United Kingdom
Ben Nevis

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

18 travelers at this place

  • Day18

    Day 18 - part 2 - Who is Ben Nevis?

    July 5, 2016 in the United Kingdom ⋅ 🌧 5 °C

    After our morning “easy” ride on Cow Hill, the Bear took us to the Nevis Range resort which is at the base of the Ben Nevis mountain and acts as a ski resort in winter and a bike resort in the summer. We rode a few trails on the mountain, including a short piece of single track that was used in a recent Scottish Enduro Series race (a profession mountain bike race). It was dicey, but fun! After enjoying a brief respite in the cafe at the bottom of the hill, Bogey and I took the gondola to the up to get some great views of the area, and we also watched the riders with real cojones ride down the mountain from the top. After our day’s adventure was complete, we had dinner at the Nevis Inn, a gem of a restaurant which we was so good we had dinner there both nights we stayed in Fort William. We even had some haggis! (it was delicious) This night we were treated to a performance by a local cèilidh band (pronounced “kailey"), playing traditional gaelic music (picture to come). It was the perfect end to a day spent in the west highlands.Read more

  • Day5

    Ben Nevis (1345m) via Carn Mor Dearg

    August 31, 2017 in the United Kingdom ⋅ ☀️ 8 °C

    Gestern sind wir auf den höchsten Berg GB gewandert. Wir waren 9h unterwegs da wir die schwere Route über den Nordgrad zwischen dem Carn Mor und dem Ben Nevis gewählt haben. Diese Route war einer der anspruchsvollsten. Mein Muskelkater ist unbeschreiblich😂 Heute geht es weiter zur Isle of Skye.Read more

  • Day4

    Disaster on Ben Nevis

    September 16, 2016 in the United Kingdom ⋅ 🌙 6 °C

    It was a normal September morning in the Scottish HIghlands, when New Zealander, Courtney Fagan and Man who doesn't know where he is from, Jamie Armstrong arrived at the Glen Nevis Visitors Centre and embarked on their journey towards the highest peak in Great Britain.

    The majority of their walk was uneventful, Mr Armstrong tried to name all songs which had a step theme to it, and decided that Stairway to Heaven was the most appropriate song for their Journey. Miss Fagan decided she had enough of Mr Armstrong talking crap about stairs and pushed him down the mountain to show him what the stairs really felt like (in her mind). Their ascent continued and at about 800m the clouds set in, and Mr Armstrong could no longer see through his mist covered glasses. Miss Fagan took this as her opportunity to run and hide to scare Mr Armstrong, but got too cold because Mr Armstrong had to constantly stop because he couldn't see where he was going.

    Fast forward an hour, and Miss Fagan and Mr Armstrong reach the summit in a time of 2 hr 25 min - Not bad considering the mean time is 4 hours to reach the top, but when the record to run to the top and back is 1 hr 25 min, Miss Fagan felt slightly inadequate. Mr Armstrong reports that a few photos were taken, however due to Miss Fagan being a weak NZer and nearing hypothermia, the view of the heavy clouds and mist could not be enjoyed for more than 10 minutes."I told her to put more clothes on, but she just yelled at me and told me she didn't want another penguin biscuit". It was after this point where Miss Fagan conceeded to putting her gloves on but because her fingers oouldn't move anymore, Mr Armstrong had to dress her like a child "She couldn't move her fingers, so I did the manly thing and put her gloves on for her, except her little finger wouldn't fit because it was frozen solid at a 90 degree angle, It took me 5 attempts to get her gloves on, but eventually I covered her little sausages".

    Due to the cold setting in, Miss Fagan decided it would be a great idea to jog down the mountain and convinced Mr Armstrong of her plan "It was pretty easy, he just does everything I say anyway, that's how relationships work don't they?". Although Mr Armstrong conceded that he had agreed easily to "jog down the mountain" he disagreed with the insinuation that he had only done so because he is whipped "I just wanted another Penguin Biscuit and they were in the car". They proceeded down the mountain, saying hello to everyone they met. A local climber who did not wanted to be named, said that they were disguistingly happy with themselves, especially the girl who had a weird little grin on her face "They came whizzing past and I stopped to ask them how much further to the top, the girl turned to me and said you're almost there, then laughed and told me I had two hours to go. Bitch"

    Towards the bottom of the Mountain, Miss Fagan and Mr Armstrong slowed and spoke to other climbers who were starting their ascent. encouranging them along their way. Miss Fagan continued to walk on, when stepping off her 1 millionith rock of the day, disaster struck "I don't know what happened, one minute I was standing up, admiring the view and rocking my hot green jacket when nek minute I was on the ground". Miss Fagan apparently grabbed her ankle and once Mr Armstrong stopped humming stairway to heaven for the 100th time and realised what was going on, proceeded to quickly pick Miss Fagan up, took off her shoe, and noting the swelling, said "You'll be fine" and proceeded to drag her down the mountain, knowing if she stopped her foot would have seized up and would no longer be able to walk. Mr Armstrong made promises of Shetland Ponies and Highland cows if Miss Fagan was able to get down off the mountain without the mountain rescue being called, which to his delight and because she is so tough, she made it back to the car in relatively one piece.

    On return to the Vistors centre, Miss Fagan's ankle was inspected and was noted to be heavily swollen with slight brusing. Miss Fagan reported hearing a snap at the time of impact with the ground, however, no medical attention has yet been sought due to Miss Fagan wanting to see if it improves overnight. An XRay may be required at a local hospital in the morning. "It is quite painful, but I can kinda walk on it. Just take me to my Shetland Ponies" Unpreterred by the potential break in her ankle, Mr Armstrong and Miss Fagan went to celebrate climbing up the highest mountain in the United Kingdom with Chickpea Soup, followed by a search for Highland Cows.

    In other news, the Loch Ness Monster has still not been found after another extensive day of searching. Jamie Armstrong, media whore, took to Loch Ness in his Speedos this afternoon hoping to scare Nessy out of the water with his pasty white legs. It appears that the only things Mr Armstrong was able to scare was the water out of the water when he waded in to discover the water depth was only 5 inches thick as far as the eye could see. "It was a heavily disappointing day" Mr Armstrong stated "My speedos are still dry".

    Mr Armstrong and Miss Fagan's evening concluded with a Bon Fire at their little AirB&B located at Speen Bridge with some wine, cheese and a fat ankle.
    Read more

  • Day14

    Najwyższy szczyt UK zdobyty!

    August 8, 2020 in the United Kingdom ⋅ ⛅ 13 °C

    Nasz rodzinny kaowiec zadecydował, że w okolicy Glen Affric jest za mało gór i że dla dobra wyprawy powinniśmy zdobyć szczyt najwyższy, szczyt przedstawiający prawdziwe wyzwanie, szczyt z którego roztaczają się najpiękniejsze widoki, słowem szczyt na miarę naszych możliwości.
    Z tego też powodu zrywamy się o barbarzyńskiej (jak na tę wakacje) porze, czyli o 7.30 i już o 8:08 wyruszamy w drogę, licząc na panoramę Loch Ness (chętnie z potworem) i względnie sprawne wyjście na Ben Nevis ( wg walking Highlands trasa zajmuje 7-9 godzin).
    Krajobrazy wzdłuż A82 są rzeczywiście fantastyczne, ale same Loch Ness przesłaniają przez większość drogi krzaki. Dzięki wysokości geograficznej 9 rano jest ciągle czasem kiedy podnoszą się mgły, więc przybliżające się pasmo Nevis wygląda tajemniczo i bardzo, bardzo pociągająco.
    Po dotarciu na miejsce, okazuje się, że podobny pomysł na słoneczną niedzielę miało pół populacji Szkocji (jak również turyści), i parking jest całkowicie zapełniony. Zatrzymujemy się na poboczu, licząc na to, że dobrze pamiętamy wytyczne Highway Code, a jeśli nie, na miłosierdzie lokalnej straży miejskiej (zresztą, jak można się domyślić , nie jesteśmy jedyni).
    Jeszcze szybkie śniadanie, i w drogę. Trasa jest wyjątkowo szeroka, jasno wytyczona, i względnie płaska, podstawowym utrudnieniem jest omijanie grup turystów, którzy, tak jak my, postanowili wybrać się na szlak. Wygląda na to, że wszyscy posłuchali Borysa, nawołującego do nie wybierania się na plażę, i zamiast za to wybrali się na Ben Nevis. Chodzenie w tłumie to żadna przyjemność, a do tego z każdym zaobserwowanym oddechem oczy wyobraźni widzą miliony virionow Covida, więc kiedy szybkie tempo i wymijanie kolejnych grup nie pomaga, decydujemy się na zejście z głównej trasy i wędrówkę po trawie oraz korytami wielu strumyków. Dodatkową zaletą jest spore urozmaicenie wspinaczki, bo prawdę mówiąc, jest ona dość nudna - baaardzo długa, zakosami praktycznie po płaskim w poprzek góry, po kamienistym trakcie. Za to widoki są rzeczywiście rewelacyjne - i Fort Williams jawi się bardzo malowniczo, i w Glen Nevis rozsiane są (oczywiście) większe i mniejsze jeziorka, a po dotarciu na szczyt jest w 100% jasne, że wdrapał się człowiek na najwyższą w okolicy górę. Panorama zachwyca (kiedy akurat jest dziura w chmurze) a żaden z otaczających szczytów ( a jest ich wiele) nawet w przybliżeniu nie dorównuje Ben Nevis wysokością. Ale zanim dotrzemy na szczyt trzeba pokonać dwa spore strumienie, wspiąć się po piargu, zaobserwować akcję ratowniczą helikoptera (powinna iść muzyka kina akcji w tle) i 3 razy przeżyć rozczarowanie że to jeszcze nie szczyt :). A im bliżej do szczytu, tym temperatura wyraźnie niższa - od momentu zastąpienia łąk przez kamienie para leci z ust, a ręce grabieją. Idealna demostracja inwersji temperaturowej - startując z poziomu morza wspięliśmy się na 1344m (wg GPS) i straciliśmy około 15C.
    Dzięki popularności trasy wśród wędrujących na szczyt można zaobserwować niezły przekrój pomysłów na urozmaicenie trasy. Są oczywiście drużyny wspierające konkretne fundacje charytatywne (różowe Princessy obu płci w spódniczkach tutu idą prawdopodobnie dla fundacji wspierającej pacjentki z rakiem piersi), są drużyny (sądząc po zdjęciu na T-shirtach) upamiętniające konkretną osobę, są wyczynowy pokonujący trasę biegiem, ale jest też szaleniec zjeżdżający z Ben Nevis na rowerze, jak i inny wspinający się na boso...A są i tacy których na szczyt wwozi helikopter.
    Wśród tych wszystkich inspirujących wariacji na temat czujemy się wyjątkowo zwyczajni w porównaniu, naszym jedynymi wyróżnikami są niezłe tempo (6h z postojem na szczycie) i autorska trasa, która zresztą szybko została zaadoptowana przez naśladowców.
    A na zakończenie wycieczki czeka nas wyśmienite steak pie w lokalnym pubie w Cannich (gorąco polecamy i pie, i pub) - M'n'Ms mówią, że przez sporą część drogi niosła je wizja tego pie na końcu drogi 😆.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Ben Nevis, جبل بن نيفيس, Гара Бен-Невіс, Бен Невис, Beinn Nibheis, بن نویس, Beinn Nivish, בן נוויס, Բեն Նևիս, ベン・ネビス山, ბენ-ნევისი, 벤네비스 산, Neviss, بن نیوس, Бен-Невис, Бен-Невіс, 本尼维斯山

Join us:

FindPenguins for iOSFindPenguins for Android

Sign up now