Chile
Aysén

Here you’ll find travel reports about Aysén. Discover travel destinations in Chile of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

76 travelers at this place:

  • Day16

    Puyuhapi - einfach und schön

    December 15, 2018 in Chile ⋅ 🌧 9 °C

    So steht es zumindest im Reiseführer. Die schöne Seite erschließt sich mir noch nicht so richtig. 1935 von vier Sudetendeutschen gegründet, nur mit dem Schiff erreichbar und im Urwald gelegen.
    Die ersten 200 km auf der Carretera austral waren jedenfalls ziemlich entspannt. Eigentlich auch noch kein Grund hier schon zu übernachten. Aber nach 27 Std steige ich gerne Mal aus den Motorradklamotten. Nach dem auschecken gestern und einer gemütlichen Fahrt zum Osorno, die Nacht auf der Fähre ohne umzieh-Gelegenheit und die Fahrt hierher freue ich mich auf das gut geheizte Hostel. Die letzten 30 km Schotter im kalten Dauerregen, der auch jetzt noch kein Ende nimmt, haben mir die Entscheidung leicht gemacht.
    Wieder hält sich das Wetter nicht an den Wetterbericht! 🤔
    Trotzdem ist die Fahrt hierher durch Landschaften wie in Neuseeland sehr lohnend und war ein Genuss. Vielleicht sehe ich morgen ja auch den oberen Teil der umliegenden Berge.
    Read more

  • Day17

    Fin de Asfalto

    December 16, 2018 in Chile ⋅ ☀️ 14 °C

    Heute morgen regnet es in Strömen, also lass ich mir Zeit. In der Küche hat man mir ein gutes Frühstück vorbereitet, dann stell ich das Motorrad erst mal unter Dach, damit ich trocken packen kann. Dann sicherheitshalber noch zur Tankstelle und auffüllen. Das sollte eigentlich bis Argentinien reichen, knapp 600 km reicht mein Fass.
    Hinter Puyuhuapi ist dann fin de asfalto. Die nächsten 50 km sind noch die alte austral auf Schotter, engen Spitzkehren mit Badewannen und immer zwischen dichten grünen Wäldern. Auch bei Regen macht das Spaß. Viel zu früh endet der Schotter, dafür lässt sich tatsächlich die Sonne blicken. Auf guten Straßen geht's jetzt gemütlich durch schöne Landschaften, auch die umliegenden Berge verstecken sich nicht mehr.
    Vor Coyhaique werde ich nochmal nass, fahre zielstrebig ein Hostel an und suche mir ein gemütliches Cafe mit Erdbeerkuchen. So kann's weiter gehen.
    Read more

  • Day13

    Chile Chico

    December 24, 2018 in Chile ⋅ ⛅ 18 °C

    Onze volgende bestemming is Parque Patagonia, direct 1000km hoger in Chili. Na een paar lange busritten komen we eindelijk aan in Chile Chico, een klein dorp dat dichtst bij dit nationaal park ligt. We gaan naar het infocentrum om te vragen waar we een goed hostel kunnen vinden. De jonge bediende vertelt ons dat er in het park een 3-daagse wandeltocht mogelijk is langs enkele mooie meren en bergen, en met enkele uitdagende rivieroversteken. Vé is direct super enthousiast en ik zeg natuurlijk ook geen nee tegen een beetje avontuur…

    Eerst rusten we enkele dagen uit in Chile Chico. Het dorp heeft een microklimaat waardoor het er vaak erg zonnig en warm is, in tegenstelling tot omliggende dorpen. Er zijn ook een paar stukjes strand aan de rand van het General Carrera meer. Na Titicaca is dit het grootste meer van Zuid-Amerika. Vé neemt direct een duik in het koude water dat afkomstig is van nabijgelegen gletsjers en we genieten van het zonnetje.

    We vinden onderdak bij een vriendelijke oude dame die ons een kleine maar gezellige kamer in haar woning geeft. We mogen er ook haar badkamer en keuken gebruiken. Erg ordelijk is het er niet. Het keukenvuur staat vol met gebruikte potten en pannen, uit de eerste kastdeur die ik opentrek valt direct een schaal met confituur op de grond, de vliegen cirkelen rond een zak met oud brood die open ligt,… Ik ben er een beetje vies van, gelukkig hebben we zelf ook ons bestek en ander materiaal bij.

    Na 2 nachten zou ik graag ergens anders slapen, dus terwijl Vé een dutje doet schuim ik enkele hostels af om prijzen te vragen en de kamers te bekijken. In een van de hostels blijkt de eigenares van Belgische afkomst te zijn. Haar grootouders zijn naar Chili geëmigreerd om er als landbouwers te werken en een hostel te starten. Er wonen blijkbaar zelfs meerdere Belgische families in Chile Chico en een ervan is eigenaar van een deel van Parque Patagonia.

    Uiteindelijk kiezen we voor hostel Nandu waar we heel goed verzorgd worden. De sympathieke eigenares, Kathy, helpt ons om transport te vinden naar Parque Patagonia. Dat ligt op 60km van hier maar op de grindweg er naartoe rijden geen bussen. We besluiten de 3-daagse wandeling op 26 december te beginnen en tot dan hier te overnachten.

    Er is hier ook een propere keuken en een gezellige gezamenlijke ruimte en dito tuin. De hond Otomo en de kat Merly maken het voor Vé nog een stuk plezanter. Op Kerstavond worden we samen met alle andere gasten uitgenodigd door Kathy om samen met haar gezin te dineren. Het is trouwens een rare Kerst voor ons. Voor het eerst zonder familie vieren. En met het goeie weer lijkt het hier absoluut niet op de normale decembermaand die wij kennen.

    Samen met de Franse Duitser Dirk, die de Carretera Austral per fiets afhaspelt, gaan we in op het voorstel van Kathy. We maken kennis met Juan, de man van Kathy, en haar 2 zonen Sebastian en Lucas. Kathy serveert een heerlijke “cordero”, het typische lamsvlees dat in veel restaurants ook op het menu staat. Vé past voor het vlees maar er zijn genoeg soorten groenten voorzien om onze buik rond te eten. Vooral het typisch Chileense slaatje pebre valt enorm in de smaak.

    Dirk heeft wijn voorzien en wij een klein dessertje uit de supermarkt. Het wordt een heel gezellige avond waarop veel reistips uitgewisseld worden. Juan vertelt ook over hoe hij en Kathy hier terecht gekomen zijn. Hun huidige hostel was vroeger blijkbaar de eerste discotheek van het dorp en in de plaats van de huidige keuken stond een serre waar wiet gekweekt werd voor de hele regio.

    Kerstdag is een rustige dag waarop we wat inkopen doen voor onze tocht die morgen start. Dierenvriend Vé deelt in het dorp hondenbrokken uit aan de vele straathonden die het geschenk met open poten aannemen.
    Read more

  • Day15

    Parque Patagonia deel 1

    December 26, 2018 in Chile ⋅ ☀️ 13 °C

    We nemen tijdelijk afscheid van Kathy en Juan. We laten een deel van onze bagage hier dus na de trektocht komen we sowieso terug. De sympathieke Ignacio voert ons naar de ingang van het park. Onderweg passeren we Valle Lunar, een mooie gekleurde bergketen die bekend is bij rotsklimmers en wandelaars. Wat verder rijden we langs enkele huisjes van gaucho’s die er het hele jaar door op de afgelegen weides wonen om voor hun paarden te zorgen.

    Dan worden we gedropt bij de guardaparques (= parkwachters). We betalen er de ingang van het park en een eenmalige kost om te overnachten. De parkwachter vraagt ons ook om onze route te tekenen op een kaart, om zeker te zijn dat we weten wat we doen. Als we vertellen dat we een zij-uitstapje willen doen naar een gletsjer (op aanraden van Juan), raadt hij ons aan om de tocht in 4 dagen te splitsen. Goed voor ons, we hebben genoeg eten mee dus tijd om eraan te beginnen!

    Klein minpuntje: ik ben onze insectenspray vergeten. Het wemelt werkelijk van de muggen en vliegen, de hele dag lang. Vanaf dat je stilstaat, zitten er direct 2 of 3 op je lichaam. En dat ze steken, dat hebben we geweten. Los daarvan is het begin van de tocht een voltreffer. Na 200m komen we aan Lago Jeinimeni, een prachtig blauw-groen meer met zeer helder water. Omgeven door een grijs kiezelstrand, groene bossen en ferme kleurrijke bergen. Ook de zon is van de partij, wat moet een mens nog meer hebben…

    Op een Italiaans koppel na zijn we volledig alleen dus we kunnen in alle rust verkennen en wandelen. Een groot contrast met het superdrukke Torres del Paine waar we eerder waren. De eerste 5km voeren ons rond het meer en naar een mooi uitkijkpunt enkele tientallen meters hoger. Daar nemen we heel wat foto’s en nadat we weer afdalen nestelen we ons op het strand voor ons middagmaal.

    Twee kilometer verder volgt er een rivieroversteek, de eerste van vele. We wisselen onze stapschoenen voor slippers en waden door het kniediepe, ijskoude water. De uren erop volgen er nog een 20-tal oversteken. Twee keer zitten we zelfs bijna tot aan ons middel in het water. Wij vinden het leutig maar ik kan me voorstellen dat je deze wandeling bijvoorbeeld niet met kleine kinderen moet proberen.

    Tussen de oversteken door wandelen we op losse stenen. Soms kiezels, op andere plaatsen zijn het grote kasseien. Niet eenvoudig op onze slippers waardoor we niet te snel vooruit kunnen gaan. Ook staan de paaltjes die de route markeren hier ver uit elkaar wat het moeilijk maakt om de volgende te zien. De kleuren van de stenen zijn wel fantastisch. Paars, rood, groen, oranje,… na enkele minuten zoeken hebben we al een collectie met alle kleuren van de regenboog. Ook in de omliggende bergen zie je de verschillende tinten terugkomen.

    Na een pittige klim in een bos zien we het geweldig mooie Lago Verde liggen. Alhoewel de naam een groen meer doet vermoeden, is het water turquoise. De besneeuwde bergen errond, de blauwe lucht erboven,… letterlijk schitterend om te zien.

    De afdaling is even steil als de voorgaande klim. Onze knieën worden op de proef gesteld. Op het einde moeten we wat klauteren over losliggende stenen en dan bereiken we eindelijk de oevers van het meer. Vé twijfelt niet, trekt haar bikini aan en springt het water in. Brrrr, ik weet niet hoe ze het doet maar voor mij is het hier te koud om te zwemmen.

    Daarna volgen nog een tweetal rivieroversteken en een lastige laatste kilometer door een dicht begroeid bos met veel scharten op onze benen tot gevolg. Na 7 uur stappen bereiken we Refugio Valle Hermoso. Aan deze houten hut kunnen we onze tent opzetten. Tot onze verbazing treffen we er een groep van 20 Amerikanen aan. De hele dag maar 2 mensen gezien, en nu plots zo een bende… We laten het niet aan ons hart komen en tijdens het koken krijgen we van hen zelfs een aperitiefje. Een overschot linzen met chorizo die ze anders de volgende dag moeten meenemen… het gaat vlot binnen bij ons. Daarna nog wat soep en pasta en dan kruipen we in onze slaapzak.
    Read more

  • Day16

    Parque Patagonia deel 2

    December 27, 2018 in Chile ⋅ ⛅ 12 °C

    De volgende dag staan we pas laat op maar dat wil niet zeggen dat we daarom lang geslapen hebben. Vooral Vé had het lastig. Kou in haar slaapzak en blijkbaar een lek in haar matje want dat is zo plat als een vijg ’s morgens. Na een snel ontbijt in de refugio maken we een dagrugzak klaar om naar een gletsjer op 5km van hier te stappen. Vanavond slapen we dan terug op dezelfde plaats.

    De route is gelijkaardig aan gisteren. We stappen weer op grote losse stenen en moeten al snel onze schoenen wisselen voor slippers om de rivier over te steken. Vandaag zijn er echter geen paaltjes te bespeuren die ons de weg wijzen. Gelukkig is het vrij duidelijk: we zien de gletsjer al liggen vanaf de refuge. We zijn omgeven door hoge bergen zoals La Gloria maar toch is er veel wind en is het vrij koud. Zeker tijdens de 20-tal rivieroversteken die nog volgen. Onze voeten bevriezen bijna!

    Na 3 uur stappen bereiken we eindelijk de gletsjer en een troebel grauw groen meer aan de voet ervan. Ik ben eerlijk gezegd niet echt onder de indruk. Misschien komt het doordat we al grotere en mooiere gletsjers gezien hebben. En wellicht ook door het koude weer. En doordat het duidelijk verder was dan 5km zoals de kaart van de parkwachter aan gaf. Soit, we mogen niet klagen natuurlijk want we zitten weer in een prachtig stuk afgelegen natuur.

    De nacht erop slapen we beter. We hebben gewisseld van slaapzak waardoor Vé geen kou heeft gehad. We breken onze tent af, ontbijten en vertrekken rond de middag voor een wandeling van 16km. De eerste 2 uren gaan we bijna niet vooruit, we doen amper 3 kilometer. Niet omdat we traag stappen maar omdat we weer enkele rivieren moeten oversteken en bossen doorkruisen. En ook omdat de weg niet echt duidelijk aangeduid is.

    Daarna betreden we een groot bos waar de weg begint te klimmen. Een kilometer verder kruisen we een koppel dat even zit te rusten. We raken aan de praat en Richard en Francesca blijken inwoners van Cochrane te zijn, de stad waar we na deze tocht naartoe gaan. Ze leggen ons uit hoe het vervolg van onze route eruit ziet en raden ons een hotel in Cochrane aan, uitgebaat door de moeder van Richard. Aan het eindpunt van onze tocht staat zijn auto en hij stelt voor dat we die gebruiken om naar Cochrane te rijden, omdat het vaak moeilijk is om een lift te vinden. Super sympathiek en leuk om te weten dat we een backup plan hebben.

    Het volgende uur gaat het op en af in het bos tot we uiteindelijk weer in het dal van een vallei terecht komen. Vanaf hier wandelen we 7 km vlak langs een rivier waardoor we stevig tempo kunnen maken. 500 meter voor ons eindpunt moeten we een laatste keer onze slippers aantrekken om de rivier over te steken en dan bereiken we iets wat ooit een refuge moet geweest zijn. De constructie is helemaal in elkaar gevallen en ligt als een hoop brandhout op de grond. We zetten onze tent wat verder tussen de bosjes want er is serieus wat wind. Vervolgens ons bedje in want het was best een vermoeiende dag vandaag.

    De laatste dag hebben we nog 16km te gaan. We lopen de hele tijd op de flanken van de vallei waar de Aviles rivier door stroomt. De eerste helft van onze tocht hebben we een prachtig uitzicht op de hoge bergen rondom ons. Na 8km komen we aan een houten hangbrug die ongeveer 50 meter boven de rivier een indrukwekkende kloof overspant. Voorzichtig wiebelen en schudden we naar overkant.

    Daar slaat het weer om en begint het stevig te regenen. In de verte staan wat guanaco’s te grazen en we kruisen ook een tiental mensen die een dagwandeling tot aan de hangbrug maken. Na een uur is het weer droog en de laatste 5km is het enkel nog afdalen. Alweer een heel mooi panorama rond ons met de rivier in de diepte en de groene vlaktes aan de bovenkant van de vallei. Rond 15u30 bereiken we het eindpunt Casa de Piedras. Een groot stenen huis met enkele kookruimtes en ook de verblijfplaats van de parkwachters.

    Er is geen openbaar vervoer dus van hieruit wordt het liften naar Cochrane. We spreken enkele mensen op de parking aan maar de meesten overnachten hier in hun tent. Dan maar beginnen wandelen langs de baan en daar worden we al snel opgepikt door een Chileen en een Duitser. Ze gaan niet tot in Cochrane maar slapen in de lodge in Valle Chacabuco op 45 minuten rijden van hier. We voeren een leuk gesprek onderweg en krijgen veel tips mee over plaatsen in Chili die de moeite waard zijn om te bezoeken.

    Aan de lodge nemen we afscheid en proberen we een tweede lift te vinden terwijl we verder stappen naar een camping op 3km van hier. Tegen dat we daar aankomen is het al 20u en er passeren bijna geen auto’s meer dus we besluiten nog een extra nacht in onze tent te slapen. We staan hier helemaal alleen op een mooi plekje in de natuur, dus we kunnen ermee leven.

    De volgende dag is het nog 9km stappen naar de hoofdbaan, de Carretera Austral. Daar rijden er normaal meer auto’s en moet het gemakkelijker zijn om een lift te vinden. Al hopen we natuurlijk dat we die al vroeger krijgen. Na 2 uur wandelen, op 1km van de kruising met de Carretera, is het eindelijk prijs. Jaime, een militair die in Cochrane woont, neemt ons tot daar mee.

    Nog een video van onze wandeling om af te sluiten: https://photos.app.goo.gl/rLsPtPQtLrXWd22U9
    Read more

  • Day22

    Aysen area tour

    December 31, 2018 in Chile ⋅ 🌧 14 °C

    Despite lots of rain we took a tour with a taxi around the area. Looks like a very new tourist area but well worth it. Went to Virgin Falls ... apparently assocoated with the Virgin Mary. Also saw llamas and alpacas, some notable bridges. Overall felt a lot like NZ!

  • Day22

    Puerto Chacabuco, Chile

    December 31, 2018 in Chile ⋅ 🌧 8 °C

    Our port largely exists as a supply point for trekking tramping etc and the few locals living here year round. Bad weather today but green lush and pretty, and views amazing. We took a taxi tour to nearby Aysen and beyond with a driver whose english was limited to 'waterfall', 'national park' and 'my name Ygnacio'. Requesting a toilet stop was truly a high pressure challenge that only ended when we broke into toilets that were closed this New Years eve...ahhhhhhh!Read more

  • Day14

    Feliz Navidad y próspero Año Nuevo!

    December 25, 2018 in Chile ⋅ 🌙 15 °C

    Een zalige Kerst en gelukkig Nieuwjaar aan iedereen!

  • Day73

    Coyhaique

    January 7 in Chile ⋅ 🌧 10 °C

    This is an incredibly remote town but it didn't feel that remote once we were there, with a number of shops bars and restaurants lining the streets. The price of accommodation was certainly high though, so we had to try a few to find a reasonable option. This resulted in us staying in a school classroom, that has been converted into a hostel over the summer. Our most unusual accommodation yet.

    The constant rain put pay to the idea of checking out the national park nearby and we settled for what any sensible English people would do, and spent the day in the pub.

    We'd found a brewery on the outskirts of town, so this was our evening pub. It was a cosy log cabin with a roaring fire and we didn't want to leave and return to the rain but the midnight curfew at the school meant we had no choice! This was not before I found a new hero, a guy sat at the bar with a baby monitor on his phone.
    Read more

  • Day22

    Puerto Chacabuco, Chile

    January 25, 2018 in Chile ⋅

    We are visiting a port that lies within the Chilean fjords. It is an almost dream-like area that surrounds us-snow-capped mountains, gorgeous lush green hillsides, the bluest skies and cerulean waters. It is a knock-out 360 degree view. One can’t help but think that maybe this would be a place to spend the winter-a cozy little cabin where you could drop a kayak into the glassy waters every day and commune with this particular kind of nature. This little dream was dancing in our heads for a couple of days, after all, it’s s perfect climate.
    After we walked into this sleepy little village that had the friendliest dogs, a local man, who spoke perfect English, was waiting to help us onto the tender back to the ship. He said, “wow, you are really lucky to be here on such a nice day, you know, it rains 300 days a year here”. And poof, that nice little daydream went right out of our heads.
    We are thoroughly enjoying this part of the trip. The beauty of the surroundings here are simply incredible and it made it easy for us to exercise on the outdoor track this morning. The cool, crisp air should be with us for several more days as we prepare to round the tip of the continent through the Straights of Magellan.
    Read more

You might also know this place by the following names:

Aysén, Aysen

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now