Myanmar
Pyin Oo Lwin District

Here you’ll find travel reports about Pyin Oo Lwin District. Discover travel destinations in Myanmar of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

25 travelers at this place:

  • Day59

    Irrawady dolphin tour

    December 22, 2018 in Myanmar ⋅ ⛅ 22 °C

    Deze ochtend heel vroeg uit ons bedje, want ze kwamen ons tussen 7u à 7u30 oppikken voor onze tweedaagse boottrip. We keken al even uit naar deze trip, omdat het voornaamste doel dolfijnen spotten was. We hadden de Irrawady dolfijn in Laos al gespot omdat we op safe wouden spelen. Er was altijd de mogelijkheid dat we ze niet zagen hier in Myanmar. Wie ons kent weet dat we nooit genoeg krijgen van dieren spotten dus we gingen het zeker niet erg vinden om de dolfijnen een tweede keer te zien. Bovendien stonden er nog verschillende andere leuke activiteiten op het programma. Dus het vroege opstaan was niet echt een probleem met onze leuke vooruitzichten.

    De pick-up was wat laat, maar dat zijn we ondertussen gewoon. We waren wel verbaasd toen we de enige waren die in de tuktuk stapten. Blijkbaar waren we de enige die deze tour hadden geboekt, plus een minister van hier. Privé tour praktisch! Op de boot werden we voorgesteld aan onze twee gidsen, die heel goed Engels spraken. We kregen eerst een korte intro over de veiligheid en over ons programma. Daarna was het tijd om te vertrekken.

    Onze eerste stop was aan een dorpje langs de rivier. ( De Irrawady rivier btw, de eerste plek waar deze dolfijn werd gespot leerden we later, vandaar de naam) In dit dorpje maakten de vrouwen in hun vrije tijd bamboehoeden. Deze werden daarna verkocht op de markt. We kregen hapjes en thee. Daarna kregen we uitleg en zagen we de vrouwen bezig. Daarna was het onze beurt! Het bleek toch wel iets ingewikkelder te zijn dan dat het eruit zag. Maar we hebben wel veel gelachen. En als beloning kregen we alle twee een hoed! Hierna vroeg onze vrouwelijke gids of dat Tat traditioneel "geschminkt" wou worden. Tannaka heet dit en vooral kinderen en vrouwen doen dit, maar mannen ook wel. We hadden al veel mensen zo zien rondlopen en vroegen ons al een hele tijd af wat dit was. Dit is eigenlijk een soort mengsel van boomsap dat op de kaken en kin voornamelijk wordt gesmeerd. Soms heel sober, soms heel mooi, soms heel hun gezicht vol. Het is ook een natuurlijke zonnecrème dus als ze op het veld gaan werken smeren ze hun vol. Tat kreeg ook de full treatment, zelfs haar oren werden volgesmeerd. Maar het was nog niet gedaan, de volgende stap was een traditionele rok, een longtee. Dit was een soort lange wikkelrok met een mooi patroon. Nu was ze een echte Myanmarse! Steven ontsnapte niet. Hij kreeg een mannelijke longtee, een rok voor mannen. Stiekem vond hij dit echt wel Nice. En hij kreeg ook wat boomsap op zijn gezicht 😁 Natuurlijk konden wat foto's niet ontbreken, ook met de vrouwen die de hoeden maakten.

    Terug op de boot kregen we wat meer info over de dolfijnen en over het "cooperative fishing". Dit is eigenlijk de samenwerking tussen vissers en dolfijnen om zoveel mogelijk vis te vangen. Het is een traditie die al 100en jaren oud is, maar ze is aan het verdwijnen. Het is een techniek die vrij moeilijk is om te leren, onze visser had er 10 jaar over gedaan. Maar het is vrij effectief als je het goed kan. De vissers gebruiken ook manieren om met de dolfijnen te communiceren en de dolfijnen communiceren terug! Onze visser had de dolfijnen ook namen gegeven en herkende dus elke individu. Het is eigenlijk een heel unieke samenwerking en het gebeurd slechts op drie plekken in de wereld en hier is de enige plek in een rivier. We konden niet wachten om dit mee te maken!

    Maar eerst stopten we nog aan een hutje waar ze vis aan het sorteren waren. Dit was ook een uniek zicht. Blijkbaar bezit de overheid de rivier en ieder jaar wordt dit terug verkocht aan eigenaars. Deze huren op hun beurt stukken aan vissers. Dit draagt de laatste jaren bij tot problemen. Zo wordt de prijs opgedreven door speculatie, waardoor de visgronden duur worden voor gewone vissers. Deze vissers gaan dan soms over van gewoon vissen naar elektrisch vissen. Dit is een heel effectieve, maar destructieve manier van vissen en heeft een negatief effect op de dolfijnen. Sommige worden zelfs gedood door de elektriciteit.

    Op de boot aten we een lekkere lunch, waarbij vis natuurlijk niet kon ontbreken. Het volgende dorpje was een tijdje met de boot, dus genoten we wat van het landschap. Er was een onverwachte tussenstop, er zouden dolfijnen gespot zijn in de buurt! We mochten even op een eilandje met onze voeten in het water. Toen we terug op de boot kwamen was er geen nieuws meer, vals alarm? Na een halfuur varen riep één van de gidsen "there!". We zagen niks. Nog een keer "there!" En toen zagen we nog net een plons. Uiteindelijk bleken er vrij veel dolfijnen te zijn en zagen we ze tientallen keren bovenkomen. Er was zelfs een kleintje bij, we waren dolgelukkig! Na een tijdje kwam onze visser met een klein bootje toe. Het was tijd voor een demonstratie "cooperative fishing". Dit was heel interessant om te zien en we konden er uren naar kijken. Uiteindelijk hebben we dat ook ongeveer gedaan. We waren zelfs achter op onze planning, geen zonsondergang op de voorziene romantische plek, maar op de boot. Dat vonden we niet erg, zonsondergangen waren er iedere dag, dolfijnen niet.

    Toen we aankwamen aan onze eindbestemming bleek dat er een verassing klaar stond. We mochten namelijk in een luxetent slapen ipv in de boot! Dit was een kerstgeschenk van de baas. Voor ons was het eerder een extra verjaardagskado voor Tat. Na een tijdje kwamen er twee bootjes toe met mensen van het dorp aan de overkant. Ze kwamen een kampvuur maken, gezellig! We kregen verse maiskolven vanuit het vuur, mmm. Daarna hadden ze nog eten voor ons mee, dit smaakte ook heerlijk. We zaten nog wat rond het vuur en praatten nog wat met de gids en de dorpsvrouwen. Het was heel gezellig, maar uiteindelijk was het tijd voor hun om naar huis te gaan. Niet veel later zijn wij er ook ingekropen.
    Read more

  • Day259

    Mit dem Rad auf Sightseeingtour

    April 4, 2018 in Myanmar ⋅ 🌫 10 °C

    Mein Hostel hat gratis Räder. Da spar ich gerne das Geld für den Scooterverleih und trete selbst in die Pedale. So hab ich heute bestimmt meine 40 km gemacht & schön bergig war es obendrein. Aber wenigstens hat es sich gelohnt. Zuerst ging es zum Anisakan Wasserfall. Dieser verlangt allerdings einen 2 km steilen Ab- & danach auch wieder Aufstieg. Das lassen sich manche Touristen nicht bieten & gönnen sich nen Träger 🙈.

    Dannach ging es weiter in den riesengroßen und wirklich schönen botanischen Garten der Stadt. Da es auch hier nicht besonders viele Touris gibt, musste ich dann regelmäßig für ein Foto herhalten.

    Kaputt und Müde, erwarte ich jetzt den Muskelkater.
    Read more

  • Day258

    Pyin Oo Lwin

    April 3, 2018 in Myanmar ⋅ ⛅ 30 °C

    Über das Goteik-Viadukt (1900), die höchste Brücke Myanmars, ging es heute langsam und gemächlich nach Pyin Oo Lwin. Die Bahn is in Myanmar, nach dem Fahrrad, wahrscheinlich das langsamste Fortbewegungsmittel. Aber man sitz wirklich sehr bequem und wird schön in den Schlaf geschaukelt.

  • Day22

    Pyin Oo Lwin

    March 9, 2015 in Myanmar ⋅ 🌬 10 °C

    As Myanmar heads towards its rainy season, the mercury slowly rises... And so I went up too, heading to the colonial hill station of Pyin Oo Lwin. I stayed at an old house which was the base for British intelligence just after the second world war. Lots of interesting buildings, garden nurseries and a lake to look at.
    I booked a tour guide, Mr Osama, who took me on one of the most genuine and relaxed tours I think I have ever been on. Riding pillion on his motorbike, he took me out of the town and into the hills of the Shan state. We first stopped at his friend's house (picture below) where we had tea, coffee and bananas with the grandmother. I was showed round the house which was very cosy and humble. We then continued down the road, stopping to look and talk about the farming and veg/fruit grown in the area. We went to a quiet hilltop temple where novices were returning with the morning alms and then on to the local primary school. He was very knowledgeable and I learnt so much about daily life. We arrived at the main Shan village and I had a walk whilst Osama shopped for lunch. We returned to his friend's house and while he cooked, the daughter, Ma Let Let Phyo, took me for a walk round the farm. We then went back to the house and she showed me her school books and young kittens, which we played with. Lunch was a feast of ginger salad, tea leaf salad, spicy tofu and noodle soup. I left very relaxed.
    The afternoon was spent with Morgan and Simon, two travellers I met at the post office. We went to the Shan market then relaxed at a Burmese beer station (where M and I got lots of unwelcome attention) before enjoying dinner at a local Chinese. Lovely day.
    Read more

  • Day165

    Der Gokteik-Viadukt

    July 18, 2017 in Myanmar ⋅ ⛅ 10 °C

    Die britischen Kolonialherren ließen den Viadukt bauen, um die Eisenbahnlinie von Rangun über Mandalay bis nach Lashio zu verlängern. Als amerikanische Ingenieure die Eisenbahnbrücke 1901 vollendeten, war sie die zweitgrößte der Welt. Rund 793 Meter lang und 111 Meter hoch spannt sie sich über die Gokteik-Schlucht. Noch heute gilt sie als technische Meisterleistung.Read more

  • Day80

    7 dnevni meditacijski retreat

    May 7, 2016 in Myanmar ⋅ ⛅ 34 °C

    Ko sem bil v joga retreatu v Kambodži, mi je glavni jogi predlagal center za meditacijo v Myanmaru kar se mi je zdelo vrhunsko glede na to, da se v Evropi učimo tehnik, ki so tukaj sestavni del življenja. Vipassana, tehnika po kateri jaz meditiram že leta, je bila prinesena ravno iz Myanmara oz. takratne Burme. Pogledal sem si malo več o centru, ki mi ga je predlagal in videl da gre ta totalno lepo idejo saj v centru skrbijo za stare, bolne in revne, ki si sami ne morejo pomagati. V njem je cca. 3000 ljudi tko da to ni par kolib ampak ornk vas in glavni menih, ki je bil prej biznismen potem pa se je vsemu odpovedal, postal menih in ustanovitelj centra je zelo znan človek. No kakorkoli, pisal sem jim kako in kdaj lahko pridem meditirat in dobil odgovor, da lahko pridem kadarkoli za kolikor časa želim, da pa imajo vsak 1. teden v mesecu 7-dnevni retreat v novem centru, ki ga gradijo, ki je bil samo malo stran od Mandalaya kjer sem ravno bil pa še dvignjen je tko da je bila temperatura cca. 10 stopinj manj, tko da vrhunsko.
    Uletim 1 dan pred začetkom retreata direktno tja in zmeda, nihče ne zna angleško jst pa sedim v njihovi pisarni... :) Sicer poskrbijo zame, da imam vse kar rabim ampak kej zmenit se pa ne moremo. Pol najdejo enga meniha, ki zna ravno toliko da me lahko sprejme in da mu povem, da sem prišel na retreat on me pa odpelje v mojo sobo, ki jo gradijo pred mano. To se gradi čisto na novo, tko da je bila stavba kjer sem imel sobo šele na tricetrt končana ampak soba je bla pa že. Dobil nisem nobenih navodil al pa kakšne čarovnice sam se nisem kej dost sekiru, jst u izi berem, sproščen, končno na 30 stopinj v senci, ko uletita 2 avtobusa iz Tabarwa centra, velik in manjši. Na njima menihi, nune in normalni ljudje. Kmalu večerja kjer vidim tudi 2 tujki (torej ne-lokalki). Nismo sedeli skupaj ampak vseeno slisim kako ena od bejb kliče lokalno mačko, ki kroži po jedilnici: "muca, muca..." Ja valda, Slovenka. Tina :) Tok mal Slovencev srecu v 3 mesecih pol pa srečam eno v vasi sred Burme. Naslednji dan sta prišla še 2 tujca tko da nas je blo 5, zraven pa še neki čez 100 lokalcev.
    Retreat mi je bil hud, ker ni bil tok strikten kot retreati na katere jst hodim običajno. Meditacije je blo cca. 5 ur na dan s tem da ni bla samo sedeca ampak tudi walking meditation, včasih standing meditation, enkrat celo lying meditation. Pa veliko možnosti za pogovore s teacherji, saj smo se kar dvakrat na dan usedli za dve uri s teacherjem in to samo tujci tko da smo se res imeli ogromno možnosti pogovarjati o čemerkoli smo hoteli. S tem da smo se še vsi skupaj usedli zvečer v glavni dvorani, kjer je teacher organiziral kulturno izmenjavo tko da smo mi spraševali lokalce karkoli smo hoteli in oni nazaj, on pa je prevajal. Ful dobr. Med pavzami smo pa lahko počel karkoli razen kršiti nisi smel 8 načel, isto kot na retreatih na katere jst hodim, tko da nič hrane po 12ih, si se pa lahko pogovarjal, lahko bral, uporabljal telefon (večina sicer ni imela signala) tko da bolj u izi...
    Da se ne bom preveč razpisal, ker tuki bi se lahko... Učitelj je bil legenda, tak car, taka huda oseba, ljudje ki so prišli na retreat prav tako. Če so znali vsaj kakšno angleško besedo so se probal pogovarjat, tud če niso znal... Otroci so bli skoz okrog nas. Bejbi, ki sta že par mesecev prostovoljki v centru dobivata tok daril da je adijo. Še meni je, ko smo se zadnji dan pokal na buse en model, s katerim nisem spregovoru niti besede v celem tednu prinesel darilo. Svoj ta fensi longhy, mi je rekel da bo čez 1 mesec postal menih in da ga ne rabi več tko da mi ga podarja... Sej mislim, da sem že pisal o temu kok so noro dobri ljudje tuki, sploh do tujcev ampak ne morem vsega popisat, da bi razlozu kok so res prijazni. Pa ne kao prijazni, ker neki hočejo od tebe. Nič nočejo sam tok so veseli, da je turistom všeč Myanmar. Ljudje, ki nič ne prodajajo, ti ves čas govorijo wellcome back to Myanmar, wellcome every time...
    Read more

  • Day9

    Kyar Nyat

    November 1, 2013 in Myanmar ⋅ ⛅ 20 °C

    Am Nachmittag erreichen wir das Dörfchen Kyar Nyat. Am Fuße der obligatorischen Dorfpagode grasen die Kühe. Und schon während des Anlegemanövers sind wir eine echte Attraktion für die Dorfbewohner.

    Direkt neben unserer Anlegestelle ist gerade große Wäsche. Erstmal Wasser aus dem Fluß in eine große Schüssel, dann wird die Wäsche eingeweicht, eingeseift und ordentlich geschlagen, damit der Dreck auch gut rausgeht. Für die Generation Waschmaschine ist dies ein faszinierendes Schauspiel...

    Gemächlich spazieren wir durchs Dorf. Vorbei an der örtlichen Tankstelle - ja, Sprit wird hier literweise verkauft, mehr passt in den improvisierten Tank ja auch nicht rein -, vorbei an kleinen Marktständen. Das Leben findet hier auf der Straße statt, da werden Erdnüsse verlesen und geputzt...

    Unser Spaziergang führt uns bis zur örtlichen Klosterschule, wo die kleinen Mönche uns und unsere Kameras ganz irdisch bestaunen und die Frangipanis im Klostergarten herrlich blühen.
    Read more

  • Day10

    Tagaung

    November 2, 2013 in Myanmar ⋅ ☀️ 31 °C

    Am Vormittag erreichen wir das Städtchen Tagaung. Tagaung gilt als die Wiege der burmesischen Kultur. Die erste Stadtgründung soll bereits im 6. Jh. v. Chr. erfolgt sein.

    Kaum haben wir unser Schiff verlassen, lernen wir, wie kleine Schweinchen entstehen... :-)

    Ein winziger Überrest einer alten Stadtmauer zeugt noch von jenen Zeiten, ansonsten erinnert nichts daran, dass ausgerechnet dieses Städtchen historisch besonders bedeutsam wäre.

    Ein Nat-Schrein nimmt eine zentrale Stelle im Dorf ein und wird hier besonders verehrt.

    Spannender als die Reste der alten Stadtmauer ist auch hier das tägliche Leben:
    Die Frauen auf dem Weg zur Wäsche...
    Wo Fisch geputzt wird, sind auch die allgegenwärtigen Katzen nicht weit, um ein feines Häppchen zu ergattern...
    Und eine Partie Dame kann man auch mit Kronkorken improvisieren... :-)
    Read more

  • Day10

    Tagaung

    November 2, 2013 in Myanmar ⋅ ☁️ 6 °C

    Abenteuerliche Fahrzeuge chinesischer Fabrikation und neue Häuser zeugen von einem gewissen Maß an Wohlstand.

    Wir kommen sogar an einer Bücherei vorbei und finden eine Apotheke, wobei die Lagerung von Kondomen bei ca. 30°C im Schatten auf der Theke eher fragwürdig ist... :-)

    Höhepunkt des Tages ist aber zweifellos die örtliche Laienspieltruppe, die uns am Abend besucht, und das Sonnendeck in eine burmesische Partymeile verwandelt... :-)Read more

  • Day9

    Auf dem Irrawaddy

    November 1, 2013 in Myanmar ⋅ ⛅ 26 °C

    Ein neuer Morgen über dem Irrawaddy. Die Landschaft wird langsam ein bißchen hügeliger während wir weiter gen Norden fahren. Am Ufer begegnen uns immer wieder die obligatorischen Pagoden. Der Irrawaddy ist in dieser Gegend die Hauptverkehrsader, und so begegnen uns hier auch die Schiffe, die Waren und Passagiere zu den einzelnen Dörfern bringen.

    Der Vormittag steht ganz im Zeichen der Sitten und Gebräuche Myanmars. Erster Programmpunkt ist die traditionelle Herstellung der Thanaka-Paste, die aus der Rinde eines Baumes mit Wasser zusammen hergestellt wird. Der Thanaka-Paste werden vielfältige Wirkungen nachgesagt, u. a. soll sie als Sonnenschutz fungieren. Und so läßt sich der Hase von fachkundiger Hand verschönern. :-)

    Zweiter Programmpunkt war das korrekte Tragen des lokalen Kleidungsstücks, des Longyis.
    Und was man damit alles machen kann. Je nach Bedarf kann man den Longyi lang, kurz oder ganz kurz tragen, als Umhängetasche, Weste oder Rucksack, sogar als Turban ist der Longyi verwendbar. Später haben wir dann noch gelernt, dass sogar die Babys in den Longyi des Papas gewickelt werden... :-)
    Auf die peinlichen Tourist-trägt-Longyi- Fotos verzichten wir... :-D

    Während des Mittagsbuffets genießen wir nicht nur das gute Essen, sondern auch die Landschaft, die rechts und links an uns vorbeizieht. Immer wieder begegnen uns Flößer auf ihren Gebilden aus Teakholz auf dem Weg flußabwärts.

    An einigen Stellen zeigt sich am Ufer, wie hoch der Irrawaddy noch vor kurzem gestanden haben muss. Die Regenzeit ist ja gerade erst vorüber, in Yangon und Bagan haben wir noch die letzten Ausläufer erlebt, und doch hat der Irrawaddy seinen höchsten Stand längst verloren und der Wasserstand ist schon wieder ordentlich gesunken.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Pyin Oo Lwin District

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now