Peru
Cusco

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

752 travelers at this place

  • Day31

    Rainbow Mountain & Laguna 69.

    June 16, 2019 in Peru ⋅ ☁️ 0 °C

    After our trek we were all exhausted but we only had one more day in Cusco! Tallara, Tabby and I opted for a 3:30am start to get to Rainbow Mountain. After a 2.5 hour drive we arrived and clambered out of the bus. At 4,600m the wind was chilly but we were the first ones there! The 3km walk up took us 1.5hrs as we trudged up the mountain. The altitude at the top was 5,065m high and boy did the lungs feel it!
    With all our warmer clothes in the wash from the trek we laughed at how ill prepared we were as snow fell from the sky.
    The view from the top was amazing!!! Now quite the full rainbow because of the snow, but incredible nonetheless.
    After a little while enjoying the view, and a memorial meeting at the top we walked briskly back to the bus as we passed hoards of people making their way up to the summit. As we walked the wind picked up and the snow came in a little harder! Glad to have finished it before the crowds and chill came we made our way back.
    We slept well and the next day caught an early flight to Lima. Glad to only be staying in this bustling city a few hours we made our way to the bus station and jumped on board a bus bound for Huaraz. The hiking capital of Peru.
    We arrived to Huaraz later in the evening and tramped to our hostel.
    We arose early again the next day. A 4:30am start and made our way by bus to the National Park that houses the famous Laguna 69.
    We arrived after a hearty brekky on the way at 9am and jumped out the bus. Here we began our 8km trek mostly up steep hills to the lagoon. The altitude (3,900- 4,600m) made the trek a challenge but the beauty around us made it well worth it. Up and along the bubbling brook we wove our way between snowy peaks to the incredibly blue lagoon. What a sight to see!
    Tallara’s 27th birthday today so a picnic once we got to the top was well called for. We spent an hour or two taking in the beauty of the lagoon before making our way back down and onto the bus.
    Beer and pizza are well deserved! A mighty nice way to spend a 27th!
    A nice down day tomorrow before we jet off to Colombia 🇨🇴
    Read more

  • Day46

    Ollantaytambo

    February 29 in Peru ⋅ 🌧 10 °C

    Mountain biking at 3000 metres is hard! Our guides, Ronald and Oscar, took us on an awesome trail around the Andes mountains. At 3600 metres, thats 2000 meters higher than Ben Nevis, which is the highest peak in the UK. At that altitude, breathing was a great difficulty and I forgot how to breathe at one point! Going down the hill was really hard as we had to be super technical with our bike handling, it was narrow and very rocky and I had to concentrate very hard to get down safely and not fall of the side of a cliff. When we got to the bottom of the trail, there was a major landslide so we had to carry our bikes over the mound!

    Next, we went for lunch in the middle of a field! There were 2 dogs and one looked like a racoon, and one was very naughty and kept biting the other dog when we gave him attention, and 3 donkeys! There were 2 foals (baby donkeys) and a mum donkey! (Move over baby sea lions because the baby donkeys have taken the #1 spot in the cuteness contest). The foals were so adorable and fluffy we just wanted to squish their faces! There were also sheep.

    After lunch we went to visit a place called Moray and it is a big hole in the ground with lots of terraces and the Incas (ancient indigenous people) used it to grow various plants from the Andes, including Coca leaves. It was a high altitude but the centre ring is the same temperature as where the plants can grow, and the next layer is a bit colder and so on, so they would test and modify the plant seeds so they could stand lower temperatures.
    Read more

  • Day48

    Pisac

    March 2 in Peru ⋅ ☁️ 9 °C

    The Incas really loved their steps! The Pisac ruins in Peru were super cool, but really hard work to get to! It was built on top of a really high, steep mountain with LOADS of steps.

    They built lots of terraces into the side of the mountain for growing food, but these ones were for food production, not for experiments. They also hadn’t invented the wheel yet, so they had to use humans and animals to transport everything up to the settlement. The highest point in the settlement was for religious ceremonies because they felt closer to the sky and the gods.

    After Pisac, we went for lunch at Kantu Wasi in Amru. The house was owned by a lovely lady called Angela and she and her neighbours made lunch for us including Trout fish and Guinea Pig!Angela and her neighbours dressed us up in traditional Inca clothes! They are so warm!

    After we finished our lunch, Angela and her neighbours showed us how their textiles were made, all the way from the sheep to the finished product! This is how string is made:

    1. They cut some wool from the sheep
    2. They shampoo the sheep wool with a natural plant shampoo
    3. Once it is dried they spin it into a string
    4. They repeat again and now they have 2 sticks of string
    5. Now they spin the two sticks of string into a ball
    6. They then wrap it around their arms in a criss-cross
    7. Then they put the string in the natural dye
    8. They leave the string to soak in the dye for a few hours
    9. It is ready to be made into textiles!

    It takes 3 months for them to make enough string to make 1 poncho!

    After lunch at Angela’s house, we went to a huge market! There was a girl from the mountain making money from tourists by having us take photos with her ADORABLE animals! There was a super fluffy baby Alpaca and a cute goat with small horns!
    Read more

  • Day49

    Machu Picchu

    March 3 in Peru ⋅ 🌧 13 °C

    *this blog post is 2 days combined*

    We went to visit Machu Picchu and it was INCREDIBLE! Machu Picchu is an old Inca city that was lost (outside Peru) for 500 years!
    The story of rediscovery:
    There was an American guy called Bingham and he went to Peru to try and see the terraces amongst a forest. So he went to a Peruvian man’s house and he didn’t want to take him so he got his son, Pablito to take him to see the terraces, and then Bingham saw the old ruins amongst the trees and raided all the gold and silver. When he arrived, he found a family living in Machu Picchu but when he wrote his book, he said he was the first man to Machu Picchu, but really there were millions of people from the Inca times and even the family he found.

    The next day (today) we climbed Machu Picchu mountain, which is right next to Machu Picchu and it is 3000 metres high! It was so tiring, and I’m not so sure it was worth it when we got to the top as there were clouds covering everything! The most of Machu Picchu we saw is in the pictures.

    After visiting the mountain, we went to see around Machu Picchu again and we went to see the temple of the condor, which was closed yesterday. The temple of the condor is a room of worship with a huge statue of a condor. There was also a secret tunnel room . . . treasure?
    Read more

  • Day142

    Ein Königreich für ein Lama

    May 19, 2019 in Peru ⋅ ☀️ 18 °C

    Ich erinnere mich noch, wie begeistert wir waren, auf unserer ersten Tour in San Pedro (Chile) aus dem Bus heraus in der Ferne unsere ersten Lamas in freier Natur zu erblicken (wie wir später gelernt haben, ja eigentlich „Vicunas“, hierzu unten mehr). Irgendwie verbindet man ja auch Südamerika immer gleichzeitig mit diesen Tieren. In den Großstädten Santiago oder auch Vina del Mar waren bisher lediglich vereinzelt ein paar dieser Tiere an touristischen Plätzen für Foto-Shootings zu finden. Aber das ist nicht das Gleiche. Ich finde es immer etwas ganz Besonderes, wenn man Tiere völlig umgestellt in ihrer natürlichen Umgebung beobachten darf.

    Wie ich bereits am ersten Tag von unserem Guide gelernt habe, gibt es in Südamerika insgesamt vier verschiedene Arten von Kameloiden. Den meisten von uns dürften wahrscheinlich Lamas und Alpacas bekannt sein. Lamas haben eine spitze Schnauze und sind etwas größer als Alpacas. Alpacas hingegen haben eine etwas stumpfere Schnauze und sind häufig noch etwas wolliger als ihre Verwandten. Diese beiden Arten leben allerdings nicht wild, sondern werden von Bauern als Vieh gehalten. Entweder wegen ihrer Wolle oder wegen ihres Fleisches. Ich habe beide mal gekostet, Alpaca schmeckt wirklich ganz lecker und soll auch recht gesund sein, da cholesterinfrei. Ich weiß, dass ich jetzt von manchen böse Blicke ernten würde, wie ich denn nur solch süße Tiere essen kann. Ich sage nur, andere Länder, andere Sitten und verspreche in Deutschland erstmal kein Alpaca mehr anzurühren 😊

    Die verbleibenden beiden Arten sind hingegen nur in freier Natur anzutreffen: Viscunas und Guanakos. Erstere haben wir inzwischen sehr häufig in den Hochebenen Chiles, Boliviens und Perus gesehen. Viscunas sind etwas kleiner als Lamas und haben ein goldbraunes Fell. Ein bisschen sehen sie aus wie Bambi 😊 Viscunas stehen unter strengem Artenschutz und dürfen weder gejagt noch als Haustiere gehalten werden. Lediglich einmal im Jahr ist es erlaubt, diese Tiere zusammenzutreiben, um ihre Wolle zu scheren. Diese gilt als die hochwertigste (und auch teuerste) Wolle Südamerikas. Für einen Pullover zahlt man 1000 USD und mehr. Guanakos sind hingegen äußerst selten in freier Natur anzutreffen, da äußerst schüchtern. Sie haben ein relativ kurzes Fell und schauen meines Erachtens vom Gesicht ein wenig wie ein Känguruh aus.

    Genug Hintergrundinformation zu meinen vierbeinigen Freunden, aber nachdem inzwischen auf jeder Tour der jeweilige Guide dieses unverzichtbare Wissen mit uns geteilt hat, war es mir ein Anliegen, diese wertvolle Information so weit wie möglich in die Welt weiterzutragen 😀 Nach mehreren Wochen in Südamerika kann ich jetzt auf unzählige Zusammentreffen mit diesen schönen Tieren zurückblicken und ich möchte auf keine dieser Begegnungen verzichten. Wenn mich diese süßen Tiere mit ihren kugeligen Augen anschauen und nicht selten dabei auch etwas verplant wirken, werde ich wohl immer wieder schwach werden... Aber meine Zeit in den Hochebenen Südamerikas neigt sich leider dem Ende und damit wohl auch die fast schon zum Alltag gewordenen Begegnungen. Mit einem kleinen Video versuche ich zumindest, meine vierbeinigen Freunde für lange Zeit in guter Erinnerung zu bewahren. Mein Herz blutet, dass ich Euch verlassen muss. Ich werde Euch vermissen... 😔

    Anmerkung: Ich hoffe, mit meiner ausführlichen Erläuterung zu den Kameloiden gelingt es jetzt jedem, die verschiedenen Arten im Video auseinanderzuhalten 😊
    Read more

  • Day270

    Peru-Spielfilm

    November 14, 2019 in Peru ⋅ ⛅ 19 °C

    >>>https://youtu.be/_ttzyXF0JtA<<&lt;

    In Peru gab es so viel zu erleben und zu sehen, dass wir aus dem Staunen nicht mehr heraus kamen.
    Aber nicht nur das Land war spitze sondern auch unsere Travelbuddys Paul und Lara sowie Lenka.
    Vielen dank für die schöne Zeit. 😗

    Viel Spaß bei unserer neuen Peru-Doku🎥
    Read more

  • Day175

    Cusco, Hacienda Murillo I

    February 22 in Peru ⋅ 🌧 15 °C

    Peruuu ☺️⛰
    In der Nähe von Cusco in einem Dorf auf 3200m wieder Freiwilligenarbeit ausprobiert.
    Ich versuche immer ein Ausgleich zwischen Arbeit und Reisen zu finden.
    Hier bin ich in etwas Kommunen ähnlichem gelandet. Ein junger Peruaner der keine Lust mehr auf den Stress und Druck in der Stadt hat und glücklicherweise das Anwesen seiner Familie nutzen kann, um seinen Traum als fast Selbstversorger leben zu können.
    Es gibt immer was zu tun! Ich war in den zwei Wochen für den Yoga Raum zuständig.
    Er hat besonders ein Faibel für Strassenhunde, es sind schon 9 Stück.

    Noch am Rande: auf dem Macchu Picchu war ich nicht und Meerschweinchen werde ich auch nicht essen 😆
    Read more

  • Day22

    La montaña de siete Colores

    January 26 in Peru ⋅ ⛅ 8 °C

    Torniamo dalla laguna di Humantay, ceniamo e andiamo direttamente a letto praticamente!
    Ho mandato un messaggio alla signora dell’agenzia per sapere a che ora ci sarebbero venuti a prendere.. la risposta è stata tra le 3.20 - 3.40!
    Decido quindi di andare a dormire subito così da poter dormire un numero di ore minimamente decente.. ma a mezzanotte mi sveglio con un messaggio dicendo che ci sarebbero passati a prendere per le 3. Panico.. dovevo dirlo ad Hannah!avevamo impostato la sveglia per le 3.. ecco da quel momento in poi non ho chiuso occhio!
    Alle 2.45 vado a svegliare Hannah e iniziamo ad aspettare 3.10 niente, 3.20 niente, 3.30 niente.. finalmente alle 3.40 mi chiamano e usciamo!
    2 ore per arrivare a dove abbiamo fatto colazione alle 5.10! Ero proprio In un altro mondo! Se ci penso adesso mi sembra quasi di averlo sognato, proseguiamo poi per un’altra ora fino al parcheggio. Tutto così presto perché oggi qua è giorno di elezioni e la popolazione è obbligata a votare se no prendono la multa.

    Ma guarda questa è stata la fortuna più grossa, siamo arrivati che c’era solo un pulmino! Poca gente davanti a noi! L’idea di andare alla rainbow mountain mi piaceva un sacco ma ogni foto che vedevo era sempre affollatissimo.
    Invece quando siamo arrivati noi non c’era quasi nessuno..
    Iniziamo a camminare e c’era una pace inimmaginabile! Siamo partiti a 4600 metri e dovevamo arrivare a 5036! Ero spaventatissima perche dopo aver fatto la laguna Humantay ieri ed averla sofferta parecchio mi aspettavo il peggio (mi era anche stato detto che la camminata era più difficile...) vabbè partiamo, riesco a respirare bene!! Il primo pezzo è tutto in piano, quindi senza fretta procediamo!
    Una valle incredibile, circondata da queste montagne da un lato verde e dall’altro rosse! Posto veramente da sogni.
    Camminiamo in piano per mezz’oretta e ora arriva il pezzo duro! La salita è proprio salita.. senza vie di mezzo! Dal piano più totale alla fine che era veramente pendente.. forza e coraggio!! Saliamo e abbiamo tenuto un buon passo, piccoli passi, grandi respiri! Andiamo su come due razzi!
    Arriviamo alla prima parte dove si possono iniziare già a vedere le montagne arcobaleno! Pazzesco! Anzi indescrivibile! Ci giriamo ma c’era un punto panoramico ancora più bello!
    Facciamo la foto con il lama.. da vere turiste!! E ricominciamo a salire! Non potete capire che fortuna, eravamo su da sole!! C’era solo una ragazza prima di noi!
    Ci metto un po’ a riprendermi ma arriviamo in vetta a 5036 metri!!! WOW RAGAZZI. Anche questa volta le foto parlano da sole; mai visto niente di simile.
    Facciamo le foto ed ecco che inizia ad arrivare tutta la gente in massa.. non potete capire la quantità di persone che sono salite.. come rovinare un posto così bello! Noi ci defiliamo e scendiamo e ci sediamo su delle rocce riparate dal vento ad ammirare il paesaggio. Mi giro un attimo per vedere dove eravamo un secondo prima e c’era la coda di persone per fare la foto. Vabbè.. diciamo che questo non mi è piaciuto tanto!
    Peró oh.. se un posto è bello lo vogliono vedere tutti..

    È ora di scendere.. dobbiamo arrivare giù prima delle 10.30!! Con calma io Hannah e una ragazza spagnola iniziamo a camminare, molto tranquillamente arriviamo al parcheggio! Ci siamo godute la vista al 100%.
    Appena arrivate al parcheggio una signora che aveva preso il cavallo è caduta perché il cavallo si è spaventato e l’ha buttata giù! Momenti di panico.. non sapevamo che fare, sua figlia stava ancora scendendo però per fortuna è stato solo un grande spavento iniziale! Un po’ indolenzita si è alzata, e siamo andati al bus pronti a tornare.

    Prendiamo il bus e poi ecco che ci dirigiamo a pranzare! Ora siamo appena entrati a cusco e non vedo l’ora di tornare a casa e mettermi a letto!! Pomeriggio relax!!

    Ah dimenticavo!!! Un tempo pazzesco!! Troppa troppa fortuna!
    Read more

  • Day6

    Machu Picchu

    April 12, 2019 in Peru ⋅ ⛅ 21 °C

    Machu Picchu time! Hier kijk ik al een hele tijd naar uit en eindelijk is het zo ver. We worden opgepikt door een minibusje en samen met een tiental andere toeristen naar Hydroelectrica gevoerd. De weg slingert omhoog en omlaag door de bergen. Een prachtige omgeving. Veel groen, enkele watervallen, diepe kloven. Na 5 uur rijden zijn we op onze bestemming. Uit tientallen andere busjes komen er nog meer toeristen tevoorschijn. Allemaal met hetzelfde doel: van hieruit naar het dorp Aguas Calientes stappen.

    We wandelen de hele tijd langs de sporen van de Perurail trein die Cusco en Ollantaytambo verbindt met “Machu Picchu pueblo”, zoals Aguas Calientes ook wel genoemd wordt. Na een uur of 2 zien we hoog boven ons in de verte een eerste glimp van Machu Picchu. Spannend! Nog een half uur later zijn we in het dorp.

    Na het avondeten krijgen we ons ingangsticket voor Machu Picchu en uitleg over waar en wanneer we moeten vertrekken. De Duitse Nicole wil net als mij te voet naar de ingang stappen. Vé wil met de bus naar boven zodat ze haar energie kan sparen om de “montaña” te beklimmen. We gaan samen het busticket kopen en kruipen dan snel ons bed in.

    Om 4u gaat mijn wekker al. Ik probeer mij zo stil mogelijk klaar te maken zodat Vé nog wat langer kan slapen. In de gang aan de receptie verorber ik mijn ontbijt terwijl ik wacht op Nicole. Samen beginnen we aan de wandeling naar de ingang van Machu Picchu. Enkele minuten later vervoegt Steffi ons, een andere Duitse die ook op onze bus zat. Na 20 minuten komen we aan de eerste controlepost en vanaf daar begint een steile klim. Het zijn vooral trappen, maar allemaal verschillend van hoogte en lengte wat het ferm lastig maakt. Het wordt stilaan licht waardoor we zien hoe bewolkt de omgeving is. Geen bergen of heuvels te zien. Hopelijk klaart het straks wat op.

    Na een klein uur stappen bereiken we de ingang van Machu Picchu. Om 6u45 stapt Vé van de bus en verzamelen we met onze gids. Tijd om eraan te beginnen! Als Engelssprekenden worden we in de groep van gids Yawar geplaatst, samen met een twintigtal anderen. De poorten gaan open en de honderden toeristen stormen naar de ticketcontrole. Net voorbij de ingang krijgen we al een beetje uitleg en dan bestijgen we de trappen naar het bekendste uitkijkpunt. Helaas nog altijd wolken maar Yawar belooft ons dat dit normaal is en dat het binnen een uurtje zal uitklaren.

    Tijdens zijn uitleg beginnen de wolken al een beetje op te schuiven en krijgen we een mooi zicht op de ruïnes van Machu Picchu. Nicole trekt enkele foto’s van ons en wij van haar. En dan is het al bijna 8 uur. Tijd voor ons om te vertrekken naar de “montaña”, de berg die we gaan beklimmen. Yawar toont ons de weg naar de ingang en we splitsen af van de groep. Dat is achteraf gezien het enige jammere aan onze tour: doordat we de berg gaan beklimmen krijgen we geen uitleg meer over de rest van Machu Picchu. Anderzijds mogen wij nog de rest van de dag op de site verblijven, terwijl de groep met de gids al sneller zal terugkeren.

    We beginnen aan de klim. Net als tijdens mijn wandeling deze morgen zijn het continu trappen. Deze keer zelfs nog een stuk steiler en lastiger. Om de 5 à 10 minuten pauzeren we even om bij te komen. We zien jammer genoeg niks van de omgeving aangezien het te bewolkt is.

    Na 45 minuten, ongeveer halfweg naar de top, komen we 2 oudere Braziliaanse dames tegen. Ze vertellen ons dat het pad verderop alleen maar steiler en gevaarlijker wordt. Smalle trapjes die dicht bij de afgrond liggen. “En het uitzicht daar boven?”, vraag ik. “Niks te zien van Machu Picchu jongen, overal wolken”. Dju, hopelijk verandert dat nog!

    Het wordt inderdaad nog lastiger en risicovoller daar boven. Wanneer we de top bereiken, zien we niet veel. Terwijl we uitblazen van de zware klim begint het echter beetje bij beetje op te klaren. De zon komt er wat door. Eerst zien we een glimp van de heilige stad tussen de wolken door… en een kwartier later zien we zowaar de hele ruïne in volle glorie. Fenomenaal!

    Niet alleen de ruïnes zelf maar zeker ook de omgeving. De steile Huayna Picchu en enkele andere groene, bijna loodrechte bergen zijn indrukwekkend om te zien. En overal wat wolkenslierten rond die het plaatje nog mystieker maken. We zetten ons neer en eten onze lunch terwijl we ons vergapen aan de omgeving. 100 meter verderop is er een uitkijkpunt met afdakje waar tientallen toeristen foto’s staan te trekken. “Wij zitten hier toch lekker beter en rustiger”, denken we bij onszelf. En effectief: iedereen die terugkeert naar beneden, stopt aan ons plaatsje en is verbaasd dat het zicht van hier nog mooier is.

    Na een halfuurtje relaxen gaan we ook even naar het andere uitkijkpunt. Een paar fotootjes trekken en dan terug naar ons eerste plekje. Doordat de zon erdoor gekomen is, zoemen er plots honderden muggen rond ons. Ik word er een beetje gek van. Zelfs met DEET zijn ze moeilijk weg te krijgen. Tijd om terug af te dalen en de ruïnes van wat dichterbij te gaan inspecteren. Na een uurtje zijn we terug beneden. Vé wordt direct besnuffeld door enkele lama’s. Er lopen er hier zo 18 rond, die zich te goed doen aan het lekkere groene gras op de site.

    Het volgende dat we willen bezoeken is Intipunku, de zonnepoort. Daarvoor moeten we opnieuw een stevig stukje klimmen, zo’n 40 minuten. In vergelijking met wat we daarnet gedaan hebben is het niks, maar onze beentjes beginnen toch vermoeid te raken. De zonnepoort ligt bovenaan een V-vormige bergpas en is het eindpunt van de befaamde Incatrail. De sportievelingen die deze 4-daagse tocht afleggen kunnen van hier dus een eerste keer Machu Picchu aanschouwen. We rusten er een half uurtje uit terwijl we alweer van een mooi uitzicht genieten.

    We vervolgen onze weg naar de Incabrug. Onderweg pauzeren we op een paar mooie terrassen met veel lama’s. Tijd voor een fotoshoot, denkt Vé. Ik eet ondertussen nog een koffiekoek maar raak die bijna kwijt aan een nieuwsgierige en hongerige lama.

    Het pad naar de Incabrug is kort. Ik wandel op amper 10 minuten tot daar. De brug zelf is afgesloten door een hekken en dus onbereikbaar. Ze ziet er ook niet zo stabiel uit dus ik snap wel waarom men er geen toeristen laat over lopen. De weg er naartoe is wel indrukwekkend. Weer vlak langs een afgrond en met mooi zicht op de groene vallei wat verderop.

    Daarna trekken we richting de ruïnes. Via een hele reeks trappen komen we de centrale poort binnen. Hier staan vele stenen gebouwen, terrassen en een zonnetempel. Doordat we geen gids hebben weten we niet precies waarvoor dit allemaal diende. Maar goed, dat weten de archeologen zelf ook nog niet helemaal. Machu Picchu zou deels een militair fort geweest zijn, deels een heilige plaats (met altaren en offerplaatsen), deels observatorium (de zonnetempel bvb) en er zouden misschien ook wat mensen gewoond hebben.

    We kuieren ongeveer anderhalf uur ter plekke rond. Ons water is ondertussen op en we worden moe. Tijd om ons naar de uitgang te begeven. Daar drinken we een welverdiende cola en zetten we een stempel van MP in ons paspoort. Dan terug afdalen via de trapjes die ik deze morgen naar boven nam en we zijn terug in Aguas Calientes. We relaxen op een terrasje, gaan op het gemak iets eten en kruipen dan op tijd ons bedje in. Het was een vermoeiende, maar memorabele dag vandaag.

    Op voorhand vraag je je af: gaat dat wel de moeite zijn, Machu Picchu? Is het niet overdreven gehyped en toeristisch? Wel, toeristisch is het zeker. Maar bij mij heeft het mijn verwachtingen serieus overtroffen. Van jongs af aan sprak dit “nieuwe wereldwonder” mij aan om te zien en ik ben heel blij dat ik het gedaan heb!

    Een filmpje: https://photos.app.goo.gl/ZdhKacGu8hEzV3az9
    Read more

  • Day39

    Machu Picchu

    August 3, 2019 in Peru ⋅ ⛅ 11 °C

    6h von Cusco mit dem Bus bis zum Hidroelectica und anschließend 12km Fußmarsch den Gleisen entlang bis nach Aguas Calientes.
    Am nächsten Morgen ging es 05:30 die 400 Höhenmeter zu Fuß rauf zum Machu Picchu.Read more

You might also know this place by the following names:

Cusco, Kusku Jach’a Suyu, Qusqu Suyu

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android

Sign up now