Mongolia
Övörhangay

Here you’ll find travel reports about Övörhangay. Discover travel destinations in Mongolia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

14 travelers at this place:

  • Day35

    17th Jun 2018 June
    Today we have an early start as we head to Mongolia's earliest capital, Kharkhorin (otherwise known as Karakoram or Charchorin). Our first stop on the way to Kharkhorin will be at the Kultigen monument. This massive stone tomb was built in honour of a Turkic prince and warrior killed in a nearby battle. We then continue on a fairly short drive to Kharkhorin. Kharkhorin was famed throughout Asia at the capital of the Mongol Empire. We will visit the ruins of the old city, the Erdene Zuu monastery, and other historical monuments in the area. In Kharkhorin we will stay in a ger camp.

    05.00h:
    Unser Ofen wird von unseren mongolischen Gastgebern eingeheizt.

    08:10h:
    Wir starten im Regen. Entsprechend chaotisch geht es im truck zu. Meine Outdoorhose erweist sich als nicht regenfest.

    10:30h:
    Wir haben das Museum beim „Kultigen monument“ besucht. Nice ... Mittlerweile sind wir auf einer Höhe von 1.400 Meter. Neben mir sitzt eine Amifrau zum Abgewöhnen die seit 3 Stunden einen Dauermonolog führt. Bin mir nicht sicher, ob die schon mitbekommen hat, wo wir sind. Früher wäre mir das gewaltig auf die Nerven gegangen. In einer so großen Gruppe gibt es naturgemäß Typen mit denen man spontan klarkommt und andere die man einfach ignoriert.

    12:40h:
    Wir sind schon seit einiger Zeit off-road und versuchen unseren Weg zu finden. Die andere Amifrau mir gegenüber hört sich auch gerne reden. Heidi hat die Kopfhörer auf. Ich habe auf Durchzug geschaltet. Heidi ist mir gegenüber im Vorteil. Sie nickt immer freundlich und tut so als wenn sie alles verstanden hat. Ich verstehe leider alles.

    14:45h:
    Wir besichtigen “Erdene Zuu monastery”. Das ist in der Tat ein gewaltiges Bauwerk. Hier findet man Baustile auch aus China und Tibet. Alles wirklich sehr beeindruckend.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

  • Day35

    We will visit the ruins of the old city, the Erdene Zuu monastery, and other historical monuments in the area. In Kharkhorin we will stay in a ger camp.

    19:00h:
    Ich bin eingeteilt in das “cocking team 2”. Wir haben in Kharkhorin in diversen local markets für übermorgen eingekauft. Es war faktisch nicht möglich das uns zugeteilte “kitty” Geld komplett auszugeben. Parallel war noch das cocking team 1 unterwegs, um für morgen einzukaufen. Unser local guide war ständig an unserer Seite, um als Dolmetscher zu fungieren. Wir sind dann gegen 19:00 im “ger camp” angekommen. Glücklicherweise ist jetzt auch das Wetter wieder sehr freundlich. Die Stimmung in der Gruppe ist tiefenentspannt. Heidi ist in der Zwischenzeit mit einem Teil der Gruppe auf einen Hügel gewandert, wo sie einen tollen Ausblick in diese faszinierende Landschaft genießen kann. Ich genieße mir ein Bierchen in der herrlichen Abendsonne.

    23:00h:
    Wir hatten noch eine originelle Musik-und Tanzpräsentation im Restaurant des ger-camps gehabt. War zwar nicht so spektakulär wie in Ulaanbaatar, aber dennoch gut. Gegen 22:00 haben die Mongolen unseren Ofen angefeuert.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

  • Day38

    De tour wacht op niemand! (Part I)

    September 22, 2015 in Mongolia

    De flipperkast en de duur van onze reis naar Moncho heeft erin gehakt. De eerste dag is een dag van stilstaan en bijkomen. Stilstaan gebeurt met een niet te controleren kracht. Je kan er niet aan ontsnappen. Schitterend landschap, een kudde van 300 geiten, wat paarden, nieuwsgierige honden en een totaal gebrek aan communicatiemogelijkheden met Moncho. Al deze elementen zorgen ervoor dat in het nu zijn met alles wat je meedraagt direct plaatsvindt.

    Tot nu toe waren we enkel Ulanbataar gewend als Mongolie. De stad die de helft van haar inwoners telt. En nu is die indruk 180 graden gedraaid. Met de seconde voelen we ons meer thuis in deze harmonie van natuur. Waar de Mongool en wij ook een plek hebben om die harmonie te bewaren. Wat ons sowieso direct opvalt is hoe hard het leven op het platteland is. Als de zon schijnt dan vreten de zonnestralen diep in je huid. Als het waait is het zo ijzig dat je direct al je beschikbare lagen zoekt en aantrekt. Temperatuurverschillen van overdag 20 graden en 's nachts onder het vriespunt is standaard. Dit al meemaken op de eerste dag verklaart direct de verweerde koppen van de familie van Moncho.

    De tijd is relatief en niet in het bewustzijn. De zon glijdt gemoedelijk in een mooie boog van oost naar west. Als de zon eenmaal onder is dan volgt een duidelijke activiteit van het leven buiten: 'Hout halen en zo snel mogelijk in je oven laden en aansteken.' Binnen een fractie ben je koud tot op het bot en is de nacht meer overleven dan bijkomen. De ger is het huis van het nomadisch bestaan van de mongolen. Elke ger heeft zijn eigen indeling en versiering. Toch zijn er, al lerende onderweg, standaarden te bespeuren. Allereerst al het hout is Oranje. Elke ger heeft een buddha altaar. Een minikeuken aan de rechterzijde. Alles is zo lean mogelijk ingericht. Het is de groeimarkt van IKEA zou je kunnen bedenken. De ger is rond en centraal in het midden staat de houtgestookte oven. De radius betreft ongeveer voor de familieger, de mainger, 4 a 5 meter. De hoogte is maximaal 2,5 meter en dan loopt het schuin af naar de buitenste ring tot ongeveer 1,20 meter. Het ziet er uit met een beetje fantasie als een tefal 10 liter pan zonder handvatten. In die meters moet dus alles gebeuren. Van slapen tot koken. Van tv kijken tot yakwodka produceren. Van de baby verschonen tot touristen verzorgen.

    Moncho is onze gids. Zijn naam betekent platte neus. Hij kijkt wat guitig uit zijn diepdonkerbruine ogen. Hij is blij, nieuwsgierig en een beetje stout. Morgen gaan we op pad. Moncho komt ons uitleggen wanneer we gaan. Met geduld. Handen en voeten. En wat hulp van een gids van een andere groep die is gearriveerd weten we onze vertrektijd. 11.00 uur. Dan gaat het beginnen. Samen op een paard. Met een niet engelstalige gids op pad over de mongoolse hoogvlakte. We hebben er zin in. Eerst nog de nacht. De kou trotseren. Als mummies ingepakt in onze slaapzak dooft het vuur langzaam en neemt de nacht het over.

    'Goodmorning,' een olijke Moncho brengt ons ontbijt. 'Twenty minutes,' gevolgd door een grote glimlach. Dat is ongeveer het Engels vocabulaire dat we kunnen gaan verwachten de komende tijd. De nacht was waanzinnig koud. De volgende nacht moeten we maar met volledige bepakking de slaapzak inkruipen. En dat zonder douche voor een dag of zes. Wat een vooruitzicht. Terug naar de natuur is langzaam een nieuwe geur-identiteit opbouwen.

    Eenmaal genesteld op ons zadel schrijden we langzaam en bijna geruisloos door een waanzinnig landschap. We rijden in een soort karavaan. Achter elkaar. In stilte. Alleen en toch samen. Glooiende vergezichten en uitgestrekte groene velden is voor vandaag ons bewegend decor. We worden gevolgd door een hond. Die bij navraag bij Moncho niet bij ons hoort. We passeren wat gers, yak-, paarden- en geitenkuddes. Boven ons circuleren de koningen van de lucht. Op de thermiek bewegen de roofvogels met flinke spanwijdte zeer gecontroleerd door het luchtruim. Ons doel voor de dag is het bereiken van de grens van ander landschap. Eigenlijk stappen we vandaag van het ene schilderij in het andere schilderij. Zachtjes. Berustend. En telkens gevolgd door de hoeven die voornamelijk de decibellen produceren die ons bewust maken dat geluid vandaag onze metgezel is. Moncho roept af en toe 'Are you good?' Die wij steevast beantwoorden met: 'Yes, we are good!' Langzaam doorbreken we de ruis in communicatie en verbinden we intuïtiever met elkaar. Taal blokkeert eigenlijk 'echt' contact. Alleen dit is al gaaf om langzaam te gaan voelen om ons bewuster van te worden. Wat daarbij helpt is een ijsbreker tijdens de lunch. Doordat we onze eigen lunch moesten faciliteren hadden we 24 gekookte eieren bij ons. Die we ook konden delen met Mocho. Aangezien landbouw lastig is in dit grillige droge landklimaat zijn eieren schaars. Waardoor Moncho niet hoefde na te denken om deze aanreiking gretig aan te nemen. Mijn opa had vroeger een truc om je ei te pellen. Je pakt een gekookt ei in je rechterhand en met overgave en zonder enige vorm van aarzeling breek je het op je voorhoofd. Soms werd het voorhoofd van de schooiende hond ook gebruikt als eibreker. Dit uiteraard tot grote hilariteit bij de aanwezige gasten. Uiteraard was deze truc bijzonder geslaagd bij Moncho. Schuddebuikend kon hij zijn lachen niet onderdrukken. Mijn opa's truc was de eisbreker en het begin van een koosnaam: 'Oendoek, ei in het Mongools.' Uiteraard kon Moncho niet achterblijven en brak weliswaar in twee keer ook een ei op zijn hoofd. Gevolgd door een lachorkest van twee Hollanders en een Mongool. Na de lunch sprak Moncho wederom 'twenty minutes, we go!' Gevolgd door te gaan liggen onder een boom voor wat schaduw en een rots als kussen. Moncho bestrijdt de dinnerdip door te tukken. Ons restte niets anders dan wachten tot de tijd weer rijp was om onze stappen te vervolgen.

    Na de dipbestrijding voltrok onze reis. Langzaam verandert het landschap om ons heen naar moeilijkere ondergrond. Het gebruik van paarden als vervoersmiddel wordt hiermee duidelijk. Het pad is directer en gaat frequenter op en neer. Met een langzaam dalende zon bereiken we onze eerste overnachtingsplek. Eerst nog de paarden ontladen en ze voorzien van lekker voedzaam gras en onze billen kunnen gaan genieten van wat welverdiende rust. Gebruikelijk bij het betreden van een ger is dat de yakmelk en koekjes binnen 10 seconden worden voorgeschoteld. Zo ook nu. Binnen een mum van tijd worden we volgepropt met zuivel en snacks gevolgd door stilte en elkaar onderzoeken. Na een minuut of vijf pakt een moeder haar baby ontbloot haar borst en voorziet haar kind van energie. Dit gebeurt met zo'n vanzelfsprekendheid die ik in Nederland niet herken. Daarin is kuisheid toch voornamelijk het adagium. Het leven buiten is onbeschrijflijk fascinerend. Het weer is buitengewoon grillig en zwaar te verduren voor onze fijne westerse huid. Scheiten doe je buiten. Op een gat met wat planken. De ruimte tussen planken is maximaal 20 centimeter. Het is primitiever dan de Russen het faciliteerde. Broek naar beneden, hurken maar en stort je shit in het donker. Dit kan gebeuren onder een waanzinnige sterrenhemel en wat nieuwsgierige yaks. Het leven stopt tussen half tien en tien. Je beweegt mee met het ritme van de zon. Dit betekent dat wij nu goed voorbereid volledig ingepakt rond tien uur ons licht laten doven.

    Dag twee brengt ons naar de Eight lakes. Dit is een avontuurlijke tocht waarbij we een berg op onze paarden moeten trotseren. Je merkt aan de paarden dat ze voet voor voet zeer bedachtzaam hun weg zoeken tussen de rotsen, boomwortels en flink stijgende en dalende ondergronden. Paarden zijn van nature vluchtdieren en dat betekent dat het paard elk moment kan schrikken en er vandoor kan schieten. Bij het bestijgen van de berg roept Moncho ineens: 'Quick, quick!' Snel wordt duidelijk waarom. Er treedt een groep vol bepakte yaks ons tegemoet. De potigheid en oerkracht straalt van de beesten af. Er komt geweld op ons af en Moncho is er niet helemaal gerust op hoe zijn paarden gaan reageren. Marleen en ik kijken gefascineerd en gebiologeerd naar de omtrekkende bewegingen van de yaks. Het zijn namelijk enorme bange poeperds. Met opengesperde en met een schichtige blik in de ogen passeren deze oerbeesten ons de smalle steile helling. Het is alsof een passage uit the lord of the rings ons onderdeel van dit moment maakt. Wat een fantastische ervaring en natuurlijk hebben onze paarden zich keurig staande gehouden in dit onberekenbare moment van kruisen.
    Read more

  • Day76

    Charchorin, ancient capital

    September 19, 2015 in Mongolia

    So, die vorletzte Nacht der Tour ist vorbei. Heute ging es nochmal zur ehemaligen Haupstadt des Landes. Hier besuchten wir eine erstaunliche Tempelanlage.

    Nach den vielen Tagen im Van und in den Zelten der Nomaden freuten wir uns alle so langsam aber sicher auf ein richtiges Bett. Aber wir waren auch alle sehr wehmütig diese wundervolle Landschaft hinter uns zu lassen.

    Wir hatten eine tolle Gruppe, alle im gleichen Alter und es gab immer gute Stimmung. Die Abende verbrachten wir oft mit Spielen, Karten, Werwolf usw...

    Am letzten Abend besuchten wir nochmal eine Nomadenfamilie und es gab die traditionellen Riten, saurer Käse und gegorene Milch. Ein letztes Mal.
    Read more

  • Day71

    Orkhon Valley

    September 14, 2015 in Mongolia

    Und weiter ging die Reise durch die Mongolei, die landschaftlich und kulturell soviel zu bieten hat. Wusstet ihr, dass es drei Sportarten gibt, die einen Mongolen erst zum Mongolen machen?! Bogenschießen, Wrestling und Reiten!

    An diesem Tag haben wir die Wüste und somit den Süden der Mongolei verlassen und fuhren weiter in die zentrale Mongolei. Im Orkhon Valley werden wir einige Tage verbringen.Read more

  • Day25

    Kharakhorum - Erdene Zuu Kloster

    August 18, 2017 in Mongolia

    Vom ersten Camp ging es weiter in die ehemalige, von Dschingis Kahn ernannte Hauptstadt des mongolischen Reichs, Kharakhorum.

    Dort befindet sich auch das Kloster Erdene Zuu, welches aus tollen und schmuckvollen Gebäuden besteht, umgeben von einer riesigen Klostermauer.

  • Day25

    Khuushur - Frittierte Teigtaschen & Co

    August 18, 2017 in Mongolia

    Zum Mittagessen gab es mit Fleisch gefüllte, frittierte Teigtaschen. Dazu Krautsalat und Tee mit Milch.

    Als laktoseintoleranter Vegetarier hat man es in der Mongolei definitiv sehr schwer. Gemüse wird oder wurde als "nicht gesund" angesehen (das habe ich zumindest gelesen). So ziemlich alle Gerichte enthalten Fleisch (häufig Schaf-/Lammfleisch) und die Vielseitigkeit von Milch wird hier auf die Spitze getrieben: Airak (fermentierte Stutenmilch 6% alc), Mongolischer Vodka (sieht aus wie Vodka, schmeckt leicht nach vergorener Milch), Milchrahm als Brotaufstrich (Öröm) oder steinharte Platten aus getrocknetem Quark (Aaruul), an denen man sich problemlos die Zähne ausbeißen kann...

    Wer den Geschmack von Lammfleisch nicht mag, sollte hier besser Vegetarier sein 😉
    Read more

  • Day41

    Zentralmongolei - Karakorum

    August 16, 2017 in Mongolia

    Tag 8

    Wir folgen dem Orkhon um zur früheren Hauptstadt Karakorum zu kommen, die uns einen tieferen Einblick in die Geschichte der Mongolei bietet.

    Erdene Zuu Khiid, das erste buddhistische Kloster der Mongolei wurde 1586 gegründet und zu Stalins Zeiten bis auf 3 Tempel zerstört. Doch schon davor war Karakorum bekannt. Chinggis Khan ernannte es zum Zentrum seines Reiches. Aber schon 40 Jahre später verlegte sein Sohn die Hauptstadt nach Peking.

    Noch heute ist wenig bekannt über die vergangenen Zeiten dieser Gegend, jedoch lassen die jüngsten Ausgrabungen erahnen, welche Schätze hier noch vergraben liegen. 2011 erst wurde ein Grab mit einem grossen Goldschatz entdeckt. Wir sind dann mal auf Schatzsuche ;-)
    Read more

  • Day40

    Zentralmongolei - Orkhon Wasserfall

    August 15, 2017 in Mongolia

    Tag 6 und 7

    Je länger wir unterwegs sind, desto holpriger werden die Straßen, wir werden im Auto hin und her geschüttelt und kommen gefühlt in kaum mehr als Fußgeschwindigkeit voran. Dazu ist unterwegs noch ein anderes Auto beim Überqueren eines mini Bächleins stecken geblieben - Africa reloaded :-)

    Ziel ist der Orkhon Wasserfall im gleichnamigen Nationalpark, mit etwas über 20m der höchste der Mongolei. Die Landschaft stellt sich als fantastisch heraus, die Klos als der bisherige Tiefpunkt unserer gesamten Reise und verdienen diesen Namen nicht wirklich... Leider scheint die Müllentsorgung hier auch nicht wirklich zu funktionieren.

    Da wir am ersten Tag recht spät ankommen gehen wir es erst mal entspannt an und begeben uns erst am nächsten Morgen zum Wasserfall. Ein wirklich schöner Anblick, bei dem man auch verstehen kann weshalb hier so viele einheimische Touristen kommen, was bisher sonst noch kaum der Fall war.
    Read more

  • Day39

    Kharakhorum

    August 18, 2015 in Mongolia

    Kharakhorum is de oude hoofdstad van Mongolië, hier staat het enige nog overgebleven klooster na de sovjets. We krijgen een uitgebreide tour door de diverse gebouwen (ieder gewijd aan een andere boeda en beschermgod). Buiten het klooster zaten twee adelaars die je vast kon houden. Onderweg hebben we er al veel in de lucht gezien, maar zo dichtbij is heel indrukwekkend.
    Daarna nog even langs de zwarte markt, waar het spellen van woorden nog niet helemaal soepel gaat. Gevalletje je had maar een taak.Read more

You might also know this place by the following names:

Övörhangay Aymag, OEvoerhangay Aymag, Övörhangay

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now