November 2015 - January 2016
  • Day1

    Sydney

    November 7, 2015 in Australia ⋅ ⛅ 23 °C

    We vliegen naar Sydney vanuit Phuket, dus hebben we nog 1,5 dag uitgetrokken om de verhalen die hierover de ronde doen met eigen ogen te controleren. In tegenstelling tot Khao San Rd in Bangkok vonden we Bangla Rd in Phuket zeker de moeite waard. Er hangt een sfeer van 'alles kan en niets moet' met veel entertainment: breakdancing op straat, ladyboys, paaldanseressen, de bekende ping pong shows etc.

    Na de 'schokkende' indrukken konden we met een gerust hart de Dreamliner instappen naar Sydney. Helaas bleek dit met een low budget maatschappij te zijn, zelfs in een Dreamliner proberen zij nog zoveel mogelijk stoelen te proppen. Ook de 5 cm die de stoel achteruit kon beloofde niet veel voor onze nachtrust...

    Aangekomen in Sydney gaan we meteen door naar het appartementje van Marcus & Livia. Via Airbnb blijven we slapen in hun huisje en hebben we na 6 maanden hotels en hostels weer een beetje een 'thuis' gevoel. Zelf boodschapjes doen in de supermarkt en zelf eten koken (laatste keer was in Mongolië). Natuurlijk meteen gebruik gemaakt van de oven, heerlijke afbakbroodjes en lasagne :)

    Aangezien we bij Coogee beach zaten wilden we een paar dagen relaxen aan het strand. Helaas was het weer niet heel zonnig, maar in de middag zijn we naar 'Sculpture by the sea' geweest, een wandeling langs de kust van Bondi beach naar Bronte beach. Mooie maar ook bizarre kunstwerken zijn onderweg tentoon gesteld. Ook zijn we een dagje naar de stad geweest, natuurlijk naar het Opera house en naar de Harbour bridge waar we van het uitzicht genoten hebben. De laatste dag kon bestempeld worden als een stranddag. Met 20 graden lag het strand vol met bikini's en zwembroeken. Waar Anika nog haar jas uit kon doen, zat Mike volledig ingepakt in het zand. Wat een kou vergeleken met Azië.
    Read more

  • Explore, what other travelers do in:
  • Day4

    Auckland

    November 10, 2015 in New Zealand ⋅ ⛅ 22 °C

    Op naar ons 2e Airbnb avontuur, we verblijven bij Sebastian die een mooi appartement aan de rand van de stad heeft. Hij heeft zelf ook behoorlijk wat gereisd en het is 's avonds erg gezellig met een biertje.

    We hebben de 1e dag wat in downtown Auckland rondgelopen, lekker geluncht en 's middags bij de haven op een terrasje gezeten. In onze beleving is Auckland echt een relaxte en gezellige stad, veel zakenlui zitten tijdens de lunch al aan de pinten bier, en borrelen lijkt ook iedere dag geoorloofd. De 2e dag hebben we de ferry gepakt naar Rangitoto, een vulkanisch eiland voor de kust waardoor je mooie uitzichten heb op de skyline en de Harbour bridge (alleen het opera house ontbreekt nog). Het eiland was erg leuk, van kraters tot lavagrotten.

    We hebben in het begin nog een beetje gestrest om onze campervan. Als je op internet keek leek de beschikbaarheid nog redelijk, maar na een paar mailtjes bleek het nog best lastig om er eentje te vinden (veel waren al pre booked en uitverkocht) terwijl wij juist verhalen hoorden van mensen dat het makkelijk was om een camper te scoren. Uiteindelijk zijn we uitgekomen bij een goedkoop campertje, maar wel van alle gemakken voorzien, 2 matrassen, 2 kookstelletjes en wat borden/bestek. Laat ons camper avontuur maar beginnen ;)
    Read more

  • Day7

    Wij introduceren: 'Jeanette Vanette'

    November 13, 2015 in New Zealand ⋅ ☀️ 15 °C

    En hierbij presenteren wij u ons huisje voor de komende 6 weken! Na eerst nog enigzins in paniek te zijn geschoten, al onze opties waren immers al volledig volgeboekt, kwamen we toevallig deze campervan tegen in Auckland. Eerst nog even de prijs dubbel checken, want dit is te mooi om waar te zijn. Toch bleek het te kloppen en zijn we ondertussen al weer een week op pad met onze ‘Jeanette Vanette’. Het is basic, maar we hebben alles wat je nodig hebt: bed, koelkast, twee gaspitten, keukengerei, tafel en stoelen, lamp, etc.

    Het zal nog wel terug komen in de verhaaltjes, maar het bevalt tot nu toe super. Zelfs Anika krijgt het kampeergevoel al helemaal te pakken. Nicoline zou trots op haar zijn!
    Read more

  • Day9

    Onderwateravonturen & The Bay of Islands

    November 15, 2015 in New Zealand ⋅ ☀️ 15 °C

    Nadat we de smaak van het duiken helemaal te pakken hebben na onze advanced open water cursus in Thailand, hebben we besloten om op iedere bijzondere duikplaats die we nog tegen gaan komen de plons te nemen. De eerste ‘must-do’ duiklocatie op onze lijst is het eiland de Poor Knights bij Tutukaka. De onderwaterwereld is hier heel bijzonder en heel anders dan wat we in onze eerdere duiken hebben gezien. Er groeien namelijk heel veel planten op de zeebodem waardoor je soms tussen de struiken lijkt te duiken. Waar overal het devies is ‘raak het koraal niet aan’, is hier het devies ‘rommel maar lekker wat rond op de zeebodem, maar maak niets kapot’. Aangezien jaarlijkse stormen de hele zeebodem op z’n kop zetten is het hier niet zo’n probleem om af en toe een rots vast te pakken of wat struiken weg te duwen. We hebben vooral veel mooi gekleurde ‘nudibranches’ (naakt slakken) gezien die uniek zijn in dit gebied en de Murenes waren hier toch net iets cooler dan op Koh Lanta. Anika was nog een beetje down na het duiken, want de andere groep had met zeehonden gezwommen wat echt uniek is. Maar ja, het is een kwestie van geluk. Op de boot kwamen we ook nog een ‘bijzondere’ rotsformatie tegen. Ondertussen hebben we al veel stenen gezien waar menigeen iets in lijkt te zien (in Azië met name draken). Maar deze bleef bij Mike toch wel hangen en hier kun je ook niets anders in zien (zie laatste foto – onderaan deze post het antwoord).

    Na ons duikavontuur rijden we verder naar het noorden om van de Bay of Islands te gaan genieten. Je raadt het al, een baai vol met eilanden. Volgens meneer Cook liggen er zo’n 140 in deze baai. Helaas konden we deze niet zien vanuit onze camper, het regende namelijk de hele dag en we besloten een dagje niets te doen (lees de vorige blog update verzorgen). De volgende dag was het weer opgeklaard en zijn we met de ferry naar Russel Island gegaan waar we wat rondgewandeld hebben. Tijdens deze wandeling zijn we ook weer wat meer te weten gekomen over de historie van Nieuw Zeeland en het Waitangi verdrag (vredes verklaring tussen de Maori’s en de Britten die hier een kolonie gevestigd hadden). We hebben Flagstaff Hill beklommen (belangrijk symbool) en genoten van de uitzichten over de baai vanaf de verschillende uitkijkpunten.

    (Waarschijnlijk heb je het al gezien: het betreft uiteraard een vrouw die op haar rug ligt met opgetrokken knieën en de gynaecoloog tussen haar benen)
    Read more

  • Day11

    The Far North I - The end of the world

    November 17, 2015 in New Zealand ⋅ ☀️ 15 °C

    Onder het motto ‘nu we er toch zijn’ zijn we doorgereden naar het (bijna) uiterste noordelijke puntje van Nieuw-Zeeland, Cape Reinga. Met name de weg hier naar toe is wel indrukwekkend, omdat je op een gegeven moment het gevoel krijgt dat de wereld hier echt gaat ophouden en je zo de oceaan in rijdt. Gelukkig wisten we op tijd te remmen, zodat we het punt waar de Tasman Sea en de Pacific Ocean samen komen van dichtbij kunnen bekijken. Hier komt de naam Abel Tasman vrij vaak voorbij en staan wij even stil bij het feit dat al het mooie in Nieuw-Zeeland nu ook een beetje bij Nederland zou hebben gehoord als hij ook de moeite had genomen even een voet aan land te zetten in plaats van door te varen.

    Vlakbij Cape Reinga ligt Ta Paki, een duingebied van 3 km breed met enorme heuvels en uitermate geschikt om te ‘sandboarden’. Langs de kant van de weg een sandboard gehuurd en vol goede moed het zand in. Het is echt een geweldig gezicht die enorme zandheuvels waar geen einde aan lijkt te komen. Naar beneden sjezen van zo’n heuvel blijkt is ook echt super cool om te doen. Na eerst een beetje voorzichtig af te tasten, klimt Mike toch helemaal naar boven om de afdaling te wagen. Anika wordt zelfs zo overmoedig dat ze op een relatief vlak stuk met een flinke snoekduik naar beneden wil knallen, resultaat: op de handrem en een hap zand.

    Ook doen we nog even 90 Mile Beach aan, dat erg bekend is vanwege het feit dat deze ook als snelweg dient en je hier overheen mag scheuren. Helaas is het na de vele ongevallen tegenwoordig verboden om dit met ‘rentals’ te doen, dus besluiten wij het lot maar niet te tarten. Wel hebben we nog gekampeerd in de duinen naast 90 Mile Beach, wat echt een cool gevoel is met bijna niemand om je heen.
    Read more

  • Day13

    The Far North II - Waipoua Forest

    November 19, 2015 in New Zealand ⋅ ☀️ 15 °C

    Het kamperen in de duinen bevalt ons zo goed dat we besluiten in een bos te gaan staan zonder faciliteiten. Aangezien dit de dag van het sandboarden betrof, wilde Mike toch even douchen. Tsja, de enige optie hier was in het ijskoude riviertje te klimmen. Het is echt supermooi om in zo’n omgeving te staan, alleen sta je er nooit helemaal alleen. Er zijn altijd wel een paar andere reizigers die ook arriveren, het lijkt wel of er net zoveel reizigers in Nieuw-Zeeland zijn dan dat er mensen wonen.

    Na wakker te zijn geworden in deze mooie omgeving tussen de bosgeluiden, rijden we door naar het Waipoua Forest waar de oudste en grootste Kauri bomen van Nieuw-Zeeland staan. Aangezien alles in Nieuw-Zeeland het grootst, best, mooist of wat dan ook is zijn we een beetje lost hoe groot het nu allemaal is. Maar met een omtrek van zo’n 18 meter telt de boom volgens ons toch wel mee. We vragen ons af hoe een bomenknuffelaar hier te werk zou gaan. We besluiten naar een uitkijkpunt te hiken (een dik uur klimmen en we moeten ook weer terug) om van het uitzicht te genieten en dit blijkt al snel de verkeerde keuze voor Anika. “Het enige dat we zien is bos, bomen en modder.” Je raadt al wat we zagen toen we boven kwamen, juist ja, nog veel meer bomen.

    Desondanks besluiten we te overnachten op een kampeerplaats naast een Kauri bos en duiken we in het donker nog een keer het bos. En wat kunnen we allemaal doen in het donker in het bos, precies, Kiwi’s spotten. Dit zeldzame dier gaat in het donker op pad om eten te zoeken en komt nog op verscheidene plaatsen in het wild voor. Hier bij deze kampeerplaats worden ze nog regelmatig door gasten gespot. Ondanks dat we uitgerust zijn met een rood filter voor onze telefoonlamp (anders is het licht te fel en zul je ze niet zien omdat ze jou al van ver zien), lukt het ons niet om er een te spotten. Het regent en we kunnen dus niet af gaan op de geluiden die ze maken wat het belangrijkste signaal is om er een te kunnen vinden. ’s Ochtends lopen we nog een rondje bos, ook ‘kleinere’ Kauri bomen blijven indrukwekkend, voordat we weer bij Jeanette instappen voor nieuwe avonturen.
    Read more

  • Day14

    West Auckland

    November 20, 2015 in New Zealand ⋅ ⛅ 18 °C

    We waren nog even in dubio of we meteen vanuit het forest voorbij Auckland zouden gaan rijden, maar de ruige westkust lonkte en dus moesten we daar ook een kijkje gaan nemen. We arriveerden in Muriwai dat bekend staat om zijn zwarte stranden, goede wandelopties en de ‘gannet colony’ (een kolonie van meer dan 1000 vogels op een rotswand langs de kust). Omdat we veel goede verhalen hoorden op onze camping besloten we eerst deze vogels eens met een bezoekje te gaan vereren. We konden er ons vooraf weinig bij voorstellen, maar het was een behoorlijk spektakel. Vogels die net terug kwamen van hun trekking en bij thuiskomst een minutenlang ritueel doorlopen met de wederhelft die was thuisgebleven om te controleren of het toch wel de juiste is, vogels die aan het broeden waren of hun kroost te eten aan het geven waren, er was vanalles te zien. Het weer was niet echt lekker te noemen, maar we hebben toch nog aardig wat tijd doorgebracht bij dit fascinerende ritueel.

    Daarna besloten we door te rijden naar Piha, dat lig immers op de route (nou, niet dus). Het ligt hemelsbreed vlakbij Muriwai, maar we zaten bijna in Auckland voordat we richting Piha konden afslaan. Piha staat bekend om zijn ruige kustlijn (surfwalhalla) en laat het nu net met bakken uit de lucht komen en flink waaien. Een uitgelezen kans om te zien hoe ruig het is! Een tegenvaller, aangezien de mist zo dicht was dat je het water amper kon zien. Gelukkig werd de paar uur durende trip voor Mike volledig goedgemaakt door de beste traditionele Fish & Chips van Nieuw-Zeeland. Dit hadden we al vernomen en is later nog gecheckt bij een echte Fish & Chips kenner uit NZ die met Mike in Seattle heeft gestudeerd. En lekker was het zeker!

    Na een vreemde overnachting op een gratis campingsite (lees parkeerplaats voor een bibliotheek met gratis WIFI en een pratend toilet, iemand bij de gemeente moet een potje over hebben gehad aan het einde van het jaar), besloten we om richting Tauranga te gaan om Mount Manganuie te beklimmen. Dit hadden we ook als tip gekregen van iemand uit Auckland en waarom dan niet even langs rijden. We kwamen hier op zondagochtend aan en blijkbaar is Manganuie ‘hip & happening’ om de zondagochtend door te brengen, want het was erg druk met Kiwi’s. Nadat we de berg op waren gewandeld en boven aan de top onze lunch hadden genuttigd met een mooi uitzicht over de Bay of Plenty konden we met een gerust hart onze reis vervolgen richting Rotorua.
    Read more

  • Day16

    Rotorua & Tongariro Alpine Crossing

    November 22, 2015 in New Zealand ⋅ ☀️ 16 °C

    In Rotorua hadden we de eerste dag een rafting geboekt en daar keken we enorm naar uit. En terecht, wat een spektakel. Al kon het voor Mike niet spectaculair genoeg zijn (er zaten maar drie watervallen in), de hoogste waterval ter wereld (7m) waar je als niet geoefend rafter van af kunt gaan was letterlijk een hoogtepunt, brilant! Je krijgt er zelf weinig van mee: je ziet niet waar je naar toe gaat en opeens ga je, een val met een kolkende watermassa om je heen, je ziet niks meer en het enige dat je kunt doen is goed vasthouden, dan stopt de val plotseling en kom je onderwater terecht en daarna kom je als het goed is bovendrijven (of niet, het schijnt ook regelmatig te gebeuren dat de raft op zijn kop belandt). Daarna kijk je om en zie je die waterval, dan heb je echt het gevoel alsof je de hele wereld aan kunt. Wij gingen als eerste raft naar beneden en dan is het ook nog wel supercool de andere naar beneden te zien vallen. De raftcompany had ook erg veel leuke dingen verzonnen voor tijdens de tocht. Iets wat ook nog wel spectaculair was is dat je op een gegeven moment uit de raft mocht springen en je van een watervalletje naar beneden mocht laten sleuren in de stroomversnelling. Dan merk je pas echt de kracht van het water (het was trouwens een geruststellende gedachte dat de crew vertegenwoordigd werd door een Canadese en Nieuw-Zeelandse international). Na deze enerverende ochtend besloten we in de middag lekker aan het water te gaan zitten bij ons park en te genieten van de omgeving en de eendjes. We kwamen er hier achter dat een zwaan haar jong achter op haar rug legt onder haar vleugels.

    De volgende dag stond in het teken van de geothermische aardbodem. In het gebied tussen Rotorua en Taupo heb je de Taupo Vulcanic Zone en er is dan ook een grote keus aan verschillende parken om geisers, vulkanen, modderpoelen, etc te bekijken. Uiteindelijk hebben we voor het meest complete park gekozen, zodat we efficient met onze tijd om konden gaan. Dit was een aangename wandeling van 1,5 uur door een schitterend landschap. Met name de champagne pool was erg mooi om te zien. In de middag besloten we de voorbereiding te starten voor de Tongariro Alpine Crossing die we de dag er na wilden gaan lopen. Het weerbericht zag er redelijk uit, maar wel grote kans op regen en wij wilden bij het informatiepunt even checken of het wel te doen was. Tsja, het weer laat zich hier blijkbaar niet voorspellen dus ze zeiden dat het geen perfecte dag zou zijn, maar ook geen verschrikkelijke. Voor Mike was het allemaal prima, een flinke storm tussendoor zou ook nog wel een mooie ervaring zijn, maar Anika had de angst van de vorige hikes er flink in zitten. Wat een dag werd het, dit keer niet in de zengende hitte of in de kletterende regen, met een perfecte temperatuur en een heldere hemel zonder een spatje regen. Deze crossing schijnt een van de mooiste 1-daagse hikes ter wereld te zijn, omdat het vrij uniek is dat je in een dag langs zoveel mooie uitzichten kunt wandelen. Het uitzicht is echt verbluffend, je hebt echt het gevoel alsof je middenin een film van Lord of the Rings loopt. Het grootste gedeelte van de hike wordt dan ook gedomineerd door Mount Ngauruhoe, voor de meesten beter bekend als Mount Doom. Net als Frodo gingen we de berg op, maar we zijn niet helemaal naar de top gelopen. De gekleurde meren en actieve vulkanen onderweg maken de tocht een waar genot. Al gaan de beentjes in de loop van de hike een beetje pijn doen, sprak Anika toch zowaar in de laatste kilometers over een volgende hike. Na al onze vorige hikes was het enige dat ze uit kon brengen: “Dit doe ik nooit meer”. Een erg geslaagde dag!
    Read more

  • Day22

    Waitomo & Wellington

    November 28, 2015 in New Zealand ⋅ ⛅ 16 °C

    Via de geweldige site bookme (een site om met flinke korting activiteiten te boeken in Nieuw Zeeland) hebben we een tour geboekt naar de Waitomo Caves. We hebben al vaker grotten bezocht tijdens onze reis, maar deze is bijzonder omdat je de ingang van de grot in gaat abseilen, daarna ga je glowworms (gloei wormen, of eigenlijk gloei maden) spotten, raften over de rivier in de grot (tubing) en als klap op de vuurpijl mag je de grot verlaten via een partijtje rots klimmen. Genoeg avontuur dus en een goede bestemming voor een regenachtige ochtend ;)
    We zijn blijven slapen bij een Farmstay, een echte Nieuw Zeelandse boerderij. Anika heeft van de 4-jarige Fletcher een grand tour van alle dieren gekregen, gekeken bij het schapen scherenen, een geit aan de lijn uitgelaten en zelfs een selfie met deze geit gemaakt. Leuke campsite om op te staan! En oh ja, we hebben hier Kiwi's gezien. Helaas niet in het wild maar in een park, we moesten ze toch een keer gezien hebben.

    Na de grotten rijden we verder naar Wellington via een stopover bij een mooie camping gelegen aan een rivier en een stijle rotswand. Hier hebben we heerlijk geslapen en ’s avonds en ’s ochtends van het uitzicht genoten. Ook komen we onderweg langs een paar locaties van de Lord of the Rings films (Rivendell en Helm’s Deep). Natuurlijk willen we er een paar bezoeken, maar er blijkt weinig over te zijn van de films, alles is weer in natuurlijke staat teruggebracht (zie ook volgende post voor foto’s).

    In Wellington heeft Mike een gratis overnachtingsplaats op het oog, aangezien de campings in Wellington nogal prijzig zijn. Daar aangekomen ligt een mooi strand en rotsen in het water, maar tot onze grote schrik staat er een bordje dat alleen ‘Self-contained’ voertuigen daar mogen staan, sinds begin november. Helaas hebben wij een ‘gewoon’ busje (dus zonder douche/toilet) en mogen wij hier niet kamperen. We rijden door naar het centrum van Wellington waar een nogal bijzondere en onze duurste kampeerplek tot nu toe te vinden is (50 dollar). We staan midden in het centrum op een parkeerplaats en langs de haven en grote weg lopen ’s middags en ’s avonds allerlei mensen die van en naar hun werk gaan. Wij gaan gewoon onze gang en zijn aan het koken terwijl de mensen langs lopen en zelfs foto’s van ons nemen. Voordeel is wel dat deze parkeerplaats gelegen is naast de haven vanwaar de boot vertrekt naar het Zuider eiland.

    In Wellington brengen we nog een bezoek aan het Te Papa museum, een echte must. We stuiten al snel op de hoofdattractie, een 4,5 meter lange inktvis op sterk water. Dit is de grootste inktvis ooit gevangen en is gebruikt voor wetenschappelijke doeleinden. Verder heeft het museum gratis internet, waar we gretig gebruik van maken om onze komende 3 weken te plannen.
    Read more

  • Day25

    Speciaal voor 'Lord of the Rings' fans

    December 1, 2015 in New Zealand ⋅ ☁️ 17 °C

    (Foto's van links naar rechts en boven naar beneden)

    Foto1: ‘Mount Doom’ in Mordor, de plaats waar alles om draait en de ring vernietigd zal moeten worden.

    Foto 2: Een vroege ochtend in Rivendell, vanaf deze plaats is het shot van Rivendell gefilmd in de eerste film van LOTR ‘The Fellowship of the Ring’.

    Foto 3: Jaja, dit is de plek waar de ‘fellowhip’ officieel in het leven geroepen is tijdens de bijeenkomst in Rivendell.

    Foto 4: En herken je dit stukje nog? “Mordor, Gandalf. Is it left or right?” Het moment dat de ‘fellowship’ Rivendell verlaat en de queeste start. De ‘archway’ is een replica van de originele die meer dan 2x zo groot was en een aandenken aan de opnames van de film.

    Foto 5: Aan deze rotswand is ‘Helm’s deep’ gelegen, het fort dat een belangrijke rol speelt in de tweede film ‘The two Towers’. Het volk van Rohan trekt zich hier terug om zich op te maken voor de oorlog.
    Read more