever met and some of the prettiest landscapes I have seen so far
    Tomorrow its another early start to catch my train. But the next stop is Beijing guys!
    Until next time

    Bayartai!
    Read more

  • Day1

    Ulaanbaatar

    June 3, 2017 in Mongolia

    Waarom Ulaanbaatar zo tof is: Heerlijk weer, een fijn schoon en ruim hostel, met ontzettend lief personeel, terrasjes, een mooi museum over de Mongoolse geschiedenis, een prachtig boeddhistisch klooster en een gigantische zwarte markt waar je werkelijk alles kan kopen. En wij zouden ons niet zijn als we niet heel veel lekkere eettentjes hadden uitgeprobeerd! Mongools, Koreans en verrassend veel veganistisch eten, voor hele lage prijzen. Top! Deze stad heeft ten onrechte zo'n slechte naam. Wij vonden het hier echt leuk en gezellig en hebben ons prima vermaakt.

    Morgenvroeg vertrekken we voor een 15-daagse tour door zuid- en centraal Mongolië. Geen douche, w.c. of stroom, maar wel woestijn, fluitende duinen, hot springs, meren, paardrijden en slapen in gers. Spannônd..
    Read more

  • Day51

    Een nieuw begin

    October 5, 2015 in Mongolia

    Het is vandaag de laatste dag dat ik het ziekenhuis van binnen zal zien. De therapie loopt af. Nog 1 keer en dan is er weer een nieuw begin. Er is nooit een einde enkel een nieuw begin. Uitgezonderd door de dood. Waar je ook van mening over kunt verschillen. Tegenwoordig lopen we naar het ziekenhuis. Mijn kont vertoeft zich in steeds betere conditie en de stappen beschrijven vooruitgang. De wandeling is niet plezierig. De uitstoot van uitlaatgassen verkorten onze levensduur waarschijnlijk met 1 maand per 10 meter. Buiten is buiten. Dat is dus goed. En de stuwende kracht om in beweging te komen is te hevig. De verkorte levensduur is een aangename consequentie voor zonlicht op onze wangen.

    De afgelopen twee weken hebben ons stevig in stilstand gedrukt. Vandaag is dus mijn laatste behandeling in het Intermed Hospital. Ons kantoor begint daarmee lanzaam te verschuiven. Geduldig opent een deur zich voor ons waardoor we stap voor stap weer activiteiten kunnen ondernemen. Veranderingen worden pas zichtbaar als je tijd hebt om die waar te nemen. In mijn beleving is de tijd in het regime der Nederlanden vaak moeizamer om beet te pakken. Het circus draait immers op volle toeren en de tour wacht op niemand. Zeker niet op tijd. Stilstaan. Het adagium van 'tijd is geld' verzegeld met oeroude, over na te denken, achterhaalde calvinistische waarden maken stilstaan een equivalent voor zwak. Dit is een gedachte die zomaar zonder dat ik dat kies voorbij komt vliegen. Zo volgen over diezelfde dam nog veel meer spinsels. Blijkbaar zit dit in mijn hoofd en er is nu ruimte om in de donkere kamers van de hersenen losgelaten te worden. Tegelijkertijd geeft het me ook richting om te doen en onderzoeken wat me drijft: schrijven. Ik lig op de behandeltafel. Met een halve blote kont en een koud apparaat dat golven mijn achterwerk instuurt. Voor versnelde progressie. Zachtjes worden mijn billen gemasseerd door een lief meisje dat elke keer blijmoedig start met de verkeerde behandeling. Grote witte billen met haar, zal ik maar eerlijk bekennen, brengen mij vermoedelijk ook wat aan het wankelen. Met de golven voor herstel wordt mijn brein ook geactiveerd met gedachten, overpeinzingen, ideeën en meer van dat soort spinsels. Langzaam stijg ik op van de tafel en beland ik in mijn brein. En zo vliegen in een relatief kort tijdsbestek allerlij thema's voorbij die ik graag zou willen uitpluizen, uitdenken en willen framen.

    'De veranderaar is niet gebaat bij verandering: De veranderaar is het infuus voor de huidige status quo;
    Hoogopgeleiden die dierlijk voor zichzelf kiezen (waarom hoogopgeleiden net zo goed apen zijn);
    De burger is als een kind, geef het een snoepje en het is even zoet.
    Democratie is als een verveelde, onverzorgde, obestitas burger uit de middenklasse. Ze barst uit haar voegen dus koopt ze ruimere kleding.
    Waarom Europa met haar calivinistische arbeidsethos zichzelf een blinddoek aanmeet voor verandering.
    De politiek bestaat uit de gratie om vooral bestaande rechten te verdedigen en niet bij het zoeken naar een nieuw moreel speelveld dat duiding creëert voor welk pad te volgen voor de toekomst.'

    Blijkbaar zit er meer politiek in mijn vezels dan dat ik had vermoed.
    Dagdromend word ik weer wakker.
    De therapie voor mijn achterste doezelt me elke keer weer zachtjes in slaap.
    'His ass is sweaty,'
    'Yesterday it was more.'
    Marleen en dokter Bolor kunnen er om lachen en zijn direct verbonden door mijn witte billen. Duidelijk geen heiligbeentjes.

    Zo dwalen mijn gedachten af naar wat Mongolie heeft gebracht. Welke herinneringen in mijn netvlies zijn gebrand. Eindeloos uitgestrekte hoogvlakten beschilderd met hemelse witte gers. Dieren die in balans leven met een woeste natuur. Alcoholisme als nationaal probleem. De ergste luchtvervuiling die ik tot nu toe heb meegemaakt. Vermakelijke gesprekken met dokter Bolor. Een appartement dat langzaam verandert in een vuilnisbelt. Dansen op een Mongoolse bruiloft benevelt door teveel Wodka. Geiten die door de lucht vliegen als pakketten sorteren bij TNT. Het geslis van articulerende Mongolen. De lelijke schoonheid van Ulanbataar. Yakken die volbepakt ons voorbij schrijden. Verkeerspolitie om de ijzerfile enigszins in goede banen te leiden. Kinderen die met onze ballonnen, restant verjaardag, de blits maken op het schoolplein. Onbegrensde gastvrijheid op 't platteland. Mongoolse masculiniteit op een hengst; een filmster die in vertraging de set op komt galopperen. Afscheid van Moncho gehuld in melancholie en tranen. Sneeuw op Marleen d'r verjaardag en minutenlang staren uit ons raam naar die witte dalende lieve watjes. Workshop aanvragen bij de insurance manager van het ziekenhuis; Hoe krijg ik snel mijn geld van mijn verzekeringsmaatschappij.

    Een luidde piep verstoort mijn reflectie. De therapie is voorbij. Mijn kont wordt met papier schoongeveegd en voorzichtig maar competent wordt mijn boxer weer omhoog geschoven. Dit was de laatste keer. Ik voel me zelfs een beetje ontgoocheld. Het kantoor brengt ook rust. Een ritme. Dit was elke dag een leuk onderhoudend uitje. Langzaam kleed ik mezelf weer aan en rest onvermijdelijk het nemen van afscheid. Samen gaan we op de foto. Beiden rommelen we wat aan ons haar. Dokter Bolor vindt het wel vermakelijk en voorziet zichzelf nog van een nieuwe laag lippenstift. De foto is naar welbevinden en goedkeuring vrijgegeven. We wisselen elkaar een glimlach, wat ditjes en datjes toe. Zoals dat gaat bij afscheid.
    'Hello'
    'One cheesecake and one double espresso please?'
    In stilte zitten we in de koffiebar.
    Peuzelen gestaag de cake tot een einde.
    Stappen uit het ziekenhuis en wachten voor een stoplicht.
    'Ik heb zoveel zin in China'
    'Ik ook'
    Het licht springt op groen en onze stappen zetten richting een nieuw begin.
    Read more

  • Day46

    Ons kantoor

    September 30, 2015 in Mongolia

    Van vrijheid en elke dag anders, zijn we aanbeland in iets dat aanvoelt als een duidelijk ritme. Het kantoorgevoel van thuis maar dan haar 'Mongoolse gestrande toeristen' variant.

    Elke dag worden we rond negen a tien wakker in onze ruime kamer met Chinese lampen die pogen te doen voorkomen alsof ze uit Frankrijk komen. Het behang met goud-beige banen en de glimmende, met tulpen versierde, gordijnen ondersteunen deze sfeer.

    Omdat de Mongoolse huiskeeper op een tafel buitenshuis danst - haar bazen van het hoofdkantoor van ons guesthouse hebben haar niet in de gaten - lopen we elke dag na het aankleden 100 meter naar het hoofdgebouw om daar wel gevoederd te worden.

    Vier trappen omlaag. Erg langzaam om met het bot in Jandaan zijn kont rekening te houden. Schuin de speelplaats over, langs de wolkenkrabber waar ze 24/7 aan het bouwen zijn. De deur in op verdieping twee. Uit properheidsoverwegingen moeten de schoenen elke keer weer uit. Een flinke klus voor de patiënt met de grote bergschoenen die vastzaten in de stijgbeugel van het paard.

    We lopen naar de bank en gaan daar zitten tussen de andere reizigers. Per dag lijken het er minder te worden zo aan de rand van het seizoen. Vervolgens krijgen we onze in de pan gebakken boterham omwikkeld met een omelet. Dit hoofdgerecht wordt aangevuld met koekjes en boterhammen met jam.

    Vervolgens is het tijd om aan de staf te vragen om een taxi te bellen om ons naar het Intermed ziekenhuis te laten rijden. Steevast wordt ons verteld welke kleur de taxi heeft en hoeveel minuten we moeten wachten.

    Dan begint het grote onderhandelspel met de taxichauffeur. Soms gaat de meter aan en soms spreken we een prijs af. Voor ruim twee dollar lukt het wel daar te komen. Het is elke keer weer een avontuur om te zien welke route de taxi neemt en hoe vast het verkeer staat.

    In het ziekenhuis aangekomen lopen we meteen door naar boven. JD zijn fysio sluit zijn kont aan op het gloednieuwe radiation apparaat van Duitse makelij. Sinds gister gevolgd door tien minuten ultrasound behandeling. Erna kunnen we kiezen of we langs het Oostenrijkse stelletje lopen dat om dezelfde reden in het ziekenhuis vertoeft (zij slapen er wel) (bij hen is het meisje het paardenslachtoffer dat niet meteen los kwam van de beugel na de val), of meteen doorgaan naar de luxe Westerse koffiebar. Jandaan bestelt een dubbele espresso, of twee, en Marleen heeft sinds kort de warme chocolademelk ontdekt.

    Een optie in het programma is om daarna even te overleggen met de insurance manager van het ziekenhuis over de papieren rompslomp-de-verzekering-heeft-rapporten-nodig-om-uit-te-keren. Of we laten een taxi bellen om weer terug te keren in ons Ulaanbatarse huis.

    De rest van de dag bestaat uit veel rusten voor Jandaan. Een klein blokje om. Het weer bewonderen. Soepen en pasta's koken door Marleen. NPO gemist kijken. En doorligplekken voorkomen door Jandaan.
    Inmiddels gaat het wel al steeds beter en neemt de pijn af. Gelukkig.

    Langzaam leren we ook in ons ritme. Komt toch die consultant in ons boven.

    De eerste dag in het ziekenhuis maakten we de cruciale fout om daar al om tien uur te zijn. Wat duurt de dag dan nog lang als je om half een terug bent in je kamer en een beetje in en rond bed hangt!
    Ook hebben we ontdekt dat de tv in de dorm naast ons een HBO kanaal heeft met Engelstalige films, en hoe we het ding in de juiste instelling krijgen.
    En tot slot niet te vergeten, de halve liter Americano in het ziekenhuis is niet het goede ouwe Haagse bakje van thuis. Niet meer bestellen dus.

    Jullie horen het. Een groot spektakel.

    Hoe is het bij jullie op kantoor? Liefs van ons beide!
    Read more

  • Day59

    Mongolia

    May 21, 2015 in Mongolia

    We komen net terug van een 9 daagse reis door Mongolie, wat we nu het liefst willen doen is douchen. Op de steppen van Mongolie komt het enige stromende water uit de rivier en niet uit de douchekop. Het maakt eigenlijk helemaal niet uit, want het land en de levenswijze is prachtig en inspirerend!

    We slapen bij de nomadenfamilies. Zij onderhouden zichzelf volledig van hun eigen dieren, zonder stromend water en electriciteit. Niks wordt weggegooid, alles wordt optimaal gebruikt. Ze hebben in de ger een kachel, die de ger verwarmt en waar ze op koken. Als er bomen in de buurt staan koken ze op hout, anders ook geen probleem, dan gebruik je toch gewoon gedroogte poep... Elke nomadenfamilie heeft dieren, de dieren ( yak, schapen, geiten, paarden en soms kamelen ) onderhouden zichzelf van het gras. Overal waar je bent, lopen de dieren dus vrij rond.

    Wij rijden rond in een oude russische jeep, met onze chauffeur en gids. Ze zorgen goed voor ons, de chauffeur zorgt dat we kunnen blijven rijden, hij heeft wel 6 x zijn band geplakt en de gids zorgt voor ons eten en vertaling.

    Ons dieet bestaat uit melkthee, noodles, rijst ( soep ) schapenvlees en soms een wortel of een aardappel ertussen, de boullion wordt getrokken uit alles wat voorhanden is, bijvoorbeeld een geitenhoofd. De wc is in de buitenlucht, je hebt dus elke keer mooi uitzicht als je bezig bent, wij hebben wc papier meegenomen, wat wij vervolgens verbranden om niet achter te laten, maar wat de mongolen gebruiken als wc papier blijft voor ons een mysterie... we hebben het wel voorzichtig aan onze gids gevraagd, die moest hard lachen en gaf uit eindelijk het antwoord ' other things '. Als jullie hier een verbeelding bij hebben, dan horen we het graag :-)

    Ondanks dat er geen luxe is het wel een super luxe trip, we hoeven nergens aan te denken we kunnen dus genieten van het landschap en de dieren. De dieren zijn eigenlijk allemaal half wild, dus niet te vergelijken met de geiten op de kinderboerderij of een manage paard. We zitten in totaal 3 dagen op een paard en komen op plekjes waar de auto's niet kunnen komen, het landschap en het weer is divers en verbaasd ons elke keer weer. Sab waagt zich nog aan een galopje over de mongoolse steppen en Vir zijn paard doet vrolijk mee, wie had gedacht dat Vir als ervaren ruiter deze trip zou afsluiten. Nu op naar Zuid Korea!
    Read more

  • Day28

    Van stad naar helemaal niets

    September 12, 2015 in Mongolia

    En daar gaan we onze eerste grens over - over land. Eerst Rusland uit. Dan Mongolie in. Alle tassen moeten tot twee maal toe de bus uit. Een dansende Mongoolse hond ruikt aan onze tas op zoek naar drugs. Mongoolse douanebeambten zijn een stuk gezelliger dan de Russische. Ze lachen zelfs. Het vingerafdrukkopieerapparaat werkt niet zo goed, onze vingers worden stevig tegen het glas gedrukt door de man achter het loket.

    En daar rijden we Mongolie in! Het land was ongeveer 800 jaar geleden het grootste wereldrijk tot zover in de geschiedenis onder leiding van de legendarische Chinggis Kaan. Nu al adembenemende landschappen. Door het gebonk van de bus, de lange rit, worden we onverbiddelijk gegrepen door de slaap. Dag landschap.

    Ulaan Bataar (UB) is de hoofdstad van Mongolie en er wonen 1,3 miljoen mensen. Dat is terug te zien in de 1,3 auto's die zich een weg persen door de stad. Na lang wachten mogen voetgangers eindelijk oversteken en zelfs dan schieten auto's alle kanten langs je.

    In UB heerst onder de toeristen de tourkoorts. "Welke tour ga jij doen?" "Ik ga voor de Gobi en paardrijden in centraal Mongolie." "Het is niet mogelijk om hier zelfstandig te reizen, zo weinig infrastrucuur." "Niet te betalen die tours!" Ook wij zijn snel gegrepen.
    En zo vinden we onszelf drie dagen lang terug in UB - wachtend op Duitse medetourgangers die niet op komen dagen, mailtjes uitsturend naar tourorganisators (aansluiten bij anderen maakt het goedkoper), pratend met andere reizigers, en verlangend naar die stad uit gaan.

    Dag vier is het zover. Beladen met kilo's aardappels, wortels, uien, sigaretten en verzorgingsproducten om weg te geven aan de ger families waar we gaan slapen, stappen we de minivan in naar Bat-Ulzii. Geen tour maar met openbaar vervoer. Die vans zitten iets voller dan de gemiddelde tourvan. Gelukkig zit hij naar een uur vol genoeg en kunnen we vertrekken. Tien minuten later komen er nog twee autobanden bij. En ja hoor drie jongens lukt ook nog wel. Nee hoor, vijf dozen geen probleem. Op het hoogtepunt tellen we 34 mensen in de kleine bus.

    Pijnboompitten pellen en eten is goed tijdverdrijf voor onderweg. Jandaan zit heerlijk ingeklemd tussen een alcoholistenechtpaar dat tegen hem aangekruld ligt te slapen.
    Wat me opvalt is de bijna totale afwezigheid van hekken in t landschap. Overal lopen beesten - paarden, geiten, koeien en en een paar varkens - en ze kunnen gaan waar ze willen. Als ze op de weg lopen stuift de bus luid toeterend op ze af.

    We verheugen ons op rond etenstijd aankomen, met de familie van de horseman waar we vier dagen mee gaan rondtrekken te eten, en te ervaren hoe het is om met zo'n familie in een ruimte te slapen.

    Om 1 uur 's nachts komen we aan na een finale die zich laat beschrijven als een opgepropte achtbaansrit over rotsen en zand.
    De beloning is een hemel vol met sterren van horizon tot horizon. En onze horseman Mongole die ons in een volgend busje zet. Om drie uur 's nachts eten we een welkomstmaal in de tent van de familie. Marleen heeft wel iets moeite met de lauwe yakmelk en pastasoep met aardappel, maar gelukkig wil Jandaan wel helpen met de kommen legen. We vragen ons af in welk bed wij moeten slapen. Op de grond ligt een klein meisje. Aan de overkant ligt de vermoedelijke moeder. En wij zitten voor het bed van het echtpaar. Verder geen bed te bekennen. Het antwoord komt snel. "Come I bring you to your ger".

    En nu zitten we hier. Dit stukje schrijvend op een matje voor onze ger. Het uitzicht bestaat uit met gras begroeide heuvels, een paar paarden, een kudde geiten die langs trekt, net gemolken yaks die aan de overkant van de rivier grazen op een heuvel en een paar witte ronde tenten. Blauwe hemel, wat roofvogels. Een Mongoolse ruiter drijft te paard vier paarden voor zich uit. Het geluid van water en wind. Wat lekker toch dat niets.
    Read more

  • Day32

    14th Jun 2018
    https://www.dragoman.com/holidays/details/silk-route-between-istanbul-and-ulaanbaatar

    The starting point hotel:
    Zaluuchuud Hotel
    Baga Toiruu-43
    Sukhbaatar District
    Ulaanbaatar
    Mongolia

    There will be a group meeting today at 6:00pm - please look out for a note from your tour leader at the hotel reception with more information about this important meeting, but please do not be alarmed if the note is not there as this is often a travel day for the tour leader and they may arrive in the afternoon. If you arrive early, the rest of the day will be free to explore the Mongolian capital! Please note that many of the options listed below will only be possible for those with extra time in Ulaanbaatar before the start of your trip with us - please contact the Sales team if you would like to book pre-tour accommodation with us to have extra time exploring Ulaanbaatar.In Ulaanbaatar we will stay in a comfortable local hotel.

    12:00h:
    Wir haben das Hotel getauscht. Vom Kempinski Standart zum Dragoman Standart. Wer die Transsib überlebt hat, überlebt auch die Dragoman Hotels und die Zelte, die wir in den nächsten 120 Tagen noch häufig aufbauen müssen. Generell gehen wir sehr relexed an den nun folgenden längsten Reiseabschnitt ran. Heidi und ich sind bereits einmal mit Dragoman durch Äthiopien gefahren. Alleine bin ich mit denen durch Patagonien. Und immer waren es tolle Erfahrungen.

    12:40h:
    Wir haben einen gepflegten Zweisterne Standart vorgefunden. Wenn man berücksichtigt, daß das Starthotel meistens das Beste Hotel ist .... Der truck ist mit 20 Gästen Knackevoll. Aus den Namen auf der Liste schließe ich, das keine weiteren Deutschen auf dem truck sind. Vermutlich wird der truck aber nur auf der Teiletappe Mongolei voll ausgebucht sein.

    13:30h:
    Jetzt sind wir erst mal in einen Biergarten gegangen. Das Wetter ist danach.

    18:00h:
    Beim meeting stellte sich heraus, daß wir Rob als tourleader haben. Rob war bei meinem Patagonia trip 2016/17 bereits dabei. Er ist ein dufter Typ. Da ist noch ein Pärchen unseres Alters aus Perth in Westaustralien auf dem trip, die ebenfalls bis Istanbul fahren. Die Gruppe macht einen guten Eindruck. Wir haben Australier, Engländer, Amerikaner und einen Dänen auf dem truck.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH

    Wolfgang und Heidi Schneider
    Unser Reiseblog:
    www.findpenguins.com/heidiwolfgang
    www.youtube.com/user/1989ews
    WhatsApp: +49 171 366 5482
    Read more

  • Day33

    .../002 Ulaanbaatar

    June 15 in Mongolia

    15th Jun 2018
    Auf Deutsch: Ulan-Bator (Ulaanbaatar)

    This morning we head out on a guided tour to see some of Ulaanbaatar's best and most treasured sights, including the Gandan Monastery and the National Museum. This afternoon we will spend a few hours exploring the Black Market. This huge market contains every single item a Mongolian may need, so a trip here will certainly give visitors a fascinating insight into peoples lives, whether they are nomads or urban apartment dwellers.

    06:45h:
    Ab jetzt wird „Wecker stellen“ eine wichtige Regel auf dem trip. Es gibt diverse Verhaltensregeln bei Dragoman. Eine davon ist Pünktlichkeit. Mit einer kalten Schauer im Hotel haben wir uns schon mal auf die Herausforderungen der nächsten 3 Wochen eingestellt. Mehr war in diesem Hotel auch nicht drin. Uns erwarten in Mongolia im schlimmsten Fall vierJahreszeiten an nur einem Tag. Wir starten heute mit moderaten Höchstwerten von 22 Grad. Immerhin ...

    12:00h:
    Die „Gandan Monastery“ mit dem gigantischen Budda war beeindruckend. Das „National Museum“ war aber noch besser. Eine wirklich erstklassige Ausstellung. Und das von jemanden, der ein bekennender Museumsmuffel ist. Nur Ballet langweilt mich noch mehr.

    15:30h:
    Der „black market“ war wirklich groß. Aber ich habe schon exotischer Plätze gesehen. Es wird wirklich von Jahr zu Jahr schwerer noch interessantere Märkte zu finden.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

You might also know this place by the following names:

Ulaanbaatar Hot, Ulaanbaatar

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now