New Zealand
Dicksons Hill

Here you’ll find travel reports about Dicksons Hill. Discover travel destinations in New Zealand of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

21 travelers at this place:

  • Day10

    19-12 Portobello

    December 19, 2018 in New Zealand ⋅ ☁️ 10 °C

    Het miezert nog een beetje als ik de stad in ga, maar het wordt al snel droog. "Het best bewaarde geheim van Nieuw Zeeland" (Dunedin volgens een dame) vind ik een beetje tegen vallen, maar misschien waren mijn verwachtingen weer te hoog gespannen. Ik breng ook wat tijd door in de winkel van Torpedo7, ivm mijn lekkende tent. Uiteindelijk zegt MSR dat het op internet staat dat hun tenten daar lekken, dus ik moet meer Seam seal. Pas later bedenk ik de dat dat van de gekke is, maar laat maar. Gelukkig blijft het nog droog (geheel tegen de voorspelling in) dus mijn nieuwe laag seam seal is nu aan het drogen.
    De weg over de Peninsula was redelijk druk, al was er vaak een fietsstrook. Toch niet helemaal tof, en zó mooi vind ik het nu ook weer niet (sorry Edo). Morgen naar de albatrossen en dan doe ik de hoge weg, misschien is dat mooier. Ik kan met de boot over naar Port Chalmers, dus dat doe ik de dag daarna.
    Read more

  • Day127

    Nieuw-Zeeland

    February 28 in New Zealand ⋅ ⛅ 12 °C

    Gisteren spendeerden we het meeste van onze dag op de luchthaven of in een vliegtuig. We verloren nog eens drie uur van onze dag door door te spoelen naar Nieuw-Zeelandse tijd. Eens geland moesten we door immigratie en dan door customs. Hier hielden ze ons tegen, controle. We hadden alles aangegeven wat aangegeven moest worden en mochten alles buiten onze knoflook houden. Onze wandelschoenen worden ook streng nagekeken. Oordeel? Ze moesten extra gewassen worden. Gelukkig voor ons werd dat allemaal gratis voor ons gedaan😁 We mochten de luchthaven verlaten, maar dat was eventjes wennen. Buiten was het aan het regenen en zo koud! Gedaan met de hitte.

    Daarna pikten we onze campervan op. We kregen een beetje uitleg, maar moeten nog veel zelf ontdekken. Ook moest alles nog een plaatsje krijgen, tijd om uit te pakken was er niet. We vertrokken in het midden van de nacht naar een camping dichtbij. Eerste kilometers in Nieuw-Zeeland aan de linkse kant van de weg voor Steven.

    Na een korte nacht, vertrokken we richting Otago Peninsula. Het was een lange trek en we wisten niet zeker of we het gingen halen. Maar dat was geen probleem, meer dan genoeg dingen te zien langs de weg en ook heel veel campings. We hebben ook een campervan die "selfcontained" is en dus mogen we eigenlijk overal kamperen.

    Onze eerste stop was aan een supermarkt. We kochten eten voor verschillende dagen, maar vonden moeilijk plaats voor alles. Na wat zoeken kreeg alles een plekje. Ondertussen was het ook al tijd geworden om te lunchen. Boterhammen met pindakaas werden onze eerste maaltijd in de camper. Hierna was het weer tijd om te vertrekken, want we hadden nog een hele weg te gaan.

    Na ongeveer twee uur rijden, was het tijd voor een pitstop. We stopten aan een gezellig wegcafé. Hier dronken we een koffie voor wakker te blijven en aten nog een hapje.

    Na nog een uur rijden hadden we onze eerste grote bezienswaardigheid bereikt. Pas op, de hele rit er naartoe was ook een belevenis. De wegen zijn niet moeilijk, eigenlijk altijd rechtdoor, maar het landschap is zo mooi. Bergen in de verte met sneeuw op de toppen, velden vol koeien en schapen, de zee, heuvels waar we door rijden. We hebben ons zeker niet verveeld. De bezienswaardigheid waren de Moeraki boulders. Dit zijn rotsen die volledig rond zijn en op het strand liggen. Echt super grappig om te zien, maar ook wel fascinerend. Ook wel veel volk, maar ja het is dan ook een populaire bestemming.

    Hierna was het eigenlijk al tijd om een plek voor de avond te zoeken. We passeerden nog aan een tankstation en de bediende raadde ons aan om de "scenic road" te nemen. Deze was maar een klein beetje langer dan de hoofdweg. Het was de omtoer zeker waard! Het was echt zo'n mooi landschap. De camping zelf was gratis. Er waren publieke toiletten met drinkbaar water dus dit was top. De locatie was ook fantastisch, 10 min stappen van een strand. Ons avondeten hielden we simpel, gevulde pasta met tomatensaus. Hierna deden we nog een wandeling op het strand. We waren bijna helemaal alleen. Toen we terug waren op de camping, was het tijd om in ons bedje te kruipen. Dit is letterlijk kruipen, want het bed is in een 'doos' boven de vooruit. We lagen plat van het lachen, want je moet in je bed sluipen. Neem er dan nog bij dat er geen ladder is en het echt nog hoog is om er in te duiken, wel ja ons avondritueel is vrij hilarisch.
    Read more

  • Day128

    Otago Peninsula

    March 1 in New Zealand ⋅ ⛅ 15 °C

    Na een frisse nacht was het tijd om verder te trekken naar Otago Peninsula. Na enkele pitstops voor uitzicht en toiletbezoek, bereikten we de uiterste punt van het Peninsula. Hier was een broedkolonie van albatrossen. Dit was vrij uniek, want deze is de enige op het vaste land, normaal gezien broeden deze vogels enkel op eilanden. We konden enkele kuikens en volwassen vogels zien vanuit een schuilplaats. De volwassen vogels zijn heel indrukwekkend, hun vleugels zijn drie meter lang. We hadden geluk want we zagen er ook enkele in vlucht. We zagen ook speciale aalscholvers, hier shags genoemd.

    Hierna namen we een padje naar beneden en daar zagen we "fur seals" op het strand. Op het land zijn deze dieren niet zo sierlijk. Ze hobbelen en bobbelen over de rotsen. Natuurlijk waren we wel superblij om deze te zien. Een ander pad boven gaf een mooi uitzicht op de kliffen en rotsen in de zee. Hier zagen we nog veel meer zeehonden, maar ze waren wel veel verder weg. We zagen ook lepelaars en nog verschillende albatrossen in vlucht. We kregen er maar niet genoeg van, maar de wind was heel fel. Oplossing Steven kocht een muts en Tat oorverwarmers. Dit hielp toch al een beetje. Buiten de wind was het wel prachtig weer, als het windstil was kon je in t-shirt rondlopen. Helaas duurde de windstille periodes niet meer dan 5 seconden. 😜

    Deze keer kozen we voor een betalende camping, want we hadden eens zin in een warme douche. We hadden geluk, want het was ongeveer de laatste plek op de camping. Onze plek was wel wat kleiner en we hadden geen elektriciteit, maar dat was ok. Na een korte wandeling gingen we allebei douchen. Aah wat kan dat toch deugd doen zo'n goeie warme douche! Hierna was het tijd om te koken. Nog altijd vrij simpel maar wel wat meer werk. Rijst met een soort currysaus, met wortels, look, ajuin, kikkererwten en halloumi. Mmm dat smaakte wel. Het was nog steeds vrij fel aan het waaien dus besloten we om wat in de gemeenschappelijke ruimte te gaan zitten. Dit was eigenlijk de keuken met zitplek. Het was een vrij indrukwekkende keuken en iedereen was druk in de weer. We relaxten een beetje en hadden een beetje Wi-Fi dus konden we laten weten dat we nog leefden. 😜
    Read more

  • Day11

    20-12 Portobello: albatrossen

    December 20, 2018 in New Zealand ⋅ ⛅ 11 °C

    Koud vannacht, heerlijk in mijn blauwe zak. Wakker, regen, nog een beetje slapen dan. Ik word wakker van de herrie, wat een aso's. Half 9, geweest☺. Zolang heb ik sinds ik weg ben niet geslapen volgens mij. Tent lijkt droog te zijn van binnen, maar het heeft niet echt gestort.
    Ik doe zoveel kleren in de was dat ik mijn fietsbroek al aan moet en 's middags op weg ga met mijn regenjas voor de warmte, want o wonder: het is gewoon droog (maar mijn was nog niet).
    Ik klim naar het kasteel, doe de tuin en suis weer naar beneden (moet je toch af en toe nog wat klimmen, raar is dat). Ik had bedacht 12 easy kilometers naar het albatros centrum, maar helaas dacht de wind daar anders over. Wel erg gaaf om gedaan te hebben. 17.00 blijkt inderdaad een prima tijdstip. Ik doe de tour, ook leuk, wel veel geld, maar voor een goed doel.
    Ik eet daar ook maar meteen. Was wel snel weer thuis, met wind achter.
    Read more

  • Day129

    Otago Peninsula - dag 2

    March 2 in New Zealand ⋅ ⛅ 13 °C

    Dag twee op dit prachtige schiereiland. We besloten te ontbijten in de gemeenschappelijke ruimte, want het was nog wat fris buiten. Wel was het een prachtige blauwe hemel zonder wolken. Na ons ontbijt reden we richting een wandeling die de eigenares van de camping had aangeraden. Het was een smal kronkelbaantje, maar er was wel een plek om te parkeren. We keken rond en wandelden wat verder maar vonden het begin van het pad niet. Uiteindelijk gaven we het op en reden we verder naar een volgende wandeling. Hier zagen we het wandelpad wel, maar er was nergens parkeerplaats en onze camper was echt te groot om gewoon langs de kant te staan. Dus reden we verder naar een derde plek. Hier hadden we meer succes. De weg er naartoe was niet veel gebruikt en was gewoon een grindweg. De parking was gewoon het einde van de weg. De wandeling zelf was eerst door weiland. We passeerden koeien en schapen, maar voor de rest waren we helemaal alleen. Daarna volgende de duinen en uiteindelijk een zandstrand en de zee. Tijdens de wandeling zagen we een zeeleeuw uit het water komen. (correctie, gisteren hadden we ook zeeleeuwen gezien, niet fur seals). We zagen haar het strand op waggelen en zichzelf een heerlijk zandbad geven. Het was heel leuk om te zien. Op het einde van het strand waren er rotsen en hier lagen er ook te rusten. We wandelden terug naar de andere kant van het strand en hier was er een uitkijkpunt boven op een duin. Dit was een hoge duin en de beklimming was wel een beetje zwaar. Maar het zicht was wel prachtig. Het strand was ingesloten door hoge kliffen en achter het strand zag je de duinen die langzaam overgingen in weilanden.

    Na de wandeling hadden we flink honger gekregen en we besloten te lunchen op onze "parkeerplek". We klapten ons tafeltje en stoelen uit en warmden onze overschot van gisteren op. We waren omringd door weien met paarden, iets wat Steven wel apprecieerde.

    Na onze lunch reden we verder naar een volgende wandelplek. Deze plek was wat populairder en had een echte parking. Het eerste deel van de wandeling zagen we veel vogels en schapen. Daarna kwam de bezienswaardigheid. Twee heuvels die er wat als piramides uitzagen. Het gesteente was heel speciaal. Daarna volgden de duinen en terug de zee. Op dit strand zagen we ook weer zeeleeuwen, maar voor de eerste keer ook mannetjes. Deze zijn veel groter en hebben een dikkere neus/kop.

    Tegen de avond reden we terug naar onze eerste wandeling. Dit keer parkeerden we ons op de populaire parking. Deze was aan de top van het uitkijkpunt. We aten onze boterhammen met soep op de parking en daarna gingen we naar beneden naar het strand. Waarom waren we hier terug? Wel we konden hier bedreigde pinguïns zien die na een dag vissen terug aan land kwamen. We hadden geluk. Er was er een al uit het water en boven op een duin geklommen. We moesten op een vrij grote afstand blijven om het diertje niet te doen schrikken. Ze beschouwen ons namelijk als predator. Er was een vrijwiller ter plekke die wat info gaf. Door de verrekijker konden we de pinguin vrij goed zien. Na een hele tijd wachten kwam er een tweede pinguin uit het water. Dit was heel leuk, want nu zagen we hem over het strand waggelen. Het was een perfecte laatste avond in Otago Peninsula.
    Read more

  • Day107

    21-12 Chouffe

    December 21, 2018 in New Zealand ⋅ ⛅ 13 °C

    Ik heb Chouffe weg gegeven. Hij en Joep zijn zo'n goede match, beter dan hij en ik. Bitter zoet. Ik weet dat het goed is, ik heb het zelf verzonnen. En toch een beetje pijn.
    Als er mensen katten uit logeren willen sturen vanaf eind april ....... Ik zal het luik dicht doen 😉.
    Ik denk alleen dat ik van de zomer weer wil fietsen al is het lastig om zo ver vooruit te kijken.Read more

  • Day141

    Dunedin - Oamaru

    August 21, 2017 in New Zealand ⋅ 🌙 6 °C

    We found some cheap tickets for the Cadbury tour so thought that it would be rude not to go! The price to pay for them being so cheap is that we had to be there at 8:50am so it was a very early start.

    I knew this tour would be good when no sooner had it started we were given a little bag with some free chocolate! Our tour guide started by talking about the main chocolate bars that this particular factory makes and considering the chocolate addict that I am, I hadn't heard of hardly any of them! This is because the majority of what they make here doesn't even leave New Zealand. Their speciality are Jaffas which are a firm Kiwi favourite and apparently inspired by our Jaffa cakes. They don't look anything like a Jaffa cake though as they are round chocolate balls covered in a red candy, orange flavoured coating. They also specialise in marshmallow bars which include the 'Perky Nana' a banana marshmallow covered in chocolate, the 'Pinky' a strawberry marshmallow covered in caramel and chocolate and then the 'Chocolate Fish' which is a fish shaped marshmallow covered in chocolate. These Kiwis sure like their marshmallow. By the end of the tour we had a selection of these chocolates to try and if I'm honest marshmallow is completed overrated. If I have a chocolate bar and the majority of it is fluffy marshmallow I feel a bit cheated! Think I'll stick to the hard stuff.

    Our first stop was the sensory station. After a quick explanation of how Cadburys make their chocolate we were handed a small plastic cup and were let loose on the liquid chocolate train! It was only around 9:30am and we hadn't long had breakfast but that didn't stop us. You could choose from melted white, milk and dark chocolate and then choose some toppings to put on the top. We both went for half white and half milk chocolate with a sprinkling of pretzels! Whilst we were tucking into the chocolatey goodness a lady showed us how they tempered the chocolate to give it its shine. Our guide then took us to see the special machines (sugar pans) that coat the Jaffas and gave us a little packet to take home! This is where we also learnt that we missed the famous Cadbury Jaffa Race which is where 25,000 Jaffas are numbered and rolled down the steepest street in Dunedin (and the world). The owners of the first five Jaffas to reach the bottom win a prize.

    On the way into the factory we passed a giant purple silo which was our next and final stop. Here we got to see a ridiculously large 28 meter high chocolate fountain which, if nothing else was pretty cool to watch.

    After the tour we were still feeling very disappointed that we missed the Jaffa Race, so we decided to drive to Baldwin Street, the steepest street in the world to check it out. Well all I can really say is, it's a bloomin steep street that we felt obliged to walk up. At the very least I thought it may help burn off the significant amount of chocolate I had already eaten that morning. On the way up we could see the remnants of the many Jaffas that hadn't made it to the bottom of the hill. As we had been given a packet of Jaffas we thought that it would be rude not to roll one down the hill (only one mind as it is chocolate after all and we don't want to waste them). We watched it bounce down the hill, rebound off the curb and then land in someone's garden. We took that as our cue to walk back down the ridiculously steep hill and head back to the van.

    Turns out that you can achieve a lot in a day if you get up really early so as it still wasn't even midday and the sun was shining we headed over to the Otago Peninsula for a scenic drive along Portobello Road. It was a gorgeous drive. At the end we stopped for some lunch before heading back to Dunedin via Allan's Beach to see if we could spot some seals. On our short stroll along the beach we passed two seals sunbathing on the sand. They weren't bothered by us at all and were happily napping in the sun. They were pretty cute and it was cool to see them so close.

    Now on our Cadbury tour, the guide mentioned that the All Blacks were playing Australia on Saturday in Dunedin so after hours of pondering we decided to head to the ticket office to see if we could get tickets. It does involve keeping the van for an extra night and tickets are nearly $100 each but when else are we going to get to see the All Blacks play in New Zealand! We will just have to do a lot of Woofing (volunteering in exchange for accommodation and meals) when we get to Australia. The joy on Simons face when he came running back from the ticket office with two tickets was a picture!

    We then made our way to Oamaru which is around an hour north of Dunedin so that we could have a full day of exploring the next day.
    Read more

  • Day105

    19-12 Speciaal voor Karin

    December 19, 2018 in New Zealand ⋅ ☁️ 10 °C

    In Wanaka niet gezien trouwens.

  • Day77

    Portobello,Otago Halbinsel, bei Dunedin

    March 18, 2016 in New Zealand ⋅ ☀️ 18 °C

    Neues Quartier in Portobello auf der Otago - Halbinsel.
    Die Gegend ist sehr hügelig, viele Buchten und man glaubt es kaum, Seehunde, Pinguine und als Highlight Albatrosse. Hier gibt es die "königlichen" Royal Albatrosse, Spannweite bis zu 3m.Morgen machen wir auf Empfehlung der Vermieterin eine Bootsfahrt zu den Nistplätzen. Da die Vögel 80% ihres Lebens auf See verbringen muss man sich freuen wenn welche da sind. Dieses Jahr hat die Kolonie 26 Jungtiere die vor ca. 2 Wochen geschlüpft sind.
    Hoffentlich kann man nah genug ran.
    Heute Nachmittag waren wir im Besucherzentrum.
    Read more

  • Day78

    Magdalene: Kulturschock(s) Chile/NZ

    March 19, 2016 in New Zealand ⋅ ☀️ 21 °C

    Auch wenn wir vier Wochen in Chile waren,haben wir nur einen kleinen Einblick bekommen.Die Sprachschwierigkeiten trugen nicht dazu bei,dass wir jetzt Land und Leute wirklich kennengelernt haben ,aber wir haben natürlich unheimlich viel Eindrücke gesammelt.
    Nun in Neuseeland ist wirklich alles ganz anders -es ist eine Riesenumstellung.
    Michael freut sich ,dass er sich jetzt richtig unterhalten kann und ich beiss mir am Dialekt wieder die Zähne aus -ich muss mich schon echt zusammennehmen,dass ich überhaupt noch was sagen mag -aber ich lass mich nicht unterkriegen.

    Vieles ,was wir in Chile gesehen haben,war wirklich sensationell : Die Atacamawüste bei San Pedro ,Punta Arenas mit dem Torres del Paine Park und das kleine Dorf Caleta Charanal Aceituno fand ich auch traumhaft . Die Schiffstour zu den Walen und hinterher noch die unglaubliche Tierwelt auf den Felseninseln waren fantastisch .Das war etwas ganz besonderes,denn dieses Naturwunder wurde gar nicht so ausgeschlachtet.Nur ein paar Fischer hatten ihre Boote umgerüstet,um Touristen aufs Meer hinauszufahren. Als wir da waren ,war es eine ganz besondere Atmosphäre ,wir waren ganz allein auf "Hoher See" und das Meer war grau und träge und dann sah man die Blasfontänen der Wale .......Etwa zehn riesige Wale um uns herum ...herrlich. Ja und dann diese vielen Seehunde ,Seelöwen,Wasservögel (Pinguine -natürlich auch .....hihi)
    Als wir zurückfuhren ,schauten überall aus dem Wasser die Seehunde heraus ,das sah dermassen lustig aus ...... wir haben uns anschließend auf eine Café-Terasse gesetzt ,Enchaladas gegessen und gesagt "das ist wirklich der perfekte Platz "..... "und wie schön so etwas zu erleben, ohne dass so ein Rummel stattfindet ".
    Na und das Ende der Geschichte: genau in diesem Dorf sollen Bohrungen stattfinden ,um Bodenschätze zu fördern ,es wird ein großer Hafen angelegt und die Naturschützer und die Besitzerin unseres Ferienhauses sagten ,durch die Erschütterungen werden die Fische verschwinden und dann ist keine Nahrung mehr da für die anderen Tiere und das wars dann mit der Idylle ...

    Durch die Nord-Südausdehnung ist Chile riesig und wir sind durch Wüsten gefahren,die wirklich grau,grau und sonst gar nichts waren ...grauer Sand,graue Steine nichts was das Auge festhält,die einzige eher makabre Abwechslung waren Gedenksteine für Autofahrer ,die in der Wüste verunglückt sind auf schnurgerader Strecke -......die sind bestimmt eingeschlafen.......
    Und die Pampa oh je ,war ja mal ganz nett sie gesehen zu haben ,aber da wollte ich niemals wohnen !!!

    In Neuseeland ist alles ganz grün -die Pflanzen sind mediterran ,es ist eine sehr bunte Flora -alles wirkt sehr gepflegt ,da gibts Koniferenhecken ,die sind ...zig meter lang und sorgfältigst gestutzt-das würde meinen Schwager Frans freuen.Was beide Länder gemeinsam haben,sind die herrlichen ganz leeren Strände -aber schwimmen kann man vergessen : Zu kalt!
    In beiden Ländern merkt man ,dass es den Leuten gut geht .Aber hier in Neuseeland auf höherem Niveau...Die Preise sind in beiden Ländern wie bei uns in Deutschland -wobei ich den Eindruck habe ,dass das Essen im Lokal hier etwas teurer ist.Wir sind jetzt erst mal auf "Selbstkochen " umgestiegen-schmeckt jetzt aber auch wieder mal super ....nach so langer Zeit ...
    Sowohl in Chile ,wie in Neuseeland : Man weiss nie so genau, was man auf den Teller bekommt,wenn man bestellt hat. Ich hab manchmal das Gefühl gehabt ,das ich mir das Übelste auf der Karte ausgesucht habe ....
    Aber es gab auch freudige Überraschungen ........hatte dann meistens was mit frischem Fisch zu tun....
    In Chile trafen wir eine Frau unterwegs,die uns erzählte ,dass der beste Fisch und das beste Fleisch exportiert werden .So kam es uns auch in den Supermärkten vor.... .

    Also Vegetarier leiden da bestimmt an der Optik -es gibt riesige Fleischstücke,die verkauft werden,die sind gar nicht zurechtgeschnitten und sehen so komisch aus und Aufschnitt liegt auch in riesigen Haufen da ,aber ist immer das gleiche: Gekochter Schinken und noch irgend so ein Braten ..und das Ganze wird auch in riesigen Haufen gekauft .
    Obst ,Gemüse war immer super und überhaupt gibt es sonst rein alles aber in anderen Sortierungen. Süssgetränke und Fastfood nehmen in Chile einen großen Raum ein -überall die 2lFlaschen Cola.
    Wenn man in eine Drogerie geht ,um ein Shampoo zu kaufen ,das ist ein Aufwand als wenn man in der Apotheke auf Rezept einkauft.

    Die Supermärkte hier in Neuseeland sind ein Gedicht .Die Ware wird unglaublich gut präsentiert .Alles ist von besonderer Qualität...

    Wie sind die Leute so ?
    Also in Chile waren viele Leute richtig nett -ich weiss nicht warum,ob es an Michaels grauen Haaren liegt,wir haben oft die besten Zimmer bekommen ,man hat uns nach dem Essen noch einen Drink gebracht ,wenn man zwei Worte spanisch gesprochen hat ,dann wurde einem schon aufmunternd auf die Schulter geklopft...ich weiss nicht ,wie oft die Leute gefragt haben ,woher wir kommen und so ....hier in Neuseeland ist es anders .... ....die Leute wirken sehr selbstbewusst .....so ein bisschen "Wir sinds "nicht unfreundlich ,aber so richtig warm werde ich hier im Moment noch nicht ..... .Ich dachte immer die englischen Fernsehkrimis würden die Personen überspitzt darstellen ,aber ich bin mir nicht mehr sicher -ich glaub manche hier sind so ......
    Es gibt sie wirklich die Männer, die ihre Socken bis zu den Knien hochziehen und Frauen in Bequemsandalen und dazu weite lange Röcke.....(hoffentlich beisst Mimi Welch mir jetzt nicht den Kopf ab)
    Die Ladys in Chile waren da ganz anders drauf -wie die z.T. zum Strand gingen -bohhhh....und dann erst mal in Antofagasta :Also unglaublich viele tragen Pumps und dazu noch Plateausohlen -aber wie hoch !!!!Sie haben dafür eine Tapferkeitsmedaille verdient ....Ja andere Länder andere Sitten ,das merken wir jetzt ganz deutlich ,sicher ist noch niemand auf die Idee gekommen diese zwei Länder miteinander zu vergleichen,aber bei uns bietet sich das ja im Moment an ....Frag mich ,wie die uns wohl sehen,aber das werden wir höchwahrscheinlich nie erfahren ...
    Chile ist kein Schwellenland mehr ,aber der Unterschied von Stadt und Land ist unwahrscheinlich :wenn man so ein Wüstendorf sieht ,man braucht nur die Autos zu entfernen,vielleicht noch ein paar Pferde reinstellen ,dann könnte man annehmen ,man ist im 19.Jahrhundert ....ja und Neuseeland wirkt dagegen wie "Perfekt World "....
    So das wars -jetzt sammle ich wieder neue Eindrücke in Neuseeland und vielleicht revidiere ich schon nach ein paar Tagen meine ersten.....
    Read more

You might also know this place by the following names:

Dicksons Hill

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now