Zuid-Amerika

Machu Picchu dag! Om de hoeveelheid mensen op Machu Picchu een beetje te reguleren, zijn er tijdslots waarin mensen kunnen komen. Die van ons was om 8 uur, dus om half 8 stonden we in het dorp bij de bushalte! De bus brengt je naar boven naar de ingang van het park. Er is een wandelpad, maar die is vrij steil en schijnt niet super bijzonder te zijn.

Eenmaal boven kwamen we nog wat bekenden (voor mij dan) tegen, namelijk Fiona en Will, die ik bij Laguna 69 had ontmoet! We twijfelden nogal een tijdje of we een gids mee moesten nemen, en hadden uiteindelijk besloten dat wel te doen. Dit bleek een goede zet te zijn!

Lopend naar boven was het heel erg bewolkt, regende het wat, en zag je eigenlijk niks. Maar onze gids vertelde dat het over tien tot vijftien minuten wel op zou klaren, dus bleven we bovenaan wachten. En jawel, het klaarde wat op! Voor en beneden ons lag Machu Picchu, met de beroemde berg/rots daarachter. De gids vertelde dat in 1911 een Fransman was, die opzoek ging naar Inca ruïnes. Hier in de buurt lopend sprak hij met locals, die hem vertelden dat er hier nog wel wat ruïnes te vinden waren. Hij stuitte op Machu Picchu, op dat moment helemaal begroeid met bomen en planten, nauwelijks zichtbaar (de gids had een boekje met foto's mee).

Nadat alles was opgeruimd werd pas gezien hoe bijzonder deze ruïnes waren. De gids had echt enorm veel te vertellen over de Inca's en de gebouwen van Machu Picchu. Zo is er bijvoorbeeld de Temple of the Three Windows. Een tempel met drie ramen, die de onderwereld (gelinkt aan de slang), het heden (gelinkt aan de puma) en de hemel (gelinkt aan de condor) voorstellen, een thema dat steeds terug kwam. Ook was er de Temple of the Sun. Deze tempel, die waarschijnlijk voor offers werd gebruikt, vertelde ook door de inval van de zon exact wanneer zonnewendes plaatsvonden.
Vergelijkbaar was de Intihuatana, een steen geassocieerd met de astronomische kalender van de Inca's. Aan de schaduwen van de steen waren de seizoenen af te lezen (op 21 maart en 21 september heeft de steen geen schaduw). Het feit dat dit alleen kon als de steen 13 graden gekanteld was, en de Inca's deze astronomische kennis hadden, gaf wel aan dat ze vrij snugger waren. Vermoed wordt dat de steen ook vooral voor rituelen en offers werd gebruikt.
Zelf was de gids vooral onder de indruk van het gebruik van coca bladeren, die werden gebruikt in en als medicijnen. Zelf zat ie er de hele ochtend op te kauwen, en wij uiteindelijk ook.

Het is allemaal veel te veel om te vertellen, maar het staat vast dat het erg interessant was, en mooi, ook met de natuur eromheen. Smiddags ging onze trein terug naar Ollantaytambo, waar vandaan het busje naar Cusco vertrok.Read more