Chile
Chile Chico

Here you’ll find travel reports about Chile Chico. Discover travel destinations in Chile of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

48 travelers at this place:

  • Day14

    Feliz Navidad y próspero Año Nuevo!

    December 25, 2018 in Chile ⋅ 🌙 15 °C

    Een zalige Kerst en gelukkig Nieuwjaar aan iedereen!

  • Day74

    Puerto Rio Tranquilo

    January 8 in Chile ⋅ ☀️ 10 °C

    I'm going to make a big call, I think the view over Lago Gral Carrera is the most beautiful I have even seen. The lake is bright blue, even when it's cloudy, the mountains in the distance are snow capped, the ground is rocky and the vegetation a lush green. Our photos don't do it justice, so you'll have to take my word for it. It is also a bold claim to be making when we still have nearly two more weeks in Patagonia seeing the big hitters that people rave about.

    The reason we took a short detour to the village of Puerto Rio Tranquilo was to see the marble caves. I hadn't heard of them before until I read a blog where someone had them listed in their top 5 places in Patagonia. Since we had been burnt by the Blue Cave episode we knew to be wary of anywhere that looks nice in pictures, but as it was pretty much on our route (but not on the beaten track, so would have fewer tourists) we decided to check it out.

    The caves were pretty cool and whilst they couldn't match the insta photos, they were still beautiful. Our tour was only in Spanish so we didn't really know what our guide was saying but it mainly seemed to consist of pointing out rock features that looked like animals and other such things. The only word he said in English was 'tips'!

    As I said though the thing we enjoyed the most was the views. Between the rain, clouds and fog on the windows, it was very difficult to see them on our drive in to the village. However, we had beautiful sunshine the next day and on the drive out our driver even stopped for us to take photos which we all appreciated as we jumped off the bus.
    Read more

  • Day75

    Chile Chico

    January 9 in Chile ⋅ ☀️ 10 °C

    Our initial plan was to spend two nights in Tranquilo but the bus timetables meant it was better to leave after one night and spend the next in the border town of Chile Chico. We should stop being surprised at how nice the towns are in Chile, but this was not your stereotypical border town.

    We were even lucky with our accommodation. Everywhere online was expensive, so we emailed a few places in the directory we'd got at a prior tourist information and managed to get a cosy apartment for less than we have paid for dorm rooms.

    As we hadn't really been budgeting on food as much as we should have through Chile, we took advantage of the kitchen and had a relaxing evening with a few beers and our new Netflix series.
    Read more

  • Day18

    Traumstraße

    December 17, 2018 in Chile ⋅ ⛅ 9 °C

    Bei gerade mal 7 Grad starte ich in Coyhaique auf guter Straße Richtung Süden. Kalte Luft und blauer Himmel. Wenn Engel reisen sollte das doch immer so sein. Hier beginnt ein landschaftlich schöner Abschnitt der Carretera austral. Zumindest sehe ich heute alles, keine graue Wolke am Himmel und das ist die Reise wert.
    Nach 100 km ist mal wieder fin de asfalto. Es folgt eine heikle Strecke mit viel grobem Geröll auf hartem Grund. Wir eiern vor uns hin, dann kommt in einer großen Ebene Sturm unangenehm von der Seite und es ist nicht mehr einfach die Balance zu halten. Ich lasse erst mal Luft aus beiden Reifen ab, was schon einiges erleichtert. Danach folgen 110 km Schotter unterschiedlicher Qualität in teilweise grandioser Landschaft. Puerto Rio Tranquilo, einem kleinen Dorf am Lago General Carrera kann ich nicht wiederstehen. Der See, viermal so groß wie der Bodensee liegt in Chile und Argentinien. Hier muss das Paradies sein. Also bleibe ich. Zufällig treffe ich Max, der hier den Winter verbringt und damit eine residencia in der wir von Muttern bekocht werden und gemütlich den Abend verbringen.
    @Ismael, this is sometimes also in the middle of nowhere, but at the other end of the world, and it's a bautyful end - el fin del mundo.
    Read more

  • Day114

    Marmorhöhlen von Puerto Rio Tranquilo

    February 13, 2018 in Chile

    Weil wir die letzten Tage und Wochen noch nicht genug Bus gefahren sind, haben wir mal einen schönen Bustrip von Coyhaique nach Puerto Rio Tranquilo gemacht. Für die gut 200 km (einfach) haben wir entspannte 4,5h gebraucht, größtenteils auf Schotterpisten...

    Aber es hat sich gelohnt. Die Fahrt ging durch eine beeindruckende Landschaft und die Marmorhöhlen auf dem sehr unruhigen See waren die Tortur wert, auch wenn wir aufgrund der hohen Wellen auf dem Rückweg pitschnass wurden...Read more

  • Day13

    Chile Chico

    December 24, 2018 in Chile ⋅ ⛅ 18 °C

    Onze volgende bestemming is Parque Patagonia, direct 1000km hoger in Chili. Na een paar lange busritten komen we eindelijk aan in Chile Chico, een klein dorp dat dichtst bij dit nationaal park ligt. We gaan naar het infocentrum om te vragen waar we een goed hostel kunnen vinden. De jonge bediende vertelt ons dat er in het park een 3-daagse wandeltocht mogelijk is langs enkele mooie meren en bergen, en met enkele uitdagende rivieroversteken. Vé is direct super enthousiast en ik zeg natuurlijk ook geen nee tegen een beetje avontuur…

    Eerst rusten we enkele dagen uit in Chile Chico. Het dorp heeft een microklimaat waardoor het er vaak erg zonnig en warm is, in tegenstelling tot omliggende dorpen. Er zijn ook een paar stukjes strand aan de rand van het General Carrera meer. Na Titicaca is dit het grootste meer van Zuid-Amerika. Vé neemt direct een duik in het koude water dat afkomstig is van nabijgelegen gletsjers en we genieten van het zonnetje.

    We vinden onderdak bij een vriendelijke oude dame die ons een kleine maar gezellige kamer in haar woning geeft. We mogen er ook haar badkamer en keuken gebruiken. Erg ordelijk is het er niet. Het keukenvuur staat vol met gebruikte potten en pannen, uit de eerste kastdeur die ik opentrek valt direct een schaal met confituur op de grond, de vliegen cirkelen rond een zak met oud brood die open ligt,… Ik ben er een beetje vies van, gelukkig hebben we zelf ook ons bestek en ander materiaal bij.

    Na 2 nachten zou ik graag ergens anders slapen, dus terwijl Vé een dutje doet schuim ik enkele hostels af om prijzen te vragen en de kamers te bekijken. In een van de hostels blijkt de eigenares van Belgische afkomst te zijn. Haar grootouders zijn naar Chili geëmigreerd om er als landbouwers te werken en een hostel te starten. Er wonen blijkbaar zelfs meerdere Belgische families in Chile Chico en een ervan is eigenaar van een deel van Parque Patagonia.

    Uiteindelijk kiezen we voor hostel Nandu waar we heel goed verzorgd worden. De sympathieke eigenares, Kathy, helpt ons om transport te vinden naar Parque Patagonia. Dat ligt op 60km van hier maar op de grindweg er naartoe rijden geen bussen. We besluiten de 3-daagse wandeling op 26 december te beginnen en tot dan hier te overnachten.

    Er is hier ook een propere keuken en een gezellige gezamenlijke ruimte en dito tuin. De hond Otomo en de kat Merly maken het voor Vé nog een stuk plezanter. Op Kerstavond worden we samen met alle andere gasten uitgenodigd door Kathy om samen met haar gezin te dineren. Het is trouwens een rare Kerst voor ons. Voor het eerst zonder familie vieren. En met het goeie weer lijkt het hier absoluut niet op de normale decembermaand die wij kennen.

    Samen met de Franse Duitser Dirk, die de Carretera Austral per fiets afhaspelt, gaan we in op het voorstel van Kathy. We maken kennis met Juan, de man van Kathy, en haar 2 zonen Sebastian en Lucas. Kathy serveert een heerlijke “cordero”, het typische lamsvlees dat in veel restaurants ook op het menu staat. Vé past voor het vlees maar er zijn genoeg soorten groenten voorzien om onze buik rond te eten. Vooral het typisch Chileense slaatje pebre valt enorm in de smaak.

    Dirk heeft wijn voorzien en wij een klein dessertje uit de supermarkt. Het wordt een heel gezellige avond waarop veel reistips uitgewisseld worden. Juan vertelt ook over hoe hij en Kathy hier terecht gekomen zijn. Hun huidige hostel was vroeger blijkbaar de eerste discotheek van het dorp en in de plaats van de huidige keuken stond een serre waar wiet gekweekt werd voor de hele regio.

    Kerstdag is een rustige dag waarop we wat inkopen doen voor onze tocht die morgen start. Dierenvriend Vé deelt in het dorp hondenbrokken uit aan de vele straathonden die het geschenk met open poten aannemen.
    Read more

  • Day120

    Waarom hebben we dan wel voor een auto met een tent gekozen en geen busje? Omdat de wegen die moeten berijden grotendeels onverhard zijn en we nu lekker met onze 4x4 over de gaten in het wegdek razen!! JP doet zijn werk meer dan goed en slalomt af en toe lekker door een kudde schapen of lama's op weg, maar oog in oog met een koe midden op de weg moest hij tocht echt als eerste naar links gaan.

    De landschappen waar we door heen rijden zijn echt schitterend en super divers. Van berglandschappen tot de steppe en van diepe valleien tot aan regenwouden. OK, we hadden ons niet echt realiseert hoe hard het hier waait, maar naar mate we verder naar het noorden rijden wordt de wind gelukkig al een stuk minder. En dus kunnen we op steeds meer plekken ook echt wild kamperen langs mooie rivieren of meren. De achterbak vol met houdbaar voedsel (eten mag je het eigenlijk niet noemen) en hop de wildernis in. Elke dag een lekkere warm douche is verplaatst naar eens in de twee dagen en onderbroeken gaan binnenste buiten gewoon nog een tweede dag aan (dat laatste is niet waar, maar staat wel leuk).

    Na NP Los Glaciares hebben we een heeeel eind moeten rijden voor onze volgende 'highlight'. De rit naar Cueva de los Manos (de grot met de handen) zal ons meer blijven bijstaan dan de handtekeningen van de eerste mensen in de grot, want je ziet niet dagelijks en grote arend met een half konijn proberen weg te vliegen. Waarom ze juist deze plek hebben uitkozen dat snappen we ook heel goed. Een diepe vallei waarin een riviertje loopt met ook nog eens heel veel groen. Werkelijk schitterend!

    Voor onze tweede highlight van deze blog zijn we inmiddels weer van Argentinië naar Chili gegaan en moesten we ook een dag omrijden om er te komen en de route maakt het gelukkig wel waar. Op de foto's die we vooraf gezien hebben, zouden we naar een soort van grottenstelsel gaan waar verschillende kleuren marmer te zien zijn die door het meer uitgeslepen zouden zijn. Misschien op een andere dag, of met een beetje hulp van een filtertje of Photoshop, maar wij zagen het in ieder geval niet. Ach ja, als dit tot tegenslag genoemd mag worden dan tekenen we daar graag voor. De Chilenen in onze boot gingen wel helemaal los met selfiesticks en foto's dus misschien zijn we ondertussen wel gewoon heel erg verwend van al het moois wat we al hebben gezien.

    Het rijden door de verschillende nationaal parken is niet helemaal zonder gevaar. Zo werden tijdens onze tussenstop in Coyhaique door de lokale VVV er op gewezen dat de weg in National Park Quelat door een aardverschuiving de weg deels onbegaanbaar was en dat er wegafsluiting waren. Gelukkig allemaal doordeweeks en wij bezochten het nationaal park het weekend. Na weer een supermooie rit hadden we JP op de camping van het nationaal park geparkeerd en zijn we de berg opgelopen om naar een hangende gletsjer te gaan. Dit was gelukkig wel een echte highlight, want we werden zelfs getrakteerd op grote brokken ijs die afbraken en meters lager in het ravijn storten.

    De superlatieven voor de natuur zijn misschien wel een beetje veel, maar het is echt heel mooi om doorheen te mogen rijden. Dit blijven we ook tegen elkaar zeggen, omdat we inderdaad al super veel moois gezien hebben en je er stiekem wel een beetje gewend aan raakt...
    Read more

  • Day40

    Nacht an der Laguna Verde

    December 19, 2017 in Chile

    Nach der Überquerung der Chilenischen Grenze ging es ersteinmal einkaufen (dieses Mal haben sie uns getrocknete Erbsen abgenommen). Die fünf Eier die wir noch hatten hab ich an der Grenze dann gekocht sonst hätte er sie auch ein kassiert. Wir fuhren dann auf eine Schotterpiste die uns wenn wir dann fertig sind um den zweitgrößten See Südamerikas führt. Es ist empfohlen diese Strecke bei schönem Wetter zu fahren und das hatten wir, strahlender Sonnenschein mit wundervollen Ausblicken auf den See und die dahinterliegenden Schneebedeckten Gipfel der Andenausläufer. Unser Nachtlager bezogen wir an besagter grünen Lagune ein kleiner Bergsee abseits der Rute welcher mit stille und Natur Idyll glänzte.Read more

  • Day62

    Gauchos

    March 3, 2018 in Chile

    Einsam reitet er durch endloses Weideland, von allen Fesseln befreit, doch grundehrlich, bescheiden, verwegen und wettergegerbt, sein Nachtlager schlägt er auf dem Boden auf, neben Pampasgras, und nur ein kümmerliches Lagerfeuer wärmt ihn. Alles Mythos und Folklore?

    Nun, Phil sieht man an, dass er mit dem Gaucholeben nichts, aber auch rein gar nichts zu tun hat. Aber was hätte uns der Mann mit der blauen Mütze zu erzählen, wenn wir die gleiche Sprache sprechen würden? So muss es bei der freundlichen Selfiebegegnung bleiben und bei der Analyse des Goucho-Outfits. Die Stiefel sind aus Fohlenleder, dazu gehören weite Pumphosen (Bombachas) und natürlich Halstuch und Barret oder Strickmütze (Boina). Phil und ich probieren es ebenfalls mit einer entsprechenden Kopfbedeckung, aber zum Gaucho reicht es bei keinem von uns.

    Immerhin: Bernd und Domenico sind wahre Männer und messen sich am Vorabend im Steakhouse beim Armdrücken. Am heutigen Morgen dann genießen wir zunächst ein paar schöne Kurven auf Asphalt, bis Bernds Bike umkippt, was ihn sein Windshield kostet. Bald danach geht die Carretera Austral wieder in Gravel über. Zunächst noch bei Sonnenschein, später dann bei 12 Grad und Regen. Da werden 150 km Schotterpiste lang, obwohl man tatsächlich im Grunde relativ problemlos mit 80 km/h über Schlaglöcher und Querrippen fliegen kann, es ab dieser Geschwindigkeit sogar wieder etwas bequemer auf dem Bike wird (Ihr erinnert Euch: "speed is your friend"). Man muss im Grunde nur zulassen, dass das Motorrad sich permanent eine eigene Spur sucht und dadurch immer etwas hin und her schwimmt. Kopfsache. Aber man gewöhnt sich daran.

    Auch unseren Zielort, Puerto Bertrand, erreichen wir im Regen. Die Hozhäuser sind toll, Typ "game resort lodge", ein bisschen wie in Südafrika, nur ohne Rhinozeros und Antilope. Aber: Es ist kalt und alle Sachen sind nass. Da kommt der Holzofen gerade recht, die Zeltlagererfahrung aus Jugendtagen bewährt sich, er ist schnell in Gang gebracht (nur Will berichtet später von seinen Problemen, da er das erste Mal in seinem Leben selbst ein Feuer anzünden musste). Der Ofen wärmt auch wunderbar, allein: wie soll das nachts gehen? Jede Stunde nachlegen?

    Plötzlich reißt der Himmel auf, von einer auf die andere Minute ist es spätsommerlich warm und es zeigt sich ein herrlicher See und dahinter erneut schneebedeckte Gipfel. Allerdings ist das warme und helle Zeitfenster kurz, es reicht nur für ein paar schöne Bilder. Schon während ich diesen Footprint einhacke, sinniere ich erneut darüber, wer heute Nacht Holz nachlegt. Hat jemand von Euch Zeit?
    Read more

  • Day111

    The choppy ride

    January 18, 2018 in Chile

    The lake was very choppy. The wind was pretty high. Our boat was flying through the air every few seconds. It was a fast boat but the waves were huge and we had a nice roller-coaster ride all the way. The lake is extremely blue and has a soft, smooth milky texture mainly due to the marble particles in the water.Read more

You might also know this place by the following names:

Chile Chico

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now