New Zealand
Kaipara District

Here you’ll find travel reports about Kaipara District. Discover travel destinations in New Zealand of travelers writing a travel blog on FindPenguins.

141 travelers at this place:

  • Day76

    9-4 Mangawhai

    April 9 in New Zealand ⋅ ⛅ 19 °C

    Wat ik kado krijg voor mijn verjaardag: leuke appjes, regen 's nachts, en een buitje náást me overdag. Een goede rustige gravelweg met normale klimmetjes. Wijn van mijn broer.
    Ik mik op een reuze knusse eco lodge met camping. Vanwege de watervallen ga ik van de snelweg af, dat is dus die leuke gravelweg. De watervallen blijken wat buiten bereik. Zo specta lijken ze nou ook weer niet. Dus ik doe boodschappen in Maungaturoto en besluit daarna dat ik door ga naar Mangawhai. Anders is morgen zo'n lange dag. Kom vervolgens aan op een camping vlak aan een weg...... En betaal en zet mijn tent op. Oen!!! 5 km de verkeerde kant op is een leukere camping. En nu zit ik me aldoor af te vragen hoe dat dan werkt in mijn hoofd. Heb de pest in en moet ook om mezelf lachen. Ik ging nu naar deze camping, dus dat is het dan? Autist. Ik ben zo wel het dichtst bij de camping van morgen. Zal uitmaken, die 5 km...😕 Wel een mooie zonsondergang, alweer kado.Read more

  • Day45

    9-3 Mangawhai Heads

    March 9 in New Zealand ⋅ 🌙 18 °C

    Nou, dat was het lekkerste bed ever! Tot 10 voor acht geslapen. Het regent, dus ik heb niets gemist. Nog een keer een formulier geprint bij de receptie voor de levensloop. Om half tien fiets ik weg, beetje regen maar. Maar wat is dat bijna niet op de kaart staande weggetje achterlijk druk zeg. En dan, ... mijn eerste lekke band. Wat een luxe. Ik ben gewoon een beetje zenuwachtig of het plakken nog wel lukt. Nou, ... ik krijg niet eens 1 bandenlichter onder de band. Milde paniek. Dan druk ik de band naar het centrum en heb hem er zo af. En geheel tegen verwachting in, ook zo weer terug. Als ik wegfiets realiseer ik me dat op deze velg ook tubeless buitenbanden passen.
    De route blijft druk en zwaar klimmen, ik stop lekker vroeg. Er zitten hier 3 soorten sterns, niet gezien helaas, alleen een grutto. 's Avonds komen Fiona en Alexander naast me staan, die hebben vandaag 30 km gewandeld, waarbij ze eerst nog door een rivier moesten. Pffff.
    Read more

  • Day54

    Auf in den Norden der Nordinsel ⬆️

    January 9 in New Zealand ⋅ 🌙 17 °C

    In unbekannter Umgebung wachen Kinder ja bekanntlich früher auf. So auch Evi heute bereite um halb sieben, obwohl es doch gestern recht spät war. Naja 🤷 Sie sie ist gut drauf, das ist mir vielmehr wert 😄 Und die Sonne scheint☀️🙏

    Taro ist auch alsbald wach, und wir treffen uns gegen kurz vor acht in der Küche. Wir knetschen kurz, und nach meiner Anfrage ob es okay ist, darf Evelin schon gleich früh am Morgen via YouTube auf dem Riesenflatscreeeen von YouTube deutschsprachige Bibi-Blockbergfolgen schauen.🎉🎊 Sogleich ist sie voll im Bann - perfekt, damit wir uns unterhalten können und außerdem ist sie eh knülle von der etwas zu kurzen Nacht.

    Dann schiebe ich gegen 9 Uhr ein kurzes Frühstück dazwischen. So Frühstücke ich mit Evelin dann alleine am Glastisch vor der Glasfront mit dem sonnigen Ausblick über diese Großstadt. Denn Taro lebt seit nun schon vier Monaten eine strenge ketone Ernährungsweise mit langen täglichen Fastenzeiten - darüber unterhalten wir uns eine Weile, als auch über das Reisen und Couchsurfing. Er war bereits in so vielen Ländern, und schwärmt vor allem von Norwegen.

    Gegen 10 Uhr muss Taro dann los, was ich als Anlass benutze, um Evelin vom TV unfreiwillig und meckernd wegzubekommen, und auch unsere Weiterreise abzutreten. Tschau Taro, bis in ein paar Tagen! 👋 Zunächst fahren wir nur kurz um die Ecke, um ein paar Sachen im "Countdown" einzukaufen und vor allem, um bei der gegenüber liegenden Tankstelle "Caltex" zu Tanken - das ist bei einem fast leerem Tank dringend nötig!

    Auch diesmal war ich mir noch nicht schlüssig, ob ich an der Westküste entlang hochfahren oder doch stattdessen an der Ostküste? Dies habe ich tatsächlich sehr spontan direkt a der Kreuzung entschieden 😄 und Tadaa - wir beginnen mit dem Westen - ich möchte so gerne die bekanntesten, ältesteste , höchsten, umfangstärksten Kauri-Bäume sehen.

    Und genauso spontan habe ich mich auch für den Campingplatz erschieden, nach heute wirklich langer Fahrt - fast 4 Stunden ? Hui. Die Strecke vor allem in und quer durch Auckland - das waren diesmal richtige Autobahnen, vierspurig - überholen auf der ganz rechten Seite, natürlich bei Tempo 100 km/h. Die Natur war schön anzusehen und sah wie die übliche Landschaft hier auf der Nordinsel aus: hügelig, mit hier und da Bäumen, immer schön anzusehen, mal Schafe, mal Kühe, nicht sonderlich spektakulär aber schön, immer der Sonne entgegen Richtung Meer.

    Gegen 16 Uhr - sprich pünktlich zum Kaffee kommen wir schließlich an "Ernies Kaumaru" an. Wir werden gleich von einer älteren Frau in Empfang genommen, als hätte sie auf uns gewartet. Wir sind die ersten heute hier auf diesem Hof, in welchen nur ein paar Campervans parken können für die Nacht - allerdings mit toller Küche, sanitären Anlagen und Aufenthaltsraum.. darüber hinaus gibt's hier ein privates kleines Meeresmuseum, einen Theater-Saal und wirklich nette Gastgeber! Es ist ein älteres Omi-Opi-Paar, welches mit den jungen Leuten durch diese Weise in Kontakt bleibt, und gleichzeitig auch kulturellen Austausch pflegt. Sie sind so nett, und heißen uns mit einem Kaffee für mich und Keksen für Evi in ihrem privaten Wohnzimmer willkommen. So sitzen wir dort knapp eine Stunde erstmal beim Kaffee-Kränzchen zusammen mit zwei älteren Omi-Opi-Freunden und halten einen netten Plausch, während Evelin mit Lego spielen kann. Sie geben mir sogar Tipps für die anstehende Route. Wenig später erhalten wir sogar Einblick in das kleine private Meereskunde-Museum von "Erni" - Inklusive echtem, ausgestopften Kiwi-Vogel, auch einem Albatross, einem großen echten Leoparden-Seehund-Skelett, Riesenmuscheln, einem eingeweckten Schlangen-Aal, einem Delfin-Schädelknochen und vielem mehr zu sehen! Selbst der Aufenthaltsraum ist total ulkig eingerichtet mit vielem Utensil aus alten Zeiten - sehr besonders und toll! Vor allem unter den älteren Leutchen fühlen wir beide uns direkt wohl! Erni's Frau hat Evelin's Herz von Anfang an gewonnen, weil sie aus Spaß mit einer kleinen Spritzpistole in kleiner Showeinlage ihren Mann mit Wasser auf dem Sessel beschloss - und Evi lachte 😄👌

    Und so verging die Zeit recht schnell und es war schon mittlerweile gegen 19 Uhr. Heute bei diesem tollem Wetter wollten wir nochmal an den Strand, Evi zum Muschelsammeln und ich wegen dem Sonnenuntergang 😍🙏

    Meine Erwartungen? Wurden absolut erfüllt und eher übertroffen: wir zwei - vorerst alleine - am laaaaaaaagen - 65 Kilometer laaaaangen - breeeeiten, hellen und feinstandigem Strand. Inklusive Klippen, Sonne, wenig Wind, ein paar Wölkchen, Wellen. Der Strand ist soo flach, dass man locker 200 Meter im Flachwellenbereich rumtappeln kann, so wie wir das natürlich auch gleich machten. Und so schlendern wir auch knapp 500 Meter am Strand entlang. Hier heizen sogar ein paar vereinzelte Allrad-Auto's entlang. Wir begegnen zwei Spaziergängern und Evi sagt: "Jetzt plabber die aber nicht an! Immer hast du jemanden zu plabbern und ich nicht, das ist unfair!"😅 Na okay. Stattdessen suchen wir Muscheln, und bauen eine kleine Burg, mit der nächsten gefundenen und beschlagnahmten Sandschaufel. Und allmählich war es soweit: Evi und ich gehen ein paar Stufen hinauf auf die Klippen und setzen uns chillig zusammen auf die 20 Meter und steilen Klippen, um den unvergleichlich schönen Sonnenuntergang mittig und direkt auf dem Meer, hier in Neuseeland, zu sehen. Ja, das ist einer dieser ewig bleibenden Momente.. Stück für Stück klettert die Sonne nach unten an den Horizont. Diesmal stören auch keine Wolken- sodass man gar keine Sonne mehr sieht am Horizont - nein, diesmal zieren sie den Sonnenuntergang 1 A. So strahlend gold, das Meer glitzert, der Himmel: so rosa, so organge, so feurig,.. lila, hellblau, ... und wir chillen auf den hohen gold-bestrahlten Klippen.......... Übrig bleibt nach einiger Zeit ein dunkles gelb am Horizont und darüber ein dunkles blau, in dem fast neben der nun versunkenden Sonne in Sichelform zusammen mit den ersten sichtbaren Sternen über dem Meer auftaucht. Evi ist echt müde, ich fahre zum ersten mal im Dunkeln durch Neuseelands Straßen, und ich bin am Ende diesen Tages einfach überglücklich über diese tolle Zeit und den ewig bleibenden Anblick auf dieses unendlich erscheinde Meer und diesen wunderschönen Sonnenuntergang, wie ich ihn mir gestern noch wünschte...
    Read more

  • Day73

    6-4 Matakohe

    April 6 in New Zealand ⋅ 🌧 14 °C

    Ik kom er gisteren achter dat ik in Kaikohe een geothermische wandeling had willen doen. Ik heb er daar niets van gezien. Is alleen op afspraak. Toch maar niet terug. Is 87 km zonder camping of weer langs de kust.
    Ik sta op met mist, goed teken lijkt mij. En inderdaad, stralend blauw. Pas als het om 12 uur weer betrekt, realiseer ik me dat de weersverwachting de hele dag regen was. Eerst door Kumara landbouwgebied. Ik blijf op de snelweg, want daar is een wandelingetje met hagedissen. Wel steil, maar dan doe ik gewoon een klein stukje. Naar het begin is echter al een stuk omhoog met de weg. Dat loop ik. Dan een stukje Kauribos, goed te doen en mooi. En dan knetter steil ja, geen hagedis te bekennen trouwens, is misschien niet het goede weer daar voor. En dan dus gewoon door klimmen hè. Terwijl ik niet eens weet of ik wel weer naar beneden kom. Op de top bijna hoogtevrees, snel gaan zitten en het eerste stukje op mijn kont naar beneden. Niet elegant, maar ik kom er zo wel. En zodra ik weer op de weg ben, aldoor zo'n suffe grijns op mijn gezicht; ik heb iets gedaan wat ik eigenlijk niet kan.
    Het is hier vaak regenachtig vanwege de westenwind. Daarom heb ik hem, naar het oosten gaande, straf tegen (?). Nou ja. Ik blijf 2 nachten en doe het Kauri museum morgen. Om half 6 ga ik vragen bij de receptie of het café of de eet-caravan nog open gaat. Ik heb wel pasta, maar zou jammer zijn als er daarna nog wat open gaat. Nee, niet 's avonds. Maar ze heeft nog eten over. Krijg ik toch een heerlijk bord vol. Wat lief toch weer. En geen druppel gevallen hè, althans niet waarbij fietste. De weg was wel nat soms. Voor het eerst mijn dons aan.
    Read more

  • Day74

    7-4 Matakohe: Kauri museum

    April 7 in New Zealand ⋅ ☀️ 16 °C

    Ik had al vast mijn telefoon een uur terug gezet, doet ie het zelf ook nog een keer. Terwijl dat uit stond. Ik vind het raar dat het om half zes al licht is, terwijl het gisteren om 7 uur nog pikdonker was. Afijn. Eerst de was, met een gevonden Persil bolletje. Mjum!
    Daarna hele ochtend in het museum. Er hangen veel foto's, veel meubels van Kauri hout, een verzameling Kauri gom (amber), nagemaakt huis met inrichting, stoom zaagmolen en andere machines (aparte footprint). Ik word toch een beetje triest van al dat gekap en het verlies van die gigantische bomen. Wij hebben het zelf ook gedaan, maar dit is recenter. Met foto's. Dat voelt erger, net als dat de tweede wereldoorlog erger voelt dan de invasie van de Noormannen. Maar terwijl ik dit type: als hier nog oerwoud stond, zat ik hier niet....🤔
    Er is ook de school waar de eerste in Nieuw Zeeland geboren premier op school heeft gezeten en het oude postkantoor met oude telefoons.
    Op deze camping is ook zo'n "spreeuwen zwerm" mussen!
    Read more

  • Day70

    3-4 Whatoro

    April 3 in New Zealand ⋅ 🌧 16 °C

    's Ochtends nog een keer de nachtwandeling bij daglicht gedaan. Gisteren ook al. Toen eindelijk een fantail kunnen kieken. Ik ga nl maar een een heel klein stukje fietsen. Naar het volgende Kauripark. Daar is ook een nachtwandeling.
    Lange, maar lekkere klim. De camping is een Doc en de wandeling start van een andere camping (Top10) 4 km verderop. Dus wandel ik bij de Doc eerst prachtig langs allemaal mooie Kauri en begeef mij naar Top10. Knetter duur en eigenlijk heb ik niet zo'n zin meer in dat nacht gedoe. Klinkt als hetzelfde als gisteravond, maar nu met de kans om een Kiwi te zien. Moeten we eerst wel weer terug met een bus naar die Doc. En dat voelt suf. Gelukkig begint het te regenen op het moment dat ik de natuur wandeling rond de camping wil gaan doen, en het wordt niet meer droog. Geen nacht gedoe voor ondergetekende. Ik ga mezelf op een diepvries pizza trakteren, die verkopen ze hier. Is de stroom uitgevallen, boom op de kabels gevallen. Duurt een uurtje. Ik geloof er niets van en eet brood. Koken gaat hier op electriciteit en in de regen modderen met mijn gasje heb ik ook geen zin in. Twee uur later is alles nog donker en het regent nog steeds. Ik ga lekker naar bed! Geen WiFi en weer geen bereik. Blij dat ik voor 20 dollar mijn Vodafone opgewaardeerd heb.☹️Read more

  • Day75

    8-4 Pahi

    April 8 in New Zealand ⋅ ⛅ 16 °C

    De hele nacht buien, 's morgens blauw. Goed geregeld! Ik ga nog even bij het museum naar binnen voor wat foto's. Ticket is twee dagen geldig.
    Daarna fiets ik helemaal 7 kilometer naar een Kauri reserve en wandel daar de complete wandeling van een kwartier. Wel gaaf weer, maar soms bekruipt me een beetje het gevoel van het verhaal van Belcampo (?) "De Boom".
    Daarna is even heftig, 15 km naar de volgende camping. Maar goed dat ik zo vroeg ben, want na de lunch sla ik aan het plannen voor de komende 2 weken, en ik ben daar pas na vieren mee klaar. Maar wel een plan, campings uitgezocht (meestal niets te kiezen) en ik lig strak op schema! En met een beetje smokkelen lees ik ook nog een heel boek wat hier in de bieb stond.
    Hier staat de grootste vijgenboom van NZ. Viel me eerst erg tegen, maar dat was hem ook niet!😋 Jemig wat groot, het lijken er ook wel 3 door elkaar. Erg gaaf. 1 klein buitje, wel een regenboog!
    Read more

  • Day72

    5-4 Dargaville

    April 5 in New Zealand ⋅ ⛅ 17 °C

    7 uur, plassen, terug naar de tent om alvast wat in te pakken: storthoos met windstoten. Ik kruip nog even met mijn e-reader in bed. Pesterig hoor. Vannacht was het helder. Maar het wordt weer droog! Ondanks deze vertraging en leuke telefoontjes fiets ik al om 9.15.
    Sjouw in Dargaville naar het museum, wat ik écht wil zien staat buiten: de masten van de Rainbow Warrior. Ik sta binnen bij de kassa, zie al die knutsels en heb geen zin meer. Tref een fietser die iets weet van een veerboot, blijkt uit de vaart, maar ik trakteer hem op koffie want hij is blut. Boodschappen. Het is pas 1 uur, maar ik heb nu al geen zin meer. En ik luister naar mij! Camping. Ik doe de historische rivier wandeling, met mijn regenjas in mijn rugzak. Maar het wordt steeds mooier weer. Wandeling is best snert. De mooiste dingen ( in mijn ogen tenminste) worden niet eens benoemd. Geeft niet, ik ben leuk bezig. Wel al souvenirtjes gescoord. En weer wat geleerd: een park is hier een soort sportpark. Wat bij ons een park is, heeft hier een public garden.
    Soms zou ik wel weer 6 jaar willen zijn. Doe ik bij de speelboot, tot veel vermaak van iedereen.
    Ik ga lekker sushi halen. Gaan ze om 3 uur dicht! Nou ja zeg. Ik denk terug aan 2 dagen geleden en haal diepvries pizza.
    Blij met de anti-steekbeestjes-spray!
    Raar trouwens dat ze hier op maximum waterrestrictie zijn met zo'n mega rivier voor de deur.
    Read more

  • Day214

    7-4 Kauri museum, machines

    April 7 in New Zealand ⋅ ☀️ 16 °C

    Voor hen die het interesseert..
    Frank; ik moest toch weer aan je denken, vooral bij al die telefoons!

You might also know this place by the following names:

Kaipara District

Join us:

FindPenguins for iOS FindPenguins for Android

Sign up now