Mongolia
Övörhangay

Here you’ll find travel reports about Övörhangay. Discover travel destinations in Mongolia of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

21 travelers at this place:

  • Day93

    The next day on our trip was supposed to be a day of travel. We left the Gobi in direction to Ulaanbataar. On our way we stopped at another monastery but we only had 8 degrees and it was raining so the fun was really limited. When we arrived at the last camp of our Gobi desert the host made us a nice fire in our ger and we had a Mongolian BBQ. It was really good!
    We also had some time to play cards with the host father.

    Der nächste und letzte volle Tag unserer Tour sollte ein Reisetag sein. Wir haben die Gobi verlassen und sind in Richtung Ulan Bator gefahren. Auf dem Weg stoppten wir noch einmal bei einen Tempel, doch leider hat uns der Herbst eingeholt. Bei 8 Grad, Sturm und Regen war die Begeisterung bei uns allen doch sehr getrübt.
    Am Abend hatten wir dafür ein sehr leckeres mongolisches BBQ und konnten ein paar Runden mit dem Gastvater Karten spielen. In unserem Ger wurde auch der Ofen angemacht sodass wir den Abend im warmen genießen konnten.
    Read more

  • Day38

    De tour wacht op niemand! (Part I)

    September 22, 2015 in Mongolia

    De flipperkast en de duur van onze reis naar Moncho heeft erin gehakt. De eerste dag is een dag van stilstaan en bijkomen. Stilstaan gebeurt met een niet te controleren kracht. Je kan er niet aan ontsnappen. Schitterend landschap, een kudde van 300 geiten, wat paarden, nieuwsgierige honden en een totaal gebrek aan communicatiemogelijkheden met Moncho. Al deze elementen zorgen ervoor dat in het nu zijn met alles wat je meedraagt direct plaatsvindt.

    Tot nu toe waren we enkel Ulanbataar gewend als Mongolie. De stad die de helft van haar inwoners telt. En nu is die indruk 180 graden gedraaid. Met de seconde voelen we ons meer thuis in deze harmonie van natuur. Waar de Mongool en wij ook een plek hebben om die harmonie te bewaren. Wat ons sowieso direct opvalt is hoe hard het leven op het platteland is. Als de zon schijnt dan vreten de zonnestralen diep in je huid. Als het waait is het zo ijzig dat je direct al je beschikbare lagen zoekt en aantrekt. Temperatuurverschillen van overdag 20 graden en 's nachts onder het vriespunt is standaard. Dit al meemaken op de eerste dag verklaart direct de verweerde koppen van de familie van Moncho.

    De tijd is relatief en niet in het bewustzijn. De zon glijdt gemoedelijk in een mooie boog van oost naar west. Als de zon eenmaal onder is dan volgt een duidelijke activiteit van het leven buiten: 'Hout halen en zo snel mogelijk in je oven laden en aansteken.' Binnen een fractie ben je koud tot op het bot en is de nacht meer overleven dan bijkomen. De ger is het huis van het nomadisch bestaan van de mongolen. Elke ger heeft zijn eigen indeling en versiering. Toch zijn er, al lerende onderweg, standaarden te bespeuren. Allereerst al het hout is Oranje. Elke ger heeft een buddha altaar. Een minikeuken aan de rechterzijde. Alles is zo lean mogelijk ingericht. Het is de groeimarkt van IKEA zou je kunnen bedenken. De ger is rond en centraal in het midden staat de houtgestookte oven. De radius betreft ongeveer voor de familieger, de mainger, 4 a 5 meter. De hoogte is maximaal 2,5 meter en dan loopt het schuin af naar de buitenste ring tot ongeveer 1,20 meter. Het ziet er uit met een beetje fantasie als een tefal 10 liter pan zonder handvatten. In die meters moet dus alles gebeuren. Van slapen tot koken. Van tv kijken tot yakwodka produceren. Van de baby verschonen tot touristen verzorgen.

    Moncho is onze gids. Zijn naam betekent platte neus. Hij kijkt wat guitig uit zijn diepdonkerbruine ogen. Hij is blij, nieuwsgierig en een beetje stout. Morgen gaan we op pad. Moncho komt ons uitleggen wanneer we gaan. Met geduld. Handen en voeten. En wat hulp van een gids van een andere groep die is gearriveerd weten we onze vertrektijd. 11.00 uur. Dan gaat het beginnen. Samen op een paard. Met een niet engelstalige gids op pad over de mongoolse hoogvlakte. We hebben er zin in. Eerst nog de nacht. De kou trotseren. Als mummies ingepakt in onze slaapzak dooft het vuur langzaam en neemt de nacht het over.

    'Goodmorning,' een olijke Moncho brengt ons ontbijt. 'Twenty minutes,' gevolgd door een grote glimlach. Dat is ongeveer het Engels vocabulaire dat we kunnen gaan verwachten de komende tijd. De nacht was waanzinnig koud. De volgende nacht moeten we maar met volledige bepakking de slaapzak inkruipen. En dat zonder douche voor een dag of zes. Wat een vooruitzicht. Terug naar de natuur is langzaam een nieuwe geur-identiteit opbouwen.

    Eenmaal genesteld op ons zadel schrijden we langzaam en bijna geruisloos door een waanzinnig landschap. We rijden in een soort karavaan. Achter elkaar. In stilte. Alleen en toch samen. Glooiende vergezichten en uitgestrekte groene velden is voor vandaag ons bewegend decor. We worden gevolgd door een hond. Die bij navraag bij Moncho niet bij ons hoort. We passeren wat gers, yak-, paarden- en geitenkuddes. Boven ons circuleren de koningen van de lucht. Op de thermiek bewegen de roofvogels met flinke spanwijdte zeer gecontroleerd door het luchtruim. Ons doel voor de dag is het bereiken van de grens van ander landschap. Eigenlijk stappen we vandaag van het ene schilderij in het andere schilderij. Zachtjes. Berustend. En telkens gevolgd door de hoeven die voornamelijk de decibellen produceren die ons bewust maken dat geluid vandaag onze metgezel is. Moncho roept af en toe 'Are you good?' Die wij steevast beantwoorden met: 'Yes, we are good!' Langzaam doorbreken we de ruis in communicatie en verbinden we intuïtiever met elkaar. Taal blokkeert eigenlijk 'echt' contact. Alleen dit is al gaaf om langzaam te gaan voelen om ons bewuster van te worden. Wat daarbij helpt is een ijsbreker tijdens de lunch. Doordat we onze eigen lunch moesten faciliteren hadden we 24 gekookte eieren bij ons. Die we ook konden delen met Mocho. Aangezien landbouw lastig is in dit grillige droge landklimaat zijn eieren schaars. Waardoor Moncho niet hoefde na te denken om deze aanreiking gretig aan te nemen. Mijn opa had vroeger een truc om je ei te pellen. Je pakt een gekookt ei in je rechterhand en met overgave en zonder enige vorm van aarzeling breek je het op je voorhoofd. Soms werd het voorhoofd van de schooiende hond ook gebruikt als eibreker. Dit uiteraard tot grote hilariteit bij de aanwezige gasten. Uiteraard was deze truc bijzonder geslaagd bij Moncho. Schuddebuikend kon hij zijn lachen niet onderdrukken. Mijn opa's truc was de eisbreker en het begin van een koosnaam: 'Oendoek, ei in het Mongools.' Uiteraard kon Moncho niet achterblijven en brak weliswaar in twee keer ook een ei op zijn hoofd. Gevolgd door een lachorkest van twee Hollanders en een Mongool. Na de lunch sprak Moncho wederom 'twenty minutes, we go!' Gevolgd door te gaan liggen onder een boom voor wat schaduw en een rots als kussen. Moncho bestrijdt de dinnerdip door te tukken. Ons restte niets anders dan wachten tot de tijd weer rijp was om onze stappen te vervolgen.

    Na de dipbestrijding voltrok onze reis. Langzaam verandert het landschap om ons heen naar moeilijkere ondergrond. Het gebruik van paarden als vervoersmiddel wordt hiermee duidelijk. Het pad is directer en gaat frequenter op en neer. Met een langzaam dalende zon bereiken we onze eerste overnachtingsplek. Eerst nog de paarden ontladen en ze voorzien van lekker voedzaam gras en onze billen kunnen gaan genieten van wat welverdiende rust. Gebruikelijk bij het betreden van een ger is dat de yakmelk en koekjes binnen 10 seconden worden voorgeschoteld. Zo ook nu. Binnen een mum van tijd worden we volgepropt met zuivel en snacks gevolgd door stilte en elkaar onderzoeken. Na een minuut of vijf pakt een moeder haar baby ontbloot haar borst en voorziet haar kind van energie. Dit gebeurt met zo'n vanzelfsprekendheid die ik in Nederland niet herken. Daarin is kuisheid toch voornamelijk het adagium. Het leven buiten is onbeschrijflijk fascinerend. Het weer is buitengewoon grillig en zwaar te verduren voor onze fijne westerse huid. Scheiten doe je buiten. Op een gat met wat planken. De ruimte tussen planken is maximaal 20 centimeter. Het is primitiever dan de Russen het faciliteerde. Broek naar beneden, hurken maar en stort je shit in het donker. Dit kan gebeuren onder een waanzinnige sterrenhemel en wat nieuwsgierige yaks. Het leven stopt tussen half tien en tien. Je beweegt mee met het ritme van de zon. Dit betekent dat wij nu goed voorbereid volledig ingepakt rond tien uur ons licht laten doven.

    Dag twee brengt ons naar de Eight lakes. Dit is een avontuurlijke tocht waarbij we een berg op onze paarden moeten trotseren. Je merkt aan de paarden dat ze voet voor voet zeer bedachtzaam hun weg zoeken tussen de rotsen, boomwortels en flink stijgende en dalende ondergronden. Paarden zijn van nature vluchtdieren en dat betekent dat het paard elk moment kan schrikken en er vandoor kan schieten. Bij het bestijgen van de berg roept Moncho ineens: 'Quick, quick!' Snel wordt duidelijk waarom. Er treedt een groep vol bepakte yaks ons tegemoet. De potigheid en oerkracht straalt van de beesten af. Er komt geweld op ons af en Moncho is er niet helemaal gerust op hoe zijn paarden gaan reageren. Marleen en ik kijken gefascineerd en gebiologeerd naar de omtrekkende bewegingen van de yaks. Het zijn namelijk enorme bange poeperds. Met opengesperde en met een schichtige blik in de ogen passeren deze oerbeesten ons de smalle steile helling. Het is alsof een passage uit the lord of the rings ons onderdeel van dit moment maakt. Wat een fantastische ervaring en natuurlijk hebben onze paarden zich keurig staande gehouden in dit onberekenbare moment van kruisen.
    Read more

  • Day37

    Orkhon Valley NP 2

    June 19 in Mongolia

    18.06.2018
    18:00h:
    Erstmalig haben wir unser Zelt im Orkhon Valley NP aufgebaut. Die Landschaft ist weiter spektakulär. Im Gegensatz zu Patagonia gibt es hier im Nationalpark aber deutlich weniger Touristen.

    19.06.2018
    08:30h:
    Wir sind wieder off-road. Leider wird von anderen Reisenden viel Müll hinterlassen. Das würde in Patagonien so nicht passieren. In Bat-Ulzii (1660 müN) machen wir einen kurzen Stopp, bevor wir zur „Tuvkhon Monastery“ höher in den Bergen aufbrechen.

    13:00h:
    Wir haben unser Basislager am Fluß auf 1648 Meter aufgeschlagen. Um 14:00h werden wir mit dem truck höher in Richtung „Tuvkhon Monastery“ fahren und den Rest wandern. Trotz der Höhe haben wir Temperaturen um 25 Grad.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

  • Day35

    17th Jun 2018 June
    Today we have an early start as we head to Mongolia's earliest capital, Kharkhorin (otherwise known as Karakoram or Charchorin). Our first stop on the way to Kharkhorin will be at the Kultigen monument. This massive stone tomb was built in honour of a Turkic prince and warrior killed in a nearby battle. We then continue on a fairly short drive to Kharkhorin. Kharkhorin was famed throughout Asia at the capital of the Mongol Empire. We will visit the ruins of the old city, the Erdene Zuu monastery, and other historical monuments in the area. In Kharkhorin we will stay in a ger camp.

    05.00h:
    Unser Ofen wird von unseren mongolischen Gastgebern eingeheizt.

    08:10h:
    Wir starten im Regen. Entsprechend chaotisch geht es im truck zu. Meine Outdoorhose erweist sich als nicht regenfest.

    10:30h:
    Wir haben das Museum beim „Kultigen monument“ besucht. Nice ... Mittlerweile sind wir auf einer Höhe von 1.400 Meter. Neben mir sitzt eine Amifrau zum Abgewöhnen die seit 3 Stunden einen Dauermonolog führt. Bin mir nicht sicher, ob die schon mitbekommen hat, wo wir sind. Früher wäre mir das gewaltig auf die Nerven gegangen. In einer so großen Gruppe gibt es naturgemäß Typen mit denen man spontan klarkommt und andere die man einfach ignoriert.

    12:40h:
    Wir sind schon seit einiger Zeit off-road und versuchen unseren Weg zu finden. Die andere Amifrau mir gegenüber hört sich auch gerne reden. Heidi hat die Kopfhörer auf. Ich habe auf Durchzug geschaltet. Heidi ist mir gegenüber im Vorteil. Sie nickt immer freundlich und tut so als wenn sie alles verstanden hat. Ich verstehe leider alles.

    14:45h:
    Wir besichtigen “Erdene Zuu monastery”. Das ist in der Tat ein gewaltiges Bauwerk. Hier findet man Baustile auch aus China und Tibet. Alles wirklich sehr beeindruckend.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

  • Day35

    We will visit the ruins of the old city, the Erdene Zuu monastery, and other historical monuments in the area. In Kharkhorin we will stay in a ger camp.

    19:00h:
    Ich bin eingeteilt in das “cocking team 2”. Wir haben in Kharkhorin in diversen local markets für übermorgen eingekauft. Es war faktisch nicht möglich das uns zugeteilte “kitty” Geld komplett auszugeben. Parallel war noch das cocking team 1 unterwegs, um für morgen einzukaufen. Unser local guide war ständig an unserer Seite, um als Dolmetscher zu fungieren. Wir sind dann gegen 19:00 im “ger camp” angekommen. Glücklicherweise ist jetzt auch das Wetter wieder sehr freundlich. Die Stimmung in der Gruppe ist tiefenentspannt. Heidi ist in der Zwischenzeit mit einem Teil der Gruppe auf einen Hügel gewandert, wo sie einen tollen Ausblick in diese faszinierende Landschaft genießen kann. Ich genieße mir ein Bierchen in der herrlichen Abendsonne.

    23:00h:
    Wir hatten noch eine originelle Musik-und Tanzpräsentation im Restaurant des ger-camps gehabt. War zwar nicht so spektakulär wie in Ulaanbaatar, aber dennoch gut. Gegen 22:00 haben die Mongolen unseren Ofen angefeuert.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

  • Day37

    Tuvkhon Monastery

    June 19 in Mongolia

    14:00h:
    Heidi ist im Basislager geblieben und geht im Fluß Baden. Der truck kämpft sich den Berg hoch. Die Piste ist abenteuerlich.?Außer Ziegen, Jacks und Pferden und Nomaden gibt es hier nichts.

    19:00h:
    Der Aufstieg hat sich wegen der grandiosen Aussicht definitiv gelohnt. Die monastry war dagegen eine Enttäuschung.

    21:45h:
    Wir sitzen rund um unser Lagerfeuer. Die Temperaturen um diese Zeit sind erstmalig auch zu dieser Zeit für kurze Hosen geeignet.

    Text von Wolfgang
    ÖFFENTLICH
    Read more

  • Day62

    Karakorum Tempel

    July 7 in Mongolia

    Zum Mittag trafen wir uns an der Tempelanlage "Erdene Zuu".

    An der Anlage sind viele Essen- und Souvenirstände.
    An einem Essenstand fragen wir mit Hilfe Bayram und Chimge, unseren Mongolischen Guides, ob es etwas vegetarisches gibt. Und sie bereiten extra etwas zu, was nicht auf der Karte steht. Sehr lecker.

    Dann gehen wir in die Tempelanlage.
    Echt groß und 3 Haupttempel. Sehr schön.

    Weiter ging man durch ein Tor wieder aus der Anlage heraus zu einer großen Steinschildkröte.
    Hier stand die Jurte von Dschingis Khan. Karakorum war damals die Hauptstadt der Mongolei.

    Dort haben auch deutsche Forscher Ausgrabungen gemacht.
    Read more

  • Day62

    Karakorum Stellplatz

    July 7 in Mongolia

    Etwas weiter befindet sich an einem Fluss unser Stellplatz.

    Heute erfahren wir, das das Gebiet wo wir eigentlich morgen hin wollen, wegen Tollwut gesperrt ist.

    Also müssen wir umplanen und es geht einen Tag früher Richtung Ulan Bator.

    Nach unserem Meeting tritt noch eine Musikgruppe auf. Auf traditionellen Mongolischen Instrumenten spielen Sie und dazu Ober- und Unterton Gesang.

    Dazu kommt noch Akrobatik von einem kleinen Mädchen.Read more

  • Day67

    Stellplatz in Karakorum

    July 7 in Mongolia

    Unser Stellplatz liegt direkt am Flussufer. Nach dem Meeting (wir erfuhren, dass wir nicht in die Berge zum Ogiysee fahren, da dort wegen Tollwut alles abgesperrt wurde), besuchte uns eine Musikgruppe und ein Schlangenmädchen.

  • Day67

    Gleich nach der Ankunft in der ehemaligen Hauptstadt Mongoliens, in Karakorum, besuchten wir die Tempelanlage Erdene Zuu. Auf dem Gebiet der Anlage soll Dschingis Khan gelebt haben, zu seiner Ehre steht eine Schildkröte ausserhalb der Tempelmauern.

You might also know this place by the following names:

Övörhangay Aymag, OEvoerhangay Aymag, Övörhangay

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now