Peru
Santa Teresa

Here you’ll find travel reports about Santa Teresa. Discover travel destinations in Peru of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

16 travelers at this place:

  • Day229

    De stadstour ging gelukkig door en nu was het weer spannend of we daadwerkelijk op pad gingen richting Machu Picchu. We moesten om half 8 naar het kantoor van de touroperator komen en dan zou hij ons daar oppikken met het busje. Maar gelukkig kwam hij voor voor Zuid-Amerikaanse begrippen nog best op tijd en dus gingen we op weg voor onze 5-daagse Inca Jungle Trek. Het leuke van deze tour is dat je niet 4 of 5 dagen alleen maar aan het lopen bent richting Machu Picchu, maar lopen combineert met mountainbiken, raften en ziplinen. Zoals we vooraf al wisten werd iedereen bij elkaar gevoegd en dus stonden we niet met 1 busje boven op de berg klaar om te mountainbiken, maar met 3 bussen. Na de Death Road te hebben overleefd, was deze tocht eigenlijk een beetje saai op een redelijk goede asfaltweg naar beneden. Na een late lunch werd de groep al een stuk kleiner, want niet iedereen bleek het raften er ook bij te hebben geboekt. Maar ondanks dat we maar met een klein groepje verder gingen, stonden er 'gelukkig' een heleboel andere mensen op ons te wachten aan de oever van de rivier. Als ware drilinstructeuren stonden de gidsen ons aan te moedigen toch echt op te schieten met omkleden, maar eenmaal in het water kon er weer normaal gecommuniceerd worden. Deze raftontgroening voor Robert verliep heel goed en smaakt naar meer. Wordt dus vast nog een keer vervolgt in de komende maanden.

    De tweede dag stond een fikse loopdag op het programma van 21km door heuvelachtig terrein. Voordat we warm kunnen zijn, stoppen we bij een lief oud vrouwtje om de nationale drank van Peru te gaan proberen. Chicha is een maisdrankje in zowel een non-alcoholische als alcoholische variant. Een glas staat gelijk aan een halve kilo rijst qua proteïne dus je zal begrijpen waarom de lokale boeren dit drankje veel drinken om het harde werken aan te kunnen. Om 8 uur zit het eerste shotje er al in. Dat belooft wat... We vervolgen de tour de hoge jungle in en we krijgen uitleg over verschillende fruitbomen, koffiebomen en de coca-plantages. Na een korte les: hoe maak je cocaïne, leren we ook dat het nog steeds erg lastig is om de cocaïne productie tegen te gaan. Onder andere omdat Peru niet de internationale regels willen introduceren en dat vliegtuigen nog gewoon de jungle in en uit kunnen vliegen. Na een redelijke klim komen we aan bij een enorm toeristische stop waar al meerdere producten op tafel gepresenteerd liggen. Er zit een aapje met een halsbandje aan een boom, maar een aapje met een snor waar de tegenwoordige hipster jaloers op is, komt snel bij Robert op zijn nek zitten. Ellen krijgt een koati op schoot die na het oppeuzelen van een banaan vredig in slaap valt. René, één van de gidsen, legt uit hoe men vroeger de zaden van een vrucht gebruikt om gezichten en lichamen te verven. Wij worden uitgekozen als proefkonijnen, maar al snel zit de hele groep onder de oranje verf (inclusief de gidsen) en de toon is gezet! Deze keer ontkomen we er niet aan en we proberen ook coca bladeren. Wanneer je coca met een soort as samen in de mond neemt en als bolletje tussen de kiezen en wang houdt, zorgt het voor een verdovende werking. Het lijkt net of je bij de tandarts op bezoek bent zijn geweest. Verder proeven we twee andere sapjes, krijgen we uitleg over hoe chocola wordt gemaakt en sluiten we af met huisgemaakte likeur. Het is ondertussen 10 uur dus waarom niet. Één shotje bevat verschillende kruiden, maar een ander bevat Robert's grote vriend, nl. een slang..

    Na dus wat (alcoholische) versnaperingen en hilariteit verder (want laat Ellen nou net haar restje coca bladeren richting het aapje gooien die braaf aan de boom vast zat, en die dit als lekker hapje ziet) vervolgen we de tour naar de volgende stop in de bergen. Hier proeven we ijskoffie en een likeur, shotje nummer 4, die volgens de locals dezelfde werking als viagra zou hebben. We nemen ook een kijkje in een traditionele Peruaanse keuken waar zo'n 15 cavia's rond rennen. Klaar om op een feestdag gegrild te worden. Waar wij namelijk in Nederland een taart bakken als er iets te vieren is, bakt men hier een cavia. Tijd om het echte Inca pad te betreden en we lopen nog wat extra treden omhoog langs de bergen. En prachtig uitzicht over de vallei is onze traktatie voordat we nog een flink stuk door moeten lopen naar onze lunchplek. Na de lunch kunnen we kort bijkomen in de hangmatten voordat we de laatste 3 uur moeten lopen. We lopen verder door de vallei langs de rivier en via een bakje aan een touw worden we naar de overkant geheveld. We zijn bijna bij ons eindpunt voor de dag, namelijk de hotsprings!

    Dit was echter het eindpunt van de looproute, maar niet voor de dag zelf. Eder, de andere gids, is namelijk jarig en hier proosten we alvast op bij de hotsprings. We nemen een soort van disco taxi naar het dorpje waar we snel omkleden voor het eten, wat waarschijnlijk één van de slechte diners tot nu toe was. Dit maakt René allemaal niets uit en, ondanks dat Eder er nog niet is, laat hij ons proosten met tequila en daarna deelt hij de Inca pussy shots uit. Na een korte check blijkt hier tabasco in te zitten dus wij gooien deze braaf weg. De reacties van de anderen waren wel hilarisch om te zien. Daana haalt hij een soort van vaas tevoorschijn in de vorm van een piemel en deelt hij nog wat alcohol uit. Ja, het is een rare dag.. We gaan door naar de lokale 'club' en staan met alle andere groepen die de tour doen in een soort van restaurant/ bar. Nadat de glazen deur uit het kozijn viel, er naast ons ook een fles bier op de grond viel en Robert niet meer kon praten, omdat hij toch een Inca pussy shot naar binnen had gekregen en alleen maar kon hikken (in het donker zie je de pepers niet zo goed), was het tijd om naar huis te gaan.

    De derde dag zitten wij nog vrij fris aan het ontbijt vergeleken met de anderen die wel langer in de club zijn gebleven. Echter missen we twee van de drie Australiërs, omdat zij opgehaald moeten worden bij het politiebureau.. Ja.. Het was echt een rare dag. Lang verhaal kort.. Ze gooiden slippers naar elkaar, één slipper beland op het dak, één klimt erop om deze te pakken waardoor de eigenaresse van het huis bang werd toen ze het hoorde en de politie belde. Blijkbaar zijn er wel eens verkrachtingen voorgekomen in het dorp dus ja, dan schrik je wel even. Maar uiteindelijk is alles goed gekomen en wordt de groep opgesplitst en gaan we ziplinen. Ook dit is Robert's zijn zipline ontgroening, maar gezien de afstand zijn we best snel weer beneden en valt de spanning mee. De wankele loopbrug zorgt nog voor de meeste adrenaline en we zijn in ieder geval weer wakker. Vanaf hier rijden we naar Hydroelectrica, wat het startpunt is voor de 3 uur durende wandeling langs de spoorweg richting Aqua Calientes, beter bekend als Machu Picchu Village. Na de lunch maken we ons op voor de wandeltocht, waar met name Ellen flink klaar mee is voordat we het dorp bereiken. We hebben al wat glimpen van Machu Picchu opgevangen op de toppen van de berg, en we kijken er steeds meer naar uit om de ruïnes nu in het echt te zien! We waren al gewaarschuwd dat het dorp enorm toeristisch zou zijn, maar eigenlijk valt het ons alles mee. Het oogt een beetje als een wintersport dorpje en de prijzen vallen ook alles mee. We kopen nog even wat eten voor morgen en kaartjes voor de bus waarna we voor het laatst met zijn allen eten. Iedereen is redelijk gesloopt en aangezien morgen de wekker om 03:45 uur gaat om in de rij te staan voor de bus, duikt iedereen vroeg zijn bed in. Morgen gaan we dan echt Machu Picchu beklimmen!

    Iedereen wilt als eerste boven bij Machu Picchu zijn waardoor de rij voor de bus gelijk om 04:15 uur al gigantisch is. De eerste bus vertrekt om half 6 waardoor we dus rustig in de rij kunnen ontbijten. Terwijl de rest van de groep de ruim 1700 trappen naar boven neemt, rijden wij met de bus omhoog. Wij hebben namelijk ook tickets voor de Machu Picchu Berg, wat een twee uur durende klim is. We hebben ook geen moment spijt van deze beslissing als we de rest van de groep zwetend boven op de berg zien aan komen na de klim. Als iedereen compleet is, gaan we het park in waar René ons rondleidt en veel vertelt over de ruïnes. Machu Picchu is een Inca ruïne zo groot als een klein dorp, alleen hoog op de berg. Deze plek was alleen beschikbaar voor de elite (priesters, astrologen, ingenieurs) van de Inca's en wordt gezien als een heilige plek waar vele ceremonies gehouden werden. Niemand woonde hier vast dus eigenlijk kan het meer als een hotel worden gezien in plaats van een dorp. De Inca's hebben deze plek gekozen, omdat men vanaf hier de zon ten alle tijden kan zien opkomen en ondergaan. De zon, sterren en bergen zijn als goden voor de Inca's. Aan de hand van de zon bepalen ze planning voor landbouw. De gebouwen zijn ook zo gemaakt dat de zon door de poorten en ramen op bepaalde tijden van het jaar gezien kan worden. Verder zien we waar vroeger de offerceremonies werden gehouden en leren we hoe de bouwstijl van de Inca's is ontstaan. De berg is namelijk opgebouwd uit terrassen om te voorkomen dat het instort zodra er een aardbeving is. En deze komen hier regelmatig voor. De muren van de gebouwen zijn hier ook op aangepast en het is moeilijk te geloven dat alles handgemaakt is, zo strak en recht dat alle muren zijn. Ja, het waren enorme slimme jongens die Inca's! De Spanjaarden, die de Inca's al langere tijd bestudeerden, hadden hun huiswerk goed gedaan en overvielen de Inca's op een dag bruut. Dit zorgden ervoor dat er een einde kwam aan het Inca tijdperk en namen zij de macht over. Deze plek wordt verlaten en tot 1911 wist verder niemand van het bestaan af. Gelukkig heeft men deze plek alsnog gevonden en mogen wij het komen bewonderen!

    Na de uitleg nemen we afscheid van een groot deel van de groep en de gidsen en gaan we onze eigen weg. We beklimmen de Machu Picchu berg welke uitkijkt over de vallei en de ruïnes en op de top hebben we een prachtig uitzicht! Omdat het zo hoog ligt, komt de mist af en toe voorbij wat voor een extra magisch effect zorgt en gelukkig hebben we verder vooral veel zon. De klim is ook behoorlijk intens, maar ondanks dat er 2 uur voor staat, staan we binnen 50 minuten boven. Al dat lopen maakt ons behoorlijk getraind tegenwoordig! En alsof we nog niet genoeg gelopen hebben vandaag, besluiten we toch ook maar richting de zonnepoort te lopen. Dit is de enige toegangspoort die nog steeds intact is en waar men via de officiële Inca trail Macchu Picchu binnen kan lopen. Helaas voor ons is dit ook weer een flinke klim naar boven en uitgeput eten we onze laatste restjes eten op, met ook een prachtig uitzicht op de ruïnes. We hebben voor een extra nacht in het dorp gekozen, omdat we dan niet dezelfde dag nog terug hoeven te lopen naar Hydroelectica en dus hebben we extra veel tijd hebben om de ruïnes te zien. Echter zijn we om 3 uur redelijk uitgeput en, samen met twee Amerikaanse dames van de tour, besluiten we terug te lopen naar het dorp, de 1700 treden naar beneden. Snel douchen, eten en heeeel vroeg naar bed.

    De volgende morgen staan we met stramme spieren op en na het ontbijt beginnen we rustig aan de laatste 3 uur teruglopen richting Hydroelectrica. Vanaf hier pakken we de bus terug naar Cusco. Al met al is het een prachtige plek, en super interessante geschiedenis en was het een fantastische tour!
    Read more

  • Day71

    Day 2 - Machu Picchu

    June 12, 2017 in Peru

    Today was our day of trekking (around 18km) along part of the Inca trail. The 3 ladies from Brazil were doing a shorter tour than us so we said our goodbyes and continued as a team of 7. Breakfast was at 6:20am and we were on our way by 7am.

    The first part was along a road so we drove that part and were dropped next to a small path that lead into the jungle. We had anticipated a full day of hardcore hiking however to our relief it was far more relaxed. Every now and then we would stop and JC would talk about the flora and fauna. We saw many coca plantations, pineapples, bananas, coffee, some rather large bugs and so much more. We also stopped for a taste of some typical Peruvian fruits that a lady on the side of the trail was selling. One of them was called chirimoya which was delicious and I can't remember the name of the second one but it wasn't very nice anyway.

    We stopped at a lady's house for a bathroom break where I got to experience the squat toilet! I certainly won't miss those. She also had a pet monkey which was tied up as apparently he had a habit of stealing people's sunglasses.

    One of our longest stops was at a random place in the middle of the jungle where we got to try some more Peruvian goodies. There was 100% cacao chocolate, a very disgusting snake alcohol shot and some other shot with some leaves in, a delicious passion fruit juice and chicha morada which is a typical drink made of purple corn. They also had a pet monkey, coati and macaw. Simon had the monkey sit on his shoulders however after the dog incident I wasn't taking any more chances which involved potential rabies. This was followed by a very random dressing up session where we all got dressed up in traditional clothing. I was given a very special hat however the funniest by far was Lukas who was given a black dress like thing to wear and a balaclava mask along with a dolly wearing a creepy mask!

    Before continuing on with our hiking we had yet another treat in store, face painting! JC painted our faces with a red berry that grew locally and which is also used in cosmetics such as lipstick. The Incas also used to use it as a sun block. This was all very well and good until we sweated profusely walking up the giant hill that followed and needed to put on more suncream. I definitely looked like I had been tangoed at one point.

    The next bit of the path was very narrow in places and wound its way around the side of the mountain. There were very steep steps up and down as well as some bits where you needed to hold on to the side. It certainly put Simons fear of heights to the test. This was our final stretch before lunch and we were very happy when we arrived at the restaurant.

    Following lunch we had a mere 20 minutes hammock time before JC was rounding us up again to continue. It was at this point that we lost Annie as she had started feeling incredibly sick so she got a taxi back to the town where we would be spending the evening.

    The afternoon saw around another 2 hours hiking before we would be reaching the hot springs which we were all most certainly ready for by this point. Before we got there though we had some more interesting obstacles to overcome. One of which was a rickety old bridge across the river which had huge holes in places, resulting in more squeaky bum time for Simon. After which we had to climb over huge rocks alongside the river and back up again.

    The hot springs and where we would be staying for the evening were on the opposite side of the river so we would be needing to get across. JC informed us that there was a cable car which we would get. Now I don't know about you but when someone mentions cable car I don't think of a giant metal tray suspended from a wire. You went across in pairs so Simon and I sat ourselves on the tray and before we knew it we were being whizzed across the river. Well it definitely beat swimming and was actually quite fun.

    Now we had just one final obstacle before we could relax in the hot springs. JC instructed us to get out our torches as we had to walk for a couple of minutes through a tunnel in the pitch black! Said tunnel was also full of bats! Fortunately I made it to the other side without being pooed on and as we walked out into the sunshine we could see the hot springs in the distance.

    There were 4 pools in total, all of various temperatures but we went straight for the hottest! It was just what we needed after our hard day of trekking. I realise that this post may make it sound like a stroll in the park but believe me it was tough! Our dip in the pool was then followed by a much deserved cold beer!

    We were then taken to our hostel for the evening by minibus and went out for dinner at a nearby restaurant.
    Read more

  • Day76

    A knock at 06:30 was my deadline; did I feel well enough to go to Macchu Piccu, or did I take the taxi booked back to Cusco later in the morning. Things seemed to have settled, so even though I felt weak as a kitten I opted to get on the train, and the taxi was canceled.

    The scenery from the train was enough to distract me as we passed into a tropical area and the snowy mountains lay high above (the train had windows in its roof!). We passed the start of the classical inca trek (good luck with the steps) and pulled into Agua Caliantes about two hours later. Here we jumped into a bus which ferried us high up into the hills. Pulling round a corner we had our first sight of Macchu Piccu!

    After a small queue we were in and we climbed to the top for the picture postcard view. I started to feel weak but pushed it out of my mind as I took in the incredible sight. A whole incan city preserved, it streched out away from me towards the next mountain. Among the terraces you could already see the llamas posing for pictures!

    Pierro started his tour and my symptoms got worse. I excused myself as the rest continued on. Wandering through the city towards the exit I tried to take it all in before I left it behind. They charge 1 sol per entry to the toilet in Macchu Picchu by the way. No return rates. They made some money from me that day.

    Taking pity on me after the tour, Pierro took me back down to Agua Calientes where his favourite haunt had sofa like chairs that I could lie down on, and a toilet within distance. A few naps later (and more than a few beers for Pierro) the rest arrived back and we headed back towards Cusco. I've never been so happy to be in bed.

    Next morning I felt better and it was time to say goodbye to Lou, Olly and Karen as they all had flights to catch. We walked around the catherdral (full of incan gold) and an Incan museum. Checking into a hostel by ourselves for the first time in a month felt odd. Luckily it was a lively place with good cheap food so we grabbed something to eat before meeting David for a last drink. Just before we headed out I spotted a familiar face. Iwan was a Cardiff medic in the same year as me travelling with his boyfriend! Small world!

    Meeting David in the main square we hiked up to Cusco view point a lovely bar that overlooks the whole of Cusco and enjoyed a few mojitos and pisco sours. It was a sad goodbye as we had our final hugs. Dragoman had been a lot of fun with some amazing people!
    Read more

  • Day265

    Santa Theresa, Peru

    July 9, 2017 in Peru

    The road to Machu Picchu.

    From the outset, Cat and I were unsure about Machu Picchu (MP). We didn't fancy the crowds and our previous experiences of ruins have left us with little more than a mild sense of intrigue. However, almost everybody we spoke to in the weeks prior to Cusco insisted that we shouldn't miss it. That, combined with the fact that it's recently been named the seventh wonder of the world (and a small fear of missing out) was reason enough to spend a ridiculous amount of money on the experience (US $45 just for the ticket).

    MP was the final day activity on a three day 'Inka Jungle' tour. We booked this tour largely because MP is miles away from anything and inaccessible by road. We would have done the Inca Trail but you have to book that months in advance, or the Salkantay Trek but we didn't have enough time. I'd be lying if I said we weren't a little disorganised on this one, which was a shame. The other option was to catch the train but we were deterred by a ridiculous US $150 per person ticket - absurd, I'm sure you'll agree.

    I don't regret doing this tour but the tour company did a fantastic job of trying to ensure we did. They forgot to pick us up on the first morning, only showing up in a taxi after we called them. After we joined the group, it took us a full two hours to leave Cusco, most of which was spent in the van, parked on the side of various roads with no idea why we were waiting. After we got out of Cusco, we had to stop for fuel and then had another 40 minute stop at a cafe for no apparent reason. It was the classic take-the-cash-and-treat-you-like-trash tour we've come to despise. We survived that journey thanks only to the interesting (and quite horrific) life story of a Peruvian ex-guide in our van who grew up in a cocaine factory deep in the Amazon Jungle. He was just a boy at the height of Pablo Escobar's reign and he himself had worked with cocaine and witnessed several very public murders. Crazy!

    We got around to our first activity just after midday, five hours after we were meant to be picked up. We'd arrived at the top of a mountain range at an elevation of about 4200m. It was sunny, cool and clear and we suited up for another downhill bike. Our actual tour guide left the ex-tour guide to lead us and we spent the next two hours or more bombing the smooth asphalt road. Almost non-stop. It was awesome fun with next to no uphill and the continuity left us exhausted and starving! It was after 3pm when we finally stopped in a small town at around 1100m and we hadn't eaten since our bread and jam breakfast at 7am. We packed up and drove another half hour to lunch which was promptly wolfed down.

    We were supposed to go rafting that afternoon but we'd booked the express tour, cutting out a day and several of the activities. Quite happy to skip what looked like timid rafting (it's the dry season) and the extra day of faff, we were shoved in a taxi with nothing but the name of our new guide and dispatched along the bumpy gravel road to Santa Theresa.

    Lucky for us, Santa Theresa is a small town. I say that because neither us nor our driver had any idea where we were supposed to go. Our only tool for navigation (the guide's name) proved about as useful as a steak knife in a vegan restaurant. After a few laps in the car holarring 'Nerio' at numerous Cholitas we eventually got out and followed one to our accommodation. Nobody seemed to have a clue who we were or what we were doing but we were shown a basic room which we swiftly took before passing the remainder of the evening at a bar, waiting for our new group. Turns out they too, were behind schedule, information which took some effort to extract from the lovely lady who had kindly adopted us for the privilege of our drinks orders at happy hour.

    Finally we met our group who made us feel a bit like kids on a family holiday but the motley lot were all very friendly and chatty unlike our previous group, much to our relief.

    The next day we went ziplining across the valley which leads to MP. Despite an enormous conglomerate of groups, the cables were high, long and fast and we had a blast. The sketchy swing bridge over the river was a nice touch (although Cat will disagree) and all we had to do from there was battle the most persistent mosquitos whilst we waited for our van. On the subject of mosquitos - if you're in the area bring heaps of really high deet repellent. There are swarms and swarms of the pesky buggers which seem to get through your clothes (especially leggings) causing grievous bodily harm. You were warned!

    Lunch was had at Hydroelectrica, an almost non-existent village which serves only to feed tourists on their way to MP - oh and to provide power... obviously. We then had a two hour hike along the railway tracks which was pleasant largely because of the limited grade - certainly a change from hiking in Colca Canyon. We arrived in Aguas Calientes in the mid-afternoon (on time and having barely even seen the guide we had paid for since breakfast) where we were handed over to an 'official' MP guide.
    Read more

  • Day70

    Morgens um 06:30 Uhr gab’s Frühstück...ein Omelett für jeden! 🤤
    Wir konnten für 7 Soles einen Beutel mit den Sachen packen, die wir für die Wanderung nicht brauchten und der zur nächsten Unterkunft gefahren wurde. Nachdem ich sah, dass der Tourguide diese Möglichkeit nutzte, packte ich auch schnell einen Beutel. 😅
    Um kurz nach 7 Uhr ging’s los mit unserer Wanderung. Der Tourguide erklärte und zeigte uns vieles sowie ließ uns vieles probieren.
    Anfangs musste jeder einen Stein nehmen, der bis nach Machu Picchu transportiert werden sollte. Wir bekamen auch eine Bemalung ins Gesicht. Das ist wohl Tradition auf dieser Tour. 🤷🏻‍♀️
    Ich hatte am Tag davor noch überlegt, ob meine Fotokamera aufgeladen ist!? 🤔 Ich hatte kurz überlegt und kam zum Schluss, dass dem so sein muss. Tja...als ich meine Kamera anmachen wollte, sagte sie mir, dass der Akku geladen werden muss. 😫
    Nachdem bei der letzten Tour meine Kopflampe leer war, war nun der Akku meiner Kamera leer. 😫 Zum Glück macht mein iPhone gute Bilder. 😅

    Während der Tour ging’s noch zu einem Laden, der Kaffeebohnen verarbeitet. In dieser Region wird viel Kaffee und Coca angebaut. Als alle Gruppen weg waren, mussten wir uns bunte Klamotten anziehen und es wurden Videos und Bilder gemacht. Es war super witzig. 😄
    Kurz danach hatten wir den höchsten Punkt der Tagesstrecke erreicht, wo wir typische Wandertradition vollführten (mit Cocablättern). Dann ging’s weiter, um zum Mittag zu kommen. Das Mittag war super lecker! Es gab u.a. Guacamole mit Banane, die zuerst gekocht und dann gebraten wurde, wodurch sie überhaupt nicht mehr süß war. Natürlich wurden eine Suppe und danach die Hauptspeise mit Reis und Pommes serviert. Nach dem Mittag konnten wir in Hängematten etwa 1 Stunde chillen und es schlief jeder. 😅
    Danach wanderten wir entlang des Flusses bis zum Hot Spring. Den erreichten wir gegen 17 Uhr. Wir hatten die Möglichkeit, entweder nach etwa 30 Minuten in den Hot Springs zu Fuß eine Stunde bergauf oder mit dem Minibus zur Unterkunft zu kommen. Wir entschieden uns für den Minibus, den wir um 18:30 Uhr nehmen wollten. Nach dem Baden waren wir erst recht froh, dass wir nicht wieder gehen mussten. Vor allem war ich glücklich über diese Entscheidung, nachdem ich den Weg sah, den wir fuhren. 😄
    5 Soles kostete jeden nur die Fahrt...etwas mehr als 1€. Das war definitiv eine sehr gute Investition! 😅
    Danach hatten wir bis 20:30 Uhr Zeit, bis es zum Abendbrot ging. Wir mussten noch auf 2 Engländerinnen warten, die von da an mit in unserer Gruppe waren.

    Ich hatte von Susan gehört, dass der 2. Abend der Tour der Partyabend ist und der Tourguide hatte es auch mehrmals erwähnt.
    Also ging’s nach dem Abendbrot zum Umtrunk, wo der Tourguide eine Runde Tequila ausgab. Danach trank ich mit den beiden Niederländern, mit denen ich mich echt super verstand, Pisco Sour und Mojito...4x1 oder 3x1...was will man mehr? 😅 Dort hatten wir schon mal mit dem Feiern begonnen (u.a. hatten wir Johnny Däpp und 90er Musik gespielt), bis es zur Disko ging. Dort waren wir die ersten, bis die nächsten Gruppen ankamen. Es blieb feuchtfröhlich und gegen 2 Uhr war ich im Bett.
    Unsere Gruppe war an dem Tag immer eine der letzten Gruppen...egal wo wir waren (außer bei der Disko)...natürlich auch beim Feiern. 😆

    PS: Was konnten wir alles probieren? Verschiedene Früchte wie unsaure Limes, Blumen aber auch Termiten. Meine Termite hatte ich vergessen zu fotografieren. 😒 Schmeckte etwas minzig. Da ist mir Pfeffi aber so was von lieber!!!

    Nachtrag: Man kann sich gar nicht vorstellen, wie ich nach diesem Tag aussah! Ich hatte sooooo viele Insektenstiche/-bisse, dass ich sogar darauf angesprochen wurde! Selbst 4 Tage später jucken diese Scheißdinger immer noch!!! 😫😫😫😫😫
    Read more

  • Day34

    Zip-lining

    November 8, 2017 in Peru

    Nacho flew 300 meters high over a river between two mountains!

  • Day258

    Santa Teresa

    May 18, 2017 in Peru

    Es geht bergab. Von dem Camp auf 2.900m geht es nach Santa Teresa auf 1.500m. Das sind hier schon die Lowlands (Tief-/Niedrigland). Dabei ging es entlang eines tief eingeschnittenen Tales, zu dessen Seiten riesige Wasserfälle hinab stürzen.
    Um dann noch einen Besuch in den Thermalquellen zu ermöglichen, wurden wir einen Teil des Weges gefahren. In den Quellen saßen wir dann, bis wir ganz schrumpelig waren. Die Aussicht war genial und die Temperatur super.
    Abends stand dann noch Party an, was hier heißt, dass man mit Getränken um ein Lagerfeuer sitzt.
    Read more

  • Day28

    Jungle Adventure Trip/Tag 2

    May 14, 2017 in Peru

    Der heutige Tag war so anstrengen. Um ca. 6 Uhr morgens hat es angefangen zu regnen..aber so richtig.. es war kein Ende in Sicht. Da wir heute eine Tour durch den Jungle machen wollten zu den Hot Springs war das echt total unpassend. 😅 Böser regen!
    Naja die ersten 6 km sind wir mit dem Auto gefahren da die Straßen so überströmt waren und wir uns auf den ersten Metern sicher schon nasse Füße geholt hätten. Danach ging es aber zu Fuß weiter. Es war schrecklich. 😅 Zum Ziel waren es nur ca. 15 km aber, ja jetzt kommt das große ABER wer weg dahin war steinig, mehr als steinig.. es ging steil aufwärts und steil wieder runter, es war alles nass, es ganz ganz schmale Wege direkt nehme einem noch steileren Abgrund. Es war steinig, matschig, Flüsse haben wir überquert und sind Felsblöcken hochgeklettert.. mit einem ca. 10 kg schwere Rucksack auf dem Rücken. Ja es war anstrengend, sehr anstrengend. Der Rucksack wurde immer schwerer, hat irgendwann an den Schultern gerieben, die Mücken haben zugestochen und ach ich könnte noch Stunden so weiterschreiben aber ich in müde und total ko. Vitje schläft schon, er wurde von den Mücken richtig attackiert, der arme. Naja also unser Fazit.. die Wanderung war hart, ABER Wir haben viel gesehen, hatten die beste Aussicht überhaupt, haben eine Kakao Plantage besucht und 100%ige Schokolade probiert (Bild 6), ganz viele Früchte von den Bäumen gepflückt und gegessen, frischer gehts nicht! Cable Car (Bild 5) sind wir auch gefahren und zum Schluss waren wir in den heiß Wasser Quellen. Dort haben wir so richtig schön entspannt und unser schmerzenden Glieder richtig durch gewährmt. Danach sind wir mit dem Taxi in unsere heutige Unterkunft gefahren. Hatten grade Abendessen und saßen noch alle zusammen, einige aus unsere Gruppe tanzen Salsa und sie Stimmung war sehr lustig 👍🏼
    Also so schlimm der Tag angefangen hat so froh sind wir das er zu Ende ist 😅 nein, die Anstrengung hat sich wirklich gelohnt..
    Read more

You might also know this place by the following names:

Santa Teresa

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now