Chile
Provincia de Elqui

Discover travel destinations of travelers writing a travel journal on FindPenguins.

Top 10 Travel Destinations Provincia de Elqui:

Show all

82 travelers at this place:

  • Day109

    Green valleys and Stargazing

    November 9, 2019 in Chile ⋅ ☀️ 19 °C

    After all the deserts in Northern Chile , the Equi valley feels especially good . Our campground , surrounded by vinyards and trees , this playground for astronomy students from the local University just feels good . "This is my favorite place in Chile . Enjoying the view of the lush vineyards and surrounding hills dotted with observatories makes my heart leap" says Susanne while watching the sunset. At night we had tours of the nightsky (appearantly one of the best in the world) and looks through the telescopes , and now we are again in awe about our universe....Read more

  • Day10

    Pisco Elqui (Chile)

    October 1, 2018 in Chile ⋅ ⛅ 14 °C

    Ich bin zurück in der Zivilisation! 🖐
    Die letzten 2 Tage habe ich mitten in den Anden verbracht! Man sagte mir: steig einfach in den Bus und fahr 2 Stunden Richtung Berge! Gesagt, getan! Mitten im Nirgendwo ist der perfekte Ort für Aussteiger: ein paar Busse am Tag, kein Internet, viel Sonne und der wohl klarste Sternenhimmel, den ich je gesehen habe! Atemberaubend...

    Im kleinen Ort Pisco Elqui, der von meinem Hostel nochmal 30 Minuten entfernt war, gibt es unendliche Weinanbaugebiete und lauter selbst gemachte Dinge! Da ich gelesen habe, dass es nachts sehr kalt wird, hab ich mich hier auch mal mit einer Mütze eingedeckt! Tagsüber strahlender Sonnenschein und um die 35 Grad, nachts tatsächlich minus 4 Grad! Klar, dass ich mir da eine Erkältung mitnehme...aber es war wunderschön und mal was ganz neues für mich, wenn man zum entspannen gezwungen wird 🙈 die Leute im Hostel haben mir gesagt, ich soll nicht so deutsch sein, es gibt hier draußen keinen Plan! 😂
    Read more

  • Day56

    Een rugzak met pootjes

    February 5, 2019 in Chile ⋅ ☁️ 18 °C

    We springen gepakt en gezakt op de bus richting La Serena. De grote rugzakken in de koffer en onze handbagage in het rek boven ons hoofd, zoals gewoonlijk. Wanneer we aankomen, merken we dat de handbagage van Vé verdwenen is. Wacht even, hebben we die ergens anders gelegd? We zijn de laatste die afstappen, zoeken de hele bus af, maar helaas… Godver, iemand heeft die dus gestolen!

    De buschauffeur helpt zoeken, maar vertelt ons dat hij helaas niets kan doen. Moest de bagage uit de koffer gestolen zijn, dan kon hij dat via de busmaatschappij laten aangeven. Maar voor bagage op de bus geldt dat niet. We zullen het zelf moeten gaan aangeven aan de politie.

    Verdomme, hoe en waar kan dat toch gebeurd zijn? Hier aan de eindhalte zijn er maar een paar mensen samen met ons afgestapt… Of zou het iemand geweest zijn die al eerder afstapte? 10 minuten geleden, aan de halte van Liceo de Niñas, lag de zak zeker nog boven ons hoofd. Nadien zijn er wel nog verschillende stops geweest en is er veel volk op en af gestapt…

    Terwijl Vé bij de resterende zakken blijft zitten, loop ik naar het nabijgelegen centrale busstation. Ik scan alle zwarte rugzakken die ik zie en stap meerdere keren langs alle uitgangen… niks te vinden…

    Vé is er natuurlijk het hart van in. In die rugzak zaten 2 portefeuilles met geld, haar paspoort, bankkaarten, iPod, kleren, sloefen, souvenirs,… En nog het ergst van al: haar dagboek. Ze schrijft en tekent en kleeft er al 7 maanden lang alles in over de reis. Verslagen van uitstapjes, nieuwe recepten, tips die we van andere toeristen kregen, bloemetjes die ze onderweg geplukt heeft,…

    Brrrrr. Aangeslagen stappen we richting Hostal Maria’s Casa, waar we sowieso terug 2 nachten wouden blijven. We doen er ons verhaal en worden gelukkig direct geholpen. Pancho, een van de eigenaars, belt direct de politie. Hij vertelt ons dat er zo dadelijk iemand langs komt om een verslag te maken van de diefstal. We zijn niet de eersten die dit meemaken, legt hij nog uit.

    Het is bekend dat er veel bendes vanuit Santiago naar La Serena komen om te “werken”. Vooral in de zomer, wanneer er toeristen zijn. Ze stappen dan met 3 of 4 tegelijk op een bus, verspreiden zich, en bekijken waar ze een slag kunnen slaan. In de drukte van het afstappen grabbelen ze dan een zak mee en weg is je geld.

    We kunnen eventjes niet zo helder nadenken. Wat moeten we nog allemaal doen… Juist ja, de bankkaarten blokkeren. Ik had gelukkig de 2 kredietkaarten op zak, waarmee we altijd geld afhalen. Vé moet dus enkel de 2 kaarten blokkeren die in haar rugzak zaten. Dat kan gelukkig snel via de app van de bank.

    Dan zullen we voor Vé een nieuw paspoort moeten aanvragen. Waar kunnen we dat doen? Hopelijk moeten we niet terug naar Santiago… We ontdekken dat er een Belgisch consulaat in Antofagasta is. Die stad ligt wat meer in het Noorden en we moeten daar toch passeren als we naar San Pedro de Atacama reizen. Dat zou dus kunnen meevallen. We contacteren hen direct via mail.

    Wat later vertelt Pancho ons dat de politie toch niet naar hier komt en dat we zelf naar het kantoor moeten om aangifte te doen. Hij is zo vriendelijk om een taxi te regelen en met ons mee te gaan. Terwijl we wachten vertel ik aan Pancho dat ik mijn best zal doen om alles in het Spaans uit te leggen. Een meisje dat verderop in de wachtzaal zit, hoort mij bezig en zegt direct “I speak English, I can translate for you if you need help”. Er zijn toch veel goede mensen in Chili ook!

    We doen het hele verhaal nog eens aan de agent van dienst, met veel hulp van Pancho. De agent is zo vriendelijk om ons een kopie van het verslag mee te geven. Daarmee kunnen we dan een nieuw paspoort aanvragen.

    Op de weg terug lopen we wat rond in de stad. Wie weet komen we toch ergens de rugzak of het dagboek tegen. Gedumpt in een vuilbak of zo. Die dieven willen wellicht toch alleen maar het cash geld.

    We lopen nog een uur of 2 rond maar komen van een kale reis thuis. Verdorie toch. Hadden we nu voorzichtiger moeten zijn op de bus? Hadden we onze zak constant bij ons moeten houden? Maar dat hebben we in het verleden ook nooit gedaan en toen gebeurde er niets? Soit, het heeft geen zin om er nog veel over na te denken. We moeten het even loslaten en onze hersenen wat rust geven.

    Zo voelde de situatie voor Vé:

    Ik mis mijn reisdagboek, met teksten en tekeningen van familie en vrienden van voor we op reis vertrokken, met allerlei reisverhalen van juli 2018 tot nu. Onze avonturen en belevenissen, zotte Mongoolse tekeningen en mijn naam in het Japans geschreven door Hiroyuki, enkele gedroogde bloemetjes, nieuwe inzichten, wat ik geleerd heb over de landen en over mezelf. Herinneringen om te koesteren de meesten zitten in mijn hoofd, hopelijk nog voor lang. Maar het was mooi geweest om later af en toe nog eens te kunnen bladeren doorheen dit reisdagboek en te zeggen: Oh kijk, das was ik al helemaal vergeten, die middag op een grasplein in La Serena in Chili speelden ze caleidoscoop van de jeugd van tegenwoordig en hadden we een hilarisch miniparty'tje van twee.

    Geld zat er ook in, 4 verschillende valuta, dus wie mijn rugzak heeft kan even verder.. maar het is gek om te beseffen dat dat geld het laatste is wat ik terug zou willen. Ook al betekent dit dat we minder budget overhouden voor de reis, wat erg jammer is.
    Ik wil niet gewoon een nieuw boek, een nieuw latje, nieuwe poezenpantoffels, een nieuwe portemonnee uit Kirgizstan, nieuwe souvenirs uit Nieuw-Zeeland, een nieuwe rugzak,.. neen.. Ik wil míj́n boek, míj́n mooiste bewegend olifantenlatje van de hele wereld,.. ik wil gewoon mijn spullen terug!

    Hoewel ik weet dat ik geen controle heb kan ik precies niet geloven, accepteren dat mijn rugzak met inhoud weg is . Zo boos en verdrietig dat ik zin heb om zelf iets kapot te maken. Het voelt alsof iemand in mijn borstkas heeft zitten frutselen en er een stukje van mij heeft uitgetrokken. It sucks! Big time.

    Het is de derde dag na het voorval en ik voel me wat beter dan de voorbije dagen. La Serena ligt dicht bij de grote oceaan. Gisteren ben ik even gaan zwemmen. Ik amuseerde mij met de grote golven. Ik kon er wat van mijn kwaadheid en verdriet kwijt.

    Ik hecht me nogal sterk aan dingen, dieren, mensen die me nauw aan het hart liggen. Daarom vind ik momenten van afscheid nemen, ook al is het maar voor even, moeilijk. Laat staan voor altijd. Mijn hart was even in duizend stukjes, door het verlies van de voor mij emotioneel waardevolle spulletjes. Ik heb mijn verdriet toegelaten. Ook al had ik schrik dat dat eigenlijk belachelijk was want het zijn maar spullen. Maar of het nu belachelijk is of niet, ik voel het zo, en dat is ok :).
    Sorry dagboekje, rugzak, latje en alle andere vé-stuff, dat ik dit niet heb kunnen voorkomen. Kon ik de klok maar terugdraaien...

    Wat ik van dit voorval wil onthouden:

    ☆Ik mag van mijzelf dit emotioneel verdriet voor 'maar’ een dagboek, een latje,.. hebben. Ook al zouden anderen dit belachelijk kunnen vinden. En dat vind ik een keimooi kado van mijzelf aan mij. Dankjewel ook Maarten, Bollie, voor het begrip, voor de hulp, om me te laten lachen tijdens deze kak-momenten. Wij zijn ongedeerd en dat is het belangrijkste.

    ☆Naast kakmensen bestaan er ook mooie mensen. Mensen die ons van haar noch pluim kennen, die merken dat er iets aan de hand is en onmiddellijk hun hulp aanbieden.

    ☆Mijn hart staat en blijft open. Even heb ik gedacht: ok, om dit shit-gevoel te vermijden in de toekomst moet ik mij gewoon nooit meer aan iets hechten. Problem solved. Zo zou Homer Simpson denken :). Edoch, "om iets geven" is te mooi om op te geven. Véél te mooi.

    Zaterdag 9 februari staan we klaar om weer verder te gaan, gepakt en gezakt. De volgende bestemming is Charañal, van waaruit we het nationaal park Pan de Azúcar gaan bezoeken.
    Traveling light is fijn, hoewel ik in het vervolg toch liever zelf kies wat er verdwijnt.
    Read more

  • Day190

    La Serena

    February 9, 2019 in Chile ⋅ ⛅ 19 °C

    Nach dem mir üses Mietauto abgholt händ, hämmer die knapp 500km uf la Serena gmüetlich in Agriff gnoh. Üses Hüttli isch sehr eifach gsii aber dLüt nätt und de Pool praktisch.

    Vo det us simmer goh Stärnwarte la Silla aluege. Landschaftlich isch es gewaltig gsii. Die Wiiti und die schöne Kaktee händ üs überwältigt. So ganz andersch. In la Silla hämmer alles dörfe a luege und es isch sehr intressant gsi. Nur Stärne hämmer dummerwiis keini gseh. Das lauft hüt alles über de Computer.

    Am nächste Tag hämmer zfuess la Serena erkundet, sind üs go Hüet chaufe, händ sMeer und sJaccuzi gnosse.
    Read more

  • Day105

    La Serena / Coquimbo

    June 2, 2019 in Chile ⋅ ☀️ 15 °C

    Immer weiter Richtung Norden, entlang der Küste Chiles haben wir uns ein paar Tage in La Serena niedergelassen.
    Angrenzend ist der etwas kleinere Ort Coquimbo mit seinem 83 meter hohem begehbaren Betonkreuz.
    Das haben wir uns nicht entgehen lassen und haben den Traumhaften Ausblick über die Küste, den Städten und den dahinter liegenden, mit Schnee bedeckten Anden genossen.

    An sich haben die beiden Städte nicht so viel zu bieten aber mit Robben und großen Wellen, die gegen die Brandung peitschen kann man gut die Seele baumeln lassen und über das Leben phylosopieren.
    Read more

  • Day53

    La Serena en de Elqui vallei

    February 2, 2019 in Chile ⋅ ☀️ 19 °C

    Het landschap verandert stilaan van groen naar dor, droog en zanderig. De heuvels staan vol cactussen, voor de rest zijn er niet veel planten meer te bespeuren. We komen duidelijk dichter bij de woestijn in het Noorden. La Serena is de grootste stad in de omgeving. Een langgerekt strand en grote shoppingcentra zijn de meest populaire trekpleisters voor toeristen.

    Na mijn mindere hotelkeuze in Valpo is het nu Vé haar beurt. Ze vindt een hostelletje in een rustige wijk vlakbij het busstation. Dat blijkt al snel een goeie keuze. Maria, logischerwijs de eigenares van Maria’s Casa, verwelkomt ons met open armen. Ze biedt ons een kamer aan en schenkt ons direct een glas vers gemaakt meloensap in. Lekker verfrissend.

    We raken op het terras aan de praat met een koppel Duitse toeristen. Zij raden ons aan om naar de Elqui vallei te gaan. Daar wordt de nationale drank pisco geproduceerd en het ligt op slechts anderhalf uur rijden van hier. Bovendien is het een van de beste plaatsen ter wereld om naar de sterren te kijken aangezien er heel weinig lichtvervuiling is. Klinkt aanlokkelijk. Vé en ik kijken naar elkaar en beslissen om er binnenkort eens een kijkje te gaan nemen.

    De volgende dag ploffen we ons in de buurt van de oude vuurtoren op het strand. Het is serieus druk maar doordat het strand zo groot is, voelt het zo niet aan. We hebben genoeg ruimte rondom ons. De meeste toeristen lijken Chilenen, die hier genieten van hun grote vakantie. Niet veel bleke gringo’s zoals ons te spotten. Om de 5 minuten passeert er wel een strandverkoper die luid roepend zijn marchandise aanprijst. Parasollen, schepjes, emmers, popcorn, empanadas, aardbeien met chocolade, zelfs eieren,… alles is hier te krijgen.

    Dan is het tijd om de Elqui vallei te verkennen. We springen op de bus naar Pisco Elqui, het meest toeristische dorp. Op de weg er naartoe verandert het landschap opnieuw. Eerst zanderige bergen met veel cactussen en rotsen. Heel weinig planten. Dan komen we aan de vallei waar de Elqui rivier stroomt. De eerste struiken, bomen en wijngaarden verschijnen. Het klimaat is hier ideaal om Moscatel druiven te kweken, waarmee de pisco gemaakt wordt. Het uitzicht doet een beetje denken aan de champagnestreek in Frankrijk. Maar dan veel warmer en met hoge, droge bergen.

    We passeren enkele kleine, gezellig uitziende dorpjes met veel restaurantjes, muurschilderingen en kleine winkeltjes met artisanale producten. Hetzelfde verhaal in Pisco Elqui, onze eindbestemming. Op het centrale plein aan de kerk staan enkele kraampjes die juwelen en andere spullen verkopen. Er is ook iemand die een astro tour aanbiedt. Vé wil dolgraag een foto van ons met de sterren op de achtergrond. Onze camera is namelijk niet goed genoeg om dit vast te leggen. Dat probeerden we eerder al in Tenerife, Mongolië en Nieuw-Zeeland, enkele plekken waar we ook heel veel sterretjes zagen.

    Eerst doen we een tour langs 3 pisquerias waar uitleg wordt gegeven hoe de pisco gemaakt wordt. In pisqueria Los Nichos vervoegen we een grote groep andere toeristen die al begonnen zijn aan de rondleiding doorheen de caves. Natuurlijk in het Spaans. En de gidse spreekt supersnel waardoor we er bijna geen woord van verstaan. Gelukkig kennen we al iets van drank maken na bezoekjes aan meerdere champagne- en portohuizen dus snappen we wel ongeveer hoe het proces in elkaar zit.

    De tour duurt ongeveer 15 minuten en daarna mogen we proeven. Geen pisco sour maar de pure pisco. Eerst eentje van 40 graden en dan een van 45. Jawadde, staffe toebak. En niet echt lekker eigenlijk, zo puur.

    Bij Doña Josefa krijgen we ongeveer hetzelfde verhaal. Een korte tour van 10 minuten, dan 2 pisco’s proeven. Een laatste stop is Cavas del Valle. Hier maken ze geen pisco van de druiven, maar wijn. We mogen er 4 proeven, 2 witte en 2 rode. Best wel lekker, ook al zijn wij geen wijnkenners of liefhebbers.

    Wanneer de zon ondergaat snappen we direct waarom de Elqui vallei ideaal is om naar de sterren te kijken. Duizenden, of zelfs miljoenen sterren verlichten de hemel. Het lijkt wel alsof er hier 5 extra lagen sterren toegevoegd zijn aan wat we in België kunnen zien. De melkweg is ook heel duidelijk zichtbaar. Ideaal voor een nachtelijke fotoshoot. De fotograaf van Astrotour maakt 3 foto’s van ons met de sterrenhemel op de achtergrond. Morgen worden deze via email doorgestuurd. Benieuwd hoe het resultaat eruit zal zien!

    Enkele bewegende beelden van deze prachtige regio: https://photos.app.goo.gl/tpQqW2q5XDKtk6ix9
    Read more

  • Day193

    Valle de elqui

    February 12, 2019 in Chile ⋅ ☀️ 20 °C

    Mer händ 3 Nächt ih ehmene Höttli am Fluss im Valle de Elqui gschlofe. Mer händ ehn mega höbsche Balkon und au ehn Hängematte diräkt am Fluss gha. Vo det us hed mer ih de Nacht wunderschön d Stärne gseh (för was das Tal übrigens bekannt esch).

    Ah de zwoi Täg hämmer die umliegende Dörfli chli erkonded und händ, wie ihr uf de Bilder gsänd, ganz viel tolli Sache entdeckt! S Tal esch näb de Stärne au för sin Pisco, die schöni Natur und för die esoterische Bewohner/Touriste bekannt.Read more

  • Day22

    Richtung Norden - Valle del Elqui

    March 31, 2018 in Chile ⋅ ☁️ 12 °C

    Ca. 6 Stunden Autofahrt brachten uns zum nächsten Plätzchen - Gualliguaica im Elqui-Tal. Erster Halt unterwegs: Los Molles mit dem Park Puquén - ein pseudo Geysir. Irgendwo klein sahen wir Robben oder so was im Meer schwimmen. Ein Dusch-Stopp bei der Copec Tankstelle und kurzer Mittagshalt, dann sahen wir elends lang nur noch Kakteen und Büsche, kein Dorf während über 2 Stunden Fahrt. Im Valle del Elqui fuhren wir so lange, bis wir schliesslich näher an der Grenze zu Argentinien waren, als bei La Serena, wo wir ab der Ruta 5 gefahren sind. Das Nachtlager lag dann bereits wieder auf dem Rückweg bei einem Windsurf-Spot.Read more

  • Day23

    Richtung Norden - Ostern

    April 1, 2018 in Chile ⋅ ☁️ 12 °C

    Heute morgen entschieden wir uns spontan, den Tag hier am Stausee zu geniessen und eine weitere Nacht zu bleiben. Wäsche waschen im See und eine Wäscheleine basteln (die dem Winde besteht) , chillen, Kitesurfen analysieren, Partnerakrobatik, chillen...
    Wir verbringen ganz gemütliche Ostern.
    leider sind wir im Tal der 1'000 Sterne mit
    atemberaubendem Nachthimmel bei Vollmond...
    Read more

  • Day126

    Zwischenstopp in La Serena

    February 7, 2017 in Chile ⋅ ⛅ 19 °C

    Um die ganze Strecke bis in den Süden nicht auf einmal zurückzulegen, lege ich einen Zwischenstopp in La Serena ein. Ein nettes Städtchen, das am Ozean liegt. Von dort aus machte ich einen Tagesausflug in das bekannte Valle de Elqui (bekannt für die Pisco-Trauben), dort besuchte ich eine Pisqueria und durfte natürlich auch Verkosten.
    Ich fand ein günstiges und nettes Hostel in La Serena, dort begegnete ich Telen, einer Chinesin, die auch schon seit längerer Zeit in Chile ist. Was für ein Zufall, auch sie musste am Mittwoch weiterreisen in den Süden, also schmiedeten wir Reisepläne.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Provincia de Elqui

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now