Malaysia
Kampung Kuala Tahan

Here you’ll find travel reports about Kampung Kuala Tahan. Discover travel destinations in Malaysia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

18 travelers at this place:

  • Day79

    Tag 79/80: Taman Negara (1)

    March 28, 2017 in Malaysia

    Mit vollgepackten Rucksäcken, jeder Menge Moskitospray und einem höchst motivierten Guide sind wir zum Trekking durch einen der ältesten Regenwälder der Welt aufgebrochen🕵
    Als Einstieg sind wir über Hängebrücken durch die Baumwipfel gelaufen (die echt weit oben waren!!) und dann per Boot noch eine Stunde stromaufwärts gefahren🌳🌴
    Im Dschungel haben wir dann viele Elefantenspuren gesehen, alles hat mit den Geräuschen von unglaublich lauten Insekten gesummt, alles war grün und riesig und selbst die Ameisen waren beängstigend groß🐾🐜🐛
    Nach vier Stunden waren wir am Ziel: einer Höhle von der Größe einer Kathedrale, die wir mit Stachelschweinen, handtellergroßen Skorpionen und kreischenden Fledermäusen geteilt haben (unsere Gastfreundschaft wurde also hart auf die Probe gestellt😜).
    Wir haben bemerkenswert gut gegessen und damit unsere Rucksäcke erleichtert😍 und nach einer Tour durch den gespenstisch dunklen Urwald sind wir wie drei Babys auf dem Höhlenboden eingeschlafen👼
    Read more

  • Day249

    Taman Negara

    May 26, 2017 in Malaysia

    Van een hypermoderne stad naar het oudste regenwoud ter wereld. Het verschil kon niet groter zijn! We verkenden de jungle via een nachtwandeling, we bezochten een lokale nomadische stam en we liepen op de 40 meter hoge canopy walkway.

  • Day27

    Djungel Adventure

    October 29 in Malaysia

    Heute stand Dschungeltrekking auf dem Programm. Ca. dreieinhalb Stunden lang ging es für uns - hauptsächlich bergaufwärts - durch den Dschungel. Nicht nur einmal erwähnte ich Cari gegenüber wie verdammt unsportlich ich mich fühle 😂😂. Als wir nach etwa eineinhalb Stunden den höchsten Punkt unsrer Tour erreicht hatten war ich wirklich komplett nass geschwitzt 😥. Das könnte natürlich auch an den über 30°C und den 90% - 100% Luftfeuchtigkeit liegen die hier herrschen 🤔🌡️💦. Danach ging es eine Weile bergab, bis wir schließlich zum Canopy Walk - ein 530 Meter langer und 40 Meter hoher Baumkronenpfad. Was ich allerdings nicht wusste; es handelt sich nicht um eine, sondern um 6 oder 7 Hängebrücken. Schon nach der ersten hat sich meine Höhenangst mal wieder bemerkbar gemacht und bei der vorletzten musste man auch noch Treppen nach unten steigen 😨. "Konfrontationstherapie" wie Cari es gerne nennt 😅. Danach war es nicht mehr weit zurück. Der restliche Tag verlief relativ entspannt. Nach einem super leckeren Essen fuhren wir mit dem Bus um 17:00 Uhr raus aus dem Dschungel und für einen Zwischenstopp über Nacht nach Jerantut.Read more

  • Day5

    Na het uitchecken met een taxi naar het verhuurbedrijf voor maar RM5. Eenmaal afgezet door de taxi geen naam te vinden van Hawk. Eerst even koffie gedronken bij Starbucks en toen op verder onderzoek uit. Bleek het in de kelder te zitten. De juiste verdieping vinden ging wel maar toen........uiteindelijk toch nog gevonden. Papieren ingevuld, auto voorgereden en de garage uit het drukke verkeer van KL in. Of liever gezegd eruit zien te komen. Geen GPS, alleen de routeprintjes van CJ. We moesten ook n tolpasje (Touch & Go) zien te kopen bij een Petronas of Shell station, hierop kun je een tegoed zetten en dan bij de tolpoortjes het pasje scannen. Is ons niet gelijk gelukt, de eerste 3 keer een bemand loket opgezocht. Onderweg alsnog de pas gekocht en opgewaardeerd. Niks stond een verdere voorspoedige reis meer in de weg zou je denken.
    Over een rit van ca. 4 uur hebben wij bijna het dubbele gedaan!!! Alle wegen en opties rondom Jerantut gezien, behalve die ene. Uiteindelijk om 18.40 uur op onze 2e bestemming aangekomen voor 2 nachtjes.
    Spullen uit de auto ons 'hutje in (back to basic) en een beetje bijkomen.
    Read more

  • Day4

    Kuala Lumpur deel II

    August 26 in Malaysia

    Vandaag met de metro naar Batu Caves vertrokken. Kost werkelijk niks, het 1e ticket was RM2,60 en het tweede RM4,60. Enige minpuntje van het toch zeer goede openbaar vervoer was een uur wachten op de overstap (vanwege werkzaamheden aan 't spoor).
    Wat een drukte bij Batu Caves, het blijkt ook een bedevaartsoord te zijn voor hindoes en op 31/8 is het ook nog eens een nationale feestdag (Merdeka Day), onafhankelijkheidsdag. Alle beeltenissen stonden in de steigers voor een nieuw laagje verf. Iets wat 1x in de twaalf jaar wordt gedaan. De 272 traptreden om bij de grot te komen vielen toch wel mee. Ook hier weer veel apen.

    Op de terugweg uitgestapt om de Chinese tempel en de oudste hindoe tempel van de stad te bezichtigen. Dit zit allemaal rondom Petaling Street, daar waar Moslims, Chinezen en Hindoes naast elkaar wonen met ieder hun eigen geloof.
    Wederom heerlijk gegeten voor RM44,30 dat is € 9,60 incl. een megafles lokaal bier.

    Vroeg in de avond de wandeling ingezet naar de KL Tower. We zien 'm staan vanaf ons hotel maar er heen lopen is nog wel 'n dingetje. Onderaan de voet van de toren gaat een shuttle bus. Die nemen we graag want er volgt een heel lang slingerend pad naar boven. De tickets die we in Nederland al gereserveerd hadden nog uitgebreid met een bezoek aan het skydeck. 360° uitzicht op Kuala Lumpur. Om ook de Petrtonas Towers verlicht te kunnen zien moest je in een enorme rij aansluiten. Niet gedaan want je kon ze niet mooi naast elkaar zien. Dus alsnog ook daar heen gewandeld voor een foto.

    We hadden geen zin om de metro trappen op te gaan voor de tijden dus het hele eind maar teruggelopen naar ons hotel.
    Read more

  • Day6

    Taman Negara

    August 28 in Malaysia

    Na het ontbijt op pad naar het Nationaal park. Voor RM1 vaar je naar de overkant van de rivier waar het park ligt. Taman Negara is het oudste regenwoud ter wereld, nog ouder dan de Amazone in Latijns Amerika. Het is maar liefst 4343 km2 groot en is een primair regenwoud. Er is dus nog niet gekapt. Op Maleisisch Borneo is dat al wel het geval.

    In het park meld je je voor een vergunning voor je fotocamera en mobiele telefoon. Je betaalt RM10 om foto's te mogen maken. Er staat een boete op van RM100.000 als geen vergunning kunt tonen. Word je schuldig bevonden dan kun je ook voor 3 jaar de cel in.

    We kopen ook een ticket om de langste canopy walkway ter wereld te kunnen lopen. Deze luchtbrug hangt op 45 meter hoogte en is 500 meter lang. Onderweg zien we prachtige natuur. Een enorme diversiteit van bomen en planten, de een nog mooier van kleur als de ander. Gigantisch hoge bomen met indrukwekkende stam. Luchtwortels overal, maar ook heel veel paddenstoelen/zwammen. Na deze track nog een tweede gelopen, de Lubok Simpon, deze ging naar de rivier en weer terug naar het park. Na deze kilometers terug naar de overkant voor een late lunch bij een van de drijvende restaurantjes. Daarna een boot gehuurd en een stuk stroomopwaarts gevaren. Na deze boottocht een verfrissende douche genomen. De luchtvochtigheid is enorm en binnen no-time ben je kleddernat.
    Ook voor ons avondeten naar de waterkant gegaan. Om 20.30 uur hadden we een night trail met gids. Dus weer overgevaren en dito hoeveelheid trappen op en af gegaan. Het kan hier tijdens de moesson wel twee weken achter elkaar regenen en dan kan het waterpeil zo maar vier meter hoger zijn!

    Gewapend met een lange broek, dichte schoenen, een zaklamp en telefoon de donkere jungle in. De gids heeft ons allerlei insecten laten zien (die ik liever niet zou willen zien trouwens) zoals een joekel van een grasshopper, een gigantische wandelende tak (15cm) verschillende spinnen, ook een Tarantula, een schorpioen, waanzinnig grote mieren en een leger termieten. Ook heeft hij ons gewezen op de verschillende geluiden van o.a. krekels, kikkers en vogels.
    Na ruim een uur in het donker weer terug naar de waterkant om voor een laatste keer naar de overkant gebracht te worden. Een bezoek meer dan waard!
    Read more

  • Day356

    Overleven in de jungle

    August 7, 2016 in Malaysia

    Nadat we ons verblijf met nog een dagje verlengd hebben (geen seconde spijt van, wat een top plek!) gaan we dan toch eindelijk op pad om de rest van Maleisië te ontdekken. Als we 's ochtends om 7 uur willen vertrekken komen Chris en zijn vrouw nog even zelfgebakken muffins brengen. Ongelofelijk lief, niet normaal (bijna een beetje té.. haha!).

    Op naar de jungle. We nemen de bus en boot naar het dorpje Taman Negara, waar we afgesproken hebben een drie-daagse jungle trek te doen met drie anderen. We gaan met alleen een gids en het is de bedoeling dat we de massa -grotendeels afkomstig uit Nederland- ontwijken en de minder bekende plekken gaan opzoeken. We hebben geen flauw idee wat we moeten verwachten maar de mensen zijn leuk, het is goedkoop, en we zijn inmiddels wel het en ander gewend.

    De volgende ochtend pakken we onze backpacks in. Het is even schrikken als we zien wat we allemaal moeten meenemen. Voor iedereen een matje, slaapzak, eten voor drie dagen en heel veel water. Heel wat kilo's. Maar gelukkig is de stemming goed. Met Fai en Erik uit Amsterdam, David uit Duitsland en onze goedlachse gids Ajip hebben we een gezellige groep.

    We lopen door de snikhete en vochtige jungle terwijl Ajip hier en daar wat bijzondere planten of bomen aanwijst. Op wat olifantenpoep na zien we weinig spannende dieren. Hoewel het in vergelijking met ons avontuur in de amazone allemaal niet heel spectaculair is, voelt het goed om de drukke stad en de toeristenmassa (onvermijdelijk, het is hoogseizoen) achter ons te laten.

    Aan het einde van de middag bereiken we de 'four steps' waterfall, en we zoeken een mooi plekje uit om ons kamp op te slaan. We kiezen voor een idyllisch strandje aan de rivier. Eigenlijk is het niet toegestaan om hier te kamperen maar het is er prachtig, een stuk sfeervoller dan de lelijke campsite even verderop. Eerst nemen we een duik in het heldere water van de rivier en proberen we de 'natural whirlpool' uit. Het voelt fantastisch na de lange tocht met onze zware backpacks.

    Nadat we heerlijk gekookt hebben (oké, vooral Ajip) zetten we onze tent op, niet meer dan een zeiltje dat tussen de bomen is gespannen. We kletsen nog wat na, tot ik in de verte ineens lichtflitsen zie. Onweer. We zijn een beetje bezorgd want we kennen de gevaren van flash floods waarbij rustige stroompjes binnen no time veranderen in woeste rivieren door een regenbui ergens stroomopwaarts. Maar omdat het onweer ver weg lijkt te zijn en het nog altijd droog is besluiten we het erop te wagen. Wel zijn we zo verstandig een stok dichtbij de oever van de rivier te plaatsen om in de gaten te kunnen houden hoe snel het water stijgt.

    Een uur later begint het hard te regenen. Iedereen lijkt moeite te hebben om de slaap te vatten en we kijken allemaal angstvallig naar de stok. Geen verandering. Een uurtje later maakt Ajip ons wakker. Kunnen we toch alvast onze spullen inpakken? Er is nog altijd geen verandering maar we moeten voorbereid zijn. Nadat we onze spullen hebben ingepakt vallen we weer in een oppervlakkige slaap terwijl Ajip bij het haardvuur vecht om zijn ogen open te houden.

    Dan gaat het ineens heel snel. "Wegwezen!" schreeuwt Erik. Het water stroomt al onze tent binnen en stijgt zienderogen. Ik geloof mijn ogen niet. Tijd om onze spullen bij elkaar te zoeken hebben we niet. Rennen! Binnen tien seconden zijn we met onze backpacks naar boven geklauterd, naar hogere grond. Ajip probeert nog te redden wat er te redden valt terwijl hij tot zijn middel in het water staat. Ongelofelijk, het water is in een minuut tijd meer dan een meter gestegen! Trillend van de adrenaline nemen we de schade op. Iedereen oké? We zijn ons kapot geschrokken.

    Midden in de nacht lopen we met al onze spullen door de jungle naar de campsite. Ik loop voorop en ondanks de enge momenten even daarvoor denk ik vooral aan de luipaarden en andere dieren die hier in de jungle leven en juist 's nachts actief zijn. Brr. Als we de campsite bereiken zijn we veilig. Dat onze dunnen matjes nul comfort bieden op de betonnen ondergrond, en dat onze slaapzakken door en door nat zijn, maakt niet uit. We zijn nog nooit zo blij geweest met een dak boven ons hoofd!

    Het klinkt misschien allemaal een beetje overdreven (kom op nou, bang voor een beetje water?!) maar het was ontzettend eng. De volgende ochtend zien we dat het water wel twee meter hoger stond dan normaal. Ik heb water nog nooit zó snel zien stijgen, en ook Ajip gaf toe dat hij nog nooit zoiets meegemaakt had terwijl hij als gids zeer ervaren is. Doodeng, maar het is gelukkig allemaal goed gegaan!

    De volgende dag gaan we na een ontbijtje van ansjovis met rijst en ei (heel normaal hier in Maleisë) weer op pad. Al snel komen we erachter dat de regen van de afgelopen nacht nog een cadeautje voor ons heeft achtergelaten: Bloedzuigers! Het lijken net onschuldige regenwormen maar dan weten ze feilloos hun weg te vinden via je kleding naar je liezen en oksels waar ze zich volzuigen met je bloed. Brr.. Om de zoveel tijd moeten we weer even stoppen om alle bloedzuigers van onze schoenen en huid te halen, gelukkig doet het geen pijn.

    Als we ongeveer halverwege ons traject door de jungle zijn, horen we achter ons iemand roepen. Vreemd, we zijn sinds de waterval niemand meer tegengekomen. We zijn de enige groep op deze route. Dan verschijnen achter ons twee jonge Franse tieners, een jongen en zijn zusje, het meisje niet ouder dan 14 jaar. Ze blijken tijdens een simpel wandeltochtje hun ouders te zijn kwijtgeraakt en hebben sindsdien zoveel uren gelopen dat ze hopeloos verdwaald zijn. Ze hebben geen water, geen eten en niets meer dan de kleren die ze op dat moment dragen.. Ajip vertelt ze dat ze te diep in de jungle verzeild zijn geraakt om nog voor zonsondergang de bewoonde wereld te kunnen bereiken. Ze moeten nog minimaal vier uur lopen en het is al halverwege de middag, en dat is ervan uitgaande dat ze onderweg geen fouten maken. Er zit niets anders op, ze moeten met ons mee.

    We lopen verder door de jungle terwijl we omstebeurt checken of we écht geen bereik op onze telefoon hebben. Tevergeefs. Vlak voor we onze kampeerplek voor de nacht bereiken -een open plek in het bos- moeten we nog een rivier oversteken. Op onze blote voeten en met onze tassen deels op ons hoofd waden we door de rivier. Avontuur jongens, haha!

    Terwijl Ajip en Erik alweer druk bezig zijn met het spannen van het zeil begint de rest vast aan het snijden van de kool en wortels voor in onze curry. Joyce is nog steeds niet helemaal lekker en ook Thomas voelt zich zwakjes sinds de ansjovis van die ochtend. Ik moet denken aan hun ouders, die vre-se-lijk bezorgd moeten zijn nu de duisternis langzaam valt en hun kinderen nog steeds niet terecht zijn. Het moet een van de ergste dingen zijn die je als ouders kunt meemaken. Maar er is niets wat we kunnen doen.. Zo diep in de jungle heeft niemand van ons bereik en er is geen levende ziel in de buurt die we kunnen waarschuwen. Er zit niets anders op dan wachten tot het weer licht wordt en er maar gewoon een gezellige avond van maken met z'n allen. De tieners zelf (ik ben hun namen vergeten, wat erg!) lijken overigens niet echt onder de indruk van de ernst van hun situatie. Ze lachen wat en lijken niet te beseffen dat ze zijn ontsnapt aan een nacht alleen in de snikhete jungle -zonder water!- en ongelofelijk veel geluk hebben gehad dat ze ons zijn tegengekomen.

    De volgende ochtend roosteren we toast boven een vuurtje en dan gaan we weer op pad. Na een uur of vier lopen bereiken we de rivier vanaf waar we weer terug zullen varen naar Taman Negara. Hier stuiten we op een parkranger. De parkranger gelooft zijn ogen niet als hij ziet wie we bij ons hebben. Gisteren zijn de hele middag verschillende teams op zoek geweest naar de kids, zonder resultaat.. De enige hoop die ze hadden was dat ze uiteindelijk een groep zouden moeten tegenkomen, als ze tenminste op het pad zouden blijven. Gelukkig zijn ze weer terecht!

    Die middag als we aanmeren bij het dorpje zien we ze voorbijlopen met hun ouders. Arme ouders. Ze lijken nog altijd niet van de schrik bekomen te zijn, wat een nachtmerrie! Wij maken ons na een bedankje van hun kant snel uit de voeten. We zijn uitgeput en verschrikkelijk smerig. Tijd om even bij te komen van alle gebeurtenissen van de afgelopen drie dagen, én tijd voor een douche. Een avontuur was het zeker!
    Read more

  • Day88

    Dschungeltour Taman Negara

    October 16, 2016 in Malaysia

    Durch zwei andere Backpacker haben wir über einen Dschungel erfahren, der mit stolzen 130 Millionen Jahren der älteste Dschungel der Welt ist. Damit war klar, wir müssen dorthin. Mit den beiden ging es dann gemeinsam los, erst mit dem Minivan und die letzten drei Stunden mit einem Longtail über den Fluss nach Taman Negara. Danach waren wir gut geschlaucht, vorallem wegen dem extremen Klimawechsel von knapp 18°C in den kühlen Bergen in die 40°C heiße Tropenhitze zurück. So heiß war es wirklich nirgends vorher. Das merkten wir vorallem heute bei unserer Dschungeltour. Zu viert ging es auf eigene Faust in den dichten Dschungel, wo wir über den canopy Highwalk (Hängebrücken in 65m Höhe) liefen und uns dann weiter in den Dschungel durch schlugen. Durch extremes schwitzen war es super anstrengend, ich weiß garnicht wie es möglich ist so viel zu schwitzen..
    Auch war es ganz schön aufregend wenn man vorher von den ganzen Tieren, wie Tigern, Schlangen, Tapire, Affen usw gehört hat. Davon haben wir sogar einige gesehen. Bunte Giftschlangen, gestreifte Spinnen, Affenfamilien, mehrere Varane, ein Tapir und viele viele große Ameisenstraßen.
    Fast hätten wir uns verlaufen, da die Wege nicht ausgeschildert und zugewuchert oder Bäume im weg lagen.
    Auf dem Rückweg badete Anna noch im Fluss, wenn auch mit Vorsicht vor Varanen und Krokos...
    Ein toller Tag, der in Erinnerung bleiben wird. Morgen geht's weiter nach George Town (Penang), wieder zu viert, wo wir hoffentlich der Dschungelhitze etwas entfliehen können.
    Read more

  • Day5

    Taman Negara

    June 15, 2016 in Malaysia

    Heute geht's weiter nach Taman Negara, ein Nationalpark im Zentrum des Landes, und mit 130 Millionen Jahren der älteste Dschungel der Erde. Dafür fahren wir erst gut 3 Stunden mit dem Bus, dann nochmal 3 Stunden auf einem Boot (Floß trifft es wohl besser). Dabei werden wir richtig durchgebraten, und nach 30 Minuten dröhnt uns schon der Schädel von der Sonne. Wir halten aber trotzdem tapfer durch und kommen dann im Dschungel-Dorf an, wo wir uns auf die Suche nach dem Guesthouse machen. Sehr schlicht und einfach, aber wenigsten ein eigenes Bad.
    Kurz frisch machen, dann startet auch schon der Night Walk in den Dschungel. Hauptsächlich sehen wir alle möglichen Insekten, Ameisen, Spinnen, Tausendfüßler,... aber auch eine Schlange, Skorpione und ein Hirschferkel. Und das alles wenige Meter neben unserem Schlafplatz.
    Read more

  • Day7

    .... me vs millipede

    June 17, 2016 in Malaysia

    ... Die Nacht war höllisch ...
    Gegen 2 Uhr spüre ich ein Zwicken am Oberschenkel, aus Gewohnheit fahre ich mit der Hand darüber, ich ertaste ein großes festes Etwas und springe aus dem Bett. WAS WAR DAS??? Also wecke ich Manuel, der glaubt mir natürlich kein Wort; ich hätte mir das eingebildet. Aber er stellt sich trotzdem neben mich vor das Bett und beobachtet (anheben trauen wir uns beide nicht, wir wollen gar nicht wissen, was da noch so schlummert). Dann, qualvolle 30 Minuten später, ist der Übeltäter tatsächlich so frech und stolziert einmal quer über das Bett. Wir sind erstmal so perplex und reagieren gar nicht, bis er wieder unterm Bett verschwunden ist. ... gut, immerhin wissen wir jetzt, es war ein fieser Tausendfüßler, schwarz, ca 20 cm lang. Also mit Schlappen bewaffnet wieder warten, vielleicht taucht er ja nochmal auf. Und wieder 30 Minuten später haben wir Glück, wenn man es so nennen kann. Er dreht wieder seine Runde übers Bett, wir schubsen ihn runter und erschlagen ihn tapfer (OK, Manuel erschlägt ihn). Dann machen wir noch ein Foto, die Dinger sollen ja oft giftig sein, schauen nochmal den Biss an, der zu der Zeit wie ein Wespenstich aussieht, und .. ja ... was nun. Ins Bett legen? Geht gar nicht... Rausgehen? Nachts in den Dschungel? Geht auch nicht. Also erstmal lange Klamotten anziehn, Klima runterdrehn und zum Glück ist Fußball EM, und Deutschland spielt sogar. Zeit passt auch, 3 Uhr nachts Ortszeit. Leider können wir keinen Livestream mit Bild finden, aber immerhin funktioniert das deutsche Radio übers Netz. Und so geht die Nacht dann auch irgendwie rum... zum Glück die letzte hier.Read more

You might also know this place by the following names:

Kampung Kuala Tahan, Куала-Тахан

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now